Αντίο Αθήνα



~

Αθήνα

~

.

Ήταν σαν φυλακή με τοίχους, πολλούς τοίχους,

τσιμέντο, πλακάκια και μάρμαρα γεμάτα ονόματα,

συνθήματα, εκκλήσεις, μουτζούρες, κραυγές

εγκλωβισμένων. Κι οι φωτιές, οι καπνοί σαν στρώματα

που ‘καιγαν κατάδικοι στα κλουβιά, τα κελιά, άλλη μια

κι άλλη μια εξέγερση στη φυλακή.

Το μίσος που βράζει, απόγνωση, σύγχυση, και η οργή,

φυλακισμένοι και φύλακες ένα πράγμα.

Και πολύ τηλεόραση όπως στη φυλακή

Α όχι, την επόμενη εξέγερση δεν θα τη δω.

Αντίο Αθήνα. Δε θα σε ξεχάσω ποτέ.

Πως θα μπορούσα; Αφού ήμαστε συνονόματες.

Αντίο Αθήνα, ουκ απολείπειν σε ο Θεός.

Πάω σε παλιά μακρινή αποικία και θα ξανάρθω

όταν δεν είσαι πια φυλακή.

Αντίο Αθήνα

.
.
.
.
.
Saturday February 26, 2012
.
.
.
.
Advertisements

9 Σχόλια »

  1. angelosk said

    .
    .
    Συγκλονιστικό!
    Κι εγώ την αγάπησα την συνονόματή σου και μάλλον την αγαπώ ακόμα πολύ. Όμως ναι, έχεις δίκιο, σωστά το είδες και το ‘γραψες ωραία. Σαν φυλακή. Και οι αντιδράσεις σαν των φυλακισμένων.
    Καλώς όρισες στην «αποικία». Χτες ήμουν σε μια συναυλία και είδα αρκετούς σαν κι εσένα. Καλή τύχη σε όλους.

    .
    😛

    Αρέσει σε 5 άτομα

  2. […] to today’s Greeks and in particular to my friend Nana, the light of my eyes, who recently farewelled Athens and moved to […]

    Αρέσει σε 4 άτομα

  3. .
    .
    We got to get out of that place and we got out!

    .

    Αρέσει σε 6 άτομα

  4. Eleni said

    .
    .
    Χαρμολυπη — ετσι δεν το λενε;
    Τι ομορφο ποιημα…

    .

    Αρέσει σε 5 άτομα

  5. .
    .
    .
    Εκείνο που δεν είπα ήταν ότι πήρα την απόφαση περνώντας από την Πέτρου Ράλλη…

    .

    .

    Κάθε μέρα περνούσα όμως εκεί προχτες φωτίστηκα και πήρα την απόφαση και στο καράβια σκέφτηκα το ποίημα. Στεναχωριέμαι, να ξέρετε. Όμως φεύγω βαστώντας την ασπίδα και το δόρυ μου. Εδώ ο άνεμος λυσσάει, το πέλαγο είναι άσπρο απ’ τη φουρτούνα κι αρχίζει να χιονίζει. Είναι χειμώνας, τι απλό! κι οι άνθρωποι είναι απλά φτωχοί, δεν είναι χρεωμένοι, αποκλεισμένοι απ’ το βοριά, όχι απ’ την ανθρωπιά τους.
    Σας φιλώ flying kiss

    .

    Αρέσει σε 5 άτομα

  6. Apolonios said

    .
    Ουτοπισμός, ρομαντισμός η αυτοεξορία; Ότι και να είναι, η πράξη σου ταυτίζεται με το βασικό δόγμα της φιλοσοφίας του μεγάλου μυθολόγου Joseph Campbell “follow your bliss” που το περιγράφει ως εξής:

    .

    «Αν αποφασίσεις να ακολουθήσεις την ευδαιμονία σου, τότε μπαίνεις σε μια τροχιά που ήταν εκεί όλο αυτό το διάστημα και σε περίμενε, και αρχίζεις να ζεις τη ζωή που θα έπρεπε να ζεις πάντα. Αφού πλέον αρχίσεις να ακολουθείς την ευδαιμονία σου, όπου κι αν είσαι θα απολαμβάνεις μια καινούργια και ανανεωμένη ζωή μέσα σου, όλη την ώρα»

    .
    😉

    Μου αρέσει!

    • .
      .
      Την ευδαιμονία μου;
      Αχ το ‘ξερα ‘γω πως δεν τα καταφέρνω με την ποίηση…
      Ας πάω καλύτερα να σκίσω κάνα κούτσουρο για το τζάκι

      .

      βαριά

      .
      😛

      Αρέσει σε 5 άτομα

  7. […] rel #3 : Αντίο Αθήνα […]


    .

    Αρέσει σε 5 άτομα

  8. […] εκείνο τον καιρό η Ξένια απέδρασε από τον χαοτικό και καταθλιπτικό κλοιό της Αθήνας και μετακόμισε στην Ικαρία με σκοπό να […]

    Αρέσει σε 3 άτομα

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: