Posts Tagged herbs

Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν


.

 

lol cow girl nanaΓεια σας
Είναι ένας καλός Φλεβάρης κι εγώ συνεχίζω να νιώθω δοτική, γεμάτη ευγνωμοσύνη για τούτο το νησί. Έλεγα πως ήταν ώρα να δημοσίεHiking around Radi forest Ikaria - Google mapυα κάτι πρακτικό όπως ας πούμε έναν καινούριο ψηφιακό χάρτη, π.χ. σαν αυτόν εδώ, όμως μαθαίνω ότι η έρευνα πεδίου δεν έχει τελειώσει ακόμα.
  Περιμένοντας, και μιας και έχω μεγάλη όρεξη να δημοσιεύσω κάτι, διάλεξα ένα άρθρο που έγραψε για το ikariamag μια γερμανίδα που ονομάζεται Birgit Urban η οποία προτΤης Birgit Urban στο ikariamag: 'Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν'ιμά να επισκέπτεται την Ικαρία το χειμώνα. Το αναδημοσιεύω γιατί είναι ένα κείμενο που με εκφράζει κι απ’ όσο ξέρω εκφράζει τη σκέψη και τη στάση πολλών ανθρώπων σαν κι εμένα που έχουν επιλέξει να ζουν μόνιμα στο νησί.
  Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου, το ίδιο και για τις εμβόλιμες εικόνες είμαι υπεύθυνη εγώ. Παραπέμπουν σε σχετικές αναρτήσεις στο μπλογκ μου ή της Ελένης σχετικές με – ναι; να το πω; – τον επαναποικισμό της Ικαρίας. 
^^’
.

Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν

Στο μπλογκ της Ελένης: 'Σε Δίλημμα'

«Έχετε μάλλον βρεθεί σε παρόμοια θέση: Χριστούγεννα, η οικογένεια και οι φίλοι συγκεντρώνονται και όλοι προσπαθείτε να ενημερωθείτε για τα νέα των δικών σας, γύρω από το γιορταστικό τραπέζι.
Φέτος βρέθηκα αντιμέτωπη (σημ. στη Γερμανία) με πολλές περίεργες και «ελαφρώς ειρωνικές» ερωτήσεις: «Γειά σου Μπίργκιτ, πώς πάει η ελληνική σου περιπέτεια; Εξακολουθείς να ταξιδεύεις σ ’αυτό το  μακρινό νησί – θύμισέ μου το όνομά του γιατί το ξέχασα – Δεν έχεις βαρεθεί να πηγαίνεις πάντα στο ίδιο μέρος και να βλέπεις τα ίδια πρόσωπα; Τι στο καλό κάνεις εκεί όλη την ημέρα;»»

In Eleni's blog: 'Qua poena dunc? Deportatio ad isolam!'

«Πώς να απαντήσω; Πώς να βάλω τις εμπειρίες μου σ ’ένα σπιρτόκουτο; Πρώτον: το όνομα του νησιού είναι Ικαρία και, όχι δεν βαριέμαι να πηγαίνω εκεί συχνά. Τι κάνω; Είναι απλό: Γνωρίζω – και με γνωρίζουν διάφοροι άνθρωποι και, αν και τα ελληνικά μου είναι ακόμα φτωχά, μαθαίνω κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον:
Υπάρχει μια αυξανόμενη ομάδα ανθρώπων, γύρω στα 30 με 50 χρονών, που έχουν διαλέξει το νησί για μόνιμο τόπο κατοικίας και προσπαθούν να το αναπτύξουν.  Καταλαβαίνω ότι προέρχονται από διάφορες κοινωνικές κατηγορίες και έχουν ποικίλα κίνητρα.  Άλλοι κατάγονται από το νησί και ζούσαν κάπου μακριά ώσπου κάποια στιγμή στη ζωή τους αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω στις ρίζες τους.  Υπάρχουν κι άλλοι, που διάλεξαν την Ικαρία για να μείνουν μόνιμα, αν και δεν είναι Ικαριώτες.»

In Eleni's blog: 'Rediscover The Countryside'

«Φαίνεται ότι αυτοί οι διαφορετικοί άνθρωποι συμφωνούν σε κάτι βασικό:
Η Ικαρία τούς προσφέρει μια ευκαιρία να ζήσουν μια ζωή που επικεντρώνεται στις βασικές τους ανάγκες, ισορροπημένη, ακολουθώντας το ρυθμό της φύσης και με λιγότερο στρες. Όμως, ας μη κάνουμε το λάθος να χαρακτηρίσουμε αυτή την επιλογή ρομαντισμό ή αφέλεια. Τα άτομα που γνωρίζω εργάζονται σκληρά, γιατί η Ικαρία δεν προσφέρει αυτή την καλή ζωή αβασάνιστα.»

In Eleni's blog: 'φree αssoσiation'

«Υπάρχουν μερικοί που ασχολούνται με τον τουρισμό και προσπαθούν να τον αναπτύξουν με διάφορους τρόπους, όπως π.χ. οργανώνοντας περιπάτους, που δείχνουν με διαφορετική οπτική τα κρυφά διαμάντια του νησιού, όπως τους αμπελώνες του, όπου μπορεί κάποιος να δοκιμάσει ένα εξαιρετικής ποιότητας ντόπιο κρασί. Άλλοι οργανώνουν περπάτημα στο βουνό, κάτι νέο για μερικούς καλοκαιρινούς τουρίστες, που ξέρουν μόνο τις ηλιόλουστες παραλίες και αγνοούν τις δυνατότητες μιας βόλτας στο εσωτερικό του νησιού ή τις χαρές που προσφέρουν τα πανάρχαια μονοπάτια που πρόσφατα συντηρήθηκαν.»

Στο μπλογκ μου: 'Μετανάστευση ή επανεποικισμός'

«Κάποιοι άλλοι κάνουν ό,τι μπορούν για να κάνουν την Ικαρία έναν παράδεισο της γεύσης, ανοίγοντας μικρά εστιατόρια που προσφέρουν όλο το χρόνο μενού με παραδοσιακές συνταγές.
Κάποιοι άλλοι επικεντρώνονται σε βιολογικές καλλιέργειες, παράγουν εξαιρετικά κρασιά, λαχανικά, φρούτα και μέλι. Τέλος, μερικοί ξεκινούν μικρές επιχειρήσεις για την παραγωγή και πώληση καλλυντικών, κεραμικών κλπ. Όταν απαριθμώ όλες αυτές τις δραστηριότητες, βλέπω τα πρόσωπα γύρω από το τραπέζι μου να εκφράζουν τον θαυμασμό τους. Δραστηριότητες, που θεωρούνται «συνηθισμένες» στη Βόρεια Ευρώπη παίρνουν μια διαφορετική προοπτική σε μια χώρα που έχει «στεγνώσει» από την οικονομική κρίση. Έτσι, με ακούνε πιο προσεκτικά όταν τους αποκαλύπτω τα υπόλοιπα ευρήματά μου.»

Στο μπλογκ μου: 'Αντίο Αθήνα'

  «Η Ικαρία μοιάζει σαν το κουτί των θησαυρών για τα δημιουργικά άτομα.
Συγκεντρώνει έναν μεγάλο αριθμό κινηματογραφιστών, φωτογράφων και ζωγράφων, οι οποίοι εμπνέονται από την ατμόσφαιρα του νησιού και προσπαθούν να τη συλλάβουν ο καθένας με τον τρόπο του. Συναντάει επίσης κάποιος φιλοσόφους και συγγραφείς, που βρίσκουν τη δημιουργική τους έμπνευση στις ακτές της Ικαρίας. Υπάρχουν ηθοποιοί, χορευτές και μουσικοί, που ανακαλύπτουν μεγάλη ποικιλία γεγονότων στις ιστορίες που αφηγούνται οι γέροντες του νησιού και μπορούν να τις εξερευνήσουν και να τις προσαρμόσουν για το μοντέρνο κοινό.»

Στο μπλογκ μου: 'Freelander'

  «Απ’ όσο μπορώ να καταλάβω, αυτές οι καλλιτεχνικές παρουσιάσεις στοχεύουν στο να αποκαλύψουν και να συντηρήσουν την αυθεντικότητα, την ομορφιά και την μοναδικότητα του νησιού και όχι να τα εκμεταλλευτούν για ποταπούς διαφημιστικούς λόγους.»

Στο μπλογκ μου: 'Τι πιστεύουμε'

«Πριν οι φίλοι γύρω από το τραπέζι μου παρακουραστούν από τις Ικαριώτικες ιστορίες μου, μπορώ να χωρέσω το 2015 μου σε μια φράση: σ’ ένα μακρινό νησί – που τ’ όνομά του δύσκολα το θυμούνται όσοι δεν το γνωρίζουν – μου έτυχε να γνωρίσω μερικούς ανθρώπους, που τους σέβομαι εξαιρετικά, επειδή σε μια περίοδο κρίσης και ενώ είναι εκτεθειμένοι στα αποτελέσματα μιας εξαιρετικά αυστηρής πολιτικής λιτότητας, προσπαθούν να παραμείνουν στο νησί, πιστοί στις ιδέες και τις αποφάσεις τους.»

«Τους εύχομαι τα καλύτερα για το 2016!»

Birgit Urban, για το ikariamag, 01/02/2016

.

.

Αγαπητή Μπίρκιτ, τα σέβη μας.
Καμιά φορά οι ξένοι βλέπουν πιο καθαρά απ’τους φίλους
. Γι’ αυτό σ’ευχαριστούμε. Δεν χρειαζόταν να γράψεις όλ’ αυτά. Δεν ξέρω για τους Γερμανούς, αλλά για μας, θέλω να ξέρεις, μόνο που έρχεσαι χειμώνα στη Νικαριά, είσαι πολύ εντάξει. 🙂

Ήμεσσαν πολλοί ψυχεροί ελόου μας…

In Eleni's blog: 'Xenia, the ikarian mountain guide' In Eleni's blog: 'Gathering samphire at the brink of the waves' Στο μπλογκ της Ελένης: 'Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα' In Eleni's blog: 'The day we took over the mountains!'

.
.κτλ., κτλ., κτλ.

.

⭐ ⭐ ⭐
.

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Next post: «Hiking routes by OPS Ikarias in Google maps»

Previous post: «Το 2015 μου στην Ικαρία»

.
 k.

7 Σχόλια

Protection against Sun & Bugs


(6 απλές βδομάδες στην Ικαρία - 1 απλή εφεύρεση).
photo
.
Δυο σε Ένα

 

Αντιηλιακό λάδι (φυσικό, χειροποίητο με βάση το ελαιόλαδο) ΚΑΙ Εντομοαπωθητικό διότι το λάδι περιέχει (στην κυριολεξία) φρέσκους βλαστούς Αψιθιάς (ARTEMISIA ABSINTHIUM). Μια προσφορά σε όλους όσους περνούν πολλές ώρες το καλοκαίρι στην ύπαιθρο για δουλειά, άθληση και διασκέδαση από εμένα, την egotoagrimi.

Green Fairy

Στην αρχή μυρίζει λίγο περίεργα (σίγουρα όμως καλυτερα από τη γλυκερή μθρωδιά της σιτρονέλας). Γι’ αυτό να αφήσουμε 2 μέρες τους βλαστούς μέσα στο λάδι να δαμάσουν ώστε να φύγει η πολλή αψιά μυρωδιά. Το μίγμα δουλεύει θαυμαστά κι έτσι μπορούμε να ήμαστε το καλοκαίρι όσο γυμνοί και ακάλυπτοι θέλουμε.

   Γιαάου!
.
.
Saturday July 22, 2011
.
.
Previous post: Agrimi Sum
.
.

4 Σχόλια

Adam, the wandering farmer and seed collector.


.
.
“Long live Local Seeds! Long live our agricultural diversity! Preserve our ability to survive on this earth and live in vibrant self relaint communities and cultures!!”
My Photo
Here is a few pieces from Adam’s blog «A Year of Search of Seeds and Hope!» concerning his visit (after India, Punjab, Italy, Thailand, Ethiopia, Peru, Greece) to… Ikaria!
.
Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer
Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer
Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer
Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer
Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer
Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer
Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer

View out my window in Ikaria


Greece – Ikaria island
Originally uploaded by forbesfarmer

Thermal pool in the sea in Ikaria!


Greece – Ikaria island
Originally uploaded by forbesfarmer

Amazing. Those of you who know me, know that hot springs rank closely behind seeds as my favorite thing in this world
Read More……

Posted by Adam Forbes at 7:50 AM 0 comments

Read More……

Posted by Adam Forbes at 7:49 AM 0 comments

Sunset over the Sea

After a hard days work on a small farm in Ikaria!


Greece – Ikaria island
Originally uploaded by forbesfarmer

….

.

My first three weeks in Greece were spent on the island of Ikaria. Some of you have heard about Ikaria because it was featured in the news (CNN, BBC, and National Geographic) recently as a place where local people live the longest. When I arrived to the island, a large film crew was just leaving. They are part of a project called The Blue Zones which studies humans’ longevity and the reasons why in some areas people can live much longer than average. The reports painted Ikaria as a very remote, undeveloped island, in which people still live connected to the land. Some of the reasons they gave for the people’s health are that the Ikarians eat many wild greens, make teas from wild herbs, are not rushed and stressed, work outside or walk a lot, eat a balanced diet of local foods, and have a strong sense of community. After hearing this on my first day I had high expectations for the island. However, in my first days I ate no wild greens, felt the people were not kind, and wondered sadly through empty farm fields now filled with weeds. The island did not seem remote or magical to me – it seemed developed and very modern after coming straight from the Andes. Villagers did not greet me with soup or a potato as I passed their house and instead often ignored me or grunted quietly. Part of my disappointment is because the Blue Zone story exaggerated a good deal to make the news and a large part is because I simply had trouble adjusting to life in another new culture and way of life. After so many transitions this year I know that each country or drastically different place throws my emotions for a loop, but there is nothing I can do to stop this.

While walking back from the store with my yogurt Elias spotted me in his truck. He was headed to feed the animals and do some work on his farm. There were language barriers and I wasn’t sure if he had forgotten our meeting or what. However, everything seems to work out better than I could have guessed. He showed me all the parts of his farm (which jutted out over the sparkling blue sea!). We picked some plants along the walk and I harvested a sack full of wild oregano for the restaurant. Life is about the moments – not the days and there are few moments as beautiful as picking oregano and thyme while gazing out at the blue sea, with the wind in my hair.

Elias didn’t have time to show me many more plants, so I offered to help him work. This took him by surprise, but we were soon hard at work- digging and preparing the small fields to plant. After work I was fed a Greek feast by his wife and they refused any money. The next day our work continued: cleaning pig pens and planting tomatoes. After a hard morning work his wife made a picnic lunch for me (two homemade cheeses, local bread, cucumber, tomato, and local olives). I ran up the river which ends at the sea next to their hotel and dunked my sweaty body in the cool water. I ate every bite of the delicious food and fell asleep in the shade next to a rushing river. Upon waking I swam again in the cool water and frolicked naked up the valley. In the evening I worked again with Elias. As the sun set majestically over the sea we looked back on our work and enjoyed Elias’s homemade wine. Life couldn’t get any better!

I spent a few days with Elias and his wife Thea – working, running up the river, and feeling the calming powers of the sea. When I went to leave they would not accept a cent for the hotel room or all the huge meals they had fed me. At this time I became convinced of the Greek hospitality which everyone speaks of. People like Thea, Uncle Yiannis, and the other locals who I met during this week showed me what Greece has to teach me. They told me stories of the time they spent in America and how they couldn’t stand the life there. They hated having to compete with their neighbors over houses and cars, they missed the relaxed Greek life with less pressure to constantly work, and they longed for a community like the one which exists here in Ikaria. They may not farm much anymore – but they all still make their own wine, oil, and often cheese. Nearly everyone has a vegetable garden. They know which wild plants can be eaten and many save the ancient seeds from their garden – which are adapted to the harsh, sea conditions. It is very different from the agrarian lives of Peru or Ethiopia, but has a lot to teach me nonetheless.

…………………..

Posted by Adam Forbes at 8:32 AM

5 Σχόλια

Αβάδιστα και Πιτσικωτά


.

.


__P8102352.

.© Ρϊτα Μηλιωπό

.

Καυτά, ξερά, μυρωμένα και η παραλία να απέχει πάρα πολύ!

P6070179

τελευταία φωτό από τη σειρά

Collecting herbs by LambriniP6070167P6070171P6070170P6070169

με τίτλο «Μαζεύοντας Βότανα» © Λαμπρινή Μυλωνά

.

.

.

Saturday March 21, 2009 – 01:54pm (EET)

Next Post: Spring Clean

Previous Post: «Limani», «Potami», «Chorio», «Panigiri», «Paralia»

.

Comments

(8 total)

Τι τ τε ε λει ος τιτλος!!!!!!
Ελπιζεις και για αλλες; Ειδα αφησες λιγο χωρο κατω στο στριπ δεξια. Τυχαιο;
Saturday March 21, 2009 – 11:20am (PDT)

Χαίρομαι, που σας άρεσαν! Οι άλλες φωτογραφίες, που έχω από εκείνη την υπέροχη μέρα, είναι με τους φίλους σε πρώτο πλάνο. Θα βγάλουμε καινούργιες, όταν θα μαζεύουμε φασκόμηλο! 🙂

Sunday March 22, 2009 – 11:40am (EET)

Αξιότιμο μέλος της Ικαριακής Γεωγραφικής Εταιρείας νομίζω ότι αξίζει να ρωτήσω όλους τους δρυίδες και τους φευγάτους της Μεσαριάς να μάθουμε το πραγματικό όνομα αυτού του τόπου.

Sunday March 22, 2009 – 02:02pm (EET)

ρε μπας και το ξέρεις και μας δουλεύεις, λέω τώρα…

Sunday March 22, 2009 – 02:03pm (EET)

  • DD
  • Offline

Καυτά, ξερά και μυρωμένα
λιγνά, μικρά, κρυμμένα μυστικά
σε αγκαλιά αδρή
Δίπλα σε πέτρες και κροκάλες
μαζεύουν ήλιου φως
και μυρωδιές αγέρα αγιασμένου
Κλείνουν στην ψυχή τους
την άγρια
σοφίες αρχαίες, μύθους Ιπποκράτειους
και γεύσεις γιατρευτικές
για σώματα πονεμένα και ψυχές φευγάτες
Βότανα
για μαγευτικές και μάγισσες
γητεύτρες,
πιοτερο κι από τη μάνα τους
τη Φύση

(Dharma)

Monday March 23, 2009 – 01:42am (CET)

Ήμουνα χαρούμενη που βρέχει μου ριξες κι αυτό, εντάξει ήρθα κι έδεσα…
Ευχαριστώ 🙂

Monday March 23, 2009 – 12:02pm (EET)

ωραίο ποίημα η φίλη σου…

Monday March 23, 2009 – 09:29pm (EET)

Πραγματικά…

Thursday March 26, 2009 – 12:01am (EET)

Comments (1)