Ευημερία χωρίς Ανάπτυξη


.
.

Ανοιχτή πρόσκληση από την Αυτόνομη Συσπείρωση Πολιτών Ικαρίας σε μια συλλογική διαδικασία οραματισμού από Σάββατο 31 Οκτώβρη έως Κυριακή 2 Νοέμβρη. ⭐ ⭐ ⭐
 .
«Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αυτή η τόσο δημο­φι­λής κουλ­τούρα της ελευ­θε­ρίας είναι ακρι­βώς αυτό που δέχε­ται επί­θεση από την ευρω­παϊκή τρόικα και τις κατα­στρο­φι­κές πολι­τι­κές της λιτό­τη­τας. Αισθα­νό­μα­στε  ότι χωρίς αυτή την προ­σέγ­γιση — το όνειρο είναι άδειο και η ιστο­ρία είναι χωρίς νόημα.»
.
.

 

' ' '

Τα έχω πει τόσες φορές, π.χ. εδώ, κι εδώ, έχει γράψει κι η Ελένη μια κορυφαία δημοσίευση εδώ (διαβάστε τα σχόλια), αυτά τα χρόνια στην Ικαρία κάποιοι φίλοι μου λένε πως είμαι η ενσάρκωση αυτών των ιδεών, ας γελάσω, όσο κι αν τρομπάρουν, δεν μασάω, το εγώ μου δεν φουσκώνει. Είναι όμως μια δικαίωση που θα γίνει αυτή η εκδήλωση στο «νησί των οραμάτων» 🙄 όπου ζω. Κι επίσης χάρηκα πολύ που είδα ότι για να ανακοινώσουν την εκδήλωση κυκλοφόρησαν τρία πολύ καλά κείμενα. Τα αναδημοσιεύω και τα τρία γιατί με βολεύουν για να ξαποστέλνω παραπέμπω – όσους ενδιαφέρονται για μένα, για τους φίλους μου, τι σκατά κάνουμε εδώ, και γενικώς έχουν περιέργεια να μάθουν για άλλα μοντέλα ζωής. Το πρώτο, το καλύτερο, κατά τη γνώμη μου, είναι η πρόσκληση της ΑΣΠΙ. Αρχίζει έτσι:

«Ζούμε σε έναν πλα­νήτη με πεπε­ρα­σμέ­νους πόρους και δυνα­τό­τη­τες. Σε αυτό τον κόσμο ωστόσο το καθε­στώ­τος λυσ­σάει για συνεχή ανά­πτυξη υπο­σχό­μενο κοι­νω­νική ευη­με­ρία. Αυτή η λύσσα προ­κά­λεσε άλλη μια οικο­νο­μική φού­σκα, που έσκασε πάνω μας, εντεί­νο­ντας την εκμε­τάλ­λευση ανθρώ­που και φύσης. Η δε μαγική λύση που το σύστημα ξανα­προ­τεί­νει είναι το ίδιο αδιέ­ξοδο

[περισσότερα…]

 

Αυτόνομη Συσπείρωση Πολιτών Ικαρίας, αφίσσα της εκδήλωσης: Ευημερία Χωρίς Ανάπτυξη - Από την θεωρία στην Πράξη

' ' '

Το δεύτερο κείμενο είναι ενός από τους ομιλητές, του γείτονα Γιάννη Μακριδάκη. Έχει τίτλο «Απλεπιστήμιο: Εργαστήριο φυσικής καλλιέργειας και μετακαταναλωτικής προσέγγισης – Πρόταση που απηύθυνα στον τοπικό δήμο αλλά μπορεί να οργανωθεί σε κάθε δήμο». Αρχίζει έτσι:

«Η ιστορική περίοδος που διανύουμε ως ανθρωπότητα έχει ως βασικό χαρακτηριστικό της τον καταναλωτισμό και τον άνθρωπο-καταναλωτή, ο οποίος έχει αποκοπεί από το φυσικό του περίβλημα και διαβιεί έγκλειστος στο χρηματοοικονομικό σύστημα, εντός αφύσικου, τεχνητού περιβάλλοντος, μακριά από τον πραγματικό πλούτο των φυσικών πόρων, μακριά και από τις συνέπειες που έχουν στο οικοσύστημα, άρα στον εαυτό του, οι μικρές και μεγάλες καθημερινές του δραστηριότητες. Αποτέλεσμα αυτού το τρόπου ζωής είναι να

