Posts Tagged Greece

τα ζώα μου


.
The girl and the lizard
.Έχει πολλά άγρια ζώα στην Ικαρία;
Έχει αλλά δεν τα βλέπεις.
Γιατί δεν τα βλέπεις;
Έτσι που ‘μαστε, καλά-καλά δεν βλέπεις τους αθρώπους και θες να δεις τις σέρφες;

(σέρφη: το άγριο ζωάκι, το ζουλάπι)

Ikarian lizard

Είναι δύσκολο να πεις αν αγαπούν τα άγρια ζώα σε τούτο το νησί. Νομίζω ότι οι πιο πολλοι άνθρωποι εδώ τα αγαπούν, αλλά να τους ρωτήσεις, ντρέπονται να το παραδεχτούν. Μπορεί να φοβούνται πως είναι σημάδι αδυναμίας ή λοξάδας να δείξουν φανερά την αγάπη τους. Όμως εγώ που κυκλοφορώ αθέατη στις ερημιές και στα χωράφια, έχω δει μοναδικές στιγμές τρυφερότητας ανάμεσα σε ανθρώπους και ζώα: ατσίδες να ακολουθούν τους γεωργούς, πουλιά που κάθονταν στους ώμους γυναικών που τάιζαν κότες, ένας που είχε ένα φίδι και το ζέσταινε στην τσέπη του, ένας κάποιος ατσίδα-άκουσα- μιλούσε στα γεράκια και στους κορκόφιλες, κ.ά.
Ένα είναι αλήθεια. Τα ζώα της Ικαρίας (εκτός απ’ τα κατσίκια που δεν μετράνε) δεν φαίνονται εύκολα. Εί
χελώναναι κι αυτά κρυμμένα όπως τα περισσότερα πράγματα σ΄αυτό το νησί, τουλάχιστον για τα μάτια του ανθρώπου της πόλης. Γι’ αυτό κι εγώ θα σας τα δείξω για να ξέρετε ποιά είναι.
Επειδή βαριέμαι να γράφω πολλά για το καθένα -δεν είμαι δα και εγκυκλοπαίδεια-, πίσω από κάθε εικόνα, αν ακουμπήσεις το ποντίκι θα διαβάσεις δυο λογάκια για το καθένα, δηλ. τι μου αρέσει στο κάθε πλάσμα, τι βρίσκω ενδιαφέρον στην προσωπικότητά του και τέτοια…
Ευχαριστώ πολύ

I love animals

Καριώτης λαγός

.

.

.

__

Οι πέρδικες είναι πουλιά, δεν είναι ζώα, όμως εγώ τις έχω για ζώα αφού δεν πολυπετούν και τριγυρίζουν χωμένες μεσ' τους λόγγους όπως κι εγώ. Είναι έξυπνες, χαρούμενες και μου κάνουν συντροφιά. Μακάρι, αντί γι' αυτήν, να είχα να βάλω δική μου φωτογραφία, αλλά δεν έτυχε ποτέ.

Είναι διαστροφικό που μου αρέσουν τα νερόφιδα; Είναι ακίνδυνα πάντως, να ξέρετε και να μην τα πειράζετε. Εμένα να με κοροϊδεύετε όσο θέλετε. Να ένας τυφλωμένος και τρομοκρατημένος Ικαριώτης λαγός. Για τη σχέση μου με τους λαγούς μπορούσα να πω πολλά αλλά δεν είναι της ώρας. Μόνο ότι παλιά με περιμπαίζανε ότι έμοιαζα με λαγουδίνα όπως έτρεχα και πήδαγα και κρυβόμουν. Αλλά αυτό αρκεί για τώρα. Αυτά τα φίδια δεν είναι οχιές. Είναι λαφιάτες. Εδώ τα λένε εφιούς ή ποντικολόγους. Είναι πολύ δραστήρια στο κυνήγι των ποντικών και κάνουν έρωτα με πολύ όμορφο τρόπο.

Τυχερή λήψη: Θαλάσσιες χελώνες κάνουν σερφ στην Ικαρία! Τα σχόλια είναι περιττά! Χελωνάκι των ποταμών της Ικαρίας. Είναι τόσο φιλικά αυτά τα χελωνάκια και έχουν τόση πλάκα που μοιάζουν με πέτρες και ξαφνικά βγάζουν πόδια και κεφάλι και περπατάνε και βουτάνε στο νερό! Ο κλασικός βάτραχος των ποταμών της Ικαρίας. Στο Φλικρ έχω μια πολύ καλύτερη φωτογραφία αλλά δείτε κι αυτή, καλή είναι, ο τύπος έχει ωραία φατσούλα.

.

__

Εντάξει, δεν είναι ζώο, είναι ψάρι καρχαριοειδές, η ζύγαινα όπως λένε εδώ οι ψαράδες τον σφυροκέφαλο. Μου αρέσει πολύ γιατί είναι πολύ παράξενος. Πολλές φορές έχουμε ψαρέψει τέτοιους. Δεν τους φοβάμαι. Λυπάμαι που δεν έχω καλύτερη φωτογραφία της παράξενης γιδοβυζάχτρας (μη γελάτε!). Είναι ένα μαγικό νυχτοπούλι που μοιάζει με γεράκι, όμως τόσο αθόρυβο που δίνει βάση σε θρύλους. Όταν τύχει και το δω, ανατριχιάζω. Έχει κάτι από φάντασμα. Ώρα να φρικάρουμε λιγάκι με τον ανατριχιαστικό αφιάλακα, μια μεγάλη επικίνδυνη αράχνη που συναντάμε καμιά φορά στην Ικαρία. Ένα θα σας πω: είναι ένα είδος ταραντούλας και η κοινή Ελληνική ονομασία του είναι... ΜΑΡΜΑΓΚΑ! Ευτυχώς η μαρμάγκα είναι πολύ βραδυκίνητη.

Ο σπάνιος πράσινος φρύνος είναι πολύ συχνός στην Ικαρία. Είναι πολύ ωραίος αλλά δεν πρέπει να τον πιάνουμε γιατί το δέρμα του περι΄χει επικίνδυνες τοξίνες! Όπως ο κορκόφιλας, μ' αρέσει γιατί κι αυτός είναι από άλλο πλανήτη. Η σαλταμίδα είναι μια πραγματικά κακιά, πολύ επιθετική αράχνη που μοιάζει και με σκορπιό. Είναι εξωγήινο πλάσμα και μολονότι τη φοβάμαι, της αξίζει κάθε θαυμασμός. Ευτυχώς οι σαλταμίδες είναι σπάνιες. Είναι νυχτόβιες και επί το πλείστο ζουν στα δάση της Ικαρίας στα βουνά. Το μεγάλο σκαθάρι Ρινόκερος όπως το λένε το βλέπει κανείς πολύ συχνά στη Ικαρία τον Ιούνιο. Έχει πολύ μεγάλη πλάκα, αυτό έχω να πω μόνο. Όταν έχει ερωτική διάθεση, πετάει κιόλας! Εκεί να δεις γέλια!

Το Ζωολόγιο μου θα ήταν ελλιπές αν δεν σας έδειχνα κι έναν σκορπιό. Οι σκορπιοί της Ικαρίας, άλλοτε άφθονοι, σήμερα σπανίζουν. Βγαίνουν τη νύχτα, ενώ τη μέρα είναι κρυμμένοι μέσα στις πέτρες. Συνήθως είναι μικροί. Έχω πολύ καιρό να δω έναν αληθινά μεγάλο. Για όσους με πρήζουν αν έχει οχιές στην Ικαρία, ναι λοιπόν ΕΧΕΙ! Εδώ βλέπετε ένα Αστρίτη, την κλασική οχιά των νησιών του Αιγαίου. Ναι, είναι δηλητηριώδης, αλλά σπάνια τους βλέπει κανείς. Χωρίς να είμαι ειδική, υποθέτω ότι οι άφθονοι αβλαβείς ποντικολόγοι (λαφιάτες) δεν τους αφήνουν τον ζωτικό χώρο που χρειάζονται. Ας τελειώσουμε ήρεμα με ένα γλυκό σκαντζοχοιράκι. Λένε πως δεν υπήρχανε παλιά στην Ικαρία αυτά τα ζώα. Ό,τι κάποιος κάποτε έφερε ένα ζευγάρι για πλάκα. Βρήκαν το περιβάλλον ευνοϊκό και πολλαπλασιάστηκαν. Μου αρέσουν οι σκατζόχοιροι. Όταν μαζεύουμε ελιές του βρίσκουμε καμιά φορά να έχουν πάει στο χωράφι πριν από μας και να τρώνε τις χαμάδες. Είναι πολύ δυνατοί και επίμονοι.

.

__

_

Αυτά.
Θα μπορούσα να γράψω χίλια-δυο.
Αλλά αυτά νομίζω είναι αρκετά.
Έγραψα για τα ζώα γιατί τα αγαπώ
και χαίρομαι που στο νησί που ζω έχει
αρκετά.

😌 😌 😌

_

__

_

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου, 2017
_
Next post:
_
Previous post: omnia magica

_

.

8 Σχόλια

Two Long Traveling Visitors


.
'Role the World' - Chris and Sara May's blog about their trip from Greece to India by bicycle
.
Hi, we are Chris and Sara-may and we are going to travel to India by bike! On our way we are going to make stops to work on farms and volunteer in different projects to help local people a hand and get a great experience and a bed and food in return.Hello
In March 2016 Chris and Sara-May passed from our island on their way from Greece to India by bicycle! Isn’t it amazing? I am sharing Aside from the adventure, the freedom, and to get in good shape for summer – just kidding-, we both crave to learn life through practice after years of studying. In order to get a deeper understanding in who we are and what we want. Biking long distances can get you in a meditative state and gets you to places you otherwise might never end up.with you the part of their blog ‘Role the World’ related to Ikaria. It was a great pleasure for me to assemble this entry. I wish these two long traveling visitors all the good luck from the bottom of my heart!

Nana

😊
.

View of the Ikarian coast from the road

«Icaria turned out to be a whole different story. However the island is almost next to Mykonos it has a different climate and is therefore very foresty and has a lot of variety in the landscape. We could pick the food of the ground, and picked herbs like sage, rosemary, thyme, bay leaf, a camomille variety, malve, and vegetables like wild carrot for our dishes. But it is not only the climate that makes Icaria special. It is also the course of history that gave Icaria a special identity.»

1st night in Ikaria: camp in Fytema

«Icarian people did not had it easy in the course of history due to famines, the wars in the 1940s and constant piracy and Turkish occupation. These circumstances made them also innovative, brave and authentic. For example they destroyed their ports to protect themselves against pirates. Consequently this made them one of the best boat engineers in the Cyclades, because they needed to develop special trics to come on shore.»

Only Love

«In 1912 they also had their own revolution against the Turkish and declared independence for five months. These months they also had their own flag, national anthem, own stemps etc. However, they were occupied by Turkey again while the rest of Greece became a united country. During the Greek civil war (1946-1949) the exiled communists were send to the island which gave Icaria the nickname ‘the Red rock”.»

Idyllic camping spot in the mountains of Ikaria

«Anthony J. Papalas wrote an interesting book about the history of the island titled, «Rebels and Radicals». And somehow you can feel this identity when you wonder around the island. An island that for a long time did not have a lot of connections with the outside world, except for some trade with the neighbouring islands. In the 1970s the Greek government started to invest in the island to boost touristy industry. And however summer can be busy, Icaria remained under the radar of many tourists.»

«Icarian communities»

Campfire in Kiparissi beach north Ikaria

«The night we arrived it was rainy and stormy. We found a beach recommended by an Icarian we found through couchsurfing. Camping life started here, so we discovered that we had only a few tent pins and that our old tent was not waterproof. The tent got blown away almost two times, until we found an old building we could hide under. The next day was full of sunshine so we could dry our stuff and call our first contact: Lefteris from couchsurfing.»

Lefteris and Kaira

«Lefteris responded that we were welcome to stay at his house. We were very lucky to meet him and his girlfriend Irini and not only because we were save from story nights. After cycling some pretty challenging mountain Lefteris picked us up to bring us to a music jam session at his friends house. We arrived in a beautiful little cottage house. Niko the owner transformed four old walls into a cousy house filled with soul.»

Improvised fiesta gathering in Ikaria

«We were lucky to arrive that weekend because there were several fiestas before the Greek fasting period of 40 days. Friends gather together make delicious food, bring their own wine and their music instruments for some cousy evenings. We were offered some great food, wine and company. Thereby the music jam sessions with typical Greek instruments was amazing to experience.»

In the soup lab of our second couchsurfing hosts Lefteris and Irini (Icaria, Greece). Great people who showed us the nice icarian spirit with a lot of hospitality people.

«The night after we visited the second house where many people gathered and the table was filled with fava, the meat of their own pig, bulgur salads, rice, roasted bread, potatoes and of course local strong red wines. These fiesta gatherings were really amazing and we met many great people. We could stay three nights at Lefteris place. He showed us the area and Irini showed us her little soap factory. Which can be read here. We said goodbye and started our cycling journey around the island.»

Swimming in Seychelles beach in March.

«We camped at some amazing places. Also at the famous Seychelles beach with water so blue, you have to wear sunglasses. However at this beach we endured a very stormy night again where Sara was afraid we would get caught between the sea and the rocks. However everything turned out to be fine and we woke up at one of the most beautiful beaches of the islands.»

Camping at paradise but stormy “Seychelles” beach in south Icaria.

«During camping we built campfires and cook our vegetables with rice and bouillon: a delicious meal. We have breakfast with three different kind of fruits and oats. We need to stay healthy for the mountains we have to climb.»

Relaxing in the warm springs of Lefkada Ikaria in March.

«When we ask people to fill up our water we often get many treats. In ten days we cycled form north Icaria to south, to north again to pick up the forgotten phone at the post office and to south again where our ferry would leave. In the south we discovered the amazing hot springs: for free, nobody there, where you can chill in a hot bath in the sea.»

This cute lady invited us for pizza and shared her life story’s with us (Icaria, Greece).

«Near Agios Kerykos, the capital we met the 76-year old Helene in a dark street. A lonely lady who speaks English fluently because she lived and married in America for a while. She could not walk well but that did not keep her from giving us a tour and telling about her growing up on the island. A tough time. According to Helen the second world war was not such a bad period compared to the Greek civil war. And also the conservative climate and strict education made it hard for her, especially because she was an orphan. Her bad marriage with the American tha did not want to have children with an orthodox christian woman did not made it a lot easier afterwards.»

Windsafe camping spot in south Ikaria.

«She was so happy to meet us that she insisted to treat us ” the best pizza in Icaria”. We exchanged phone numbers and the next day we met Helene at restaurant Feloti. Where she told us she is a joker. She wants to make jokes all the time, but at night she cries in her bed she says. Being strucked by all kind of diseases like artritos. We enjoyed her stories so much and are very happy to meet this chatty and lively old lady in the dark streets of Icaria.»

We met this french guy in a old greek tavern with life music and shared food. He invited us for a night in his house (Icaria, Greece).

«In two days we managed to go from south to north to pick up our phone. It started to rain pretty bad and the way was longer than we imagined. However we did manage to see the Icarian carnaval parade in Evdilos. We contacted Yannis, a friend of Lefteris who saved us and took us on our last night to another fiesta with again great food, wine and people. A perfect goodbye to this special island. We could spend the night at a french guy we met a the party and after some nice breakfast we left for our way back to the other side of the island where we would leave by ferry to our third island: Chios.»

Additional pictures

a wonderful old lady who likes to gives cookies when blond strangers cycle in front of her house… (Icaria, Greece). Lefteris just started his own project with friends: He offers hiking tours and can tell about the islands and its ecological environment. Irini is a graduated sociologist. Since three years she moved from Athens to Icaria and is now busy with starting a soap business. Her hobby: making soaps got out of hand and she is now ready to start her Syneme soaps in shops. Syneme is Icarian slang for something like: if its meant to happen, it will happen. However it is very difficult to sell soaps without official papers. We were lucky to see her little working place next to the house where you can totally work in serenity with clean herbal smells. Couchsurfing at Lefteris place. With the supercute dog Kaira and a Rummikub session. Chris having breakfast in Seychelles beach. “Industrial style” in Icaria’s capital Ag. Kirikos.

.

.


.

People like Chris and Sara May who visited Ikaria:

In my blog: 'Jurgen the Nomad' In my blog: 'Adam, the wandering farmer and seed collector' In my blog: Two traveling marine scientists, Benjamin and Josephine, on a short holiday in Ikaria - photostory In Eleni's blog: 'Evan from Milwawkee Wisconsin USA rides his bicycle from Turkey to Greece and finds paradise in Ikaria'

.
.

.

⭐ ⭐ ⭐
.

.

Saturday, November 19 2016

Next post: «omnia magica»

Previous post: «Τι θα κάνουμε το φετινό χειμώνα»

.
k.

5 Σχόλια

Ο θεληματικός κόπος μιας ήσυχης ζωής


. . .

.

Studying the map of IkariaΠάει κι αυτός ο Αύγουστος που έγινε χαμός με τους πιτσιρικάδες και τις πιτσιρικούδες όπως πάντα στην Ικαρία, μασαλά, μόνο που εγώ (to agrimi) δεν κατάλαβα πολλά. Αφού μόνο σε 1-2 γλέντια πήγαμε και σε ένα μόνο πανηγύρι, όπου βέβαια δεν φάγαμε κρέας και εξηγήσαμε στην υπόλοιπη παρέα και στους γύρω μας το λόγο. Πάντως πρέπει να ομολογήσω ότι μου άρεσε η αυγουστιάτικη βαβούρα κι ας άφησε πίσω της σωρούς από σκουπίδια.  😛

.

Τώρα τρυγάμε, πατάμε και λιάζουμε σταφύλια που φέτος είναι τόσο πολλά και καλά που θα κολυμπάμε στο κρασί. ☺

.

. lolcow-girl. .

.

Φωτογραφίες δεν σας δείχνω γιατί την κόψαμε τη συνήθεια να αποθανατίζουμε δις και τρις τη μέρα ό,τι βλακεία κάνουμε. Αλλά επειδή είμαι καλή, μπορείτε να πάτε διάφορες που έχω στο Φλικρ αλλά δεν είναι ινσταντανέ της καθημερινότητας αλλά μόνο εικόνες που αγάπησα και εικόνες από στιγμές που αγάπησα – αυτό είναι όλο.

.Ola kala 🍂 - Ikaria 23-8-2016 by I. N. on Instagram © all rights reserved

. . .

.

Μιας και είπα για φωτογραφίες, κάποιοι μπορεί να ‘καναν θαύματα εφέτος, όμως εγώ (to agrimi) μέχρι στιγμής δεν είδα τίποτα πρωτότυπο σ’ αυτόν τον τομέα, εκτός από τη φωτογραφία που κρέμασα εδώ που είναι πρόσφατη και που με εντυπωσίασε που η φωτογράφος ανακάλυψε έναν από τους μικρούς παράδεισους που ξέρω κι αγαπώ και που φέτος είπα να μην πάω γιατί αφενός είχα δουλειές και αφεδύο γιατί νόμιζα ότι η συγκεκριμένη κολυμπότρυπα, λόγω της αναβροχιάς και των κατσικοφαγωμένων μας βουνών, δεν θα είχε νερό.

.

. . .

.

Αλλά να που είχε!!!

☺ ☺ ☺

Heatwave Ikaria
Γεια σας τώρα, είμαι κουρασμένη και πρέπει να πλυθώ γιατί μυρίζω ανακατεμένα μούστο και ιδρώτα κι έχω αρχίσει να ξυνίζω! 😳 😳

.

.

.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Τον τίτλο του ποστ δανείστηκα από το απίστευτο quote που βάζει για εισαγωγή η Ελένη στο «The Who in The Where (2)».Η φωτογραφία που μου άρεσε είναι της © I. N. από το Instagram. Όπως κάνω συνήθως, δεν κλέβω αλλά αναπαράγω την εικόνα μέσω κώδικα κατευθείαν από την πηγή.

.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:

In Eleni's blog: 'Δεν αγοραζω ουτε τρωω αυτο που σκοτωνει το νησι μου' In my blog: 'Reblog: Κρασάκι στην Ικαρία…' Στο δικό μου μπλογκ: 'Κολυμπότρυπες ☺ στην Ικαρία' I. N. on Instagram

.

.

⭐ ⭐ ⭐
.
.
.
. . .
. . .
.
.
.
.
.
Παρασκευή, 26 Αυγούστου, 2016
.
.
.
. . .

7 Σχόλια

An U/W shot from Ikaria in TSDR Calendar 2016



«Dive with me» by Peggy Zouti on The Skinny Dipping Calendar 2016~

.
…………………………………………..
Hello…
I sulk in Ikaria I’ve made this post together with Eleni who always keeps an eye on me and doesn’t let’s me sulk. The story is that an amazing underwater picture taken by a Greek girl in Ikaria in 2015 appears in this year’s edition of the renowned, New York based, Skinny Dipping Report Calendar! One for every month, the locations included are: 1) Nevada Falls, Yosemite National Park, CA USA, 2) Cheaspeake Bay, Maryland USA, 3) Still Creek, Rhododendron, Oregon, USA, 4) Cabo de Palos, Murcia, Spain, 5) Boranup Beach, Boranup, Western Australia, 6) Munds Springs, Sedona, Arizona, 7) Cala Llamp,
Andtratx, Mallorca, Ballearic islands, Spain, 8) Cozalandia Falls, San Sebastian, Puerto Rico, 9) Noosa, Queensland, Australia, 10) Snake River, Grand Teton National Park, WY, USA, 11) Nas beach, Ikaria island, Greece, 12) Whistler, British Columbia, Canada. If that was not enough, the 11th picture was chosen for the cover!
……………………………………❤ 😀

~

All 12 SD pictures in TSDR Calendar 2016
~


These are the facts. As for the impressions, I will be as thrifty with words as Peggy Zouti, the maker of this picture. That’s all she said  about her little triumph on her wall in facebook
few days ago:
…………………..
«THE SKINNY DIPPING REPORT: The World’s Leading Authority on Swimming Naked and Doing it Well. For all those who LOVE swimming naked this is a calendar and a guide to swimming naked in beautiful post around the world, with real people and real stories. My real story is on November at Nas beach, Ikaria island, Greece and also the cover of the calendar!» ^^’

Peggy Zouti’s post on facebook about her picture.
.
………….
…….
Peggy is a Flickr friend, younger, more daring and 100% more photographer than I am. Below is her original photo, the «Dive with me» (under the same sky) from Ikaria in her page on Flickr. Click on it to see it and let her see her page views rise! Perhaps after that she will tell us the story that goes with the picture!
.
.

Original «Dive with me» from the set: «Under the same sky» by Peggy Zouti on Flickr~

.

………….
…….

Quotes, sources and resources about TSDR and SD in general:
………….

«In the 21st century, we
TSDR on tumblrare witnessing the blurring of the dichotomy between photographer and subject. As the camera lens ceases to subjugate as it once did, a third category of nude imagery is emerging that is neither porn nor advertising but social erotica. To be sure, there is still a transaction at play but the currency is far more social than it is monetary.»
— The Skinny Dipping Report (tumblr)


………….

«WHY SKINNY DIPPING?
TSDR on instagramSkinny-dipping is the world’s most universally recognized erotic social experience. For many, it was our first time being naked outdoors, even our first time being naked with someone else. Our first skinny dip may have been an act of rebellion, perhaps from parents, friends, or simply our own fears. We reassured ourselves and maybe each other with the promise that darkness TSDR on instagramand water would conceal our naked bodies, when secretly we knew there was plenty of light to see. It was a good excuse to subvert our own fears of being naked together.
In skinny-dipping – the memory, the idea, and the feeling – there is much to explore.»
— The Skinny Dipping Report (instagram)


………….

«WHY NOW?
TSDR on FlickrThe Internet has democratized cultural production in all conceivable media and genres. It should come as no surprise that has also fundamentally altered the production and sharing of nude imagery, both in practice and intent. TSDR on Flickr What inspires women to submit their naked photos online? The short answer is – Control. The ability to show yourself on your terms, how you’d like to be seen, free from the distortion of someone else’s viewpoint and the sanitizing of Photoshop. For some contributors this is an exposition of pure art. For others it’s a rebellious gesture, erotic expression, a desire to be desired, or a cathartic process. And for everyone, as we’re told every day, it’s just hugely fun. In the 8 years since we began collecting folios we’ve amassed around one million raw images from over 5 thousand contributors in nearly 8000 folios (not all are online, yet). We get more visitors than the Guggenheim, we have a larger collection than the Louvre and track the zeitgeist like the Tate cannot.»
— The Skinny Dipping Report (Flickr)
……….



~

That’s all.
To be honest, as far as I am concerned, I am out of words. From Ikaria Greece, through Valencia Spain, to New York USA! Out here in this little island of rocks I will never allow myself to sulk any more!

😀
~




10 Σχόλια

Simply ♡ Ikarian


.
angeloska | Flickr
Hello,
this is Angelos K.

.
.
Let’s see a few cool hiking routes created on Google maps by the Mountain Climbing and Hiking Club of Ikaria. In spite the lack of support by government and privates, OPS Ikarias are doing more than their best to promote hiking in Ikaria. In Click on image to view all maps in this entry the course of time they have literally built with their hands a large network of very popular hiking routes in the island’s varied landscapes and since 2014 when they owned a page in Google they started making Google maps of some of these hikes. Though I have helped several times, it is never enough. There is and there will always be plenty more to do. In return for Nana’s long, hard work to process and publish our OPS Ikarias Google maps in her blog, I am adding one more part to her amazing Simply Series: some photos of our friend Z.T. taken in Ikaria.
.



Beautiful figures populate sometimes our wild landscapes!

Enjoy
.

 

 

These Mountains Are For Dancing 15 by angelos ka, on Flickr

Trail of the Elves (Rahes-Kampos) 23: Tales under the oak tree (4) by angelos ka, on Flickr Voutsides Ikaria winter falls 18: Πεζούλι, σπηλιά, κορίτσι, χαμόγελο.

.

Trapped girl by angeloska, on Flickr

.

EGRf029 (Zino sliding) by angelos ka, on Flickr EGRf025 (girl of the 2nd team) by angelos ka, on Flickr

Ikarian Ridge Walk Dec 18 13 by angelos ka, on Flickr Ikarian Ridge Walk Dec 18 15, by angelos ka, on Flickr

Ikarian Ridge Walk Dec 18 12, by angelos ka, on Flickr Round Rahes 11: Κορίτσι στο Μύλο

.

Round Rahes 08: Κάνω τη καρδιά μου πέτρα και περνώ 10 Winter Hiking circle in Messaria: Girl at the door by angelos ka, on Flickr

EGRf033 (Zino tired) by angelos ka, on Flickr EGRf034 (Zino resting) by angelos ka, on Flickr

Voutsides Ikaria winter falls 25: Γλυπτοί βράχοι, κορίτσι στα σκούρα, ορίζοντας μπλε

.

Round Rahes 01: Ποζάροντας στους Λούρους

Ikarian Ridge Walk Dec 18 08 by angelos ka, on Flickr

Ikarian Ridge Walk Dec 18 05 by angelos ka, on Flickr Round Rahes 15: Μπροστά στο τζάκι στον παλιό Νερόμυλο, πίνοντας κρασί κι ακούγοντας την ομιλία του προέδρου του συλλόγου


.
Ikarian Ridge Walk Dec 18 18 by angelos ka, on Flickr Exploring Ryakas Canyon: another girl of the second team of explorers
..

.

15 Winter Hiking circle in Messaria: Paranormal phenomena in Akamatra by angelos ka, on Flickr.

.

.

.

EGRf045 (at the broken road between the canyon and the beach) by angelos ka, on Flickr EGRf043 (attempt for a performance) by angelos ka, on Flickr
.
.

Ikarian Ridge Walk Dec 18 17, by angelos ka, on Flickr

.

EGRf030 (Zino looking at the fall), by angelos ka, on Flickr

..

EGRf041 (Zino with oliander and food in her bag), by angelos ka, on Flickr Exploring Ryakas: the falls at the third large pool

..

Exploring Ryakas: girl and olianders Exploring Ryakas: girl and oliander flowers
.
.
Exploring Ryakas: running on flat rock surface Ikarian Ridge Walk Dec 18 14, by angelos ka, on Flickr
.
.
..
Ikarian Ridge Walk Dec 18 15, by angelos ka, on Flickr
..

Ikarian Ridge Walk Dec 18 16, by angelos ka, on Flickr

.

The making of 'These Mountains Are for Dancing'

..

.Photo source:
.
.Πως περάσαμε στο Μονοπάτι των Ξωτικών Φωτογραφίες από τον 3ο Γύρο της Ανατολικής Μεσαριάς Πως περάσαμε στον Κύκλο της ανατολικής Μεσαριάς Οι χειμωνιάτικοι καταρράκτες του μικρού Ναναζόνιου Φωτογραφίες από τον Γύρο των Ραχών Τι κάναμε στου Ρυάκα και τι σημαίνει αυτό για σας Ikarian Ridge Walk Dec 18 2014, a set on Flickr These Mountains Are For Dancing .
.
.

6 Σχόλια

Hiking routes by OPS Ikarias in Google maps


.

OPS Ikarians on Mt Atheras

eopsilogo-bw2Let’s see a few cool hiking routes created on Google maps by the Mountain Climbing and Hiking Club of Ikaria. In spite the lack of support by government and privates, OPS Ikarias are doing more than their best to promote hiking in Ikaria. In Click on image to view all maps in this entry the course of time they have literally built with their hands a large network of very popular hiking routes in the island’s varied landscapes and since 2014 when they owned a page in Google they started making Google maps of some of these hikes. Though I have helped several times, it is never enough. There is and there will always be plenty more to do.

This entry stands as a due tribute, promotion and encouragement to the their effort. As I said and as surprising as this can be, the OPS Ikarias are not funded by anybody. On they other hand,  as far as marking and mapping the paths are concerned, given that they are very few and that the terrain of the island is very rough and complicated, they haven’t done badly at all!

However, their task is far from being concluded. The maps that I am presenting below to do not correspond to organized, marked and clearly secure trails of the kind we see in other parts of the world. So very often advise and guidance in needed in advance. But the good thing is that the OPS Ikarias are residents who live on the island all year long. So, before you take up any of these hikes, I am asking you to get in contact with them either through their Google page, their blog or their page on facebook.

As far as I am concerned, I am giving you these maps -product of long, hard work in the field and on the computer. Being very familiar with all of these hikes, I have added behind the links (move your mouse over to read) my own short descriptions and tips.One last word before we start: don’t miss to have a look at all the great photos included in the maps!

1) The Round of Eastern Messaria in Ikaria on Foot
(See also: «Old lanes revisited»)

 

2) Winter Explorations in Voutsides river in Messaria
(See also: «Οι χειμωνιάτικοι καταρράκτες του μικρού Ναναζόνιου»)

 

3) The Round of Radi Forest on Foot
(See also: «Legends about Ikaria: The Forest of Radi»)

.

4) «HINTERLAND»
a hiking round in the wild mountains of western Ikaria

(Also: «HINTERLAND: γύρος στην ορεινή ενδοχώρα της δυτικής Ικαρίας.»)

.

⭐ ⭐ ⭐

Caution: These hiking routes may look great on Google maps but the truth is that they are far from being completed as projects. In spite of the help that you may get from OPS Ikarias, ifAgency of mountain tour guiding in Ikaria. you still feel unsure, no worries! You may seek professional assistance from KANGA ツ  Simple people, all of them members of OPS Ikarias and residents of the island, these guys will only be glad to show you around on a very reasonable price. 🙂 Aye, almost forgot! They also own a Google page though I don’t think they are on facebook yet.

.

Now let me say that I am go to go on picking from the OPS Ikarias map collection. I think the next maps will be our own favorites, «The Trail of the Elves» ^^’ and  «The Trail in Chalares Canyon»   ^^’

⭐ ⭐ ⭐

As for those of you who ran across my blog while you only looking for general information and things to do in Ikaria, you may read, for instance:

Touristicon

In my blog: Things to do in Ikaria, in Greek

Ikaria in August – Instructions for Use

In Eleni's blog: Basic things to know about Ikaria in August

….
.

 

…..

……………..Bye for now..
……………………. 🙄

.
..Tuesday, March 15 2016.
.
..Next post: Simply ♡ Ikarian
.
  Previous post: Τα σέβη μου σ’ εκείνους που επιμένουν..

…..

7 Σχόλια

Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν


.

 

lol cow girl nanaΓεια σας
Είναι ένας καλός Φλεβάρης κι εγώ συνεχίζω να νιώθω δοτική, γεμάτη ευγνωμοσύνη για τούτο το νησί. Έλεγα πως ήταν ώρα να δημοσίεHiking around Radi forest Ikaria - Google mapυα κάτι πρακτικό όπως ας πούμε έναν καινούριο ψηφιακό χάρτη, π.χ. σαν αυτόν εδώ, όμως μαθαίνω ότι η έρευνα πεδίου δεν έχει τελειώσει ακόμα.
  Περιμένοντας, και μιας και έχω μεγάλη όρεξη να δημοσιεύσω κάτι, διάλεξα ένα άρθρο που έγραψε για το ikariamag μια γερμανίδα που ονομάζεται Birgit Urban η οποία προτΤης Birgit Urban στο ikariamag: 'Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν'ιμά να επισκέπτεται την Ικαρία το χειμώνα. Το αναδημοσιεύω γιατί είναι ένα κείμενο που με εκφράζει κι απ’ όσο ξέρω εκφράζει τη σκέψη και τη στάση πολλών ανθρώπων σαν κι εμένα που έχουν επιλέξει να ζουν μόνιμα στο νησί.
  Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου, το ίδιο και για τις εμβόλιμες εικόνες είμαι υπεύθυνη εγώ. Παραπέμπουν σε σχετικές αναρτήσεις στο μπλογκ μου ή της Ελένης σχετικές με – ναι; να το πω; – τον επαναποικισμό της Ικαρίας. 
^^’
.

Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν

Στο μπλογκ της Ελένης: 'Σε Δίλημμα'

«Έχετε μάλλον βρεθεί σε παρόμοια θέση: Χριστούγεννα, η οικογένεια και οι φίλοι συγκεντρώνονται και όλοι προσπαθείτε να ενημερωθείτε για τα νέα των δικών σας, γύρω από το γιορταστικό τραπέζι.
Φέτος βρέθηκα αντιμέτωπη (σημ. στη Γερμανία) με πολλές περίεργες και «ελαφρώς ειρωνικές» ερωτήσεις: «Γειά σου Μπίργκιτ, πώς πάει η ελληνική σου περιπέτεια; Εξακολουθείς να ταξιδεύεις σ ’αυτό το  μακρινό νησί – θύμισέ μου το όνομά του γιατί το ξέχασα – Δεν έχεις βαρεθεί να πηγαίνεις πάντα στο ίδιο μέρος και να βλέπεις τα ίδια πρόσωπα; Τι στο καλό κάνεις εκεί όλη την ημέρα;»»

In Eleni's blog: 'Qua poena dunc? Deportatio ad isolam!'

«Πώς να απαντήσω; Πώς να βάλω τις εμπειρίες μου σ ’ένα σπιρτόκουτο; Πρώτον: το όνομα του νησιού είναι Ικαρία και, όχι δεν βαριέμαι να πηγαίνω εκεί συχνά. Τι κάνω; Είναι απλό: Γνωρίζω – και με γνωρίζουν διάφοροι άνθρωποι και, αν και τα ελληνικά μου είναι ακόμα φτωχά, μαθαίνω κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον:
Υπάρχει μια αυξανόμενη ομάδα ανθρώπων, γύρω στα 30 με 50 χρονών, που έχουν διαλέξει το νησί για μόνιμο τόπο κατοικίας και προσπαθούν να το αναπτύξουν.  Καταλαβαίνω ότι προέρχονται από διάφορες κοινωνικές κατηγορίες και έχουν ποικίλα κίνητρα.  Άλλοι κατάγονται από το νησί και ζούσαν κάπου μακριά ώσπου κάποια στιγμή στη ζωή τους αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω στις ρίζες τους.  Υπάρχουν κι άλλοι, που διάλεξαν την Ικαρία για να μείνουν μόνιμα, αν και δεν είναι Ικαριώτες.»

In Eleni's blog: 'Rediscover The Countryside'

«Φαίνεται ότι αυτοί οι διαφορετικοί άνθρωποι συμφωνούν σε κάτι βασικό:
Η Ικαρία τούς προσφέρει μια ευκαιρία να ζήσουν μια ζωή που επικεντρώνεται στις βασικές τους ανάγκες, ισορροπημένη, ακολουθώντας το ρυθμό της φύσης και με λιγότερο στρες. Όμως, ας μη κάνουμε το λάθος να χαρακτηρίσουμε αυτή την επιλογή ρομαντισμό ή αφέλεια. Τα άτομα που γνωρίζω εργάζονται σκληρά, γιατί η Ικαρία δεν προσφέρει αυτή την καλή ζωή αβασάνιστα.»

In Eleni's blog: 'φree αssoσiation'

«Υπάρχουν μερικοί που ασχολούνται με τον τουρισμό και προσπαθούν να τον αναπτύξουν με διάφορους τρόπους, όπως π.χ. οργανώνοντας περιπάτους, που δείχνουν με διαφορετική οπτική τα κρυφά διαμάντια του νησιού, όπως τους αμπελώνες του, όπου μπορεί κάποιος να δοκιμάσει ένα εξαιρετικής ποιότητας ντόπιο κρασί. Άλλοι οργανώνουν περπάτημα στο βουνό, κάτι νέο για μερικούς καλοκαιρινούς τουρίστες, που ξέρουν μόνο τις ηλιόλουστες παραλίες και αγνοούν τις δυνατότητες μιας βόλτας στο εσωτερικό του νησιού ή τις χαρές που προσφέρουν τα πανάρχαια μονοπάτια που πρόσφατα συντηρήθηκαν.»

Στο μπλογκ μου: 'Μετανάστευση ή επανεποικισμός'

«Κάποιοι άλλοι κάνουν ό,τι μπορούν για να κάνουν την Ικαρία έναν παράδεισο της γεύσης, ανοίγοντας μικρά εστιατόρια που προσφέρουν όλο το χρόνο μενού με παραδοσιακές συνταγές.
Κάποιοι άλλοι επικεντρώνονται σε βιολογικές καλλιέργειες, παράγουν εξαιρετικά κρασιά, λαχανικά, φρούτα και μέλι. Τέλος, μερικοί ξεκινούν μικρές επιχειρήσεις για την παραγωγή και πώληση καλλυντικών, κεραμικών κλπ. Όταν απαριθμώ όλες αυτές τις δραστηριότητες, βλέπω τα πρόσωπα γύρω από το τραπέζι μου να εκφράζουν τον θαυμασμό τους. Δραστηριότητες, που θεωρούνται «συνηθισμένες» στη Βόρεια Ευρώπη παίρνουν μια διαφορετική προοπτική σε μια χώρα που έχει «στεγνώσει» από την οικονομική κρίση. Έτσι, με ακούνε πιο προσεκτικά όταν τους αποκαλύπτω τα υπόλοιπα ευρήματά μου.»

Στο μπλογκ μου: 'Αντίο Αθήνα'

  «Η Ικαρία μοιάζει σαν το κουτί των θησαυρών για τα δημιουργικά άτομα.
Συγκεντρώνει έναν μεγάλο αριθμό κινηματογραφιστών, φωτογράφων και ζωγράφων, οι οποίοι εμπνέονται από την ατμόσφαιρα του νησιού και προσπαθούν να τη συλλάβουν ο καθένας με τον τρόπο του. Συναντάει επίσης κάποιος φιλοσόφους και συγγραφείς, που βρίσκουν τη δημιουργική τους έμπνευση στις ακτές της Ικαρίας. Υπάρχουν ηθοποιοί, χορευτές και μουσικοί, που ανακαλύπτουν μεγάλη ποικιλία γεγονότων στις ιστορίες που αφηγούνται οι γέροντες του νησιού και μπορούν να τις εξερευνήσουν και να τις προσαρμόσουν για το μοντέρνο κοινό.»

Στο μπλογκ μου: 'Freelander'

  «Απ’ όσο μπορώ να καταλάβω, αυτές οι καλλιτεχνικές παρουσιάσεις στοχεύουν στο να αποκαλύψουν και να συντηρήσουν την αυθεντικότητα, την ομορφιά και την μοναδικότητα του νησιού και όχι να τα εκμεταλλευτούν για ποταπούς διαφημιστικούς λόγους.»

Στο μπλογκ μου: 'Τι πιστεύουμε'

«Πριν οι φίλοι γύρω από το τραπέζι μου παρακουραστούν από τις Ικαριώτικες ιστορίες μου, μπορώ να χωρέσω το 2015 μου σε μια φράση: σ’ ένα μακρινό νησί – που τ’ όνομά του δύσκολα το θυμούνται όσοι δεν το γνωρίζουν – μου έτυχε να γνωρίσω μερικούς ανθρώπους, που τους σέβομαι εξαιρετικά, επειδή σε μια περίοδο κρίσης και ενώ είναι εκτεθειμένοι στα αποτελέσματα μιας εξαιρετικά αυστηρής πολιτικής λιτότητας, προσπαθούν να παραμείνουν στο νησί, πιστοί στις ιδέες και τις αποφάσεις τους.»

«Τους εύχομαι τα καλύτερα για το 2016!»

Birgit Urban, για το ikariamag, 01/02/2016

.

.

Αγαπητή Μπίρκιτ, τα σέβη μας.
Καμιά φορά οι ξένοι βλέπουν πιο καθαρά απ’τους φίλους
. Γι’ αυτό σ’ευχαριστούμε. Δεν χρειαζόταν να γράψεις όλ’ αυτά. Δεν ξέρω για τους Γερμανούς, αλλά για μας, θέλω να ξέρεις, μόνο που έρχεσαι χειμώνα στη Νικαριά, είσαι πολύ εντάξει. 🙂

Ήμεσσαν πολλοί ψυχεροί ελόου μας…

In Eleni's blog: 'Xenia, the ikarian mountain guide' In Eleni's blog: 'Gathering samphire at the brink of the waves' Στο μπλογκ της Ελένης: 'Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα' In Eleni's blog: 'The day we took over the mountains!'

.
.κτλ., κτλ., κτλ.

.

⭐ ⭐ ⭐
.

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Next post: «Hiking routes by OPS Ikarias in Google maps»

Previous post: «Το 2015 μου στην Ικαρία»

.
 k.

7 Σχόλια

Older Posts »
Αρέσει σε %d bloggers: