Posts Tagged spiral-dance

Απόδραση απ’ την Κρίση


.
'Οι ταξιδιώτες της Ικαρίας απολαμβάνουν τα νερά του Αιγαίου' Φωτογραφία Nicola Zolin
.
On my blog: Up on the trees, Down on our knees: picking olives in IkariaΚοίτα τώρα
αυτόν τον καιρό μαζεύω ελιές και βασικά δεν ασχολούμαι με τίποτα πιο συγκλονιστικό από αυτήν τη μονότονη, ειρηνική εργασία. Όμως, από τη μέρα που μου έδειξαν το άρθρο που έγραψε ένας Εγγλέζος για τούτο το νησί που έκανα δικό μου που με έκανε δική του, όλο αυτό έχω στο μυαλό μου. Υποσχέθηκα να το μεταφράσω για να δω πως φαίνεται στα Ελληνικά. Όχι γιατί αυτός ο Εγγλέζος λέει πράγματα που μας είναι άγνωστα. Κάθε άλλο. Όμως είναι πολύ διαφορετικό να βλέπεις να περιγράφονται έτσι ώστε να καταλάβει ένας ξένος. Αλλάζοντας την οπτική και ανοίγοντας τον ορίζοντα, αυτό το άρθρο σκοτώνει το φολκλόρ και το λάιφστάιλ που αναπαράγονται διαρκώς από τα Ελληνικά μέσα, δίνοντας για πρώτη φορά την κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική διάσταση του θέματος. Γράφτηκε μάλλον από έναν άνθρωπο που όχι μόνο ξέρει αλλά και έχει το θάρρος να πει ότι πίσω από κάθε μεγάλη χαρά κρύβεται μεγάλος πόνος.
Επίσης ο Άλεξ προσπαθεί να δώσει ορισμούς σε ό,τι βλέπει, ορισμούς καθιερωμένους και κατανοητούς σε όλους. Όσο κι αν φαίνονται σε μας χοντροκομμένοι και στενοί, όπως π.χ. «χίπις» ή «ελευθεριακή κουλτούρα» (μετάφραση του “free culture”), περί αυτού πρόκειται. Αυτό είναι, είτε το θέλουμε είτε όχι. Δεν είναι κάτι διαφορετικό που στην Ελλάδα έχει άλλο όνομα, ή που πρέπει να λέγεται με τρόπο έμμεσο, πιο συγκαλυμμένο.
Είναι κάτι που το βρίσκω ανακουφιστικό. Δηλαδή το να μην υποκρινόμαστε πια. Επίσης το βρίσκω με έναν τρόπο κολακευτικό. Σ’ αυτό το μπλογκ έχω γράψει τόσες φορές για τον Αύγουστο πράγματα με ένα δικό μου τρόπο, πολλές φορές νιώθοντας αρκετά μόνη, μετέωρη κι αμήχανη. Να όμως που βρήκα δικαίωση κι εγώ. Και το νησί που ζω βρίσκει κι αυτό εκείνο που, κατά τη γνώμη μου, μέσα στην απομόνωση και τη διαφορετικότητά του, αναζητά διακαώς: σύνδεση με το κοινωνικό γίγνεσθαι και την παγκοσμιότητα.
Πολλά είπα.
Διαβάστε τώρα το άρθρο. Δημοσιεύτηκε τον περασμένο μήνα στο ταξιδιωτικό περιοδικό adventure.com που είναι, όπως λέει:

«ένα σπίτι για ιστορίες που δεν λέγονται -ιστορίες που γεφυρώνουν και μπαίνουν βαθιά σε κόσμους πολύ πέρα από τον δικό μας».

Οι βασικές φωτογραφίες είναι του Nicola Zolin, Ιταλού φωτογράφου, ταξιδευτή και παλιού φίλου της Ικαρίας. Έχω βάλει και 2-3 δικές μου και άλλες. Για οικονομία χώρου, οι λεζάντες είναι κρυμμένες πίσω από τα εικόνες.
.
Νανά
😌 😌 😌
.

«Στη μέση μιας από τις χειρότερες οικονομικές κρίσεις που γνώρισε ποτέ η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι νέοι της Ελλάδας βρίσκουν ελευθερία στο πολυσυζητημένο νησί της Ικαρίας. Ο δημοσιογράφος Alex King που ζει στην Αθήνα, επισκέφθηκε αυτό το καινούριο χίπικο καταφύγιο αναζητώντας τους νέους ανθρώπους που αρνούνται να παίξουν το παιχνίδι με τα χαρτιά που τους δίνουν.»

Οι παραλίες, αν και θεαματικές, δεν είναι ο μόνος πόλος έλξης για τους σημερινούς 'χίπις' που έρχονται στην Ικαρία - Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Ο χρόνος αποκτά εντελώς καινούριο νόημα στο Ελληνικό νησί της Ικαρίας. Για παράδειγμα, μπορεί να αργήσεις τρεις ώρες στο ραντεβού σου με έναν άγνωστο και τελικά να συναντηθείτε τα μεσάνυχτα, παρόλα αυτά εκείνος θα σε χαιρετήσει σαν παλιός φίλος, θα κεράσει ούζο και θα κάνετε μια πολύ κεφάτη κουβέντα μέχρι τις μικρές ώρες.»

Angelos Sainted 😇 - Among several other things, for his contributions as a co-author to our sisterly blogs about Ikaria, Eleni's and mine, photo by Nana agrimi on Flickr

«Τουλάχιστον, κάπως έτσι έγινε ένα βράδυ όταν πήραμε σιγά-σιγά το δρόμο για τα βουνά αναζητώντας τον Άγγελο Καλοκαιρινό ο οποίος είναι ίσως η πιο μεγάλη αυθεντία όσον αφορά την πλούσια ιστορία αυτού του πολύ ορεινού και πεισματικά ανεξάρτητου νησιού του Αιγαίου Πελάγους. ″Οι άνθρωποι αναζητούν την ελευθερία και ονειρεύονται ένα διαφορετικό κόσμο. Αναζητούν ένα μέρος όπου τα πράγματα μπορεί να είναι διαφορετικά″, μας είπε ο Άγγελος όταν τελικά τον βρήκαμε. ″Και εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά″.»

Ο Κώστας Σπανός είναι ένας από τους πιο ηλικιωμένους ανθρώπους στο νησί. Είναι τώρα 104 χρονών και ακόμα μπορεί και αυτοεξυπηρετείται. Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Δεν είναι να εκπλήσσεται κανείς μαθαίνοντας ότι η Ικαρία είναι μια από τις πέντε φημισμένες Μπλε Ζώνες -περιοχές με ιδιαίτερα υψηλό προσδόκιμο ζωής- όπου οι κάτοικοι συχνά φτάνουν τα ενενήντα ή ακόμα τα ξεπερνούν. Αλλά δεν είναι μόνο οι κανόνες του ρολογιού και της ηλικίας που ξεπερνιούνται εδώ. Μια σειρά από άλλους κανόνες δεν εφαρμόζονται επίσης· γεγονός που δελέασε πολλούς νέους, ελεύθερα σκεπτόμενους, ταξιδιώτες να έρχονται εδώ ήδη από τη δεκαετία του 1970.»

'Οι ταξιδιώτες της Ικαρίας μένουν σε αντίσκηνα ανάμεσα σε βράχους και σε παραλίες.' Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Ο 20χρονος Πήτερ απολαμβάνει να επιμηκύνει το χρόνο· μια μορφή αλχημείας -επιτεύξιμη στην Ικαρία- που μετατρέπει μια χούφτα ευρώ σε εβδομάδες παράδεισου, αξέχαστων εμπειριών και μιας αίσθησης σύμπνοιας που άλλοι Ευρωπαίοι νέοι μόνο στα όνειρά τους θα μπορούσαν να δουν. Τον βρίσκουμε μαζί με τους φίλους του στην άγρια δυτική άκρη του νησιού να κάνει ελεύθερο κάμπινγκ ανάμεσα σε ογκόλιθους κάτω από ένα καταρράκτη. Είναι αποφασισμένος να μείνει εκεί μέχρι να του τελειώσουν τα χρήματα. ″Κοιτάξτε γύρω σας″, μας λέει. ″Δεν μπορώ να φανταστώ άλλους ανθρώπους να αντιδρούν σε μια εθνική κρίση μ’ αυτόν τον τρόπο»″.»

«Στην Ελλάδα λένε ότι το καλοκαίρι είναι ιερό»

'Home!' by Lydia V. on facebook

«Όταν ξέσπασε η Ελληνική Κρίση το 2008, λίγο έλειψε να παρασύρει στη δίνη της ολόκληρη την Ευρωζώνη. Για τους νέους κάτω των 25 ετών η ανεργία είναι ακόμα σχεδόν 50% αφήνοντας στους περισσότερους από αυτούς μόνο δύο επιλογές: ή να μεταναστεύσουν ή να παραιτηθούν από τα όνειρά τους. Όμως οι νέοι της Ελλάδας αρνούνται να αφήσουν τη χειρότερη οικονομική κρίση στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τους στερήσει το δικαίωμα στην απόλαυση του γενέθλιου τόπου τους.»

Στο μπλογκ της Ελένης: 'Καλως Ηρθατε στην Αντιμυκονο 😊'

«Ακολουθώντας το ρέμα που κυλάει δίπλα στο αντίσκηνο του Πήτερ, θα περάσεις μια σειρά από αυτοσχέδιες καλύβες, αιώρες και τέντες, έως ότου βρεθείς στο σεληνιακό σκηνικό της παραλίας του Να, τόπου τρικυμιών, αρχαίων ερειπίων και επιβλητικών γκρεμών.»

'Οι ταξιδιώτες της Ικαρίας αναζητούν την απελευθέρωση μέσα στο σκληρό, άγριο τοπίο, τα ψηλά βουνά και τα πυκνά δάση.' Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Tην ώρα που πολυώροφα ξενοδοχεία και κακόγουστα εστιατόρια τείνουν να καταστρέψουν τις παραλίες πολλών Ελληνικών νησιών, εδώ, οι παρθένες ακτές δίνουν άσυλο στα μέλη μια ταξιδιάρικης, πολύχρωμης οικογένειας, που κολυμπούν και λιάζονται σε έναν ήλιο που μοιάζει παντοτινός, και όταν πέσει το σκοτάδι μαζεύονται και παίζουν μουσική γύρω από τη φωτιά της κατασκήνωσης.»

Ikaria 2017 1 by isminitam on VSCO

«Αυτοί οι αλλιώτικοι νέοι μάζεψαν τις ξηλωμένες κλωστές του χίπικου μονοπατιού της Ελλάδας. Βάζοντας ρεφενέ τα τελευταία ευρώ τους για το μακρύ ταξίδι με το καράβι, υφαίνουν τώρα ένα καινούριο πάπλωμα για την απόδραση, ραμμένο με πολύχρωμα κουρέλια technicolor: ελεύθερο κάμπινγκ, ωτοστόπ, επιβίωση χωρίς σχεδόν καθόλου λεφτά. Καθώς μαζεύονται κάθε φορά τα βράδια στα πανηγύρια, τις παραδοσιακές γιορτές που γίνονται προς τιμή του αγίου προστάτη κάθε χωριού στην Ελλάδα, αυτή η καινούρια γενιά προσθέτει σιγά-σιγά ένα δικό της κεφάλαιο στην πολυκύμαντη ιστορία της Ικαρίας.»

«Ιστορίες ελευθεριακής ζωής»

'Cherry tomatoes drying in the sun', by angelos ka on Flickr

«Καθόμαστε στην αυλή του Άγγελου, κοιτάζοντας τη σκοτεινή κοιλάδα κάτω από τα σπίτια του Αγίου Πολυκάρπου. Τα ζεστά μάτια του σπιθιρίζουν καθώς ανάβει το τσιγάρο που εξέχει μέσα από τα φουντωτά, άσπρα γένια του. Αφού κεράσει άλλο ένα γύρο ούζο, είναι ώρα να αρχίσουν οι ιστορίες.»

Ikaria 2017 3 by isminitam on VSCO

«Οι σημερινοί χίπις μπορεί να δείχνουν διαφορετικοί από εκείνους του 1970, όμως ο Άγγελος λέει ότι είναι η ίδια λαχτάρα για απόδραση που τραβά τους νέους Έλληνες στην Ικαρία. ″Το πνεύμα της περιπέτειας είναι κάτι πολύ σημαντικό για τους νέους που ασπάζονται εκείνο που ονομάζουμε «ελευθεριακή κουλτούρα». Δεν είναι κάτι για όλους, ωστόσο αυτή η κουλτούρα φαίνεται ότι ταιριάζει στο νησί. Ταιριάζει με τη φύση, τη μορφή του εδάφους και το χαρακτήρα των ανθρώπων. Όλοι αναζητούν την απελευθέρωση μέσα στο σκληρό, άγριο τοπίο, τα ψηλά βουνά και τα πυκνά δάση″.»

Η παλιά Ικαρία στο μπλογκ της Ελένης, άρθρο: 'Back home for Christmas'

«Οι ρίζες της ελευθεριακής κουλτούρας στην Ικαρία φυτεύτηκαν το 1971, εξηγεί ο Άγγελος, όταν κάποια νύχτα μια ομάδα Γερμανών ναυτοπροσκόπων κατέφτασαν στον Αρμενιστή με το πλοίο της γραμμής και αφού ξεφόρτωσαν τις φουσκωτές βάρκες τους, αποβιβάστηκαν με αυτές στην παραλία Λιβάδι. Εκείνο τον καιρό οι ντόπιοι προτιμούσαν να κολυμπούν και να βουτούν από τα βράχια και αδιαφορούσαν για τις αμμουδιές. Έτσι, δεν έδωσαν ιδιαίτερη σημασία στην παράξενη κατασκήνωση των ξένων. Όταν όμως οι Γερμανοί γύρισαν στην πατρίδα τους, το γεγονός έγινε γνωστό σε μια αντιφασιστική ομάδα φοιτητών στη Φρανκφούρτη, οι οποίοι αποφάσισαν να μην επιτρέψουν σε αυτούς τους ″Ναζιστές προσκόπους″ να κάνουν θέρετρό τους εκείνη την ωραία αμμουδιά.»

Στο μπλογκ της Ελένης: 'IF *I am tourist promoter*, so …' φωτογραφία: 'blast from the past

«Το επόμενο καλοκαίρι η ήσυχη παραλία γνώρισε μια έντονη διαμάχη εξουσίας με νικητές τους Αριστερούς. Αυτοί ήταν που καθιέρωσαν το Λιβάδι ως χίπικο άσυλο – καπνίζοντας χόρτο, κολυμπώντας γυμνοί στα κρυστάλλινα, γαλανά νερά, και εισάγοντας στην Ικαρία τον χαλαρό τρόπο ζωής στην αμμουδιά.»

Η παλιά Ικαρία στο μπλογκ της Ελένης, άρθρο: 'Back home for Christmas'

«Ο Άγγελος ήταν ένας από τους πρώτους ντόπιους που ήρθε σε επαφή με εκείνους τους ατημέλητους ξένους και τις ηδονιστικές τους απολαύσεις. Εκείνα ήταν χρόνια στρατιωτικής δικτατορίας, όταν και μόνο αν έβλεπαν κάποιον με μακριά μαλλιά στον δρόμο ήταν αρκετό για να τον μαζέψει η μυστική αστυνομία. Όμως η Ικαρία τότε χόρευε στον δικό της ρυθμό: θυελλώδεις άνεμοι, τρικυμιώδεις θάλασσες και η έλλειψη φυσικών λιμανιών απομόνωναν το νησί, αναγκάζοντας τους κατοίκους να είναι όσο το δυνατόν αυτάρκεις. Ήταν η απόσταση από την πολιτική εξουσία που πρόσφερε την αναγκαία κάλυψη για να εμφανιστεί σε εμβρυακή μορφή το Ελληνικό χίπικο μονοπάτι.»

«Εκεί που είναι τα άγρια πράγματα»

'Όπως στο παρελθόν έτσι και σήμερα οι χίπις που ταξιδεύουν στην Ικαρία παίρνουν δύναμη από τα ηλιοβασιλέματα και την άγρια, φυσική ομορφιά της Ικαρίας.' Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Το κάλεσμα της φύσης γοητεύει όσους έχουν διάθεση για περιπέτεια και τους κάνει να επιστρέφουν στον ίδιο τόπο κάθε χρόνο, όπως η 25χρονη Έλενα που είναι φωτογράφος και ζει στην Αθήνα. Ο μαζικός τουρισμός που ανθεί στο γειτονικό νησί της Σάμου, που απέχει μόνο 12 χιλιόμετρα από την Ικαρία, δεν είναι καθόλου ελκυστικός Elena, by Nicos on Flickrγι’ αυτήν· αντίθετα εδώ ζει για τρεις μήνες το χρόνο σαν ″πριγκίπισσα της ελευθεριακής κουλτούρας″ με χρήματα που κερδίζει δουλεύοντας σε ένα μπαρ στην παραλία Λιβάδι. ″Η ζωή στην Αθήνα είναι σκληρή″, λέει. ″Είναι αληθινός αγώνας, όμως μπορείς να έρθεις εδώ και να νιώσεις εντελώς ελεύθερος. Για λίγο καιρό, τουλάχιστον″.»

Ikaria 2017 2 by isminitam on VSCO

«Γύρω στα μεσάνυχτα, ‘οι γκρούβαλοι’ -όπως οι ντόπιοι ονομάζουν την απένταρη φυλή του Πήτερ και της Έλενας- βγαίνουν από τις σκηνές τους που βρίσκονται σε διάφορα μέρη στο νησί, για να κάνουν το προσκύνημα τους στα πανηγύρια.»

Ικαρία, μικρό χωριό στα βουνά' Φωτογραφία: Nicola Zolin«Κάθε παραλιακός οικισμός και κάθε μικρό χωριό ψηλά στα βουνά οργανώνει τη δική του χορευτική γιορτή όπου η είσοδος είναι ελεύθερη, όμως οι οργανωτές οι οποίοι δουλεύουν εθελοντικά, πωλούν ντόπιο κρασί και φαγητό, με τα κέρδη από τις πωλήσεις να πηγαίνουν σε διάφορα κοινωφελή έργα της κοινότητας. Καθώς πολλές απ’ αυτές τις γιορτές γίνονται σε μακρινές τοποθεσίες, ο μόνος τρόπος να πάει κανείς εκεί είναι το ωτοστόπ -όπου κάθε τέτοιο ταξίδι με ωτοστόπ είναι μια ευκαιρία να κάνει κανείς νέους φίλους.»

'Οι γλεντοκόποι ενώνουν τα χέρια τους χορεύοντας σε ένα από τα πολλά πανηγύρια του νησιού.' Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Απόψε το πανηγύρι γίνεται στο λιμάνι του Ευδήλου, όπου εκατοντάδες άνθρωποι έχουν ενώσει τα χέρια τους και ταλαντεύονται ρυθμικά μπρος και πίσω, σχηματίζοντας ολοένα πιο σφιχτούς ομόκεντρους κύκλους. Μετά από κάποια ώρα, όταν φεύγουν τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι, πίσω τους μένει ένα πλήθος που βράζει ενωμένο στους ρυθμούς μιας παραδοσιακής μουσικής που έρχεται από τους αιώνες.»

'Χορεύοντας μέχρι το πρωί σε ένα πανηγύρι.' Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Για κάποιον σαν κι εμένα που έχει μεγαλώσει στο Λονδίνο με ένα σάουντρακ προ-ηχογραφημένης ηλεκτρονικής μουσικής, φαίνεται σουρεαλιστικό να βλέπει τους ανθρώπους του καιρού του να χορεύουν με κέφι στον ήχο λαϊκών κρουστών, βιολιού και λαούτου -σύντομα όμως υπνωτίζομαι κι εγώ, ενώνω τα χέρια μου με το πλήθος και σαρώνω την πίστα ακολουθώντας τη μουσική.»

'Χορεύοντας μέχρι το πρωί σε ένα πανηγύρι.' Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Αργότερα, ο Πήτερ βουτάει ένα κομμάτι ψωμί στο πιάτο μια σαλάτας που εδώ και πολλή ώρα είναι παρατημένη σε ένα τραπέζι, και πιάνουμε πάλι την κουβέντα. Μιλάει με μια ωριμότητα πέρα από την ηλικία του και τα Αγγλικά του έχουν πότε-πότε με έναν ένρινο Σκωτσέζικο τόνο που απόκτησε όταν σπούδαζε στη Γλασκόβη. ″Μπορεί οι προηγούμενες γενιές να έκαναν τα ίδια με εμάς, όχι όμως γιατί ήταν υποχρεωμένοι να το κάνουν», λέει. «Αν δεν φάω εδώ, θα πεθάνω της πείνας μέχρι να μπω στο καράβι για τον γυρισμό. Πραγματικά δεν μου έχουν μείνει πια καθόλου χρήματα. Αυτό που κάνω δεν είναι απλά lifestyle, είναι ένας τρόπος ζωής. Το να τρώω στο πανηγύρι είναι ένας τρόπος να παρατείνω το καλοκαίρι μου. Γι’ αυτό ακριβώς πρόκειται″.»

«Χορεύοντας όλη τη νύχτα, χαμογελώντας όλη τη μέρα»

'Πως το τρίβουν το πιπέρι' by Morfoula Pithi on Flickr

«Αργότερα, η ορχήστρα αρχίζει να παίζει ακόμα έναν Ικαριώτικο· αυτός είναι ένας ιδιαίτερος χορός του νησιού και τα βήματά του είναι τραγικά δύσκολα. Τα επίπεδα ενέργειας ανεβαίνουν ακόμα πιο ψηλά, ενώ παλαμάκια και ιαχές αντηχούν μέσα το πλήθος. Κάθε βράδυ, το πανηγύρι τελειώνει με το Πιπέρι, ένα αρχαίο Ελληνικό έθιμο που συμβολίζει το διώξιμο του διαβόλου με το τρίψιμο πιπεριού, το οποίο εξαγνίζει τη γη και τη ψυχή.»

'Grinding the pepper' by angelos ka on Flickr

«Στην Ικαρία όμως, αυτό το έθιμο παίρνει έναν μοναδικά ισότιμο χαρακτήρα. Όποιος στέκεται ακόμα στα πόδια του στο τέλος της βραδιάς πρέπει να χρησιμοποιήσει όποιο μέλος του σώματός του, από γλώσσα μέχρι γεννητικά όργανα, προστάξει ο τραγουδιστής, και να τρίψει με αυτά το έδαφος της πίστας. Γελαστοί ‘επόπτες’ μαστιγώνουν με τις ζώνες τους όποιον δεν υπακούει στα προστάγματα, θέλοντας να δείξουν έτσι ότι κανένας δεν είναι ανώτερος.»

'Pussy storm ιn Proespera' by Nana Agrimi on Flickr

«Όταν οι πρώτες ακτίνες του πρωϊνού ήλιου διαλύουν το σκοτάδι, κοιτάζω γύρω μου και βλέπω μόνο φαρδιά-πλατιά χαμόγελα. Που αλλού στην Ευρώπη θα μπορούσε ένα τέτοιο πλήθος να γλεντάει μέχρι τις 10 το πρωί χωρίς τη ανάγκη χημικών διεγερτικών; Με εξαίρεση μερικά πλαστικά μπουκάλια με δυνατό, ντόπιο κρασί και λίγο χόρτο, αυτό είναι μια απόλυτα φυσική έκσταση -κάτι που ενώνει τους ανθρώπους και τους εξαγνίζει.»

Untitled by theo811 on FLickr

«Καθώς γλύφω με τη γλώσσα μου το πάτωμα της πίστας που είναι ζεστό απ’ τον πρωϊνό ήλιο δίπλα-δίπλα με παρέες γελαστών Ελλήνων, ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι πολύ σύντομα όλοι θα επιστρέψουμε στα προγράμματά μας, στο άγχος μας και στον αγώνα της επιβίωσης μέσα στην οικονομική κρίση.»

Φωτογραφία 'panigiri Ikaria 2 2011' στο post μου: 'Ο Αύγουστος του Αγριμιού'

«Όμως τώρα, όλα αυτά μοιάζουν πιο υποφερτά, αφού ξέρουμε ότι στην Ικαρία νιώσαμε την ελευθερία -έστω για μια στιγμή- και χαθήκαμε για τα καλά, όλοι μαζί, μέσα στη διαχρονική μουσική του Αιγαίου.»

Alex King for adventure.com

.

.

Τέλος εδώ από μένα. Αντί για τα συναφή που βάζω συνήθως,
δείτε μόνο 2 φωτογραφίες και 2 βίντεο της Niki Ntamati ❤

Untitled by Niki Ntamati on Flickr Untitled by Niki Ntamati on Flickr Niki Ntamati's 'Ικαρία 2014- Το νερό κυλάει όμορφα στην Ικαρία' on youtube.com Niki Ntamati's 'Ικαρία 2017- Στους δρόμους της Ικαρίας αλωνίζουμε' on youtube.com

.
.

.

⭐ ⭐ ⭐
.

.

Παρασκευή, 3 Νοέμβρη 2017

Next post: «Ηip and with the youths»
Previous post: «Ήταν ένας Αύγουστος με πολλά λινκς»

.
k.

Advertisements

12 Σχόλια

Έμπρακτη Θέση και Άποψη


.
..
…άμεση και βιωματική.
..
 

Με συγκινούν αυτά, γι’ αυτό, μετά την Ελένη, σας παρουσιάζω κι εγώ (to agrimi) την αυτοσχέδια περφόρμανς χορού και ελεύθερης έκφρασης που οργάνωσε ο Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας στις 22 του Απρίλη, Ημέρα της Γης, για την υπεράσπιση της ακεραιότητας και της άγριας ομορφιάς του τοπίου της κορυφογραμμής του νησιού ενάντια στους μπάχαλους κερδοσκόπους.


.
.
.

Slideshow: The Making of TMAFD#1

.
.

Slideshow: These Mountains Are For Dancing 1

.
.

Έτσι, γιατί, όπως το γράφει στο μπλογκ της πηγής:

.

«Όχι, αγαπητοί φίλοι, τα βουνά μας δεν είναι «χαμηλής πολιτιστικής και τουριστικής αξίας» όπως συχνά λέγεται σαν δικαιολογία απ’ όσους επιδιώκουν να τα καταστρέψουν με σκοπό το κέρδος. Αυτά τα βουνά είναι πολύτιμοι ελεύθεροι χώροι με άγρια ομορφιά και ανοιχτούς ορίζοντες. Εκτός ότι μας αρέσουν και τα περπατάμε, τα χρειαζόμαστε και για να χορεύουμε!»

.

Ask Nana Ikaria Καλά όλα αυτά, ελπίζοντας μόνο, αδέλφια, να μην χρειαστεί να χορέψουμε μπροστά στις μπουλντόζες…

….

.

Τετάρτη 21 Μαΐου, 2014
.
….

2 Σχόλια

Will we ever be bored in this place?


.

Saint Beer the Mythos day 😀

.

Erifi Ikaria beer ad 1

.

Only in Ikaria…
Last week lots of us local people
(the fat and the slim, the young and the old)
were hired to take part in the shooting
(well-paid, everything provided)
for an ad of a beer.
(who cares? could be anything)

.

Erifi Ikaria beer ad 2

.

Shooting on for two days on the mountain plateau.
(chilly desert in April but plenty of space to dance)
Asked to act as if in a real village festival.
(fake hipsters & hippies, fake rain in a fake panigiri)
«More passion!», the director shouted,
«We do it again with more passion this time!»
(ok boss, as long as there is plenty of fuel)

.
.

Photos and video via Mythos logo
Mythos Beer Official Fan Page.
Music by Palyrria

.

Cheers to the next one!
(because)
Like the ancient Assyrians were saying:

«War is bad, beer is good» 💡

.
.

Related posts:

.
Oh! 😳 I almost forgot!
.

Next entry : Έμπρακτη Θέση και Άποψη

Previous entry : Τι πιστεύουμε

.

6 Σχόλια

Spiral Dance Super version


.
Intoductory shots

Like before, we were there again. Later came the real action and it was damn crazy spiral like in this old video. Watch it to the end to see the dance evolving like a natural phenomenon.
. . . . .
. . . . .
.
.
Friday May 31, 2010
.
Next post: Πως γεννιούνται οι πέτρες
.
Previous post: Holes and Horns
.
.

6 Σχόλια

Η Ικαριώτικη Σούστα στον καιρό της Παγκοσμιοποίησης.


.
….
.
photo
.Τσικνοπέμπτη αύριο.
Γιορτάζει η ελεύθερη έκφραση… χο 😉 χο;) 
So Free your budies on Ikarian Sousta!

Σημειώστε ότι

1ον) οι χορευτές της «ποπ σούστας» χορεύουν ακριβώς στον ρυθμό!

2ον) δεν χορεύουν στη μέση της πίστας ενοχλώντας τους χορευτές της κανονικής σούστας, αλλά σε μια άκρη ανάμεσα στα τραπέζια.

3ον) η κοπέλα έχει ένα πολύ βαθύ κόψιμο στο μπράτσο κάτω από τον αριστερό ώμο. Προφανώς το να χορεύει κανείς τρελή «ποπ σούστα» ανάμεσα σε τάβλες και πάγκους με σιδερένια τρίποδα έχει τα ρίσκα του…

Κάτω από τα βίντεο υπάρχουν άπειρα σχόλια, τα πιο πολλά … θετικά! Όμως για μένα τα καλύτερα σχόλια είναι οι εκφράσεις των παρευρισκομένων και των περαστικών. Προσέξτε τις!

 

Όσο για μένα, κι εγώ κάποτε στην Ικαρία χόρεψα τη σούστα σε ποπ, μόνο που δεν το ‘ξερα ούτε πως ήταν Σούστα ούτε πως ήταν ποπ. Κι όλα ήταν πολύ ωραία.

I can dance the «pop» Sousta!

Δείτε κιόλας:

Nana to agrimi’s Blog :The Ikarian Dance actually

Κ Α Λ Ε Σ  Α Π Ο Κ Ρ Ι Ε Σ!

νΑ πΕ Θα Νε Ι Η κΡΙσΗ!

….
Monday February 3, 2010
….

2 Σχόλια

The Ikarian Dance actually


.
….
.
 Spiral Dance pattern

 

 

 Ο Ικαριώτικος χορός
σήμερα

Αυτό είναι το pattern του Ικαριώτικου χορού, όπως τον χόρεψα φέτος στις 6 Αυγούστου στο Χριστό Ραχών. Ο Ικαριώτικος όπως χορεύεται (*) σήμερα στα πανηγύρια του καλοκαιριού είναι κυκλικός σπειροειδής χορός. Για να είμαι τελείως ακριβής, συχνά μπορεί να είναι πολλαπλός σπειροειδής με παράπλευρες συμπληρωματικές σπείρες και ημικύκλια. Μου έχει συμβεί οι κύκλοι να διασταυρώνονταικαι οι χορευτές του ενός κύκλου να περνούν χιαστί από κάτω από τα χέρια των χορευτών του άλλου κύκλου (ή σπείρας). Οπότε, τότε γίνεται ένα πραγματικά πολύ περίπλοκο σχήμα. Τέλος πάντων το βασικό τεχνικό ζήτημα που πρέπει να θυμάστε είναι ότι: αν και ο Ικαριώτικος είναι δεξιόστροφος (κινείται δηλ. προς τα δεξιά), η κίνηση αρχίζει με το αριστερό ποδάρι το οποίο καθοδηγεί και ορίζει στη διάρκεια του χορού την κίνηση του σώματος.

(*) ηλικίες κάτω των 45

__________________________________________________________________
Spiral Dance # 2Spiral Dance # 1
 (photos by 'angeloska')
... & more

... & more.

~

and this video! I am in there!

(Thank you Judy -you know for what)

~nan

.
Wednesday August 15, 2007 – 08:40pm (EEST)
Next Post: Ikaria actually
.

Comments

(13 total)

Kακούργαααα!
Wednesday August 15, 2007 – 10:49am (PDT)
Α, ευχαριστώ! Κι εγώ που έλεγα πως θα ήταν πολύ ξενερωτικό αυτό το entry. Αφού δεν είναι έτσι, περίμενε λοιπόν να βάλω και τις επεξηγηματικές φωτογραφίες. Φρέσκο πράγμα κατ’ευθείαν από τη πηγή.

Wednesday August 15, 2007 – 09:11pm (EEST)
Το σχήμα είναι ό,τι πιο αρχαιοελληνικό.
Friday August 17, 2007 – 02:25pm (EEST)
lots of love xxx Have fun at the Panagyries!
Friday August 17, 2007 – 10:26pm (BST)
Thank you Judy! I’ll do my best! I will also throw a spin or two in the dance for you too. Tell me, who wrote the part about the «spriral-dance», you or Simon?
Saturday August 18, 2007 – 06:54pm (EEST)
…er, well I have to admit, that bit was Simon! I wrote the general stuff about the island (with input from si also), but I asked him to fill in with bits about the wine and panagyries-as he has drunk more Ikarian wine and been to more panagyries than me, having lived there for two whole summers….!
Sunday August 19, 2007 – 11:03am (BST)
Ah I see… I had thought that this touch came form somebody who understands what goes on the «floors and stages». Simon is an actor, so that’s logical. Thanks.
Monday August 20, 2007 – 11:00pm (EEST)
Yeh…and a director too, so he sees things in different ways. Me? I just drink too much wine and fall over my two left feet! (oh, but I have fun!)
Monday August 20, 2007 – 10:29pm (BST)
Yeah, but the tragedy and irony is…I still can’t do the fucking dance!
Tuesday August 21, 2007 – 10:39pm (BST)
Perhaps we can all learn together in Sept when we visit Ikaria? I expect Rowan will shame us all with her 2 year old sense of rhythm, but who cares? Will you be there Nan, and Eleni? We should be there 17th Sept?
Wednesday August 22, 2007 – 12:20am (BST)
@ simon = (though a good dancer) neither can I -:)))) the fucking dance is going through a stage of transition -I am told. Popularization, they call it.
@ jude = middle September ? that’s tough… you are making tougher. Let’s see. It’s a matter of (what else) money!
Thursday August 23, 2007 – 12:25am (EEST)
Καριώτικος, for ever,Α, ψυχή μου! Μέθη… Α, χθες τον χόρευα κάτω από το φεγγάρι (κι ας μην ήταν πανσεληνος) σήμερα τον ονειρεύομαι… πάλι.
Monday September 3, 2007 – 08:52am (CEST)
@ «Dandelion» : Πολύ χαίρομαι που μου το λες. Ήσουν στη σκέψη μου καθώς έγραφα αυτό το entry. Παράλειψα πολλά από τις λεπτομέρειες, όπως το μυστήριο «πάτημα» (άλλοι το λένε «κούνημα») που στην πραγματικότητα είναι βήμα -«άκυρο βήμα» (αν χορεύεις, θα καταλαβαίνεις τι θέλω να πω). Επίσης ότι… Τέλος πάντων πολλά.
August full moon

Πάντως το φεγγάρι είναι βασικό. Δεν ξέρω πως αλλά αυτός ο χορός σχετίζεται με το φεγγάρι.

Monday September 3, 2007 – 10:21pm (EEST)
.

Comments (1)

Αρέσει σε %d bloggers: