Archive for Greece

Τα μύρα μας


Ikarianature Essential Oils στο Facebook: 'A small distillation of Rose Geranium from flowers picked from the land of Wim and Marina in Fytema. A very popular hydrosol and oil for it's aroma...'

 

Γεια σας
Το παρόν ποστ που είναι μια συνέντευξη περί αιθέριων ελαίων που απομαγνητοφώνησα από τη Φωνή της Ελλάδας και την ΕΡΤ Χανίων, δεν είναι διαφημιστικό σποτ. Για να σας εξηγήσω τι είναι, θα αρχίσω με μια παλιά ιστορία:
Λοιπόν, πριν πολλά χρόνια σε μια διαμάχη για τη χρησιμότητα, το μέγεθος κτλ. κάποιου τεχνικού έργου στην Ικαρία, είδα να παρεμβαίνει, ουρανοκατέβατος, ένας Αθηναίος καθηγητής πανεπιστημίου που αφού είπε τη γνώμη του για το έργο, κατάληξε λέγοντας ότι οι Ικαριώτες καλά θα έκαναν να ασχολούνταν και με άλλα πράγματα εκτός από τα τσιμέντα, όπως για παράδειγμα, την καλλιέργεια και συλλογή βοτάνων και την παρασκευή αιθέριων ελαίων!
Μου έκανε εντύπωση η πρόταση του καθηγητή, τόσο ξεκάρφωτη μέσα στο καυγά για τα τσιμέντα, και κάθισα και το σκέφτηκα, πως του ‘ρθε, και θυμήθηκα ότι Στο μπλογκ μου, 21 Μαρτίου 2009, 'Αβάδιστα και Πιτσικωτά' (Καυτά, ξερά, μυρωμένα και η παραλία να απέχει πάρα πολύ!) μερικούς μήνες πριν είχα δημοσιεύσει στο ταπεινό, μικρούλι τότε, μπλογκ μου το «Αβάδιστα και Πιτσικωτά», όπου βέβαια καμία πρόθεση δεν είχα να πάω κόντρα στα τσιμέντα· ήθελα μόνο να πω ότι μου άρεσαν τα βουνίσια τοπία και τα πλούσια αρώματα του νησιού. Όμως μερικοί άνθρωποι μπορούν και διαβάζουν πιο πέρα απ’ ό,τι βλέπουν. Έτσι μου φάνηκε ξεκάθαρο πως ο καθηγητής από εκείνο το ποστάκι ο δικό μου πήρε έμπνευση, την έκανε ιδέα και την πρότεινε.
Πόσο γραφική θα ακούστηκε η πρόταση του καθηγητή εκείνο τον καιρό! Σήμερα όμως τα πράγματα φαίνονται να έχουν αλλάξει αρκετά. Γι’ αυτό τώρα μπορώ κι εγώ να πω καθαρά και θαρρετά την άποψή μου: μετά από 40 χρόνια «έργα», ξεκινάμε επιτέλους και ΦΥΤΕΥΟΥΜΕ ΤΟ ΝΗΣΙ. Ανάμεσα στα άλλα, ελιές, κήπους, αμπέλια, δασικά δέντρα, φυτεύουμε και βότανα και παράγουμε μύρα! ^^’

Bombus terrestris, Helichrysum flower by Theodore Kargas on Flickr

«μύρο το [míro]: 1. γενική ονομασία αρωμάτων συνήθ. με ελαιώδη σύσταση: Άλειψαν με μύρα το σώμα του Xριστού. Tο (Άγιο) Mύρο, που χρησιμοποιείται από την εκκλησία ιδίως στο μυστήριο του χρίσματος. 2. (λογοτ.) πολύ ευχάριστη οσμή. [αρχ. μύρον]»

Graphosoma lineatum, Daucus carota flower by Theodore Kargas on Flickr

Στις 8 του Μάη η εκπομπή της Μαρίας Κουτσιμπίρη «Ένα κλουβί κίνησε να βρει πουλί» ήταν αφιερωμένη στα βότανα και τη θεραπεία μέσω των βοτάνων και Her smile in the morning by angeloska on Flickrαιθέριων ελαίων. Στο πρώτο μέρος της εκπομπής μίλησε η Έλενα Χατζημιχάλη από την Τσαπουρνιά της βόρειας Εύβοιας και στο δεύτερο μέρος ο Θοδωρής Κάργας από την Ικαρία. Εδώ αναπαράγω μόνο το δεύτερο μέρος όχι μόνο γιατί αφορά το νησί μου, αλλά κυρίως γιατί ο Θοδωρής, παραμερίζοντας τη ρομαντική, επικεντρώνει στη βιώσιμη, πρακτική πλευρά του εγχειρήματος, ενώ συνάμα μοιράζεται πολλά «μυστικά» της δουλειάς του και της φιλοσοφίας του, ενθαρρύνοντας έτσι κι άλλους να έρθουν σε επαφή με τη φύση και ιδιαίτερα, την πρωτογενή παραγωγή μέσα στη φύση με τρόπο λίγο-πολύ ανάλογο με το δικό του.

— Θοδωρή, σε ποιο μέρος σε βρίσκουμε;
«Στις Ράχες»

— Σε καλωσορίζω.
«Σας ευχαριστώ. Γεια χαρά σε όλους.»

— Μόλις γύρισες από το μάζεμα βοτάνων.
«Θρούμπι, ναι.»

— Θρούμπι μάζευες; Έσκασε λοιπόν το θρούμπι στην Ικαρία; Γιατί μόλις λέγαμε ότι στην Εύβοια το θρούμπι τώρα πάει ν’ ανοίξει.
«Για την ακρίβεια ήταν και προχωρημένο. Προς τα τέλη του κοντά.»

IkariaNature Essential Oils 7

— Που; Προς το νότο;
«Προς το νότο, ναι.»

— Λοιπόν… Δωσ’ μας λοιπόν τη μυρωδιά απ’ το θρούμπι.
«Α, είναι παντού αυτή τη στιγμή και είναι πάρα πολύ έντονη, για την ακρίβεια υπερβολική.»

— Ριγανίζει λίγο. Είναι σ’ αυτή την κατηγορία, έτσι;
«Είναι μεταξύ ρίγανης και θυμαριού. Πιστεύω ότι αυτό το περιγράφει καλύτερα.»

— Τι ιδιότητες έχει το θρούμπι;
«Είναι πολύ παραπλήσιες και της ρίγανης και του θυμαριού γιατί και τα τρία είναι φυτά καρβακρόλης – είναι η ενεργή τους ουσία. Είναι πολύ ισχυρά αντιμυκητιασικά και αντιβακτηριακά –εννοώ τώρα για τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες- οπότε κάνουνε ειδικά για το αναπνευστικό σύστημα, για λοιμώξεις, είναι πολύ καλά.»

— Ξέρεις, με θρούμπι, με αιθέριο θρούμπι, έχω ξεπεράσει πολύ δύσκολο coli, κολοβακτηρίδιο.
«Ναι. Γιατί είναι βακτηρίδιο, ναι.»

— Λοιπόν, έχεις ξεκινήσει μια προσπάθεια με αιθέρια έλαια στην Ικαρία, τα IkariaNature. Πες μας, είναι δύσκολη αυτή η προσπάθεια να ξεκινάς μόνος σου ένα τέτοιο εγχείρημα;
«Το να ξεκινάς μόνος σου, ναι είναι δύσκολο. Και να πρέπει να μάθεις από το μηδέν και να βρεις και τους τρόπους να κάνεις τα πράγματα, ειδικά όταν δεν υπάρχει έτοιμο το κεφάλαιο. Αλλά είναι πολύ ανταποδοτικό όμως. Δηλαδή στο τέλος η διαδικασία όλη αυτή που συνεχίζεται και θα συνεχίζεται για χρόνια, θέλω να πιστεύω, ανταποδίδει. Μόνο και μόνο η χαρά του να το κάνεις και να προσφέρεις κατιτίς ποιοτικό το οποίο μπορεί να θεραπεύσει ανθρώπους δεν ανταμείβεται ούτε οικονομικά ούτε με άλλους τρόπους.»

.

IkariaNature Essential Oils 1

— Φαντάζομαι όμως ότι και το οικονομικό όφελος, αν προχωρήσει αυτό, η επιχείρηση, θα είναι καλό.
«Αν προχωρήσει, ναι βέβαια, θα είναι καλό. Αλλά για να φτάσει σ’ αυτό το σημείο χρειάζεται και αρκετή επένδυση και οικονομική. Δηλαδή πλέον αρχίζει και γίνεται συμφέρον απ’ τη στιγμή που έχεις τη δική σου καλλιέργεια και το δικό σου εργαστήριο.»

