Archive for wild humor

τα ζώα μου


.
The girl and the lizard
.Έχει πολλά άγρια ζώα στην Ικαρία;
Έχει αλλά δεν τα βλέπεις.
Γιατί δεν τα βλέπεις;
Έτσι που ‘μαστε, καλά-καλά δεν βλέπεις τους αθρώπους και θες να δεις τις σέρφες;

(σέρφη: το άγριο ζωάκι, το ζουλάπι)

Ikarian lizard

Είναι δύσκολο να πεις αν αγαπούν τα άγρια ζώα σε τούτο το νησί. Νομίζω ότι οι πιο πολλοι άνθρωποι εδώ τα αγαπούν, αλλά να τους ρωτήσεις, ντρέπονται να το παραδεχτούν. Μπορεί να φοβούνται πως είναι σημάδι αδυναμίας ή λοξάδας να δείξουν φανερά την αγάπη τους. Όμως εγώ που κυκλοφορώ αθέατη στις ερημιές και στα χωράφια, έχω δει μοναδικές στιγμές τρυφερότητας ανάμεσα σε ανθρώπους και ζώα: ατσίδες να ακολουθούν τους γεωργούς, πουλιά που κάθονταν στους ώμους γυναικών που τάιζαν κότες, ένας που είχε ένα φίδι και το ζέσταινε στην τσέπη του, ένας κάποιος ατσίδα-άκουσα- μιλούσε στα γεράκια και στους κορκόφιλες, κ.ά.
Ένα είναι αλήθεια. Τα ζώα της Ικαρίας (εκτός απ’ τα κατσίκια που δεν μετράνε) δεν φαίνονται εύκολα. Εί
χελώναναι κι αυτά κρυμμένα όπως τα περισσότερα πράγματα σ΄αυτό το νησί, τουλάχιστον για τα μάτια του ανθρώπου της πόλης. Γι’ αυτό κι εγώ θα σας τα δείξω για να ξέρετε ποιά είναι.
Επειδή βαριέμαι να γράφω πολλά για το καθένα -δεν είμαι δα και εγκυκλοπαίδεια-, πίσω από κάθε εικόνα, αν ακουμπήσεις το ποντίκι θα διαβάσεις δυο λογάκια για το καθένα, δηλ. τι μου αρέσει στο κάθε πλάσμα, τι βρίσκω ενδιαφέρον στην προσωπικότητά του και τέτοια…
Ευχαριστώ πολύ

I love animals

Καριώτης λαγός

.

.

.

__

Οι πέρδικες είναι πουλιά, δεν είναι ζώα, όμως εγώ τις έχω για ζώα αφού δεν πολυπετούν και τριγυρίζουν χωμένες μεσ' τους λόγγους όπως κι εγώ. Είναι έξυπνες, χαρούμενες και μου κάνουν συντροφιά. Μακάρι, αντί γι' αυτήν, να είχα να βάλω δική μου φωτογραφία, αλλά δεν έτυχε ποτέ.

Είναι διαστροφικό που μου αρέσουν τα νερόφιδα; Είναι ακίνδυνα πάντως, να ξέρετε και να μην τα πειράζετε. Εμένα να με κοροϊδεύετε όσο θέλετε. Να ένας τυφλωμένος και τρομοκρατημένος Ικαριώτης λαγός. Για τη σχέση μου με τους λαγούς μπορούσα να πω πολλά αλλά δεν είναι της ώρας. Μόνο ότι παλιά με περιμπαίζανε ότι έμοιαζα με λαγουδίνα όπως έτρεχα και πήδαγα και κρυβόμουν. Αλλά αυτό αρκεί για τώρα. Αυτά τα φίδια δεν είναι οχιές. Είναι λαφιάτες. Εδώ τα λένε εφιούς ή ποντικολόγους. Είναι πολύ δραστήρια στο κυνήγι των ποντικών και κάνουν έρωτα με πολύ όμορφο τρόπο.

Τυχερή λήψη: Θαλάσσιες χελώνες κάνουν σερφ στην Ικαρία! Τα σχόλια είναι περιττά! Χελωνάκι των ποταμών της Ικαρίας. Είναι τόσο φιλικά αυτά τα χελωνάκια και έχουν τόση πλάκα που μοιάζουν με πέτρες και ξαφνικά βγάζουν πόδια και κεφάλι και περπατάνε και βουτάνε στο νερό! Ο κλασικός βάτραχος των ποταμών της Ικαρίας. Στο Φλικρ έχω μια πολύ καλύτερη φωτογραφία αλλά δείτε κι αυτή, καλή είναι, ο τύπος έχει ωραία φατσούλα.

.

__

Εντάξει, δεν είναι ζώο, είναι ψάρι καρχαριοειδές, η ζύγαινα όπως λένε εδώ οι ψαράδες τον σφυροκέφαλο. Μου αρέσει πολύ γιατί είναι πολύ παράξενος. Πολλές φορές έχουμε ψαρέψει τέτοιους. Δεν τους φοβάμαι. Λυπάμαι που δεν έχω καλύτερη φωτογραφία της παράξενης γιδοβυζάχτρας (μη γελάτε!). Είναι ένα μαγικό νυχτοπούλι που μοιάζει με γεράκι, όμως τόσο αθόρυβο που δίνει βάση σε θρύλους. Όταν τύχει και το δω, ανατριχιάζω. Έχει κάτι από φάντασμα. Ώρα να φρικάρουμε λιγάκι με τον ανατριχιαστικό αφιάλακα, μια μεγάλη επικίνδυνη αράχνη που συναντάμε καμιά φορά στην Ικαρία. Ένα θα σας πω: είναι ένα είδος ταραντούλας και η κοινή Ελληνική ονομασία του είναι... ΜΑΡΜΑΓΚΑ! Ευτυχώς η μαρμάγκα είναι πολύ βραδυκίνητη.

Ο σπάνιος πράσινος φρύνος είναι πολύ συχνός στην Ικαρία. Είναι πολύ ωραίος αλλά δεν πρέπει να τον πιάνουμε γιατί το δέρμα του περι΄χει επικίνδυνες τοξίνες! Όπως ο κορκόφιλας, μ' αρέσει γιατί κι αυτός είναι από άλλο πλανήτη. Η σαλταμίδα είναι μια πραγματικά κακιά, πολύ επιθετική αράχνη που μοιάζει και με σκορπιό. Είναι εξωγήινο πλάσμα και μολονότι τη φοβάμαι, της αξίζει κάθε θαυμασμός. Ευτυχώς οι σαλταμίδες είναι σπάνιες. Είναι νυχτόβιες και επί το πλείστο ζουν στα δάση της Ικαρίας στα βουνά. Το μεγάλο σκαθάρι Ρινόκερος όπως το λένε το βλέπει κανείς πολύ συχνά στη Ικαρία τον Ιούνιο. Έχει πολύ μεγάλη πλάκα, αυτό έχω να πω μόνο. Όταν έχει ερωτική διάθεση, πετάει κιόλας! Εκεί να δεις γέλια!

Το Ζωολόγιο μου θα ήταν ελλιπές αν δεν σας έδειχνα κι έναν σκορπιό. Οι σκορπιοί της Ικαρίας, άλλοτε άφθονοι, σήμερα σπανίζουν. Βγαίνουν τη νύχτα, ενώ τη μέρα είναι κρυμμένοι μέσα στις πέτρες. Συνήθως είναι μικροί. Έχω πολύ καιρό να δω έναν αληθινά μεγάλο. Για όσους με πρήζουν αν έχει οχιές στην Ικαρία, ναι λοιπόν ΕΧΕΙ! Εδώ βλέπετε ένα Αστρίτη, την κλασική οχιά των νησιών του Αιγαίου. Ναι, είναι δηλητηριώδης, αλλά σπάνια τους βλέπει κανείς. Χωρίς να είμαι ειδική, υποθέτω ότι οι άφθονοι αβλαβείς ποντικολόγοι (λαφιάτες) δεν τους αφήνουν τον ζωτικό χώρο που χρειάζονται. Ας τελειώσουμε ήρεμα με ένα γλυκό σκαντζοχοιράκι. Λένε πως δεν υπήρχανε παλιά στην Ικαρία αυτά τα ζώα. Ό,τι κάποιος κάποτε έφερε ένα ζευγάρι για πλάκα. Βρήκαν το περιβάλλον ευνοϊκό και πολλαπλασιάστηκαν. Μου αρέσουν οι σκατζόχοιροι. Όταν μαζεύουμε ελιές του βρίσκουμε καμιά φορά να έχουν πάει στο χωράφι πριν από μας και να τρώνε τις χαμάδες. Είναι πολύ δυνατοί και επίμονοι.

.

__

_

Αυτά.
Θα μπορούσα να γράψω χίλια-δυο.
Αλλά αυτά νομίζω είναι αρκετά.
Έγραψα για τα ζώα γιατί τα αγαπώ
και χαίρομαι που στο νησί που ζω έχει
αρκετά.

😌 😌 😌

_

__

_

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου, 2017
_

 Previous post: omnia magica

_

.
Advertisements

8 Σχόλια

Κολυμπότρυπες ☺ στην Ικαρία


.
The most known swimming hole in Ikaria, click to view larger in Flickr
.
Γεια σας
Γύρισα από τη Λέσβο πολύ κουρασμένη όπως και τις προηγούμενες φορές και ευτυχώς εδώ τα βρήκα όλα ήρεμα και πολύ αγροτικά. Παρόλα αυτά είμαι ακόμα ταραγμένη γι’ αυτό σκεφτόμουν π.χ. να γράψω για θέματα αρχαία και αλλόκοτα όπως αThe Wind Burials, a comic by Kostas Kiriakakis: The “wind burials” (Anemotafia) is an old ritual performed hundreds of years before in the Greek island of Icaria. They would “bury” the strong winds so their fishermen could go back into the open sea. Here is a representation of how that ritual was performed according to local folklore.ς πούμε τα ΑΝΕΜΟΤΑΦΙΑ ΤΗΣ ΙΚΑΡΙΑΣ που ήταν ένα μαγικό εθιμικό που έθαβαν τους ανέμους που έκαναν ζημιές και που γι’ αυτό το Άρθρο στο ikariamag: ΞΕΝΑΓΗΣΗ στο ΝΑ της Ικαρίαςεθιμικό βρήκα εδώ ένα καταπληκτικό καρτούν.
‘Η για την τελετή ΤΑΥΡΟΠΟΛΙΟΝ που έκαναν στο Να στην αρχαιότητα, που άρχισε σαν μια απλή, σεβαστική θυσία στην Αρτέμιδα αλλά έγινε αργότερα μια άγρια και αιματοβαμένη τελετή στα χρόνια των Ρωμαίων.
Antonis THEODORIDIS photographer, The Caravan Project: 'Ικαρία: το ουράνιο νησί'‘Η να έγραφα για κάτι πιο σημερινό, π.χ. τους ρομαντικούς «αγριάνθρωπους» που πότε-πότε συναντά κανείς στην Ικαρία όπως τους φωτογράφησε και έγραψε γι’ αυτούς ένας που το έψαξε το θέμα…
Στο τέλος όμως αποφάσισα να γράψω για κάτι πιο ευχάριστο και πιο φωτογενές, για κάτι που κάναμε ανέκαθεν και στη Σαμοθράκη και στην Ικαρία, δηλαδή να ψάχνουμε και να βρίσκουμε… «κολυμπότρυπες» («swimming holes») και να κάνουμε… «άγριο μπάνιο» («wild swimming»). Κι αφού δανείστηκα τη ξένη ορολογία, θα δανειστώ επίσης και τους ξένους ορισμούς τους οποίους μεταφράζω και παραθέτω παρακάτω. 🙂
Και μιας και έλεγα προτήτερα για τελετές, θεωρείστε, φίλοι αναγνώστες, τούτο το ποστ σαν τη δική μου τελετή για να βρέξει επιτέλους για να γεμίσουν οι πηγές κι οι ποταμοί. Δυστυχώς γιατί είχαμε πολύ αναβροχιά εφέτος στο Αιγαίο…
Πάμε λοιπόν να δούμε μερικά από αυτά που λένε οι ξένοι για τις «βάθρες» και τις «αγγελολιβάδες» και για το κολύμπι σε νερά αυτού του είδους. Τα κείμενα προέρχονται από ειδικευμένα σάιτ που βρήκα στο web. Οι πιο πολλές φωτογραφίες είναι δικές μου αλλά έβαλα και μερικές καλών μου φίλων.
.

