Posts Tagged angelos

Τοπία και θέματα με μουσική


.
..
Γεια σας
εννοείται ότι μαζεύουμε με ελιές και τέτοια όμως και η πνευματική εργασία έχει και τα καλά της γιατί με κάτι πρέπει να απασχολούμε το μυαλό μας. Η συγκομιδή της ελιάς, αν και ευχάριστη, είναι μονότονη και ώρες-ώρες γίνεται βαρετή. Έτσι βάλαμε ένα task πριν λίγο καιρό να βρούμε τι μουσική ταιριάζει με τα τοπία που μας περιβάλλουν, τα τοπία και τα θέματα της Ικαρίας. Κάπως έτσι είχε γίνει και με το …
..
..
Τέλος πάντων, για την επιλογή της μουσικής έγινε ολόκληρο brainstorming κι εγώ είχα ετοιμάσει για εδώ μια περισπούδαστη επιστημονική εισαγωγή αλλά την έσβησα όταν πελάγωσα, όπως λένε εδώ. Η ουσία είναι ότι η πλάστιγγα έκλινε τελικά υπέρ της παλιάς παραδοσιακής μουσικής. Αυτά, και πάμε στα βιντεάκια.
 

Στο πρώτο βίντεο που ετοίμασε ο Άγγελος από τον ΟΠΣ Ικαρίας, οι φωτογραφίες τοπίων είναι οι παλιές της Ελένης που δεν είναι πια στο Φλικρ. Η μουσική επένδυση είναι ένας συγκινητικός παλιός Καριώτικος χορός από δίσκο βινυλίου του 1960. Το δεύτερο βίντεο παίζει μερικές από τις πολύ γνωστές ασπρόμαυρες φωτογραφίες του Χρήστου Μαλαχία. Η μουσική επένδυση είναι πάλι ο Καριώτικος χορός. αλλά ακόμα πιο παλιός, σε μια σειρά παραλλαγών, παιγμένων με λύρα. Είναι πολύ ωραίο άκουσμα και νομίζω πως είναι το πιο αγαπημένο μου. Αυτές ο μουσικές είναι αρχαίες και δυνατές σαν τα τοπία μας μάλιστα από μια εποχή που οι άνθρωποι είχαν απόλυτη σχέση και δέσιμο με το φυσικό χώρο τους.
  Εννοείται ότι και για τα δυο σας συστήνω full screen view. Τα στοιχεία και τα καθέκαστα των εικόνων και του ήχου θα τα βρείτε στα λινκς κάτω από τα βίντεο.


 

Καλή Θέαση κι Ακρόαση! 🙂
 

….

.

.
Σάββατο 8 Νοεμβρίου, 2014
.
.
….

4 Σχόλια

Μια Ιστορία από τα Βουνά κατέβηκε σε Λόγια


(Reblogged through RSS από το μπλογκ του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας)

ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΣ ΠΕΖΟΠΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΙΚΑΡΙΑΣ

Μια κατάβαση που ήταν αληθινός άθλος. Ένα κείμενο και μια συλλογή φωτογραφιών που έχει αξία όχι μόνο για το αγαπημένο νησί. Θα στεκόταν σε οποιοδήποτε μεγάλο ακροατήριο σε σχέση με οποιοδήποτε ωραίο τόπο «που ψάχνεται». Ας τερματιστεί τώρα το όνειρο. Τουλάχιστον, το διηγηθήκαμε…

Απολογισμός της παρουσίασης «Μια Ιστορία Γραμμένη στα Βουνά»

Χαίρετε,

Η παρουσίαση «Μια Ιστορία Γραμμένη στα Βουνά» την περασμένη Κυριακή 3 του Μάρτη στην Αίθουσα του Αγίου Δημητρίου Ραχών ήταν η πρώτη δημόσια εκδήλωση του Συλλόγου μας και χαρήκαμε γιατί πήγε αρκετά καλά. 4,073 more words

.
.

2 Σχόλια

Τερματισμός Δικτύου Μονοπατιών


Πίσω στο 2004 όταν πρωτόψαξα στα σοβαρά αυτό το προκλητικό παράξενο νησί βρήκα στα γυμνοποδαράκια και στις πορτοκαλί τελίτσες μια αγκαλιά κι ένα δρόμο λογικής, ένα χέρι που με κράτησε απ’ το χέρι, με οδήγησε και με ημέρεψε και έκανα αυτό το νησί φωλιά μου. Είναι κρίμα που κλείνει το πρόγραμμα αλλά που ξέρει κανείς; μπορεί να είναι για καλύτερα.

Διαβάστε παρακάτω πως και τι και γιατί :

Ikarian pathman Γεια σας, ονομάζομαι Άγγελος Κ.

Καθώς ίσως κάποιοι από σας ξέρουν, είμαι ο σχεδιαστής και διαχειριστής ενός διαρκώς εκτεινόμενου δικτύου πεζοπορικών διαδρομών στην Ικαρία για πάνω από 15 χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, σήμερα, με ανάμικτα αισθήματα λύπης και ανακούφισης τερματίζω αυτό το πρόγραμμα. Δυστυχώς δεν μπορώ πια να συνεχίσω να δουλεύω χωρίς αναγνώριση και ουσιαστική υποστήριξη από τους ντόπιους και τις τοπικές αρχές. Ήταν λάθος μου να υποθέτω ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε αργά ή γρήγορα στο πέρασμα του χρόνου. Ωστόσο, η πρωτοβουλία, παρά την επιτυχία της, δεν έγινε αντιληπτή ούτε από εκείνους που άντλησαν άμεσο κέρδος όλα αυτά τα χρόνια από τη λειτουργία του προγράμματος (εστιάτορες, ξενοδόχοι, κτλ.)

Δεν μπορώ να συνεχίσω υπό αυτούς τους όρους.

Ikaria 324 Posing as cairn and landmark by angeloska Ikaria 305

Brushes at rest by angeloska x2 by angeloska Proud sign makers by egotoagrimi

Το πρόγραμμα δεν χρηματοδοτείται από την κεντρική κυβέρνηση κι έτσι όπως αναμενόταν κάποια στιγμή έφτασα στο όριο των οικονομικών και σωματικών μου δυνατοτήτων.

Show me the way- # 9 by angeloska Trail marker by Haydar Show me the way- # 8 by angeloska

pinelo & velaki by angeloska Ikaria 170 ΟΠΣ Ικαρίας 050 by angeloska

Έχω συνείδηση ότι ο τερματισμός του σχεδιασμένου οδοιπορισμού θα μας κάνει φτωχότερο νησί από πολλές απόψεις. Από την άλλη πλευρά, έτσι όπως είναι τα πράγματα όσον αφορά τον τουρισμό στην Ικαρία, το πιθανότερο είναι ότι ελάχιστοι άνθρωποι θα αντιληφθούν το γεγονός, δηλαδή την απουσία του προγράμματος, ενώ ακόμα λιγότεροι θα καταλάβουν την αιτία, δηλαδή την έλλειψη υποστήριξης.

Volunteer group photo 1 by angeloska Collective Souvenir Pose at the "Fangs" by angeloska Volunteer Group photo 2 by angeloska

log 2nd, take #1 by angeloska Ku the Volunteer in the rain by angeloska Ξέφωτο με εργάτες και 'κούκο' by angeloska

Έτσι λοιπόν, την ερχόμενη άνοιξη οι κύριες πινακίδες στις αρχές των διαδρομών δεν θα είναι πια στη θέση τους και ο χάρτης-οδηγός θα έχει αποσυρθεί από τα καταστήματα (*). Αυτή άλλωστε είναι μια υπεύθυνη κίνηση γιατί, παρά τις κάποιες προσπάθειες φίλων, τα μονοπάτια δεν έχουν συντηρηθεί και η σηματοδότηση δεν έχει ανανεωθεί εδώ και αρκετό καιρό με αποτέλεσμα κάποια απ’ αυτά να μη φαίνονται, να έχουν γίνει δύσβατα ή και αδιάβατα.

New sign in canyon by angeloska guidance by simonsterg Studying the map by Lambrini

The New Round of Rahes on Foot by angeloska ...? by kukuvalou  by mualpha

Η καλή πλευρά ωστόσο του τερματισμού είναι ότι τόσο εγώ όσο και οι περιστασιακοί βοηθοί θα ήμαστε ελεύθεροι, αν το θέλουμε, να δουλέψουμε χωρίς άγχος, “πίσω από τη σκηνή” -όπως όταν ένα κατάστημα κλείνει και το προσωπικό συνεχίζει και εργάζεται πίσω από τις κλειστές πόρτες ετοιμάζοντας μια πιθανή επανέναρξη. Στο κάτω-κάτω, και στις δύο περιπτώσεις, είτε ανοιχτό ή κλειστό, κανένας ποτέ δεν πληρώθηκε. Ούτως ή άλλως, το πλάνο ήταν μη-κερδοσκοπικό.

trail Rahes-Manganitis, day 2 by angeloska my assistant by angeloska x3 by angeloska

Sweeping stones by angeloska This kind of shot by angeloska Angelos and Yorgos by angeloska

Η Ικαρία είναι και τώρα και πάντα νησί με μεγάλη φυσική ομορφιά και έχει αποδειχτεί χίλιες φορές ότι η πεζοπορία είναι ο καλύτερος τρόπος για να τη γνωρίσει κανείς. Γι’ αυτό θέλω να πιστεύω ότι ο τερματισμός του προγράμματος θα είναι προσωρινός. Το χρηματικό ποσό που χρειάζεται για την επανεκκίνηση είναι πολύ μικρό. Πρέπει όμως να δοθεί με καλή πίστη και με μια λίγο-πολύ σταθερή προοπτική (μέσω π.χ. του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας), γιατί όσο κι αν είναι ελάχιστο, έχει μεγάλη συμβολική σημασία. Ισοδυναμεί με έμπρακτη ουσιαστική αναγνώριση της τεράστιας δουλειάς που έχει γίνει αφενός, και αφετέρου, ενθάρρυνση για τη συνέχισή της στο μέλλον. Και τότε οι πινακίδες θα τοποθετηθούν ξανά, τα μονοπάτια θα καθαριστούν και σημανθούν πάλι, ενώ πιθανόν να εκδοθεί επιτέλους ένας νέος πεζοπορικός χάρτης που θα καλύπτει ολόκληρο το νησί και όχι όπως μέχρι τώρα, μόνο ένα μέρος του.

Τέλος πάντων, ό,τι κι αν γίνει, εμείς πάντα θα περπατάμε.

Ευχαριστώ πολύ

Άγγελος Κ.

(*) Δεν παραιτούμαι από τα πνευματικά δικαιώματα στις χαραγμένες διαδρομές και στον χάρτη που τις απεικονίζει.

Αυτά απ’ τον Άγγελο.

Εγώ (to agrimi) η αντιγράφουσα εύχομαι «Καλή τύχη».


Ποτέ δεν ξέρει κανείς…

.
.

14 Σχόλια

Επιστροφή στον Λαγουδότοπο


. . .

.

Δημοσιεύτηκε στο

στη σειρά  ‘otinanai’, μιλάει για μένα, και όσο να ΄ναι δεν έχω ακόμα αγιάσει τόσο πολύ ώστε να μην το εκτιμώ, άρα το αναδημοσιεύω. Αφορά μια συνάντηση πριν κάποια χρόνια στα οροπέδια εκείνα της Ικαρίας που εγώ (to agrimi) τα λέω λαγουδότοπους και είναι για μένα τόποι ελεύθερης δράσης και ονείρων.

Πολλά είπα. Διαβάστε:

Pezi Ikaria

.

.

Ο ν ε ι ρ ο π α γ ί δ α

Πολλές φορές τέτοια εποχή που

ο χειμώνας πλακώνει και

κλείνει ο ορίζοντας,

σκέφτομαι πόσα λένε

γι’ αυτό το νησί,

παράπονα, αστεία,

ονειροπολήσεις

και θρύλους.

Ξέρω βέβαια

πως όλοι χρειαζόμαστε

να λέμε διάφορα και να πιστεύουμε

σε κάτι, πάντως μου κάνει εντύπωση που

είναι τόσα πολλά – ιδίως τα όνειρα – εδώ.

Ωστόσο αποφάσισα πια να μην κάνω αναλύσεις.

Ξέρω μόνο πως τώρα που τελειώσαμε με τις ελιές

ήθελα να βγω ξανά στα βουνά, στα παλιά μονοπάτια,

εκεί που είναι η δική μου dreamIkaria.

Εκεί που κάποτε είδα (Χριστούγεννα

ήταν, μέρες θαυμάτων) μια όμορφη

αθλήτρια, ξυπόλητη πήδαγε

από βράχο σε βράχο

φωνάζοντας, “Αααα!”

Την είχα ρωτήσει γελώντας,

– Τι κάνεις αυτού;

Κι εκείνη μου απάντησε σοβαρά,

– otinanai.

bare feet and more bareΘα λείψω για λιγάκι…I am a capricornΛαγουδότοπος πριν και μετά που χιόνισεΣτο άγριο λαγουδοκόριτσο που διέσχισε ξυπόλητη αυτή την ερημιά

Με μερικούς ανθρώπους καταλαβαίνόμαστε σ’ αυτό το νησί. Δεν είναι και λίγο. Δεν χρειάζονται περισσότεροι. Τους ευχαριστώ. Τη νέα χρονιά ονειρεύεστε όσο το δυνατό περισσότερο…

sleep countryside

.
. . .
Sunday December 30, 2012
.
.
.
. . .

3 Σχόλια

Παραδοσιακό Σπίτι στο Χωριό (# ανακαινισμένος αχυρώνας)


. . .
.
.

 angeloska | Flickr  Χαίρετε αναγνώστες αυτού του μπλογκ.

Με αφορμή τη παρακάτω φωτογραφία που ανέβασα στο Φλικρ, η οικοδέσποινα Νανά (to agrimi) με κάλεσε να ολοκληρώσω ένα μέρος της :-) συναρπαστικής :-) σειράς «Παραδοσιακό Σπίτι στο Χωριό» ανακοινώνοντας ότι η ανακαίνιση του βοηθητικού κτίσματος (αχυρώνας) στο κτήμα μας στην Ικαρία τελείωσε επιτέλους μετά ένα χρόνο σκληρής δουλειάς, στίψιμο του μυαλού και πολλά έξοδα. Όμως τελικά τέλειωσε και ήδη ο χώρος χρησιμοποιείται ως αποθήκη, εργαστήριο, γραφείο, το καλοκαίρι φιλοξενούμε φίλους, ενώ επίσης το δίνουμε και ως AirBnB ^^’
.
. . .
.
Ready to Host, by angeloska | Flickr
.
. . .
.

Επί της ουσίας δεν αλλάξαμε τίποτα. Τόσο που απορεί κανείς που πήγαν τα λεφτά. Ωστόσο όλα άλλαξαν. Με την έννοια ότι τα όλα (μα όλα!) βγήκαν, ξαναφτιάχτηκαν, και ξαναμπήκαν στη θέση τους. Η μόνη «ξένη προσθήκη» ήταν τα κάγκελα (από απλή σωλήνα γαλβανιζέ) στη σκεπή, καθώς και το κλιματιστικό που το είχαμε από παλιά και δεν ξέραμε τι να το κάνουμε, και να που βρήκε τη θέση του. Αργότερα αν ίσως βάλουμε κότες, πολύ θα το εκτιμήσουν! :-)
.
. . .
.

Εδώ η προηγούμενη κατάσταση, φθινόπωρο 2009. Περιμένουμε τα δέντρα που ταλαιπωρήθηκαν με τις εργασίες να ξαναπετάξουν φυλλώματα
.
31sm 42sm
45sm 44sm
. . .
.
και διαμορφώνουμε τα πεζούλια και φτιάχνουμε κήπους.
.
photo
.

Στους ενδιαφερόμενους ευχόμεθα «και στα δικά σας»!
.
. . .
.
.
Χαιρετισμούς από Ικαρία.
.
.
UPDATE:
.
Περισσότερες φωτογραφίες από γύρω και μέσα
.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

.
.
. . .
.
Thursday May 1, 2012
.
.
Previous post: Noris Bania Fetos
.
. . .

5 Σχόλια

Παραδοσιακό Σπίτι στο Χωριό (# το τσαπάκι στη ρύμη)


.
….

Χαίρετε αγαπητοί αναγνώστες και φιλοπερίεργοι επισκέπτες.

Λατρευτή οικοδέσποινα τα σέβη μου. Λοιποί τρελλοί, γεια σας ! :) :)

Συνεχίζω από το προηγούμενο post

◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊

Όταν μπλέξει κανείς με 100% αυθεντική παράδοση, το πρόβλημα είναι πως να την κάνει βιώσιμη σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα και συμβατή με τον σημερινό τρόπο ζωής, χωρίς όμως να διασπάσει τα βασικά χαρακτηριστικά τα οποία την αποτελούν.

Και 100% αυθεντική παράδοση στην περίπτωση του συγκεκριμένου κτήματος και σπιτιού ήταν ότι το συγκεκριμένο κτήμα και σπίτι συνδέεται με τον κεντρικό δρόμο (“διοδεύεται”, όπως είναι ο νομικός όρος) όχι με δρόμο, αλλά με “ρύμη” -δηλ. με παραδοσιακό λιθόστρωτο μονοπάτι (καλντερίμι ή “ντουσεμές” όπως λέγεται στην Ικαρία) με ψηλούς τοίχους (ξερολιθιές) και από τις δυο του πλευρές!

Με συγχωρείτε τώρα, εντάξει είμαι όσο δεν παίρνει ρομαντικός αλλά δεν ζω στην Ικαρία χωρίς αυτοκίνητο να φτάνει μέχρι (ή σχεδόν μέχρι) την αυλή του σπιτιού μου. Είναι μια από τις μικροπολυτέλειες της ζωής στην επαρχία και στην εξοχή. Πόσο μάλλον όταν το νοικοκυριό είναι αγροτικό και πολυσύνθετο, χρειάζεται να γίνουν τόσες δουλειές, τόσες επισκευές και να κουβαληθούν τόσα πράγματα.

Έπρεπε λοιπόν η στενή και ανώμαλη “ρύμη” να γίνει “δρόμος” -δηλαδή, να γίνει έτσι ώστε να περνάει αυτοκίνητο. Γελούσα όταν πήρα την απόφαση να το κάνω και ζήτησα άδεια από τον Δήμο Ραχών για την επέμβαση. Εγώ που φτιάχνω μονοπάτια και τόσες φορές έχω θυμώσει όταν για ασήμαντο λόγο χαλάνε τις παλιές ρύμες, βρισκόμουν στην θέση να χαλάσω μια ρύμη και μάλιστα μια από τις ωραιότερες της περιοχής μου.

Πλάκα σας κάνω. Δεν θα την χαλάσω. Ή μάλλον θα την χαλάσω πρώτα κι ύστερα θα την ξαναφτιάξω καλύτερη. Όσο καλή δεν ήταν ποτέ, τουλάχιστον στο μήκος των 50 μέτρων που μου χρειάζεται για να μπω στο κτήμα μου.

το τσαπάκι στη ρύμη 1 το τσαπάκι στη ρύμη 2

Στην αρχή λοιπόν ισοπέδωση και διαπλάτυνση και μετά αργότερα ξαναστρώσιμο με πέτρες και ανακατασκευή των εκατέρωθεν τοίχων πάλι με πέτρα. Θα κοστίσει αρκετά χρήματα, όμως θα γίνει ένα έργο γερό και ωραίο που θα δώσει και το παράδειγμα σε άλλους για παρόμοιες περιπτώσεις. Ναι, οι παλιές ρύμες μπορούν να γίνουν “οδικές” με λίγη υπομονή, επιμονή και μεράκι. Άλλωστε αυτό που θέλουμε -και όπως προείπα- είναι ο χώρος να μην χάσει την ακεραιότητα του -την Ικαριοσύνη του. Αλλιώς ας αγόραζα ένα οικόπεδο στη Κινέτα με μέσα μια μεζονέτα!

Να λοιπόν που οι εργασίες άρχισαν, πρώτα με το λεγόμενο “τσαπάκι”, έναν μικρό εκσκαφέα που ο οδηγός του χειρίζεται αριστοτεχνικά με ακρίβεια σαν ρομπότ από ταινία επιστημονικής φαντασίας.

◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊

 

◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊

Φωτό 1: Αφού έχουμε κόψει κλαδιά και βάτους με το πριόνι, “το τσαπάκι” αρματώνεται και μπαίνει στην ρύμη. Είχα αγωνία αν θα χωρούσε και πως θα ανέβαινε. Κανένα πρόβλημα όμως.

Φωτό 2 : Στα αριστερά της ρύμης οι παλαιοί, σύμφωνα με τους νόμους της αρχιτεκτονικής πριν το τσιμέντο, είχαν φυτέψει κι ορθώσει τεράστιους βράχους για να κλειδώνουν και να συγκρατούν την ξερολιθιά. Για να μεγαλώσει το πλάτος της ρύμης, δυστυχώς αυτοί οι βράχοι έπρεπε να ξεριζωθούν, να κοπούν και να φύγουν. Όταν τους περιέλαβε με την τσάπα του το μηχάνημα, στεναχωρήθηκα λίγο. Είμαι σίγουρος όμως πως “οι παλιοί” δεν θα τους ένοιαζε πια και τόσο. Δεν ήταν ρομαντικοί οι παλιοί σαν τους σημερινούς κατοίκους της πόλης. Ήταν πρακτικοί. “Αφού θα μείνεις. Αφού θες δρόμο για το σπίτι σου που θα μείνεις”. Έτσι θα έλεγαν. Πάνω απ’ όλα η ζωή.

Φωτό 3: Το τσαπάκι έχει ξεριζώσει τους δύο από τους τέσσερις θεόρατους βράχους. Έχω εντυπωσιαστεί από το μέγεθος και το βάρος τους. Τα 2/3 ήταν μέσα στο χώμα. Απορώ πως τους είχαν φέρει και τους τοποθέτησαν. “Λίγο-λίγο, σιγά-σιγά με τους λοστούς” μου απαντούν οι γείτονες. “Πρέπει να μαζεύτηκαν και να δούλεψαν γι’ αυτό καμιά δεκαριά άτομα. Εθελοντική εργασία. Δημόσιο έργο.” “Πάει τώρα”, σκέφτομαι. “Ξάπλα κάτω οι πέτρες”. Ξαφνικά μου φαίνεται πως τα χρήματα που θα πληρώσω για να ξαναφτιάξω τη ρύμη δεν είναι τόσο πολλά. Μου φαίνεται πως πρέπει να βάλω τα δυνατά μου να την κάνω πολύ όμορφη και γερή.

Φωτό 4: Το τσαπάκι αρματώνεται “το καρφί” κι αρχίζει να κοπανάει τους βράχους για να τους κάνει κομμάτια. Θα τα χρησιμοποιήσουμε σε χίλιες δυο δουλειές, στο λιθόστρωτο, στις τοιχοποιίες, σαν γέμισμα κτλ. Όμως η πέτρα είναι απίστευτα γερή. Το κοπάνισμα και το σπάσιμο πήραν ώρες. ‘Ηθελα να αγανακτήσω αλλά δεν τολμούσα. Κατάλαβα πως αν κρατήθηκε το κτήμα που αγόρασα “ακέραιο και αυθεντικό” μέχρι το σήμερα, ακόμα και αν δεν βρέθηκαν άλλοι αγοραστές, αυτό οφειλόταν σ’ αυτούς τους τέσσερις σχεδόν άθραυστους βράχους. Αν δεν ήταν εκεί, η ρύμη θα είχε γίνει δρόμος πολύ εύκολα πριν πολλά χρόνια και τότε ποιος ξέρει πως θα είχε εξελιχθεί η κατάσταση. Μπορεί το κτήμα και το σπίτι να είχαν παραμείνει “ακέραια και αυθεντικά” όμως μάλλον θα τα είχε αγοράσει κάποιος άλλος.

Φωτό 5: Το σπάσιμο των βράχων τελείωσε και το ηρωικό τσαπάκι αρχίζει να τραβάει τα χώματα από την εκσκαφή προς τα πάνω. Στεναχωριέμαι προς στιγμήν που το λιθόστρωτο της ρύμης εξαφανίστηκε κάτω από τα χώματα. Όμως θα φύγουν γιατί θα τα χρειαστούμε για άλλες δουλειές. Άλλωστε μόλις τελειώσει η δουλειά με την τσάπα, στο έργο θα μπει ο “πετράς”. Τον περιμένω με ανυπομονησία. Σπασμένες πέτρες και μπάζα δεν είναι η καλύτερη μου, πόσο μάλλον καθώς δουλεύουμε με deadline από τη φύση. Μπορεί να έρθουν βροχές.

Ελπίζω ο πετράς να πιάσει δουλειά στην ώρα του. Τον ξέρω. Κάνει ωραία δουλειά. Θα σας αρέσει κι εσάς. Κι ελπίζω να αρέσει και στους παλιούς που τους χάλασα για να τους ξαναφτιάξω τη ρύμη. Σ’ εμένα έτυχε. Τι να κάνουμε; Αφού θα μείνω, δεν είπαμε;

https://i0.wp.com/www.gravatar.com/avatar/370d9664f371ac71dcf19597d1e31f5b.png

Άγγ. Κ. :)

◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊

υ.γ. : Δεν σας είπα. Αυτά γινόντουσαν ανήμερα την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ενώ εμείς παλεύαμε με τις πέτρες, λίγο πιο κάτω τα παιδάκια του Δημοτικού σχολείου και Νηπιαγωγείου του χωριού έβαζαν λουλούδια στο μνημείο των πεσόντων φορώντας στα κεφάλια τους χάρτινα περιστέρια της ειρήνης. Συγκινήθηκα.

Comments (1)

Παραδοσιακό Σπίτι στο Χωριό (# Εισαγωγή)


____

.

DSC08906sm

.

Χαίρετε αναγνώστες αυτού του μπλογκ.

Εδω με κάλεσε η δημιουργός του, η Νανά, η οποία αφού μου έδωσε αυξημένα δικαιώματα πρόσβασης, μου ζήτησε να γράψω μια σειρά από καταχωρήσεις με θέμα το παραδοσιακό σπίτι, σταύλο και κτήμα που αγόρασα πρόσφατα στο χωριό Άγιος Πολύκαρπος της Ικαρίας.

Ag.Polikarpos by cgchryssa.

(φωτο: © cgchryssa)

Να προσθέσω ότι ποτέ δεν είχα δικό μου, ιδιόκτητο σπίτι στην Ικαρία. Είναι ώρα πια και απαραίτητο για μένα να αποκτήσω «μόνιμη βάση». Λόγω των επιχειρήσεων λοιπόν, η επόμενη έκδοσητου χάρτη των μονοπατιών αναβάλλεται για το 2010-11.

The New Round of Rahes on Foot by angeloska

Όμως η διαδικασία της ανακαίνισης ενός 100% παραδοσιακού σπιτιού και κτήματος και η δημοσίευση των λεπτομερειών της, νομίζω θα είναι μια μικρή αποζημίωση για όσους κάθε φορά με ρωτάνε: «Πως πάει; Τι καινούρια μονοπάτια έχουμε στην Ικαρία;» Ε λοιπόν, για φέτος δεν θα έχουμε «καινούρια μονοπάτια». Εφέτος ο κατασκευαστής τους πρέπει να στεγαστεί.

Proud sign makers by egotoagrimi

Οι καταχωρήσεις θα είναι επί το πλείστον τεχνικού χαρακτήρα (η Νανά μου απαγόρευσε οιαδήποτε ποιητική αναφορά) και θα αφορούν τις επιχειρήσεις ανακαίνισης, τις επισκευές, το «ξαναζωντάνεμα» του κτήματος, τα πεζούλια, τα νερά, και τα λοιπά.  Όταν μπορώ θα ανεβάζω φωτογραφίες και με τη Νανά με σχόλια θα συζητάμε διάφορα (βαρετά) τεχνικά, νομικά και οικονομικά θέματα που προκύπτουν. Για να σας δώσω μια γεύση του τι πρόκειται να ακολουθήσει, δείτε αυτό το παλιό entry της:

Κάπως έτσι θα είναι, μόνο πιο εκμοντερνισμένα, λιγότερο «γραφικά» και κυρίως εφαρμόσιμα. Μ’ αυτόν τον τρόπο ελπίζουμε να βοηθήσουμε κι άλλους τρελλούς.

Άγγελος K.

.

19 Σχόλια

Older Posts »