— Ναι, εκεί ήθελα να καταλήξω. Φαντάζομαι ότι δεν στηρίζεσαι μόνο στη γη της Ικαρίας. Γιατί δεν φτάνει. Θέλουν πολύ μεγάλες ποσότητες τα αιθέρια έλαια.
«Ναι βέβαια, είναι οι ποσότητες, είναι και το ηθικό ζήτημα, δηλ. ότι πρέπει πάντα να μαζεύεις και με πολλή προσοχή για το φυτό και για τη φύση και να μένει και αυτό το οποίο χρειάζεται, αλλά και εξ ορισμού το να μαζεύεις άγρια δεν μπορεί να γίνει αποδοτικό ποτέ γιατί είναι λίγο από δω λίγο από κει, σκαρφαλώνεις στα βουνά, ενώ μόνο όταν έχεις μία καλλιέργεια που είναι όλα καθαρά, μεγάλα, στη σειρά, μπορείς πραγματικά να γίνεις κερδοφόρος.»

.

IkariaNature Essential Oils 2

— Έχεις τη δυνατότητα να έχεις τόσο μεγάλες εκτάσεις όμως;
«Τώρα το πόσο μεγάλη έκταση χρειάζεσαι εξαρτάται λίγο κι απ’ τους στόχους σου. Δηλαδή, άμα θέλεις να στήσεις, όπως εγώ, μια οικογενειακή επιχείρηση, όπως το σκέφτομαι εγώ, δεν χρειάζεσαι τις τεράστιες εκτάσεις. Αν φτάσεις κάποια στιγμή να καλλιεργείς 40-50 στρέμματα, αρκεί. Δεν χρειάζεται να γίνουμε σαν τους Γάλλους που έχουνε χιλιάδες στρέμματα απαραίτητα και να κάνουμε πολυεθνικές εταιρείες, νομίζω.»

— Και 40-50 στρέμματα όμως δεν είναι λίγα…
«Δεν είναι λίγα. Και δεν τα κάνεις απ’ τη μια μέρα στην άλλη. Στο βάθος χρόνου, στο βάθος μιας δεκαετίας είναι αυτό το πλάνο να συμβεί. Αλλά ξεκινάω από δέκα στρέμματα αυτή τη στιγμή που έχω νοικιάσει και σιγά-σιγά ανάλογα με τις δυνάμεις μου προχωράει…»

— Για πες μας λοιπόν για όλη τη χρονιά, πως ξεκινάς; Τώρα ας πούμε είναι η περίοδος που μαζεύεις. Πότε γίνεται το ξεκίνημα, η σπορά; Τι άλλο πρέπει να προσέξει κάποιος; Με τι άλλο πρέπει να ασχοληθεί;
«Είναι πολλά τα στάδια. Τώρα είναι η εποχή που μαζεύεις και κάνεις αποστάξεις. Βέβαια αυτό έχει πολλή λεπτομέρεια στο κάθε του βήμα, το πως θα γίνει…»

.

IkariaNature Essential Oils 3

— Αφού ξεκίνησες από την απόσταξη, πες μας λίγο γι’ αυτή τη μέθοδο, πως γίνεται.
«Εγώ χρησιμοποιώ τη μέθοδο της ατμοαπόσταξης μόνο, όπου δηλαδή απ’ το βότανο μέσα περνάει καυτός ατμός, συμπαρασύρει το αιθέριο και μετά ψύχεται το μίγμα αυτό και πέφτει σε ένα διαχωριστή που ξεχωρίζει το λάδι (επειδή είναι ελαφρύτερο, πάει πάνω) από το νερό. Έτσι πολύ συνοπτικά σας το περιγράφω τώρα…»

— Και το νερό όμως είναι ανθόνερο. Κι αυτό το κρατάς, έτσι δεν είναι;
«Ναι, βέβαια. Και μάλιστα όταν η διαδικασία γίνει σωστά, είναι και εμπορικό προϊόν και ποιοτικό κιόλας πολύ. Κάτι που ‘χω να πω είναι ένα πλεονέκτημα που ‘χουν οι μικροί παραγωγοί απέναντι στις μεγάλες εταιρίες, ότι το αιθέριο μπορείς να το αποσπάσεις τη στιγμή που μαζεύεις το βότανο, δηλαδή κατ’ ευθείαν. Να εγώ τώρα το πρωί το μάζεψα, τώρα θα μπει για απόσταξη. Αυτό δίνει πολύ-πολύ μεγαλύτερη ποιότητα στο προϊόν, και αυτό είναι το πλεονέκτημα που έχεις στην αγορά. Γιατί μία εταιρία θα το αγοράσει από μια άλλη τρίτη χώρα συνήθως, θα ‘ρθουν τα βότανα ξερά και θα αποσταχθούν μετά από καιρό, όταν έχουν χάσει ήδη, εκτός από ποσότητα, αρκετή απ’ την ποιότητά τους.»

.

IkariaNature Essential Oils 4

— Δηλαδή, γίνεται σε άλλη χώρα η καλλιέργεια και σε άλλη χώρα η απόσταξη;
«Ναι. Συνήθως, δηλαδή, οι μεγάλες εταιρίες έχουν δικές τους καλλιέργειες μεγάλες, αλλά για ένα-δύο βότανα, αυτά που είναι τα «αστέρια» τους, ας το πούμε. Όλα τα υπόλοιπα είναι από χώρες που είναι και πιο φτηνά τα εργατικά και το να αγοράσουνε το βότανο. Αυτό όμως δεν μπορεί να ταξιδέψει ποτέ νωπό γιατί θα χάλαγε στην πορεία, οπότε αποξηραίνεται.»

— Οπότε μειώνεται και η επίδραση και η ποσότητα.
«Ναι βέβαια η ποσότητα μειώνεται όμως δεν τους πειράζει γιατί είναι πολύ φτηνό οπότε τους συμφέρει, όμως μετά απ’ όλα αυτά, πολλά από τα πτητικά του αιθέριου έχουν εξαφανιστεί τελείως. Δεν υπάρχουν πια αυτά τα συστατικά μέσα. Και είναι όλα αυτά, συνεργατικά, που λειτουργούν μέσα προκειμένου να φέρουν το θεραπευτικό αποτέλεσμα. Οπότε, όσο πιο πλούσιο είναι σε συστατικά, τόσο πιο δυνατό.»

.

IkariaNature Essential Oils 5

— Σκέφτεσαι να κάνεις κάτι συνεργατικά με άλλους ανθρώπους σε άλλες περιοχές της Ελλάδας;
«Υπάρχουν τέτοιου είδους σκέψεις, απλά αυτή τη στιγμή προσπαθώ να σταθώ στα πόδια μου, η αλήθεια είναι. Όμως μόλις καταφέρω και μπορώ (γιατί δεν ζω ακόμα απ’ αυτό το πράγμα), μόλις δηλαδή πάει καλύτερα, θέλω και έχω σκοπό να κάνω διάφορα πράγματα. Απ’ το να κάνω σεμινάρια γι’ αυτό το πράγμα εδώ πέρα και να ΄ρχεται κόσμος να βλέπει (γιατί χαίρομαι πάρα πολύ να το δείχνω αυτό σε άλλο κόσμο), μέχρι να συνεργαστώ με άλλους ανθρώπους ώστε να προωθήσουμε και τα βότανα της Ελλάδας.»

— Βέβαια, και των άλλων περιοχών, όχι μόνο της Ικαρίας. Αν και η Ικαρία είναι ένας τόπος που έχει πάρα πολλή μεγάλη ποικιλία βοτάνων.
«Έχει. Αν και ο κάθε τόπος έχει τις ιδιαιτερότητές του και την ιδιότητά του, οπότε νομίζω ότι όλοι μαζί έχουμε να δώσουμε κάτι.»

.

IkariaNature Essential Oils 6

— Κάποια οικονομική υποστήριξη από κάποιο Κοινοτικό Πρόγραμμα θα σε ενδιέφερε;
«Ναι. Η αλήθεια είναι ότι ήδη είχα μπει στο Πρόγραμμα του Νέου Αγρότη και έχω βοηθηθεί απ΄ αυτό σε ένα βαθμό. Κοιτάω συνέχεια τα νέα προγράμματα που ανοίγουν για να βρω κάτι που «να ταιριάζω» στους όρους του ώστε να με βοηθήσει.»

— Θοδωρή, είσαι κι ο άνθρωπος που έπαιζε στο «Little Land». Στο μπλογκ της Ελένης μια αλλιώτικη παρουσίαση του ντοκυμαντέρ 'Little Land' με τίτλο: 'φree αssoσiation' Είχαμε φιλοξενήσει τον σκηνοθέτη στην εκπομπή πριν δυο-τρία χρόνια. Πως αλλάξανε τα πράγματα από τότε; Παρέμεινες κατ’ αρχάς στην Ικαρία.
«Δεν νομίζω ότι από τη στιγμή που ήρθα και έχω επιλέξει αυτόν τον τρόπο ζωής, δεν τέθηκε ξανά η επιλογή του να φύγω.»

— Δεν το σκέφτηκες καθόλου;
«Υπήρχανε δυσκολίες αλλά η σκέψη (ακόμα κι αν το σκέφτηκα για λίγο) του να πάω κάπου αλλού ήτανε τόσο απωθητική που μόνο και μόνο αυτό μου αρκούσε.»

.

Ag. Polikarpos, Ikaria, by Theodore Kargas on Flickr

— Δεν μπορούσες να βρεις κάποιο τόπο καλύτερο μάλλον…
«Δεν είναι ότι είναι ο τέλειος τόπος απαραίτητα, αλλά μου ταιριάζει κι έχω αρχίσει να βγάζω τις ρίζες μου εδώ. Το να γυρίσω σε αστικό περιβάλλον είναι εκτός συζήτησης πια, ενώ το να πάω σε ένα άλλο περιβάλλον της υπαίθρου σημαίνει ότι θα πρέπει να ξεκινήσω πάλι απ’ την αρχή. Οπότε, αφού έχω βάλει τόση ενέργεια εδώ πέρα, γιατί να το κάνω;»

— Πάντως, θα συμβούλευες τους νέους ανθρώπους να κάνουν αυτήν την κίνηση, να φύγουν από τις πόλεις;
«Σίγουρα, εφόσον το νιώθουνε. Όχι εξαναγκαστικά προφανώς, έτσι; Εγώ πιστεύω ότι η επαφή με τη φύση ταιριάζει πιο καλά στον άνθρωπο, είναι πιο κοντά στη φύση του ανθρώπου. Με αυτή μεγαλώσαμε. Οι πόλεις είναι κάτι των τελευταίων λίγων αιώνων, ενώ η εξέλιξή μας είναι κάτι πολύ παλιότερη μέσα στη φύση, και ειδικά σε σχέση με την πρωτογενή παραγωγή. Μπορεί να μην το κάνουν όλοι αυτό. Σίγουρα θα υπάρχουν ανάγκες και εδώ πέρα που είμαστε και για υπηρεσίες και για δεύτερα και τρίτα πράγματα, όμως η επαφή με τη φύση και το να είσαι κοντά στην πρωτογενή παραγωγή είναι σημαντική, πιστεύω, για τον άνθρωπο.»

— Ωραία. Θέλεις να μας πεις, πριν σε αποχαιρετήσουμε, που μπορούμε να σε βρούμε; Κατ’ αρχάς έχεις κάποια σελίδα στο facebook…
Ikarianature Essential Oils on Facebook«Ναι, υπάρχει σελίδα στο facebook προς το παρόν και σε λίγο θα υπάρχει και site που θα είναι δικό μας, το ikarianature.com, όπου μπορείτε να με βρείτε. Κυρίως όμως, άμα ‘ρθείτε από δω…»

— Ευχαριστούμε πάρα πολύ και τους χαιρετισμούς μας στην αγαπημένη Ικαριά.
«Ναι, ευχαρίστως. Γεια και χαρά.»

.

.

Τάρα και Θοδωρής Ο Θοδωρής εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ικαρία πριν 8 χρόνια και άμεσα γοητεύτηκε από τον πλούσιο κόσμο των βοτάνων και τη συνεχιζόμενη παράδοση στο νησί να χρησιμοποιούνται τα βότανα στην καθημερινότητα για θεραπευτικούς σκοπούς. Έτσι ξεκίνησε μία πορεία που τον οδήγησε στην παραγωγή ποιοτικών αιθερίων ελαίων και ανθόνερων για φαρμακευτική χρήση. Το εργαστήριό του βρίσκεται στο Πλατανίδι, μια συνοικία του χωριού Άγιος  Δημήτριος στις Ράχες της Ικαρίας. Εκεί, όπως λέει και στη συνέντευξη, ο Θοδωρής χαίρεται να διηγείται στους επισκέπτες την πορεία του και να παρουσιάζει όλα τα στάδια παραγωγής των προϊόντων ikarianature, δηλαδή, Αιθέρια Έλαια & Ανθόνερα από μελισσόχορτο, ελίχρυσο, άγριο καρότο, αρμπαρόριζα, φλισκούνι, βασιλικό, γαλλική λεβάντα, κρίταμο, φασκόμηλο, δενδρολίβανο, ρίγανη, θυμάρι, μέντα, ευκάλυπτο και θρούμπι. Στη δουλειά του τον βοηθάει η σύζυγός του, Tara Kane, μια γλυκύτατη Αγγλίδα που διατηρεί το Tara Kane Massage and Bodywork στο Χριστό Ραχών.

.

⭐ ⭐ ⭐
Τρίτη, 16 Μάη, 2017
_
Next post:
.
.

5 Σχόλια

Έκθεση βραχομορφών και φυσικών θαυμάτων


.

Ikaria 083 - from living in Ikaria in a place that's often covered with snow in the winter; not for too long though...Γεια σας εκεί έξω😋
Τώρα κανονικά θα ‘πρεπε ν’ ανέβαζα Από Ορειβατικό Πεζοπορικό Σύλλογο Ικαρίας χάρτης στο Google maps της διαδρομής: Καραβόσταμο - Αρέθουσα - Δοκίμι - Χρυσόστομο χάρτες μονοπατιών στο μπλογκ, Sudden Vineyard αλλά που καιρός;
Είναι σε εξέλιξη οι αγροτικές εργασίες της  Our old rototiller still tilling in Ikaria άνοιξης και συνάμα γίνονται πολλά πράγματα, καλά, κακά ή αδιάφορα, απορώ που γίνονται τόσα, τέλος πάντων, αυτό το ποστ είναι για να μη λένε οι φίλοι ότι τους ξέχασα και πιάνουν τα τηλέφωνα, καλά είμαι, ρε παιδιά, ορίστε και αυτές οι φανταστικές φωτογραφίες από μια εκδρομή A day at an exhibition, Cape Papas, Ikaria, March 2017 - Slideshow of 29 pictures by angeloska, on Flickr που έγινε πριν δύο εβδομάδες, έτσι για να βλέπετε, να μη λέτε ότι δεν έχουμε κουλτούρα στο νησί, έχουμε και παραέχουμε.
Π.χ. έχουμε γλυπτική της φύσης, ζωγραφική του πελάγου, θεατρικά εμπνευσμένα απ’ το τοπίο κι  Little Sandra running barefooted εξερευνήσεις ερειπίων οικισμών που μοιάζουν σαν προϊστορικοί. Και έχουμε και σπορ, π.χ. ξυπόλητο τρέξιμο παιδιών στα μονοπάτια, κολύμπι σε άγρια νερά, σκαρφάλωμα σε βράχια και πότε-πότε άσκοπες περιπλανήσεις που είναι για μένα οι καλύτερες.
😋
Άντε γεια τώρα, σκάβαμε και μαγειρεύαμε όλη μέρα, ελπίζουμε να βρέξει λίγο αυτές τις μέρες, να ποτιστεί ηArticle in Eleni's 💗 blog: «A Day at an Exhibition» : «Hard hiking, wild swimming and admiring rocks scuptured by nature in Cape Papas, Ikaria». 29 pictures from a wild hiking and swimming adventure in a fascinating coast full of natural wonders under Ikaria's westernmost Cape Papas undertaken by the Mountain Climbing & Hiking Club of Ikaria γη, να ξεκουραστούμε κι εμείς. Αυτά από μένα, πάτε στο μπλογκ της Ελένης να δείτε το ωραίο φωτο-ποστ που λέγεται: «A Day at an Exhibition» που πάει να πει «Μια Μέρα σε μια Έκθεση». Τι έκθεση; Μια έκθεση βραχομορφών και φυσικών θαυμάτων που βλέπει κανείς μόνο με τα πόδια και που αν είναι τολμηρός μπορεί να κάνει και μπάνιο!

Φιλιά💋
Νανά
..
⭐ ⭐ ⭐
Πέμπτη, 30 Μάρτη, 2017
_
.
Previous post: «τα ζώα μου»
.
.

7 Σχόλια

τα ζώα μου


.
The girl and the lizard
.Έχει πολλά άγρια ζώα στην Ικαρία;
Έχει αλλά δεν τα βλέπεις.
Γιατί δεν τα βλέπεις;
Έτσι που ‘μαστε, καλά-καλά δεν βλέπεις τους αθρώπους και θες να δεις τις σέρφες;

(σέρφη: το άγριο ζωάκι, το ζουλάπι)

Ikarian lizard

Είναι δύσκολο να πεις αν αγαπούν τα άγρια ζώα σε τούτο το νησί. Νομίζω ότι οι πιο πολλοι άνθρωποι εδώ τα αγαπούν, αλλά να τους ρωτήσεις, ντρέπονται να το παραδεχτούν. Μπορεί να φοβούνται πως είναι σημάδι αδυναμίας ή λοξάδας να δείξουν φανερά την αγάπη τους. Όμως εγώ που κυκλοφορώ αθέατη στις ερημιές και στα χωράφια, έχω δει μοναδικές στιγμές τρυφερότητας ανάμεσα σε ανθρώπους και ζώα: ατσίδες να ακολουθούν τους γεωργούς, πουλιά που κάθονταν στους ώμους γυναικών που τάιζαν κότες, ένας που είχε ένα φίδι και το ζέσταινε στην τσέπη του, ένας κάποιος ατσίδα-άκουσα- μιλούσε στα γεράκια και στους κορκόφιλες, κ.ά.
Ένα είναι αλήθεια. Τα ζώα της Ικαρίας (εκτός απ’ τα κατσίκια που δεν μετράνε) δεν φαίνονται εύκολα. Εί
χελώναναι κι αυτά κρυμμένα όπως τα περισσότερα πράγματα σ΄αυτό το νησί, τουλάχιστον για τα μάτια του ανθρώπου της πόλης. Γι’ αυτό κι εγώ θα σας τα δείξω για να ξέρετε ποιά είναι.
Επειδή βαριέμαι να γράφω πολλά για το καθένα -δεν είμαι δα και εγκυκλοπαίδεια-, πίσω από κάθε εικόνα, αν ακουμπήσεις το ποντίκι θα διαβάσεις δυο λογάκια για το καθένα, δηλ. τι μου αρέσει στο κάθε πλάσμα, τι βρίσκω ενδιαφέρον στην προσωπικότητά του και τέτοια…
Ευχαριστώ πολύ

I love animals

Καριώτης λαγός

.

.

.

__

Οι πέρδικες είναι πουλιά, δεν είναι ζώα, όμως εγώ τις έχω για ζώα αφού δεν πολυπετούν και τριγυρίζουν χωμένες μεσ' τους λόγγους όπως κι εγώ. Είναι έξυπνες, χαρούμενες και μου κάνουν συντροφιά. Μακάρι, αντί γι' αυτήν, να είχα να βάλω δική μου φωτογραφία, αλλά δεν έτυχε ποτέ.

Είναι διαστροφικό που μου αρέσουν τα νερόφιδα; Είναι ακίνδυνα πάντως, να ξέρετε και να μην τα πειράζετε. Εμένα να με κοροϊδεύετε όσο θέλετε. Να ένας τυφλωμένος και τρομοκρατημένος Ικαριώτης λαγός. Για τη σχέση μου με τους λαγούς μπορούσα να πω πολλά αλλά δεν είναι της ώρας. Μόνο ότι παλιά με περιμπαίζανε ότι έμοιαζα με λαγουδίνα όπως έτρεχα και πήδαγα και κρυβόμουν. Αλλά αυτό αρκεί για τώρα. Αυτά τα φίδια δεν είναι οχιές. Είναι λαφιάτες. Εδώ τα λένε εφιούς ή ποντικολόγους. Είναι πολύ δραστήρια στο κυνήγι των ποντικών και κάνουν έρωτα με πολύ όμορφο τρόπο.

Τυχερή λήψη: Θαλάσσιες χελώνες κάνουν σερφ στην Ικαρία! Τα σχόλια είναι περιττά! Χελωνάκι των ποταμών της Ικαρίας. Είναι τόσο φιλικά αυτά τα χελωνάκια και έχουν τόση πλάκα που μοιάζουν με πέτρες και ξαφνικά βγάζουν πόδια και κεφάλι και περπατάνε και βουτάνε στο νερό! Ο κλασικός βάτραχος των ποταμών της Ικαρίας. Στο Φλικρ έχω μια πολύ καλύτερη φωτογραφία αλλά δείτε κι αυτή, καλή είναι, ο τύπος έχει ωραία φατσούλα.

.

__

Εντάξει, δεν είναι ζώο, είναι ψάρι καρχαριοειδές, η ζύγαινα όπως λένε εδώ οι ψαράδες τον σφυροκέφαλο. Μου αρέσει πολύ γιατί είναι πολύ παράξενος. Πολλές φορές έχουμε ψαρέψει τέτοιους. Δεν τους φοβάμαι. Λυπάμαι που δεν έχω καλύτερη φωτογραφία της παράξενης γιδοβυζάχτρας (μη γελάτε!). Είναι ένα μαγικό νυχτοπούλι που μοιάζει με γεράκι, όμως τόσο αθόρυβο που δίνει βάση σε θρύλους. Όταν τύχει και το δω, ανατριχιάζω. Έχει κάτι από φάντασμα. Ώρα να φρικάρουμε λιγάκι με τον ανατριχιαστικό αφιάλακα, μια μεγάλη επικίνδυνη αράχνη που συναντάμε καμιά φορά στην Ικαρία. Ένα θα σας πω: είναι ένα είδος ταραντούλας και η κοινή Ελληνική ονομασία του είναι... ΜΑΡΜΑΓΚΑ! Ευτυχώς η μαρμάγκα είναι πολύ βραδυκίνητη.

Ο σπάνιος πράσινος φρύνος είναι πολύ συχνός στην Ικαρία. Είναι πολύ ωραίος αλλά δεν πρέπει να τον πιάνουμε γιατί το δέρμα του περι΄χει επικίνδυνες τοξίνες! Όπως ο κορκόφιλας, μ' αρέσει γιατί κι αυτός είναι από άλλο πλανήτη. Η σαλταμίδα είναι μια πραγματικά κακιά, πολύ επιθετική αράχνη που μοιάζει και με σκορπιό. Είναι εξωγήινο πλάσμα και μολονότι τη φοβάμαι, της αξίζει κάθε θαυμασμός. Ευτυχώς οι σαλταμίδες είναι σπάνιες. Είναι νυχτόβιες και επί το πλείστο ζουν στα δάση της Ικαρίας στα βουνά. Το μεγάλο σκαθάρι Ρινόκερος όπως το λένε το βλέπει κανείς πολύ συχνά στη Ικαρία τον Ιούνιο. Έχει πολύ μεγάλη πλάκα, αυτό έχω να πω μόνο. Όταν έχει ερωτική διάθεση, πετάει κιόλας! Εκεί να δεις γέλια!

Το Ζωολόγιο μου θα ήταν ελλιπές αν δεν σας έδειχνα κι έναν σκορπιό. Οι σκορπιοί της Ικαρίας, άλλοτε άφθονοι, σήμερα σπανίζουν. Βγαίνουν τη νύχτα, ενώ τη μέρα είναι κρυμμένοι μέσα στις πέτρες. Συνήθως είναι μικροί. Έχω πολύ καιρό να δω έναν αληθινά μεγάλο. Για όσους με πρήζουν αν έχει οχιές στην Ικαρία, ναι λοιπόν ΕΧΕΙ! Εδώ βλέπετε ένα Αστρίτη, την κλασική οχιά των νησιών του Αιγαίου. Ναι, είναι δηλητηριώδης, αλλά σπάνια τους βλέπει κανείς. Χωρίς να είμαι ειδική, υποθέτω ότι οι άφθονοι αβλαβείς ποντικολόγοι (λαφιάτες) δεν τους αφήνουν τον ζωτικό χώρο που χρειάζονται. Ας τελειώσουμε ήρεμα με ένα γλυκό σκαντζοχοιράκι. Λένε πως δεν υπήρχανε παλιά στην Ικαρία αυτά τα ζώα. Ό,τι κάποιος κάποτε έφερε ένα ζευγάρι για πλάκα. Βρήκαν το περιβάλλον ευνοϊκό και πολλαπλασιάστηκαν. Μου αρέσουν οι σκατζόχοιροι. Όταν μαζεύουμε ελιές του βρίσκουμε καμιά φορά να έχουν πάει στο χωράφι πριν από μας και να τρώνε τις χαμάδες. Είναι πολύ δυνατοί και επίμονοι.