[περισσότερα…]

Απλεπιστήμιο: Εργαστήριο φυσικής καλλιέργειας και μετακαταναλωτικής προσέγγισης - Πρόταση που απηύθυνα στον τοπικό δήμο αλλά μπορεί να οργανωθεί σε κάθε δήμο

Απλεπιστήμιο: Εργαστήριο φυσικής καλλιέργειας και μετακαταναλωτικής προσέγγισης - Πρόταση που απηύθυνα στον τοπικό δήμο αλλά μπορεί να οργανωθεί σε κάθε δήμο

' ' '

Το τρίτο κείμενο ανέβηκε στο ikariamag από τον Γ. Βιτσαρά, πιο βιωματικό, σε καθημερινή Καριώτικη γλώσσα με ύφος και άποψη που, απ’ όσο ξέρω, εκφράζει πολλούς ανθρώπους που ζουν μόνιμα στο νησί, ανεξάρτητα από ηλικία και πολιτική τοποθέτηση. Πηδάει από το γενικό στο προσωπικό, απ’ το παρόν στο παρελθόν, μπερδεύεται, αμφιβάλλει, τα αφήνει όλα ανοιχτά, με δυο λέξεις είναι για μένα κατάθεση σκέψης αληθινού Ελευθεροπολίτη Ικαριώτη ^^’ Έχει τίτλο «Ευημερία χωρίς ανάπτυξη… στην Ικαρία» κι αρχίζει έτσι:

«Βρε παιδιά, γίνεται να υπάρξει ευημερία μια κοινωνίας χωρίς ανάπτυξη; Για ποια ανάπτυξη μιλάμε; Τι είναι η από-ανάπτυξη; Τι σημαίνει ευημερία; Ποιος αναπτύσσει ποιόν; Λοιπόν, δυο λόγια θα απλώσω στο «χαρτί» που εκφράζουν εμένα

[περισσότερα…]

«Ευημερία χωρίς ανάπτυξη... στην Ικαρία» του Γιώργου Βιτσαρά στο ikariamag

' ' '
.

 

Τελειώνοντας, δεν χρειάζεται να το πείτε, το ξέρω, αυτές οι εκδηλώσεις δεν έχουν φοβερή προσέλευση, ακόμα και στην Ικαρία ο κόσμος θέλει μασημένα, απολυτίκια, δοξαστικά και πολιτικούρες – θέλουν παραμύθια όχι όνειρα. Όμως είμαι σίγουρη ότι, σε σχέση με το μικρό πληθυσμό που έχει το νησί το χειμώνα, σίγουρα θα έρθουν πολλοί. Αν δεν τρέχω να σώσω πρόσφυγες σε Λέρο ή Σάμο, μάλλον θα είμαι κι εγώ. Ήθελα να ρωτήσω κάτι σχετικό με την καλλιέργεια σε πεζούλια. Αλλά αυτό είναι κάτι τεχνικό που δεν σας αφορά εκτός αν κάνετε γεωργικά πειράματα σε πολύ ορεινό και μάλλον άγονο νησί.
Φιλάκια 🙂




What we believe ^^’

.

.
Σάββατο 24 Οκτωβρίου, 2015
.
.
Previous post: equinox in bluotone
.
Advertisements

7 Σχόλια »

  1. Eleni said

    .
    .
    .
    Αν ηξερα με βεβαιοτητα οτι θα πηγαινες και θα μιλουσες για τις εμπειριες σου, επαιρνα το αεροπλανο κι ερχομουν!!! ❤

    υ.γ. Ευχαριστω για το λινκ στο φree association. Πραγματικα πολυ ομορφα κι ελπιδοφορα τα κειμενα.

    .
    😀
    .

    Αρέσει σε 3 άτομα

  2. Angelos Ka said

    .
    .
    .
    Αν ήταν ποτέ δυνατόν να σου ξεφύγει, ειδικά για τα κείμενα 🙂 Μακάρι να μη χρειάζεται βοήθεια εκεί που λες και να τα καταφέρεις να έρθεις…
    Να προσθέσω για όσους αναγνώστες σου είναι στο facebook ότι έχει δημιουργηθεί ειδικό event όπου οι φίλοι εκεί θα βοηθήσουν με πρόσθετες πληροφορίες κτλ. Είναι το Ευημερία χωρίς ανάπτυξη – από τη θεωρία στη πράξη

    .
    .

    Αρέσει σε 4 άτομα

  3. Θεοδώριχος said

    .
    .
    .
    Που έχει πάρει το μάτι μου ένα βιβλίο «Οι Οραματιστές της Ικαρίας»; ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!
    Τιμή μου που κάποια σαν κι εσένα για να περιγράψεις τον Ικαριώτη χρησιμοποίησες φράση από σχόλιο μου

    .

    «Freelander, πάει να πει Ελευθεροπολίτισα»

    .

    FreelanderFreelander

    .

    Αρέσει σε 5 άτομα

  4. .
    .
    .
    Κοιτάξτε, παιδιά, δεν ξέρω τι να περιμένω απ’ όλα αυτά – downshifting και downscaling. Απλά από τη φύση της η Ικαρία είναι ιδανικός τόπος για ελευθεριακούς οραματισμούς και μπορεί, αν η εκδήλωση δεν αναλωθεί σε βαρετά κηρύγματα κατά του συστήματος, αυτή η διαδικασία να στεριώσει και να γίνει κάτι πιο μόνιμο στο νησί. Αυτό θα ήταν καλό, έστω και από ψυχολογική άποψη, αλλάζοντας λίγο την ατμόσφαιρα της κακομοιριάς, της μοιρολατρείας, της γκρίνιας και της κουλτούρας του μόνιμου αδιέξοδου. Αλλά και γι’ αυτό αμφιβάλλω. Το στοίχημα της ελευθερίας και της «ευτυχίας χωρίς λεφτά» είναι υπερβολικά μεγάλο για ένα μικρό νησί! Πως να μετατρέψουμε το μειονέκτημα σε πλεονέκτημα από τη μια μέρα στην άλλη;

    Παρόλα αυτά, ο προβληματισμός αξίζει τον κόπο. Ειδικά για όσους έχουν πιάσει τσάπα στα χέρια τους, έχουν παλέψει με τη γη, έχουν έρθει σε βαθιά επαφή με τη φύση έστω μια φορά στη ζωή τους, είμαι βέβαιη ότι θα είναι μια λυτρωτική διαδικασία ενσυνείδησης και προσωπικής ενδυνάμωσης (*).

    (*) Ένα μικρό διάλειμμα μακριά από τα ιδεολογήματα, τη γενικευμένη ψευτιά και τις τηλεοπτικές διαφημίσεις. Όχι ένα υπνωτικό παραμύθι αλλά ένα διεγερτικό ταξίδι στο όνειρο.

    Αρέσει σε 5 άτομα

  5. Angelos Ka said

    .
    .
    .
    Έλειπες γιατί πήγες εκεί που έπρεπε κι ήθελε η καρδιά σου. Είμαστε πολύ περήφανοι για όλη την παρέα σας κι ελπίζω να είσαστε όλοι καλά. Όσο για μας, η εκδήλωση είχε μεγάλη επιτυχία. Δες την Εισαγωγική Ομιλία

    «Η ΑΣΠΙ σας καλωσορίζει στο τριήμερο εκδηλώσεων που ξεκινά απόψε με τίτλο. Ευημερία χωρίς ανάπτυξη -από τη θεωρία στη πράξη. Ή πέρα από το δίλλημα: Ανάπτυξη ή λιτότητα.
    Η εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο συζητήσεων αλλά και προβληματισμού από κοινού, που συνεχώς διοργανώνουμε για διάφορα θέματα, στη λογική που μας χαρακτηρίζει και συμπυκνώνεται στην πρόταση. Δράσε τοπικά κοιτώντας ταυτόχρονα παγκόσμια.
    Πολλούς μπορεί να τους ξενίσει ή και να τους τρομάξει η λέξη αποανάπτυξη, αλλά εσκεμμένα χρησιμοποιείται από τους δημιουργούς της, για να μας ταρακουνήσει και να μας κάνει να σκεφτούμε αν υπάρχουν πραγματικά περιθώρια βελτίωσης των όρων της διαβίωσης μας και της ποιότητας της Ζωής μας, ακολουθώντας το ίδιο κατεστημένο οικονομικίστικο μοντέλο ανάπτυξης με όποια κεντροαριστερή ή αριστερή παραλλαγή του. Αυτό που συμβαίνει σήμερα.
    Την αναζήτηση δηλαδή της ευημερίας μέσα από την μεγέθυνση.»

    «Αναμφισβήτητα ζούμε σε μια ιστορική περίοδο στην Ελλάδα. Ιστορική με την έννοια ότι όποιες και αν είναι τελικά οι εξελίξεις, η περίοδος αυτή θα αναφέρεται στην σύγχρονη ιστορία σαν ένα σημείο καμπής. Δηλαδή μια ιστορική στιγμή από αυτές που παρουσιάζονται σπάνια και μπορούν να αλλάξουν τα πάντα ή να τα αφήσουν όλα ίδια ή και χειρότερα. Αυτό εξαρτάται, κατά τη γνώμη μας, από το βαθμό συνειδητοποίησης της κοινωνίας, ότι αν δεν αλλάξει θεμελιακά ο τρόπος και η οργάνωση της παραγωγής και της κοινωνικής δομής, τότε το περισσότερο που μπορούμε να περιμένουμε είναι πρόσκαιρες διορθώσεις ενός συστήματος που είναι καταδικασμένο να φτάσει στα όριά του αργά ή γρήγορα.«

    «Μήπως ήρθε ή ώρα να αμφισβητήσουμε το σχήμα: Ανάπτυξη για την ανάπτυξη; Να αμφισβητήσουμε την καταναλωτική καπιταλιστική κοινωνία. Να διερευνήσουμε από κοινού τους δικούς μας δρόμους, το δικό μας μοντέλο, έχοντας πάντα στο μυαλό, ότι δεν είμαστε εμείς που θα φτιάξουμε το μοναδικό σχέδιο που θα ισχύει για όλους και για όλες τις εποχές, αλλά αυτό που μπορούμε να κάνουμε, είναι μια ασυμβίβαστη κριτική στο  επίσημο κατεστημένο μοντέλο ανάπτυξης, χωρίς να φοβάται τις συνέπειες. Μια κριτική που θα ξεκινάει από την διαπίστωση του πεπερασμένου των φυσικών πόρων και του άδικου και ανήθικου που διαποτίζει το υπάρχον σύστημα. Με στόχο να φτάσουμε στο σημείο που ο ελεύθερος χρόνος θα αποτελεί το μέτρο του πλούτου, όπως έλεγε και ο Μαρξ.«

    «Πρέπει να αναπτύξουμε στρατηγικές με τις οποίες θα απαντήσουμε στη παγκοσμιοποίηση και θα επιδιώξουμε μια αποκεντρωμένη, αυτοδιαχειριζόμενη, αταξική κοινωνία της ισοκατανομής που θα έχει σαν κύτταρο την αυτοδύναμη, αυτόνομη κοινότητα και θα έχει ως πολιτικό πρόταγμα την Ευημερία για όλους διασφαλίζοντας την και για τις επόμενες γενιές. Είμαστε απέναντι στη λογική της ανάθεσης στο κομματικό σύστημα διαχείρισης των κοινών υποθέσεων. Μια πολιτική λογική που διαπερνά όλα τα συστημικά κόμματα από τη δεξιά μέχρι την παραδοσιακή αριστερά. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξεπεράσουμε. Να μην είμαστε παθητικοί καταναλωτές προιόντων, ακόμα και κομματικών προγραμμάτων. Να σταματήσουμε να αναθέτουμε τις τύχες μας σε χαρισματικούς ηγέτες-σωτήρες αλλά να γίνουμε το υποκείμενο του κοινωνικού μετασχηματισμού μέσα από την αυτοοργάνωση και το συντονισμό. Τα παραπάνω εξάλλου συμπυκνώνουν την ιδεολογία της ΑΣΠΙ.
    Όλα αυτά θέλουμε να συζητήσουμε και να διερευνήσουμε με τη βοήθεια των αγαπητών καλεσμένων μας.

    Ηλίας Γαγλίας«

    .
    .
    .
    .
    Και σου προσθέτω για να δεις τις φωτογραφίες που νομίζω ότι είναι πολύ εύγλωττες! ^^’

    βιβλιοπωλείο αρχή 1ης μέρας Μακριδάκης 1ης μέρας Συνέχεια 1ης μέρας Μακριδάκης και Μπίλλας 1ης μέρας Διάβασμα στο βιβλιοπωλείο 2η μέρα Συνέχεια 2ης μέρας Συνέχεια 2ης μέρας για τα νερά και τα δάση Γευστική συνεστίαση 3η μέρα - σβώλοι 1 3η μέρα - σβώλοι 2 3η μέρα - σβώλοι 3 3η μέρα - σβώλοι 5 Τελικό γλέντι με μουσική

    .
    ⭐ ⭐ ⭐
    .

    Αρέσει σε 5 άτομα

    • elinalafina said

      .
      .
      .

      «…Πρέπει να αναπτύξουμε στρατηγικές με τις οποίες θα απαντήσουμε στη παγκοσμιοποίηση και θα επιδιώξουμε μια αποκεντρωμένη, αυτοδιαχειριζόμενη, αταξική κοινωνία της ισοκατανομής που θα έχει σαν κύτταρο την αυτοδύναμη, αυτόνομη κοινότητα και θα έχει ως πολιτικό πρόταγμα την Ευημερία για όλους διασφαλίζοντας την και για τις επόμενες γενιές…»

      .
      .
      .
      Αυτή κι αν ήταν εισαγωγή σε «διαδικασία οραματισμού«!

      .

      .
      .
      Έμαθα ότι ο Μακριδάκης αγάπησε την Ικαρία (φύση και άνθρωποι) και πήρε μαζί του σπόρους δέντρων για να τους φυτέψει στα βουνά της Χίου. ‘Εγραψε:

      «Γοητευμένος από τον πλούτο του φυσικού περιβάλλοντος και ευτυχής από τη συναναστροφή μου με τους ανθρώπους εκεί, επέστρεψα εξ Ικαρίας. Έφερα μαζί μου και σπόρους δασικούς. Κυρίως από άργιο, αλλά και από άντρακλα και κράταιγο, να σπείρουμε στα υψόμετρα της Χίου μπας και αναπιάσουμε τα όμορφα τα δέντρα. Τα πιο πλούσια και υπέροχα μέρη, ο καπιταλισμός και ο καταναλωτισμός, τα αποκαλεί (αλλά και τα καθιστά δήθεν) φτωχά και προβληματικά, σύμφωνα με το ευτελές και ανήθικο αξιακό σύστημα του χρήματος ως αυτοσκοπού και της ανάπτυξης ως καταστροφικού γιγαντισμού. Έτσι και το υπέροχο νησί, με τις ρεματιές και τα νερά, με τη βιοποικιλότητα των βουνών του, με τις τόσο διαφορετικές ανθρώπινες κοινότητες, χρόνια τώρα προσπαθεί να το καθυποτάξει αλλά η φύση του αποδεικνύεται ως τώρα ανυπόταχτη. Ελπίζω και στο μέλλον, τώρα θα είμαι πια κι εγώ μαζί…«

      .
      Συμπεθεριάσαμε! 🙂
      .
      ⭐ ⭐ ⭐
      .

      Αρέσει σε 5 άτομα

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: