Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν


.

 

lol cow girl nanaΓεια σας
Είναι ένας καλός Φλεβάρης κι εγώ συνεχίζω να νιώθω δοτική, γεμάτη ευγνωμοσύνη για τούτο το νησί. Έλεγα πως ήταν ώρα να δημοσίεHiking around Radi forest Ikaria - Google mapυα κάτι πρακτικό όπως ας πούμε έναν καινούριο ψηφιακό χάρτη, π.χ. σαν αυτόν εδώ, όμως μαθαίνω ότι η έρευνα πεδίου δεν έχει τελειώσει ακόμα.
  Περιμένοντας, και μιας και έχω μεγάλη όρεξη να δημοσιεύσω κάτι, διάλεξα ένα άρθρο που έγραψε για το ikariamag μια γερμανίδα που ονομάζεται Birgit Urban η οποία προτΤης Birgit Urban στο ikariamag: 'Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν'ιμά να επισκέπτεται την Ικαρία το χειμώνα. Το αναδημοσιεύω γιατί είναι ένα κείμενο που με εκφράζει κι απ’ όσο ξέρω εκφράζει τη σκέψη και τη στάση πολλών ανθρώπων σαν κι εμένα που έχουν επιλέξει να ζουν μόνιμα στο νησί.
  Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου, το ίδιο και για τις εμβόλιμες εικόνες είμαι υπεύθυνη εγώ. Παραπέμπουν σε σχετικές αναρτήσεις στο μπλογκ μου ή της Ελένης σχετικές με – ναι; να το πω; – τον επαναποικισμό της Ικαρίας. 
^^’
.

Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν

Στο μπλογκ της Ελένης: 'Σε Δίλημμα'

«Έχετε μάλλον βρεθεί σε παρόμοια θέση: Χριστούγεννα, η οικογένεια και οι φίλοι συγκεντρώνονται και όλοι προσπαθείτε να ενημερωθείτε για τα νέα των δικών σας, γύρω από το γιορταστικό τραπέζι.
Φέτος βρέθηκα αντιμέτωπη (σημ. στη Γερμανία) με πολλές περίεργες και «ελαφρώς ειρωνικές» ερωτήσεις: «Γειά σου Μπίργκιτ, πώς πάει η ελληνική σου περιπέτεια; Εξακολουθείς να ταξιδεύεις σ ’αυτό το  μακρινό νησί – θύμισέ μου το όνομά του γιατί το ξέχασα – Δεν έχεις βαρεθεί να πηγαίνεις πάντα στο ίδιο μέρος και να βλέπεις τα ίδια πρόσωπα; Τι στο καλό κάνεις εκεί όλη την ημέρα;»»

In Eleni's blog: 'Qua poena dunc? Deportatio ad isolam!'

«Πώς να απαντήσω; Πώς να βάλω τις εμπειρίες μου σ ’ένα σπιρτόκουτο; Πρώτον: το όνομα του νησιού είναι Ικαρία και, όχι δεν βαριέμαι να πηγαίνω εκεί συχνά. Τι κάνω; Είναι απλό: Γνωρίζω – και με γνωρίζουν διάφοροι άνθρωποι και, αν και τα ελληνικά μου είναι ακόμα φτωχά, μαθαίνω κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον:
Υπάρχει μια αυξανόμενη ομάδα ανθρώπων, γύρω στα 30 με 50 χρονών, που έχουν διαλέξει το νησί για μόνιμο τόπο κατοικίας και προσπαθούν να το αναπτύξουν.  Καταλαβαίνω ότι προέρχονται από διάφορες κοινωνικές κατηγορίες και έχουν ποικίλα κίνητρα.  Άλλοι κατάγονται από το νησί και ζούσαν κάπου μακριά ώσπου κάποια στιγμή στη ζωή τους αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω στις ρίζες τους.  Υπάρχουν κι άλλοι, που διάλεξαν την Ικαρία για να μείνουν μόνιμα, αν και δεν είναι Ικαριώτες.»

In Eleni's blog: 'Rediscover The Countryside'

«Φαίνεται ότι αυτοί οι διαφορετικοί άνθρωποι συμφωνούν σε κάτι βασικό:
Η Ικαρία τούς προσφέρει μια ευκαιρία να ζήσουν μια ζωή που επικεντρώνεται στις βασικές τους ανάγκες, ισορροπημένη, ακολουθώντας το ρυθμό της φύσης και με λιγότερο στρες. Όμως, ας μη κάνουμε το λάθος να χαρακτηρίσουμε αυτή την επιλογή ρομαντισμό ή αφέλεια. Τα άτομα που γνωρίζω εργάζονται σκληρά, γιατί η Ικαρία δεν προσφέρει αυτή την καλή ζωή αβασάνιστα.»

In Eleni's blog: 'φree αssoσiation'

«Υπάρχουν μερικοί που ασχολούνται με τον τουρισμό και προσπαθούν να τον αναπτύξουν με διάφορους τρόπους, όπως π.χ. οργανώνοντας περιπάτους, που δείχνουν με διαφορετική οπτική τα κρυφά διαμάντια του νησιού, όπως τους αμπελώνες του, όπου μπορεί κάποιος να δοκιμάσει ένα εξαιρετικής ποιότητας ντόπιο κρασί. Άλλοι οργανώνουν περπάτημα στο βουνό, κάτι νέο για μερικούς καλοκαιρινούς τουρίστες, που ξέρουν μόνο τις ηλιόλουστες παραλίες και αγνοούν τις δυνατότητες μιας βόλτας στο εσωτερικό του νησιού ή τις χαρές που προσφέρουν τα πανάρχαια μονοπάτια που πρόσφατα συντηρήθηκαν.»

Στο μπλογκ μου: 'Μετανάστευση ή επανεποικισμός'

«Κάποιοι άλλοι κάνουν ό,τι μπορούν για να κάνουν την Ικαρία έναν παράδεισο της γεύσης, ανοίγοντας μικρά εστιατόρια που προσφέρουν όλο το χρόνο μενού με παραδοσιακές συνταγές.
Κάποιοι άλλοι επικεντρώνονται σε βιολογικές καλλιέργειες, παράγουν εξαιρετικά κρασιά, λαχανικά, φρούτα και μέλι. Τέλος, μερικοί ξεκινούν μικρές επιχειρήσεις για την παραγωγή και πώληση καλλυντικών, κεραμικών κλπ. Όταν απαριθμώ όλες αυτές τις δραστηριότητες, βλέπω τα πρόσωπα γύρω από το τραπέζι μου να εκφράζουν τον θαυμασμό τους. Δραστηριότητες, που θεωρούνται «συνηθισμένες» στη Βόρεια Ευρώπη παίρνουν μια διαφορετική προοπτική σε μια χώρα που έχει «στεγνώσει» από την οικονομική κρίση. Έτσι, με ακούνε πιο προσεκτικά όταν τους αποκαλύπτω τα υπόλοιπα ευρήματά μου.»

Στο μπλογκ μου: 'Αντίο Αθήνα'

  «Η Ικαρία μοιάζει σαν το κουτί των θησαυρών για τα δημιουργικά άτομα.
Συγκεντρώνει έναν μεγάλο αριθμό κινηματογραφιστών, φωτογράφων και ζωγράφων, οι οποίοι εμπνέονται από την ατμόσφαιρα του νησιού και προσπαθούν να τη συλλάβουν ο καθένας με τον τρόπο του. Συναντάει επίσης κάποιος φιλοσόφους και συγγραφείς, που βρίσκουν τη δημιουργική τους έμπνευση στις ακτές της Ικαρίας. Υπάρχουν ηθοποιοί, χορευτές και μουσικοί, που ανακαλύπτουν μεγάλη ποικιλία γεγονότων στις ιστορίες που αφηγούνται οι γέροντες του νησιού και μπορούν να τις εξερευνήσουν και να τις προσαρμόσουν για το μοντέρνο κοινό.»

Στο μπλογκ μου: 'Freelander'

  «Απ’ όσο μπορώ να καταλάβω, αυτές οι καλλιτεχνικές παρουσιάσεις στοχεύουν στο να αποκαλύψουν και να συντηρήσουν την αυθεντικότητα, την ομορφιά και την μοναδικότητα του νησιού και όχι να τα εκμεταλλευτούν για ποταπούς διαφημιστικούς λόγους.»

Στο μπλογκ μου: 'Τι πιστεύουμε'

«Πριν οι φίλοι γύρω από το τραπέζι μου παρακουραστούν από τις Ικαριώτικες ιστορίες μου, μπορώ να χωρέσω το 2015 μου σε μια φράση: σ’ ένα μακρινό νησί – που τ’ όνομά του δύσκολα το θυμούνται όσοι δεν το γνωρίζουν – μου έτυχε να γνωρίσω μερικούς ανθρώπους, που τους σέβομαι εξαιρετικά, επειδή σε μια περίοδο κρίσης και ενώ είναι εκτεθειμένοι στα αποτελέσματα μιας εξαιρετικά αυστηρής πολιτικής λιτότητας, προσπαθούν να παραμείνουν στο νησί, πιστοί στις ιδέες και τις αποφάσεις τους.»

«Τους εύχομαι τα καλύτερα για το 2016!»

Birgit Urban, για το ikariamag, 01/02/2016

.

.

Αγαπητή Μπίρκιτ, τα σέβη μας.
Καμιά φορά οι ξένοι βλέπουν πιο καθαρά απ’τους φίλους
. Γι’ αυτό σ’ευχαριστούμε. Δεν χρειαζόταν να γράψεις όλ’ αυτά. Δεν ξέρω για τους Γερμανούς, αλλά για μας, θέλω να ξέρεις, μόνο που έρχεσαι χειμώνα στη Νικαριά, είσαι πολύ εντάξει. 🙂

Ήμεσσαν πολλοί ψυχεροί ελόου μας…

In Eleni's blog: 'Xenia, the ikarian mountain guide' In Eleni's blog: 'Gathering samphire at the brink of the waves' Στο μπλογκ της Ελένης: 'Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα' In Eleni's blog: 'The day we took over the mountains!'

.
.κτλ., κτλ., κτλ.

.

⭐ ⭐ ⭐
.

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Next post: «Hiking routes by OPS Ikarias in Google maps»

Previous post: «Το 2015 μου στην Ικαρία»

.
 k.

Advertisements

7 Σχόλια »

  1. .
    .
    .
    Μόλις ανέβασα αυτό το ποστ και πάω να δω το (w) reader τι γράφουν τα μπλογκς που παρακολουθώ και βλέπω στου Μακριδάκη ένα ποστ με τίτλο «Διακύβευμα» όπου αφού πει πολλά και διάφορα, επίκαιρα γενικού ενδιαφέροντος, καταλήγει:

    .

    «…νέα κοινωνική σύμβαση για ανάπτυξη στηριγμένη στην καθαρή πρωτογενή παραγωγή, στο τοπίο, στους φυσικούς πόρους, στον πολιτισμό και στην μικρής κλίμακας επιχειρηματικότητα. …»

    .
    Έλα ρε Γιάννη!

    .
    🙂

    Αρέσει σε 5 άτομα

  2. angelosk said

    .
    .
    .
    Κι εμένα μου άρεσε το άρθρο της Μπίργκιτ.
    Πολύ ψύχραιμο, χωρίς στενάχωρες πολιτικές προεκτάσεις, βασισμένο στην απλή παρατήρηση και στη γνωριμία με του ανθρώπους και με ό,τι κάνουμε στην Ικαρία. Μόλις πριν λίγο, στην επόμενη είσοδό μου στο facebook της ανάγγειλα ότι το εκτίμησες και χάρηκε για την αναδημοσίευση σου.

    .
    Birgit&Angelos in Theoktistis monastery Ikaria
    .
    ^^’

    Αρέσει σε 4 άτομα

  3. .
    .
    .
    Μας αναφέρει κι εμάς γιατί μαζί με τη Μπίρκιτ έχουμε πάει πολλές εκδρομές και άλλες δράσεις. 🙂

    .