.

__

_

Αυτά.
Θα μπορούσα να γράψω χίλια-δυο.
Αλλά αυτά νομίζω είναι αρκετά.
Έγραψα για τα ζώα γιατί τα αγαπώ
και χαίρομαι που στο νησί που ζω έχει
αρκετά.

😌 😌 😌

_

__

_

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου, 2017
_

 Previous post: omnia magica

_

.

8 Σχόλια

omnia magica



~
Afternoon in the desert of ravens 😳
~

~

A parallel reality: a collection of special moments recorded through the years and stored in our blogs and Flickr streams, from surreal alienation to oddity, from encounters with animals to performances and improvised rituals, from riddles and witchcraft to extravagance, provocation or simple pleasurable moments and postcard-like snapshots, that’s my way to celebrate Dodecaemeron, the Greek 12 festal days of Christmas and New Year, when earth and skies merge, as they say, and daily toilers like us should stop and rest and say to themselves:

~

«To have a good life you sometimes have to take a chill pill and trust the indecipherable and the unknown.»

This post is actually the prayer of an atheist.

😏
~

~

In Eleni's blog 'Islandscape in the sunset' : a post homesicknessIn Eleni's blog 'Elina Lafina bodypainted in Manganitis' : a post about becoming an animalIn Eleni's blog 'Anticrepuscular ray' : a post about signs in the skyIn Eleni's blog 'Volunteering in the path project of Ikaria' : a post about creating bonds with the island and the people through hard work in natureIn Eleni's blog a post for me about abandonment and love in the wildIn Eleni's blog 'Communist deportees in Ikaria, 1947' : a post about fighting for social justiceIn Eleni's blog 'Hippie household in the river' : a post about escapism and seasonal freedom in natureIn Eleni's blog 'Airship ALBATROS' : a post about money and power and vain and destructive investmentsIn Eleni's blog 'Leni in Ikaria with galanthi' : a post about talking to wild flowersIn Eleni's blog 'Felicia in the solar eclipse' : a post about cats and paranormalityIn Eleni's blog 'Lost Village 1' : a post about traveling in Ikaria's mysterious past and not understanding muchIn Eleni's blog 'Icarus, 1996' : a post about freedom and what it takes to flyIn Eleni's blog 'Jazz Rock Bar in Trapalou' : a post about relocationIn Eleni's blog '14 img764' from 'On the Harmful Effects of Wine 😳' : a post about a near orgy in LangadaIn Eleni's blog 'Siddhasana in river Ikaria' from 'These Mountains are for Yoga! : a post about yoga in the nature of IkariaIn Eleni's blog 'Ikaria-Mavri-017' from 'Côte de Naufragés Sauvés' : a post about rocks, outdoor sex and female fertilityIn Eleni's blog 'Dance & Save Atheras Ikaria 19' from 'These Mountains Are For Dancing' : a post about a performance against wind turbinesIn Eleni's blog 'Blue Tan 13' from 'Days of Meltemi' : a post about washing away our sinsIn Eleni's blog 'Dream catcher' from 'Wild Shots' : a post about becoming wild and freeIn Eleni's blog 'It's true' from 'nακεd & unemployed' : a post about being nακεd & unemployedIn Eleni's blog 'bewitched in the Ikarian forest' from 'ikaria-blog-029/#comment-1466' : a post about strange and upsetting apparitionsIn Eleni's blog 'Garudasana Sirsasana on surfboards Messakti' from 'food, pebbles and headstands' : a post about a lot of things that happen...In Eleni's blog 'Freedom in Xylosirtis' from 'I shall foot it (TUGTII #2)' : a post about old things and rocks and being firm and stubbornIn Eleni's blog 'Woman in Ikaria' from 'When I am tired of the world' : a post about the temptation of anchoritismIn Eleni's blog 'Eleni on rocks ikaria 2005' from 'Break on through to the other side ☀ yeah !' : a post about walking in the mountains and losing all apprehensionsIn Eleni's blog 'Stony Softness' from 'Stony Softness' : a post about hard, wet and softIn Eleni's blog 'Poledancer in Therma Ikaria 3' from 'That window won’t open …' : a post about extreme poledancing at all costs in front of old closed shutters 😳In Eleni's blog 'Awe for nature' from 'Captured in a moment of irrational fright' : a post about sudden fear and awe for natureIn Eleni's blog 'Ikaria-1' from 'Thick with the eerie awe of the uncanny' : a post about the uncanny rock shapes in Pezi, IkariaIn Eleni's blog 'my Ikaria book cover' from 'Ικαρία & Φούρνοι: μια εξερεύνηση' : a post about an alternative guide book cover 😳In Eleni's blog 'Little Land' from 'φree αssoσiation' : a post about transcendentalism, simple living in natural surroundings and civil disobedience 😳In Eleni's blog 'Old boathouse Ikaria' από το 'Back home for Christmas' : ένα post για τις παλιές ιστορίες σε ένα καφενείο, κάποιο χειμώνα στην Ικαρία πριν τον τουρισμόIn Eleni's blog '11297_original' from 'On the Harmful Effects of Sun, Salt and Sand ☺' : a post about the surreal summer of 2005 in IkariaIn Eleni's blog 'Mastro Nikos' from 'In the Olives lies the Income' : a post about what the wise fool of the village said about olivesIn Eleni's blog 'Women sinners in Hell, fresco in a church' from 'His island of freedom' : a post about what a Turkish visitor saw in IkariaIn Eleni's blog 'Sybilla Ikaria' from 'Don’t insist on Sibylla' : a short, angry post about the destruction of the environmentIn Eleni's blog 'Ιkaria rock side' from 'Rebels and Radicals' : a post about a book on the dramatic recent history of the islandIn Eleni's blog 'osmose nature' from 'The Who in The Where (2)' : a post about some special people in Ikaria and the special things they doIn Eleni's blog 'Nana surfs dusk Ikaria' from ' Δεν αγοράζω, ούτε τρώω κτλ. Πληρώνω συνδρομή' : a post (in Greek) about what a surfer said about goats and village festivals in IkariaIn Eleni's blog 'Czech Nymph Selini Ikaria' from 'pool drained ツ nymph revealed' : a post about Zdenek Senkyrik, a great nature and landscapes photographer in IkariaIn Eleni's blog 'Imaginary Ikarians fiesting in the 18th century' from 'Wind-bound in Nicaria, circa 1740' : a post about what a European traveller saw on a short accidental visit in Ikaria around the year 1740
In Eleni's blog 'Ikaria adrift' from 'My Dear Blog ツ Summer' : an illustrated post about Eleni and her blog and about a positive and conscientiously slacking Ikarian summer!In Eleni's blog 'rocky nan' from 'The Who in The Where (2)' : a post about faces and human figures in the wild Ikarian landscapesIn Eleni's blog 'my shadow on the sand' from ' I’m back & sea turtles! •·.·´¯`·.·•. •·.·´¯`·.·•☀' : a post about a miracle on the beach

~

~

🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆 🎆

~

In my blog 'faragi mou' from 'OFF THE RECORD #1' : a post about the special day I finally surrendered to the charm of the nature of IkariaIn my blog 'splash' from 'Hello new blog!' : a post about goodbyes and hellos and sistery friendshipIn my blog 'xaplara' from 'Time for blackberries' : a post about picking and eating blackberries and what that does to one's soulIn my blog 'Devil’s nuns Ikaria' από το 'Ποιος Έγλυψε το Δάχτυλο της Μοναχής Καλλίστης' : ένα post για τα βάσανα και τους πειρασμούς της μοναχικής ζωής στην Ικαρία 😳In my blog 'Dance Ikaria' : a post about the joy of sometimes dancing wild like a cannibal, without rules and stepsIn my blog 'October Ikaria' from 'Some Ikaria sounds' : a post about autumnal melancholy and some Ikarian sounds from summerIn my blog 'My Blythe doll is in Ikaria' from 'My Blythe doll is in Ikaria' : a post about playing with my favorite doll and lucky charmIn my blog 'den.jpg' from 'About Agrimi' : a post (in Greek) about me and my blogIn my blog 'Agrimi Sum' from 'Agrimi Sum' : a post about the problems of reinstallmentIn my blog 'fogrock' from 'Ο Αύγουστος του Αγριμιού' : a post (in Greek) about a crazy wild August in the seas and rocky mountains of IkariaIn my blog 'solo nude shot' from 'Κουτσή, στραβή, καμένη στην Αγιά Παρασκευή παγαίνει' : a post (in Greek) about days of wild camping in remote little cove of Ikaria in JulyIn my blog 'summer laundry' from 'Uncle Ben rules!' : a post (in Greek) about a hospitable magical house in IkariaIn my blog 'dusk2' from 'It's true' : a post about daring to walk naked for a while in the wild and how liberating this can beIn my blog 'Nan Nun Ikaria' from 'Mountain camping Easter 😳' : a post about running away from Greek Orthodox EasterIn my blog '03 bushes ikaria' from 'Simply Arbutus' : a post about a bet to cross crowiling like an animal a thick arbutus jungle from one end to another in IkariaIn my blog 'Plungin’' from 'Plungin’' : a post (in Greek) about claiming a paradiseIn my blog 'Old house countryside Ikaria' from 'Rediscover The Countryside' : a post about rediscovering the countrysideIn my blog 'Briareus' from 'riding the jumping goats' : a post about bodysurfing in the waves of the AegeanIn my blog '55 - comment 1567' from 'OFF THE RECORD #2' : a post about a fit of melancholy in natureIn my blog 'Sea Turtles in the surf' from '∩oso ∩ια Vα?' : a post (in Greek) about the variety of things that happen and how strange and fascinating is sometimes life in IkariaIn my blog 'p1040703' from 'Simply Mother' : a post about mothers and babies in the wildIn my blog 'misikolaki Ikaria 4' from 'Το Μισοκωλάκι και άλλες τρομακτικές ιστορίες από την Ικαρία σε κόμικς' : ένα post (in Greek) για το Μισοκωλάκι, το πιο χαρακτηριστικό, μαγικό παραμύθι της ΙκαρίαςIn my blog '59' from 'C’est fou!' : a post about me taking part in an athletic performance in the wild of IkariaIn my blog 'agrimi pond ikaria 2' from 'The Spirit of the Waterhole' : a post about exploring and inhabiting the pockets of water inside the deep wild mountain ravines of IkariaIn my blog 'B&J Ikaria 21' from 'Simply UK' : a post about wonderful 2 kids and their 2 adventures in their 2 days in IkariaIn my blog 'digging turbines' from 'Έμπρακτη Θέση και Άποψη' : ένα post (in Greek) για μια περφόρμανς χορού στα βουνά από τον Ορειβατικό Πεζοπρικό Σύλλογο Ικαρίας ενάντια στη σχεδιαζόμενη γιγάντια ανάπτυξη ΒΑΠΕ στην κορυφογραμμή του ΑθέραIn my blog 'South Ikarian adventure 1' from 'Από της Ελιάς τον Κάμπο στην Εριφή' : ένα post (in Greek) για μια ακραία, διαλυτική για το σώμα και το πνεύμα, κατάβαση 1000 μέτρων περίπου από τα οροπέδια της κορυφής του Αθέρα μέχρι μια άγρια βραχώδη παραλίαIn my blog 'old house Ikaria' from 'Ήμεσσαν τρεις ψυχεροί ελόου μας…' : ένα post (in Greek) για τη μαγεία της αρχαίας ντοπιολαλιάς της ΙκαρίαςIn my blog 'bodypainted' from 'Απλό, πολύχρωμο και δασώδες το 2014' : a post (in Greek) about painting our bodies and wandering in the magical forest of Ranti in IkariaIn my blog 'Runner in Ikaria' from 'Φτιάχνοντας μια Λίμνη στο Φαράγγι (1)' : ένα post (in Greek) για την κατασκευή από εθελοντές μια τεχνητής λίμνης στο φαράγγι της Χάλαρης στην ΙκαρίαIn my blog 'Nana with oliander in Ikaria' from '2 photos from a future without goats and floods' : a post about planting olianders in the banks and the beds of the rivers washed away and destroyed by the floods caused by overgrazing goats in IkariaIn my blog 'Ang&Nan' from 'Επιστροφή στον Λαγουδότοπο' : ένα post (in Greek) με ένα ποίημα αγαπημένου φίλου που στο τέλος μιλάει και για μένα 😳In my blog 'Voutsides Ikaria winter falls 27' from 'Οι χειμωνιάτικοι καταρράκτες του μικρού Ναναζόνιου' : ένα post (in Greek) για ένα μέρος που αγαπώ - τους καταρράκτες, τις λίμνες και τους γκρεμούς του ποταμού Βουτσιδέ στην Ικαρία νωρίς την άνοιξηIn my blog 'Ikarian ravine 1' from 'OFF THE RECORD #-2' : a post about being natural in nature 😳In my blog 'stony softness ikaria' from 'Why can’t we do it in Ikaria?' : a post pointing out and suggesting that the wild rocky landscapes of Ikaria and the relaxed atmosphere of the island are ideal for 'nude in the landscape' type of artistic photographyIn my blog 'equinox in bluotone ikaria' from 'equinox in bluotone' : ένα post (in Greek) για ένα παράξενο φθινοπωρινό με βαθύ γαλαζοπράσινο φως στην ΙκαρίαIn my blog 'Picking olives in Ikaria' from 'Up on the trees + Down on our knees' : a post about us girls picking a lot of olives in IkariaIn my blog 'megoat in the rain' from 'Freelander' : a post (in Greek) about being a stranger and living in Ikaria in winterIn my blog 'Said to be made by God' from 'Said to be made by God' : a post (in Greek) about volunteer work on an old path and about beautiful natural bridge with a colored arcIn my blog 'Volunteers trails Ikaria 16' from 'Εθελοντική εργασία στην Ικαρία' : a post (in Greek) about all of us and the wonderful and inspired young volunteers who have worked on different projects in the wild nature of IkariaIn my blog 'Dive with me' from 'An U/W shot from Ikaria in TSDR Calendar 2016' : a post about a prize-winning picture on the subject of skinny dipping and wild swimming taken in Nas, IkariaIn my blog 'the snake on my hip' from 'THREATS Χ – ΑΠΕΙΛΕΣ Χ' : a post about watersnakes in IkariaIn my blog 'Wild swimming in Ikaria' from 'Κολυμπότρυπες ☺ στην Ικαρία' : a post (in Greek) about swimming holes in Ikaria and in general about wild swimming seen as a modern-day purging ritualIn my blog 'Savage Nan Ikaria 10' from 'Holes and Horns' : a post about a naked war dance performance in Ikaria recorded in black and whiteIn my blog 'Fly on the leg' from 'THREATS ΙΙ -ΑΠΕΙΛΕΣ ΙΙ' : a post about me wandering in a land of rocks, spiky spurges and human waste, and trying to understandIn my blog 'secret beach ikaria' from 'Giving it all : Wild coves & beaches in southern Ikaria' : a post about all the wild spots we have swimmed in southern IkariaIn my blog 'Keep Ikaria free and clean' from 'Η ελεύθερη κατασκήνωση είναι βιώσιμος τουρισμός και πλούτος για όλους' : ένα post (in Greek) για ένα κείμενο που μου άρεσε για την ελεύθερη κατασκήνωση που όμως απαγορεύεται στην Ικαρία (!!!)

~

~

~


In my blog 'Only Love' from 'Two Long Traveling Visitors' : a post about two wonderful long traveling visitors in Ikaria last MarchHAPPY and FRUITFUL 2017! 🎆

.
.
Saturday, December 10, 2016
.
.
.
.

11 Σχόλια

Two Long Traveling Visitors


.
'Role the World' - Chris and Sara May's blog about their trip from Greece to India by bicycle
.
Hi, we are Chris and Sara-may and we are going to travel to India by bike! On our way we are going to make stops to work on farms and volunteer in different projects to help local people a hand and get a great experience and a bed and food in return.Hello
In March 2016 Chris and Sara-May passed from our island on their way from Greece to India by bicycle! Isn’t it amazing? I am sharing Aside from the adventure, the freedom, and to get in good shape for summer – just kidding-, we both crave to learn life through practice after years of studying. In order to get a deeper understanding in who we are and what we want. Biking long distances can get you in a meditative state and gets you to places you otherwise might never end up.with you the part of their blog ‘Role the World’ related to Ikaria. It was a great pleasure for me to assemble this entry. I wish these two long traveling visitors all the good luck from the bottom of my heart!

Nana

😊
.

View of the Ikarian coast from the road

«Icaria turned out to be a whole different story. However the island is almost next to Mykonos it has a different climate and is therefore very foresty and has a lot of variety in the landscape. We could pick the food of the ground, and picked herbs like sage, rosemary, thyme, bay leaf, a camomille variety, malve, and vegetables like wild carrot for our dishes. But it is not only the climate that makes Icaria special. It is also the course of history that gave Icaria a special identity.»

1st night in Ikaria: camp in Fytema

«Icarian people did not had it easy in the course of history due to famines, the wars in the 1940s and constant piracy and Turkish occupation. These circumstances made them also innovative, brave and authentic. For example they destroyed their ports to protect themselves against pirates. Consequently this made them one of the best boat engineers in the Cyclades, because they needed to develop special trics to come on shore.»

Only Love

«In 1912 they also had their own revolution against the Turkish and declared independence for five months. These months they also had their own flag, national anthem, own stemps etc. However, they were occupied by Turkey again while the rest of Greece became a united country. During the Greek civil war (1946-1949) the exiled communists were send to the island which gave Icaria the nickname ‘the Red rock”.»

Idyllic camping spot in the mountains of Ikaria

«Anthony J. Papalas wrote an interesting book about the history of the island titled, «Rebels and Radicals». And somehow you can feel this identity when you wonder around the island. An island that for a long time did not have a lot of connections with the outside world, except for some trade with the neighbouring islands. In the 1970s the Greek government started to invest in the island to boost touristy industry. And however summer can be busy, Icaria remained under the radar of many tourists.»

«Icarian communities»

Campfire in Kiparissi beach north Ikaria

«The night we arrived it was rainy and stormy. We found a beach recommended by an Icarian we found through couchsurfing. Camping life started here, so we discovered that we had only a few tent pins and that our old tent was not waterproof. The tent got blown away almost two times, until we found an old building we could hide under. The next day was full of sunshine so we could dry our stuff and call our first contact: Lefteris from couchsurfing.»

Lefteris and Kaira

«Lefteris responded that we were welcome to stay at his house. We were very lucky to meet him and his girlfriend Irini and not only because we were save from story nights. After cycling some pretty challenging mountain Lefteris picked us up to bring us to a music jam session at his friends house. We arrived in a beautiful little cottage house. Niko the owner transformed four old walls into a cousy house filled with soul.»

Improvised fiesta gathering in Ikaria

«We were lucky to arrive that weekend because there were several fiestas before the Greek fasting period of 40 days. Friends gather together make delicious food, bring their own wine and their music instruments for some cousy evenings. We were offered some great food, wine and company. Thereby the music jam sessions with typical Greek instruments was amazing to experience.»

In the soup lab of our second couchsurfing hosts Lefteris and Irini (Icaria, Greece). Great people who showed us the nice icarian spirit with a lot of hospitality people.

«The night after we visited the second house where many people gathered and the table was filled with fava, the meat of their own pig, bulgur salads, rice, roasted bread, potatoes and of course local strong red wines. These fiesta gatherings were really amazing and we met many great people. We could stay three nights at Lefteris place. He showed us the area and Irini showed us her little soap factory. Which can be read here. We said goodbye and started our cycling journey around the island.»

Swimming in Seychelles beach in March.

«We camped at some amazing places. Also at the famous Seychelles beach with water so blue, you have to wear sunglasses. However at this beach we endured a very stormy night again where Sara was afraid we would get caught between the sea and the rocks. However everything turned out to be fine and we woke up at one of the most beautiful beaches of the islands.»

Camping at paradise but stormy “Seychelles” beach in south Icaria.

«During camping we built campfires and cook our vegetables with rice and bouillon: a delicious meal. We have breakfast with three different kind of fruits and oats. We need to stay healthy for the mountains we have to climb.»

Relaxing in the warm springs of Lefkada Ikaria in March.

«When we ask people to fill up our water we often get many treats. In ten days we cycled form north Icaria to south, to north again to pick up the forgotten phone at the post office and to south again where our ferry would leave. In the south we discovered the amazing hot springs: for free, nobody there, where you can chill in a hot bath in the sea.»

This cute lady invited us for pizza and shared her life story’s with us (Icaria, Greece).

«Near Agios Kerykos, the capital we met the 76-year old Helene in a dark street. A lonely lady who speaks English fluently because she lived and married in America for a while. She could not walk well but that did not keep her from giving us a tour and telling about her growing up on the island. A tough time. According to Helen the second world war was not such a bad period compared to the Greek civil war. And also the conservative climate and strict education made it hard for her, especially because she was an orphan. Her bad marriage with the American tha did not want to have children with an orthodox christian woman did not made it a lot easier afterwards.»

Windsafe camping spot in south Ikaria.

«She was so happy to meet us that she insisted to treat us ” the best pizza in Icaria”. We exchanged phone numbers and the next day we met Helene at restaurant Feloti. Where she told us she is a joker. She wants to make jokes all the time, but at night she cries in her bed she says. Being strucked by all kind of diseases like artritos. We enjoyed her stories so much and are very happy to meet this chatty and lively old lady in the dark streets of Icaria.»

We met this french guy in a old greek tavern with life music and shared food. He invited us for a night in his house (Icaria, Greece).

«In two days we managed to go from south to north to pick up our phone. It started to rain pretty bad and the way was longer than we imagined. However we did manage to see the Icarian carnaval parade in Evdilos. We contacted Yannis, a friend of Lefteris who saved us and took us on our last night to another fiesta with again great food, wine and people. A perfect goodbye to this special island. We could spend the night at a french guy we met a the party and after some nice breakfast we left for our way back to the other side of the island where we would leave by ferry to our third island: Chios.»

Additional pictures

a wonderful old lady who likes to gives cookies when blond strangers cycle in front of her house… (Icaria, Greece). Lefteris just started his own project with friends: He offers hiking tours and can tell about the islands and its ecological environment. Irini is a graduated sociologist. Since three years she moved from Athens to Icaria and is now busy with starting a soap business. Her hobby: making soaps got out of hand and she is now ready to start her Syneme soaps in shops. Syneme is Icarian slang for something like: if its meant to happen, it will happen. However it is very difficult to sell soaps without official papers. We were lucky to see her little working place next to the house where you can totally work in serenity with clean herbal smells. Couchsurfing at Lefteris place. With the supercute dog Kaira and a Rummikub session. Chris having breakfast in Seychelles beach. “Industrial style” in Icaria’s capital Ag. Kirikos.

.

.


.

People like Chris and Sara May who visited Ikaria:

In my blog: 'Jurgen the Nomad' In my blog: 'Adam, the wandering farmer and seed collector' In my blog: Two traveling marine scientists, Benjamin and Josephine, on a short holiday in Ikaria - photostory In Eleni's blog: 'Evan from Milwawkee Wisconsin USA rides his bicycle from Turkey to Greece and finds paradise in Ikaria'

.
.

.

⭐ ⭐ ⭐
.

.

Saturday, November 19 2016

Next post: «omnia magica»

Previous post: «Τι θα κάνουμε το φετινό χειμώνα»

.
k.

5 Σχόλια

Τι θα κάνουμε το φετινό χειμώνα


.
In Nana to agrimi's blog: 'Always back to angels' pools in spring!'
.«..πάντα είχαμε το όνειρο να φτιάξουμε μια μεγάλη πεζοπορική διαδρομή που θα συνδέει δύο από τα πιο εντυπωσιακά φαράγγια της Ικαρίας, της Χάλαρης στο βορρά και του Ρυάκα στο νότο. Το αποτέλεσμα θα ήταν μια μοναδική «ποταμίσια» διάσχιση του νησιού, από την παραλία του Να στη περιοχή των Ραχών μέχρι την παραλία του Ρυάκα στην περιοχή του Μαγγανίτη

Ημερολόγιο Εκδρομών και Δραστηριοτήτων του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας: 'Κυριακή 8/6/14 : Εκδρομή εξερεύνησης και φαραγγισμού (Εριφή - Ρυάκας)'

Αναγνώστη, σπάνια είδες να γράφω στο πρώτο πληθυντικό πρόσωπο. Αλήθεια είναι, ποτέ μου δεν ένιωσα ότι ανήκω σε κάποιους ή σε κάτι, παρά μόνο -κι αυτό τώρα τελευταία- ότι ανήκω στο χώρο που ζω.
Εδώ λοιπόν στο νησί, εκτός από μια μοναδική κορυφογραμμή με κρυφές κοιλάδες και άγριες παραλίες, έχει μερικά πολύ εντυπωσιακά βαθιά φαράγγια. Τέτοια μέρη, όταν είμουν μικρή, όποτε τα έβρισκα, ήθελα να τα κρατήσω μόνο για τον εαυτό μου. Αργότερα όμως κατσίκια, αγελάδες, σκουπίδια, τσιμέντα και μπάζα με έκαναν και κατάλαβα ότι αν και μοναχική από τη φύση μου, πρέπει να βοηθώ να γνωρίσουν οι άνθρωποι καλύτερα το περιβάλλον τους και να μην το καταστρέφουν, γιατί είναι ο μόνος αληθινός πλούτος που έχουμεScetchy map of the hike of the two canyons in Ikaria στην Ελλάδα.
Γι’ αυτό, τώρα όπως κι άλλες φορές, βοηθάω στην ιδέα του ΟΠΣ Ικαρίας που την κεντρική ιδέα της βρήκα κι έγραψα για εισαγωγή.
Θέλω λοιπόν να βοηθήσω να φτιαχτεί «το Μονοπάτι των Δύο Φαραγγιών» : να μαζευτούν φωτογραφίες και συντεταγμένες, να οριστούν σημεία για διανυκτέρευση, να μετρηθούν αποστάσεις και να ασφαλιστούν δύσκολα περάσματα.
Νας, Χάλαρη, Εριφή, Σελίνι, Γέλι, Ρυάκας – τα ξέρω καλά αυτά τα μέρη. Ένα λέω μόνο:
άσχετα αν δεν έγινε τίποτα στην πράξη, δίκαια αυτή η έκταση κηρύχτηκε κάποτε «Περιοχή NATURA2000»!
The wet part of the trail in Chalares Canyon, IkariaΌσοι αγαπάτε τα άγρια τοπία με βράχια, δέντρα και νερά, δείτε τώρα μερικές φωτογραφίες που μάζεψα και συμφωνήστε μαζί μου. Αξίζει να γίνει το «Μονοπάτι των Δύο Φαραγγιών»!!!
.

.My 5fingers

I love Ikarian canyons!

.

Φαράγγι της Χάλαρης : Νας – Πέζι__

Nas, woman in the heart of nature A Noon in the River 9 While everybody was watching the Olympic games

Στερέωση σχοινιού ασφαλείας στο Φαράγγι της Χάλαρης 24 hours in the canyon 7 Dipotama in a rather dry May

Ratsos 02.09.16 - 02: Irresistible classic pose 24 hours in the canyon 3 On the way home through the pine trees in the green side of the canyon

.

Αθέρας : ΠέζιΕριφήΓέλι__

Pezi 07: Young Prince Hawthorn! Ikaria 214: Between Agios (St.) Isidoros & Mt. Melissa (1033 m.) Ikaria 72

proespera-1, from 'Stacking stones Pezi 01: Melting rocks Going swimming on the mountain

Hawthorn with white blossoms on the plateau wildcamp3, from 'Mountain Camping Easter' We scout

EGRf009 (view of the island and other rocks) EGRf064: Amazing rock formations inside the passage to the canyon. EGRf058: The man and the place

.

Φαράγγι Ρυάκα : Γέλι – παραλία Ρυάκα__

A crest of the ridge seen from below We laugh EGRf062: Amazing rock formations inside the passage to the canyon

Chapel between two crests Ryakas Ikaria Sept 2013 015 Ryakas Ikaria Sept 2013 035

EGRf039 (the girls of the 1st team) EGRf040 (as inviting as it looks) EGRf026 (girl of the 2nd team)

Ryakas Ikaria Sept 2013 034 EGRf030 (Zino looking at the fall) EGRf036 (the 5th large pool & the deepest)

Ryakas Ikaria Sept 2013 036 EGRf033 (Zino tired) EGRf031 (4th large pool)

EGRf035 (canyoning involves swimming) Ryakas Ikaria Sept 2013 013 Ryakas Ikaria Sept 2013 031

Ryakas Ikaria Sept 2013 039 EGRf044 (general view of Ryakas canyon from the beach) EGRf046 (Ryakas beach - end of the hike)

_

Αυτά.
Στοιχεία άλλα δεν δίνω.
Είναι νωρίς και ξέρω ότι προτρέχω
και είμαι βιαστική κι αυθαίρετη ως συνήθως.
Αλλά άμα γουστάρεις, αναγνώστη, γενικά για τα φαράγγια της Ικαρίας
μπορείς να δεις πολλές εικόνες στο: Google Image Search: «Ikaria+canyon»

Google Image Search for: Ikaria+canyonGoogle Image Search for: Ikaria+canyon

👣 👍 ♑ 🌄

_

__

_

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου, 2016
_

_

.

5 Σχόλια

Ο θεληματικός κόπος μιας ήσυχης ζωής


. . .

.

Studying the map of IkariaΠάει κι αυτός ο Αύγουστος που έγινε χαμός με τους πιτσιρικάδες και τις πιτσιρικούδες όπως πάντα στην Ικαρία, μασαλά, μόνο που εγώ (to agrimi) δεν κατάλαβα πολλά. Αφού μόνο σε 1-2 γλέντια πήγαμε και σε ένα μόνο πανηγύρι, όπου βέβαια δεν φάγαμε κρέας και εξηγήσαμε στην υπόλοιπη παρέα και στους γύρω μας το λόγο. Πάντως πρέπει να ομολογήσω ότι μου άρεσε η αυγουστιάτικη βαβούρα κι ας άφησε πίσω της σωρούς από σκουπίδια.  😛

.

Τώρα τρυγάμε, πατάμε και λιάζουμε σταφύλια που φέτος είναι τόσο πολλά και καλά που θα κολυμπάμε στο κρασί. ☺

.

. lolcow-girl. .

.

Φωτογραφίες δεν σας δείχνω γιατί την κόψαμε τη συνήθεια να αποθανατίζουμε δις και τρις τη μέρα ό,τι βλακεία κάνουμε. Αλλά επειδή είμαι καλή, μπορείτε να πάτε διάφορες που έχω στο Φλικρ αλλά δεν είναι ινσταντανέ της καθημερινότητας αλλά μόνο εικόνες που αγάπησα και εικόνες από στιγμές που αγάπησα – αυτό είναι όλο.

.Ola kala 🍂 - Ikaria 23-8-2016 by I. N. on Instagram © all rights reserved

. . .

.

Μιας και είπα για φωτογραφίες, κάποιοι μπορεί να ‘καναν θαύματα εφέτος, όμως εγώ (to agrimi) μέχρι στιγμής δεν είδα τίποτα πρωτότυπο σ’ αυτόν τον τομέα, εκτός από τη φωτογραφία που κρέμασα εδώ που είναι πρόσφατη και που με εντυπωσίασε που η φωτογράφος ανακάλυψε έναν από τους μικρούς παράδεισους που ξέρω κι αγαπώ και που φέτος είπα να μην πάω γιατί αφενός είχα δουλειές και αφεδύο γιατί νόμιζα ότι η συγκεκριμένη κολυμπότρυπα, λόγω της αναβροχιάς και των κατσικοφαγωμένων μας βουνών, δεν θα είχε νερό.

.

. . .

.

Αλλά να που είχε!!!

☺ ☺ ☺

Heatwave Ikaria
Γεια σας τώρα, είμαι κουρασμένη και πρέπει να πλυθώ γιατί μυρίζω ανακατεμένα μούστο και ιδρώτα κι έχω αρχίσει να ξυνίζω! 😳 😳

.

.

.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Τον τίτλο του ποστ δανείστηκα από το απίστευτο quote που βάζει για εισαγωγή η Ελένη στο «The Who in The Where (2)».Η φωτογραφία που μου άρεσε είναι της © I. N. από το Instagram. Όπως κάνω συνήθως, δεν κλέβω αλλά αναπαράγω την εικόνα μέσω κώδικα κατευθείαν από την πηγή.

.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:

In Eleni's blog: 'Δεν αγοραζω ουτε τρωω αυτο που σκοτωνει το νησι μου' In my blog: 'Reblog: Κρασάκι στην Ικαρία…' Στο δικό μου μπλογκ: 'Κολυμπότρυπες ☺ στην Ικαρία' I. N. on Instagram

.

.

⭐ ⭐ ⭐
.
.
.
. . .
. . .
.
.
.
.
.
Παρασκευή, 26 Αυγούστου, 2016
.
.
.
. . .

7 Σχόλια

Older Posts »
Αρέσει σε %d bloggers: