Posts Tagged winter

Το 2015 μου στην Ικαρία


.
My 2015 in Ikaria: all the entries of my blog
.

Καλώς το 2016!
Hello 2015!


Google Image Search for Nana to agrimi's blog 2014
Σήμερα που βγαίνει το άγιο πνεύμα και αγιάζουν τα νερά ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους επισκέπτες μου, εκείνους που περιεργάστηκαν τις εικόνες και πιο πολύ εκείνους που αφιέρωσαν 2-3 λεπτά για να διαβάσουν τα κείμενα. Όπως κι εκείνα των προηγούμενων ετών, έτσι και τα άρθρα μου του 2015 ήταν για πράγματα που έκανα στη Νικαριά και πράγματα που πρότεινα και επηρέασα και γίναν σ’ αυτό το δύσκολο, μυστηριώδες και πολύ προκλητικό νησί. Έδωσα βάρος στη δράση και όχι στα λόγια και αυτό ελπίζω να συνεχίσω να κάνω και την νέα τρεχούμενη χρονιά. Πέρσι την ανασκόπηση την κάναμε μαζί με την Ελένη στα Αγγλικά μέσω του Google Image Search, εφέτος όμως έφτιαξα κανονικό ποστ γιατί είναι Θεοφάνεια, γιορτή που αγαπώ και είπα να την τιμήσω.

Το πνεύμα της έμπνευσης ας είναι μαζί μας και την νέα χρονιά να κάνουμε πράγματα και να ονειρευτούμε.


katsika😀…..

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/1e/Heart-SG2001-transparent.png  &  https://i2.wp.com/www.clipartbest.com/cliparts/RTd/g7X/RTdg7XXjc.png 

 

………………........................

.
.
.
.. January…….

Το μπλε και το κόκκινο - Πολιτική σημειολογία και σύγκριση Χίου και Ικαρίας στις εκλογές με αφορμή ένα άρθρο του Γ. Μακριδάκη

 

.
.
.. March……..

Οι χειμωνιάτικοι καταρράκτες του μικρού Ναναζόνιου - Μια εκδρομή με αναρρίχηση σε τοποθεσία που αγαπάμε με τα παιδιά του ΟΠΣ Ικαρίας Περπατώντας με τη φίλη μας την Ξένια - Ποιά είναι η φίλη μας η Ξένια και τι δουλειά κάνει στην Ικαρία.

.
 
.. May…….

KANGA! ツ ツ ツ ツ ツ - Local tour guides collective in Ikaria

.
.
.. June.

άγριες παραλίες στη νότια Ικαρία για γυμνισμό και κάμπινγκ άγριες παραλίες στη βόρεια Ικαρία για γυμνισμό και κάμπινγκ

.
.
.. July. ….

Ικαρία τον Αύγουστο – Οδηγίες Χρήσης Break on through to the other side ☀ yeah !

.
.
.
.
.
.
.
August… ..

Four Seasons in Ikaria

.
.
.
.
.
. September.. ...

Reblog: Κρασάκι στην Ικαρία… equinox in bluotone

.
.
.
.
.
 
.
.  October.. ...

Ευημερία χωρίς Ανάπτυξη

.
.
 
.
.
. November.. ...

Said to be made by God

.

 

peace in 2016 peace in 2016 peace in 2016

.
.

 

Τετάρτη, 6 Γενάρη, 2016

6 Σχόλια

Four Seasons in Ikaria


……
. ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ .
………………..
…………………… Ooph!. 😛..
……………………………………………………………………..

……….. Sour cherry pick Ikaria forever …………….
After Eleni loaded a set of new photos on Flickr last.month, mutual friends said that I should show some stuff too. Well, here is the stuff, sixty-two, both old and.new, known and unknown, pictures from our life and times in Ikaria in the four seasons of the year. Most of them have always been on Flickr,.only that they were set ‘private’. If you open the pictures in the source, you will be able to read.the titles, some explanations and links back to this blog 😉

On the other hand, if you are in a hurry you can just watch the slideshow which will load very soon.after you click on the picture below. With more that 100 photos by now, it’s like a short film! I hope that you will enjoy at least that one. 🙂
……………………..
.
.

……………..

……katsika………..
.
Slideshow of my new pictures in Flickr
.
Autumn.

Green valley inside 2007Green valley panorama 1992ikarian stepsGoing swimming on the mountainNo to the giant wind turbine plant on mt AtherasFall of IcarusNight swimSecret beach 1Some people campHaunted watermillA friend in the desertThe Magic of IkariaFog in the valleyrocky trail runningSecret beach 2a bed 1a bed 2

Winter.

Unexpected encountersMy favorite pool in the snowFound it at lastMy SeliniΛαγουδότοπος μετά που χιόνισεSnow, Cliffs, WaterfallsLocal girlKampamy closed windowfood in the wild pickledChanneling the streamJust a pinefood in the wildsexy place

Spring.

Talking TreeHawthorn with white blossoms on the plateauomMaking a reservoirYoung birdwatchersAquariumStacking stonesHard to be alonepermacultureVase with wild flowers and herbsWe sleptCharakasSometimes we see people

Summer.

I wake up at 5 amFog on the mountainUpstream trekkingwild coast 2wild coast 1juniperThe pools of Upper Chalaresmy swimming mateBroken MikadoDon't be afraid of meResident evil :-)Girl in my gorgeTribute to Maria FilopoulouThea's place in NasThe bench in the gardenGroovy anarchy in NasCollecting herbsA runner found a poolMountain refuge and lovenestBlue jellyMisty forested hillsJosh across live beehivesJosh on Ammoudia plateauΓκρούβαλος στην αυλήBike storm in Proesperabutterfly & nail polishPussy storm ιn ProesperaRiding the jumping goatsAgro Expo 1Agro Expo 2Balancing rock with cairn on topOld house at the waterfallsTrio at the green poolTower & Thymemore wave playgroundTrahilas Ikaria

.
.
.
Friday, August 14, 2015
 .
.

5 Σχόλια

Our last year in Google


.
Our 2014 in Ikaria: click to view larger in Flickr
.

Hello 2015! Hello 2015!

With this commemorative entry Eleni and I would like to thank all our visitors, especially those who didn’t just browse but took a minute to read one or two entries of our sisterly blogs during 2014. It was another difficult year for Greece but neither of us blogged much about that lately. That wasn’t our topic. We were more involved  in doing things and influencing others to do things. We were involved in moving ahead, following visions and creating visions. And that’s what we hope to go on doing in 2015. Good heavens, this island helps our trade. Don’t ask how, it’s hardly possible to explain it in words. Instead, let’s turn to the power of images. Use Google Image Search to see samples of what we have blogged about last year. We are saving you the typing, so here they are: this link is for my blog and this for my friend Eleni’s. We hope you will find these pages appealing.

If you do, wish us health and to keep the same spirit in 2015!

We ❤ you! 😀

Google Image Search for Eleni's blog in Ikaria 2014 Google Image Search for Nana to agrimi's blog 2014 ⭐ ⭐ ⭐

.
.
Monday January 5, 2015 – 02:28pm (EEST)

.

5 Σχόλια

Ήμεσσαν τρεις ψυχεροί ελόου μας…


. . .

.

Δημοσιεύτηκε στις 9 του Γενάρη 2012 στο

Ήμεσσαν τρεις ψυχεροί ελόου μας…

μοναδικό δείγμα παλιάς γλώσσας κι ατμόσφαιρας κι όμως δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές, τι με νοιάζει, η ουσία είναι ότι έχω ακούσει τέτοιες ιστορίες και έχω ζήσει φάσεις που τις θυμίζουν, όχι βέβαια τις ίδιες ακριβώς, μην τρελαθούμε, τέλος πάντων, φέτος χριστούγεννα το αντιγράφω στο μπλογκ μου και το αφιερώνω κι εγώ (to agrimi), όπως και η Μυρτώ, σε:

«…όλους τους πάππους στην Ικαρία, για τους δύσκολους χειμώνες που περάσανε και περνούν στα βουνά και βρίσκουν πάντα τον τρόπο να δουν όμορφα την ζωή και το καταφέρνουν.»

 Πολλά είπα. Διαβάστε. Για να μη χαλάσω την αίσθηση του κείμενου, το γλωσσάρι το έχω σε σχόλιο εκτός καταχώρησης.

.

Lost house in a lost village

.

.Ή μ ε σ σ α ν  τ ρ ε ι ς  ψ υ χ ε ρ ο ί

ε λ ό ο υ  μ α ς

Ήμεσσαν κατάζακα, η αθράκα έκαιε, το λιοκόμπομα ηπόσωνε για ούλλους. Εκάμναμε χάζιν την φωτιά και πασκίζαμε να ζεστοκοπιθούμε. Ήμεσσα μαργωμένοι από την ψακάδα. Η αεροφιτσάδα του βουνού ακουότανε από τον αναφάντη. Ο ουρανός ηξεφουντανίστη, ήχασεν  τα μπούτσα του και ηξεπατώθηκεγ καλά-καλά.

Ήμασσαν τρεις ψυχεροί ελόου μας, από το ανέρσυμα στο μετόχι, κεροφωτάαμε. Απαντέχαμε ν’άβγει ο  ήγιος. Λιασμένα, καθούρι, χειμεράδιν, ψωμίγ και ελιά και κρασοβυτιές με καλοψημένον το κρασίν, μας εκρατούσαν συντροφιά.

Άξαφνα ηκούσαμε την ποργιά, σαν να ζαγάρει κάτι στο πίσκοτο, ο Στεφανής του Νικολακιού σαρτεύγει το κατώφλι. Είχε αποσώσει στο βουνό. Ηκόπιαεν και εγίναμε μια κάγκα.

Στην πέρα πάντα του σπιθκιού ηκρέμουταν μια λύρα, εξεκίνησε το τσιμπούσιν, το τραγούδιν και ατοί μας… εγίναμε σουαρεζήδες, ενώ ο ράτσος μας εξεκούφενε.

Έτσε α, πάνω στο ζεύκιν μάς εβρήκε το χαραμέριν, ο καιρός έπιασε ν’ανεπαλιάνει. Έκαμε ανεχαλλέ και ένας ένας ηύρεν την αμαλαγιάγ να ηποσώσει στην σκέπη του, στην κερά του. Ήπαψαν οι λωλλάδες, εκλείσαμε το μάνταλο, ηπήραμε τα φυλάκια μας και ηπετάσαμε αλλάι, σαν νερογάμηδες.

. . .Μυρτώ Αξαρλή

.

Με μερικούς ανθρώπους καταλαβαίνόμαστε σ’ αυτό το νησί. Δεν είναι και λίγο. Δεν χρειάζομαι πιο πολλούς. Τους ευχαριστώ. Τη νέα χρονιά ονειρεύεστε όσο το δυνατό περισσότερο. Και επειδή είναι παράδοση να μας αρέσουν τα παραδοσιακά τέτοια εποχή, ορίστε μερικά στο μπλογκ της Ελένης και δικά μου :

the lost village adventure Επιστροφή στον Λαγουδότοπο Τοπία και θέματα με μουσική ΌΠΙΣΘΕΝ ΗΡΈΜΑ Έλλειψη Συγκέντρωσης

Καλή Χρονιά! ❤

Happy 2015!

.
. . .
Saturday December 20, 2014
.
.
.
. . .

5 Σχόλια

Απλό, πολύχρωμο και δασώδες το 2014


9 Σχόλια

Freelander


Φύσηξε νοτιάς κι έβρεξε

Goat in the rain

Κι όταν φυσά νοτιάς και βρέχει, οι ξένοι φυτρώνουν πιο καλύτερα και βγάζουν ρίζες στη νέα πατρίδα

Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν

Καλά τα λέει στο ikariamag η Φαηδόνα. Κάνε κλικ στην φωτογραφία της για να διαβάσεις. Από το κείμενο της δανείστηκα τον τίτλο της σημερινής καταχώρησης.

Freelander on ikariamag,gr

Το αναδημοσιεύω αλλά με ψιλά γράμματα γιατί το σωστό είναι να πάτε να το διαβάσετε στο πρωτότυπο και να την ευχαριστήσετε ανεβάζοντας τον αριθμό των αναγνώσεων. Ο Freelander θα μπορούσε να είμαι εγώ.

Freelander

Σήμερα  συνάντησα τον Ξένο. Σας στέλνει χαιρετίσματα, λέει και σας περιμένει όταν θα πάρετε την άδεια. Ξένος είναι και το όνομά του, το κανονικό. Μα όταν τον είχαμε πρωτοδεί, μας είχε φανεί κυριολεκτικά ξένος .

Δεν είχε γεννηθεί εκεί, δεν είχε μεγαλώσει, δεν είχε καν ένα συγγενή στο χωριό.

Περιέργεια, καχυποψία. Τι γυρεύει ένας ξένος το χειμώνα στο νησί; Αυτό το ερώτημα μπορεί να κάνει ένα ολόκληρο χωριό να ‘’σκάσει’’!

Και να δημιουργήσει.  Δεκάδες  ευφάνταστες μυθοπλασίες με πιθανή προέλευση και   τους σκοπούς του ξένου, που συνηθέστερα σχετίζονται  με εγκλήματα, εμπόριο ναρκωτικών και άλλα μυστήρια του υποκόσμου.

Ο ξένος έδινε κι αυτός τροφή στη φαντασία. Ήτανε λιγομίλητος. Δεν ήτανε περαστικός. Είχε έρθει για  καινούρια αρχή σε τόπο που είχε ονειρευτεί. Γι’ αυτό και απέφευγε να δίνει «συνεντεύξεις», να λέει για τον  εαυτό του, παλιές συνήθειες, τον κόσμο που είχε αφήσει πίσω.  Είχε έρθει άλλωστε ακριβώς γι’ αυτό το λόγο,  ν’ αφήσει πίσω. Και προτιμούσε να ρωτά για να μαθαίνει για την καινούρια του ζωή ή έστω να παραμένει σιωπηλός παρά να απαντάει. Ύποπτο ήτανε για μας, πάρα πολύ ύποπτο.

Και όταν έπεσε ο χειμώνας ο βαρύς,  ο Ξένος έγινε Ξενάκι. Γιατί συναντηθήκαμε στο καφενείο όταν είχαμε μείνει τρεις κι ο κούκος, γιατί βοήθησε στα ξύλα, γιατί ήταν εκεί σε όλες τις χαρές και λύπες του χωριού, όταν οι περισσότεροι ντόπιοι έλειπαν.

Τώρα πια έχουν περάσει αρκετά χρόνια, το χωριό πάει να ερημώσει και το Ξενάκι ακόμη εκεί. Δεν έχει κάνει κανένα έγκλημα ως τώρα. Μόνο κανένα περίπατο στ’ αγριεμένα μονοπάτια και  στα δάση που κοντεύουν να στοιχειώσουν.

Κι εμείς εδώ απ’ την οθόνη να χαζεύουμε καμία φωτογραφία που ανεβάζει πού και πού στο διαδίκτυο. Να σχολιάζουμε

-Φανταστική!! Πού είναι το μέρος;
-Είναι λίγο πιο πάνω απ το σπίτι σου!

Ο Ξένος είναι τυχερός που έχει αυτό το όνομα. Δε θα το καταλαβαίνει, δε θα πληγώνεται όταν ακόμη και τώρα κάποιοι τον αποκαλούν ξένο, εδώ, στον τόπο του.

η Φαηδόνα

νaνa

7 Σχόλια

Επιστροφή στον Λαγουδότοπο


. . .

.

Δημοσιεύτηκε στο

στη σειρά  ‘otinanai’, μιλάει για μένα, και όσο να ΄ναι δεν έχω ακόμα αγιάσει τόσο πολύ ώστε να μην το εκτιμώ, άρα το αναδημοσιεύω. Αφορά μια συνάντηση πριν κάποια χρόνια στα οροπέδια εκείνα της Ικαρίας που εγώ (to agrimi) τα λέω λαγουδότοπους και είναι για μένα τόποι ελεύθερης δράσης και ονείρων.

Πολλά είπα. Διαβάστε:

Pezi Ikaria

.

.

Ο ν ε ι ρ ο π α γ ί δ α

Πολλές φορές τέτοια εποχή που

ο χειμώνας πλακώνει και

κλείνει ο ορίζοντας,

σκέφτομαι πόσα λένε

γι’ αυτό το νησί,

παράπονα, αστεία,

ονειροπολήσεις

και θρύλους.

Ξέρω βέβαια

πως όλοι χρειαζόμαστε

να λέμε διάφορα και να πιστεύουμε

σε κάτι, πάντως μου κάνει εντύπωση που

είναι τόσα πολλά – ιδίως τα όνειρα – εδώ.

Ωστόσο αποφάσισα πια να μην κάνω αναλύσεις.

Ξέρω μόνο πως τώρα που τελειώσαμε με τις ελιές

ήθελα να βγω ξανά στα βουνά, στα παλιά μονοπάτια,

εκεί που είναι η δική μου dreamIkaria.

Εκεί που κάποτε είδα (Χριστούγεννα

ήταν, μέρες θαυμάτων) μια όμορφη

αθλήτρια, ξυπόλητη πήδαγε

από βράχο σε βράχο

φωνάζοντας, “Αααα!”

Την είχα ρωτήσει γελώντας,

– Τι κάνεις αυτού;

Κι εκείνη μου απάντησε σοβαρά,

– otinanai.

bare feet and more bareΘα λείψω για λιγάκι…I am a capricornΛαγουδότοπος πριν και μετά που χιόνισεΣτο άγριο λαγουδοκόριτσο που διέσχισε ξυπόλητη αυτή την ερημιά

Με μερικούς ανθρώπους καταλαβαίνόμαστε σ’ αυτό το νησί. Δεν είναι και λίγο. Δεν χρειάζονται περισσότεροι. Τους ευχαριστώ. Τη νέα χρονιά ονειρεύεστε όσο το δυνατό περισσότερο…

sleep countryside

.
. . .
Sunday December 30, 2012
.
.
.
. . .

3 Σχόλια

Older Posts »