Κολυμπότρυπες
και κολύμπι σε κολυμπότρυπες

Cold showers for all (1) by Nana agrimi | Flickr

«Μια κολυμπότρυπα είναι ένα σημείο σε ένα ποταμό, χείμαρρο, ρέμα ή πηγή που είναι αρκετά μεγάλο και βαθύ για να κολυμπήσει ένας άνθρωπος. Ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως για γλυκά, τρεχούμενα νερά και όχι για θάλασσες και λίμνες. Ιδιαίτερα στο Ηνωμένο Βασίλειο η κολύμβηση σε κολυμπότρυπες έχει μακρά ιστορία και εκεί μάλιστα εφευρέθηκε πρόσφατα ο όρος «wild swimming» ειδικά μετά την κυκλοφορία βιβλίων πάνω στο θέμα τα οποία έγιναν bestsellers όπως το Waterlog του Roger Deakin.»

Trio at the green pool by Nana agrimi | Flickr

«Σε κάποιες απομακρυσμένες κολυμπότρυπες συνηθίζεται η γυμνή κολύμβηση που έχει πολλούς οπαδούς. Ιστορικά μιλώντας, οι κολυμπότρυπες, αν και πολύ αγαπητές στην Ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα, ανακαλύφθηκαν ξανά από μια νέα γενιά Ευρωπαίων καλλιτεχνών στις αυγές του 19ου αιώνα. Οι καταρράκτες και οι λίμνες, με γύρω τους βουνά και δέντρα, θεωρήθηκαν από αυτούς ως η πεμπτουσία της φυσικής ομορφιάς.»

nακεd & unemployed by Nana agrimi | Flickr

«»Άγρια κολύμβηση» θεωρείται η «φυσική κολύμβηση», δηλαδή το κολύμπι σε μια περιοχή απόλυτα φυσική, μακριά από ανθρωπογενείς δομές. Παρόλα αυτά, δεν πρόκειται για σπορ ή αθλητική δραστηριότητα. Η φυσική κολύμβηση επιδιώκει την επανασύνδεση του ατόμου με τη φύση και το βίωμα του κόσμου μέσα από μια μοναδική και ασυνήθιστη οπτική.»

Μια φορά μια καβάτζα τον Αύγουστο by Nana agrimi | Flickr

«Όταν κολυμπά γυμνός σε τέτοια μέρη, βλέπει και αισθάνεται κανείς τα πράγματα με έναν τρόπο πολύ διαφορετικό. Βυθίζεται στη φύση και γίνεται μέρος της με ένα τρόπο πολύ πιο έντονο και ολοκληρωμένο απ’ ότι στο στεγνό έδαφος, ενώ μια ιδιαίτερη «αίσθηση της παρούσας στιγμής» απλώνεται και κατακλύζει τον κολυμβητή.»

Girl in my gorge by Nana agrimi | Flickr

«Τα ύδατα αυτού του είδους ανέκαθεν θεωρούνταν ότι έχουν τη μαγική ικανότητα να θεραπεύουν. Ότι, δηλαδή, με κάποιο τρόπο μπορούν να μεταδώσουν τις δικές τους αυτο-αναγεννητικές ικανότητες στον κολυμβητή. Το βέβαιο είναι ότι δημιουργούν μία αίσθηση απόλυτης ελευθερίας και φυσικότητας εξαιτίας της γυμνότητας και της ελαφράδας που αισθάνεται ο κολυμβητής και πολύ συχνά προκαλεί σ’ αυτόν ένα βαθύ συναισθηματικό δεσμό με τα συγκεκριμένα κολυμβητικά σημεία.»

Upstream trekking by Nana agrimi | Flickr

«Εκτός από τα γενικό όφελος για την υγεία που οφείλεται στο κρύο νερό, η «φυσική κολύμβηση» έχει αποδειχθεί ότι καταπραΰνει τα συμπτώματα της κατάθλιψης. Έστω και στιγμιαία βουτιά σε ένα σώμα φυσικού ψυχρού νερού ενδυναμώνει και αφήνει μία ιδιαίτερη αίσθηση ευεξίας μακράς διάρκειας, κάτι που οι άλλοι αντιλαμβάνονται σαν μια «ρόδινη λάμψη».»

A Noon in the River by angelos ka | Flickr

«Η φυσική («άγρια») κολύμβηση δεν είναι περίπλοκο ζήτημα. Αρκεί κανείς να βρει μια ωραία κολυμπότρυπα, να γδυθεί και να μπει μέσα. Φυσικά υπάρχουν κάποιοι κανόνες ασφάλειας, όμως αυτοί είναι πολύ λιγότεροι απ’ όσο θα περίμενε κανείς.»

x37 by angelos ka | Flickr

«Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι το να γδύνεσαι δημόσια και να βουτάς σε μια κολυμπότρυπα είναι αλλόκοτο και ανάρμοστο. Κατά μία έννοια έχουν δίκιο. Ασφαλώς αισθάνεται κανείς παράξενα τις πρώτες φορές που το επιχειρεί, όμως όταν ξεπεραστεί αυτό το αίσθημα, τότε αυτή η ελαφράς μορφής εκτροπή απ’ τους κανόνες κάνει την όλη εμπειρία ακόμα πιο συναρπαστική.»

wild canyon ride 25 by angelos ka | Flickr

«Πρέπει να θυμόμαστε ότι κανείς δεν θεωρεί παράξενο το κολύμπι στη θάλασσα. Στην ουσία δεν υπάρχει καμία διαφορά. Η («άγρια») κολύμβηση μας επιτρέπει να ξανακερδίσουμε μία αίσθηση του τι είναι πραγματικά παλιό, παρθένο κι άγριο, αφήνοντας την πεπατημένη οδό και ξεκόβοντας από την επίσημη, κατεστημένη άποψη για τα πράγματα.»

.

.

Τα καλύτερα από τα παραπάνω αποσπάσματα έγραψε ο φυσιολάτρης συγγραφέας, ποδηλάτης και κολυμβητής, Roger Deakin στο διάσημο βιβλίο του «Waterlog». Δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο. Επίσης θεωρώ πολύ συμβατικό να γράψω κάτι για την προστασία του περιβάλλοντος στις κολυμπότρυπες και για τους κανόνες ασφαλείας στην φυσική κολύμβηση. Η φύση είναι βίωμα. Ό,τι χρειάζεται κανείς πρέπει να το μάθει σιγά-σιγά μόνος του μέσα στην ίδια τη φύση, ανοίγοντας το μυαλό και τις αισθήσεις, αλλάζοντας τις οπτικές γωνίες, απελευθερώνοντας για λίγο τον καταπιεσμένο «άγριο άνθρωπο» που όλοι έχουμε κρυμένο μέσα μας. Αλλιώς δεν αξίζει. 🙂

LINKS:

In Eleni's blog: *2 uUNdrowned Ophelias* In Eleni's blog: 'No Nature without Culture' Στο δικό μου μπλογκ: 'Helping Hands' In my blog: 'Always back to angels’ pools in spring!'

.

.

⭐ ⭐ ⭐
.
.

.
Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2016

Next post: «An U/W shot from Ikaria in TSDR Calendar 2016»

Previous post: «Simply ♡ Ikarian»

.
.

11 Σχόλια

Οι χειμωνιάτικοι καταρράκτες του μικρού Ναναζόνιου


.

____

Οι χειμωνιάτικοι καταρράκτες του μικρού Ναναζόνιου

____

https://lh4.googleusercontent.com/-tHGJ4OBEsEg/VLap1vApugI/AAAAAAAAB7Q/HyrU7b5nvX0/s144-no/Angelos.jpg

