Posts Tagged simple life

Τα μύρα μας


Ikarianature Essential Oils στο Facebook: 'A small distillation of Rose Geranium from flowers picked from the land of Wim and Marina in Fytema. A very popular hydrosol and oil for it's aroma...'

 

Γεια σας
Το παρόν ποστ που είναι μια συνέντευξη περί αιθέριων ελαίων που απομαγνητοφώνησα από τη Φωνή της Ελλάδας και την ΕΡΤ Χανίων, δεν είναι διαφημιστικό σποτ. Για να σας εξηγήσω τι είναι, θα αρχίσω με μια παλιά ιστορία:
Λοιπόν, πριν πολλά χρόνια σε μια διαμάχη για τη χρησιμότητα, το μέγεθος κτλ. κάποιου τεχνικού έργου στην Ικαρία, είδα να παρεμβαίνει, ουρανοκατέβατος, ένας Αθηναίος καθηγητής πανεπιστημίου που αφού είπε τη γνώμη του για το έργο, κατάληξε λέγοντας ότι οι Ικαριώτες καλά θα έκαναν να ασχολούνταν και με άλλα πράγματα εκτός από τα τσιμέντα, όπως για παράδειγμα, την καλλιέργεια και συλλογή βοτάνων και την παρασκευή αιθέριων ελαίων!
Μου έκανε εντύπωση η πρόταση του καθηγητή, τόσο ξεκάρφωτη μέσα στο καυγά για τα τσιμέντα, και κάθισα και το σκέφτηκα, πως του ‘ρθε, και θυμήθηκα ότι Στο μπλογκ μου, 21 Μαρτίου 2009, 'Αβάδιστα και Πιτσικωτά' (Καυτά, ξερά, μυρωμένα και η παραλία να απέχει πάρα πολύ!) μερικούς μήνες πριν είχα δημοσιεύσει στο ταπεινό, μικρούλι τότε, μπλογκ μου το «Αβάδιστα και Πιτσικωτά», όπου βέβαια καμία πρόθεση δεν είχα να πάω κόντρα στα τσιμέντα· ήθελα μόνο να πω ότι μου άρεσαν τα βουνίσια τοπία και τα πλούσια αρώματα του νησιού. Όμως μερικοί άνθρωποι μπορούν και διαβάζουν πιο πέρα απ’ ό,τι βλέπουν. Έτσι μου φάνηκε ξεκάθαρο πως ο καθηγητής από εκείνο το ποστάκι ο δικό μου πήρε έμπνευση, την έκανε ιδέα και την πρότεινε.
Πόσο γραφική θα ακούστηκε η πρόταση του καθηγητή εκείνο τον καιρό! Σήμερα όμως τα πράγματα φαίνονται να έχουν αλλάξει αρκετά. Γι’ αυτό τώρα μπορώ κι εγώ να πω καθαρά και θαρρετά την άποψή μου: μετά από 40 χρόνια «έργα», ξεκινάμε επιτέλους και ΦΥΤΕΥΟΥΜΕ ΤΟ ΝΗΣΙ. Ανάμεσα στα άλλα, ελιές, κήπους, αμπέλια, δασικά δέντρα, φυτεύουμε και βότανα και παράγουμε μύρα! ^^’

Bombus terrestris, Helichrysum flower by Theodore Kargas on Flickr

«μύρο το [míro]: 1. γενική ονομασία αρωμάτων συνήθ. με ελαιώδη σύσταση: Άλειψαν με μύρα το σώμα του Xριστού. Tο (Άγιο) Mύρο, που χρησιμοποιείται από την εκκλησία ιδίως στο μυστήριο του χρίσματος. 2. (λογοτ.) πολύ ευχάριστη οσμή. [αρχ. μύρον]»

Graphosoma lineatum, Daucus carota flower by Theodore Kargas on Flickr

Στις 8 του Μάη η εκπομπή της Μαρίας Κουτσιμπίρη «Ένα κλουβί κίνησε να βρει πουλί» ήταν αφιερωμένη στα βότανα και τη θεραπεία μέσω των βοτάνων και Her smile in the morning by angeloska on Flickrαιθέριων ελαίων. Στο πρώτο μέρος της εκπομπής μίλησε η Έλενα Χατζημιχάλη από την Τσαπουρνιά της βόρειας Εύβοιας και στο δεύτερο μέρος ο Θοδωρής Κάργας από την Ικαρία. Εδώ αναπαράγω μόνο το δεύτερο μέρος όχι μόνο γιατί αφορά το νησί μου, αλλά κυρίως γιατί ο Θοδωρής, παραμερίζοντας τη ρομαντική, επικεντρώνει στη βιώσιμη, πρακτική πλευρά του εγχειρήματος, ενώ συνάμα μοιράζεται πολλά «μυστικά» της δουλειάς του και της φιλοσοφίας του, ενθαρρύνοντας έτσι κι άλλους να έρθουν σε επαφή με τη φύση και ιδιαίτερα, την πρωτογενή παραγωγή μέσα στη φύση με τρόπο λίγο-πολύ ανάλογο με το δικό του.

— Θοδωρή, σε ποιο μέρος σε βρίσκουμε;
«Στις Ράχες»

— Σε καλωσορίζω.
«Σας ευχαριστώ. Γεια χαρά σε όλους.»

— Μόλις γύρισες από το μάζεμα βοτάνων.
«Θρούμπι, ναι.»

— Θρούμπι μάζευες; Έσκασε λοιπόν το θρούμπι στην Ικαρία; Γιατί μόλις λέγαμε ότι στην Εύβοια το θρούμπι τώρα πάει ν’ ανοίξει.
«Για την ακρίβεια ήταν και προχωρημένο. Προς τα τέλη του κοντά.»

IkariaNature Essential Oils 7

— Που; Προς το νότο;
«Προς το νότο, ναι.»

— Λοιπόν… Δωσ’ μας λοιπόν τη μυρωδιά απ’ το θρούμπι.
«Α, είναι παντού αυτή τη στιγμή και είναι πάρα πολύ έντονη, για την ακρίβεια υπερβολική.»

— Ριγανίζει λίγο. Είναι σ’ αυτή την κατηγορία, έτσι;
«Είναι μεταξύ ρίγανης και θυμαριού. Πιστεύω ότι αυτό το περιγράφει καλύτερα.»

— Τι ιδιότητες έχει το θρούμπι;
«Είναι πολύ παραπλήσιες και της ρίγανης και του θυμαριού γιατί και τα τρία είναι φυτά καρβακρόλης – είναι η ενεργή τους ουσία. Είναι πολύ ισχυρά αντιμυκητιασικά και αντιβακτηριακά –εννοώ τώρα για τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες- οπότε κάνουνε ειδικά για το αναπνευστικό σύστημα, για λοιμώξεις, είναι πολύ καλά.»

— Ξέρεις, με θρούμπι, με αιθέριο θρούμπι, έχω ξεπεράσει πολύ δύσκολο coli, κολοβακτηρίδιο.
«Ναι. Γιατί είναι βακτηρίδιο, ναι.»

— Λοιπόν, έχεις ξεκινήσει μια προσπάθεια με αιθέρια έλαια στην Ικαρία, τα IkariaNature. Πες μας, είναι δύσκολη αυτή η προσπάθεια να ξεκινάς μόνος σου ένα τέτοιο εγχείρημα;
«Το να ξεκινάς μόνος σου, ναι είναι δύσκολο. Και να πρέπει να μάθεις από το μηδέν και να βρεις και τους τρόπους να κάνεις τα πράγματα, ειδικά όταν δεν υπάρχει έτοιμο το κεφάλαιο. Αλλά είναι πολύ ανταποδοτικό όμως. Δηλαδή στο τέλος η διαδικασία όλη αυτή που συνεχίζεται και θα συνεχίζεται για χρόνια, θέλω να πιστεύω, ανταποδίδει. Μόνο και μόνο η χαρά του να το κάνεις και να προσφέρεις κατιτίς ποιοτικό το οποίο μπορεί να θεραπεύσει ανθρώπους δεν ανταμείβεται ούτε οικονομικά ούτε με άλλους τρόπους.»

.

IkariaNature Essential Oils 1

— Φαντάζομαι όμως ότι και το οικονομικό όφελος, αν προχωρήσει αυτό, η επιχείρηση, θα είναι καλό.
«Αν προχωρήσει, ναι βέβαια, θα είναι καλό. Αλλά για να φτάσει σ’ αυτό το σημείο χρειάζεται και αρκετή επένδυση και οικονομική. Δηλαδή πλέον αρχίζει και γίνεται συμφέρον απ’ τη στιγμή που έχεις τη δική σου καλλιέργεια και το δικό σου εργαστήριο.»

— Ναι, εκεί ήθελα να καταλήξω. Φαντάζομαι ότι δεν στηρίζεσαι μόνο στη γη της Ικαρίας. Γιατί δεν φτάνει. Θέλουν πολύ μεγάλες ποσότητες τα αιθέρια έλαια.
«Ναι βέβαια, είναι οι ποσότητες, είναι και το ηθικό ζήτημα, δηλ. ότι πρέπει πάντα να μαζεύεις και με πολλή προσοχή για το φυτό και για τη φύση και να μένει και αυτό το οποίο χρειάζεται, αλλά και εξ ορισμού το να μαζεύεις άγρια δεν μπορεί να γίνει αποδοτικό ποτέ γιατί είναι λίγο από δω λίγο από κει, σκαρφαλώνεις στα βουνά, ενώ μόνο όταν έχεις μία καλλιέργεια που είναι όλα καθαρά, μεγάλα, στη σειρά, μπορείς πραγματικά να γίνεις κερδοφόρος.»

.

IkariaNature Essential Oils 2

— Έχεις τη δυνατότητα να έχεις τόσο μεγάλες εκτάσεις όμως;
«Τώρα το πόσο μεγάλη έκταση χρειάζεσαι εξαρτάται λίγο κι απ’ τους στόχους σου. Δηλαδή, άμα θέλεις να στήσεις, όπως εγώ, μια οικογενειακή επιχείρηση, όπως το σκέφτομαι εγώ, δεν χρειάζεσαι τις τεράστιες εκτάσεις. Αν φτάσεις κάποια στιγμή να καλλιεργείς 40-50 στρέμματα, αρκεί. Δεν χρειάζεται να γίνουμε σαν τους Γάλλους που έχουνε χιλιάδες στρέμματα απαραίτητα και να κάνουμε πολυεθνικές εταιρείες, νομίζω.»

— Και 40-50 στρέμματα όμως δεν είναι λίγα…
«Δεν είναι λίγα. Και δεν τα κάνεις απ’ τη μια μέρα στην άλλη. Στο βάθος χρόνου, στο βάθος μιας δεκαετίας είναι αυτό το πλάνο να συμβεί. Αλλά ξεκινάω από δέκα στρέμματα αυτή τη στιγμή που έχω νοικιάσει και σιγά-σιγά ανάλογα με τις δυνάμεις μου προχωράει…»

— Για πες μας λοιπόν για όλη τη χρονιά, πως ξεκινάς; Τώρα ας πούμε είναι η περίοδος που μαζεύεις. Πότε γίνεται το ξεκίνημα, η σπορά; Τι άλλο πρέπει να προσέξει κάποιος; Με τι άλλο πρέπει να ασχοληθεί;
«Είναι πολλά τα στάδια. Τώρα είναι η εποχή που μαζεύεις και κάνεις αποστάξεις. Βέβαια αυτό έχει πολλή λεπτομέρεια στο κάθε του βήμα, το πως θα γίνει…»

.

IkariaNature Essential Oils 3

— Αφού ξεκίνησες από την απόσταξη, πες μας λίγο γι’ αυτή τη μέθοδο, πως γίνεται.
«Εγώ χρησιμοποιώ τη μέθοδο της ατμοαπόσταξης μόνο, όπου δηλαδή απ’ το βότανο μέσα περνάει καυτός ατμός, συμπαρασύρει το αιθέριο και μετά ψύχεται το μίγμα αυτό και πέφτει σε ένα διαχωριστή που ξεχωρίζει το λάδι (επειδή είναι ελαφρύτερο, πάει πάνω) από το νερό. Έτσι πολύ συνοπτικά σας το περιγράφω τώρα…»

— Και το νερό όμως είναι ανθόνερο. Κι αυτό το κρατάς, έτσι δεν είναι;
«Ναι, βέβαια. Και μάλιστα όταν η διαδικασία γίνει σωστά, είναι και εμπορικό προϊόν και ποιοτικό κιόλας πολύ. Κάτι που ‘χω να πω είναι ένα πλεονέκτημα που ‘χουν οι μικροί παραγωγοί απέναντι στις μεγάλες εταιρίες, ότι το αιθέριο μπορείς να το αποσπάσεις τη στιγμή που μαζεύεις το βότανο, δηλαδή κατ’ ευθείαν. Να εγώ τώρα το πρωί το μάζεψα, τώρα θα μπει για απόσταξη. Αυτό δίνει πολύ-πολύ μεγαλύτερη ποιότητα στο προϊόν, και αυτό είναι το πλεονέκτημα που έχεις στην αγορά. Γιατί μία εταιρία θα το αγοράσει από μια άλλη τρίτη χώρα συνήθως, θα ‘ρθουν τα βότανα ξερά και θα αποσταχθούν μετά από καιρό, όταν έχουν χάσει ήδη, εκτός από ποσότητα, αρκετή απ’ την ποιότητά τους.»

.

IkariaNature Essential Oils 4

— Δηλαδή, γίνεται σε άλλη χώρα η καλλιέργεια και σε άλλη χώρα η απόσταξη;
«Ναι. Συνήθως, δηλαδή, οι μεγάλες εταιρίες έχουν δικές τους καλλιέργειες μεγάλες, αλλά για ένα-δύο βότανα, αυτά που είναι τα «αστέρια» τους, ας το πούμε. Όλα τα υπόλοιπα είναι από χώρες που είναι και πιο φτηνά τα εργατικά και το να αγοράσουνε το βότανο. Αυτό όμως δεν μπορεί να ταξιδέψει ποτέ νωπό γιατί θα χάλαγε στην πορεία, οπότε αποξηραίνεται.»

— Οπότε μειώνεται και η επίδραση και η ποσότητα.
«Ναι βέβαια η ποσότητα μειώνεται όμως δεν τους πειράζει γιατί είναι πολύ φτηνό οπότε τους συμφέρει, όμως μετά απ’ όλα αυτά, πολλά από τα πτητικά του αιθέριου έχουν εξαφανιστεί τελείως. Δεν υπάρχουν πια αυτά τα συστατικά μέσα. Και είναι όλα αυτά, συνεργατικά, που λειτουργούν μέσα προκειμένου να φέρουν το θεραπευτικό αποτέλεσμα. Οπότε, όσο πιο πλούσιο είναι σε συστατικά, τόσο πιο δυνατό.»

.

IkariaNature Essential Oils 5

— Σκέφτεσαι να κάνεις κάτι συνεργατικά με άλλους ανθρώπους σε άλλες περιοχές της Ελλάδας;
«Υπάρχουν τέτοιου είδους σκέψεις, απλά αυτή τη στιγμή προσπαθώ να σταθώ στα πόδια μου, η αλήθεια είναι. Όμως μόλις καταφέρω και μπορώ (γιατί δεν ζω ακόμα απ’ αυτό το πράγμα), μόλις δηλαδή πάει καλύτερα, θέλω και έχω σκοπό να κάνω διάφορα πράγματα. Απ’ το να κάνω σεμινάρια γι’ αυτό το πράγμα εδώ πέρα και να ΄ρχεται κόσμος να βλέπει (γιατί χαίρομαι πάρα πολύ να το δείχνω αυτό σε άλλο κόσμο), μέχρι να συνεργαστώ με άλλους ανθρώπους ώστε να προωθήσουμε και τα βότανα της Ελλάδας.»

