Posts Tagged work out

Longer jumps 🏃 ↔


~
Nana big on Google
~
~
Atheras Ikaria – dancing on the shark’s dorsal fin
~

~
~After the affluent rainfalls in winter,
summer in Ikaria will be beautiful.
I also wish for it to be active
and alive and free and
absolutely elastic!

😋 Like last year! 😋


Thank you for looking me up!
Thank you for reading me!



~

'Niña voladora en Ikaria' by A v r i l on Instagram
~
'Σαλτάροντας...' by hliaskost on Instagram
~
First Love Yourself ———-🚀, by George Kanakis on Instagram
~


In Eleni's blog in Ikaria, 'Keep it till last summer' an article reporting the adventures of last summer on the island through photos on Instagram In Eleni's blog in Ikaria, 'Keep it till last summer' an article reporting the adventures of last summer on the island through photos on Instagram In Eleni's blog in Ikaria, 'Keep it till last summer' an article reporting the adventures of last summer on the island through photos on Instagram In Eleni's blog in Ikaria, 'Keep it till last summer' an article reporting the adventures of last summer on the island through photos on Instagram In Eleni's blog in Ikaria, 'Keep it till last summer' an article reporting the adventures of last summer on the island through photos on Instagram

^^’

.
.
Saturday, February 16,, 2019
.
.
.
.

7 Σχόλια

Four Seasons in Ikaria


……
. ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ .
………………..
…………………… Ooph!. 😛..
……………………………………………………………………..

……….. Sour cherry pick Ikaria forever …………….
After Eleni loaded a set of new photos on Flickr last.month, mutual friends said that I should show some stuff too. Well, here is the stuff, sixty-two, both old and.new, known and unknown, pictures from our life and times in Ikaria in the four seasons of the year. Most of them have always been on Flickr,.only that they were set ‘private’. If you open the pictures in the source, you will be able to read.the titles, some explanations and links back to this blog 😉

On the other hand, if you are in a hurry you can just watch the slideshow which will load very soon.after you click on the picture below. With more that 100 photos by now, it’s like a short film! I hope that you will enjoy at least that one. 🙂
……………………..
.
.

……………..

……katsika………..
.
Slideshow of my new pictures in Flickr
.
Autumn.

Green valley inside 2007Green valley panorama 1992ikarian stepsGoing swimming on the mountainNo to the giant wind turbine plant on mt AtherasFall of IcarusNight swimSecret beach 1Some people campHaunted watermillA friend in the desertThe Magic of IkariaFog in the valleyrocky trail runningSecret beach 2a bed 1a bed 2

Winter.

Unexpected encountersMy favorite pool in the snowFound it at lastMy SeliniΛαγουδότοπος μετά που χιόνισεSnow, Cliffs, WaterfallsLocal girlKampamy closed windowfood in the wild pickledChanneling the streamJust a pinefood in the wildsexy place

Spring.

Talking TreeHawthorn with white blossoms on the plateauomMaking a reservoirYoung birdwatchersAquariumStacking stonesHard to be alonepermacultureVase with wild flowers and herbsWe sleptCharakasSometimes we see people

Summer.

I wake up at 5 amFog on the mountainUpstream trekkingwild coast 2wild coast 1juniperThe pools of Upper Chalaresmy swimming mateBroken MikadoDon't be afraid of meResident evil :-)Girl in my gorgeTribute to Maria FilopoulouThea's place in NasThe bench in the gardenGroovy anarchy in NasCollecting herbsA runner found a poolMountain refuge and lovenestBlue jellyMisty forested hillsJosh across live beehivesJosh on Ammoudia plateauΓκρούβαλος στην αυλήBike storm in Proesperabutterfly & nail polishPussy storm ιn ProesperaRiding the jumping goatsAgro Expo 1Agro Expo 2Balancing rock with cairn on topOld house at the waterfallsTrio at the green poolTower & Thymemore wave playgroundTrahilas Ikaria

.
.
.
Friday, August 14, 2015
 .
.

5 Σχόλια

Hiking in Ikaria? Follow the orange dots.


____


__

.
I have a friend fireman (they also do salvage and recovery) who takes pleasure in telling me stories about hikers wounded or lost in impossible places around the island, hikers who were found and saved by the local rescue teams. When, my friend said, the rescuers asked the unfortunate hikers how they got to that place, they took out and showed them standard maps with various trails marked on them.
.
Only that, though the lines on those maps were very convincing, the trails themselves weren’t visible or did not exist at all. The hikers found themselves following abstract lines drawn by somebody on a piece of paper, whereas there was nothing on the ground; no signs, no marks. Just bushes and rocks. And the inevidable and very perplexing goat trails.
.
Cases of lost and distressed hikers are few in Ikaria, however, as more and more maps come about showing -besides motor roads- (…) «hiking trails» (…), I am obliged to warn every hiker of Ikaria to mistrust these publications and to not venture outside the marked paths.
.
A hiking route marked in orange (or other) is a route that takes you somewhere. And most importantly, when you are tired, it’s a route that takes you back home.
.
Notice, for example, in this group of photos the hikers cross jungled forests and steep cliffs one after the other. It’s hot and they often loose they way. But they are young and they are from the island so they don’t care.

But YOU STRANGER don’t ride on the Ikarian cliffs just because a map tells you so. Don’t ride, if you see no marking.
.


.
.

.

.

.

.

.

.

.

.
.
Wednesday December 11, 2011
.
.
.
.

3 Σχόλια

Cozied Up


.

coziedup

Old entry updated on November 10, 2012.

The same things over again, just a few newer thoughts…

Roof over our heads for the winter in Ikaria
.
So again I am taken in to spend the winter
.
room
.
and again I hope this old roof  above our heads holds, because if not,
I and my friend Elina Picking Olives 1
who I have been picking olives with, will have to find a shelter, something maybe like this.
.
photo
an eventuality that’s making us laugh and think about the life of one of the patron saints of this island, Saint Theoktisti of Lesbos, an ascet whose adventurous life you can read in Paros life magazine in two issues: St. Theoktisti (part i) and St. Theoktisti (part ii) She seemed to be an Aegean version of St Mary of Egypt
.
Saint Mary, also known as Maria Aegyptica
so the icons testify
Poor little thing, she had escaped the pirates and she was living in the forests (!!!) of Paros all naked and wild, trusting only to God until near the end of her life she was discovered by a pious hunter who gave her a christian burial. Later her bones were considered holly and miraculous and they somehow ended up in Ikaria.
.
After the proliferate, here’s the asceticAbout the old convent that those bones were kept (until they disappeared and probably hidden somewhere for safety) Eleni has written a few lines in her blog long ago but they are still valid:
.
(At Theoskepasti, the old mushroom shaped chapel of St Theoktisti in Ikaria) «…the natural, human and divine connect and there are some typical Ikarian concepts involved too, such as balance (the rock), poverty (obvious), economy (obvious too), integration and harmony with nature (though it’s by no means small, you can’t see it until you are actually there). So I’d call this a “lowlight” an Ikarian highlight!«
.
.Devil's nuns Ikaria
Anyway, I hope that we won’t become too ascetic this year or any other year. It’s as thorny here as to make any serious ascet envious…
Yet Immortality will have to wait.Skywatcher
And (though it’s tempting) we won’t be Miss Anielas either
.

We’d better repair that roof the soonest possible ’cause our boyfriends are coming to visit!!!

we

9 Σχόλια

C’est fou!


.
.
Calisthenics on rocks, Rahes, Ikaria 2
.

.

Δεν είναι ακροβάτες. Είναι video and multimedia artists. Τους είδα να δουλεύουν σε διάφορα μέρη πέρσι στην Ικαρία, ενώ κι εγώ (to agrimi) βρισκόμουν σε μια αντίστοιχη διαδικασία. Αξιοθαύμαστοι! Δείτε επίσης το  Entre deux του donald abad στο Vimeo.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
All rights reserved © Donald ABAD / Cyriac ALLARD
.
Entre Deux creates a space for experimentation between two artists where, far from «civilization,» human bodies confront nature with endurance, contemplation, defeat, and cooperation. Clad in white tennis clothes and armed with no more than a piece of rope, the artists perform these meditations on the body’s relationship with another body, as well as with the terrain in which they find themselves, to hilarious or poignant ends. For example, the characters are defeated by their surroundings when they fight each other (Entre Deux – Untitled (Jumeaux)) and are at one with the spaces they inhabit when they cooperate with each other (Entre Deux – Untitled [Epaule contre Epaule]). Donald Abad and Cyriac Allard both of France are artists who live and work in Paris.
.
.
.
Saturday November 14, 2007 – 10:47pm (EEST)

Previous Post: Why can’t we do it in Ikaria?

Comments

(3 total)

Though I knew that it was their purpose, I had no idea they had taken such great photos!!! I would like to see the videos too but it takes time and I don’t have it.How did you spot that impossible internet page?
Sunday November 15, 2007 - 08:28am (PDT)
C’est fou! les white tennis clothes 🙂
Monday November 16, 2007 - 09:17am (EEST)
Δε μου λες Νανα, μια υποψία πέρασε απ’ το μυαλό μου. Ποιός τράβηξε αυτές τις φωτογραφίες;
Μήπως μας κρύβεις κάτι;
Monday November 16, 2007 - 09:19am (EEST)
.Tuesday November 17, 2007 – 09:19am (EEST)
.

5 Σχόλια

Φτιάχνοντας ένα Μονοπάτι στο Βουνό


.
….

 .

.
Για τη Φύση Μέσα στη Φύση


Μια πετυχημένη αποστολή εθελοντών της
SCI στην Ικαρία

Η Ντορότα και ο Ζέχερυν από την Πολωνία, η Ντήνα από την Ιρλανδία, η Ντοόυν από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Πιέτρο από την Ιταλία, ο Πέδρο από την Ισπανία, η Νατάλια από τη Τσεχία, ο Φοίβος από την Ελλάδα, και ο Δημήτρης ο ομαδάρχης, μόνιμο μέλος της SCI Hellas, βρέθηκαν στην Ικαρία από τις 10 έως τις 24 Ιουλίου μετά από πρόσκληση της Κίνησης Πολιτών Ραχών για να βοηθήσουν να γίνουν δύο έργα περιβαλλοντικού χαρακτήρα. Μολονότι το χρονικό διάστημα της παραμονής τους ήταν σύντομο και οι ώρες εργασίας ήταν λίγες λόγω ζέστης, οι εθελοντές μαζί με τα μέλη της Κίνησης Πολιτών και άλλους φίλους κατάφεραν να ολοκληρώσουν και τα δύο έργα δουλεύοντας με ομαδικό πνεύμα, πάθος, κέφι και επιμονή.
.


.
Το πρώτο έργο ήταν ο καθαρισμός και η επισκευή του παραδοσιακού λιθόστρωτου μονοπατιού μήκους περίπου 4 χιλιομέτρων που ξεκινά απότο παραλιακό χωριό Καρκινάγρι και καταλήγει στο μικρό μοναστηράκι στο βουνό, τον Άγιο Ισίδωρο. Ήταν μια μονότονη δουλειά μέσα σε ένα δραματικό τοπίο κάτω από τη σκιά της βουνοκορφής «Μέλισσα», με συντροφιά τα βράχια, τα σύννεφα και το πέλαγος. Μόνο οι «κούκοι» που υψώνουν οι ορειβάτες φανερώνουν ότι στις μέρες μας κάποιοι αγαπούν αυτή τη παλιά διαδρομή. Δεν μπορούν να συντηρήσουν το μονοπάτι, όμως φροντίζουν τουλάχιστον να στήνουν τα πετραδάκια τους όσο γίνεται πιο καλλιτεχνικά. Είναι σαν να λένε στον διαβάτη «Γειά σου. Καλά πας. Από εδώ πέρασα κι εγώ. Καλό δρόμο»
.

.
«Τσαπ-τσαπ» η τσάπα, «τσουκ-τσουκ» το κλαδευτήρι, «χρατς-χρατς» η τσουγκράνα, μελαχρινά χέρια, ξανθά χέρια, κόκκινα χέρια, πολλές λαλιές, σπασμένα Αγγλικά, μεγάλα διαλείμματα και ψιλή κουβέντα, τέλος πάντων το μονοπάτι αυτό ξανάγινε. Για ποιόν; Για τι; Για ποιόν σκοπό; Μήπως για τα δωμάτια και τις ταβέρνες στο Καρκινάγρι; Μήπως για τον αθλητισμό και την υγεία –ότι πρέπει σώνει και καλά να περπατάμε; Μήπως γιατί είναι το μονοπάτι ένα μνημείο αρχιτεκτονικής που πρέπει να συντηρηθεί; Πρέπει… Πρέπει… Πρέπει… Ουφ πια.
Θα σας πω εγώ (το αγρίμι) τον λόγο.
Γιατί είναι ωραία.
.

..

.
Το τοπίο, το βουνό, οι πρίνοι, τα τζιτζίκια, το μυστήριο, η θάλασσα που λάμπει, ο ιδρώτας στο στέρνο, το μούδιασμα από την κούραση στα γόνατα και στα νεφρά, οι κουβέντες που κάνεις με τους διπλανούς σου που, δεν ξέρω πως, τέτοιες κουβέντες γίνονται μόνο πάνω στη δουλειά, η αίσθηση του σκοπού και η γνώση ότι δεν θα εκμεταλλευτεί το αποτέλεσμα κάποιος μαλάκας. Εγγύηση μια πινακίδα που μοιάζει βγαλμένη από καρτούν.
.



.
Επίσης και η τρέλα μας. Να μη πάει χαμένο το αίμα που βράζει. Για να ξαπλώσουμε μετά ικανοποιημένοι στη παραλία και να κοιτάμε τους κοινούς τουρίστες «αφ’ υψηλού».
.


Χα χα χα!.. Είναι ωραία.

.
.
Αυτό υποτίθεται πως ήταν η Ελληνική μετάφραση ενός μηνύματος του αγγελούκου από το hikingIkaria group. Ξανά πάλι σήμερα είμαι κουρασμένη. Ξανά όλη μέρα σήμερα παλεύαμε εγώ και ο Θωμάς με τα υδραυλικά της Περαμεριάς και γενικώς της
Ικα
ρίας.
Αθηνά Σκ. .
.
.
Wednesday July 25, 2007 - 11:34pm (EEST)
.

Comments

(1 total)

.
Ωραία τα είπες και ωραία η επιλογή των εικόνων!
*αγγελούκος*

.

.
 Thursday July 26, 2007 - 02:49pm (EEST)
 .
.

Σχολιάστε