Posts Tagged Chalares

Τι θα κάνουμε το φετινό χειμώνα


.
In Nana to agrimi's blog: 'Always back to angels' pools in spring!'
.«..πάντα είχαμε το όνειρο να φτιάξουμε μια μεγάλη πεζοπορική διαδρομή που θα συνδέει δύο από τα πιο εντυπωσιακά φαράγγια της Ικαρίας, της Χάλαρης στο βορρά και του Ρυάκα στο νότο. Το αποτέλεσμα θα ήταν μια μοναδική «ποταμίσια» διάσχιση του νησιού, από την παραλία του Να στη περιοχή των Ραχών μέχρι την παραλία του Ρυάκα στην περιοχή του Μαγγανίτη

Ημερολόγιο Εκδρομών και Δραστηριοτήτων του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας: 'Κυριακή 8/6/14 : Εκδρομή εξερεύνησης και φαραγγισμού (Εριφή - Ρυάκας)'

Αναγνώστη, σπάνια είδες να γράφω στο πρώτο πληθυντικό πρόσωπο. Αλήθεια είναι, ποτέ μου δεν ένιωσα ότι ανήκω σε κάποιους ή σε κάτι, παρά μόνο -κι αυτό τώρα τελευταία- ότι ανήκω στο χώρο που ζω.
Εδώ λοιπόν στο νησί, εκτός από μια μοναδική κορυφογραμμή με κρυφές κοιλάδες και άγριες παραλίες, έχει μερικά πολύ εντυπωσιακά βαθιά φαράγγια. Τέτοια μέρη, όταν είμουν μικρή, όποτε τα έβρισκα, ήθελα να τα κρατήσω μόνο για τον εαυτό μου. Αργότερα όμως κατσίκια, αγελάδες, σκουπίδια, τσιμέντα και μπάζα με έκαναν και κατάλαβα ότι αν και μοναχική από τη φύση μου, πρέπει να βοηθώ να γνωρίσουν οι άνθρωποι καλύτερα το περιβάλλον τους και να μην το καταστρέφουν, γιατί είναι ο μόνος αληθινός πλούτος που έχουμεScetchy map of the hike of the two canyons in Ikaria στην Ελλάδα.
Γι’ αυτό, τώρα όπως κι άλλες φορές, βοηθάω στην ιδέα του ΟΠΣ Ικαρίας που την κεντρική ιδέα της βρήκα κι έγραψα για εισαγωγή.
Θέλω λοιπόν να βοηθήσω να φτιαχτεί «το Μονοπάτι των Δύο Φαραγγιών» : να μαζευτούν φωτογραφίες και συντεταγμένες, να οριστούν σημεία για διανυκτέρευση, να μετρηθούν αποστάσεις και να ασφαλιστούν δύσκολα περάσματα.
Νας, Χάλαρη, Εριφή, Σελίνι, Γέλι, Ρυάκας – τα ξέρω καλά αυτά τα μέρη. Ένα λέω μόνο: άσχετα αν δεν έγινε τίποτα στην πράξη, δίκαια αυτή η έκταση κηρύχτηκε κάποτε «Περιοχή NATURA2000»!
Όσοι αγαπάτε τα άγρια τοπία με βράχια, δέντρα και νερά, δείτε τώρα μερικές φωτογραφίες που μάζεψα και συμφωνήστε μαζί μου. Αξίζει να γίνει το «Μονοπάτι των Δύο Φαραγγιών»!!!
.

.My 5fingers

I love Ikarian canyons!

.

Φαράγγι της Χάλαρης : Νας – Πέζι__

Nas, woman in the heart of nature A Noon in the River 9 While everybody was watching the Olympic games

Στερέωση σχοινιού ασφαλείας στο Φαράγγι της Χάλαρης 24 hours in the canyon 7 Dipotama in a rather dry May

Ratsos 02.09.16 - 02: Irresistible classic pose 24 hours in the canyon 3 On the way home through the pine trees in the green side of the canyon

.

Αθέρας : ΠέζιΕριφήΓέλι__

Pezi 07: Young Prince Hawthorn! Ikaria 214: Between Agios (St.) Isidoros & Mt. Melissa (1033 m.) Ikaria 72

proespera-1, from 'Stacking stones Pezi 01: Melting rocks Going swimming on the mountain

Hawthorn with white blossoms on the plateau wildcamp3, from 'Mountain Camping Easter' We scout

EGRf009 (view of the island and other rocks) EGRf064: Amazing rock formations inside the passage to the canyon. EGRf058: The man and the place

.

Φαράγγι Ρυάκα : Γέλι – παραλία Ρυάκα__

A crest of the ridge seen from below We laugh EGRf062: Amazing rock formations inside the passage to the canyon

Chapel between two crests Ryakas Ikaria Sept 2013 015 Ryakas Ikaria Sept 2013 035

EGRf039 (the girls of the 1st team) EGRf040 (as inviting as it looks) EGRf026 (girl of the 2nd team)

Ryakas Ikaria Sept 2013 034 EGRf030 (Zino looking at the fall) EGRf036 (the 5th large pool & the deepest)

Ryakas Ikaria Sept 2013 036 EGRf033 (Zino tired) EGRf031 (4th large pool)

EGRf035 (canyoning involves swimming) Ryakas Ikaria Sept 2013 013 Ryakas Ikaria Sept 2013 031

Ryakas Ikaria Sept 2013 039 EGRf044 (general view of Ryakas canyon from the beach) EGRf046 (Ryakas beach - end of the hike)

_

Αυτά.
Στοιχεία άλλα δεν δίνω.
Είναι νωρίς και ξέρω ότι προτρέχω
και είμαι βιαστική κι αυθαίρετη ως συνήθως.
Αλλά άμα γουστάρεις, αναγνώστη, γενικά για τα φαράγγια της Ικαρίας
μπορείς να δεις πολλές εικόνες στο: Google Image Search: «Ikaria+canyon»

Google Image Search for: Ikaria+canyonGoogle Image Search for: Ikaria+canyon

👣 👍 ♑ 🌄

_

__

_

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου, 2016
_

_

.

5 Σχόλια

sun in the gulch


.
αστέ όхι αύγουστο
..
Sun in the gulch
wild canyon ride 23
Originally uploaded by angeloska
.

3 Σχόλια

Always back to angels’ pools in spring.


.
The wonderful out-of-season «^^’ nothings ^^’« of Ikaria are ours!
.
.
.

5 Σχόλια

Ο Άγνωστος Τρίπατος Ράτσος στη Χάλαρη


Μην ενοχλείστε.
Ασχέτως ότι είχα μια μακρινή πλην κρίσιμη ανάμιξη ως scout στα δρώμενα που εμφανίζονται στην καταχώρηση, κι ασχέτως που κολακεύτηκα που ο συντάκτης ακολούθησε τις συμβουλές μου για το format, ασχέτως εντέλει ότι το θέμα αναφέρεται στον περασμένο Ιούνη ενώ τώρα έχουμε αρχές φθινοπώρου, βασικά τούτο δω είναι τεστ στο reblogging από wordpress σε blogpost.
Ευχαριστώ.

Original post:

Ο Άγνωστος Τρίπατος Ράτσος στη Χάλαρη

http://opsikarias.blogspot.gr/


Χαίρετε followers και φίλοι αναγνώστες
 Η σημερινή καταχώρηση είχε προαναγγελθεί στο προηγούμενο που ήταν όλο βουνά. Αυτή εδώ είναι όλο νερά αν και τέτοια εποχή δεν έχει ακόμα βρέξει σταγόνα στα νησιά. Ωστόσο, όπως έγραψε σε σχόλιο στο Φλικρ μια φίλη, “Τι θα φορεθεί την επόμενη άνοιξη βγαίνει στην πασαρέλα το φθινόπωρο της προηγούμενης χρονιάς”. ΄Έτσι λοιπόν αυτή η καταχώρηση είναι για να ξέρετε ποια είναι ‘η τάση’ -καλά να ‘μαστε- την ερχόμενη άνοιξη και νωρίς το καλοκαίρι.
 Η εκδρομή για την ανακάλυψη του ‘Ράτσου’ έγινε στις 12 Ιούνη και δεν ήταν ‘επίσημη εκδρομή του Συλλόγου’ αλλά προέκυψε σαν έμπνευση της στιγμής.Tο είχαμε ξαναπροσπαθήσει χωρίς επιτυχία σε παλιότερη πορεία στην ‘Ανω Χάλαρη’
 
 

κι έτσι και φέτος πάλι συζητάγαμε “είναι καιρός να πάμε”, “πότε θα πάμε;”, ποιοί θα ΄ρθουν”, “ποιός μπορεί;”, “ποιός δεν μπορεί;”, τελικά μια μέρα η Ξένια βρήκε στην πλατεία δυο φίλους της και αντί να κάθονται για καφέ, απλά ξεκίνησαν για τη Χάλαρη.

Κατέβηκαν στο φαράγγι από την είσοδο στον Προφήτη Ηλία (λίγο μετά το Οινοποιείο Αφιανέ) με αρχικό προορισμό τα “Διπόταμα” (ή “Διπλοπόταμα”).

 
 
Το μόνο γνωστό (από προηγούμενη πορεία) ήταν ότι δεν υπήρχε μονοπάτι για τον Ράτσο, αλλά θα έπρεπε αφού έφταναν στα Διπόταμα να σκαρφαλώσουν μέσα στην κοίτη του ποταμού για να φτάσουν στον καταρράκτη. Και η μόνη βοήθεια -η αν θέλετε, “ενθάρρυνση”- ήταν μια πινακίδα (πορτοκαλί βέλος) καρφωμένη σε δέντρο στην αρχή της διαδρομής (δηλαδή, στα Διπόταμα) που δείχνει τη σωστή κατεύθυνση (δεξιά, στον δυτικό παραπόταμο).
 
 
Τέλος πάντων, στην αρχή, περπατώντας στη σηματοδοτημένη διαδρομή από τον Προφήτη Ηλία με πορεία για τα Διπόταμα, πρώτα έφτασαν στο γνωστό καταρράκτη ‘Ραξούνια’ όπου οι φίλοι ενθουσιάστηκαν καταλαβαίνοντας τι τους περιμένει παραπέρα. Οι φωτογραφίες μιλούν.
 
 
 
 
Ωστόσο, πριν κατέβουν στα Διπόταμα, έγινε άλλη μια φιλότιμη προσπάθεια να βρεθεί μονοπάτι απευθείας για το Ράτσο κι έτσι να αποφύγουν το δύσκολο “river trekking”, όμως χωρίς αποτέλεσμα. Οι φωτογραφίες μιλούν.
 
 
Κι έτσι, από τα Διπόταμα και πέρα, άρχισε το “river trekking”.
 
Η απόσταση που έπρεπε να διανυθεί είναι αυτή που φαίνεται με μωβ σημάδια στο ζωγραφιστό χάρτη:
 
 
Δεν είναι μεγάλη όμως στην περιοχή αυτή η Χάλαρη δεν σχηματίζει απλώς τι γνωστές λιβάδες, αλλά κανονικές “βάθρες”, δηλαδή “σκαλιά” γεμάτα νερό που για να προχωρήσει κανείς από το ένα στο άλλο χρειάζεται σκαρφάλωμα, μερικές φορές τύπου “canyoning” αν και -ευτυχώς- όχι τόσο δύσκολο ώστε να χρειάζονται σκοινιά. Ο λόγος που δεν υπάρχουν φωτογραφίες από αυτό το κομμάτι είναι νομίζουμε προφανής.
 
Εντέλει έφτασαν στο Ράτσο.
 
(zoom γενική λήψη που τον αδικεί)
 
Είναι αδύνατον να μη τον ξεχωρίσεις. Είναι ψηλός τρίπατος καταρράκτης και πιο μπροστά του, καθώς ανεβαίνει κανείς, συναντά μια μακρόστενη λίμνη, τη “μακρύστενη”.
 

Ωστόσο, για χάρη των τεχνοφρικιών και καθώς η διαδρομή (πέρα από το βελάκι στην αρχή) δεν πρόκειται να σηματοδοτηθεί αφού ουσιαστικά είναι μέσα στο νερό, θα δώσουμε τις συντεταγμένες στο χάρτη Google:
 


Για τα υπόλοιπα ο φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους. Θα πούμε μόνο για ‘κείνο που δεν φαίνεται καλά στις φωτογραφίες. Καθώς πρόκειται για τρεις αλλεπάλληλες υδατοπτώσεις, τα νερά αναπηδούν παντού μέσα στο μικρό βάραθρο λούζοντας τα πάντα με νέφη σταγονιδίων και ωραίους ιριδισμούς. Εξαιρετικά δροσιστικό ακόμα κι αν κανείς δεν κάνει μπάνιο! Προσθέσετε με τη φαντασία σας λοιπόν αυτό το εφέ στις υπόλοιπες φωτογραφίες:

 
 
 
 
 
 
 
 
Συμπέρασμα: ο Ράτσος άξιζε τον κόπο και ήταν άξιος της φήμης του. Εις το επανιδείν!
Σημειώσεις:
α) η τελευταία φωτογραφική αναφορά που είχαμε από το Ράτσο ήταν όταν φίλοι έκαναν canyoning στηνπεριοχή από το Φράγμα της Χάλαρης μέχρι τα Διπόταμα. Όμως χρόνια μετά, τα καρφιά δεν εντοπίστηκαν. Ποιός ξέρει;

 
β) λόγω του φράγματος αλλά και εξαιτίας της ανομβρίας των καλοκαιριών, ας μην ελπίζει κανείς αναγνώστης ότι θα βρει τον Ράτσο όπως φαίνεται σ’ αυτές τις φωτογραφίες σε μήνες όπως ο Ιούλιος, ο Αύγουστος ή ο Σεπτέμβριος. Το καλοκαίρι αυτό το κομμάτι της Χάλαρης ξεραίνεται τόσο ώστε η περιοχή γίνεται αγνώριστη.
γ) για το χειμώνα δεν το συζητάμε, canyoning και river trekking σε βάθρες πλημμυρισμένες με ορμητικό νερό είναι απολύτως απαγορευτικά.
.
.

4 Σχόλια

Για λόγους τιμής


press for English

Μια Ιστορία Αγάπης
Μία Ταινία Περιπέτειας
Μια Πρωτοβουλία Εθελοντών

«…και το ποτάμι, άντε ρούσα παπαδιά, και το ποτάμι ήταν θολό,
και το ποτάμι ήταν θολό, θολό κατεβασμένο,
σέρνει λιθά-, άντε ρούσα παπαδιά, σέρνει λιθάρια ριζιμιά,
σέρνει λιθάρια ριζιμιά, δέντρα ξεριζωμένα,
σέρνει και μια, άντε ρούσα παπαδιά, σέρνει και μια γλυκομηλιά,
σέρνει και μια γλυκομηλιά, … λάστιχα φορτωμένη!»

(δημοτικό τραγούδι)

 

[Στις 18 Οκτωβρίου 2010 καταρρακτώδεις βροχοπτώσεις κτύπησαν την δυτική Ικαρία προκαλώντας μια άνευ προηγουμένου αιφνίδια πλημμύρα η οποία κατέστρεψε -μεταξύ άλλων- τη βλάστηση και ισοπέδωσε τις πλαγιές και την κοίτη του πολύ όμορφου φαραγγιού του ποταμού Χάλαρη, εκείνου που συνήθως οι επισκέπτες ονομάζουν «ποτάμι του Να». Εκτός από αυτό, αν όχι το χειρότερο, τουλάχιστον το ασχημότερο αποτέλεσμα ήταν ότι η πλημμύρα παρέσυρε και κομμάτιασε χιλιάδες μέτρα πλαστικών σωλήνων που ήταν απλωμένα κατά μήκος του ποταμού και χρησιμοποιούνταν για άντληση και άρδευση και τα σώριασε ανακατεμένα σε διάφορα σημεία του φαραγγιού μαζί με ξεριζωμένα δέντρα και βράχια. Έτσι, την επόμενη άνοιξη μια ομάδα από εθελοντές απαντώντας στο κάλεσμα του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας (ΟΠΣ Ικαρίας) αναλάβαμε να απαλλάξουμε το πληγωμένο φαράγγι από όλα αυτά τα σκουπίδια και να αφήσουμε τη φύση να φτιάξει τα πράγματα όπως εκείνη ξέρει καλύτερα. Το παρακάτω κείμενο είναι το χρονικό εκείνης της τεράστιας εθελοντικής δουλειάς. Γραφόταν σαν ημερολόγιο κάθε μέρα μετά τη δουλειά μέσα σε μεγάλη συναισθηματική φόρτιση και κούραση, γι’ αυτό μερικές φορές ίσως δεν διαβάζεται εύκολα.. Ωστόσο ελπίζω ότι οι φωτογραφίες θα βοηθήσουν.]

The broken sign at the entrance of the trail in the canyon with piles of branches and trees and plastic pipes on it Uprooted dead pine with pieces of plastic pipes Sad Lina

Ημέρα 1: Αρχές Δεκέμβρη, τρεις από το Δ.Σ. Του Ορειβατικού Συλλόγου Ικαρίας και άλλοι δυο φίλοι πάμε στη Χάλαρη να δούμε τον χαλασμό μετά την τρομερή κατεβασιά του Οκτώβρη. ΣΟΚ!. Καινούριο άγνωστο τοπίο. Χωρίς πλατάνια, σπηλιές, καταρράκτες, λίμνες. Γυμνό ίσιο ποτάμι, μεγάλο, πλατύ και με πολύ νερό. Και πολύ φως. Ανελέητο, άπλετο φως, χωρίς πουθενά μια σκιά. Στο φως αυτό φαίνονται παντού γύρω λάστιχα κομμάτια –χιλιάδες μέτρα μαύροι πλαστικοί σωλήνες υδροληψίας που παρέσυρε και διάλυσε ο ποταμός. Λάστιχα που δεν έπρεπε να ήταν εκεί, κι όμως ήταν, που γίναν κομμάτια, περιουσίες ολόκληρες στράφι, σκουπίδια. Κανείς δεν φανταζόταν πως ήταν τόσα πολλά. Σκεφτόμαστε: δεν μπορούμε να ξαναφτιάξουμε το παλιό ποτάμι, δεν μπορούμε να εξαλείψουμε τις αιτίες που προκάλεσαν τον χαμό. Μπορούμε όμως να βγάλουμε τα λάστιχα. “Μα δεν είναι δουλειά μας”, “Μα θα είναι δύσκολο”, “Μα τι θα τα κάνουμε;”, “Μα θα λένε πως τα χρειάζονται. Θα βρούμε τον μπελά μας…”. Όμως μας έχει πιάσει κάτι σαν νευρικό. Κάτι να κάνουμε. Να κάνουμε αυτό. Έστω συμβολικά. Να μαζέψουμε τα σκουπίδια. Για να μας περάσει ο πόνος. Για λόγους τιμής.