— Βέβαια, και των άλλων περιοχών, όχι μόνο της Ικαρίας. Αν και η Ικαρία είναι ένας τόπος που έχει πάρα πολλή μεγάλη ποικιλία βοτάνων.
«Έχει. Αν και ο κάθε τόπος έχει τις ιδιαιτερότητές του και την ιδιότητά του, οπότε νομίζω ότι όλοι μαζί έχουμε να δώσουμε κάτι.»

.

IkariaNature Essential Oils 6

— Κάποια οικονομική υποστήριξη από κάποιο Κοινοτικό Πρόγραμμα θα σε ενδιέφερε;
«Ναι. Η αλήθεια είναι ότι ήδη είχα μπει στο Πρόγραμμα του Νέου Αγρότη και έχω βοηθηθεί απ΄ αυτό σε ένα βαθμό. Κοιτάω συνέχεια τα νέα προγράμματα που ανοίγουν για να βρω κάτι που «να ταιριάζω» στους όρους του ώστε να με βοηθήσει.»

— Θοδωρή, είσαι κι ο άνθρωπος που έπαιζε στο «Little Land». Στο μπλογκ της Ελένης μια αλλιώτικη παρουσίαση του ντοκυμαντέρ 'Little Land' με τίτλο: 'φree αssoσiation' Είχαμε φιλοξενήσει τον σκηνοθέτη στην εκπομπή πριν δυο-τρία χρόνια. Πως αλλάξανε τα πράγματα από τότε; Παρέμεινες κατ’ αρχάς στην Ικαρία.
«Δεν νομίζω ότι από τη στιγμή που ήρθα και έχω επιλέξει αυτόν τον τρόπο ζωής, δεν τέθηκε ξανά η επιλογή του να φύγω.»

— Δεν το σκέφτηκες καθόλου;
«Υπήρχανε δυσκολίες αλλά η σκέψη (ακόμα κι αν το σκέφτηκα για λίγο) του να πάω κάπου αλλού ήτανε τόσο απωθητική που μόνο και μόνο αυτό μου αρκούσε.»

.

Ag. Polikarpos, Ikaria, by Theodore Kargas on Flickr

— Δεν μπορούσες να βρεις κάποιο τόπο καλύτερο μάλλον…
«Δεν είναι ότι είναι ο τέλειος τόπος απαραίτητα, αλλά μου ταιριάζει κι έχω αρχίσει να βγάζω τις ρίζες μου εδώ. Το να γυρίσω σε αστικό περιβάλλον είναι εκτός συζήτησης πια, ενώ το να πάω σε ένα άλλο περιβάλλον της υπαίθρου σημαίνει ότι θα πρέπει να ξεκινήσω πάλι απ’ την αρχή. Οπότε, αφού έχω βάλει τόση ενέργεια εδώ πέρα, γιατί να το κάνω;»

— Πάντως, θα συμβούλευες τους νέους ανθρώπους να κάνουν αυτήν την κίνηση, να φύγουν από τις πόλεις;
«Σίγουρα, εφόσον το νιώθουνε. Όχι εξαναγκαστικά προφανώς, έτσι; Εγώ πιστεύω ότι η επαφή με τη φύση ταιριάζει πιο καλά στον άνθρωπο, είναι πιο κοντά στη φύση του ανθρώπου. Με αυτή μεγαλώσαμε. Οι πόλεις είναι κάτι των τελευταίων λίγων αιώνων, ενώ η εξέλιξή μας είναι κάτι πολύ παλιότερη μέσα στη φύση, και ειδικά σε σχέση με την πρωτογενή παραγωγή. Μπορεί να μην το κάνουν όλοι αυτό. Σίγουρα θα υπάρχουν ανάγκες και εδώ πέρα που είμαστε και για υπηρεσίες και για δεύτερα και τρίτα πράγματα, όμως η επαφή με τη φύση και το να είσαι κοντά στην πρωτογενή παραγωγή είναι σημαντική, πιστεύω, για τον άνθρωπο.»

— Ωραία. Θέλεις να μας πεις, πριν σε αποχαιρετήσουμε, που μπορούμε να σε βρούμε; Κατ’ αρχάς έχεις κάποια σελίδα στο facebook…
Ikarianature Essential Oils on Facebook«Ναι, υπάρχει σελίδα στο facebook προς το παρόν και σε λίγο θα υπάρχει και site που θα είναι δικό μας, το ikarianature.com, όπου μπορείτε να με βρείτε. Κυρίως όμως, άμα ‘ρθείτε από δω…»

— Ευχαριστούμε πάρα πολύ και τους χαιρετισμούς μας στην αγαπημένη Ικαριά.
«Ναι, ευχαρίστως. Γεια και χαρά.»

.

.

Τάρα και Θοδωρής Ο Θοδωρής εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ικαρία πριν 8 χρόνια και άμεσα γοητεύτηκε από τον πλούσιο κόσμο των βοτάνων και τη συνεχιζόμενη παράδοση στο νησί να χρησιμοποιούνται τα βότανα στην καθημερινότητα για θεραπευτικούς σκοπούς. Έτσι ξεκίνησε μία πορεία που τον οδήγησε στην παραγωγή ποιοτικών αιθερίων ελαίων και ανθόνερων για φαρμακευτική χρήση. Το εργαστήριό του βρίσκεται στο Πλατανίδι, μια συνοικία του χωριού Άγιος  Δημήτριος στις Ράχες της Ικαρίας. Εκεί, όπως λέει και στη συνέντευξη, ο Θοδωρής χαίρεται να διηγείται στους επισκέπτες την πορεία του και να παρουσιάζει όλα τα στάδια παραγωγής των προϊόντων ikarianature, δηλαδή, Αιθέρια Έλαια & Ανθόνερα από μελισσόχορτο, ελίχρυσο, άγριο καρότο, αρμπαρόριζα, φλισκούνι, βασιλικό, γαλλική λεβάντα, κρίταμο, φασκόμηλο, δενδρολίβανο, ρίγανη, θυμάρι, μέντα, ευκάλυπτο και θρούμπι. Στη δουλειά του τον βοηθάει η σύζυγός του, Tara Kane, μια γλυκύτατη Αγγλίδα που διατηρεί το Tara Kane Massage and Bodywork στο Χριστό Ραχών.

Advertisements

5 Σχόλια

Ο θεληματικός κόπος μιας ήσυχης ζωής


. . .

.

Studying the map of IkariaΠάει κι αυτός ο Αύγουστος που έγινε χαμός με τους πιτσιρικάδες και τις πιτσιρικούδες όπως πάντα στην Ικαρία, μασαλά, μόνο που εγώ (to agrimi) δεν κατάλαβα πολλά. Αφού μόνο σε 1-2 γλέντια πήγαμε και σε ένα μόνο πανηγύρι, όπου βέβαια δεν φάγαμε κρέας και εξηγήσαμε στην υπόλοιπη παρέα και στους γύρω μας το λόγο. Πάντως πρέπει να ομολογήσω ότι μου άρεσε η αυγουστιάτικη βαβούρα κι ας άφησε πίσω της σωρούς από σκουπίδια.  😛

.

Τώρα τρυγάμε, πατάμε και λιάζουμε σταφύλια που φέτος είναι τόσο πολλά και καλά που θα κολυμπάμε στο κρασί. ☺

.

. lolcow-girl. .

.

Φωτογραφίες δεν σας δείχνω γιατί την κόψαμε τη συνήθεια να αποθανατίζουμε δις και τρις τη μέρα ό,τι βλακεία κάνουμε. Αλλά επειδή είμαι καλή, μπορείτε να πάτε διάφορες που έχω στο Φλικρ αλλά δεν είναι ινσταντανέ της καθημερινότητας αλλά μόνο εικόνες που αγάπησα και εικόνες από στιγμές που αγάπησα – αυτό είναι όλο.

.Ola kala 🍂 - Ikaria 23-8-2016 by I. N. on Instagram © all rights reserved

. . .

.

Μιας και είπα για φωτογραφίες, κάποιοι μπορεί να ‘καναν θαύματα εφέτος, όμως εγώ (to agrimi) μέχρι στιγμής δεν είδα τίποτα πρωτότυπο σ’ αυτόν τον τομέα, εκτός από τη φωτογραφία που κρέμασα εδώ που είναι πρόσφατη και που με εντυπωσίασε που η φωτογράφος ανακάλυψε έναν από τους μικρούς παράδεισους που ξέρω κι αγαπώ και που φέτος είπα να μην πάω γιατί αφενός είχα δουλειές και αφεδύο γιατί νόμιζα ότι η συγκεκριμένη κολυμπότρυπα, λόγω της αναβροχιάς και των κατσικοφαγωμένων μας βουνών, δεν θα είχε νερό.

.

. . .

.

Αλλά να που είχε!!!

☺ ☺ ☺

Heatwave Ikaria
Γεια σας τώρα, είμαι κουρασμένη και πρέπει να πλυθώ γιατί μυρίζω ανακατεμένα μούστο και ιδρώτα κι έχω αρχίσει να ξυνίζω! 😳 😳

.

.

.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Τον τίτλο του ποστ δανείστηκα από το απίστευτο quote που βάζει για εισαγωγή η Ελένη στο «The Who in The Where (2)».Η φωτογραφία που μου άρεσε είναι της © I. N. από το Instagram. Όπως κάνω συνήθως, δεν κλέβω αλλά αναπαράγω την εικόνα μέσω κώδικα κατευθείαν από την πηγή.

.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:

In Eleni's blog: 'Δεν αγοραζω ουτε τρωω αυτο που σκοτωνει το νησι μου' In my blog: 'Reblog: Κρασάκι στην Ικαρία…' Στο δικό μου μπλογκ: 'Κολυμπότρυπες ☺ στην Ικαρία' I. N. on Instagram

.

.

⭐ ⭐ ⭐
.
.
.
. . .
. . .
.
.
.
.
.
Παρασκευή, 26 Αυγούστου, 2016
.
.
.
. . .

7 Σχόλια

Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν


.

 

lol cow girl nanaΓεια σας
Είναι ένας καλός Φλεβάρης κι εγώ συνεχίζω να νιώθω δοτική, γεμάτη ευγνωμοσύνη για τούτο το νησί. Έλεγα πως ήταν ώρα να δημοσίεHiking around Radi forest Ikaria - Google mapυα κάτι πρακτικό όπως ας πούμε έναν καινούριο ψηφιακό χάρτη, π.χ. σαν αυτόν εδώ, όμως μαθαίνω ότι η έρευνα πεδίου δεν έχει τελειώσει ακόμα.
  Περιμένοντας, και μιας και έχω μεγάλη όρεξη να δημοσιεύσω κάτι, διάλεξα ένα άρθρο που έγραψε για το ikariamag μια γερμανίδα που ονομάζεται Birgit Urban η οποία προτΤης Birgit Urban στο ikariamag: 'Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν'ιμά να επισκέπτεται την Ικαρία το χειμώνα. Το αναδημοσιεύω γιατί είναι ένα κείμενο που με εκφράζει κι απ’ όσο ξέρω εκφράζει τη σκέψη και τη στάση πολλών ανθρώπων σαν κι εμένα που έχουν επιλέξει να ζουν μόνιμα στο νησί.
  Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου, το ίδιο και για τις εμβόλιμες εικόνες είμαι υπεύθυνη εγώ. Παραπέμπουν σε σχετικές αναρτήσεις στο μπλογκ μου ή της Ελένης σχετικές με – ναι; να το πω; – τον επαναποικισμό της Ικαρίας. 
^^’
.

Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν

Στο μπλογκ της Ελένης: 'Σε Δίλημμα'

«Έχετε μάλλον βρεθεί σε παρόμοια θέση: Χριστούγεννα, η οικογένεια και οι φίλοι συγκεντρώνονται και όλοι προσπαθείτε να ενημερωθείτε για τα νέα των δικών σας, γύρω από το γιορταστικό τραπέζι.
Φέτος βρέθηκα αντιμέτωπη (σημ. στη Γερμανία) με πολλές περίεργες και «ελαφρώς ειρωνικές» ερωτήσεις: «Γειά σου Μπίργκιτ, πώς πάει η ελληνική σου περιπέτεια; Εξακολουθείς να ταξιδεύεις σ ’αυτό το  μακρινό νησί – θύμισέ μου το όνομά του γιατί το ξέχασα – Δεν έχεις βαρεθεί να πηγαίνεις πάντα στο ίδιο μέρος και να βλέπεις τα ίδια πρόσωπα; Τι στο καλό κάνεις εκεί όλη την ημέρα;»»

In Eleni's blog: 'Qua poena dunc? Deportatio ad isolam!'

«Πώς να απαντήσω; Πώς να βάλω τις εμπειρίες μου σ ’ένα σπιρτόκουτο; Πρώτον: το όνομα του νησιού είναι Ικαρία και, όχι δεν βαριέμαι να πηγαίνω εκεί συχνά. Τι κάνω; Είναι απλό: Γνωρίζω – και με γνωρίζουν διάφοροι άνθρωποι και, αν και τα ελληνικά μου είναι ακόμα φτωχά, μαθαίνω κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον:
Υπάρχει μια αυξανόμενη ομάδα ανθρώπων, γύρω στα 30 με 50 χρονών, που έχουν διαλέξει το νησί για μόνιμο τόπο κατοικίας και προσπαθούν να το αναπτύξουν.  Καταλαβαίνω ότι προέρχονται από διάφορες κοινωνικές κατηγορίες και έχουν ποικίλα κίνητρα.  Άλλοι κατάγονται από το νησί και ζούσαν κάπου μακριά ώσπου κάποια στιγμή στη ζωή τους αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω στις ρίζες τους.  Υπάρχουν κι άλλοι, που διάλεξαν την Ικαρία για να μείνουν μόνιμα, αν και δεν είναι Ικαριώτες.»

In Eleni's blog: 'Rediscover The Countryside'

«Φαίνεται ότι αυτοί οι διαφορετικοί άνθρωποι συμφωνούν σε κάτι βασικό:
Η Ικαρία τούς προσφέρει μια ευκαιρία να ζήσουν μια ζωή που επικεντρώνεται στις βασικές τους ανάγκες, ισορροπημένη, ακολουθώντας το ρυθμό της φύσης και με λιγότερο στρες. Όμως, ας μη κάνουμε το λάθος να χαρακτηρίσουμε αυτή την επιλογή ρομαντισμό ή αφέλεια. Τα άτομα που γνωρίζω εργάζονται σκληρά, γιατί η Ικαρία δεν προσφέρει αυτή την καλή ζωή αβασάνιστα.»

In Eleni's blog: 'φree αssoσiation'

«Υπάρχουν μερικοί που ασχολούνται με τον τουρισμό και προσπαθούν να τον αναπτύξουν με διάφορους τρόπους, όπως π.χ. οργανώνοντας περιπάτους, που δείχνουν με διαφορετική οπτική τα κρυφά διαμάντια του νησιού, όπως τους αμπελώνες του, όπου μπορεί κάποιος να δοκιμάσει ένα εξαιρετικής ποιότητας ντόπιο κρασί. Άλλοι οργανώνουν περπάτημα στο βουνό, κάτι νέο για μερικούς καλοκαιρινούς τουρίστες, που ξέρουν μόνο τις ηλιόλουστες παραλίες και αγνοούν τις δυνατότητες μιας βόλτας στο εσωτερικό του νησιού ή τις χαρές που προσφέρουν τα πανάρχαια μονοπάτια που πρόσφατα συντηρήθηκαν.»

Στο μπλογκ μου: 'Μετανάστευση ή επανεποικισμός'

«Κάποιοι άλλοι κάνουν ό,τι μπορούν για να κάνουν την Ικαρία έναν παράδεισο της γεύσης, ανοίγοντας μικρά εστιατόρια που προσφέρουν όλο το χρόνο μενού με παραδοσιακές συνταγές.
Κάποιοι άλλοι επικεντρώνονται σε βιολογικές καλλιέργειες, παράγουν εξαιρετικά κρασιά, λαχανικά, φρούτα και μέλι. Τέλος, μερικοί ξεκινούν μικρές επιχειρήσεις για την παραγωγή και πώληση καλλυντικών, κεραμικών κλπ. Όταν απαριθμώ όλες αυτές τις δραστηριότητες, βλέπω τα πρόσωπα γύρω από το τραπέζι μου να εκφράζουν τον θαυμασμό τους. Δραστηριότητες, που θεωρούνται «συνηθισμένες» στη Βόρεια Ευρώπη παίρνουν μια διαφορετική προοπτική σε μια χώρα που έχει «στεγνώσει» από την οικονομική κρίση. Έτσι, με ακούνε πιο προσεκτικά όταν τους αποκαλύπτω τα υπόλοιπα ευρήματά μου.»

Στο μπλογκ μου: 'Αντίο Αθήνα'

  «Η Ικαρία μοιάζει σαν το κουτί των θησαυρών για τα δημιουργικά άτομα.
Συγκεντρώνει έναν μεγάλο αριθμό κινηματογραφιστών, φωτογράφων και ζωγράφων, οι οποίοι εμπνέονται από την ατμόσφαιρα του νησιού και προσπαθούν να τη συλλάβουν ο καθένας με τον τρόπο του. Συναντάει επίσης κάποιος φιλοσόφους και συγγραφείς, που βρίσκουν τη δημιουργική τους έμπνευση στις ακτές της Ικαρίας. Υπάρχουν ηθοποιοί, χορευτές και μουσικοί, που ανακαλύπτουν μεγάλη ποικιλία γεγονότων στις ιστορίες που αφηγούνται οι γέροντες του νησιού και μπορούν να τις εξερευνήσουν και να τις προσαρμόσουν για το μοντέρνο κοινό.»

Στο μπλογκ μου: 'Freelander'

  «Απ’ όσο μπορώ να καταλάβω, αυτές οι καλλιτεχνικές παρουσιάσεις στοχεύουν στο να αποκαλύψουν και να συντηρήσουν την αυθεντικότητα, την ομορφιά και την μοναδικότητα του νησιού και όχι να τα εκμεταλλευτούν για ποταπούς διαφημιστικούς λόγους.»

Στο μπλογκ μου: 'Τι πιστεύουμε'

«Πριν οι φίλοι γύρω από το τραπέζι μου παρακουραστούν από τις Ικαριώτικες ιστορίες μου, μπορώ να χωρέσω το 2015 μου σε μια φράση: σ’ ένα μακρινό νησί – που τ’ όνομά του δύσκολα το θυμούνται όσοι δεν το γνωρίζουν – μου έτυχε να γνωρίσω μερικούς ανθρώπους, που τους σέβομαι εξαιρετικά, επειδή σε μια περίοδο κρίσης και ενώ είναι εκτεθειμένοι στα αποτελέσματα μιας εξαιρετικά αυστηρής πολιτικής λιτότητας, προσπαθούν να παραμείνουν στο νησί, πιστοί στις ιδέες και τις αποφάσεις τους.»

«Τους εύχομαι τα καλύτερα για το 2016!»

Birgit Urban, για το ikariamag, 01/02/2016

.

.

Αγαπητή Μπίρκιτ, τα σέβη μας.
Καμιά φορά οι ξένοι βλέπουν πιο καθαρά απ’τους φίλους
. Γι’ αυτό σ’ευχαριστούμε. Δεν χρειαζόταν να γράψεις όλ’ αυτά. Δεν ξέρω για τους Γερμανούς, αλλά για μας, θέλω να ξέρεις, μόνο που έρχεσαι χειμώνα στη Νικαριά, είσαι πολύ εντάξει. 🙂

Ήμεσσαν πολλοί ψυχεροί ελόου μας…

In Eleni's blog: 'Xenia, the ikarian mountain guide' In Eleni's blog: 'Gathering samphire at the brink of the waves' Στο μπλογκ της Ελένης: 'Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα' In Eleni's blog: 'The day we took over the mountains!'

.
.κτλ., κτλ., κτλ.

.

⭐ ⭐ ⭐
.

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Next post: «Hiking routes by OPS Ikarias in Google maps»

Previous post: «Το 2015 μου στην Ικαρία»

.
 k.

7 Σχόλια

Το 2015 μου στην Ικαρία


.
My 2015 in Ikaria: all the entries of my blog
.

Καλώς το 2016!
Hello 2015!


Google Image Search for Nana to agrimi's blog 2014
Σήμερα που βγαίνει το άγιο πνεύμα και αγιάζουν τα νερά ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους επισκέπτες μου, εκείνους που περιεργάστηκαν τις εικόνες και πιο πολύ εκείνους που αφιέρωσαν 2-3 λεπτά για να διαβάσουν τα κείμενα. Όπως κι εκείνα των προηγούμενων ετών, έτσι και τα άρθρα μου του 2015 ήταν για πράγματα που έκανα στη Νικαριά και πράγματα που πρότεινα και επηρέασα και γίναν σ’ αυτό το δύσκολο, μυστηριώδες και πολύ προκλητικό νησί. Έδωσα βάρος στη δράση και όχι στα λόγια και αυτό ελπίζω να συνεχίσω να κάνω και την νέα τρεχούμενη χρονιά. Πέρσι την ανασκόπηση την κάναμε μαζί με την Ελένη στα Αγγλικά μέσω του Google Image Search, εφέτος όμως έφτιαξα κανονικό ποστ γιατί είναι Θεοφάνεια, γιορτή που αγαπώ και είπα να την τιμήσω.

Το πνεύμα της έμπνευσης ας είναι μαζί μας και την νέα χρονιά να κάνουμε πράγματα και να ονειρευτούμε.


katsika😀…..

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/1e/Heart-SG2001-transparent.png  &  https://i1.wp.com/www.clipartbest.com/cliparts/RTd/g7X/RTdg7XXjc.png 

 

………………........................

.
.
.
.. January…….

Το μπλε και το κόκκινο - Πολιτική σημειολογία και σύγκριση Χίου και Ικαρίας στις εκλογές με αφορμή ένα άρθρο του Γ. Μακριδάκη

 

.
.
.. March……..

Οι χειμωνιάτικοι καταρράκτες του μικρού Ναναζόνιου - Μια εκδρομή με αναρρίχηση σε τοποθεσία που αγαπάμε με τα παιδιά του ΟΠΣ Ικαρίας Περπατώντας με τη φίλη μας την Ξένια - Ποιά είναι η φίλη μας η Ξένια και τι δουλειά κάνει στην Ικαρία.

.
 
.. May…….

KANGA! ツ ツ ツ ツ ツ - Local tour guides collective in Ikaria

.
.
.. June.

άγριες παραλίες στη νότια Ικαρία για γυμνισμό και κάμπινγκ άγριες παραλίες στη βόρεια Ικαρία για γυμνισμό και κάμπινγκ

.
.
.. July. ….

Ικαρία τον Αύγουστο – Οδηγίες Χρήσης Break on through to the other side ☀ yeah !

.
.
.
.
.
.
.
August… ..

Four Seasons in Ikaria

.
.
.
.
.
. September.. ...

Reblog: Κρασάκι στην Ικαρία… equinox in bluotone

.
.
.
.
.
 
.
.  October.. ...

Ευημερία χωρίς Ανάπτυξη

.
.
 
.
.
. November.. ...

Said to be made by God

.

 

peace in 2016 peace in 2016 peace in 2016

.
.

 

Τετάρτη, 6 Γενάρη, 2016

6 Σχόλια

ΑΠΟΛΩΦΑ


.
.

 

' ' '
Μεσοκαλόκαιρο κι ούτε ξέρω από που να αρχίσω ούτε τι
να βάλω για τίτλο, οπότε μια χαρά μου λέει να αρχίσω
μ'αυτό το αρχαίο καριώτικο κρασοπότηρο κι η επιγραφή
που έχει στον πάτο που τη διαβάζεις μόνο άμα πιεις το
κρασί, κάνει για τίτλο:
ΑΠΟΛΩΦΑ = λούφαξε, ησύχασε, ξεκουράσου, όλα εντάξει.

Κύλιξ μελαμβαφής με ενεπίγραφη βάση (ΑΠΟΛΟΦΑ = ησύχασε, «λούφαξε»). Συλλογή Θεμ. Κατσαρού, Αρχαιολογικό Μουσείο Αγ. Κηρύκου (φωτ.: Θ. Κατσαρός)

Είναι ο καιρός των κήπων κι αυτός από κάτω μοιάζει
μπορεί να είναι, ο δικός μου. Ωραίος είναι, δε λέω,
είναι όμως κουραστικό να το παίζω δικτάτορας ξανά 
από την αρχή κάθε χρόνο.

Πόσο πια ανεβοκατεβαίναμε τα πεζούλια; Πόσο πια να ξεβοτανίζαμε, να ποτίζαμε και να μαζεύαμε;
Θέλει πάρα πολύ δουλειά για να φτάσουμε σε αυτή τη φάση
και να χαίρονται οι φίλοι τα λαδερά και τις σαλάτες όταν
γυρνάνε τελειωμένοι από τα πανηγύρια το καλοκαίρι.

picking
Μήπως, αντί γι' αυτή τη δικτατορία, τη τσάπα και τον
ποτιστή σχεδόν κάθε μέρα, να εμπιστευτώ το χάος, να
αφεθώ στις άναρχες δυνάμεις της φύσης, όπως τις λένε;

A time to garden

Μήπως η Περμακουλτούρα είναι καλύτερη ιδέα;

Φυσική καλλιέργεια για αρχάριους (σαν κι εμένα)

Σίγουρα έχει ωραίες αρχές, Θαυμάσια φιλοσοφία:

Αρχές Φυσικής Καλλιέργειας

Φαντάζεσαι ένα τέτοιο τοπίο που τόσο λατρεύω, να
γίνεται και να μας θρέψει "νυν και αεί";

Η σελίδα του Κέντρου Φυσικής Καλλιέργειας

Γίνεται ένα σεμινάριο στην Ικαρία και μπορεί να πάω
να δω τι θα πουν. Τέλος πάντων, δεν ξέρω...

 ΙΚΑΡΙΑ: Διήμερο Εισαγωγικό Σεμινάριο στις αρχές της Περμακουλτούρας

Κάνει ζέστη στο μοναστήρι κι ακόμα και ο Μακριδάκης
απέναντι από τη Χίο γκρινιάζει. Εκείνος που πιστεύει
περισσότερο απ' όλους, λέει: "βαριά η καλογερική".
Για τούτο το λόγο του, τον αγάπησα.

Heat at Home

Δε βαριέσαι. Για την ώρα να κάνουμε αυτό που
προστάζει το κρασοπότηρο κι απολωφούμε.

What we believe

Π.χ. χτες πηδήξαμε τις φωτιές του Άη Γιάννη του Κλήδονα
με φούστες βέβαια, χωρίς εσώρουχο, για να μας πιάσει
η μαγεία κι ο αξαγνισμός.

Jumping the fires of Saint John

Δεν μένει πια παρά να φυσήξει μελτέμι να πάμε για μπάνιο.
Απολώφα. Simplify.
Play. Relax.

First Meltemi of the Summer

 
Θα τα ξαναπούμε. Αν και μπορεί ν' αργήσω να γράψω.
Simplify. Play. Relax. Omnia Magica. Όλα είναι μαγικά.
^^’

.

.
Τετάρτη 25 Ιουνίου, 2014
.
Next post:  Touristicon
.
.

10 Σχόλια

Up on the trees + Down on our knees


Picking Olives ~


respecting my namesake ~

Picking Olives 1 Picking Olives 2

Picking Olives 3

hard work ~

limited profit ~

Good sport ~

.
.

5 Σχόλια

SLOW ASTERN


.
Jeff Soan’s Ikaria 1974 – Ayia Kiriaki
.
‘Slow Astern’ is a position on the engine telegraph located inside the bridge of a ship. It’s purpose is to transmit the orders of the captain to the engine room below decks. ‘Slow astern’ means ‘slowly backwards’. In Greek it is ‘ΟΠΙΣΘΕΝ ΗΡΈΜΑ’. I am using this nautical term as a metaphor to say ‘slowly back to the past’ or if you wish, «a calm and sobber throwback in time».Hello!
In case some readers thought that all I love about my favorite island is nature, I hope this post will make them change their minds. Because, connected with that nature, inside that nature, befriended with that nature, a very peculiar civilization developed and lived for centuries until the introduction of fossil fueled engines, motor roads, electricity, market economy and finally, tourism.
Jeff Soan’s Ikaria 1974 – avli Speaking about Ikaria, due to its isolation and geomorphology always some steps back in development, this civilization which presumably dated from the Age of Stone, ended as incredibly late as the 1960s. Jeff Soan’s Ikaria 1974 – porta
Jeff Soan a wood carver and toy maker from England, whose work is often inspired from traditional arts and crafts from around the world, visited the island in 1974, just in time to catch the last gleam of the old Ikarian culture.

The right man in the right time, Jeff Soan drew and described what he saw in his tiny sketchbook and several decades later he published all that in his webpage.
How lucky was I to discover it!

.
Jeff Soan’s 30 artifacts from Ikaria 1974
.

The original site has dropped off but somehow, I managed to save a few paragraphs. The sketchbook page scans, however, are still on!

.
Jeff Soan’s Ikaria 1974 – ponticossJeff Soan’s Ikaria 1974 – holely rocks in Ayios FokasJeff Soan’s Ikaria 1974 – Ayios YannisJeff Soan’s Ikaria 1974 – Ayios KirikosJeff Soan’s Ikaria 1974 – kalamiaJeff Soan’s Ikaria 1974 – manites
.

Here they are, 30 of them, all together. As I took the liberty to load everything on my blog, if you click on the thumbnails, you will be able to see the sketchbook pages in large size. Under each page I have added captions containing typed transcriptions of Jeff’s amazing handwritten notes – admirable evidence of his deep understanding of the artifacts and objects described as well as of his respect for the age-old civilization Jeff Soan’s Ikaria 1974 – ghatato which they belonged.
I share the same feelings with him.
You see, I don’t only love nature in Ikaria!

.

But let Jeff speak now:

«Ikaria is a Greek island situated in the North Eastern Agean group, close to Samos and the Turkish mainland. I drew and took notes on the things I saw there».

.
Pages from a sketchbook

«In 1973 Barbara and I met, fell in love, and decided to leave England early in the spring of 1974 in order to travel to Greece. The intention was to spend a year living Greek life. I had visited mainland Greece, a place called Narantziza, a few years previously and was desperate to return to pick oranges and lemons in the autumn, it seemed such an exotic thing to do. A friend had told me of a windy island in the North Eastern Agean group that he had visited and after a few weeks acclimatising and pulling urchin needles out of our feet we undertook the 12 hour ferry sailing out to Ikaria.»

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – ELETRIVION: Today olives are pressed for oil in modern automated presses. Above is shown the age-old method of crushing olives in...

The Olive
(elliess)
«The Olive Tree lives to a great age becoming gnarled and twisted during growth. Olives are borne on the wood of the previous year’s growth. Every part of the tree is used – the olives themselves for oil and eating, the leaves are fed to animals, the wood for bowls and utensils. The wild shoots can be used in making woven baskets – and whatever is left over for the fire in the cold winter months.
The olive tree spreads its roots far into the rocky soil and prevents land erosion. Terraces formed on sloping ground for an olive grove hundreds of years ago remain as terraces, the roots preventing natural land slip.»

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – olive press: Today olives are pressed for oil in modern automated presses. Above is shown the age-old method of crushing olives in preparation for pressing. It consists of a large slab of stone...

«Olive trees require little or no attention during the year. Occasional pruning prevents them from going wild – the wild shoots obtained are extremely supple – perfect for basketwork. The olives ripen from November until January and are picked from the ground and lower branches. The fruit higher up in the tree is either left until it eventually falls, or is knocked off with a long stick and collected with a sheet underneath. Branches crack easily so they aren’t climbed.»

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – large foorno with chimney: Large oven constructed of broken ‘pithari’ and red clay. The main bulk usually protrudes from the end or side of the house. The main construction shown above, is effected by first placing...

Large foorno with chimney
«A large oven is constructed from bricks, broken pithari, tiles and red clay to stick it all together. It often extends from the side of the house. The oven is made by first placing sticks covered by ferns and then earth on top to form a flat hemispherical shape. Broken pots and bricks are then cemented with red clay over the top of this dome. An access arch is formed in the wall of the house and a chimney above the door. The dome is insulated further with red clay and pot fragments and filled in with earth. A roof is constructed over it to protect from the rain. The interior floor is of red clay. Six or seven hours firing is required to harden the clay. When the correct temperature is reached glass bottles will melt inside and these can be used to give a smooth bottom. Six to twelve loaves may be baked at a time depending on the size.»

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – pithari: Storage pots (pithari) are formed from red clay. The various sizes but usually large, used for...

Storage pots (pithari)
and ‘Pithari’ foorno
«Formed from red clay. The various sizes but usually large, used for storing wine and olives. Often buried in the ground or built into a terrace, and surrounded with earth and stones. The lid is often a circular slate with a hole cut in it to take a brushwood handle. Often found in groups near the wine press. Any decoration near the top is simple as they were made not to stand to be built in and covered. They can be used to make ‘beehive’ shaped oven.
A pithari oven is constructed by laying a pithari on its side and packing round with broken pots, tiles and red clay. It is covered with earth and stones as insulation and made weatherproof. The inside is first filled with sand to a level coinciding with the lip, then red clay is packed on top to a height that gives maximum use of floor space and height (usually just below centre). The clay is left to harden and then fired to a high temperature using brushwood. Ground glass can then be sprinkled to give a smooth bottom. After firing the ashes are pulled to the front and a stone placed over the door of the oven. In addition a lower door may be let in to apply extra heat during cooking.»

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – tools for bread making: PSOMΊ - Bread and tools for making it.

Tools for bread making:
«1) Bracken bunched and tied to the end of the stick to brush small bits of charcoal (pana or panisma).
2) Wooden spade for manoeuvring dough and bread (psomophtiaro).
3) Scraper are for pulling ashes to the front of the oven.
4) Bread mould carved from half log.»

.

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – wooden stamps for pitta 2: Impressions from carved wooden stamps used to form designs on the round flat church bread or ‘PITTAS’. The wood used is...

PSOMΊ
(bread)
«The bread made by the majority of the islanders is a sour dough, that is dough which has been left to absorb wild yeasts. A portion of each week’s dough is kept back for future use, stored in a suitable container to prevent too much drying (a half coconut shell is excellent for this) on the night before baking and the dough is mixed with a little water at blood at temperature and covered with sifted flour. A mark is usually made in the surface of the flour (often a cross). It is covered with a cloth and left overnight in a warm place. In the morning the yeast / flour mix will have risen. It is made into a soft dough by adding water and kneading well. The required amount of sifted flour is added. By dipping the hands inJeff Soan’s Ikaria 1974 – wooden stamps for pitta 1: Impressions from carved wooden stamps used to form designs on the round flat church bread or ‘PITTAS’. The wood used is...to a bowl of warm water and constantly on kneading the mix for at least an hour, the yeast is distributed throughout the mix and air introduced. The dough is then formed into flattened spheres and a handful of dough kept back for future use. The dough is covered with flour and placed into cloth lined baskets.
This is then covered with blankets and kept in a warm place for four hours or until the dough has risen. The furnace is prepared by burning brushwood (anima is best for this) for at least half an hour. The inside of the furnace turns a sandy white when the correct temperature is reached. The ashes are pulled to the front and the interior brushed clean. A suitable flat stone is placed on the ashes inside to prevent hot charcoal falling on to the bread when the door is closed. The dough is then flopped on to the psomophtiaro so that its bottom in the basket becomes the top of the loaf. They are then slid into the furnace and left to cook. When the top surface is brown the loaves are stacked to the sides of the furnace to cook on the bottom a little. After removing the loaves the oven is at a temperature suitable for cooking meals, pastries, etc.»

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – paximadi: Rusks … dough. When the bread is ready the slices are cut right through and left in the furnace for 24 hours or until furnace is cold. They may be stored indefinitely as they do not mould. Too hard to be...

Rusks
(paximathi)
«Unused and stale bread is cut into thin strips soaked a little and baked for many hours as the oven cools. They may be stored indefinitely as they do not mould. They are too hard to be eaten directly but are dunked in soup, goat’s milk, or tea.»

.

eff Soan’s Ikaria 1974 – aloni: Large, circular, stone floor with upright slates around the perimeter. Usually situated at the base of...

ALLONI
(Threshing floor)
«Large, circular, stone floor with upright slates around the perimeter. Usually situated at the base of a number of terraces where wheat is grown. The whole wheat is spread evenly around the perimeter and a mule, donkey, horse of even cows is made to walk around, for a number of hours, while a man leads and coaxes from the center. The wheat is turned occasionally during the process. Threshing a grain crop can be completed in a day by the above process. Although very little wheat is now grown on the island, in those days very large crops were produced; the extraordinary number of ‘pezoulia’ (terraces) bear witness to this.
Manual labour was reduced by introducing a brake at the center with a tube-like top into which a wooden arm could be fitted and the animal controlled in this way.»

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – water conservation reservoir: The method above of damning and reserving water is the most common on the island. Walls are built at a...

Water conservation reservoirs
«Most rivers will dry up completely during the summer months. What little water is left in larger rivers tends to disappear underground or meander so much over the riverbed that it is absorbed. The method above of damning and reserving water is the most common on the island. Walls are built at a suitable site on the riverbed and a watertight finish obtained by placing a large flat stones up right against the wall on the waterside. The joins are sealed with clay and grass or cement. The drain and plug are simply a large stone let in to an opening with whole board into it, in which fits a branch. The rate of flow is controlled by using different sized branches. To seal completely the largest sized branch is used and packed around with leaves and mud The reservoir is situated above a number of gardens which it serves. Water is allowed constantly to seep out to the next reservoir situated further down the river valley. When required, water is directed into irrigation channels on either side of the valley.»

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – terraced fields with olive trees and gardens

Gardens
(gkipos)
«Very little land in the valleys is flat of course and so workable areas are formed by stepping on the land into terraces (bezoulia) earth is piled up around small areas to form trenches with removable openings for of grass and flat stones. Each trench is filled with water by opening the door and stopping the flow to the next trench. When filled to the brim the door is closed and the same procedure adopted for the following a trench. When all the trenches on one level are filled the water is allowed to flow to a lower terrace. Fertiliser can be placed in the openings where the water flow will carry and eventually distribute it among the plants. The amount of water applied in this way in one session is sufficient to meet the plants needs for one week. The more usual plants grown in this way are string beans, sweet corn, peppers, aubergines, tomatoes, courgette, cucumber and a number of salad crops, vlita and horta

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – NEROMILOS 1: From the days when much wheat was grown on the island – a ‘neromilos’ was an alternative to the ‘anemomilos’ (windmill). Motive power was obtained by water entering...

NEROMILOS
Watermill
«From the days when much wheat was grown on the island – a ‘neromilos’ was an alternative to the ‘anemomilos’ (windmill).
Motive power was obtained by water entering a 30 foot tower and being constricted at the bottom, thus emerging under pressure.
Water is stored in a large reservoir upstream and when released flows down an irrigatJeff Soan’s Ikaria 1974 – NEROMILOS 2: The water emerges under considerable pressure onto one side of the paddle wheel effecting the required circular motion...ion channel and into the top of the tower.
The diameter of the chimney at the top of the tower is 3 feet gradually decreasing in diameter, and finally curving until its horizontal and only 6 inches in diameter. The water emerges under considerable pressure onto one side of the paddle wheel effecting the required circular motion…»

.

«The main body of water exits at the front of the mill house and the remainder eddies and emerges at the side. The shaft of the paddle wheel is directly connected to the upper mill-stone. The paddles themselves numbering about 25 are hollowed out from a small log. They are called ‘koutalli’ (spoons).»

.

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – NEROMILOS 3: In the millhouse itself is the above arrangement. Grain is fed to the hopper situated above the millstones...

«In the millhouse itself is the above arrangement. Grain is fed to the hopper situated above the millstones – the amount entering the hole in the top stone controlled by an adjustable feeder.
Ground flow exits through a hole in the lower stone and into the flour trough. The brakeJeff Soan’s Ikaria 1974 – NEROMILOS 4: Inserted in the top section of the water tower is this pentagonal plaque carved from rough marble. Note the occurrence of 5 – the pentagon... probably deflected the flow of water away from the paddles.
With the decline of the population and thus the decline of home grown wheat the mill lost business and finally ceased to operate in 1953.»

.

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – kamini: In the wilder, more exposed parts of the island huge quantities of ‘marmaron’ – marble is to be found which was used for the production of ‘asvesti’ – lime and whitewash. At a suitable site...

KAMINI
Lime kiln
«In the wilder, more exposed parts of the island huge quantities of ‘marmaron’ – marble is to be found which was used for the production of ‘asvesti’ – lime and whitewash. At a suitable site (an area where there was plenty of wood available) one of the above structures would be built from large rocks incorporating a narrow ledge around the base, inside. On this ledge small pieces of marble would be laid at an angle all around. On the next layer, slightly larger pieces are laid at the opposite angle herring bone fashion (‘psarococalo’).
Continuing in this way a dome structure is built up on the inside and this forms the lining of the kiln. The kiln is continuously fired for 36-48 hours – the inside temperature reaching 3000°C.»

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – HEROMILOS: Found in most, if not all, older houses. Made of hard, composite rock. The lower slab set permanently into a stand diagonally across a corner...

MILOS – Domestic mill
HERΌMILOS – Hand-mill
«Found in most, if not all, older houses. Made of hard, composite rock. The lower slab set permanently into a stand diagonally across a corner of the room at a suitable working height. Wheat grain is poured with the left hand into the central hole and the top slab swung around the central pivot in an anti-clockwise direction by the loose-fitting wooden handle.
The upper stone is grooved on its underside in shallow spiral rays to facilitate a constant flow of flour all around the mill. A leather washer also helped in maneuvering the rather heavy top slab.
There being no suitable stone on the island for grinding, all millstones were imported, usually from Turkey – most coming from an area now known as ‘MILOS’.
An alternative groove design – herring bone (‘psarococalo’) found on a large, heavier hand mill.»

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – hastri: A simple [..?] of clay which functions as a beehive and encloses all the popular wisdom and the Ikarian tradition. That is ‘Hastri’. It first...

HASTRI
Clay pot beehive
«Α simple […?] of clay which functions as a beehive and encloses all the popular wisdom and the Ikarian tradition. That is ‘Hastri’. It first appeared hundreds of years ago in the Ikarian laboratories of clay. Contemporary methods have managed to substitute it completely. Many people of the island still use it with an ardent wish and faith in tradition.
Thus ‘Hastri’, symbol of a unique era, constitutes the most vivid proof of the Ikarian experience in honey which offers a discreet taste in our life.»

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – dipper and siphon for wine: The must is then transferred to large ‘pitharis’ under shelter. These have stone lids with brushwood handles to allow air to escape. The fermenting...

KRASHI
(Wine)
«…The must is then transferred to large ‘pitharis’ under shelter. These have stone lids with brushwood handles to allow air to escape. The fermenting (the Greeks say ‘boiling’) must is left from 4-8 weeks before being transferred to more convenient containers.
Gourds used as, left – dipper, and right – with bamboo additions as siphon.
Fresh grape juice, boiled with ashes from the fire and flour added makes a delicious jelly sweet called ‘mustalevria’. Instead of ashes a slice of bread is sometimes put in to cut some of the sweetness.
Many varieties and qualities of wine are produced which fall into three categories: 1) ‘Mavro’ (black) which is a deep red, rich wine, 2) A rosé type lighter wine, 3) Retzina which is wine preserved by the addition of resin.
In addition, water-wine is made which is ready to drink two weeks after treating.
The wine is at its best at Christmas time.»

Jeff Soan’s Ikaria 1974 – anemomilos: A familiar sight on many hilltops of the island – the ruins of an anemomilos – windmill. The useful machinery...

ANEMOMILOS
(Windmill)
«A familiar sight on many hilltops of the island – the ruins of an anemomilos – windmill. The useful machinery inside was taken out of all of them after they ceased to operate. All, being in exposed positions, soon deteriorated in the strong winds. Ikaria’s former name (one of many) was ‘Anemoessa’ (windy).
Plastered and whitewashed with thatched roofs and with numerous triangular sails – they must have been a fine sight in earlier days. The remaining clues inside are few. A spiral staircase inside gave access to the spindle/axe and gear mechanism. Holes in the surrounding wall at knee-level probably supported the mill stones.»

.

.

That was all from Jeff’s «Ikaria-1974».
I hope that was not too boring. If so,
here is some more or less relevant stuff:

Old Ikaria pictures on carousel via Eleni's blog article: 'I shall foot it' In Eleni's blog, article 'The lost village adventure' Hiking in easten Messaria, Ikaria island Greece - a set of pictures by the local hiking club Hiking in HINTERLAND - a set of pictures by the local hiking club

.
.

.

⭐ ⭐ ⭐
.

.

Tuesday, October 26, 2008

Next post:
«Ikaria in Images (3)»

Previous post:
«Back int(r)o MyWorld»

.
.
.

Comments

(1 total)

  • Eleni from_anotherplanet

Interesting! I suppose this for you is called

«Everyday life on a Greek island in Late Neolithic»

^^’ 🙂

Tuesday October 26, 2008 – 06:10am (PST)

Wheat, oil, wine, vegetables, water. Yes, and occasionally some baked meat in the oven:-)

Thursday October 28, 2008 – 09:57pm (EET)
.

8 Σχόλια

Older Posts »
Αρέσει σε %d bloggers: