Posts Tagged my world

Έκθεση βραχομορφών και φυσικών θαυμάτων


.

Ikaria 083 - from living in Ikaria in a place that's often covered with snow in the winter; not for too long though...Γεια σας εκεί έξω😋
Τώρα κανονικά θα ‘πρεπε ν’ ανέβαζα Από Ορειβατικό Πεζοπορικό Σύλλογο Ικαρίας χάρτης στο Google maps της διαδρομής: Καραβόσταμο - Αρέθουσα - Δοκίμι - Χρυσόστομο χάρτες μονοπατιών στο μπλογκ, Sudden Vineyard αλλά που καιρός;
Είναι σε εξέλιξη οι αγροτικές εργασίες της  Our old rototiller still tilling in Ikaria άνοιξης και συνάμα γίνονται πολλά πράγματα, καλά, κακά ή αδιάφορα, απορώ που γίνονται τόσα, τέλος πάντων, αυτό το ποστ είναι για να μη λένε οι φίλοι ότι τους ξέχασα και πιάνουν τα τηλέφωνα, καλά είμαι, ρε παιδιά, ορίστε και αυτές οι φανταστικές φωτογραφίες από μια εκδρομή A day at an exhibition, Cape Papas, Ikaria, March 2017 - Slideshow of 29 pictures by angeloska, on Flickr που έγινε πριν δύο εβδομάδες, έτσι για να βλέπετε, να μη λέτε ότι δεν έχουμε κουλτούρα στο νησί, έχουμε και παραέχουμε.
Π.χ. έχουμε γλυπτική της φύσης, ζωγραφική του πελάγου, θεατρικά εμπνευσμένα απ’ το τοπίο κι  Little Sandra running barefooted εξερευνήσεις ερειπίων οικισμών που μοιάζουν σαν προϊστορικοί. Και έχουμε και σπορ, π.χ. ξυπόλητο τρέξιμο παιδιών στα μονοπάτια, κολύμπι σε άγρια νερά, σκαρφάλωμα σε βράχια και πότε-πότε άσκοπες περιπλανήσεις που είναι για μένα οι καλύτερες.
😋
Άντε γεια τώρα, σκάβαμε και μαγειρεύαμε όλη μέρα, ελπίζουμε να βρέξει λίγο αυτές τις μέρες, να ποτιστεί ηArticle in Eleni's 💗 blog: «A Day at an Exhibition» : «Hard hiking, wild swimming and admiring rocks scuptured by nature in Cape Papas, Ikaria». 29 pictures from a wild hiking and swimming adventure in a fascinating coast full of natural wonders under Ikaria's westernmost Cape Papas undertaken by the Mountain Climbing & Hiking Club of Ikaria γη, να ξεκουραστούμε κι εμείς. Αυτά από μένα, πάτε στο μπλογκ της Ελένης να δείτε το ωραίο φωτο-ποστ που λέγεται: «A Day at an Exhibition» που πάει να πει «Μια Μέρα σε μια Έκθεση». Τι έκθεση; Μια έκθεση βραχομορφών και φυσικών θαυμάτων που βλέπει κανείς μόνο με τα πόδια και που αν είναι τολμηρός μπορεί να κάνει και μπάνιο!

Φιλιά💋
Νανά
..
⭐ ⭐ ⭐
Πέμπτη, 30 Μάρτη, 2017
_
.
Previous post: «τα ζώα μου»
.
.
Advertisements

7 Σχόλια

An U/W shot from Ikaria in TSDR Calendar 2016



«Dive with me» by Peggy Zouti on The Skinny Dipping Calendar 2016~

.
…………………………………………..
Hello…
I sulk in Ikaria I’ve made this post together with Eleni who always keeps an eye on me and doesn’t let’s me sulk. The story is that an amazing underwater picture taken by a Greek girl in Ikaria in 2015 appears in this year’s edition of the renowned, New York based, Skinny Dipping Report Calendar! One for every month, the locations included are: 1) Nevada Falls, Yosemite National Park, CA USA, 2) Cheaspeake Bay, Maryland USA, 3) Still Creek, Rhododendron, Oregon, USA, 4) Cabo de Palos, Murcia, Spain, 5) Boranup Beach, Boranup, Western Australia, 6) Munds Springs, Sedona, Arizona, 7) Cala Llamp,
Andtratx, Mallorca, Ballearic islands, Spain, 8) Cozalandia Falls, San Sebastian, Puerto Rico, 9) Noosa, Queensland, Australia, 10) Snake River, Grand Teton National Park, WY, USA, 11) Nas beach, Ikaria island, Greece, 12) Whistler, British Columbia, Canada. If that was not enough, the 11th picture was chosen for the cover!
……………………………………❤ 😀

~

All 12 SD pictures in TSDR Calendar 2016
~


These are the facts. As for the impressions, I will be as thrifty with words as Peggy Zouti, the maker of this picture. That’s all she said  about her little triumph on her wall in facebook
few days ago:
…………………..
«THE SKINNY DIPPING REPORT: The World’s Leading Authority on Swimming Naked and Doing it Well. For all those who LOVE swimming naked this is a calendar and a guide to swimming naked in beautiful post around the world, with real people and real stories. My real story is on November at Nas beach, Ikaria island, Greece and also the cover of the calendar!» ^^’

Peggy Zouti’s post on facebook about her picture.
.
………….
…….
Peggy is a Flickr friend, younger, more daring and 100% more photographer than I am. Below is her original photo, the «Dive with me» (under the same sky) from Ikaria in her page on Flickr. Click on it to see it and let her see her page views rise! Perhaps after that she will tell us the story that goes with the picture!
.
.

Original «Dive with me» from the set: «Under the same sky» by Peggy Zouti on Flickr~

.

………….
…….

Quotes, sources and resources about TSDR and SD in general:
………….

«In the 21st century, we
TSDR on tumblrare witnessing the blurring of the dichotomy between photographer and subject. As the camera lens ceases to subjugate as it once did, a third category of nude imagery is emerging that is neither porn nor advertising but social erotica. To be sure, there is still a transaction at play but the currency is far more social than it is monetary.»
— The Skinny Dipping Report (tumblr)


………….

«WHY SKINNY DIPPING?
TSDR on instagramSkinny-dipping is the world’s most universally recognized erotic social experience. For many, it was our first time being naked outdoors, even our first time being naked with someone else. Our first skinny dip may have been an act of rebellion, perhaps from parents, friends, or simply our own fears. We reassured ourselves and maybe each other with the promise that darkness TSDR on instagramand water would conceal our naked bodies, when secretly we knew there was plenty of light to see. It was a good excuse to subvert our own fears of being naked together.
In skinny-dipping – the memory, the idea, and the feeling – there is much to explore.»
— The Skinny Dipping Report (instagram)


………….

«WHY NOW?
TSDR on FlickrThe Internet has democratized cultural production in all conceivable media and genres. It should come as no surprise that has also fundamentally altered the production and sharing of nude imagery, both in practice and intent. TSDR on Flickr What inspires women to submit their naked photos online? The short answer is – Control. The ability to show yourself on your terms, how you’d like to be seen, free from the distortion of someone else’s viewpoint and the sanitizing of Photoshop. For some contributors this is an exposition of pure art. For others it’s a rebellious gesture, erotic expression, a desire to be desired, or a cathartic process. And for everyone, as we’re told every day, it’s just hugely fun. In the 8 years since we began collecting folios we’ve amassed around one million raw images from over 5 thousand contributors in nearly 8000 folios (not all are online, yet). We get more visitors than the Guggenheim, we have a larger collection than the Louvre and track the zeitgeist like the Tate cannot.»
— The Skinny Dipping Report (Flickr)
……….



~

That’s all.
To be honest, as far as I am concerned, I am out of words. From Ikaria Greece, through Valencia Spain, to New York USA! Out here in this little island of rocks I will never allow myself to sulk any more!

😀
~




10 Σχόλια

Hiking routes by OPS Ikarias in Google maps


.

OPS Ikarians on Mt Atheras

eopsilogo-bw2Let’s see a few cool hiking routes created on Google maps by the Mountain Climbing and Hiking Club of Ikaria. In spite the lack of support by government and privates, OPS Ikarias are doing more than their best to promote hiking in Ikaria. In Click on image to view all maps in this entry the course of time they have literally built with their hands a large network of very popular hiking routes in the island’s varied landscapes and since 2014 when they owned a page in Google they started making Google maps of some of these hikes. Though I have helped several times, it is never enough. There is and there will always be plenty more to do.

This entry stands as a due tribute, promotion and encouragement to the their effort. As I said and as surprising as this can be, the OPS Ikarias are not funded by anybody. On they other hand,  as far as marking and mapping the paths are concerned, given that they are very few and that the terrain of the island is very rough and complicated, they haven’t done badly at all!

However, their task is far from being concluded. The maps that I am presenting below to do not correspond to organized, marked and clearly secure trails of the kind we see in other parts of the world. So very often advise and guidance in needed in advance. But the good thing is that the OPS Ikarias are residents who live on the island all year long. So, before you take up any of these hikes, I am asking you to get in contact with them either through their Google page, their blog or their page on facebook.

As far as I am concerned, I am giving you these maps -product of long, hard work in the field and on the computer. Being very familiar with all of these hikes, I have added behind the links (move your mouse over to read) my own short descriptions and tips.One last word before we start: don’t miss to have a look at all the great photos included in the maps!

1) The Round of Eastern Messaria in Ikaria on Foot
(See also: «Old lanes revisited»)

 

2) Winter Explorations in Voutsides river in Messaria
(See also: «Οι χειμωνιάτικοι καταρράκτες του μικρού Ναναζόνιου»)

 

3) The Round of Radi Forest on Foot
(See also: «Legends about Ikaria: The Forest of Radi»)

.

4) «HINTERLAND»
a hiking round in the wild mountains of western Ikaria

(Also: «HINTERLAND: γύρος στην ορεινή ενδοχώρα της δυτικής Ικαρίας.»)

.

.

5) «Karavostamo – Dokimi – Arethousa – Chrysostomo»
Crossing Mt Atheras from north to south

(Also: «Karavostamo – Dokimi – Arethousa – Chrysostomo: the pictures!.»)

.

6) «Mountain hiking and rock climbing in Ryakas»
A dangerous, fascinating area

(Also:All entries tagged ‘Ryakas’ in the OPS Ikarias blog.)

.

.

7) «Karkinagri – Kavo Papas»
Hiking along one of Ikaria’s wildest coasts

(Pictures: «A Day at an Exhibition»)

.

⭐ ⭐ ⭐

Caution: These hiking routes may look great on Google maps but the truth is that they are far from being completed as projects. In spite of the help that you may get from OPS Ikarias, ifAgency of mountain tour guiding in Ikaria. you still feel unsure, no worries! You may seek professional assistance from KANGA ツ  Simple people, all of them members of OPS Ikarias and residents of the island, these guys will only be glad to show you around on a very reasonable price. 🙂 Aye, almost forgot! They also own a Google page though I don’t think they are on facebook yet.

.

Now let me say that I am go to go on picking from the OPS Ikarias map collection. I think the next maps will be our own favorites, «The Trail of the Elves» ^^’ and  «The Trail in Chalares Canyon»   ^^’

⭐ ⭐ ⭐

As for those of you who ran across my blog while you only looking for general information and things to do in Ikaria, you may read, for instance:

Touristicon

In my blog: Things to do in Ikaria, in Greek

Ikaria in August – Instructions for Use

In Eleni's blog: Basic things to know about Ikaria in August

….
.

…..

……………..Bye for now..
……………………. 🙄

.
..Tuesday, March 15 2016.
.
..Next post: Simply ♡ Ikarian
.
  Previous post: Τα σέβη μου σ’ εκείνους που επιμένουν..

…..

7 Σχόλια

Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν


.

 

lol cow girl nanaΓεια σας
Είναι ένας καλός Φλεβάρης κι εγώ συνεχίζω να νιώθω δοτική, γεμάτη ευγνωμοσύνη για τούτο το νησί. Έλεγα πως ήταν ώρα να δημοσίεHiking around Radi forest Ikaria - Google mapυα κάτι πρακτικό όπως ας πούμε έναν καινούριο ψηφιακό χάρτη, π.χ. σαν αυτόν εδώ, όμως μαθαίνω ότι η έρευνα πεδίου δεν έχει τελειώσει ακόμα.
  Περιμένοντας, και μιας και έχω μεγάλη όρεξη να δημοσιεύσω κάτι, διάλεξα ένα άρθρο που έγραψε για το ikariamag μια γερμανίδα που ονομάζεται Birgit Urban η οποία προτΤης Birgit Urban στο ikariamag: 'Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν'ιμά να επισκέπτεται την Ικαρία το χειμώνα. Το αναδημοσιεύω γιατί είναι ένα κείμενο που με εκφράζει κι απ’ όσο ξέρω εκφράζει τη σκέψη και τη στάση πολλών ανθρώπων σαν κι εμένα που έχουν επιλέξει να ζουν μόνιμα στο νησί.
  Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου, το ίδιο και για τις εμβόλιμες εικόνες είμαι υπεύθυνη εγώ. Παραπέμπουν σε σχετικές αναρτήσεις στο μπλογκ μου ή της Ελένης σχετικές με – ναι; να το πω; – τον επαναποικισμό της Ικαρίας. 
^^’
.

Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν

Στο μπλογκ της Ελένης: 'Σε Δίλημμα'

«Έχετε μάλλον βρεθεί σε παρόμοια θέση: Χριστούγεννα, η οικογένεια και οι φίλοι συγκεντρώνονται και όλοι προσπαθείτε να ενημερωθείτε για τα νέα των δικών σας, γύρω από το γιορταστικό τραπέζι.
Φέτος βρέθηκα αντιμέτωπη (σημ. στη Γερμανία) με πολλές περίεργες και «ελαφρώς ειρωνικές» ερωτήσεις: «Γειά σου Μπίργκιτ, πώς πάει η ελληνική σου περιπέτεια; Εξακολουθείς να ταξιδεύεις σ ’αυτό το  μακρινό νησί – θύμισέ μου το όνομά του γιατί το ξέχασα – Δεν έχεις βαρεθεί να πηγαίνεις πάντα στο ίδιο μέρος και να βλέπεις τα ίδια πρόσωπα; Τι στο καλό κάνεις εκεί όλη την ημέρα;»»

In Eleni's blog: 'Qua poena dunc? Deportatio ad isolam!'

«Πώς να απαντήσω; Πώς να βάλω τις εμπειρίες μου σ ’ένα σπιρτόκουτο; Πρώτον: το όνομα του νησιού είναι Ικαρία και, όχι δεν βαριέμαι να πηγαίνω εκεί συχνά. Τι κάνω; Είναι απλό: Γνωρίζω – και με γνωρίζουν διάφοροι άνθρωποι και, αν και τα ελληνικά μου είναι ακόμα φτωχά, μαθαίνω κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον:
Υπάρχει μια αυξανόμενη ομάδα ανθρώπων, γύρω στα 30 με 50 χρονών, που έχουν διαλέξει το νησί για μόνιμο τόπο κατοικίας και προσπαθούν να το αναπτύξουν.  Καταλαβαίνω ότι προέρχονται από διάφορες κοινωνικές κατηγορίες και έχουν ποικίλα κίνητρα.  Άλλοι κατάγονται από το νησί και ζούσαν κάπου μακριά ώσπου κάποια στιγμή στη ζωή τους αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω στις ρίζες τους.  Υπάρχουν κι άλλοι, που διάλεξαν την Ικαρία για να μείνουν μόνιμα, αν και δεν είναι Ικαριώτες.»

In Eleni's blog: 'Rediscover The Countryside'

«Φαίνεται ότι αυτοί οι διαφορετικοί άνθρωποι συμφωνούν σε κάτι βασικό:
Η Ικαρία τούς προσφέρει μια ευκαιρία να ζήσουν μια ζωή που επικεντρώνεται στις βασικές τους ανάγκες, ισορροπημένη, ακολουθώντας το ρυθμό της φύσης και με λιγότερο στρες. Όμως, ας μη κάνουμε το λάθος να χαρακτηρίσουμε αυτή την επιλογή ρομαντισμό ή αφέλεια. Τα άτομα που γνωρίζω εργάζονται σκληρά, γιατί η Ικαρία δεν προσφέρει αυτή την καλή ζωή αβασάνιστα.»

In Eleni's blog: 'φree αssoσiation'

«Υπάρχουν μερικοί που ασχολούνται με τον τουρισμό και προσπαθούν να τον αναπτύξουν με διάφορους τρόπους, όπως π.χ. οργανώνοντας περιπάτους, που δείχνουν με διαφορετική οπτική τα κρυφά διαμάντια του νησιού, όπως τους αμπελώνες του, όπου μπορεί κάποιος να δοκιμάσει ένα εξαιρετικής ποιότητας ντόπιο κρασί. Άλλοι οργανώνουν περπάτημα στο βουνό, κάτι νέο για μερικούς καλοκαιρινούς τουρίστες, που ξέρουν μόνο τις ηλιόλουστες παραλίες και αγνοούν τις δυνατότητες μιας βόλτας στο εσωτερικό του νησιού ή τις χαρές που προσφέρουν τα πανάρχαια μονοπάτια που πρόσφατα συντηρήθηκαν.»

Στο μπλογκ μου: 'Μετανάστευση ή επανεποικισμός'

«Κάποιοι άλλοι κάνουν ό,τι μπορούν για να κάνουν την Ικαρία έναν παράδεισο της γεύσης, ανοίγοντας μικρά εστιατόρια που προσφέρουν όλο το χρόνο μενού με παραδοσιακές συνταγές.
Κάποιοι άλλοι επικεντρώνονται σε βιολογικές καλλιέργειες, παράγουν εξαιρετικά κρασιά, λαχανικά, φρούτα και μέλι. Τέλος, μερικοί ξεκινούν μικρές επιχειρήσεις για την παραγωγή και πώληση καλλυντικών, κεραμικών κλπ. Όταν απαριθμώ όλες αυτές τις δραστηριότητες, βλέπω τα πρόσωπα γύρω από το τραπέζι μου να εκφράζουν τον θαυμασμό τους. Δραστηριότητες, που θεωρούνται «συνηθισμένες» στη Βόρεια Ευρώπη παίρνουν μια διαφορετική προοπτική σε μια χώρα που έχει «στεγνώσει» από την οικονομική κρίση. Έτσι, με ακούνε πιο προσεκτικά όταν τους αποκαλύπτω τα υπόλοιπα ευρήματά μου.»

Στο μπλογκ μου: 'Αντίο Αθήνα'

  «Η Ικαρία μοιάζει σαν το κουτί των θησαυρών για τα δημιουργικά άτομα.
Συγκεντρώνει έναν μεγάλο αριθμό κινηματογραφιστών, φωτογράφων και ζωγράφων, οι οποίοι εμπνέονται από την ατμόσφαιρα του νησιού και προσπαθούν να τη συλλάβουν ο καθένας με τον τρόπο του. Συναντάει επίσης κάποιος φιλοσόφους και συγγραφείς, που βρίσκουν τη δημιουργική τους έμπνευση στις ακτές της Ικαρίας. Υπάρχουν ηθοποιοί, χορευτές και μουσικοί, που ανακαλύπτουν μεγάλη ποικιλία γεγονότων στις ιστορίες που αφηγούνται οι γέροντες του νησιού και μπορούν να τις εξερευνήσουν και να τις προσαρμόσουν για το μοντέρνο κοινό.»

Στο μπλογκ μου: 'Freelander'

  «Απ’ όσο μπορώ να καταλάβω, αυτές οι καλλιτεχνικές παρουσιάσεις στοχεύουν στο να αποκαλύψουν και να συντηρήσουν την αυθεντικότητα, την ομορφιά και την μοναδικότητα του νησιού και όχι να τα εκμεταλλευτούν για ποταπούς διαφημιστικούς λόγους.»

Στο μπλογκ μου: 'Τι πιστεύουμε'

«Πριν οι φίλοι γύρω από το τραπέζι μου παρακουραστούν από τις Ικαριώτικες ιστορίες μου, μπορώ να χωρέσω το 2015 μου σε μια φράση: σ’ ένα μακρινό νησί – που τ’ όνομά του δύσκολα το θυμούνται όσοι δεν το γνωρίζουν – μου έτυχε να γνωρίσω μερικούς ανθρώπους, που τους σέβομαι εξαιρετικά, επειδή σε μια περίοδο κρίσης και ενώ είναι εκτεθειμένοι στα αποτελέσματα μιας εξαιρετικά αυστηρής πολιτικής λιτότητας, προσπαθούν να παραμείνουν στο νησί, πιστοί στις ιδέες και τις αποφάσεις τους.»

«Τους εύχομαι τα καλύτερα για το 2016!»

Birgit Urban, για το ikariamag, 01/02/2016

.

.

Αγαπητή Μπίρκιτ, τα σέβη μας.
Καμιά φορά οι ξένοι βλέπουν πιο καθαρά απ’τους φίλους
. Γι’ αυτό σ’ευχαριστούμε. Δεν χρειαζόταν να γράψεις όλ’ αυτά. Δεν ξέρω για τους Γερμανούς, αλλά για μας, θέλω να ξέρεις, μόνο που έρχεσαι χειμώνα στη Νικαριά, είσαι πολύ εντάξει. 🙂

Ήμεσσαν πολλοί ψυχεροί ελόου μας…

In Eleni's blog: 'Xenia, the ikarian mountain guide' In Eleni's blog: 'Gathering samphire at the brink of the waves' Στο μπλογκ της Ελένης: 'Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα' In Eleni's blog: 'The day we took over the mountains!'

.
.κτλ., κτλ., κτλ.

.

⭐ ⭐ ⭐
.

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Next post: «Hiking routes by OPS Ikarias in Google maps»

Previous post: «Το 2015 μου στην Ικαρία»

.
 k.

7 Σχόλια

Ευημερία χωρίς Ανάπτυξη


.
.

Ανοιχτή πρόσκληση από την Αυτόνομη Συσπείρωση Πολιτών Ικαρίας σε μια συλλογική διαδικασία οραματισμού από Σάββατο 31 Οκτώβρη έως Κυριακή 2 Νοέμβρη. ⭐ ⭐ ⭐
 .
«Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αυτή η τόσο δημο­φι­λής κουλ­τούρα της ελευ­θε­ρίας είναι ακρι­βώς αυτό που δέχε­ται επί­θεση από την ευρω­παϊκή τρόικα και τις κατα­στρο­φι­κές πολι­τι­κές της λιτό­τη­τας. Αισθα­νό­μα­στε  ότι χωρίς αυτή την προ­σέγ­γιση — το όνειρο είναι άδειο και η ιστο­ρία είναι χωρίς νόημα.»
.
.

 

' ' '

Τα έχω πει τόσες φορές, π.χ. εδώ, κι εδώ, έχει γράψει κι η Ελένη μια κορυφαία δημοσίευση εδώ (διαβάστε τα σχόλια), αυτά τα χρόνια στην Ικαρία κάποιοι φίλοι μου λένε πως είμαι η ενσάρκωση αυτών των ιδεών, ας γελάσω, όσο κι αν τρομπάρουν, δεν μασάω, το εγώ μου δεν φουσκώνει. Είναι όμως μια δικαίωση που θα γίνει αυτή η εκδήλωση στο «νησί των οραμάτων» 🙄 όπου ζω. Κι επίσης χάρηκα πολύ που είδα ότι για να ανακοινώσουν την εκδήλωση κυκλοφόρησαν τρία πολύ καλά κείμενα. Τα αναδημοσιεύω και τα τρία γιατί με βολεύουν για να ξαποστέλνω παραπέμπω – όσους ενδιαφέρονται για μένα, για τους φίλους μου, τι σκατά κάνουμε εδώ, και γενικώς έχουν περιέργεια να μάθουν για άλλα μοντέλα ζωής. Το πρώτο, το καλύτερο, κατά τη γνώμη μου, είναι η πρόσκληση της ΑΣΠΙ. Αρχίζει έτσι:

«Ζούμε σε έναν πλα­νήτη με πεπε­ρα­σμέ­νους πόρους και δυνα­τό­τη­τες. Σε αυτό τον κόσμο ωστόσο το καθε­στώ­τος λυσ­σάει για συνεχή ανά­πτυξη υπο­σχό­μενο κοι­νω­νική ευη­με­ρία. Αυτή η λύσσα προ­κά­λεσε άλλη μια οικο­νο­μική φού­σκα, που έσκασε πάνω μας, εντεί­νο­ντας την εκμε­τάλ­λευση ανθρώ­που και φύσης. Η δε μαγική λύση που το σύστημα ξανα­προ­τεί­νει είναι το ίδιο αδιέ­ξοδο

[περισσότερα…]

 

Αυτόνομη Συσπείρωση Πολιτών Ικαρίας, αφίσσα της εκδήλωσης: Ευημερία Χωρίς Ανάπτυξη - Από την θεωρία στην Πράξη

' ' '

Το δεύτερο κείμενο είναι ενός από τους ομιλητές, του γείτονα Γιάννη Μακριδάκη. Έχει τίτλο «Απλεπιστήμιο: Εργαστήριο φυσικής καλλιέργειας και μετακαταναλωτικής προσέγγισης – Πρόταση που απηύθυνα στον τοπικό δήμο αλλά μπορεί να οργανωθεί σε κάθε δήμο». Αρχίζει έτσι:

«Η ιστορική περίοδος που διανύουμε ως ανθρωπότητα έχει ως βασικό χαρακτηριστικό της τον καταναλωτισμό και τον άνθρωπο-καταναλωτή, ο οποίος έχει αποκοπεί από το φυσικό του περίβλημα και διαβιεί έγκλειστος στο χρηματοοικονομικό σύστημα, εντός αφύσικου, τεχνητού περιβάλλοντος, μακριά από τον πραγματικό πλούτο των φυσικών πόρων, μακριά και από τις συνέπειες που έχουν στο οικοσύστημα, άρα στον εαυτό του, οι μικρές και μεγάλες καθημερινές του δραστηριότητες. Αποτέλεσμα αυτού το τρόπου ζωής είναι να

[περισσότερα…]

Απλεπιστήμιο: Εργαστήριο φυσικής καλλιέργειας και μετακαταναλωτικής προσέγγισης - Πρόταση που απηύθυνα στον τοπικό δήμο αλλά μπορεί να οργανωθεί σε κάθε δήμο

Απλεπιστήμιο: Εργαστήριο φυσικής καλλιέργειας και μετακαταναλωτικής προσέγγισης - Πρόταση που απηύθυνα στον τοπικό δήμο αλλά μπορεί να οργανωθεί σε κάθε δήμο

' ' '

Το τρίτο κείμενο ανέβηκε στο ikariamag από τον Γ. Βιτσαρά, πιο βιωματικό, σε καθημερινή Καριώτικη γλώσσα με ύφος και άποψη που, απ’ όσο ξέρω, εκφράζει πολλούς ανθρώπους που ζουν μόνιμα στο νησί, ανεξάρτητα από ηλικία και πολιτική τοποθέτηση. Πηδάει από το γενικό στο προσωπικό, απ’ το παρόν στο παρελθόν, μπερδεύεται, αμφιβάλλει, τα αφήνει όλα ανοιχτά, με δυο λέξεις είναι για μένα κατάθεση σκέψης αληθινού Ελευθεροπολίτη Ικαριώτη ^^’ Έχει τίτλο «Ευημερία χωρίς ανάπτυξη… στην Ικαρία» κι αρχίζει έτσι:

«Βρε παιδιά, γίνεται να υπάρξει ευημερία μια κοινωνίας χωρίς ανάπτυξη; Για ποια ανάπτυξη μιλάμε; Τι είναι η από-ανάπτυξη; Τι σημαίνει ευημερία; Ποιος αναπτύσσει ποιόν; Λοιπόν, δυο λόγια θα απλώσω στο «χαρτί» που εκφράζουν εμένα

[περισσότερα…]

«Ευημερία χωρίς ανάπτυξη... στην Ικαρία» του Γιώργου Βιτσαρά στο ikariamag

' ' '
.

 

Τελειώνοντας, δεν χρειάζεται να το πείτε, το ξέρω, αυτές οι εκδηλώσεις δεν έχουν φοβερή προσέλευση, ακόμα και στην Ικαρία ο κόσμος θέλει μασημένα, απολυτίκια, δοξαστικά και πολιτικούρες – θέλουν παραμύθια όχι όνειρα. Όμως είμαι σίγουρη ότι, σε σχέση με το μικρό πληθυσμό που έχει το νησί το χειμώνα, σίγουρα θα έρθουν πολλοί. Αν δεν τρέχω να σώσω πρόσφυγες σε Λέρο ή Σάμο, μάλλον θα είμαι κι εγώ. Ήθελα να ρωτήσω κάτι σχετικό με την καλλιέργεια σε πεζούλια. Αλλά αυτό είναι κάτι τεχνικό που δεν σας αφορά εκτός αν κάνετε γεωργικά πειράματα σε πολύ ορεινό και μάλλον άγονο νησί.
Φιλάκια 🙂




What we believe ^^’

.

.
Σάββατο 24 Οκτωβρίου, 2015
.
.
Previous post: equinox in bluotone
.

7 Σχόλια

equinox in bluotone



~

Bluotone: η φωτογραφία τραβήχτηκε αργά απόγευμα, φθινοπωρινή ισημερία.
Bluotone: καλό το μαύρισμα αν και το ‘χω σπάνιο να πάω παραλία.
Bluotone: είμαι πια αρκετό καιρό στην Ικαρία.
Βρέχει τώρα. Ποτίζει ο θεός. Όλα πάνε καλά.
Στις εκλογές το απέναντι νησί βγήκε πάλι μπλε.
Το δικό μας νησί βγήκε πάλι κόκκινο. Τα γνωστά.

Καλό φθινόπωρο, φιλαράκια.

~

equinox in bluetone by Nana agrimi in Flickr
~


Ψιτ, όσοι μ’ αγαπάτε και μου γράφετε σχόλια, αντί για λόγια βάλετε μια εικόνα που, ξέρετε εσείς, ταιριάζει με τη διάθεσή μου κάθε αρχή του φθινοπώρου. Σας φιλώ προκαταβολικά.
^^’

.
.
Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου, 2015
.
.
.
.

4 Σχόλια

Reblog: Κρασάκι στην Ικαρία…


.
.
Οι Χωριάτες: Κρασάκι στην ΙκαρίαΟι Χωριάτες: Κρασάκι στην ΙκαρίαΟι Χωριάτες: Κρασάκι στην ΙκαρίαΟι Χωριάτες: Κρασάκι στην Ικαρία

«Με αυτά και με εκείνα έκατσα πάνω από μήνα στην Ικαρία. Έπειτα με φιλοξένησε ένας φίλος που ζούσε μέχρι πρότινος στην Αθήνα ως «υπερκαταναλώτης». Πήρε όμως ανάποδες, την κοπέλα του και τράβηξε μακριά από τη μεγαλούπολη. Εκεί δεν ήταν μόνος του. Ευτυχώς υπάρχουν πολλοί νεαροί που θέλουν να ανακαλύψουν τις ευεργετικές ικανότητες της αποκέντρωσης. Και ευτυχώς η νεολαία της Ικαρίας δεν παρατάει τον τόπο της. Μπορεί να απομακρύνεται για σπουδές ή κάποια μεγάλη επαγγελματική ευκαιρία αλλά όλοι αργά η γρήγορα επιστρέφουν στη θέρμη της. Υγεία για αυτούς δεν είναι το γυμναστήριο και το ρεντμπουλ αλλά να τρώνε κάθε πράγμα στον καιρό του και να βιώνουν τις εποχές.»

.
.
Εεεπ!
Αυτά που λέτε, ξεμπερδέψαμε με την τρέλα του Αυγούστου όπου αλλού θέλαμε να πάμε κι αλλού μας πήγαινε το ρεύμα, πολύς κόσμος, καλός κόσμος στο νησί γαρ, κι εμείς πολύ φιλότιμο γμτ μας και ήρθε η ώρα κι αραιώσαμε να κάνουμε καμιά δουλειά, εν προκειμένω να φτιάξουμε κρασί, για μια φορά, πρώτη φορά, ολοδικό μας!
Τα προηγούμενα χρόνια, όταν προλαβαίναμε μαζεύαμε σταφύλια απ’ όπου να ΄ναι, είχε και κλεμμένα, και τα δίναμε σε φίλους που είχαν πολλά και εγκαταστάσεις και τα πατούσαμε, αλλά εμείς επειδή είχαμε λίγα και υπάρχει και μια πρόληψη των αμπελουργών ότι οι γυναίκες δεν πρέπει να ασχολούνται με το κρασοκάμωμα (κι ας αντέχουμε τη ζέστη στον τρύγο – κι ας κουβαλάμε σαν γομάρια – κι ας έχουμε πανθομολογουμένως τα καλύτερα πόδια για πάτημα) μας έκαναν πέρα διακριτικά και καταλήγαμε στη κουζίνα και μαγειρεύαμε για τους τρυγητές και τους πατητάδες, τέλος πάντων παίρναμε το μερτικό μας, καμπόσα κιλά να βγει ο χειμώνας, άξια κερδισμένο όμως δεν το ‘λεγες δικό μας κρασί.
Αλλά, αλλά, και τρισαλλά, εφέτος έκατσε αλλιώς καλύτερα, είδε τα βάσανά μας ένας παππούς, ήπιε κι ένα ποτηράκι απ’ το περσινό και τ’ άρεσε, είδε την προκοπή μας και μας έστειλε… στου διαόλου τη μαμά, 3/4 με τα πόδια, να βρούμε ένα αμπέλι μισοπαρατημένο, μισο-άγριο, έχει όμως πολλά σταφύλια και τώρα… το τρυγούμε! Σα να ‘μασταν αφεντικά, σαν να ‘τανε δικό μας!

.
our almost wild ikarian grapes 1our almost wild ikarian grapes 2
.

Από κει και πέρα η ιστορία είναι εκπληκτικά σχεδόν ίδια με όσα έγραψαν οι Παριανοί «χωριάτες» που πέρασαν από Ικαρία το 2014 και είμαι πολύ τυχερή που τους βρήκα και κάνω reblog την αφήγησή τους γιατί α) δεν έχω πια φωτ. μηχανή, β) φοβάμαι μη μου ματιάσετε το κρασί, και γ) δεν θέλω να μας βρει κανένας μουστερής.
Πάντως είναι η ίδια ιστορία. Μόνο τα πρόσωπα είναι κάπως διαφορετικά και κάπως διαφορετική κι η διαρύθμιση του χώρου. Διαβάστε το άρθρο… ➡ ➡ ➡

.
(βράζει τώρα, βράζει)
.
Χαίρε σε σας
και
Χαίρε Βάκχε
που αγαπάς
τα μεθυσμένα
γεωργικά κορίτσια!
.
🙄
.
.
.
….

.

.
Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου, 2015
.
.
Previous post: Four Seasons in Ikaria
.
….

5 Σχόλια

Older Posts »
Αρέσει σε %d bloggers: