Posts Tagged migration

Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν


.

 

lol cow girl nanaΓεια σας
Είναι ένας καλός Φλεβάρης κι εγώ συνεχίζω να νιώθω δοτική, γεμάτη ευγνωμοσύνη για τούτο το νησί. Έλεγα πως ήταν ώρα να δημοσίεHiking around Radi forest Ikaria - Google mapυα κάτι πρακτικό όπως ας πούμε έναν καινούριο ψηφιακό χάρτη, π.χ. σαν αυτόν εδώ, όμως μαθαίνω ότι η έρευνα πεδίου δεν έχει τελειώσει ακόμα.
  Περιμένοντας, και μιας και έχω μεγάλη όρεξη να δημοσιεύσω κάτι, διάλεξα ένα άρθρο που έγραψε για το ikariamag μια γερμανίδα που ονομάζεται Birgit Urban η οποία προτΤης Birgit Urban στο ikariamag: 'Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν'ιμά να επισκέπτεται την Ικαρία το χειμώνα. Το αναδημοσιεύω γιατί είναι ένα κείμενο που με εκφράζει κι απ’ όσο ξέρω εκφράζει τη σκέψη και τη στάση πολλών ανθρώπων σαν κι εμένα που έχουν επιλέξει να ζουν μόνιμα στο νησί.
  Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου, το ίδιο και για τις εμβόλιμες εικόνες είμαι υπεύθυνη εγώ. Παραπέμπουν σε σχετικές αναρτήσεις στο μπλογκ μου ή της Ελένης σχετικές με – ναι; να το πω; – τον επαναποικισμό της Ικαρίας. 
^^’
.

Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν

Στο μπλογκ της Ελένης: 'Σε Δίλημμα'

«Έχετε μάλλον βρεθεί σε παρόμοια θέση: Χριστούγεννα, η οικογένεια και οι φίλοι συγκεντρώνονται και όλοι προσπαθείτε να ενημερωθείτε για τα νέα των δικών σας, γύρω από το γιορταστικό τραπέζι.
Φέτος βρέθηκα αντιμέτωπη (σημ. στη Γερμανία) με πολλές περίεργες και «ελαφρώς ειρωνικές» ερωτήσεις: «Γειά σου Μπίργκιτ, πώς πάει η ελληνική σου περιπέτεια; Εξακολουθείς να ταξιδεύεις σ ’αυτό το  μακρινό νησί – θύμισέ μου το όνομά του γιατί το ξέχασα – Δεν έχεις βαρεθεί να πηγαίνεις πάντα στο ίδιο μέρος και να βλέπεις τα ίδια πρόσωπα; Τι στο καλό κάνεις εκεί όλη την ημέρα;»»

In Eleni's blog: 'Qua poena dunc? Deportatio ad isolam!'

«Πώς να απαντήσω; Πώς να βάλω τις εμπειρίες μου σ ’ένα σπιρτόκουτο; Πρώτον: το όνομα του νησιού είναι Ικαρία και, όχι δεν βαριέμαι να πηγαίνω εκεί συχνά. Τι κάνω; Είναι απλό: Γνωρίζω – και με γνωρίζουν διάφοροι άνθρωποι και, αν και τα ελληνικά μου είναι ακόμα φτωχά, μαθαίνω κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον:
Υπάρχει μια αυξανόμενη ομάδα ανθρώπων, γύρω στα 30 με 50 χρονών, που έχουν διαλέξει το νησί για μόνιμο τόπο κατοικίας και προσπαθούν να το αναπτύξουν.  Καταλαβαίνω ότι προέρχονται από διάφορες κοινωνικές κατηγορίες και έχουν ποικίλα κίνητρα.  Άλλοι κατάγονται από το νησί και ζούσαν κάπου μακριά ώσπου κάποια στιγμή στη ζωή τους αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω στις ρίζες τους.  Υπάρχουν κι άλλοι, που διάλεξαν την Ικαρία για να μείνουν μόνιμα, αν και δεν είναι Ικαριώτες.»

In Eleni's blog: 'Rediscover The Countryside'

«Φαίνεται ότι αυτοί οι διαφορετικοί άνθρωποι συμφωνούν σε κάτι βασικό:
Η Ικαρία τούς προσφέρει μια ευκαιρία να ζήσουν μια ζωή που επικεντρώνεται στις βασικές τους ανάγκες, ισορροπημένη, ακολουθώντας το ρυθμό της φύσης και με λιγότερο στρες. Όμως, ας μη κάνουμε το λάθος να χαρακτηρίσουμε αυτή την επιλογή ρομαντισμό ή αφέλεια. Τα άτομα που γνωρίζω εργάζονται σκληρά, γιατί η Ικαρία δεν προσφέρει αυτή την καλή ζωή αβασάνιστα.»

In Eleni's blog: 'φree αssoσiation'

«Υπάρχουν μερικοί που ασχολούνται με τον τουρισμό και προσπαθούν να τον αναπτύξουν με διάφορους τρόπους, όπως π.χ. οργανώνοντας περιπάτους, που δείχνουν με διαφορετική οπτική τα κρυφά διαμάντια του νησιού, όπως τους αμπελώνες του, όπου μπορεί κάποιος να δοκιμάσει ένα εξαιρετικής ποιότητας ντόπιο κρασί. Άλλοι οργανώνουν περπάτημα στο βουνό, κάτι νέο για μερικούς καλοκαιρινούς τουρίστες, που ξέρουν μόνο τις ηλιόλουστες παραλίες και αγνοούν τις δυνατότητες μιας βόλτας στο εσωτερικό του νησιού ή τις χαρές που προσφέρουν τα πανάρχαια μονοπάτια που πρόσφατα συντηρήθηκαν.»

Στο μπλογκ μου: 'Μετανάστευση ή επανεποικισμός'

«Κάποιοι άλλοι κάνουν ό,τι μπορούν για να κάνουν την Ικαρία έναν παράδεισο της γεύσης, ανοίγοντας μικρά εστιατόρια που προσφέρουν όλο το χρόνο μενού με παραδοσιακές συνταγές.
Κάποιοι άλλοι επικεντρώνονται σε βιολογικές καλλιέργειες, παράγουν εξαιρετικά κρασιά, λαχανικά, φρούτα και μέλι. Τέλος, μερικοί ξεκινούν μικρές επιχειρήσεις για την παραγωγή και πώληση καλλυντικών, κεραμικών κλπ. Όταν απαριθμώ όλες αυτές τις δραστηριότητες, βλέπω τα πρόσωπα γύρω από το τραπέζι μου να εκφράζουν τον θαυμασμό τους. Δραστηριότητες, που θεωρούνται «συνηθισμένες» στη Βόρεια Ευρώπη παίρνουν μια διαφορετική προοπτική σε μια χώρα που έχει «στεγνώσει» από την οικονομική κρίση. Έτσι, με ακούνε πιο προσεκτικά όταν τους αποκαλύπτω τα υπόλοιπα ευρήματά μου.»

Στο μπλογκ μου: 'Αντίο Αθήνα'

  «Η Ικαρία μοιάζει σαν το κουτί των θησαυρών για τα δημιουργικά άτομα.
Συγκεντρώνει έναν μεγάλο αριθμό κινηματογραφιστών, φωτογράφων και ζωγράφων, οι οποίοι εμπνέονται από την ατμόσφαιρα του νησιού και προσπαθούν να τη συλλάβουν ο καθένας με τον τρόπο του. Συναντάει επίσης κάποιος φιλοσόφους και συγγραφείς, που βρίσκουν τη δημιουργική τους έμπνευση στις ακτές της Ικαρίας. Υπάρχουν ηθοποιοί, χορευτές και μουσικοί, που ανακαλύπτουν μεγάλη ποικιλία γεγονότων στις ιστορίες που αφηγούνται οι γέροντες του νησιού και μπορούν να τις εξερευνήσουν και να τις προσαρμόσουν για το μοντέρνο κοινό.»

Στο μπλογκ μου: 'Freelander'

  «Απ’ όσο μπορώ να καταλάβω, αυτές οι καλλιτεχνικές παρουσιάσεις στοχεύουν στο να αποκαλύψουν και να συντηρήσουν την αυθεντικότητα, την ομορφιά και την μοναδικότητα του νησιού και όχι να τα εκμεταλλευτούν για ποταπούς διαφημιστικούς λόγους.»

Στο μπλογκ μου: 'Τι πιστεύουμε'

«Πριν οι φίλοι γύρω από το τραπέζι μου παρακουραστούν από τις Ικαριώτικες ιστορίες μου, μπορώ να χωρέσω το 2015 μου σε μια φράση: σ’ ένα μακρινό νησί – που τ’ όνομά του δύσκολα το θυμούνται όσοι δεν το γνωρίζουν – μου έτυχε να γνωρίσω μερικούς ανθρώπους, που τους σέβομαι εξαιρετικά, επειδή σε μια περίοδο κρίσης και ενώ είναι εκτεθειμένοι στα αποτελέσματα μιας εξαιρετικά αυστηρής πολιτικής λιτότητας, προσπαθούν να παραμείνουν στο νησί, πιστοί στις ιδέες και τις αποφάσεις τους.»

«Τους εύχομαι τα καλύτερα για το 2016!»

Birgit Urban, για το ikariamag, 01/02/2016

.

.

Αγαπητή Μπίρκιτ, τα σέβη μας.
Καμιά φορά οι ξένοι βλέπουν πιο καθαρά απ’τους φίλους
. Γι’ αυτό σ’ευχαριστούμε. Δεν χρειαζόταν να γράψεις όλ’ αυτά. Δεν ξέρω για τους Γερμανούς, αλλά για μας, θέλω να ξέρεις, μόνο που έρχεσαι χειμώνα στη Νικαριά, είσαι πολύ εντάξει. 🙂

Ήμεσσαν πολλοί ψυχεροί ελόου μας…

In Eleni's blog: 'Xenia, the ikarian mountain guide' In Eleni's blog: 'Gathering samphire at the brink of the waves' Στο μπλογκ της Ελένης: 'Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα' In Eleni's blog: 'The day we took over the mountains!'

.
.κτλ., κτλ., κτλ.

.

⭐ ⭐ ⭐
.

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Next post: «Hiking routes by OPS Ikarias in Google maps»

Previous post: «Το 2015 μου στην Ικαρία»

.
 k.

7 Σχόλια

Τι πιστεύουμε



~

Αν θες να το μάθεις, βρίσκεται στο «What I believe» της Ελένης.

…… I believe in the power of the imagination to remake the world, to release the truth within us, to hold back the night, to transcend death, to charm motorways, to ingratiate ourselves with birds, to enlist the confidences of madmen. I believe in my own obsessions, in the beauty of the car crash, in the peace of the submerged forest, in the excitements of the deserted holiday beach, in the elegance of automobile graveyards, in the mystery of multi-storey car parks, in the poetry of abandoned hotels. . . . I believe in the death of tomorrow, in the exhaustion of time, in our search for a new time within the smiles . . . . . . I believe in madness, in the truth of the inexplicable, in the common sense of stones, in the lunacy of flowers, in the disease stored up for the human race by the Apollo astronauts. I believe in nothing.…….

Αν θες να μάθεις τα νέα μας, ήμαστε καλά,  διάγουμε περίπου στην ίδια ατμόσφαιρα

…….. ………

Καλύτερα δες slideshow γιατί βαριέμαι να γράφω κι εσύ να διαβάζεις


Αν θες, γράψε σχόλιο να με ρωτήσεις.Για την ώρα η είδηση είναι ότι αποφασίσαμε να ψηφίσουμε στις δημοτικές εκλογές

παράταξη αυτόνομη τοπική που έχει σήμα τη σπείρα

Επίσης μπήκε και η άνοιξη. Αυτά ήταν τα νέα μας. Σας χαιρετούμε.

~

~

4 Σχόλια

Freelander


Φύσηξε νοτιάς κι έβρεξε

Goat in the rain

Κι όταν φυσά νοτιάς και βρέχει, οι ξένοι φυτρώνουν πιο καλύτερα και βγάζουν ρίζες στη νέα πατρίδα

Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν

Καλά τα λέει στο ikariamag η Φαηδόνα. Κάνε κλικ στην φωτογραφία της για να διαβάσεις. Από το κείμενο της δανείστηκα τον τίτλο της σημερινής καταχώρησης.

Freelander on ikariamag,gr

Το αναδημοσιεύω αλλά με ψιλά γράμματα γιατί το σωστό είναι να πάτε να το διαβάσετε στο πρωτότυπο και να την ευχαριστήσετε ανεβάζοντας τον αριθμό των αναγνώσεων. Ο Freelander θα μπορούσε να είμαι εγώ.

Freelander

Σήμερα  συνάντησα τον Ξένο. Σας στέλνει χαιρετίσματα, λέει και σας περιμένει όταν θα πάρετε την άδεια. Ξένος είναι και το όνομά του, το κανονικό. Μα όταν τον είχαμε πρωτοδεί, μας είχε φανεί κυριολεκτικά ξένος .

Δεν είχε γεννηθεί εκεί, δεν είχε μεγαλώσει, δεν είχε καν ένα συγγενή στο χωριό.

Περιέργεια, καχυποψία. Τι γυρεύει ένας ξένος το χειμώνα στο νησί; Αυτό το ερώτημα μπορεί να κάνει ένα ολόκληρο χωριό να ‘’σκάσει’’!

Και να δημιουργήσει.  Δεκάδες  ευφάνταστες μυθοπλασίες με πιθανή προέλευση και   τους σκοπούς του ξένου, που συνηθέστερα σχετίζονται  με εγκλήματα, εμπόριο ναρκωτικών και άλλα μυστήρια του υποκόσμου.

Ο ξένος έδινε κι αυτός τροφή στη φαντασία. Ήτανε λιγομίλητος. Δεν ήτανε περαστικός. Είχε έρθει για  καινούρια αρχή σε τόπο που είχε ονειρευτεί. Γι’ αυτό και απέφευγε να δίνει «συνεντεύξεις», να λέει για τον  εαυτό του, παλιές συνήθειες, τον κόσμο που είχε αφήσει πίσω.  Είχε έρθει άλλωστε ακριβώς γι’ αυτό το λόγο,  ν’ αφήσει πίσω. Και προτιμούσε να ρωτά για να μαθαίνει για την καινούρια του ζωή ή έστω να παραμένει σιωπηλός παρά να απαντάει. Ύποπτο ήτανε για μας, πάρα πολύ ύποπτο.

Και όταν έπεσε ο χειμώνας ο βαρύς,  ο Ξένος έγινε Ξενάκι. Γιατί συναντηθήκαμε στο καφενείο όταν είχαμε μείνει τρεις κι ο κούκος, γιατί βοήθησε στα ξύλα, γιατί ήταν εκεί σε όλες τις χαρές και λύπες του χωριού, όταν οι περισσότεροι ντόπιοι έλειπαν.

Τώρα πια έχουν περάσει αρκετά χρόνια, το χωριό πάει να ερημώσει και το Ξενάκι ακόμη εκεί. Δεν έχει κάνει κανένα έγκλημα ως τώρα. Μόνο κανένα περίπατο στ’ αγριεμένα μονοπάτια και  στα δάση που κοντεύουν να στοιχειώσουν.

Κι εμείς εδώ απ’ την οθόνη να χαζεύουμε καμία φωτογραφία που ανεβάζει πού και πού στο διαδίκτυο. Να σχολιάζουμε

-Φανταστική!! Πού είναι το μέρος;
-Είναι λίγο πιο πάνω απ το σπίτι σου!

Ο Ξένος είναι τυχερός που έχει αυτό το όνομα. Δε θα το καταλαβαίνει, δε θα πληγώνεται όταν ακόμη και τώρα κάποιοι τον αποκαλούν ξένο, εδώ, στον τόπο του.

η Φαηδόνα

νaνa

7 Σχόλια

Noris Bania Fetos


... 


Ποολλές, πάαρα πολλές βδομάδες στην Ικαρία…

Ήρθε η άνοιξη πια και μετά τόσο κρύο χειμώνα,

φαίνεται σαν καλοκαίρι. Ara Noris Bania Fetos.

Noris Bania Fetos

Εξάλλου, λένε ότι…

... 

Τι άλλο να κάνεις; Οι πατάτες φυτεύτηκαν

κι οι λεμονιές είν’ εντάξει, αλλάζουν φύλλα, τον άλλο μήνα θ’ ανθίσουν.

Πλάκα έχουμε. Να η στέρνα για πότισμα μαζί κι η πισίνα με ντους.

Για βουνό για σε θάλασσα Pola Bania Fetos!

River pool in Ikaria to irrigate and to swim
. . .

8 Σχόλια

Αντίο Αθήνα



~

Αθήνα

~

.

Ήταν σαν φυλακή με τοίχους, πολλούς τοίχους,

τσιμέντο, πλακάκια και μάρμαρα γεμάτα ονόματα,

συνθήματα, εκκλήσεις, μουτζούρες, κραυγές

εγκλωβισμένων. Κι οι φωτιές, οι καπνοί σαν στρώματα

που ‘καιγαν κατάδικοι στα κλουβιά, τα κελιά, άλλη μια

κι άλλη μια εξέγερση στη φυλακή.

Το μίσος που βράζει, απόγνωση, σύγχυση, και η οργή,

φυλακισμένοι και φύλακες ένα πράγμα.

Και πολύ τηλεόραση όπως στη φυλακή

Α όχι, την επόμενη εξέγερση δεν θα τη δω.

Αντίο Αθήνα. Δε θα σε ξεχάσω ποτέ.

Πως θα μπορούσα; Αφού ήμαστε συνονόματες.

Αντίο Αθήνα, ουκ απολείπειν σε ο Θεός.

Πάω σε παλιά μακρινή αποικία και θα ξανάρθω

όταν δεν είσαι πια φυλακή.

Αντίο Αθήνα

.
.
.
.
.
Saturday February 26, 2012
.
.
.
.

9 Σχόλια

Μετανάστευση ή επανεποικισμός


.
.

..

.

photo

.

Γεια σας

Τον παραπάνω τίτλο έχει το άρθρο/επιστολή του Νίκου Ξυδάκη από τη στήλη αναγνωστών της Καθημερινής  (26-9-10). Ευχαριστώ την internetική παλιόφιλη elmamelenia aka dyosmaraki και τον ΑΡΘΡΟΣΥΛΛΕΚΤΗ της που από ‘κει το βρήκα. Το αντιγράφω κατευθείαν απ’ τη πηγή, έχοντας κόψει όμως το τέλος. Βαριέμαι αυτά που γράφει στο τέλος για «απουσία σχεδιασμού», «έλλειψη πολιτικής βούλησης»  κτλ. Όχι ότι δεν έχει δίκιο. Απλά τα βαριέμαι. Ας είναι. Δεν πειράζει. Παρ’ όλο το ξεφούσκωμα στον επίλογο, το άρθρο περιγράφει ένα κοινωνικό φαινόμενο στο οποίο είμαι συμμέτοχος κι εγώ (toagrimi) κι αρκετοί άλλοι της ηλικίας μου που ξέρω.

(η προσθήκη των φωτογραφιών και οι χρωματισμοί των λέξεων δικοί μου)

Μετανάστευση ή επανεποικισμός

Tου Nικου Γ. Ξυδακη

Η διαρροή άξιων Ελλήνων προς το εξωτερικό συνεχίζεται αυξανόμενη και τίποτε δεν φαίνεται ικανό να την ανακόψει. Εκτός ίσως από μια άλλη διαφαινόμενη τάση: τη ροή νέων ανθρώπων προς την περιφέρεια. Τον τελευταίο καιρό, της ύφεσης και της ανεργίας, όλο και περισσότεροι άνθρωποι των πόλεων, εκπαιδευμένοι, μορφωμένοι, διψασμένοι για εργασία και προκοπή, διψασμένοι για δημιουργική ένταξη στον κοινωνικό κορμό, εγκαταλείπουν τα μεγάλα αστικά κέντρα και αναζητούν την τύχη τους στα χωριά, στην ύπαιθρο, σε μικρές πόλεις.

.

.

Πηγαίνουν, δεν επιστρέφουν στα χωριά – διότι, απλούστατα, δεν έχουν όλοι χωριό και αν έχουν, πιθανότατα δεν έχουν πια κλήρο, περιουσία, σπίτι. Εχουν τη μνήμη κάποιων καλοκαιριών, τις διηγήσεις των γονιών τους, ώς εκεί. Αυτό που τους παρακινεί προς το χωριό δεν είναι ο νόστος σε κάτι που δεν θυμούνται γιατί δεν υπήρξε, δεν είναι το μεταφυσικό κάλεσμα της ρίζας, δεν είναι μια νεοχίπικη διάθεση για ανέμελη περιπλάνηση σε ιδεώδεις Αρκαδίες· όχι. Αυτό που τους παρακινεί είναι εξόχως υλικό, σωματικό, είναι ανάγκη: το άστυ τους διώχνει. Το άστυ δεν τους προσφέρει εργασία, δεν τους προσφέρει κοινωνικό μισθό, δεν τους προσφέρει υλικές προϋποθέσεις για ζωή με αξιοπρέπεια. Το άστυ δεν υπόσχεται πια τίποτε· το παρόν είναι ζοφερό και πανάκριβο, το μέλλον αβέβαιο. Η επαρχία, αντιθέτως, εμφανίζεται προσιτή, βατή, ήμερη. Η καθημερινότητα είναι πολύ πιο εύκολη, το κόστος διαβίωσης αισθητά χαμηλότερο, οι οικιακές οικονομίες κλίμακος και οι συνέργειες εφικτές, τα οφέλη από την επαφή με τη Φύση είναι απτά και ανεκτίμητα, τα παιδιά μεγαλώνουν με παιχνίδι και ελευθερία, οι τηλεπικοινωνιακές δυνατότητες είναι σχεδόν ίδιες παντού. Και εντέλει, οι αποστάσεις από το άστυ έχουν βραχυνθεί θεαματικά.

.

.

Πολλοί νέοι έχουν ήδη εγκατασταθεί στην επαρχία. Οι πιο τολμηροί και αποφασισμένοι, οι πιο δυναμικοί, έχουν ξεκινήσει πρότυπες καλλιέργειες και μικρές μεταποιητικές μονάδες, οικοτεχνικής ή μικρής βιοτεχνικής κλίμακας: αμπέλια, κρασιά, μέλια, κηπευτικά, κτηνοτροφία, τυροκομία, σαπωνοποιία, χειροτεχνήματα κ. λπ. Παράλληλα, αναπτύσσουν τεχνογνωσία, εισάγουν νέες μεθόδους, πειραματίζονται· προσπαθούν να στήσουν δίκτυα διανομής και εμπορίας, το δυσκολότερο. Πάρα πολλοί άλλοι θα ήθελαν να ακολουθήσουν, για να απομακρυνθούν από την ύφεση και την ανεργία. Δεν αποτολμούν την κίνηση γιατί δεν μπορούν να εξασφαλίσουν εργασία και εισόδημα. Δεν μπορούν όλοι να γίνουν ακτήμονες καλλιεργητές, δεν έχουν όλοι ρίζες και σπίτι. Κι όμως, έχουν μόρφωση, εκπαίδευση, ειδικά προσόντα, ενεργητικότητα, νιάτα – ανθρώπινο κεφάλαιο που θα μπορούσε να μεταμορφώσει λ. χ. σε μικρή Ελβετία παραδείσιες ορεινές περιοχές, όπως η Ηπειρος, με ανάπτυξη πρότυπων μονάδων έρευνας, επιστήμης, τεχνολογίας, οικοτουρισμού, μεταποίησης για εκλεκτά προϊόντα με ονομασία προελεύσεως.

.

.

. . .

Κάτω από το άρθρο στη Καθημερινή αναγνώστες έχουν γράψει σχόλια. Ο πρώτος (ακτήμονας καλλιεργητής μάλλον!) λέει:

Κύριε Ξυδάκη μπράβο βγαλτε και αλλα τετοια σχετικα με την επαρχια

Καλησπέρα από την Μαρίνα Ημαθίας, εγώ μετακόμισα από την Φρανκφούρτη που είμουν άνεργος στην Μαρίνα Ημαθίας πρειν 1 μήνα, παιδιά νιώθω πως αναστήθηκα ξανά μολις μπήκα στο νέο τόπο διαμονής μου, είμαι με την κοπέλα μου μαζί και είμαι 22 και αυτή 20 χρονων, νοικιάζω ένα σπίτι στο χωριό, και εργάζομαι εδώ στα χωράφια με 30 ευρώ, τα έξοδα μας είναι:

ΕΥΡΩ TO MHNA

Ενοίκιο: 150

Ρεύμα: 120

Κινητά τηλ: 20

Σταθερό τηλ. & internet: 24

Αυτοκίνητο βενζίνα: 80

Φαγητό: 0000000000 ΕΧΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΜΠΑΞΕ

ΣΥΝΟΛΟ ΕΞΟΔΑ : 374 ΕΥΡΩ

Ο μισθός μου είναι : 880 τον μήνα

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ ΓΙΑ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ EINAI 556 ΕΥΡΩ ΤΟΝ ΜΗΝΑ

ΦΙΓΕΤΕ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΗΝ ΕΙΣΤΕ ΚΑΝΕΤΕ ΧΑΖΟΜΑΡΕΣ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ

……………

.
A time to garden by egotoagrimi
.

Προφανώς μερικοί άνθρωποι ούτε ενθάρρυνση χρειάζονται ούτε «κρατικούς σχεδιασμούς». Άμα έχουν φάει το φιστίκι στην Φρανκφούρτη, απλά πάνε και κάνουν. Αυτά.

Γεια.

____

.Wednesday October 2, 2010

.Next post: Simply Belgian

.Previous post: Time for blackberries

____

7 Σχόλια

44 degrees f** Celcius


.
….

.

Heatwave Ikaria

Elsa Ikaria 1

sleep countryside

Stuck in Athens!
Or I make it to the ferry for Ikaria
Or I start a career as a nude webcam girl!
.
.

Comments

(3 total)

Ikaria by far… I know you are beautiful and you will have a great career …but I vote: Ikaria!

Thursday June 28, 2007 – 08:31am (CEST)

It’s hot here too; come over and make you fantasy real here!

Thursday June 28, 2007 – 11:36am (EEST)

Sorry to have kept you waiting!.. Don’t lose it now that I need you. Afterwards, when in Ikaria, you may do whatever you like :: cross thorns, swallow scorpions, nude webcaming … anything as long as you babysit Sideraki for a few hours a day.
x~El
(sorry again)

Thursday June 28, 2007 – 10:15am (PDT)

.

Comments (1)