    Αρέσει σε 3 άτομα

  4. Θεοδώριχος said

    .
    .
    .
    Το πιο ενδιαφέρον σ’ αυτό το κείμενο για μένα είναι ότι δεν λέει κάτι που θα έπρεπε να θεωρείται «αποκαλυπτικό». Αυτό που περιγράφει είναι ό,τι είναι αναμενόμενο να συμβαίνει σε ένα βασικά φτωχό και πολύ ορεινό νησί (που όμως έχει μεγάλα πλεονεκτήματα άλλου είδους), ότι δηλαδή κάποιοι άνθρωποι βλέπουν την πραγματικότητα όπως είναι, αδιαφορώντας για τους μύθους, και αποδιώχνοντας τυχόν προσδοκίες για δάνεια, επιδοτήσεις ή/και πολιτική/κομματική προστασία, και κάνουν ό,τι μπορούν, όπως μπορούν, όπου μπορούν και όποτε μπορούν με φαντασία, φιλότιμο και μεράκι. Αυτό συμβαίνει σε όλους τους αντίστοιχους τόπους, και μάλιστα ακόμα σε πολλά «ακρινά» μέρη στους κόλπους ανεπτυγμένων χωρών της Ευρώπης. Είναι κάτι φυσικό 🙄
    Με δεδομένο ότι η λιτότητα στην Ικαρία είναι εγγενής, δομική και πανάρχαια, είναι μεγάλο λάθος να μεγαλοπιανόμαστε. Η καλή διαχείριση των δεδομένων και η αντίστοιχη δράση μπορεί να εξασφαλίσει μια καρποφόρα ζωή για όλους και να γίνει παράδειγμα και για άλλους τόπους.

    .

    Τι περίεργο που πρέπει να το πει μια Γερμανίδα αυτό..;
    Για να προχωρήσουμε οι Έλληνες πάντα χρειαζόμαστε μπόλικο γερμανό ρομαντισμό.

    .
    😉 😉 😉

    Αρέσει σε 5 άτομα

  5. .
    .
    .
    Αναφέρει κι εμάς και την ευχαριστούμε πολύ. Το μοιραστήκαμε στη σελίδα μας. Καλός ο κατάλογος, πρέπει πάντως να πούμε ότι οι μικρές δραστηριότητες στην Ικαρία είναι πολύ περισσότερες. Αυτές που γράφει πάντως είναι οι πιο σταθερές και εξωστρεφείς. Ευχαριστούμε κι εσένα Νανά. Πολύ ωραίο re-ποστ από το ikariamag.

    .
    🙂

    Αρέσει σε 2 άτομα

  6. Eleni said

    .
    .

    «Αγαπητή Μπίρκιτ, τα σέβη μας.
    Καμιά φορά οι ξένοι βλέπουν πιο καθαρά απ’τους φίλους…
    «

    .

    Πολυ καλα κανεις, Νανα, που δινεις το λινκ στο μπλογκ μου με εκεινα τα λιγα αλλα γεματα νοημα που εγραψε η Κιαρα και ο Πιερ στους KANGA τον περασμενο Σεπτεμβριο:

    .
    Chiara and Pierre Selini Ikaria
    .

    «Hello,
    we are just back from our trip on the greek islands (Kos, Fourni and Ikaria).»
    We had a wonderful time particularly on Ikaria, which we found offered the greatest diversity of experiences and landscapes. We personally enjoy a mix of beach and mountain when we go in holiday, so Ikaria was perfect for us!»

    «We were staying next to Nas, and we also visited the beaches of Seychelles, Faros as well as smaller ones on the coast between Evdilos and Armenistis. We also ventured inside the island in places like the Pezi plateau, the Chalari Canyon, the Ranti Forest, and the villages of Frandato, Christos, Mandria…»

    «We were particularly impressed by the variety of flora and rocks that we could encounter within the same walk. The food was also very tasty and we liked that all the tavernas we went to offered local veggies, fish, meat and wine. Finally, we felt that people were very friendly, authentic and open, which is not something so obvious – especially in isolated islands.»

    «Linked to this, we were actually quite surprise to see strong signs of engagement with political and social issues (for example through graffiti and flyers), and also signs of very modern life style (for example some bars in Christos that reminded us of the trendiest places in London and Paris).»

    «More than just a beautiful island, Ikaria for us looks like a perfect match between traditions and modernity, nature and culture.
    Thank you.
    »

    .
    Αυτα που λενε δεν συμβαινουν απο μονα τους. Συμβαινουν χαρη σε καποιους ανθρωπους και σ’ αυτους τους ανθρωπους πρεπει να αποδιδονται ευσημα ποτε-ποτε.
    Οι ξενοι δεν εχουν αναστολες και το κανουν πιο ευκολα. Νομιζω οτι πρεπει να τα τονιζουμε για να μην εχουμε την εντυπωση οτι δεν κανουμε τιποτα και γινομαστε απαισιοδοξοι.
    .
    Μπραβο στη Μπιρκιτ! 🙂
    ^^’
    .

    Αρέσει σε 5 άτομα

  7. […] Eleni στο Τα σέβη μου σ’εκείνους που… […]

    Αρέσει σε 1 άτομο

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: