Posts Tagged stings-you

Επιστροφή στον αγκαθότοπο


.

.

girl in spiky thorns Ikaria

.

surrealist alienation

female figure in natural needlework
Ikaria, 2006

.

.
.

4 Σχόλια

I love my blog


.
.
.
….
.
.
.
I love my blog
Originally uploaded by egotoagrimi
This is a collage of photos related to various of my blog entries
since 2006. You are impressed? I am 1000/1 more impressed than you!
Click to view it as large as your screen.
.
.
Thursday January 24, 2012
.
.
.

2 Σχόλια

χαμηλή φυτεία


.
….
.

.

https://egotoagrimi.files.wordpress.com/2010/12/201006152b005.jpg?w=300

.

.

 

Για τα φρύγανα πρόκειται. Tους αγαπημένους μου αγκαθότοπους.

Mου ‘παν και διάβασα ένα κείμενο του Αντρέα Καπετάνιου στο dasarxeio.com

Άλλη ώρα θα αντιγράψω αποσπάσματα εδώ, όχι για σας, για μένα,

για τη χαρά της αντιγραφής. Όχι χιόνια φέτος, ξεραϊ≡λες θέλω.

.

3 Σχόλια

Master Stingy Sea Worm


.
….
.
.
….

.
.
keeps my blog safe in case they come from the sea. Until I return.
___________________________________________________

https://i2.wp.com/i27.photobucket.com/albums/c155/Dolphinika/Ikaria/P6050133.jpg Photo taken in Ikaria by Reinhard Wollansky  from Austria. Belongs to a collection of photos gifted to AKK and the hikingIkaria group.


© All rights reserved
_____

vixen

.
Thursday December 8, 2007 – 02:51pm (EET)
.

Comments

(6 total)

No surprise that out of all those photos from Reinhard this was the one you chose to blog! This damn mamouni stings like hell! It’s thought to be good bait for fish though. I used it once, my skin got itchy, caught no fish!
.
Thursday December 8, 2007 – 09:03pm (EET)
That’s why given a fisherman and a hunter I prefer the second. At least in the last case you choose your target. In the second you can wait and wait for centuries and in most cases you catch a καλόγρια-fish.
.
Thursday December 8, 2007 – 01:45pm (PST)
*in the first
.
Thursday December 8, 2007 – 01:46pm (PST)
.
The term ‘worm’ is not accurate. It’s a primitive marine arthropodon like the Scolopendra and like the Scolopendra, they both eat WORMS!
He he he ~ vixens are afraid of hunters but with fishermen it’s different. D.T. calls himself a fisherman, btw. Whatever… he takes me to nice places and he leaves me to mind my own businesses.καλόγρια -fish :)) χα χα ~ tastes so bad they say..
.
Friday December 9, 2007 – 01:35pm (EET)
Kαλόγρια / nun fish do taste like shit. This is the reason we call them «nuns», not only because they are black. Melanouria are black too and they are delicious!
.
Friday December 9, 2007 – 11:29pm (EET)

But what makes the first more intriguing is the mystery of the unseen target. If I were a fish I would not eat that scary thing either.

.

Friday December 9, 2007 – 01:54pm (PST)

.

.

Σχολιάστε

Master Scolopendra keeps my blog safe


.
….
.

.
.
Sometimes there are Scolopendras under the Thorns.
I found this one and asigned it to keep my blog safe.
Until I return.
_ _
photo
_

__agrimi

.
Monday December 6, 2007 – 09:11pm (EET)
.

Comments

(8 total)

Where are you going? Huh?
.
Monday December 6, 2007 – 11:17am (PST)
Thanks god my father knows your sense of humour and has a lot of his own. He saw this and just said «Orea koumbara eheis!»
.
Monday December 6, 2007 – 12:34pm (PST)
bah:)) no going nowhere. Just work + more work. Also looking for seeds of interesting thorns to plant. In 50 years from now I am going to be VERY RICH!
.
Tuesday December 7, 2007 – 09:11pm (EET)
Hmmm…. yes, my dear. Yes. The family doctor suggested that we shouldn’t object you.
.
Wednesday December 8, 2007 – 11:26am (PST)
Don’t worry ‘from_…’. Her family hires me, a diplomated witch-doctor, to look after her on a 24hour basis.
.
Thursday December 9, 2007 – 04:02am (PST)
Now I feel much more relieved!
.
Thursday November 15, 2007 – 05:23am (PST)
Ο_Ο Με τέτοιο φύλακα, δεν θα πειράξει κανείς το blog σου!
.
Sunday March 8, 2009 – 01:41am (EET)
Το πείραξαν! Όμως ο Σκολόπεντρας ξηγήθηκε κι ακόμα τους πονάει.
.
Sunday March 8, 2009 – 08:14pm (EET)

.

Σχολιάστε

Ποιος Έγλυψε το Δάχτυλο της Μοναχής Καλλίστης


.

Devil's nuns Ikaria

.

.

___Η αδελφή Αλιένα, μητέρα Ηγουμένη μεγάλου και πλούσιου Μοναστηριού, έγραψε και αφιέρωσε στη φτωχική μας σκήτη που δέρνεται από τους πειρασμούς  το ακόλουθο περιπετειώδες, ψυχωφελές και σωματοφελές ποίημα.

Ευχαριστούμε Γερόντισσα!
Enjoy ☺ Sisters!

ҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖ

Й ταν πρωί τ’Αυγούστου μετά τη ροδαυγή
κι η μοναχή Καλλίστη μετά την αγρυπνίαν
μετά τον Όρθρον κι έπειτα από την Λειτουργίαν
ησθάνθη μίαν φούντωσιν καθώς και μίαν λάβρα
που ίσως της προκάλεσαν τα ράσα της τα μαύρα
ή ίσως και ο καύσων συνήθης εις το θέρος
ή ακόμη κι ο διακαής εις Κύριόν μας έρως…
.
Й καλογραία εκοίταξε τριγύρω της με τρόμον
μην κι η ηγουμένη πάνω της το βλέμμα της γυρίσει
και όπως δεν εδύνατο να εύρη άλλη λύση
διά την μαύρην φούντωσιν που ένοιωθε στο στήθος
-καθώς απαγορεύεται εις μοναχάς ο ζύθος-
εσκέφθη να ξεφύγει με ελαφράν την πίστη
ακόμη κι απ’ την νεαράν δόκιμον Θεοπίστη.
.

Єβίασε το βήμα της και το ‘καμε ταχύ
κι εδιάβη τον αυλόγυρον με μύριες προφυλάξεις
καίτοι ο γέρων –ως γνωστόν- δεν επαινεί τοιαύτες πράξεις.
Τρέχει γοργά εις σύδεντρα πέρα απ’ τις βατουλιές
επάτησε και κάποιων πτηνών τις κουτσουλιές
κι ευρέθη αίφνης εις του δάσους το κέντρον
όπου και πέφτει πυκνή η σκιά των δέντρων.

.

Ŧ ο βλέμμα της υπέπεσεν εις ένα ποταμάκι
όπου κυλούσε λαγαρόν και δροσερόν νεράκι…
κι ευθύς τα ράσα της πετά κι αμέσως τσιτσιδώνεται
και πέφτει βουρ εις το νερόν και λέει κι «άχου, άχου»
καθώς αισίως κολυμβά πλησίον ενός βράχου
και χαίρει άκρως κι αρχινά να ψέλνει και τροπάρια
ύμνους, πολλά κοντάκια, καθώς και εξαποστειλάρια.

.

Ǒ ταν δροσίστη επαρκώς εβγήκε απ’ το ποτάμι
και εξαπλώθη παρευθύς εις στο χλωρόν χορτάρι
και κλείουσα τους οφθαλμούς εσκέφθη με καμάρι
πως ήτο η κολύμβησις εις όποιαν έχει χρείαν
μεγίστη ωσαύτως ηδονή περί την μεσημβρίαν.

.

Қ αθώς αυτές αι σκέψεις περνούν απ’ μυαλό της
εις αίγαγρος βοών το «μπε» γλύφει το δάχτυλό της.

.

__ҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖ


.

.

Saturday November 28, 2007 – 12:51pm (EET)

Next Post: Master Scolopendra keeps my blog safe

Previous Post: Simply Arbutus

.

Comments

(6 total)

.
Αδερφή Καλλίστη,
η Μονή μας να σας στείλει εγκάρδιες του Κυρίου ευχάς διά την γενναιόδωρον προσφορά σας. Εις εκ των προσκυνητών διαβεβαίωσε την ταπεινότητά μας ότι θα μας αποστείλλει επωφελή διά την σωτηρίαν της αθλίας ψυχής μας φυλλάδια περί του βίου της Οσίας Θεοκτίστης της Λεσβίας.
τρώνε λουκουμάδεσ... by Karl Hauser
Αναμένομεν μετ’ ανυπομονησίας και μετά παρρησίας σας ευχόμεθα βίον χριστοφελή.
Ασπάζομαι την δεξιάν σας
Γερόντισσα Αλιένα, δούλη Κυρίου.
.
Saturday November 28, 2007 – 03:04am (PST)

.

Ναι ναι τρέχω η ευλογημένη!.. Οι άλλοι λένε τα λόγια τα παχιά κι εγώ μετά πρέπει να αντιγράφω και να ιστορώ τα χειρόγραφα! Βαριά η καλογερική…(ας μην έβρεχε καρεκλοπόδαρα και θα σας έλεγα που θα ‘μουν τώρα…)

Ασπάζομαι το μέγα δάχτυλο της δεξιάς σας πόδας. Τι ωραίο βερνικάκι αλήθεια!

.

Saturday November 28, 2007 – 01:11pm (EET)

.
Υ.Γ. Αυτό το αγοράκι στη φωτό μου θυμίζει το Θύμιο. Μπας και είναι;
.
Saturday November 28, 2007 – 05:42am (PST)
.
Sister Aliena? Miss Aniela? What the F♥☺☼♥♥☺☼♥♥♪ is going on here�?�
.
Saturday November 28, 2007 – 11:17am (PST)
.
– Όχι το Θύμιο. Τον αδελφό Θωμά ήθελες να πεις σεβαστή γουμένισα.
– Γ** τα bugs του blog 😛
– Soulsister Eliena?
.
Sunday November 29, 2007 – 02:18pm (EET)
.
Τώρα ξύπνησα. Χτες νύχτα παίξαμε το rpg σκετσάκι με το Θωμά (όχι σε λιβάδα ποταμού, αλλά στη μπανιέρα). Ήταν τέλεια και βγήκε το σενάριο πιστά. Με μόνη διαφορά ότι ο Θωμάς έκανε τα ‘άχου’αχου’ γλύφοντας το δάχτυλο και εγώ τελικά έκανα το «μπεεε!»
Τι να κάνουμε; Στη ζωή είναι αλλιώς.
.
Sunday November 29, 2007 – 02:23pm (EET)
.

Comments (1)

Ο Ιστός της Αράχνης!


.
….

.


.
photo
.

«Άμοιρος όποιος πιαστεί στον Ιστό της Αράχνης…
Τίμημα της απροσεξίας του ο θάνατος…
Ένας θάνατος… φριχτός… αργός… απαίσιος!..»

Road Show 1

photo by Nana Agrimi © All rights reserved

Το παραπάνω ήταν η εισαγωγή του ψυχροπολεμικού σήριαλ που άκουγε ο ΑΚΚ στο ραδιόφωνο, αρχές δεκαετίας του 1970. Φαντάζομαι τι βαριά απειλητική φωνή (με echo και reverb –τα εφέ της εποχής) και τι gothic κλασική μουσική θα είχε από πίσω. Τώρα που λένε, «έκλεισε ο κύκλος της μεταπολίτευσης», γιατί δεν ξαναβγάζουν το αρχείο σε CD;

.

Saturday November 16, 2007 – 02:21pm (EET)

Next Post: Simply Arbutus

Previous Post: C’est fou!

.
….

Comments

(7 total)

Δεν το θυμάμαι αυτό. Ο ΑΚΚ φαίνεται ότι είναι παλαιότερος ημερών. Τα μόνα που κάτι μου θυμίζουν είναι «Το σπίτι των ανέμων», το «Μικρή – πικρή μου αγάπη» και το «Foco d’ Amor». Το τελευταίο, για να εξηγούμαι, το θυμάμαι απ’ το ομώνυμο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού. Κι αυτά σαν κορωνίδα στη «Θεία Λένα» και σε μια ακόμη εκπομπή καπάκι με τη Δέσποινα Στυλιανοπούλου με την ατάκα «γεια σας και χαρά σας και το Δεσποινάκι στα όνειρά σας», επί χούντας ακόμη. Αλήθεια, υπάρχουν τα αρχεία; Κι άντε και τα βγάλανε. Σε ποιους θα πουλήσουν; Σε κάτι ιστορικούς, κάποιες λογίστριες, κάτι άλλες τρελές, κοπελούδες, άλιεν… Περιορισμένο κοινό. Ξέρω κι εγώ; Λέει;
Όσο για τις αράχνες, τη δουλειά τους κάνουν…

Saturday November 16, 2007 – 06:15am (PDT)

Λογω δουλειας εχω ακουσει κι εχω δει αντιστοιχα αμερικανικα. Ειναι τρομερα. Δηλαδη, ειναι εντελως αρωστημενα. Πιστευω πως θα επρεπε να ξαναπαιζονται σε μορφη ντοκυμαντερ. Για να γελαμε και να φρονιματιζομαστε (νομιζω υπαρχει τετοιο Ελλ. ρημα, ε;) Οι Αμερικανοι (που αν τους σωζει κατι ειναι ο (αυτο) σαρκασμος, το εχουν κανει και το κανουν συνεχεια αυτο (ευτυχως).

Saturday November 16, 2007 – 11:37am (PDT)

Aν τα συγκρίνεις με την κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα της εποχής έχουν ενδιαφέρον. Με την ίδια λογική μπορεί να κάνει κανείς ολόκληρη μελέτη στηριγμένη στα παλιά Άρλεκιν ή στα περιοδικά που κυκλοφορούσαν στις δεκαετίες ’60 – ’70. Και δε θα αναφερθώ στα «σοβαρά», λ.χ. Ταχυδρόμος, Επίκαιρα κλπ. αλλά τα ευρείας κατανάλωσης, όπως για παράδειγμα το Φαντάζιο με τα φωτορομάντζα του (γίνονταν ανάρπαστα από τους εφήβους τις εποχής, γιατί παρουσίαζαν τη Μόνικα Βίττι με μπικίνι) ή το Ρομάντζο. Το τελευταίο είχε και μια εβδομαδιαία στήλη, που αν θυμάμαι καλά έφερε τον τίτλο «Με το Μαχαίρι, το Στιλέτο ή το Δηλητήριο» και κάθε φορά παρουσίαζε μια ραδιούργα γυναίκα από την ιστορία ή τη λογοτεχνία, βλέπε Λουκρητία Βοργία ή Λαίδη Μάκβεθ, ζωγραφισμένες με μελανά χρώματα (Η ζήλεια έκανε το πρόσωπό της να συσπαστεί κλπ, κλπ)
Κρίμα που όταν πέθανε η μητέρα μου πέταξα στοίβες απ’ αυτά. Μπορεί να γελάει κανείς με τις ώρες, χαζεύοντάς τα.

Saturday November 16, 2007 – 06:46pm (PDT)

(Σιγά-σιγά, ρε παιδιά! Που να σας προλάβω;)
Λοιπόν…
Ήταν το 1970 στη πιο σκοτεινή περίοδο της δικτατορίας και ήμουν 13 χρονών. Ο σταθμός ήταν των Ενόπλων Δυνάμεων, ΥΕΝΕΔ (σήμερα ΝΕΤ) ή όπως το λέγαμε τότε, το «Ενόπλων». Το σήριαλ παιζόταν στις 10 το βράδυ, όχι μόνο γιατί ήταν hardcore gothic, αλλά και για να συμπίπτει με τις Ελληνικές εκπομπές των ξένων ραδιοσταθμών που έκαναν δριμεία κριτική στη Χούντα. Ο πατέρας μου ήταν αριστερός, έτσι το καλό ραδιόφωνο του σαλονιού έπαιζε ή Λονδίνο ή Μόσχα, την ίδια ώρα όμως η γιαγιά μου κι εγώ κλειδωνόμαστε στην κρεβατοκάμαρά της και ακούγαμε κρυφά στο τρανζίστορ τον Ιστό της Αράχνης!
Οι συνταγματάρχες δεν τσιγκουνεύονταν τα λεφτά. Το κατάπτυστο σήριαλ ήταν ότι πιο καλοστημένο έχω ακούσει ποτέ. Ούτε με το Θέατρο στο Ραδιόφωνο συγκρινόταν ούτε με τίποτα. Όσο για την πλοκή… Σφαγές, λεηλασίες, αποπλανήσεις, ξεριζωμοί, εκβιασμοί και (υπονοούμενοι) βιασμοί, πλύσεις εγκεφάλου, παιδομάζωμα. Γενικά το περιεχόμενο ήταν ανάλογο με την συντριπτική εισαγωγή. Υποτίθεται (αν και δεν λεγόταν ανοιχτά) ότι ο Ιστός της Αράχνης ήταν κάτι σαν μυστική οργάνωση ή οργανωμένο σχέδιο για την αποπλάνηση, τη διαφθορά και την καταστροφή των «υγιώς σκεπτόμενων» Ελλήνων πατριωτών.
Θυμάμαι αμυδρά μια κοπέλα που είχε πιαστεί στον Ιστό και είχε βρεθεί στη Βουλγαρία, όπου την εκβίαζαν να προδώσει, να κάνει να δείξει, κι εκείνη έκλαιγε και σπάραζε. Το φριχτό λάθος της ήταν ότι είχε αγαπήσει τον «κακό», ο οποίος, κορίτσια, είχε μια καταπληκτική γοητευτική βαθιά φωνή που ακόμα θυμάμαι. Της έλεγε, θα την παντρευόταν και θα κανόνιζε νοσοκομείο για το άρρωστο αδελφάκι της, αν γυρίζοντας στην Ελλάδα, συνωμοτούσε και πρόδιδε, κλπ. κλπ. Ομολογώ ότι υπήρξαν φορές, ειδικά σε κάποια επεισόδια όπου υπονοούνταν, εκτός από ψυχολογικά και σωματικά βασανιστήρια, το είχα χάψει το παραμύθι.
Θα άξιζε μια γερή γελοιοποίηση σ’ αυτό το τερατούργημα. Θα ήταν πολύ διδακτικό, όπως λέει η Ελένη Ικ. Όμως αποκλείεται αυτό να συμβεί. Πολλοί συντελεστές ζουν και βασιλεύουν, καθώς και ο πολύ γνωστός σεναριογράφος. «Περασμένα – Ξεχασμένα» και δεν με πειράζει καθόλου. Μου φτάνει και μου περισσεύει (και γελάω 2πλά) όταν καμιά φορά βλέπω να κοροϊδεύουν τον σημερινό διάδοχο εκείνου του σεναριογράφου, τον… Παπακαλιάτη!

Sunday November 17, 2007 – 02:44pm (EET)

Συσπάσεις? βασανιστήρια? όμορφες κακές? κακοί με βαθιά ερωτική φωνή? Έλεος! Φτιάχτηκα, μεσημεριάτικα Κυριακής (και έξω ψιχαλίζει). Και λείπει και ο μάστορής μου…

https://i0.wp.com/farm4.static.flickr.com/3371/3514047685_5f807dd18c_b.jpg

-άχου’αχου 😦 😮

Sunday November 17, 2007 – 03:36pm (EET)

Εχετε πλακα που καταφερνετε και συζητατε και ο,τι αλλο εκτος απο το αληθινο νοημα του τιτλου, του αποσπασματος και βεβαια… πανω απ’ όλα της κεντρικης εικονας!!!

Wednesday November 20, 2007 – 11:05am (PST)

🙂

Saturday November 23, 2007 – 01:19pm (EET)

2 Σχόλια

Older Posts »