____

Γεια σας αναγνώστες του μπλογκ του αγριμιού. Είμαι ο Άγγελος από τον Ορειβατικό Πεζοπορικό Σύλλογο Ικαρίας. Για άλλη μία φορά βρίσκομαι εδώ καλεσμένος από την ευγενική οικοδέσποινα για να παρουσιάσω ένα σπουδαίο εποχιακό ποταμό του νησιού μας, τον «μικρό Ναναζόνιο» ή «Βουτσιδέ» όπως τον λένε κανονικά οι ντόπιοι λαοί. 🙂 Ο Ναναζόνιος ή Βουτσιδές λοιπόν πηγάζει από το Δάσος του Ράντη. Αφού διασχίσει τα δασωμένα υψώματα της περιοχής του χωριού «Φραντάτο» ξεχύνεται στην κοιλάδα του Κάμπου και εκβάλλει στη θάλασσα στην ομώνυμη παραλία που βρίσκεται περίπου στη μέση του νησιού. Πολλά είναι τα ενδιαφέροντα που αφορούν αυτόν τον ποταμό που μάλλον είναι ο τρίτος ή τέταρτος σε μέγεθος στην Ικαρία, τόσο από ιστορική, όσο και από περιβαλλοντική και γεωλογική άποψη, ωστόσο εδώ δεν θα γράψουμε διατριβές, αλλά θα δείξουμε μόνο τα αξιοθέατα. Θα κάνουμε μια βόλτα στους καταρράκτες του!

Χάρτης της διαδρομής ^^’

⭐ ⭐ ⭐

. Οι φωτογραφίες που έχουν προστεθεί στον χάρτη προέρχονται από διάφορες χειμωνιάτικες και ανοιξιάτικες εξερευνήσεις που έγιναν σε διάφορες φάσεις από φίλους και φίλες ξεκινώντας το χειμώνα του 2005-6, ενώ η τελευταία έγινε μόλις πριν λίγες μέρες. Έτσι μαζεύτηκε αρκετό υλικό και η οικοδέσποινα ζήτησε τη δημοσίευση του. Όπως μου είπε, δεν ήθελε πια ο Ναναζόνιος να είναι μόνο δικός της. Όμως προσοχή! Αν και η βόλτα από το χωριό του Κάμπου μέχρι τον ποταμό είναι σύντομη, εύκολη και απολαυστική, από εκεί και πέρα η αναρρίχηση στους καταρράκτες παρουσιάζει μεγάλες δυσκολίες και κινδύνους γι’ αυτό και απευθύνεται αποκλειστικά σε έμπειρους ορειβάτες. Όπως θα δείτε σε ορισμένες από τις παρακάτω φωτογραφίες, οι υδατοπτώσεις προσφέρονται για ραπέλ, ενώ οι λίμνες («λιβάδες») είναι καλές για μπάνιο όσο έχει νερό ο ποταμός, δηλαδή μέχρι και τον Μάιο. Πληροφορίες μπορείτε να ζητήσετε, αφού γίνετε μέλος, στο facebook group: «Ορειβάτες Πεζοπόροι Ικαρίας» ή στο facebook page: «Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας».

~*~
Οι καταρράκτες του Βουτσιδέ όπως φαίνονται από τον Κάμπο. Φωτό : Ελένη Ικ. 2006 v shaped ravine in the sun Ο χωματόδρομος στο βάθος της κοιλάδας στην περιοχή Καμίνια Ο σκύλος φύλακας για τα ζώα στην περιοχή Καμίνια Το πέρασμα του ποταμού Σημάδι στο δρόμο για το βουνό The river that almost got my name! The river that almost got my name! Μετά τον ποταμό ο χωματόδρομος συνεχίζεται Μοσχαράκι Παλιά πεζούλια κι ελιές ανάμεσα στους βράχους Βράχοι και ελιές. Στο βάθος η βραχοπλαγιά Η κλίση μεγαλώνει όμως τα πεζούλια και οι ελιές συνεχίζονται Ο πλημμυρισμένος δρόμος Αν δεν βρέξεις τα πόδια σου δεν περνάς ποταμό Μεγάλη λιβάδα στον πλημμυρισμένο δρόμο. Από εδώ αρχίζει η αναρρίχηση για τους καταρράκτες Voutsides waterfalls #2 Voutsides waterfalls #3 Ikaria 056 Γενικά νερά ενώ σκαρφαλώνουμε Κι άλλη μεγάλη λιβάδα ενώ σκαρφαλώνουμε Κι άλλα γενικά νερά Οπτική επαφή με τον καταρράκτη Πεζούλι, σπηλιά, κορίτσι, χαμόγελο Σκαρφαλώνοντας Υδατόπτωση Πεζούλι 1 Πεζούλι 2 (ξεκούραση) Υδατόπτωση (κοντινό) - φωτό Νανά Σκ. 2011 Το βουνό του Κοσκινά όπως φαίνεται από τη βραχοπλαγιά του καταρράκτη Γλυπτοί βράχοι, κορίτσι στα σκούρα, ορίζοντας μπλε Υδατόπτωση (κοντινό) - φωτό Νανά Σκ. 2010 Αγγελολιβάδα (κοντινό) - φωτό Νανά Σκ. 2010 Κάλτσες και μποτάκια Μετά το μπάνιο - φωτό Νανά Σκ. 2009 Λιβάδα σε υψόμετρο - φωτό Νανά Σκ. Απρίλης 2009 near Larisse 4 near Larisse 3 Το εμπόδιο της βραχοπλαγιάς Κορίτσι σε κλοιό από βράχους Πρέπει να σκαρφαλώσεις; Ωχ! Ο κύριος καταρράκτης - φωτό Νανά Σκ. 2008 Τέλος καλό, όλα καλά

____

6 Σχόλια

Περίπου το 30 π.Χ.


____

.

Εδώ λοιπόν που λέτε είχαμε εκλογές και κυκλοφόρησε κόσμος και αν και δεν δυσαρεστήθηκα με τα αποτελέσματα, δεν την γλύτωσα και μελαγχόλησα όπως πάντα το παθαίνω με την πολλή πολιτικούρα. Ευτυχώς όμως γελάσαμε με το Καριώτικο Παξιμάδι. Μου φαίνεται πως τελικά, καλά το λένε, η τρέλα μας είναι που μας σώζει. 🙂

Αν όμως εσύ θέλεις κάτι τι πιο σοβαρό, πήγαινε διάβασε τον Μακριδάκη, τον γείτονα απ’ τη Χίο, ένα κείμενο της αλληνής μέρας των εκλογών, που δίνει το γενικό πλαίσιο, και που μια αποστροφή του την λάτρεψα.

https://i2.wp.com/yiannismakridakis.gr/wp-content/uploads/2012/04/cropped-flag.jpg  Πορεία στο σούρουπο

«Όσο το καταναλωτικό σύστημα θα πνέει τα λοίσθια λόγω αδυναμίας πλέον του οικοσυστήματος να το υποστηρίζει, τόσο θα αυξάνεται ο εθνικισμός και τόσο θα καλπάζει ο κανιβαλισμός μεταξύ των ανθρώπων.»

.

Βασικά δεν έχω τίποτα άλλο να πω αλλά για να μην τελειώσει εδώ η καταχώρηση, ας αντιγράψω ένα ποίημα που βρήκα, του Μιχάλη Κατσαρού από τη συλλογή «Ενδύματα», άλλο ένα απ’ τα βιβλία που βουτάω κάθε τόσο απ’ την Ελένη και που αυτός ο ποιητής είναι απ’ τους αγαπημένους της. Γενικά βρίσκω πολύ απελευθερωτικό το γράψιμό του, αλλά και ειδικά γι’ αυτό το ποίημα, το ξέρετε καλά, μ’ αρέσει η κουνημένη καλογερίστικη ατμόσφαιρα και γύρω-γύρω να ‘ναι πλάτανοι, βουνά και περιβόλια.

 

Nan Garden Ikaria

____

 

Περίπου το 30 π.Χ.

ҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖ

Ŧο   αναλόγιον του δεξιού ψάλτου
ονόματος Γεωργά,
Χάιντα αριστερού Μητροπόλεως
Ευαγγελίστριας ψάλτου -και αναλόγια
Μονών ερημητηρίων ειδημόνων.
.
Ŧο  διπλό αναλόγιον πλάγια στηριζόμενον
περιστροφικόν
Α, ναι, άνευ Κυριακής
άνευ επισκέψεως ναού μεθ’ εικόνων
το άλλο όπου
ο Ιούδας λυχνία μοναστηριού
με προδοσία αιώνος
σαν χθες ήτο όπου έψαλον
σαν χθες όπου ποιμένες ευαγγελίζοντο.
.

Ǒ  κυνηγός ήρθε είδεν τα σκάγια του όπλου
τσάγκρα ή δικάνου
έβγαλε τη σούμα μπαρουτιού
και έριψεν επί του πτηνού.

.

Й  ψαλμωδία διεκόπη
ο Φλαράκης φώναζε
ο Γεώργιος εξαπλούτο
ο Φώτιος εβάφετο στη συκομωρέα
ως ινδιάνος πλέον τριγυρίζει
αι κόραι έραπτον
κι ο Μιχαήλ έπαιζε με πηλούς
δέντρα εικόνες εμμανουάλια.

.

Ŧο  περιλάλητον ντρες του 95
είχαν φύγει-ετερμάτισεν
μεταφραζόμενον ένδυμα.

.

Ŧο  περιλάλητον εκ βαθέως όρθρου
της Ελένης προδοσία
ερίπτετο εις νέαν μάχην.
.

Ŧον  Ιωάννην εφώναζον
τον στίβοντα ενδύματα ανάποδα
και βολτάροντα εις πλατάνους.

.

Й  ψαλμωδία ξανάρχισεν
κόντευαν τα χαράματα
το ρυάκιον έτρεχεν εκεί
όπου ο Ευστάθιος γυμνός
ως Αδάμ
ελούζετο.

.

Қαι  ελάβαμεν γράμμα εξ Αθηνών
«Αγαπημένη μου θεία είμεθα
καλά το αυτό επιθυμούμεν δι’ υμάς.
Σοφία».

.

Қ  άποιος προσπαθούσε να καταλάβει.

.

Μιχάλη Κατσαρού,
ποιητική συλλογή «Ενδύματα» (1977)

 

ҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖ

 

____

Next post : ΑΠΟΛΩΦΑ

Previous post : Έμπρακτη Θέση και Άποψη

____

9 Σχόλια

Will we ever be bored in this place?


.

Saint Beer the Mythos day 😀

.

Erifi Ikaria beer ad 1

.

Only in Ikaria…
Last week lots of us local people
(the fat and the slim, the young and the old)
were hired to take part in the shooting
(well-paid, everything provided)
for an ad of a beer.
(who cares? could be anything)

.

Erifi Ikaria beer ad 2

.

Shooting on for two days on the mountain plateau.
(chilly desert in April but plenty of space to dance)
Asked to act as if in a real village festival.
(fake hipsters & hippies, fake rain in a fake panigiri)
«More passion!», the director shouted,
«We do it again with more passion this time!»
(ok boss, as long as there is plenty of fuel)

.
.

Photos and video via Mythos logo
Mythos Beer Official Fan Page.
Music by Palyrria

.

Cheers to the next one!
(because)
Like the ancient Assyrians were saying:

«War is bad, beer is good» 💡

.
.

Related posts:

.
Oh! 😳 I almost forgot!
.

Next entry : Έμπρακτη Θέση και Άποψη

Previous entry : Τι πιστεύουμε

.

5 Σχόλια

Satyricon


. . .

.

3 jokes to complete the trilogy smoothly and because we are Greeks, with laughs. As Aristotle  has said:
"Tragedy, then, is an imitation of an action that is serious,
complete, and of a certain magnitude; in language embellished
with each kind of artistic ornament, the several kinds being
found in separate parts of the play; in the form of action,
not of narrative; through pity and fear effecting the proper
purgation of these emotions."
.

______________________________________________________________

Give Greece a chance

_____________________________________________________________

Zorba is dead

______________________________________________________________

The answer is development
The answer is development

______________________________________________________________

with special thanks to the team...

. . .
.
Friday March 18, 2012
.
.
Previous post: The Greek Slave
.
. . .

 

3 Σχόλια

The Greek Slave


.

..
Two weeks already as a self deportee in a windy and cold Ikaria and I am looking through Eleni’s art books as I have done before. I found «THE GREEK SLAVE» by Jean-Léon Gérôme. The genre is neoclassicism, sub-genre ‘orientalism’, between cartoon and photography and trop bourgeois if you ask my opinion as a whole, but
the Slave captured me. I think she makes an exception. It’s not another Ancient Greece nude, by  the way. She a captive in the War of Greek Independence and she is being sold in the markets of Egypt. The painting is unfinished and this adds to the charm. Maybe in the end she managed to escape?
..

The Greek Slave by Jean-Léon Gérôme

So let this be the third  part the

tri-

lo-

gy.

To make four, a satyric drama, anybody?

.
.
.
.
Wednesday March 13, 2012
.
Next post: Satyricon
.
.
.

3 Σχόλια

Older Posts »
Αρέσει σε %d bloggers: