Archive for scouting

Soul Powered Works Co


~
Sturmvogel, by Nana agrimi on Flickr
~

Hello
Few weeks ago, I shared this photo, the “Sturmvogel”, on Flickr. I wanted to share it first of all as a gift to my island, and more particularly, if not more significantly, as a gift to a few special people, regardless if they will ever be able to see it.
I felt like I should share my Sturmvogel to show my gratitude.
My gratitude for all the moments, the actions, the initiatives, the performances, the interventions; for the dancing, the hiking, the photo-shooting, the exploring, the discovering; for the awkward moments, the embarrassments, the failures, the betrayals; for the endless debating, the jokes, the partying and the dancing; for the fight to make this small rock in the sea a better place to live.
Certainly, it’s not much. Certainly, most of it is erratic. But for me, just to know that these things happen, these people exist, makes my life on this island richer, happier and more liberating.
It makes the Sturmvogel put on her dream feathers and wings.
It makes the Sturmvogel run, take off and fly.
Making small changes, giving small examples, adding small touches of ingenuity, ephemeral flares of potential. Understanding the environment, communicating with the landscape. Studying history, culture and local lore. Being creative, sophisti-cated but un-technocratic. Enjoying the views, swimming naked, getting dehydrated, blazing lost trails across nowhere lands. Being small and big. Most of all, being un-materialistic, not funded, not subsided, not sponsored, non-profit.
Powered not by the odious “love for one’s home country” but by that primitive, shapeless yet powerful spirit, hidden in forests and rocks, known by poets and artists as genius loci.
Powered by soul power



~

The Sturmvogel is grateful
For the first time in her life she feels she belongs somewhere.
Even harder than that, for the first time in her life she feels attached and committed.

~
SLIDESHOW OF 'Soul powered works co', an album on Flickr. All you can see in this album is people! People who have helped in many ways and through various activities to make life in Ikaria more sustainable. It was created on request by our good old friend Nana to write an article about it in her blog. What an honour! Contents: Intelligent blazing and interconnecting trails to networks. Group hiking and climbing to exciting spots. View hunting and wild swimming. Building a dam (weir) on a fierce mountain torrent (for environmental and esthetic reasons). Digging to bring back a large natural pool to its original size before it was filled with rubble (because of overgrazing and the consequent land erosion). Rebuilding an old watermill and make it grind grain again. Leveling and cleaning forgotten trails through primeval oak forests. Dancing on the mountains to protest against wind turbines. Occupying and restoring an ancient mountain shelter. Supporting and guiding landscape photographers. Planting a long line of colored pylons on a vague old trail on the ridge. Helping set up work camps and outdoor theatricals and con-certs. Supporting and guiding trekkers, artists and performers. Building fences against goats. Planting roses in the desert.
~

The image above is a preview of an album (set on slideshow) on Flickr containing nearly 800 Soul Powered works co photos!!!
Taken in the course of 11 years, between 2007 and 2018, SPWC in Ikaria is a big baby today!
Finding myself by chance as a witness of the first expression of this gutsy active spirit in 2007, and being the first to blog about it, I felt I should do it again, more loudly. Because this time we have the whole thing. And because this time I am not a tourist anymore. I am a permanent resident, and as a Sturmvogel in this spirit I fly; as a Sturmvogel in this spirit I nest.
Soul Powered Works forever!



~
SLIDESHOW OF 'Soul powered works co', an album on Flickr. All you can see in this album is people! People who have helped in many ways and through various activities to make life in Ikaria more sustainable. It was created on request by our good old friend Nana to write an article about it in her blog. What an honour! Contents: Intelligent blazing and interconnecting trails to networks. Group hiking and climbing to exciting spots. View hunting and wild swimming. Building a dam (weir) on a fierce mountain torrent (for environmental and esthetic reasons). Digging to bring back a large natural pool to its original size before it was filled with rubble (because of overgrazing and the consequent land erosion). Rebuilding an old watermill and make it grind grain again. Leveling and cleaning forgotten trails through primeval oak forests. Dancing on the mountains to protest against wind turbines. Occupying and restoring an ancient mountain shelter. Supporting and guiding landscape photographers. Planting a long line of colored pylons on a vague old trail on the ridge. Helping set up work camps and outdoor theatricals and con-certs. Supporting and guiding trekkers, artists and performers. Building fences against goats. Planting roses in the desert.
~

~

related pages / soul power generators
~


Citizens' Mouvement of Rahes Ikaria - Κίνηση Πολιτών Ραχών Ικαρίας στο facebook Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας - Επίσημη σελίδα στο Google+ Μουσικές Αυλές - Musical Yards on Facebook: posts to page

^^’

.
.
Sunday, October 21 2018
.
Next post:
.
.
.
Advertisements

8 Σχόλια

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία


.
hipawty-ikaria-011Έχω πολύ καιρό να γράψω. Τον χειμώνα που μας πέρασε, ήμουν κλεισμένη στα δικά μου, όμως από τα λίγα που είδα, δεν μπόρεσα να ξεχωρίσω κάτι που άξιζε τον κόπο να το γράψω. Ένα γεγονός, δηλαδή, πραγματικά αξιοσημείωτο, κάτι τρελό, που να ‘χει φάση, να ‘χει πνοή κι αέρα, ΠΟΛΥ ΑΕΡΑ, κάτι που να μην έχει σχέση με… τίποτα! Ούτε με πολιτική, ούτε με χρήμα, ούτε με το εγώ του καθενός. Κι αυτό το κάτι να γίνει σε τόπο που μόνο λίγοι πάνε, σε τόπο που οι πολλοί δεν τον καταλαβαίνουν.
Dance Atheras Ridge IkariaΚαι να ‘το, έγινε!
Αναδημοσιεύω εδώ άρθρο στο μπλογκ του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας που λέει ότι πολλοί εθελοντές και σύλλογοι μαζί ξεκίνησαν δουλειά στο Μονοπάτι του Αθέρα κι αφού πρώτα Dance Kako Katavasidi Ikaria ξεδιάλυναν ποια πρέπει να ‘ναι η σωστή διαδρομή, σιγά-σιγά καθάρισαν και σηματοδότησαν τα πρώτα της χιλιόμετρα κι έχουν σκοπό να συνεχίσουν!
Πολύ καλογραμμένο κείμενο για ένα σπουδαίο θέμα, αλλά και να μην ήτανε καλό, πάλι θα το μπλογκάριζα. Γιατί Atheras Ikaria – dancing on the shark’s dorsal fin αρχίζει με το σωστό τρόπο – με δυο στίχους. Γιατί, γαμώτο, μια φορά κάποτε χόρεψα κι εγώ, τρελή κι αδέσποτη, επάνω στο «φτερό του καρχαρία»!
.
ΖΗΤΩ Ο ΑΘΕΡΑΣ
το ελεύθερο βουνό της Ικαρίας!
.
.

«Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα.»

.
Ikaria Atheras Ridge

«Μετά από πολλές πεζοπορίες και έρευνες που κατέληξαν στον καθορισμό της διαδρομής, μετά από μία επική επιχείρηση σηματοδότησης όπου συμμετείχαν πολλοί εθελοντές, ο Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας παρουσιάζει με υπερηφάνια τον ψηφιακό χάρτη»
.
Δράκανο – Φάρος – Καταφύγι (Ξύλινο)
Οξέ – Μαυράτο – Καψαλινό Κάστρο
.
.
«Τι να πούμε γι’ αυτό το μονοπάτι;
Ήταν όνειρο πολλών χρόνων. Πρώτη φορά ακούσαμε γι’ αυτό το 2004 όταν κάποιοι Ελβετοί έδειξαν ενδιαφέρον να το περπατήσουν, κατασκηνώνοντας σε διάφορα σημεία για ξεκούραση, όμως ποτέ δεν μάθαμε αν πράγματι το έκαναν. Λίγο αργότερα μια φίλη, δραπετεύοντας απ’ τη βουή μιας ξένης μεγαλούπολης, περπάτησε ένα μεγάλο μέρος του. Γοητεύτηκε και μέχρι και σήμερα γράφει πολλά άρθρα για τον Αθέρα στο μπλογκ της. Ταυτόχρονα σχεδόν ένας φίλος Σλοβένος περπάτησε κι αυτός το μεγαλύτερο μέρος αυτής της διαδρομής και έγραψε κι αυτός τις εντυπώσεις του στο μπλογκ του.
Έτσι άρχισαν όλα.
Το Μονοπάτι της Κορυφογραμμής του Αθέρα ή «Atheras Ridge Walk» ή «TransIkarian Trail» με μήκος γύρω στα 65 χλμ. από το ακρωτήριο «Δράκανο» μέχρι το ακρωτήριο «Κάβο Πάπας» της Ικαρίας έφτασε να γίνει θρυλικό.
Διάφοροι έμπειροι Έλληνες και ξένοι πεζοπόροι κι ορειβάτες το περπάτησαν, καθώς και αρκετές ομάδες και Σύλλογοι, ακόμα και Δημοτικές παρατάξεις το περιέλαβαν στις προεκλογικές εξαγγελίες τους, παρόλα αυτά, η χαρτογράφηση και η σηματοδότηση αυτής της τόσο δημοφιλούς διαδρομής παρέμενε μέχρι σήμερα πολύ ελλιπής, αν όχι εντελώς αποσπασματική.
Φυσικά, δεν είναι εύκολη δουλειά. «Αθέρας» πάει να πει «λεπίδα», κόψη του μαχαιριού, του ξυραφιού, του δρεπανιού. Κι αυτή η «λεπίδα» που πάνω και γύρω της φιδοσέρνεται το μονοπάτι, έχει μεγάλο μήκος. Επίσης έχει και μεγάλο ύψος, αφού το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής «τρέχει» σε μέσο υψόμετρο 800 μέτρων, ενώ σε ορισμένα σημεία οι κλίσεις του εδάφους ένθεν κακείθεν του μονοπατιού είναι συχνά ιλιγγιώδεις.
Επίσης, εκτός από τα μεγάλα υψόμετρα, τους ανοιχτούς θαλάσσιους ορίζοντες, τις ευμετάβλητες καιρικές συνθήκες, το Μονοπάτι του Αθέρα διασχίζει πάμπολλα, πολύ διαφορετικά μεταξύ τους, φυσικά τοπία: φρυγανότοπους, ασβεστολιθικούς γκρεμούς, πρινοδάση, ανεμοδαρμένα, πετρώδη οροπέδια, αρχαία δάση βελανιδιάς, αμμώδεις «ερήμους» εξαιτίας της υπερβόσκησης, πυκνά πευκοδάση, παράξενα τοπία με στρογγυλούς γρανιτένιους βράχους, και τόσα άλλα.
Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς σήμερα ότι αποτελούσε κάποτε «κεντρική λεωφόρο», γι’ αυτό και υπήρχαν τουλάχιστον δύο καταφύγια στη διαδρομή, το ένα από τα οποία -όπως ξέρετε- βρίσκεται σε φάση ανακατασκευής. Πολλά σημεία του συνδέονται επίσης με πολλές ιστορίες, θρύλους αλλά και διάφορα ιστορικά περιστατικά.
Όμως, για σταθείτε. Δεν θα γράψουμε εμείς το βιβλίο που θ’ άξιζε να γραφτεί κάποτε γι’ αυτό το συναρπαστικό, μεγάλο μονοπάτι. Εμείς μόνο θα πούμε ότι επιτέλους αρχίσαμε δουλειά και φιλοδοξούμε να το σηματοδοτήσουμε και να το χαρτογραφήσουμε μια μέρα όλο!
Όπως γράψαμε στην προηγούμενη ανάρτηση (βλ. 3 Φεβρουαρίου και 4 Μαΐου), σε συνεργασία όχι μόνο με τους «Friends of Ikaria», αλλά και με το Σύλλογο Φάρου και τον Σύλλογο Αρέθουσας, έχοντας προηγουμένως ερευνήσει και επιλέξει διάφορα καλύτερα «περάσματα», οριστικοποιήσαμε τα 14 πρώτα χιλιόμετρα της διαδρομής και καταφέραμε να την σηματοδοτήσουμε όλη!»
.
Depiction of the 1st part of the Trail of Atheras or Transikarian Trail
.

«Η μορφή της διαγράφεται καθαρά στον ψηφιακό χάρτη ο οποίος, μετά την δουλειά που κάναμε, επικαιροποιήθηκε, ενώ επίσης προστέθηκαν σε διάφορα σημεία οι πάρα πολλές φωτογραφίες που τράβηξαν οι εθελοντές. Δεν είναι καλλιτεχνικές εικόνες – σε άλλους πέφτει αυτό το έργο. Είναι εικόνες, οι περισσότερες, από διάφορες φάσεις της δουλειάς, από τα πρόσωπα της παρέας που δουλέψαμε μαζί, είναι αναμνήσεις.»

.
Trail of Atheras Volunteers Groupshot
.
«Γιατί το Μονοπάτι του Αθέρα, όπως μας το τόνισαν πολλοί εθελοντές, δεν είναι πεζοπορία, είναι εμπειρία!»
😇
.
Trail of Atheras Volunteers Groupshot
.

«Ενδιαφέρουσες αναρτήσεις στο γκρουπ των Πεζοπόρων της Ικαρίας στο φέησμπουκ που έγιναν στη διάρκεια της δουλειάς μπορείτε να δείτε εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ
«Οι πηγές των φωτογραφιών που περιέχονται στο χάρτη, αναγράφονται στη λεζάντα μέσα στον χάρτη. Τις νέες φωτογραφίες που προστέθηκαν, τις πήραμε κατόπιν αδείας από εδώ, εδώ κι εδώ

.
The big sign about the Trail of Atheras in Faros village
.
«Όπως γράφει και η μεγάλη πινακίδα που τοποθετήθηκε στο χωριό «Φάρος», εκεί που το μονοπάτι διασχίζει το δρόμο προς το Αεροδρόμιο Ικαρίας, το μήκος της διαδρομής είναι 13.374 χλμ., το μέγιστο ύψος είναι 865 μ., ο ελάχιστος χρόνος για να τη διανύσει κανείς είναι 6,5 ώρες περίπου, ενώ ο βαθμός δυσκολίας είναι γενικά μέτριος.
H διαδρομή χωρίζεται συμβατικά σε 5 μέρη.
1)Από το Δράκανο στο χωριό «Φάρος» ακολουθώντας διάφορους δρόμους και δρομάκια μέχρι την περιοχή «Έξω Φάρος» στον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στο Αεροδρόμιο Ικαρίας.
2)Από τον Φάρο στο χωριό «Καταφύγι», συγκεκριμένα στη γειτονιά «Ξύλινο», ακολουθώντας ένα ωραίο, πανάρχαιο μονοπάτι.
3)Από το Καταφύγι (Ξύλινο) στο χωριό «Οξέ» όπου η διαδρομή ακολουθεί το κεντρικό ασφαλτόδρομο.
4)Από την Οξέ στο χωριό «Μαυράτο», ακολουθώντας ένα πανάρχαιο μονοπάτι που διασχίζει πυκνό δάσος, κινούμενο παράλληλα με τον κεντρικό δρόμο.
5)Από το Μαυράτο στο «Καψαλινό Κάστρο», λιθόστρωτο άλλοτε, σήμερα είναι ένα ανηφορικό ορειβατικό μονοπάτι που οδηγεί στις κορυφές του Αθέρα. Προς το παρόν η σηματοδότηση σταματάει εκεί, δηλαδή, κάτω από τους βράχους του μεσαιωνικού οχυρού.
Για όποιον δεν θέλει να επιστρέψει στο Μαυράτο, μια πολύ ενδιαφέρουσα προτεινόμενη διέξοδος είναι προς το χωριό «Αρέθουσα» στη βόρεια πλευρά του νησιού.
Προσοχή όμως στο «Κακό Καταβασίδι»!» 💀
.
Crossing the 'Kako Katavasidi' on Atheras Ridge, August 2017, photo by Stefanos Kranas
.
«Το πρώτο μέρος του Μονοπατιού του Αθέρα συνιστάται για όλους τους μήνες του χρόνου, ακόμα και το κατακαλόκαιρο, καθώς στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής φυσούν θαλάσσιες αύρες, αλλά δεν λείπουν και περιοχές με δέντρα που προσφέρουν αρκετή σκιά στον πεζοπόρο.»

«Σας προσκαλούμε να δοκιμάσετε αυτή τη διαδρομή και να μας πείτε τις εντυπώσεις σας!»


😀😀😀


.

.


~*~
Πέμπτη 17 Μαίου 2018

.


.
.
Πέμπτη, 14 Μάη, 2018
.
.
.
.

9 Σχόλια

τα ζώα μου


.
The girl and the lizard
.Έχει πολλά άγρια ζώα στην Ικαρία;
Έχει αλλά δεν τα βλέπεις.
Γιατί δεν τα βλέπεις;
Έτσι που ‘μαστε, καλά-καλά δεν βλέπεις τους αθρώπους και θες να δεις τις σέρφες;

(σέρφη: το άγριο ζωάκι, το ζουλάπι)

Ikarian lizard

Είναι δύσκολο να πεις αν αγαπούν τα άγρια ζώα σε τούτο το νησί. Νομίζω ότι οι πιο πολλοι άνθρωποι εδώ τα αγαπούν, αλλά να τους ρωτήσεις, ντρέπονται να το παραδεχτούν. Μπορεί να φοβούνται πως είναι σημάδι αδυναμίας ή λοξάδας να δείξουν φανερά την αγάπη τους. Όμως εγώ που κυκλοφορώ αθέατη στις ερημιές και στα χωράφια, έχω δει μοναδικές στιγμές τρυφερότητας ανάμεσα σε ανθρώπους και ζώα: ατσίδες να ακολουθούν τους γεωργούς, πουλιά που κάθονταν στους ώμους γυναικών που τάιζαν κότες, ένας που είχε ένα φίδι και το ζέσταινε στην τσέπη του, ένας κάποιος ατσίδα-άκουσα- μιλούσε στα γεράκια και στους κορκόφιλες, κ.ά.
Ένα είναι αλήθεια. Τα ζώα της Ικαρίας (εκτός απ’ τα κατσίκια που δεν μετράνε) δεν φαίνονται εύκολα. Εί
χελώναναι κι αυτά κρυμμένα όπως τα περισσότερα πράγματα σ΄αυτό το νησί, τουλάχιστον για τα μάτια του ανθρώπου της πόλης. Γι’ αυτό κι εγώ θα σας τα δείξω για να ξέρετε ποιά είναι.
Επειδή βαριέμαι να γράφω πολλά για το καθένα -δεν είμαι δα και εγκυκλοπαίδεια-, πίσω από κάθε εικόνα, αν ακουμπήσεις το ποντίκι θα διαβάσεις δυο λογάκια για το καθένα, δηλ. τι μου αρέσει στο κάθε πλάσμα, τι βρίσκω ενδιαφέρον στην προσωπικότητά του και τέτοια…
Ευχαριστώ πολύ

I love animals

Καριώτης λαγός

.

.

.

__

Οι πέρδικες είναι πουλιά, δεν είναι ζώα, όμως εγώ τις έχω για ζώα αφού δεν πολυπετούν και τριγυρίζουν χωμένες μεσ' τους λόγγους όπως κι εγώ. Είναι έξυπνες, χαρούμενες και μου κάνουν συντροφιά. Μακάρι, αντί γι' αυτήν, να είχα να βάλω δική μου φωτογραφία, αλλά δεν έτυχε ποτέ.

Είναι διαστροφικό που μου αρέσουν τα νερόφιδα; Είναι ακίνδυνα πάντως, να ξέρετε και να μην τα πειράζετε. Εμένα να με κοροϊδεύετε όσο θέλετε. Να ένας τυφλωμένος και τρομοκρατημένος Ικαριώτης λαγός. Για τη σχέση μου με τους λαγούς μπορούσα να πω πολλά αλλά δεν είναι της ώρας. Μόνο ότι παλιά με περιμπαίζανε ότι έμοιαζα με λαγουδίνα όπως έτρεχα και πήδαγα και κρυβόμουν. Αλλά αυτό αρκεί για τώρα. Αυτά τα φίδια δεν είναι οχιές. Είναι λαφιάτες. Εδώ τα λένε εφιούς ή ποντικολόγους. Είναι πολύ δραστήρια στο κυνήγι των ποντικών και κάνουν έρωτα με πολύ όμορφο τρόπο.

Τυχερή λήψη: Θαλάσσιες χελώνες κάνουν σερφ στην Ικαρία! Τα σχόλια είναι περιττά! Χελωνάκι των ποταμών της Ικαρίας. Είναι τόσο φιλικά αυτά τα χελωνάκια και έχουν τόση πλάκα που μοιάζουν με πέτρες και ξαφνικά βγάζουν πόδια και κεφάλι και περπατάνε και βουτάνε στο νερό! Ο κλασικός βάτραχος των ποταμών της Ικαρίας. Στο Φλικρ έχω μια πολύ καλύτερη φωτογραφία αλλά δείτε κι αυτή, καλή είναι, ο τύπος έχει ωραία φατσούλα.

.

__

Εντάξει, δεν είναι ζώο, είναι ψάρι καρχαριοειδές, η ζύγαινα όπως λένε εδώ οι ψαράδες τον σφυροκέφαλο. Μου αρέσει πολύ γιατί είναι πολύ παράξενος. Πολλές φορές έχουμε ψαρέψει τέτοιους. Δεν τους φοβάμαι. Λυπάμαι που δεν έχω καλύτερη φωτογραφία της παράξενης γιδοβυζάχτρας (μη γελάτε!). Είναι ένα μαγικό νυχτοπούλι που μοιάζει με γεράκι, όμως τόσο αθόρυβο που δίνει βάση σε θρύλους. Όταν τύχει και το δω, ανατριχιάζω. Έχει κάτι από φάντασμα. Ώρα να φρικάρουμε λιγάκι με τον ανατριχιαστικό αφιάλακα, μια μεγάλη επικίνδυνη αράχνη που συναντάμε καμιά φορά στην Ικαρία. Ένα θα σας πω: είναι ένα είδος ταραντούλας και η κοινή Ελληνική ονομασία του είναι... ΜΑΡΜΑΓΚΑ! Ευτυχώς η μαρμάγκα είναι πολύ βραδυκίνητη.

Ο σπάνιος πράσινος φρύνος είναι πολύ συχνός στην Ικαρία. Είναι πολύ ωραίος αλλά δεν πρέπει να τον πιάνουμε γιατί το δέρμα του περι΄χει επικίνδυνες τοξίνες! Όπως ο κορκόφιλας, μ' αρέσει γιατί κι αυτός είναι από άλλο πλανήτη. Η σαλταμίδα είναι μια πραγματικά κακιά, πολύ επιθετική αράχνη που μοιάζει και με σκορπιό. Είναι εξωγήινο πλάσμα και μολονότι τη φοβάμαι, της αξίζει κάθε θαυμασμός. Ευτυχώς οι σαλταμίδες είναι σπάνιες. Είναι νυχτόβιες και επί το πλείστο ζουν στα δάση της Ικαρίας στα βουνά. Το μεγάλο σκαθάρι Ρινόκερος όπως το λένε το βλέπει κανείς πολύ συχνά στη Ικαρία τον Ιούνιο. Έχει πολύ μεγάλη πλάκα, αυτό έχω να πω μόνο. Όταν έχει ερωτική διάθεση, πετάει κιόλας! Εκεί να δεις γέλια!

Το Ζωολόγιο μου θα ήταν ελλιπές αν δεν σας έδειχνα κι έναν σκορπιό. Οι σκορπιοί της Ικαρίας, άλλοτε άφθονοι, σήμερα σπανίζουν. Βγαίνουν τη νύχτα, ενώ τη μέρα είναι κρυμμένοι μέσα στις πέτρες. Συνήθως είναι μικροί. Έχω πολύ καιρό να δω έναν αληθινά μεγάλο. Για όσους με πρήζουν αν έχει οχιές στην Ικαρία, ναι λοιπόν ΕΧΕΙ! Εδώ βλέπετε ένα Αστρίτη, την κλασική οχιά των νησιών του Αιγαίου. Ναι, είναι δηλητηριώδης, αλλά σπάνια τους βλέπει κανείς. Χωρίς να είμαι ειδική, υποθέτω ότι οι άφθονοι αβλαβείς ποντικολόγοι (λαφιάτες) δεν τους αφήνουν τον ζωτικό χώρο που χρειάζονται. Ας τελειώσουμε ήρεμα με ένα γλυκό σκαντζοχοιράκι. Λένε πως δεν υπήρχανε παλιά στην Ικαρία αυτά τα ζώα. Ό,τι κάποιος κάποτε έφερε ένα ζευγάρι για πλάκα. Βρήκαν το περιβάλλον ευνοϊκό και πολλαπλασιάστηκαν. Μου αρέσουν οι σκατζόχοιροι. Όταν μαζεύουμε ελιές του βρίσκουμε καμιά φορά να έχουν πάει στο χωράφι πριν από μας και να τρώνε τις χαμάδες. Είναι πολύ δυνατοί και επίμονοι.

.

__

_

Αυτά.
Θα μπορούσα να γράψω χίλια-δυο.
Αλλά αυτά νομίζω είναι αρκετά.
Έγραψα για τα ζώα γιατί τα αγαπώ
και χαίρομαι που στο νησί που ζω έχει
αρκετά.

😌 😌 😌

_

__

_

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου, 2017
_

 Previous post: omnia magica

_

.

8 Σχόλια

Τι θα κάνουμε το φετινό χειμώνα


.
In Nana to agrimi's blog: 'Always back to angels' pools in spring!'
.«..πάντα είχαμε το όνειρο να φτιάξουμε μια μεγάλη πεζοπορική διαδρομή που θα συνδέει δύο από τα πιο εντυπωσιακά φαράγγια της Ικαρίας, της Χάλαρης στο βορρά και του Ρυάκα στο νότο. Το αποτέλεσμα θα ήταν μια μοναδική «ποταμίσια» διάσχιση του νησιού, από την παραλία του Να στη περιοχή των Ραχών μέχρι την παραλία του Ρυάκα στην περιοχή του Μαγγανίτη

Ημερολόγιο Εκδρομών και Δραστηριοτήτων του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας: 'Κυριακή 8/6/14 : Εκδρομή εξερεύνησης και φαραγγισμού (Εριφή - Ρυάκας)'

Αναγνώστη, σπάνια είδες να γράφω στο πρώτο πληθυντικό πρόσωπο. Αλήθεια είναι, ποτέ μου δεν ένιωσα ότι ανήκω σε κάποιους ή σε κάτι, παρά μόνο -κι αυτό τώρα τελευταία- ότι ανήκω στο χώρο που ζω.
Εδώ λοιπόν στο νησί, εκτός από μια μοναδική κορυφογραμμή με κρυφές κοιλάδες και άγριες παραλίες, έχει μερικά πολύ εντυπωσιακά βαθιά φαράγγια. Τέτοια μέρη, όταν είμουν μικρή, όποτε τα έβρισκα, ήθελα να τα κρατήσω μόνο για τον εαυτό μου. Αργότερα όμως κατσίκια, αγελάδες, σκουπίδια, τσιμέντα και μπάζα με έκαναν και κατάλαβα ότι αν και μοναχική από τη φύση μου, πρέπει να βοηθώ να γνωρίσουν οι άνθρωποι καλύτερα το περιβάλλον τους και να μην το καταστρέφουν, γιατί είναι ο μόνος αληθινός πλούτος που έχουμεScetchy map of the hike of the two canyons in Ikaria στην Ελλάδα.
Γι’ αυτό, τώρα όπως κι άλλες φορές, βοηθάω στην ιδέα του ΟΠΣ Ικαρίας που την κεντρική ιδέα της βρήκα κι έγραψα για εισαγωγή.
Θέλω λοιπόν να βοηθήσω να φτιαχτεί «το Μονοπάτι των Δύο Φαραγγιών» : να μαζευτούν φωτογραφίες και συντεταγμένες, να οριστούν σημεία για διανυκτέρευση, να μετρηθούν αποστάσεις και να ασφαλιστούν δύσκολα περάσματα.
Νας, Χάλαρη, Εριφή, Σελίνι, Γέλι, Ρυάκας – τα ξέρω καλά αυτά τα μέρη. Ένα λέω μόνο:
άσχετα αν δεν έγινε τίποτα στην πράξη, δίκαια αυτή η έκταση κηρύχτηκε κάποτε «Περιοχή NATURA2000»!
The wet part of the trail in Chalares Canyon, IkariaΌσοι αγαπάτε τα άγρια τοπία με βράχια, δέντρα και νερά, δείτε τώρα μερικές φωτογραφίες που μάζεψα και συμφωνήστε μαζί μου. Αξίζει να γίνει το «Μονοπάτι των Δύο Φαραγγιών»!!!
.

.My 5fingers

I love Ikarian canyons!

.

Φαράγγι της Χάλαρης : Νας – Πέζι__

Nas, woman in the heart of nature A Noon in the River 9 While everybody was watching the Olympic games

Στερέωση σχοινιού ασφαλείας στο Φαράγγι της Χάλαρης 24 hours in the canyon 7 Dipotama in a rather dry May

Ratsos 02.09.16 - 02: Irresistible classic pose 24 hours in the canyon 3 On the way home through the pine trees in the green side of the canyon

.

Αθέρας : ΠέζιΕριφήΓέλι__

Pezi 07: Young Prince Hawthorn! Ikaria 214: Between Agios (St.) Isidoros & Mt. Melissa (1033 m.) Ikaria 72

proespera-1, from 'Stacking stones Pezi 01: Melting rocks Going swimming on the mountain

Hawthorn with white blossoms on the plateau wildcamp3, from 'Mountain Camping Easter' We scout

EGRf009 (view of the island and other rocks) EGRf064: Amazing rock formations inside the passage to the canyon. EGRf058: The man and the place

.

Φαράγγι Ρυάκα : Γέλι – παραλία Ρυάκα__

A crest of the ridge seen from below We laugh EGRf062: Amazing rock formations inside the passage to the canyon

Chapel between two crests Ryakas Ikaria Sept 2013 015 Ryakas Ikaria Sept 2013 035

EGRf039 (the girls of the 1st team) EGRf040 (as inviting as it looks) EGRf026 (girl of the 2nd team)

Ryakas Ikaria Sept 2013 034 EGRf030 (Zino looking at the fall) EGRf036 (the 5th large pool & the deepest)

Ryakas Ikaria Sept 2013 036 EGRf033 (Zino tired) EGRf031 (4th large pool)

EGRf035 (canyoning involves swimming) Ryakas Ikaria Sept 2013 013 Ryakas Ikaria Sept 2013 031

Ryakas Ikaria Sept 2013 039 EGRf044 (general view of Ryakas canyon from the beach) EGRf046 (Ryakas beach - end of the hike)

_

Αυτά.
Στοιχεία άλλα δεν δίνω.
Είναι νωρίς και ξέρω ότι προτρέχω
και είμαι βιαστική κι αυθαίρετη ως συνήθως.
Αλλά άμα γουστάρεις, αναγνώστη, γενικά για τα φαράγγια της Ικαρίας
μπορείς να δεις πολλές εικόνες στο: Google Image Search: «Ikaria+canyon»

Google Image Search for: Ikaria+canyonGoogle Image Search for: Ikaria+canyon

👣 👍 ♑ 🌄

_

__

_

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου, 2016
_

_

.

6 Σχόλια

Κολυμπότρυπες ☺ στην Ικαρία


.
The most known swimming hole in Ikaria, click to view larger in Flickr
.
Γεια σας
Γύρισα από τη Λέσβο πολύ κουρασμένη όπως και τις προηγούμενες φορές και ευτυχώς εδώ τα βρήκα όλα ήρεμα και πολύ αγροτικά. Παρόλα αυτά είμαι ακόμα ταραγμένη γι’ αυτό σκεφτόμουν π.χ. να γράψω για θέματα αρχαία και αλλόκοτα όπως αThe Wind Burials, a comic by Kostas Kiriakakis: The “wind burials” (Anemotafia) is an old ritual performed hundreds of years before in the Greek island of Icaria. They would “bury” the strong winds so their fishermen could go back into the open sea. Here is a representation of how that ritual was performed according to local folklore.ς πούμε τα ΑΝΕΜΟΤΑΦΙΑ ΤΗΣ ΙΚΑΡΙΑΣ που ήταν ένα μαγικό εθιμικό που έθαβαν τους ανέμους που έκαναν ζημιές και που γι’ αυτό το Άρθρο στο ikariamag: ΞΕΝΑΓΗΣΗ στο ΝΑ της Ικαρίαςεθιμικό βρήκα εδώ ένα καταπληκτικό καρτούν.
‘Η για την τελετή ΤΑΥΡΟΠΟΛΙΟΝ που έκαναν στο Να στην αρχαιότητα, που άρχισε σαν μια απλή, σεβαστική θυσία στην Αρτέμιδα αλλά έγινε αργότερα μια άγρια και αιματοβαμένη τελετή στα χρόνια των Ρωμαίων.
Antonis THEODORIDIS photographer, The Caravan Project: 'Ικαρία: το ουράνιο νησί'‘Η να έγραφα για κάτι πιο σημερινό, π.χ. τους ρομαντικούς «αγριάνθρωπους» που πότε-πότε συναντά κανείς στην Ικαρία όπως τους φωτογράφησε και έγραψε γι’ αυτούς ένας που το έψαξε το θέμα…
Στο τέλος όμως αποφάσισα να γράψω για κάτι πιο ευχάριστο και πιο φωτογενές, για κάτι που κάναμε ανέκαθεν και στη Σαμοθράκη και στην Ικαρία, δηλαδή να ψάχνουμε και να βρίσκουμε… «κολυμπότρυπες» («swimming holes») και να κάνουμε… «άγριο μπάνιο» («wild swimming»). Κι αφού δανείστηκα τη ξένη ορολογία, θα δανειστώ επίσης και τους ξένους ορισμούς τους οποίους μεταφράζω και παραθέτω παρακάτω. 🙂
Και μιας και έλεγα προτήτερα για τελετές, θεωρείστε, φίλοι αναγνώστες, τούτο το ποστ σαν τη δική μου τελετή για να βρέξει επιτέλους για να γεμίσουν οι πηγές κι οι ποταμοί. Δυστυχώς γιατί είχαμε πολύ αναβροχιά εφέτος στο Αιγαίο…
Πάμε λοιπόν να δούμε μερικά από αυτά που λένε οι ξένοι για τις «βάθρες» και τις «αγγελολιβάδες» και για το κολύμπι σε νερά αυτού του είδους. Τα κείμενα προέρχονται από ειδικευμένα σάιτ που βρήκα στο web. Οι πιο πολλές φωτογραφίες είναι δικές μου αλλά έβαλα και μερικές καλών μου φίλων.
.

Κολυμπότρυπες
και κολύμπι σε κολυμπότρυπες

Cold showers for all (1) by Nana agrimi | Flickr

«Μια κολυμπότρυπα είναι ένα σημείο σε ένα ποταμό, χείμαρρο, ρέμα ή πηγή που είναι αρκετά μεγάλο και βαθύ για να κολυμπήσει ένας άνθρωπος. Ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως για γλυκά, τρεχούμενα νερά και όχι για θάλασσες και λίμνες. Ιδιαίτερα στο Ηνωμένο Βασίλειο η κολύμβηση σε κολυμπότρυπες έχει μακρά ιστορία και εκεί μάλιστα εφευρέθηκε πρόσφατα ο όρος «wild swimming» ειδικά μετά την κυκλοφορία βιβλίων πάνω στο θέμα τα οποία έγιναν bestsellers όπως το Waterlog του Roger Deakin.»

Trio at the green pool by Nana agrimi | Flickr

«Σε κάποιες απομακρυσμένες κολυμπότρυπες συνηθίζεται η γυμνή κολύμβηση που έχει πολλούς οπαδούς. Ιστορικά μιλώντας, οι κολυμπότρυπες, αν και πολύ αγαπητές στην Ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα, ανακαλύφθηκαν ξανά από μια νέα γενιά Ευρωπαίων καλλιτεχνών στις αυγές του 19ου αιώνα. Οι καταρράκτες και οι λίμνες, με γύρω τους βουνά και δέντρα, θεωρήθηκαν από αυτούς ως η πεμπτουσία της φυσικής ομορφιάς.»

nακεd & unemployed by Nana agrimi | Flickr

«»Άγρια κολύμβηση» θεωρείται η «φυσική κολύμβηση», δηλαδή το κολύμπι σε μια περιοχή απόλυτα φυσική, μακριά από ανθρωπογενείς δομές. Παρόλα αυτά, δεν πρόκειται για σπορ ή αθλητική δραστηριότητα. Η φυσική κολύμβηση επιδιώκει την επανασύνδεση του ατόμου με τη φύση και το βίωμα του κόσμου μέσα από μια μοναδική και ασυνήθιστη οπτική.»

Μια φορά μια καβάτζα τον Αύγουστο by Nana agrimi | Flickr

«Όταν κολυμπά γυμνός σε τέτοια μέρη, βλέπει και αισθάνεται κανείς τα πράγματα με έναν τρόπο πολύ διαφορετικό. Βυθίζεται στη φύση και γίνεται μέρος της με ένα τρόπο πολύ πιο έντονο και ολοκληρωμένο απ’ ότι στο στεγνό έδαφος, ενώ μια ιδιαίτερη «αίσθηση της παρούσας στιγμής» απλώνεται και κατακλύζει τον κολυμβητή.»

Girl in my gorge by Nana agrimi | Flickr

«Τα ύδατα αυτού του είδους ανέκαθεν θεωρούνταν ότι έχουν τη μαγική ικανότητα να θεραπεύουν. Ότι, δηλαδή, με κάποιο τρόπο μπορούν να μεταδώσουν τις δικές τους αυτο-αναγεννητικές ικανότητες στον κολυμβητή. Το βέβαιο είναι ότι δημιουργούν μία αίσθηση απόλυτης ελευθερίας και φυσικότητας εξαιτίας της γυμνότητας και της ελαφράδας που αισθάνεται ο κολυμβητής και πολύ συχνά προκαλεί σ’ αυτόν ένα βαθύ συναισθηματικό δεσμό με τα συγκεκριμένα κολυμβητικά σημεία.»

Upstream trekking by Nana agrimi | Flickr

«Εκτός από τα γενικό όφελος για την υγεία που οφείλεται στο κρύο νερό, η «φυσική κολύμβηση» έχει αποδειχθεί ότι καταπραΰνει τα συμπτώματα της κατάθλιψης. Έστω και στιγμιαία βουτιά σε ένα σώμα φυσικού ψυχρού νερού ενδυναμώνει και αφήνει μία ιδιαίτερη αίσθηση ευεξίας μακράς διάρκειας, κάτι που οι άλλοι αντιλαμβάνονται σαν μια «ρόδινη λάμψη».»

A Noon in the River by angelos ka | Flickr

«Η φυσική («άγρια») κολύμβηση δεν είναι περίπλοκο ζήτημα. Αρκεί κανείς να βρει μια ωραία κολυμπότρυπα, να γδυθεί και να μπει μέσα. Φυσικά υπάρχουν κάποιοι κανόνες ασφάλειας, όμως αυτοί είναι πολύ λιγότεροι απ’ όσο θα περίμενε κανείς.»

x37 by angelos ka | Flickr

«Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι το να γδύνεσαι δημόσια και να βουτάς σε μια κολυμπότρυπα είναι αλλόκοτο και ανάρμοστο. Κατά μία έννοια έχουν δίκιο. Ασφαλώς αισθάνεται κανείς παράξενα τις πρώτες φορές που το επιχειρεί, όμως όταν ξεπεραστεί αυτό το αίσθημα, τότε αυτή η ελαφράς μορφής εκτροπή απ’ τους κανόνες κάνει την όλη εμπειρία ακόμα πιο συναρπαστική.»

wild canyon ride 25 by angelos ka | Flickr

«Πρέπει να θυμόμαστε ότι κανείς δεν θεωρεί παράξενο το κολύμπι στη θάλασσα. Στην ουσία δεν υπάρχει καμία διαφορά. Η («άγρια») κολύμβηση μας επιτρέπει να ξανακερδίσουμε μία αίσθηση του τι είναι πραγματικά παλιό, παρθένο κι άγριο, αφήνοντας την πεπατημένη οδό και ξεκόβοντας από την επίσημη, κατεστημένη άποψη για τα πράγματα.»

.

.

Τα καλύτερα από τα παραπάνω αποσπάσματα έγραψε ο φυσιολάτρης συγγραφέας, ποδηλάτης και κολυμβητής, Roger Deakin στο διάσημο βιβλίο του «Waterlog». Δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο. Επίσης θεωρώ πολύ συμβατικό να γράψω κάτι για την προστασία του περιβάλλοντος στις κολυμπότρυπες και για τους κανόνες ασφαλείας στην φυσική κολύμβηση. Η φύση είναι βίωμα. Ό,τι χρειάζεται κανείς πρέπει να το μάθει σιγά-σιγά μόνος του μέσα στην ίδια τη φύση, ανοίγοντας το μυαλό και τις αισθήσεις, αλλάζοντας τις οπτικές γωνίες, απελευθερώνοντας για λίγο τον καταπιεσμένο «άγριο άνθρωπο» που όλοι έχουμε κρυμένο μέσα μας. Αλλιώς δεν αξίζει. 🙂

LINKS:

In Eleni's blog: *2 uUNdrowned Ophelias* In Eleni's blog: 'No Nature without Culture' Στο δικό μου μπλογκ: 'Helping Hands' In my blog: 'Always back to angels’ pools in spring!'

.

.

⭐ ⭐ ⭐
.
.

.
Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2016

Next post: «An U/W shot from Ikaria in TSDR Calendar 2016»

Previous post: «Simply ♡ Ikarian»

.
.

11 Σχόλια

Hiking routes by OPS Ikarias in Google maps


.

OPS Ikarians on Mt Atheras

eopsilogo-bw2Let’s see a few cool hiking routes created on Google maps by the Mountain Climbing and Hiking Club of Ikaria. In spite the lack of support by government and privates, OPS Ikarias are doing more than their best to promote hiking in Ikaria. In Click on image to view all maps in this entry the course of time they have literally built with their hands a large network of very popular hiking routes in the island’s varied landscapes and since 2014 when they owned a page in Google they started making Google maps of some of these hikes. Though I have helped several times, it is never enough. There is and there will always be plenty more to do.

This entry stands as a due tribute, promotion and encouragement to the their effort. As I said and as surprising as this can be, the OPS Ikarias are not funded by anybody. On they other hand,  as far as marking and mapping the paths are concerned, given that they are very few and that the terrain of the island is very rough and complicated, they haven’t done badly at all!

However, their task is far from being concluded. The maps that I am presenting below to do not correspond to organized, marked and clearly secure trails of the kind we see in other parts of the world. So very often advise and guidance in needed in advance. But the good thing is that the OPS Ikarias are residents who live on the island all year long. So, before you take up any of these hikes, I am asking you to get in contact with them either through their Google page, their blog or their page on facebook.

As far as I am concerned, I am giving you these maps -product of long, hard work in the field and on the computer. Being very familiar with all of these hikes, I have added behind the links (move your mouse over to read) my own short descriptions and tips.One last word before we start: don’t miss to have a look at all the great photos included in the maps!

1) The Round of Eastern Messaria in Ikaria on Foot
(See also: «Old lanes revisited»)

 

2) Winter Explorations in Voutsides river in Messaria
(See also: «Οι χειμωνιάτικοι καταρράκτες του μικρού Ναναζόνιου»)

 

3) The Round of Radi Forest on Foot
(See also: «Legends about Ikaria: The Forest of Radi»)

.

4) «HINTERLAND»
a hiking round in the wild mountains of western Ikaria

(Also: «HINTERLAND: γύρος στην ορεινή ενδοχώρα της δυτικής Ικαρίας.»)

.

.

5) «Karavostamo – Dokimi – Arethousa – Chrysostomo»
Crossing Mt Atheras from north to south

(Also: «Karavostamo – Dokimi – Arethousa – Chrysostomo: the pictures!.»)

.

6) «Mountain hiking and rock climbing in Ryakas»
A dangerous, fascinating area

(Also:All entries tagged ‘Ryakas’ in the OPS Ikarias blog.)

.

.

7) «Karkinagri – Kavo Papas»
Hiking along one of Ikaria’s wildest coasts

(Pictures: «A Day at an Exhibition»)

.

⭐ ⭐ ⭐

Caution: These hiking routes may look great on Google maps but the truth is that they are far from being completed as projects. In spite of the help that you may get from OPS Ikarias, ifAgency of mountain tour guiding in Ikaria. you still feel unsure, no worries! You may seek professional assistance from KANGA ツ  Simple people, all of them members of OPS Ikarias and residents of the island, these guys will only be glad to show you around on a very reasonable price. 🙂 Aye, almost forgot! They also own a Google page though I don’t think they are on facebook yet.

.

Now let me say that I am go to go on picking from the OPS Ikarias map collection. I think the next maps will be our own favorites, «The Trail of the Elves» ^^’ and  «The Trail in Chalares Canyon»   ^^’

⭐ ⭐ ⭐

As for those of you who ran across my blog while you only looking for general information and things to do in Ikaria, you may read, for instance:

Touristicon

In my blog: Things to do in Ikaria, in Greek

Ikaria in August – Instructions for Use

In Eleni's blog: Basic things to know about Ikaria in August

….
.

…..

……………..Bye for now..
……………………. 🙄

.
..Tuesday, March 15 2016.
.
..Next post: Simply ♡ Ikarian
.
  Previous post: Τα σέβη μου σ’ εκείνους που επιμένουν..

…..

8 Σχόλια

Break on through to the other side ☀ yeah !


.
.

Let’s have a break. It’s almost August. Join us.  «Break on through to the other side.» ♪♫ ♪♫ ♪♫

Eleni's Blog in Ikaria

.

Walking with friends in the amazing rockscapes of Pezi, Ikaria island, Greece, May 14, 2015. Taking photos and singing ♪♫ ♪♫ ♪♫

«I found an island in your arms, Country in your eyes, Arms that chain, Eyes that lie, Break on through to the other side, Break on through to the other side,yeah !»

^^’ 

Here are the 17 shots I chose to post to (w) and my Flickr. For technical reasons, as well as because I wanted to keep my comeback as quiet as possible, I have set their dates to an earlier year. I also decided, instead of posting a new entry, to edit one of 2006 which made no sense anymore. Anyway, human time is not important in the rock and tree kingdom of Pezi. One full day up there and it was as if we had been there for 3 years. Go there!…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 237 επιπλέον λέξεις

3 Σχόλια

Older Posts »
Αρέσει σε %d bloggers: