Posts Tagged wild stories

Ήμεσσαν τρεις ψυχεροί ελόου μας…


. . .

.

Δημοσιεύτηκε στις 9 του Γενάρη 2012 στο

Ήμεσσαν τρεις ψυχεροί ελόου μας…

μοναδικό δείγμα παλιάς γλώσσας κι ατμόσφαιρας κι όμως δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές, τι με νοιάζει, η ουσία είναι ότι έχω ακούσει τέτοιες ιστορίες και έχω ζήσει φάσεις που τις θυμίζουν, όχι βέβαια τις ίδιες ακριβώς, μην τρελαθούμε, τέλος πάντων, φέτος χριστούγεννα το αντιγράφω στο μπλογκ μου και το αφιερώνω κι εγώ (to agrimi), όπως και η Μυρτώ, σε:

«…όλους τους πάππους στην Ικαρία, για τους δύσκολους χειμώνες που περάσανε και περνούν στα βουνά και βρίσκουν πάντα τον τρόπο να δουν όμορφα την ζωή και το καταφέρνουν.»

 Πολλά είπα. Διαβάστε. Για να μη χαλάσω την αίσθηση του κείμενου, το γλωσσάρι το έχω σε σχόλιο εκτός καταχώρησης.

.

Lost house in a lost village

.

.Ή μ ε σ σ α ν  τ ρ ε ι ς  ψ υ χ ε ρ ο ί

ε λ ό ο υ  μ α ς

Ήμεσσαν κατάζακα, η αθράκα έκαιε, το λιοκόμπομα ηπόσωνε για ούλλους. Εκάμναμε χάζιν την φωτιά και πασκίζαμε να ζεστοκοπιθούμε. Ήμεσσα μαργωμένοι από την ψακάδα. Η αεροφιτσάδα του βουνού ακουότανε από τον αναφάντη. Ο ουρανός ηξεφουντανίστη, ήχασεν  τα μπούτσα του και ηξεπατώθηκεγ καλά-καλά.

Ήμασσαν τρεις ψυχεροί ελόου μας, από το ανέρσυμα στο μετόχι, κεροφωτάαμε. Απαντέχαμε ν’άβγει ο  ήγιος. Λιασμένα, καθούρι, χειμεράδιν, ψωμίγ και ελιά και κρασοβυτιές με καλοψημένον το κρασίν, μας εκρατούσαν συντροφιά.

Άξαφνα ηκούσαμε την ποργιά, σαν να ζαγάρει κάτι στο πίσκοτο, ο Στεφανής του Νικολακιού σαρτεύγει το κατώφλι. Είχε αποσώσει στο βουνό. Ηκόπιαεν και εγίναμε μια κάγκα.

Στην πέρα πάντα του σπιθκιού ηκρέμουταν μια λύρα, εξεκίνησε το τσιμπούσιν, το τραγούδιν και ατοί μας… εγίναμε σουαρεζήδες, ενώ ο ράτσος μας εξεκούφενε.

Έτσε α, πάνω στο ζεύκιν μάς εβρήκε το χαραμέριν, ο καιρός έπιασε ν’ανεπαλιάνει. Έκαμε ανεχαλλέ και ένας ένας ηύρεν την αμαλαγιάγ να ηποσώσει στην σκέπη του, στην κερά του. Ήπαψαν οι λωλλάδες, εκλείσαμε το μάνταλο, ηπήραμε τα φυλάκια μας και ηπετάσαμε αλλάι, σαν νερογάμηδες.

. . .Μυρτώ Αξαρλή

.

Με μερικούς ανθρώπους καταλαβαίνόμαστε σ’ αυτό το νησί. Δεν είναι και λίγο. Δεν χρειάζομαι πιο πολλούς. Τους ευχαριστώ. Τη νέα χρονιά ονειρεύεστε όσο το δυνατό περισσότερο. Και επειδή είναι παράδοση να μας αρέσουν τα παραδοσιακά τέτοια εποχή, ορίστε μερικά στο μπλογκ της Ελένης και δικά μου :

the lost village adventure Επιστροφή στον Λαγουδότοπο Τοπία και θέματα με μουσική ΌΠΙΣΘΕΝ ΗΡΈΜΑ Έλλειψη Συγκέντρωσης

Καλή Χρονιά! ❤

Happy 2015!

.
. . .
Saturday December 20, 2014
.
.
.
. . .

6 Σχόλια

Holes and Horns


.
.⊕ ∇ ∃ Ψ
.
Part of the Simply Group of entries.
.
Ikaria, simple wild & the girl

.
.«Solo naked war dance in nature to chase away evil spirits and make everything calm and pure for the sake of good people.»Inanna Ishtar, Queen of Heaven, the winged Goddess of Love, Wisdom, War, Fertility and Lust
.
The idea about this photo shooting which took place in a secret place in Ikaria island, was the cult of my namesake, the wild oriental goddess Innana, sometimes called Ishtar, Lilith etc. However, during the seccion things turned out differently…
.
.

There is no point in explaining what happened exactly. Those who took part keep their mouths shut and as for our beautiful place, it was destroyed in a terrible flashflood just a month later, anyway. All that wSavage Nan Ikaria 5as left were a few innocent, playful photos which I am licensed to share…
.

.

.

Savage Nan Ikaria 2.
.

.

Savage Nan Ikaria 1

.

...
…and surprisingly enough, the words of a normal hiker who happened to walk through that spot a few hours later. She wrote about it in a site about paranatural phenomena:
.

.
«…Walking was incredibly pleasant. When I reached the river, I was speechless with the incredible calmness and the beauty of the landscape. I met a hippie who was meditating at the side of the river. I tried to disturb him as little as I could and I walked further up until I reached a spot where I thought I would be alone…»
.

.

Savage Nan Ikaria 4.
.

.

 

.

...


.

.

.
Savage Nan Ikaria 3 «…The spot I found was clearly a fairy spot. Obviously some people knew about it because I found signs of pagan rituals. I also saw three girls who were asleep under a tree. They were young and beautiful and all they were wearing was some strange ornaments. I take it’s quite usual in places like this…»
.

.

Savage Nan Ikaria 6

.

.

.

.
.

.
«…In this season there was little water and it ran rather slowly, so it was not as cold as it usually is in other rivers. I thought it was a perfect opportunity for a refreshing swim. I took off all my clothes and dived. It was so beautiful that I could have stayed in the water for hours…..»
.

.

Savage Nan Ikaria 7.
.
….
.

Savage Nan Ikaria 8

I

.
«.. I don’t know if I could call what happened later a metaphysical experience. When at a certain moment I decided to get out of the water, I sat on a rock to dry. That moment as I was listening to the purl of the water, the song of the birds and the rustling of the leaves, a feeling of incredible beauty and calmness overwhelmed me.»
.

.
Savage Nan Ikaria 9.

.
«…That feeling Adam and Eve must have felt over the loss of Paradise. And at that moment something like a cap broke open inside my soul and all the burden of the troubles I had been through in the last months went away with the water and flowed towards the sea.»
.

.
Savage Nan Ikaria 0.

.
.

.
.

.Related in this blog:

..

.
.
You have the right to remain silent The New Savages Simply Mother The Answer to How is Yes! Why can’t we do it in Ikaria? OFF THE RECORD #1 The Spirit of the Waterhole Simply UK ..
..

..

Thursday March 8, 2010

Next post: Spiral Dance Super version

Previous post: Έλλειψη Συγκέντρωσης

.

6 Σχόλια

Το Μισοκωλάκι και άλλες τρομακτικές ιστορίες από την Ικαρία σε κόμικς


.
.
(For English go to Eleni's blog)
.
«Εν ηφτάνουσι τα λόγια!»
.
Ζόμπις, νεράιδες, φαντάσματα, παραμύθια και άλλες καριώτικες ιστορίες

Εγκαίνια: Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2009 – ώρα 20.00 μ.μ.
Χώρος: bartesera, Κολοκοτρώνη 25, Στοά Πραξιτέλους, Αθήνα.
Διάρκεια: 16 Φεβρουαρίου – 02 Απριλίου 2009

Πήραμε μια παραγγελία (λατρεύουμε τις παραγγελίες!) να διαφημίσουμε αυτήν την έκθεση κόμικς με παλιές ιστορίες από την Ικαρία. Μια από τις ιστορίες είναι το Μισοκωλάκι (ή Μισικωλάκι) την οποία ξέρω και μου αρέσει πολύ. Έχει έναν τζοχάδα πατέρα, μια μάνα με καταπιεσμένα μητρικά, έχει κουκιά, έχει ένα μικρό και ελλιποβαρές, κυνηγημένο πλην έξυπνο παιδί, έχει μια κακιά και ηλίθια μάγισα, έχει μια απιδιά και έχει και μουσική με πηδαύλι, πάει να πει φλογέρα.

.

.
he's an avid tree climber, by googoojue | Flickr

source

.

.

Παίρνω λοιπόν και σας δείχνω πρώτα την ζωγραφιά του κομίστα Θανάση Ψαρρού που βρήκα στην προδημοσίευση στο site της συντεχνίας τους comicart.gr που δείχνει την κακιά μάγισα κάτω από την απιδιά.

misikolaki Ikaria 4

και αντιγράφω την ιστορία στην πιο αυθεντική hardcore αιματοβαμένη version σε επίσης hardcore παλιά Ικαριακή διάλεκτο η οποία κατά τη γνώμη μου ταιριάζει καλύτερα σ’ αυτή την ιστορία. Απολαύστε λοιπόν τον αληθινό, τον δικό μας Κοντορεβυθούλη -κι όποιος αντέξει.

ΠΑΡΑΜΥΘΙ

ΜΙΣΙΚΩΛΑΚΙ

(καταγραφή και επιμέλεια Αλέξ. Πουλιανός, Ικαριακά Γράμματα, 1959)

misikolaki Ikaria

 

Μια φορά γκι’ ένα γκαιρό ήτανε ένας πατέρας και μια μάνα. Τώχανε μεάλο γκαμόμ που εν ηκάνασιν παιδιά. Μια μμέραν ο πατέρας ήλειπεν όξω στα χωράφια. Η μάνα ‘ πόμεινε σπίτιν να μαηρέψει. Το λοιπόν, εκεί που ξεμάτιζεν κουκιά, της ήρτεν να πει. Άχου Παναΐα μου κι’ ας ήταν νάταν παιδιά ικά μου τα κουκιά πούχω στην ποδιά. Έν ηπρόλαεν να τελέψει τη γκουέντα κι’ ούλα τα κουκιά εγινίκασιν παιδιά. Ούλο το σπίτι ήτανε ένα μονοφώνι αφ’ το ταβατούρι που κάνασιν. Εκεά ‘πισπέρα ηποϋρίστην κι’ ο άντρας της. Άμα είδεν μεσ’ στο σπίτι ένα σωρόν παιδιά ησάστισε. Η γυναίκα μαθόν τούπε πως έτσι, αφ’ το μεράκιν της που εν ήκανεν παιδιά της ξέφυγεν ο λόγος κι’ είπε να γίνονταν τα κουκιά παιδιά. Και κείνα μαθόν εγινήκασι. Έναν γκερεμέ ηκλαίασιν και ηφωνάζασι τα παιδιά κι’ ηγυρεύγασιν ψωμί. Και που ο κακοοίρης να μπουκώσει τόσα στόατα. Εκεά ηθύμωσε κι’ ηπήρεν την τσατήρα και τάσφαξεν ούλα.

Μετά λίην ώραν του συνέμπε κι’ είπεν της γυναίκας του:

– «Κρίμας, να η γκρατήσω ένα να τώχομε συντροφιά να μας φυλάει και την απιδιά».

Ά, ηξέχασα να σας πω. Τον γκαιρόν που ξεμάταν τα κουκιά η γυναίκα, της ξέφυγεν το μαχαίρι κι’ ηχάραξεν το πίσω του κουκιού. Άμα ήγινεν παιδίν αυτό το κουκί, φγήκεν κοψοκωλιασμένο. Εν ήταν βαρονούσικο. Την ώρα που σφαζόντανε τα’ αέρφια του, αυτό ηπήεν άθορο, κρυφά-κρυφά κάτ’ αφ’ τη μυλόπλακα του χερόμυλου κι’ ησκεπάστηκε με τη λακανίδα κι’ ηπερίενεν πια τα’ αποϊσόμενο.

Άμα ήκουσε τον πατέρα να λέει πως ήθελε νάμενεν ένα ζωντανό, σηκώνει τη λακανίδα και σαρτέβγει μεσ’ τη μέση. Άμα τώδε τα’ αντρόυνο, ηχαρίκανε κι’ ήμεινε πια παιδίν τους. Επειδής ήτανε κοψοκωλιασμένο, το ‘νοματίσανε από τότες Μισικωλάκι.

Την άλλη μμέρα κιόλας του δώσανε ένα μπιδαυλάκι και το στείλανε να φυλάει την απιδιά.

Το Μισικωλάκι ηνέβηκε απά στην απιδιά και ηπιδαύλιζε.. Κείνην την ώρα πέρασε μια γρε και τώδε, ύστερις του φώναζε με παρακάλια.

Έ, μισι-Μισικωλάκι Ρίξε μου ‘ναν απιδάκι

Να χαρείς το πιδαυλάκι

Το Μισικωλάκι ήκοψεν έναν απίδιν και της τώριξεν κάτω. Η γρε καμώνονταν πως ηπαιδέβγετο να το βρει. Αυτή εν ήτανε γρε, ήτανε μάγισσα κι’ ήθελε να τα’ αρπάξει το Μισικωλάκι και επειδής εν ημπορούσε να σκαρφαλώσει στην απιδιά, ηπολεμούσε να το κάμει να κατέβει και να το φέρει χεροβολιά. Ηγύρισεν πάλιν η γρε κατ’ απάνω του και τούλεε.

Έ, μισι-Μισικωλάκι Ρίξε μου ‘ναν απιδάκι

Να χαρείς το πιδαυλάκι

Το κακόοιρον το Μισικωλάκι της ήριξεν κι’ άλλο. Η γρε πάλι το χχαβάν της: «Έν το βρίσκω. Ε καλοβλέπω κι όλας. Κατέβα να μου το βρεις».

Το Μισικωλάκι μ’ ένα σάρτο κατέβηκεν κάτω. Τ’ αρπά η μάγισσα και το μπουζουριάζει στο φυλάκιν της. Ύστερα τ’ ανεκρέμασε στημ πλάτην της κι’ ηπήαινεν σπίτιν της. Άμα ήνοιξεν τη μποριά της αυλής ηφώναζεν της κόρης της:

Άναψε Μαρού το φφούρνο Και καλό μμεζέ σου φέρνω.

Ήμπε στο σπίτιν της η μάγισσα κι’ ‘πόθεκεν το φυλάκιν απά στημ πεζούλα. Ήβγαλεν από μέσα το Μισικωλάκι και τόβαλε σ’ ένα τσουάλιν κι’ από πάνω τώδεσε. Ύστερις επίπεν της κόρης της. Εγώ πααίνω να κάμω κι’ άλλη ββότα. Άμα πυρώσει ο φούρνος να το ρίξεις μέσα το Μισικωλάκι μαζί με το τσουβάλι κι’ άμα γυρίσω νάχεις έτοιμον οφτόν να φάμε. ¨ηγυεν η μάγισσα κι’ ήμεινεν η κόρη της με το Μισοκωλάκι. Άμα ηπύρωσεν ο φούρνος, ηπήεν η κόρη να σηκώσει το Μισοκωλάκι αλλά ησκέφτηκε που δεν ήξερε πώς να το ψήσει. Κι’ ήλεε πώς να κάμω να το ψήσω.

Το Μισικωλάκι που τάκουσεν από μέσ’ στο τσουάλι της είπε: βγάλε με από δω μέσα να σου δείξω πώς να με ψήσεις.

Ηπίστεψεν η Μάρω και το λευτέρωσε.

Το Μισικωλάκι ήρχισε να τη δασκαλέβγει. Να έτσι να θα κάμεις και θα με βάλεις μέσ’ το τσουάλι κι’ ήπιασε τη Μάρω και την τσουβάλιασε. Ύστερις θα πιάσεις τους δυό πουγούνους του τσουβαλιού και θα τους δέσεις σφιχτά –και τώλεε και τώκανε. Κι έτσι κατάφερε κι’ έβαλε τη Μάρω με το τσουβάλιγ και την ήριξε με στο φούρνο να ψηθεί. Απός ηψήθηκε την ήβγαλεν όξω, της ήκοψεν το σηκώτιν και το σέρβιρε στο τραπέζι για να το φάει η μάγισσα. Ύστερις ησηκώθην κι’ ήφυε.

Άμα η ηποϋρίστην η μάγισσα βρήκε το τραπέζι στρωμένο με το σηκώτιν κι’ ήπεσε με τη μούρη και τώφαν. Ηφώναζεν και της Μάρως αλλά δεν απεκούσε.

Ηπήεν κι’ ήψαξε στο κρεβάτιν της και δεν την ήβρε πούμετα. Τότες το κατάλαβεν πως ήφαεν το σηκώτιν της κόρης της. Παίρνει το φυλάκιν της πάλιν και τρέχει και πά στην απιδιά. Εϊδεν το Μισικωλάκι ανεβασμένο στο δέντρο κι’ ήπαιζεν το πιδαύλιν του και τούλεεν πάλι.

Έ, Μισι-Μισικωλάκι Ρίξε μου ‘ναν απιδάκι

Να χαρείς το πιδαυλάκι

Το Μισικωλάκι της ήριξεν ένα. Έν το βρίσκω ήλεεν πάλιν η γρέ. Το Μισικωλάκι όμως ηπονηρεύτηκεν πια και έν ηξανακατέαινεν. Ύστερις τούλεεν η μάγισσα. Πες για μπάρε μου πώς να κάμω ν’ ανέβω να κόψω ατή μου.

Να βάλεις πιάτα-πιάτα να πατήσεις και ν’ ανέβεις. Ήβαλλεν πιάτα-πιάτα, ηπήεν να πατήσει, ησπούσαν τα πιάτα, κι’ ήπεφτεν κάτω.

Και πάλιν τούλεε, πώς να κάμω ν’ ανέβω.

Να βάλεις αυγά-αυγά και ν’ ανέβεις. Ησπούσαν και τ’ αυγά κι’ ήπεφτεν πάλι κάτω. Ησπαρούγγωνε η γρέ το θθυμόν της και ηπαρακάλαν πάλι.

Πες μου Μισικωλάκι πώς να κάμω ν’ ανέβω.

Α σου πω τι α κάμεις. Θα πυρώσεις ένα σίδερο στη φωτιά κι’ απέ θα το περάσεις στο μπισινό σσου και θ’ ανέβεις μια χαρά.

Ήκαμεν η μάγισσα κατά που της είπεν, ήβαλεν το πυρομένο σίδερο στο μπισινό της κι’ ηφουρλάτνισε κι’ ηπετάχτην μισοούρανα κι’ ήπεσεν κάτω κι’ ήσκασε. Κι’ έτσι ηγλύτωσεν το Μισικωλάκι κι’ ηπήεν σπίτιν του κι’ ηζήσανε καλά και μεις καλλίτερα.

————————–

Σιγά μην και σας δώσω γλωσσάρι – XD
πάρτε αγριαπιδιές!

bloomy sage-leafed pear tree thorny sage-leafed pear tree

 


***********The story also appears in English in my friend Eleni’s blog. It is a lighter version with less roughness and brutality. It looses a lot like this, but you do want your children to be able to sleep at night, don’t you?***********

.

Thursday January 22, 2009 – 10:42pm (EET)

Next Post: “Limani”, “Potami”, “Chorio”, “Panigiri”, “Paralia”

Previous Post: Jurgen the Nomad

.

.

Comments

(9 total)

.

Άψογο! Ούτε που θυμάμαι πότε στο έδωσα αυτό το σκληροπυρηνικό κείμενο…

Friday January 23, 2009 – 02:03pm (EET)

.

Κάπου περίπου μετά που γνωριστήκαμε μ’ αυτό ασχολιόσουν και μου είχε κάνει εντύπωση.

Friday January 23, 2009 – 11:33pm (EET)

.

Done the thing and posted entry. Couldn’t put the images in place either. Needed more banging.

Saturday January 24, 2009 – 01:36pm (PST)

.

Το Μισοκωλάκι

– ένα παραμύθι όπως λέγεται στην Ικαρία σε μία από τις πολλές τοπικές παραλλαγές –
(Αφήγηση: Αργυρώ Γιάκα, ετών 67 από το χωριό Άγιος Πολύκαρπος Δήμου Ραχών Ικαρίας. Καταγραφή: Βασιλική, Μαρία, Βιολέτα, μαθήτριες Γυμνασίου –Απρίλιος 2002)

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Ήταν μια φορά μια οικογένεια μεγάλη και πολύ φτωχή. Μάνα, πατέρας και παιδιά ’εν είχανε να φάνε. Μια μέρα λέει η μητέρα στον άντρα της:
-Τι θα ψήσομεν σήμερα;
Και λέει ο άντρας της:
-Να σου φέρω αλεύρι να ζυμώσεις;
Πήγε λοιπόν το αλεύρι κι αυτή άρχισε να ζυμώνει.
Τα παιδιά ήταν τόσο πεινασμένα, που παίρνανε την ζύμη λίγη-λίγη, την πλάθανε κουλουράκια, τη βάζανε στη φωτιά να ψηθεί και την τρώγανε. Έτσι η ζύμη τελείωσε.
Έρχεται το βρά ’υ ο άντρας της και την ρωτάει:
-Που ’ναι το ψωμί που ’φτιαξες;
Εκείνη του είπε:
-Τα παιδιά έφαγαν όλο το ζυμάρι.
Ο πατέρας γίνηκε θεριό άγριο και ήταν έτοιμος να τα σκοτώσει, αλλά είπε στην κυρά:
-Ετοίμασε τα μικρά, θα πάω να τα ξορίσω.
Αλλά τα μικρά πριν φύγουνε πήρανε μαζί τους φασόλια και στο δρόμο που πηγαίνανε τα ρίχνανε πίσω τους για να μπορούν ύστερα να επιστρέψουν.
Ο πατέρας τα πήγε τόσο μακριά που νόμιζε πως ‘εν θα μπορέσουν να γυρίσουν ποτές μα έλα που τα παιδιά ήταν τόσο πονηρά, που την πρωίαν ήταν πάλι σπίτι. Ο πατέρας όταν τα δε γίνηκε Τούρκος. Λέει της κυράς του:
-Ετοίμασε τα μικρά θα τα xορίσω πάλι .
Αυτή τη φορά πήραν μαζί τους ρεβίθια και ξαναγυρίσανε την άλλη μέρα.
Όταν τα είδε ο κύρης τους να ετρελάθηκε από το θυμό του. Πιάνει το τσεκούρι και τα σκοτώνει ένα -ένα. Το πιο μικρό όμως δεν το πρόλαβε και του ’κοψε μόνο τον πισινό. Ύστερα αυτό πήγε και κρύφτηκε πίσω από ένα μπαούλο. Η κέρα έπιασε κι έκλαιγε και χτυπιόταν:’’Αχ , τι θα κάνουμε τώρα που τα σκότωσες κι είμαστε δίχως παιδιά;’’ Εκεί λοιπόν πετιέται το Μισοκωλάκι και φωνάζει: ΄΄Εγώ είμ’ εδώ΄΄. Τότε ο πατέρας του έτρεξε να το πιάσει, αλλά αυτό έφυγε απ’ το σπίτι και πάλι ’εν το πρόλαβε.
Στο δρόμο που επήενε απάντησε μια γριά μάγισσα. Του λέει: ΄΄Α, εσύ είσαι το Μισοκωλάκι΄΄, και κίνησε να το πιάσει. Εκεί πού ’τρεχε ο μικρός , βλέπει μια αχλαδιά κι ανεβαίνει απάνω. Η γριά από κάτω φώναξε:΄΄Ε , μισέ, Μισοκωλάκι! Ρίξε μου ένα αχλαδάκι΄΄. Το Μισοκωλάκι της έριξε ένα, μα η γριά έκανε τη στραβή και του είπε: ΄΄κατέβα βρε να μου το δώκεις γιατί ’ε βλέπω΄΄. Όμως το παιδί ’εν κατέβηκε γιατί φοβόταν. Τότε η γριά του ξαναφωνάζει: ΄΄ Ε , μισέ, Μισοκωλάκι! Ρίξε μου ένα αχλαδάκι΄΄. Της ξαναρίχνει το λοιπό και εκείνη του φωνάζει:΄΄κατέβα βρε να μου το δώκεις γιατί έχω στραβωθεί…΄΄. Τότε το Μισοκωλάκι κατέβηκε να βρει το αχλάδι. Η γριά όμως είχε μαζί ένα τσουβάλι, πιάνει το Μισοκωλάκι, το βάζει μέσα και το δένει καλά από πάνω.
Στο δρόμο που επήενε φώναζε:΄΄ πύρωνε Μαρού, το φούρνο και καλό μεζέ σου φέρνω΄΄. Κάποτες η γραί πόνεσε τη μέση από το βάρος. Άφηκε το τσουβάλι χάμω και πήγε πιο πέρα να κατουρήσει. Ώσπου να πάει και να ΄ρτει ήβγε όξω το Μισοκωλάκι και έβαλε μες το τσουβάλι πέτρες. Στο δρόμο η γριά από το βάρος τ ΄ακούμπαγε συνέχεια και έλεγε:΄΄ γιατί με κόβγεις, βρε Μισοκωλάκι;΄΄, και όσο έφτανε στο σπίτι έκραζε τη Μαρού να πυρώσει το φούρνο. Πόσωσε η γριά στο σπίτι κι έπιασε ν’ αδειάσει το τσουβάλι. Εκεί που λες γυρίζει το κεφάλι και βλέπει το Μισοκωλάκι πάνω σ’ ένα ράφι. Ήθελε λοιπόν να το πιάσει αλλά έπρεπε να το κάνει με τρόπο. Του φωνάζει:
-Μίλησε, Μισοκωλάκι, πως ανέβηκες απάνου;
Και το πονηρό Μισοκωλάκι της απαντά:
-Έβαλα πιάτα -πιάτα κι ανέβηκα.
Πιάνει η γριά ν’ ανέβει πας τα πιάτα, πέφτει και τσακίζεται.
-Ε, Μισοκωλάκι, πως ανέβηκες απάνω;
-Έβαλα παγκέτες –παγκέτες κι ανέβηκα.
Αρχίζει κι η γριά να βάζει παγκέτες κάνει ν’ ανέβει, πέφτει κατάχαμα.
Τελευταία της λέει το Μισοκωλάκι:
-Έβαλα ένα πυρωμένο σίδερο στον πισινό και ανέβηκα εδώ πάνω.
Παίρνει η γριά τη μασιά, τη ρίχνει μες το ’ζάκι και κάθεται πάνω. Μόλις άγγιξε το πυρωμένο σίδερο, έβγαλε φωνή μεγάλη και απόθανε από τον πόνο. Και έζησε το Μισοκωλάκι καλά και εμείς καλύτερα.

Sunday January 25, 2009 – 10:37pm (EET)

.

Δεν θυμάμαι, αγρίμι, αν σου ‘δωσα κι αυτή την εκδοχή. Τέλος πάντων, όπως βλέπεις είναι από μια γιαγιά το 2002. Με το πέρασμα του χρόνου αυτός ο άγριος τραχύς μύθος «ημέρεψε» κάπως. Μαλάκωσε.

Sunday January 25, 2009 – 10:40pm (EET)

.

Πολύ πείνα, ρε παιδί μου, έπεφτε τα παλιά χρόνια. Να μη τολμάει μια γυναίκα να ευχηθεί να έχει πολλά παιδάκια, έπεφτε μπαλτάς!

Monday January 26, 2009 – 10:20pm (EET)

.
  • DD
  • Offline

Πολλά παιδιά πολλά στόματα… και οι χρόνοι τραχείς και δύσκολοι… Ετσι ξεπέσαμε στην ανυδρία του ενός-δύο παιδιών και στην συρρικνωσή μας… Περισσότερα χρήματα λιγότερα παιδικά γέλια… Αξιζει το τίμημα? ή καλύτερη η πείνα, αυτή του στομαχιού, από εκείνη της καρδιάς!!!
Τέλειο το παραμύθι… αλλά ακόμη καλύτερη η γλώσσα του, η ζωντανή, η ταξιδεύτρα.

Wednesday January 28, 2009 – 07:21am (CET)

.

Α μπράβο! Εσύ, σαν να μου φαίνεται, κατάλαβες γιατί δεν έβαλα γλωσσάρι!

Thursday January 29, 2009 – 08:34pm (EET)

.

The language of the original sounds a bit like «abracadabra» white magic. It has a soothing effect. I read this to my son in a heavy sweet voice with as best old Ikarian accent as I could and he was magnetized!

Friday January 30, 2009 – 03:31am (PST)

.
.

Σχολιάστε

Master Goatsucker Nightjar


____.

.

MasterGoatsucker blinded by the lights of the motorbike during a ride somewhere in the mountains of Ikaria.
Λεβεντο Μπάκι  photo

Google the word “Goatsucker” and you will meet up with the most gothic terror like Werewolf and Roswell creature lore put together. Yet this birdie (Caprimulgus Europaeus) is a completely innocent birdie.

The only wild thing about it is that it flies noiselessly through the trees and it looks a bit like a nighthawk. By no way does it milk goats at night, nor does it cut their throats to drink their blood. It feeds on night butterflies and moths of which Ikaria has plenty and I suspect that if there were more of this bird and other night fowl on the island, there would be much less of this pest

__Κάμπια της Κουμαριάς by Karl Hauser __a moth by IRDKETAS __Body Snatchers by Nicote

and I wouldn’t have to cover my skin with talcum powder when I walk through the bushes.

lil shinnery goddess

Στα Ελληνικά πάντως προτιμώ να το λέμε «Γιδοβυζάχτρα» κι ας σημαίνει το ίδιο με το Ισπανικό Chupacampra ( μπρρρ…). Τι δηλαδή, να το λέμε «Δοχείο Νυκτός«?

Άλλωστε είναι τόσο όμορφο το αρχαίο ελληνικό όνομά της, «Αιγοθηλή»!!!
(βλ. σχόλιο παρακάτω)

____

Saturday November 22, 2008 – 01:26pm (EET)

Next Post: Jurgen the Nomad

Previous Post: Ikaria in Images (1)

____

Comments

(5 total)

.

Another super photo of a rarely seen wonderful night creature and I know that you haven’t posted your best! Why are you such a smart ass?

Sunday November 23, 2008 – 04:17am (PST)

‘cuz i sat with the best teachers 😛

Sunday November 23, 2008 – 08:10pm (EET)

.

Δεν μοιάζει ούτε με βρυκόλακα ούτε με δοχείο νυκτός. Έχει βέβαια μια παράξενη φωνή σαν να σου κάνει κάποιος πλάκα πίσω από τους θάμνους τη νύχτα, όμως τίποτα πιο τρομερό από αυτό. Μου κάνει εντύπωση που στην Ικαρία αν και ήμαστε τόσο ευαίσθητοι στις ιστορίες τεράτων, αυτά τα πουλιά δεν έχουν συνδεθεί με κάτι φρικιαστικό. Τα θεωρούν κουκουβάγιες και είναι οκ.
Όμως -μπορεί να μη ξέρεις- στους Φούρνους υπάρχει ένας θρύλος για chupacampra. Google it και πες μου τη γνώμη σου.

————————————–

Ωραία φωτογραφία! Δύσκολο!
————————————–

Έχω το εξής πρόβλημα. Και πολλά νυχτοπούλια θέλω να βλέπω και να ακούω, και εσένα με το δέρμα σου σκεπασμένο με ταλκ να μοιάζεις με (όμορφο) φάντασμα. Πρέπει να διαλέξω;

Monday November 24, 2008 – 02:09pm (EET)

Πασίγνωστο το «τέρας των Φούρνων» που ήταν κάτι σαν πελώριος σκύλος (The Hound of the Baskervilles) που κολυμπούσε από νησί σε νησί και έκοβε τον λαιμό των κατσικιών και έπινε το αίμα τους -υποτίθεται. Όλα φυσικά ήταν συνομωσία μεταξύ κτηνοτρόφων, ζωοκλεφτών και του κτηνίατρου για να δικαιολογήσουν μαζικούς φόνους κατσικιών λόγω εδαφικών αντεκδικήσεων. Μια βεντέτα, δηλαδή.
Πράγματι υπήρχε και κάποιο σκυλί -ένα κακόμοιρο γερμανικό τσοπανόσκυλο που είχαν εγκαταλείψει τουρίστες – το οποίο μεσ’ την απελπισία του, ίσως είχε σκοτώσει καναδυό κατσίκια για να τραφεί. Σ’ αυτό το κακόμοιρο πλάσμα (το οποίο προφανώς σκότωσαν αργότερα στα κρυφά) τα έριξαν όλα! Τα υπόλοιπα τα ανέλαβαν διάφοροι γνωστοί ουφολόγοι και τερατολόγοι.

Που τα ξέρω; Ε, τα ξέρω. Όταν γυρίζει κανείς τις ερημιές πρέπει να ξέρει και να μαθαίνει πολλά. Μην με περάσουν κι εμένα για chupacampra! Γι’ αυτό και πάντα λέω σε κάποιο καλό τύπο ντόπιο (ή αφήνω να με δει και να καταλάβει) που πάω.

_________________________
Ευχαριστώ για τα περί της φωτογραφίας.
_________________________
Ε καλά και χωρίς ταλκ καλή δεν είμαι; χαχα -;)

Tuesday November 25, 2008 – 11:39am (EET)

.

The Hound of the Baskevilles in Fournoi????? aaaaaaaaaaaaaaaa!
Why do you NEVER tell ME stories like that?

Wednesday November 26, 2008 – 03:45am (PST)

.

.

5 Σχόλια

Ποιος Έγλυψε το Δάχτυλο της Μοναχής Καλλίστης


.

Devil's nuns Ikaria

.

.

___Η αδελφή Αλιένα, μητέρα Ηγουμένη μεγάλου και πλούσιου Μοναστηριού, έγραψε και αφιέρωσε στη φτωχική μας σκήτη που δέρνεται από τους πειρασμούς  το ακόλουθο περιπετειώδες, ψυχωφελές και σωματοφελές ποίημα.

Ευχαριστούμε Γερόντισσα!
Enjoy ☺ Sisters!

ҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖ

Й ταν πρωί τ’Αυγούστου μετά τη ροδαυγή
κι η μοναχή Καλλίστη μετά την αγρυπνίαν
μετά τον Όρθρον κι έπειτα από την Λειτουργίαν
ησθάνθη μίαν φούντωσιν καθώς και μίαν λάβρα
που ίσως της προκάλεσαν τα ράσα της τα μαύρα
ή ίσως και ο καύσων συνήθης εις το θέρος
ή ακόμη κι ο διακαής εις Κύριόν μας έρως…
.
Й καλογραία εκοίταξε τριγύρω της με τρόμον
μην κι η ηγουμένη πάνω της το βλέμμα της γυρίσει
και όπως δεν εδύνατο να εύρη άλλη λύση
διά την μαύρην φούντωσιν που ένοιωθε στο στήθος
-καθώς απαγορεύεται εις μοναχάς ο ζύθος-
εσκέφθη να ξεφύγει με ελαφράν την πίστη
ακόμη κι απ’ την νεαράν δόκιμον Θεοπίστη.
.

Єβίασε το βήμα της και το ‘καμε ταχύ
κι εδιάβη τον αυλόγυρον με μύριες προφυλάξεις
καίτοι ο γέρων –ως γνωστόν- δεν επαινεί τοιαύτες πράξεις.
Τρέχει γοργά εις σύδεντρα πέρα απ’ τις βατουλιές
επάτησε και κάποιων πτηνών τις κουτσουλιές
κι ευρέθη αίφνης εις του δάσους το κέντρον
όπου και πέφτει πυκνή η σκιά των δέντρων.

.

Ŧ ο βλέμμα της υπέπεσεν εις ένα ποταμάκι
όπου κυλούσε λαγαρόν και δροσερόν νεράκι…
κι ευθύς τα ράσα της πετά κι αμέσως τσιτσιδώνεται
και πέφτει βουρ εις το νερόν και λέει κι «άχου, άχου»
καθώς αισίως κολυμβά πλησίον ενός βράχου
και χαίρει άκρως κι αρχινά να ψέλνει και τροπάρια
ύμνους, πολλά κοντάκια, καθώς και εξαποστειλάρια.

.

Ǒ ταν δροσίστη επαρκώς εβγήκε απ’ το ποτάμι
και εξαπλώθη παρευθύς εις στο χλωρόν χορτάρι
και κλείουσα τους οφθαλμούς εσκέφθη με καμάρι
πως ήτο η κολύμβησις εις όποιαν έχει χρείαν
μεγίστη ωσαύτως ηδονή περί την μεσημβρίαν.

.

Қ αθώς αυτές αι σκέψεις περνούν απ’ μυαλό της
εις αίγαγρος βοών το «μπε» γλύφει το δάχτυλό της.

.

__ҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖ


.

.

Saturday November 28, 2007 – 12:51pm (EET)

Next Post: Master Scolopendra keeps my blog safe

Previous Post: Simply Arbutus

.

Comments

(6 total)

.
Αδερφή Καλλίστη,
η Μονή μας να σας στείλει εγκάρδιες του Κυρίου ευχάς διά την γενναιόδωρον προσφορά σας. Εις εκ των προσκυνητών διαβεβαίωσε την ταπεινότητά μας ότι θα μας αποστείλλει επωφελή διά την σωτηρίαν της αθλίας ψυχής μας φυλλάδια περί του βίου της Οσίας Θεοκτίστης της Λεσβίας.
τρώνε λουκουμάδεσ... by Karl Hauser
Αναμένομεν μετ’ ανυπομονησίας και μετά παρρησίας σας ευχόμεθα βίον χριστοφελή.
Ασπάζομαι την δεξιάν σας
Γερόντισσα Αλιένα, δούλη Κυρίου.
.
Saturday November 28, 2007 – 03:04am (PST)

.

Ναι ναι τρέχω η ευλογημένη!.. Οι άλλοι λένε τα λόγια τα παχιά κι εγώ μετά πρέπει να αντιγράφω και να ιστορώ τα χειρόγραφα! Βαριά η καλογερική…(ας μην έβρεχε καρεκλοπόδαρα και θα σας έλεγα που θα ‘μουν τώρα…)

Ασπάζομαι το μέγα δάχτυλο της δεξιάς σας πόδας. Τι ωραίο βερνικάκι αλήθεια!

.

Saturday November 28, 2007 – 01:11pm (EET)

.
Υ.Γ. Αυτό το αγοράκι στη φωτό μου θυμίζει το Θύμιο. Μπας και είναι;
.
Saturday November 28, 2007 – 05:42am (PST)
.
Sister Aliena? Miss Aniela? What the F♥☺☼♥♥☺☼♥♥♪ is going on here�?�
.
Saturday November 28, 2007 – 11:17am (PST)
.
– Όχι το Θύμιο. Τον αδελφό Θωμά ήθελες να πεις σεβαστή γουμένισα.
– Γ** τα bugs του blog 😛
– Soulsister Eliena?
.
Sunday November 29, 2007 – 02:18pm (EET)
.
Τώρα ξύπνησα. Χτες νύχτα παίξαμε το rpg σκετσάκι με το Θωμά (όχι σε λιβάδα ποταμού, αλλά στη μπανιέρα). Ήταν τέλεια και βγήκε το σενάριο πιστά. Με μόνη διαφορά ότι ο Θωμάς έκανε τα ‘άχου’αχου’ γλύφοντας το δάχτυλο και εγώ τελικά έκανα το «μπεεε!»
Τι να κάνουμε; Στη ζωή είναι αλλιώς.
.
Sunday November 29, 2007 – 02:23pm (EET)
.

Comments (1)

THREATS Χ – ΑΠΕΙΛΕΣ Χ


.
….
.
.

.

This is Master Natrix Natrixthe watersnake. The beautiful Latin name which reminds of names for submarines or jet planes or missiles, fits him perfectly. Master Natrix swims like a torpedo. If you are not a frog, don’t be afraid of him. He doesn’t have poison. He simply doesn’t need it. Though I know this very well, yet many times I have freaked out while dipping in a calm pool when I saw Master Natrix blast off across from one side to the other. They tell me that I should slam on the surface of water and the snake would make a U turn on the spot and hide away.

.

Natrix natrix

.

Link to: Always back to angels’ pools in spring.But I was never able to do that. All the 3 times I saw Master Natrix, I screamed and jumped out of the water. It is harmless, nevertheless. It’s like a torpedo without a load or an arrow without a sharp point. And it never aims on humans. Yet, it’s freakish. The fear of snakes is very deep inside us.

Natrix natrix 

Στην Ικαρία διηγούνται κάτι μυστήριες ιστορίες για κάποια πλάσματα που ζουν στους ποταμούς και είναι, λέει, επικίνδυνα. Τα ονομάζουν «μολόπια» και δαγκώνουν, λένε, πολύ άσχημα. Πολλές φορές ρωτήσαμε μήπως εννοούν τα νερόφιδα ή μήπως, ας πούμε, τα χέλια ή τα μεγάλα καβούρια; Κανείς δεν ήταν σίγουρος να μας πει τι ακριβώς. Ρωτήσαμε κάποιους πιο διαβασμένους και μας είπαν ότι τα «μολόπια» είναι θρύλος. Μπορεί να είναι οτιδήποτε. Πρόκειται για πλάσματα μεταξύ πραγματικού και φανταστικού. Ίσως ήταν κάτι για να τρομάζουν τα μικρότερα παιδιά για να μην ακολουθούν τα μεγαλύτερα στους ποταμούς. «Μην πας εκεί κάτω γιατί θα σε φάει το μολόπι». Κάτι τέτοιο.
Μετά τη πρώτη φορά πάντως ούτε εγώ ούτε η Ελένη φοβόμαστε. Τα νερόφιδα είναι καλά. ❤

Ικαρία: Στο μονοπάτι των ξωτικών

.
Ikaria 016 by isl_gr Watersnake, Ikaria by sara helene Ikaria 022 by isl_gr
.
.
Sunday June 2, 2007 – 03:06pm (EEST)
Next Post: Simply Greek
.

Comments

(1 total)

bbrrr… 😮
what else to wait? I’v got kids and I’m thinking of leaving the island for some polluted grey city where at least there are no ~thr~ea~ts~ like this!

photo

Tuesday June 4, 2007 – 10:47pm (EEST)

.

Comments (1)

THREATS IX – ΑΠΕΙΛΕΣ IX


.
….
.
.
aaaaaaa!!
aaaaaaa!!
.

This is Master Afialakas, a large venomous spider living in some forests in the mountains of Greece. The Eresus walckenaeri, though very rare now, is found in Ikaria as well. Yes, it is what it looks.

.
Επικίνδυνη μαρμάγκα Ικαρίας
.

It looks like a “tarantula”. You were right! They also come in red…

.

.

I will come back soon and edit this entry. I’m looking for information.

I’m also waiting for a friend to give me a story.

.

.

Friday May 4, 2007 – 10:19am (EEST)

Next post: καλό καλοκαίρι σε όλους και όλες!

Previous post: THREATS VIII – ΑΠΕΙΛΕΣ VIII

..

Comments

(6 total)

Is it the kind that has a trapdoor instead of a web?

Sunday May 6, 2007 – 10:50pm (CEST)

I’d rather not say, nor have I given Nana the info and the story she had waited for. But since you asked, this is the «bird-eater». It lives on trees and jumps from branch to branch to catch birds. It can jump on the ground too as high as 2 meters. So sometimes they call it the jumper spider. Brrrr!…

Monday May 7, 2007 – 11:59am (EEST)

I am changing my mind about wanting to come to Ikaria…

Monday May 7, 2007 – 04:24pm (CEST)

Oh come on, SimonG… You will change it back. Authentic wild places host authentic wild bugs!… hi hi hi … And then, what did you think? Why Ikaria is not so touristic like the other islands? he he he

Monday May 7, 2007 – 10:59pm (EEST)

You say that Nan, but I have seen these spiders on Symi….Mind you, they scare the tourists to death, not what they expect to see there!

Thursday May 10, 2007 – 10:48pm (BST)

And I who thought these islands to be : too civilized :
I haven’t seen one jump. ThAT would be sCaRy…

Friday May 11, 2007 – 10:27pm (EEST)

Update: The HORRIBLE IKARIAN «SALTAMIDA» – the jumping spider !!!

Ikarian pseudoscorpion
Cela fait très mal! 😮
.
.

Σχολιάστε

Older Posts »