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

A dead pine with its roots on its trunk Another strangled pine The leveled riverbed 1 The leveled riverbed 2

Στο εξής ονομαζόμαστε “πρωτοβουλία εθελοντών”. Στήνουμε κείμενο, μαζεύουμε υπογραφές, κάνουμε αίτηση προς τον Δήμο Ικαρίας, κίνηση ελαφρώς παράλογη (“σας παρακαλούμε να μας αφήσετε να μαζέψουμε τα σκουπίδια”). Όμως απαραίτητη. Υπευθυνότητα, ενημέρωση, αξιοπιστία, λόγοι τιμής. Δίνεται η άδεια από τον Δήμο, μας υποστηρίζει και μία “επιτροπή κατοίκων του Να”, πάμε για ημερομηνίες και τελικά βγαίνει… Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ!

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

It's not art. It's trash Burdened and strangled pine Trying to take in the change This used to be a beautiful river pool where hippies swam naked

Ημέρα 2: Μεγάλη Πέμπτη. Ο Κ. περιμένει πολλούς εθελοντές. Έχει πάρει τοις μετρητοίς τη βαβούρα στο ίντερνετ. Ο Α. ανησυχεί για τον καιρό, για τα φουσκωμένα νερά, για το μονοπάτι που έχει καταστραφεί. Ο Γ. λείπει στην Αθήνα. Ο Λ. εμφανίζεται χαμογελαστός με τον σκύλο του, την Κ. -μασκότ κάθε επικίνδυνης αποστολής- που χαμογελάει κι αυτή. Νωρίς στο ραντεβού στο γεφύρι είναι ένα αυτοκίνητο, νομίζουμε πως είναι εθελοντές. Όχι, ήταν κάποιοι ξενύχτηδες που ξέμειναν. Γνωρίζουμε τον Δ. που μέχρι τότε τον ξέραμε μόνο απ’ το ίντερνετ. Πορτοκαλί φόρμα που γράφει “Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία”. Γνωρίζουμε την Κ. Δεν την ξέραμε, ξέραμε όμως τον σκύλο της, τη Β. Η Κ. φοράει μακρύ αδιάβροχο με κουκούλα, γαλότσες μέχρι το γόνατο. Καιρός βροχερός με βοριά, το ποτάμι βουίζει. Ο Γ. είναι στο εστιατόριο του Κ. στο Να και φτιάχνει σάντουιτς. Η Ε. έχει στείλει 150 ευρώ, αλλά η ίδια δεν ήρθε. Μας λείπουν άτομα. Ήμαστε απελπιστικά λίγοι. Αμηχανία. Ο Α. η Κ. ο Λ. ο Δ. αρχίζουμε να να μαζεύουμε λάστιχα. Μπαμ, σκάει ο “ξένος παράγων” (“Kalimera!”) -ο S. η J. κι η μικρή R. εξ Αγγλίας. Αδιάβροχα, δερμάτινες μπότες, πλεχτά μάλλινα, σκουφιά.

Ku the Volunteer in the rain Ro the Volunteer Kan the Watchdog

Si the Volunteer Ju the Volunteer Lef the Volunteer

Ωστόσο εξακολουθούμε να ήμαστε πολύ λίγοι. Ο Α. εξαντλημένος (“Τι κάνουμε εδώ;”). Η μικρή R. ρωτάει τη μαμά της που παλεύει με τα λάστιχα, “Mummy, what do normal people do in their holidays?” Γελάμε. Περνάει η Δ. Διαβάζει για πανελλήνιες κι έχει βγει βόλτα. “Πάρε κλαδευτήρι, πήγαινε μέσα!” Κοιτάμε το ποτάμι, το κομμάτι που καθαρίσαμε. Είναι ένα ποτάμι χωρίς λάστιχα. Ένα ποτάμι που δεν είχαμε ξαναδεί έτσι ακόμα κι όταν ήταν “στα καλά του”. ΟΚ λοιπόν. Κάνουμε μια καλή δουλειά!

Free Chalaris from broken Pipes - Day one Free Chalaris from broken Pipes - Day one Free Chalaris from broken Pipes - Day one

Free Chalaris from broken Pipes - Day one Taking a test - Day one Volunteer Val at Angelolivada - Day one

Μετά από ώρες για φαγητό στου Κ. γίνεται και μια καλή κουβέντα. Τέλος Ημέρας 2.

Dan the Volunteer Ku the Volunteer Sandwiches and wine for all

Ku Si Ju end of 1st day Heal the wounds Lou the Volunteer

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

Ημέρα 3: Μεγάλη Παρασκευή. Η πιο μεγάλη μέρα του πολέμου. Μια υπερπαραγωγή. Τα χαϊλάιτς : Εμφανίζονται δύο εθελοντές από την Αθήνα! Χάνουμε τον μάγειρα!Βρήκαμε νεαρό Αμερικανό Ικαριακής καταγωγής, που είχε κάνει στους Navy Seals και που αυτός και η κοπέλα του σκίστηκαν στη δουλειά! Εμφανίστηκε η Β., καθυστερημένη, μεσημεριάτικο, επικεφαλής ωστόσο, 3μελούς διμοιρίας ανδρών οι οποίοι ανδραγάθησαν. Ακόμα πιο καθυστερημένα εμφανίστηκε η Η. (σταλμένη απ’ τη Μ.) η οποία ωστόσο βοήθησε απίστευτα (τιμώντας τα όπλα της Μεσαριάς) στην πιο δύσκολη ώρα της ημέρας στο πιο δύσκολο σημείο του ποταμού. Ο εθελοντής Γ. (τιμώντας τα όπλα των Ραχών) σήκωνε δυο-δυο τα βαριά δεμάτια με τα κομμένα λάστιχα. Ο Α. ο Δ. κι ο Κ. που δεματιάζαμε τα λάστιχα με σύρμα, βγάλαμε κάλους στα χέρια. ο γέρο Β. από τις Κάτω Ράχες που “βόλευε” κι αυτός λάστιχα, κάποια στιγμή έβαλε φωνές από ψηλά, ζητώντας μας κάτι, και τρόμαξε τους Άγγλους που έφυγαν λέγοντας “I think we have a political issue in there…”. Φεύγοντας όμως στο δρόμο πέτυχαν και φωτογράφισαν ένα σπάνιο φρύνο! Εκτός από λάστιχα, τα μόνα άλλα σκουπίδια που βρήκαμε στη Χάλαρη ήταν μια ρόδα αυτοκινήτου, ένα πασσαλάκι αντίσκηνου και ένα… σουτιέν!

Greek power juice Va the Volunteer Our old handmade dam partly gone.

plane jet Tutti Volontari Mangiare Bene bra or bikini top?

Μετά από ώρες για φαγητό στου Κ. γίνεται πάλι μια καλή κουβέντα. Τέλος Ημέρας 3.

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

Ημέρα 4: Τετάρτη της Λαμπρής. Άχαρο βαρύ κουβάλημα. Παλιόκαιρος. Ήμαστε ελάχιστοι. Η Κ. είναι ήδη στο πεδίο, ατάραχη στη βροχή, ανεβάζει δεμάτια από τη μεγάλη Αγγελολιβάδα. Την αγαπά. Θέλει την περιοχή καθαρή. Φιλοτιμούμαστε και πιάνουμε δουλειά. Η Κ. πετάει δεμάτια από τη μια όχθη στην άλλη του φουρτουνιασμένου ποταμού στον νεαρό Κ που φρικάρει, παρόλα αυτά ανταποκρίνεται. Όμως ο πρωτόφερτος Χ., βλέποντας τι κάνουμε, γίνεται καπνός. Δεν τον ξαναείδαμε. Η φωτ. μηχανή του Α. φρικάρει κι αυτή και μπλοκάρει.

Ya the Volunteer Cook! Ko the Volunteer Di the Volunteer

Ja the Volunteer unaware of the camera Ja the Volunteer aware of the camera The last bundle

Μετά από ώρες για καφέ στου Κ. γίνεται και μια καλή κουβέντα. Τέλος Ημέρας 4.

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

Ημέρα 5: Κυριακή του Θωμά. Είμαστε… κανένας! Περνάει ο Γ. απ’ του Κ., βρίσκει την Α., έρχεται κι ο (άλλος) Γ., πίνουν καφέ, βρίσκουν δύο τουρίστες, οι οποίοι βρίσκουν άλλους δυο, πάνε για κουβάλημα, μυστήρια των μυστηρίων, δύναμη του τυχαίου…

βγάζουν τη δουλειά!!! 🙂

Making a flight of stonesteps in no time At the river bridge in Nas Out of the river and to recyclement
Di the Volunteer in a clean river

ΤΕΛΟΣ

In Nana to agrimi's blog: '2 photos from a future without goats and floods'Παράκληση:  Λίγα δεμάτια έμειναν ακόμα στο κάτω μέρος του ποταμού. Κάπως “θα κάτσει” και θα βγουν κι αυτά. Αυτή τη στιγμή το ποτάμι είναι (σχεδόν) καθαρό από κομμένα λάστιχα και άλλα σκουπίδια μέχρι την παραλία του Να. Όσα λάστιχα παραμένουν στον ποταμό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ αλλά λειτουργικές γραμμές άρδευσης. Πρέπει να παραμείνουν άθικτες γιατί, μολονότι παράνομες, καλύπτουν σοβαρές ανάγκες του μικρού τουριστικού οικισμού του Να και των γεωργικών εργασιών στις Κάτω Ράχες. Η δουλειά που κάναμε δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι δίνει σε κανέναν το δικαίωμα, περνώντας ή μένοντας στην περιοχή, να κόβει και να βγάζει λάστιχα από το ποτάμι με τη δικαιολογία ότι “είναι σκουπίδια” ή ότι “είναι παράνομα”. Ήδη η σύνδεση της περιοχής με το Δημοτικό δίκτυο άρδευσης/ύδρευσης βρίσκεται σε καλό δρόμο και θέλουμε να πιστεύουμε ότι η πρωτοβουλία μας βοήθησε στην ανάδειξη του προβλήματος και την αναζήτηση μιας μόνιμης και νόμιμης λύσης. Παρακαλούμε λοιπόν να γίνουν σεβαστές οι υπάρχουσες γραμμές. Ό,τι κόψαμε, κόψαμε. Και ό,τι βγάλαμε, βγάλαμε. Η δουλειά τελείωσε. Αν κάποιοι θέλουν να βοηθήσουν τη φύση του ποταμού να αναγεννηθεί γρηγορότερα, συνιστούμε να φέρουν και να φυτέψουν πικροδάφνες, ντόπια ποταμίσια φυτά που βρίσκονται παντού, φυτεύονται εύκολα οποιαδήποτε εποχή και δεν τρώγονται από τα κατσίκια. Ευχαριστούμε.

 

Για την Πρωτοβουλία Εθελοντών

Angelos K. Grav

.
. . .
. . .
.
.
.
.
.
Παρασκευή, 28 Μαίου, 2011
.
Next post: Summer window
.
Previous post: The New Savages
.
. . .

4 Σχόλια

The New Savages


.
.
.
Simply better than the Rainbow people
This post is a sequel of «Sliding Ikarian Impressions»
There is no money but indeed. art flourishes in times of crisis.
• • • • • • • • • • • • • • • • • •
Annamaria and Doria crossing the River 1  Annamaria and Doria crossing the River 2

Atalandi by the River Kate Sorin and Marte by the River

Maria by the River Kate Sorin and Marte by the River
Atalandi by the Sea  Holm Oak, Ikaria 2

• • • • • • • • • • • • • • • • • •

  Studio paintings in acrylic on board and canvas
Jan/Feb 2011  by Paul Lewis (all rights reserved)
Note: Being connected to Paul in Flickr, again one of my photos
inspired one of his paintings.
I'm proud again!
 
New Savages, Nas, Ikaria
Rainbow people Elina in a secret cove, Ikaria Nana in a secret cove, Ikaria 1 Nana in a secret cove, Ikaria 3 Nana in a secret cove, Ikaria 4
.
.
Thursday May 13, 2011
Next post: It’s true
Previous post: Sliding Ikarian Impressions

Σχολιάστε

ΚΥΚΛΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 1


.
….
 
.

Χαίρετε

Ως χαρακτήρας είμαι αρκετά αυτάρκης και στωική, όμως ως άνθρωπος έχω μια αδυναμία με την λογική και εκνευρίζομαι όταν δεν καταλαβαίνω. Λοιπόν οκ η φάση είναι ότι σε μια έρημη περιοχή της Ικαρίας που ξέρω, η ΔΕΗ Ανανεώσιμες διαμορφώνει (sic) τον χώρο για να κατασκευάσει πρότυπο Υβριδικό Ενεργειακό Πάρκο (συνδυασμός ανεμογεννητριών με υδροστροβίλους) με σκοπό την πλήρη και σταθερή ενεργειακή κάλυψη του νησιού από καθαρούς περιβαλλοντικά, ανανεώσιμους πόρους. Καλά ως εδώ, να μην κουράζω με τεχνικά στοιχεία, το έργο είναι καινοφανές καθ’ ημάς, πολύπλοκο τόσο από θεωρητική, όσο και από πρακτική άποψη και έχει δεχτεί σοβαρή κριτική τόσο από τεχνική όσο και από οικονομική άποψη. Τέλος πάντων, τα έργα προχωρούν και το θέαμα είναι αυτό!

Και αυτό!

Λογικό ήταν να δημιουργηθούν ανησυχίες και να ξεσπάσουν διαμαρτυρίες. Δεν βρίσκετε;

Υβριδικό Ενεργειακό Ικαρίας, Αλήθειες και Μύθοι

Τα μπάζα «έφαγαν» το δάσος.

Παράνομη επιχείρηση κάλυψης της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης

Λογικό είναι να υπάρξει απάντηση που όμως φαίνεται δεν ικανοποίησε κι έτσι τώρα βροντάνε τα μπλογκς, ανησυχίες, καταγγελίες κλπ. Λογικό.

Εκείνο που δεν είναι λογικό είναι ότι η ΔΕΗ Ανανεώσιμες βιάζεται!

Ξέρετε έχω πάει στα Κανάρια νησιά. Αυτή τη στιγμή στη μακρινή νήσο Ελ Χιέρο (άλλοτε σύνορο του γνωστού κόσμου στον Ατλαντικό)

File:Santa Cruz de Tenerife SPOT 1320.jpg

κατασκευάζουν από καιρό το ίδιο ακριβώς πράγμα

El Hierro, natural volcano crater to be upper reservoir

και βρίσκονται στη φάση της ολοκλήρωσης.

Είναι πιλοτικό πρόγραμμα που για το Ελ Χιέρο έχει μια παραπάνω σημασία, την αφαλάτωση, επειδή το νησί δεν έχει καθόλου νερό, μόνο βρόχινο. Άρα έχουν ένα επιπλέον κίνητρο ώστε το έργο τους να λειτουργήσει. Επίσης έχουν έτοιμο κρατήρα σβησμένου ηφαιστείου για λιμνοδεξαμενή, έχουν τις βροχές του Ατλαντικού και τους Trade Winds, έχουν τόσα φυσικά πλεονεκτήματα. Λοιπόν σ’ εμάς εδώ γιατί άραγε η ΔΕΗ, προτού προκαλέσουν τον Ελληνικού στυλ, ανεπανάληπτο μπαζοχαμό (έστω κι αν η περιοχή ήταν κατσικότοπος), δεν περιμένουν να δουν τι θα γίνει στο Ελ Χιέρο που είναι καταλληλότερο για το πείραμα και όπου οι Ισπανοί έχουν ήδη το προβάδισμα; Γιατί το ίδιο πιλοτικό πείραμα πρέπει να γίνει σε δυο μέρη ταυτόχρονα;

Θα μπορούσα να δεχτώ τα πάντα, μπάζα, λάδια, μόλυνση, κοπή 100δων δέντρων, τόνους λάσπης στη θάλασσα, ακόμα (ναι!) και να ξεράνουν τη Χάλαρη (λέμε τώρα…), αν ήξερα ότι στο Ελ Χιέρο το Υβριδικό τους έσωσε και λειτουργεί μερικά κάποια χρόνια. Κι αν βέβαια έβλεπα την περιβαλλοντική αποκατάσταση που έκαναν μετά (οι Ισπανοί είναι καλοί σ’ αυτά). Χαλάλι, βρε παιδιά. Το μέλλον του πλανήτη κλπ. οκ

Μπα!.. Που!.. https://i0.wp.com/i165.photobucket.com/albums/u46/siza_one/AAAA.gif

Με τόσα πολλά μπάζα, κι άλλα μπάζα, χωρίς καμιά πρόβλεψη, με μια διαφημιστική ιστοσελίδα για το έργο της Ικαρίας με κόμικς και βιντεοκλίπ τελείως γελοία, ΦΑΙΔΡΗ, α όχι, αυτό δεν είναι βιασύνη, δεν είναι τα χρηματιστηριακά παιχνίδια (Λογικό!), δεν είναι συναγωνισμός για τη πρωτιά (Λογικό!). Γιατί δεν περίμεναν πρώτα να πετύχει το Ελ Χιέρο κι ύστερα να τα κάνουν Γης Μαδιάμ και σε μας; Θα το δεχόμουν! Θα μπορούσα θεωρητικά να το δεχτώ.

Μπα!.. Που!.. https://i0.wp.com/i165.photobucket.com/albums/u46/siza_one/AAAA.gif

Ευχαριστώ που με ακούσατε γιατί γράφοντας βρήκα την απάντηση και ξε-εκνευρίστηκα. Όλα γίνονται έτσι που γίνονται, με αλαζονεία και αδιαφορία για τα τεχνικά και οικονομικά προβλήματα, για το περιβάλλον, και την κοινή λογική, μόνο και μόνο για να υπάρχει ΚΥΚΛΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ.

Σε δουλειά να βρισκόμαστε! https://i1.wp.com/farm3.static.flickr.com/2398/1887744763_f44d034179_o.gifΛογικό!

Ουφ, ηρέμησα.

Ελπίζω πάντως να πάνε όλα καλά τελικά. Ας γινόταν ότι ήθελε όμως τουλάχιστον να δούλευε και να μην ήταν φούσκα!

The World in a Bubble


.
.
.
Tuesday January 23, 2011
.

8 Σχόλια

Older Posts »
Αρέσει σε %d bloggers: