Posts Tagged poll

Έλλειψη Συγκέντρωσης


Πρώιμες φέτος οι Αποκριές και σε λίγο τσακ μπαμ τέλειωσαν!
.
.
Ο παρακάτω σατιρικός μονόπρακτος μονόλογος σε τέσσερις σκηνές ανέβηκε πριν δυο χρόνια τέτοια εποχή σε μια παράσταση της ομάδας www.sinthesis.gr. Ήταν στο ίντερνετ, αλλά κατέβηκε μετά. Το είχα όμως φυλάξει και αποφάσισα να το αποθανατίσω. Προφανώς το κείμενο είναι γραμμένο από Ικαριώτη. Το να μπορείς να σατιρίζεις τόσο ανελέητα, αλλά και τόσο πετυχημένα τον ίδιο σου τον εαυτό είναι κατά τη γνώμη μου δείγμα μεγάλης υγείας. Όσο για το αν ισχύουν αυτά που περιγράφει, όχι βέβαια. Οι Ικαριώτες είναι από τους πιο επίμονους κι εργατικούς ανθρώπους που ξέρω. Απόδειξη της εργατικότητάς τους είναι άλλωστε το ίδιο το κείμενο. Το να κάνεις κάποιον να γελάσει είναι πολύ σκληρή δουλειά. Αν υπάρχει κάτι, αυτό το κάτι είναι μια κάποια «έλλειψη συγκέντρωσης», μια κάποια έλλειψη ορθού προσανατολισμού της νεανικής επιχειρηματικότητας, μια έλλειψη κοινωνικής ευθύνης, έλλειψη ορθολογικού μακρόπνοου σχεδίου βιώσιμης ανάπτυξης…
Άχου εν ημπορώ άλλο. Σώνει ως εδώ γιατί με πνίγουν τα γέλια.
Απολαύστε και Καλές Αποκριές!
.
Kicking back

________________________________

ΙΚΑΡΙΩΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ (1)

Μετά το στρατό ηκάθουμουν κι εν ημπόρουν. Ησκέφθην το καλά κι ένα χρόνο μετά ήνοιξα την πρώτη μου επιχείρηση: όχι πολλά, ένα καφενείο στις Ράχες. Το ‘χε ένας θείος, ηδούλευγέ ένα χρόνο, αλλά ηκουράσθη, ηπέτασε κι είπα να του βουθήσω. Ε, ηπήρα το κι ήνοιξά το. Ήνοιγά το στις 11 το βράδυ, αλλά κάθε βράδυ. Όποιος ήθελε πιο νωρίς, το κλειδί το ‘χα ποθεμένο πρώτο τραπέζι όξω, κάτω απ’ το μπουκέφαλο τασάκι, απέσω απ’ το ρολόι της ΔΕΗ. Δημοκρατία στο καφενείο μου. Όποιος ήθελε ήμπαινε κι ήφτιαχνε τον καφέ του. Αλλά και το ουζάκι του. Για μεζέ είχα τα πάντα… Σαρδελίτσες ελίτσες τυράκι… Προίκα απ’ το θείο. Ησερβίρασιν ο ένας στον άλλο, ησέρβιραν κι εμένα, όποτε ηπήαινα… Καλή επιχείρηση, μά/σαλάχ, δόξα τω λαώ και παρέες ήβρισκα και λεφτά ήβγαζα, αλλά βρουχ, εν ημπόρουν άλλο, ηβαρέθην κι ήκλεισά το. Ηπέτασα.

.

ikaria village by janwillemsen

_____________________________

ΙΚΑΡΙΩΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ (2)

Ηδαιμόνιζέ με που το ψωμί στο σπίτι ήτανε αιωνίως μπαγιάτικο. Ήφερνέ το ένας έμπορος από τη Σάμο. Αλλά ήτανε στόκος. Το ψωμί. Αλλά επειδή εγώ είμαι μαμούνι, εν ημπόρουν να κάθομαι, ησκέφθην το ένα χρόνο κι ήντα α κάμω, ήνοιξα άλλη μια επιχείρηση.

Μπα, όχι πολλά! Είχαμ’ ένα φούρνο στο χωριό, αλλά, ε γκζέρω γιατί, ήτανε κλειστός για χρόνια. Ε, ηπήα κι άνοιξά τον. Κι ήβαλα το κλειδί στο ρολόι της ΔΕΗ. Κι ο φούρνος επιτέλους ηδούλεψε. Ο πελάτης δεν ηναγκάζετο α ‘ρτει πρωί-πρωί ίνα βρει φρέσκο ψωμί. Και μεσημέρι είχα φρέσκο ψωμί και απόγευμα και βράδυ. Όποιος ήθελε, όποτε ήθελε, ηπήαινε, ήπαιρε το κλειδί απ’ το ρολόι της ΔΕΗ, ήνοιγε, ηζύμωνε, ήναφτε το φούρνο κι ήψηνε ό,τι ‘θελε. Ακόμα και τυρόπιτες. Τυρί ηπαίρανε από δίπλα. Είχα κι ένα δίσκο απά στο μπάγκο με ψιλά, ηπληρώνανε, ηπαίρανε και ρέστα κι ηπετούσαν.

Αλλά να δεις τι λαός είμαστε εμείς οι Καριώτες, ήφηναν και καμιά περισσευούμενη φρατζόλα για μένα ή για τον ξένο. Όποιος απ’ τα γύρω ξέμενε αργά στο χωριό, ήξερε ότι άμα ηπήαινε στο φούρνο θα έβρισκε λίγο ψωμί. Ό, τι ήθελε ο πελάτης ήκαμνε. Μόνη μου απαίτηση να μην αφήνουνε το μαγαζί ανοιχτό. Ηκλειδώνανέν το κι ηφήνανε το κλειδί στο ρολόι της ΔΕΗ. Πάνω απ’ όλα η τάξη και η ασφάλεια.

Α πεις, αφήνεις το μαγαζί μπάτε σκύλοι αλέστε; Έλα μωρέ! Σε ποιον θα κάνει καρδιά να με κλέψει; Είναι τόσο εύκολο που δεν του πάει. Άσε που ο ιστορικός εκείνος φούρνος ηνέπνεε σεβασμό, γιατί ποτέ, κανένα φαγητό σε ταψί δε μου κάηκε. Η νοικοκυρά ήτανε από πάνω κι ηπρόσεχε. Εγώ ηκάθουμουν εις το ζαχαροπλαστείο της Κολοκασούς για κάνα ουζάκι.

Πολύ καλά ηπήε ο φούρνος, δόξα τω λαώ. Όλο το χωριό ευχαριστημένο και καλά λεφτά ήβγαζα, αλλά, βρουχ. Εν ημπόρουν άλλο. … Ηβαρέθην κι ήκλεισά τον. Ηπέτασα.

.

pot Ikaria

_____________________________

ΙΚΑΡΙΩΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ (3)

Εγώ είμαι επιχειρηματικό μαμούνι. Κι αφού εν ημπόρουν να κάθομαι, ησκέφθην το ήντα α κάμω και μετά από ένα χρόνο ήνοιξα άλλη μια επιχείρηση.
Μπα, όχι πολλά! Ησχολήθην με τη γεωργία. Ήφτιασα ένα δασύλλιο με καναβουριές. Φουντοκόμος. Και με την πελατεία, συνέπεια.
Εν τους ήφερνα εγώ γουρούνι στο σακί. Ο πελάτης ηπήαινε κι ήβλεπε το δέντρο να ξέρει τι παίρνει. Όχι ερήμην, μαθές! Τα ’χα όλα μαντρωμένα με συρματόπλεγμα ίνα μην τα φάνε τα κατσίκια, αλλά το κλειδί του λουκέτου πάνω στην πέτρα, εκεινά μπροστά, μην ψάχουν το.
Όποιος ηγούσταρε ηπήαινε στη φυτεία κι ηπότιζε τα δενδρύλλια, ήκοβγε κι ό,τι ήθελε, ηρχόταν και μου ’δινε τον οβολό του… και κάνα ψιλοκομμένο…
Κι εγώ Κέρβερος! Βούθαγα τη γυναίκα μου, που ’χε ανοίξει ένα κομμωτήριο σελφ-σέρβις πέρα στον Άγιο κι έπρεπε να είμαι σπίτι να της κάνω παρέα. Η φυτεία καλά ηπήαινε. Ήρχοντο και τα φρικιά από την Αθήνα, ήστηναν τις σκηνές τους κάτ’ απ’ τις καναβουριές και όλοι με το χαμόγελο.

Καλή η δουλειά, δόξα τω λαώ. Καλή χαρά όλη η οικογένεια στα πανηγύρια απ’ τα ντουμάνια και καλό όνομα ήφτιαξα με τη φυτεία και καλά λεφτά ήβγαζα, δε μ’ ένοιαζε η κούραση, αλλά, βρουχ. Εν ημπόρουν άλλο, ηβαρέθην κι ήκλεισά τη. Ηξεπάτωσά τη κι όλας. Ηπέτασα.

.

evdilos ikaria by kikiller

_____________________________

ΙΚΑΡΙΩΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ (4)

Μετά τις τρεις πρώτες εταιρείες μου το επιχειρηματικό δαιμόνιο είχε μπει για καλά μέσα μου. Βέβαια τελικά ηπέτουν, αλλά εγώ είμαι μαμούνι κι εν ημπορώ να κάθομαι. Ησκέφθην το λοιπόν ένα χρόνο, ήντα α κάμω κι ήνοιξα κι άλλη μια επιχείρηση.
Όχι πολλά! Ένα θερινό σινεμά άνοιξα στον Άγιο. Όχι με ταινίες… Μην τρέχω να τυλίγω να ξετυλίγω σα μοδίστρα τα καρούλια!.. Είχα dvd και προτζέκτορα και οθόνη. Τίποτ’ άλλο, μην πουν ότι το κάνω Βίλατζ!…
Καλά ηπήαινε ο σινεμάς. Εγώ ηκάθουμου εις το καφενείο για τσιπουράκι, εκινά δίπλα ήτανε και το κομμωτήριο της γυναίκα μου, ηπήαινα να παίξω ένα στοιχηματάκι, μου ’ριχνε κι ένα κουρεματάκι κι ένα ξυρισματάκι η γειτόνισσα…
Αλλά ο σινεμάς, σινεμάς. Όποιος ήθελε ήμπαινε μέσα. Ο πρώτος ήγνώριζε πως το κλειδί το ’χα , κρυμμένο στη γλάστρα με το βασιλικό στο κεφαλόσκαλο. Ηφέρνανε και το καρεκλάκι τους γιατί τα δικά μου τα είχα στοιβαγμένα και πού να τα ξεστοιβάζουνε… Μην τους κουράζω τους πατριώτες μου!… Καλοί άνθρωποι. Ήφερναν στο καφενείο και τα λεφτά για τα εισιτήριά τους…
Ηκουβάλουν στο σινεμά και ντιβιντιά από εφημερίδες και ντοκυμαντέρ και τσόντες κι ελληνικές ταινίες, ό,τι ’θελαν. Ελεύθερη έκφραση. Ηβάζαν τα κι ήβλεπάν τα. Ευχαριστιόταν ο κόσμος. Μια θειά μου στη γιορτή μου ήφερε δώρο κι ένα γιασεμί κι ηφύτεψέ το για να μη βλέπουν οι απ’ έξω… Κι ηπότιζάν το ούλοι οι πελάτες.
Καλά πήγαινε ο σινεμάς, δόξα τω λαώ. Και χαρά στα παιδιά έδινε και το πολιτιστικό επίπεδο του νησιού ανέβαζε και καλά λεφτά ήβγαζα, ε μ’ ήνοιαζε η κούραση, αλλά, βρουχ. Εν ημπόρουν, άλλο, ηβαρέθην κι ήκλεισά το. Ηπέτασα.

Γλωσσάρι
εν ημπόρουν = δεν άντεχα
ηπέτασα = έφυγα βιαστικός, εξαφανίστηκα, την κοπάνησα
ποθεμένο = ακουμπισμένο
μπουκέφαλο = αναποδογυρισμένο
μά/σαλάχ = «δόξα το θεό» ή «μπράβο» ή «να μην βασκαθείς» (ανάλογα την περίπτωση)
μαμούνι = ο ανήσυχος, ο εργατικός άνθρωπος
ε γκζέρω = δεν ξέρω
α ‘ρτει = να έρθει
απ’ τα γύρω = από τα γύρω χωριά
στον Άγιο = στον Άγιο Κήρυκο, την πρωτεύουσα της Ικαρίας
ηξεπάτωσά τη = την ξερίζωσα

Εσείς ποιά «επιχείρηση» του Ικαριώτη επιχειρηματία θα θέλατε να συνεχίσετε;
Το καφενείο
18
Το φούρνο
12
Τις καναβουριές
12
Το σινεμά
21
.

Tuesday February 9, 2010

Next post: Holes and Horns

Previous post: Η Ικαριώτικη Σούστα στον καιρό της Παγκοσμιοποίησης.

.

.

Comments

(4 total)

Αχ το ‘θελα λίγο γέλιο απόψε κι ας το ξέρω το μονόλογο! Τέλεια επιλογή φωτογραφιών! Ψήφισα «το σινεμά». Είναι που όλοι ξέρουν πως ενδιαφέρομαι για «τα πολιτιστικά» – χαχαχα!!!

Αχ ειναι τρομερα αστειο. Δε χορταινω να το διαβαζω! Ομως τωρα -βρουχ- πρεπει να πετασω!..

Χαχα! Βρήκα και τη συνέχεια…
http://www.lifo.gr/blogs/giatros/13912
http://www.lifo.gr/blogs/giatros/13912#blogtop
(επικαιροποιημένη)

_____________________________________
ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟ ΩΡΑΡΙΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΙΚΑΡΙΑΣ

Από Δευτέρα πήρε μπρος το θερινό ωράριο καταστημάτων
σε όλη την Ελλάδα. Σε όλη; Όχι ακριβώς.

Σύμφωνα με ανασφαλείς πληροφορίες μας
(έχουν ψυχικά προβλήματα)
στις Ράχες Ικαρίας ακολουθείται άλλο ωράριο.

Τα εμπορικά καταστήματα, όπως και τα υπόλοιπα,
παραμένουν κατά κάποιον τρόπο ανοιχτά ή και κλειστά
όλη μέρα, το ίδιο είναι, όμως:

Οι καταστηματάρχες εκεί έσπασαν οι ίδιοι τις βιτρίνες τους παραδοσιακά,
με πλάκες Ικαρίας εις ένδειξιν διαμαρτυρίας κατά της αστυνομικής βίας.
Από Δευτέρα ισχύει συνεχές εορταστικό ωράριο
που θα κρατήσει όλο το χρόνο, γιατί κάθε μέρα,
σύμφωνα με το εορτολόγιο, είναι μια-δυο γιορτές.

Ο πελάτης μπορεί όποια ώρα της μέρας θέλει να μπαίνει στο μαγαζί
από τη σπασμένη βιτρίνα συμπαραστεκόμενος κι αυτός στις διαδηλώσεις
της λοιπής χώρας. Δοκιμάζει ρούχα ή παπούτσια, διαλέγει και παίρνει,
αφήνει τα χρήματα στο καλαθάκι που βρίσκεται στον πάγκο,
όπου υπάρχουν και ψιλά για ρέστα. Αν θέλει να ψωνίσει με πιστωτική,
μπορεί να πάει μετά να βρει τον καταστηματάρχη
στο καφενείο-ταβέρνα-παντοπωλείο.

Όσοι πελάτες δε θέλουν να συμπαρασταθούν,
μπορούν να μπαίνουν στο μαγαζί,
πάλι όποια ώρα θέλουν, αλλά από την πόρτα.
Το κλειδί είναι κρυμμένο στο ρολόι της ΔΕΗ.

Παρακαλούνται μετά τα ψώνια τους να κλειδώσουν την πόρτα
του καταστήματος και το κλειδί να το ξαναφήσουν στο ρολόι της ΔΕΗ.

.

Άχα! , το ήξερα βέβαια. Ο ‘giatros’ καλό είναι που συνεχίζει, αλλά εντάξει σαν sequel δεν είναι τόσο αστείο όσο το πρώτο που ήταν αυθόρμητο και «εκτός επικαιρότητας».

.

Σχολιάστε

Jurgen the Nomad


.
Notice: All the links in this entry about Jurgen
are either unfunctional or password protected. I'm sorry.

¨In the end, the only demons in this world are the ones living inside our hearts, and that is where all our battles ought to be fought

(Mahatma Gandhi)

.

.

The quote was from the ‘About’ page of the blog of Jurgen who I think I have met. Jurgen has been a neo-nomad (couchsurfer) for 4 years. He has launched http://jurgenoffline.com/ for the very reasonable :

Sharing stories and pictures on this website is my way of letting my friends know that I’m still alive and out there somewhere! I’m living my own life, following my heart and dreams, and this is a trip which has taken me far from the settled life I once had.

.
.
photo
.
.

I quote from his blog entry «Dawn» (November 2008) :

«It’s a funny thing. Nearly thirty and at last I know how I want to life. It’s been a long trip of self-exploration. I’ve had an amazing amount of freedom and time to meet people and to try life-styles which I would never have explored if I had still been in my old university routine. And at long last I’ve learned something even though I’ve no grades to show for it.

Many nights in Greece I spent on the island of Ikaria on Nas beach, a place where lots of free-floating people camp in summer. Now in Autumn it’s been quiet though, even though it’s still warm enough to sleep outside. Many nights I sleep next to the murmuring river, under an branchy tree, and at night stars appear like a carpet of beautiful tiny lights. In the past I’d feel amazement, wonder and also a slight feeling of uneasiness – in all this giant endless universe, where do I belong? Looking up at the stars now I still feel the amazement and the wonder of it all; the uneasiness is gone though. It’s like I have a deep knowing inside – here where you are right now is exactly where you need to be«.

.

photo

.

I quote from his blog entry «Ikaria!»(October 2008) :

«… I also spent many nights outside – in caves, under trees, on the beach, etc. No city lights & no moon – so it was amazing to look up at the night sky which is covered in stars. Some people told me Ikaria is a kind of ‘robbers’ island, and it’s definitely got a good feeling to it. Met some great people, one time I came out of the high mountains tired and cold and within 10 minutes of getting to a sleeping village some good people invite me to their home. From there I started hitching, and the first car to pass, an old lady with a dog, stops. She points to the back of the pickup truck, I hop in, and enjoy the fresh air and great views as we drive down close to the sea, up through the high mountains and dodge the many goats which are roaming the roads. She lets me out in Levkada, an awesome place where there are hot springs in the sea. Of course I jump straight in for some total relaxation… And just when I start wondering where to sleep I meet four Spanish, German and Greek people whom invite me to a friends house without electricity, but with home made wine, olive trees, and lots of home grown food…«

.

That was from Jurgen and I wish him all the best luck.

~nan

What do you think of his lifestyle?
Great!
votes 6
Sucks!
votes 0
I don’t understand.
votes 0
.
.

Comments

(5 total)

A couchsurfer? You know couchsurfers?

Saturday December 13, 2008 – 10:41pm (EET)

Of course! I want to know the little everything in this world that does not involve accounting!

Sunday December 14, 2008 – 08:47pm (EET)

  • DD
  • Offline

Im about to live in his shoes!

Sunday December 14, 2008 – 09:02pm (CET)

Too late for me; but again, who knows?

ps. have you actually met this Dutchy? he is cute :]

Sunday December 14, 2008 – 12:06pm (PST)

if this was the boy i met, he was fun -:

Thursday December 18, 2008 – 08:44pm (EET)

.
.

Σχολιάστε

Simply Mother


.
.
———-

οne more part of my famous "Simply Series".
It's about a wild motherhood.
Enjoy.

Κουροτρόφος

At a waterfall somewhere in Ikaria

babysitting

rest 4

mother & baby at river paradise

.

.

Wednesday September 26, 2007 – 10:04pm (EEST)

Next Post: I am away for a little while

Previous Post: Rediscover The Countryside

.

4 Σχόλια

Διασχίζοντας Αγκαθότοπους («Η Φύση ως Βίτσιο») #1


.


Perdiki Ikaria 1

.

Διαχείριση του Πόνου

(έτσι είπε η Ελένη)

Πώς να παίρνεις τη ζωή όπως έρχεται

(έτσι είπε ο Άγγελος)

Πηγαίνοντας ίσια ντουγρού και just do it, ό, τι κι αν είναι μπροστά

(έτσι λέω εγώ)

Στην ανωτέρω φωτογραφία βλέπετε έναν αγκαθότοπο σε λόφο κοντά στο χωριό «Περδίκι» της Ικαρίας. Η Ελλάδα είναι γεμάτη από τέτοια τοπία. Ολοένα γίνονται περισσότερα από τότε που σταμάτησαν (μετά το 1960) οι λεγόμενες «άνυδρες” καλλιέργειες» δημητριακών στα βουνά και τα νησιά (δηλαδή, ξερολιθιές και πεζούλια).

.

** Προσοχή: να μην συγχέουμε τους αγκαθότοπους με τους φρυγανότοπους. Οι τελευταίοι βασικά αποτελούνται από μικρούς θάμνους (φρύγανα ή βότανα, τύπου θυμάρι και τέτοια). Έχουν και αγκάθια (τύπου αστιβή), όμως οι αληθινοί αγκαθότοποι βρίθουν από πραγματικά ΜΕΓΑΛΑ ΑΓΚΑΘΩΤΑ ΦΥΤΑ σαν μικρά δέντρα με ανησυχητικά ψιλο-gothicονόματα (θα παραθέσω λίστα σε επόμενο entry).

.

Happy in your bushland, oh Ikaria! (2)

.

Χρόνια πολλά πριν ακούσω περί crosscountrytrekking, όταν ήμουν μικρή, δηλαδή, και θύμωνα (περίπου μόνιμη κατάσταση), ειδικά στην Κρήτη (εκεί θύμωνα πάρα πολύ), έφευγα από το σπίτι ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ή ΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ σε ευθεία ΙΣΙΑ (ντουγρού), είτε προς τη θάλασσα (κάτω), είτε προς το βουνό (πάνω), είτε προς το πλάι (δεξιά κι αριστερά). Γύρω από το χωριό υπήρχαν θερμοκήπια ανάμεσα σε διάφορες ακαθόριστες εκτάσεις (σαν σκουπιδότοποι, αλλά όχι ακριβώς) και βεβαίως αγκαθότοποι!

.

Thorns in Atheras, Ikaria

.

Όσο μεγάλωνα κι όσο ψήλωνα, τόσο μεγάλωναν, τόσο ψήλωναν αυτοί οι αγκαθότοποι, τόσο απλώνονταν (λόγω της εγκατάλειψης κτλ.). Μεγάλωναν κι ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΗΤΑΝ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ! Μια «θάλασσα από τίποτα«, ένας χώρος άχρηστος, αδιάφορος, εχθρικός κι ΑΠΡΟΣΠΕΛΑΣΤΟΣ στους ανθρώπους (ω μαγική εφηβεία).

.

Nana in Ikaria

.

Συχνά τ’ αγκάθια ‘παιρναν φωτιά από τους κοντινούς σκουπιδότοπους. Τον άλλο χρόνο, ξανάβγαιναν και τον επόμενο και μεθεπόμενο (ω χαρά) γινόταν πέλαγος πάλι ! Όμως εγώ στο μεταξύ (ω θλίψη) μεγάλωνα κι έχανα τα προνόμια (ασυλία) της παιδικής ηλικίας. Το χωριό κουτσομπόλευε. Ήταν ώρα να βρω κάπου αλλού να κάνω «το βίτσιο μου». Ευτυχώς σύντομα η Κρήτη μου τέλειωσε -μαζί και οι θυμοί και πολλά άλλα δυσάρεστα διάφορα.

.

.

Τα ευχάριστα που έμειναν ήταν: Το “άσπρο” εκτυφλωτικό μεσημέρι της νότιας Κρήτης κι η εξίσου διεγερτική μυρωδιά των αγκαθιών της. Επίσης ότι δεν παθαίνω (ούτε μάλλον θα πάθω ποτέ) καμία αλλεργία (από σκόνη, από γύρη και τέτοια φυτικά). Επίσης μια μεγάλη αντοχή στον φυσικό (απλό και καθαρό) σωματικό πόνο.

.
Να συνεχίσω να γράφω ;
Φυσικά
votes 14
Εντάξει συνέχισε να δούμε που θα το πας
votes 3
Κρεμόμαστε απ’ το στόμα σου
votes 12
Τι σημασία έχει, αφού έτσι κι αλλιώς θα συνεχίσεις
votes 2
Όχι
votes 0
Άσε τα αγκάθια. Γράψε μας για την Ανιέλα
votes 0
.

Comments


Μια παρόμοια φόρτιση με έπιανε μικρό όταν φύτρωναν και μεγάλωναν τα αγριόχορτα στις άκρες των οικοπέδων τους χειμερινούς μήνες στην Ιεράπετρα. Γενικά είχα μια μανία καταγραφής του πράσινου με το μυαλό μου σε όποιο τοπίο επισκεπτόμουν. Όσο περισσότερο το πράσινο, τόσο πιο πολύ ευφραίνονταν η καρδιά. Αργότερα κάβλωνε και το κορμί. Αλήθεια ποιά μουσική ταιριάζει στους αγκαθότοπους;



Να σου δώσω να γράφεις εσύ το μπλογκ μου; χαχαχα!.. Τόσο ωραία τα λες!
Για τη μουσική, μμμ.. δεν ξέρω, βασικά τα τζιτζίκια είναι εντάξει. Προσωπικά εγώ διασχίζοντας ακούω hip-hop στο ipod. Δεν ξέρω αν ταιριάζει, αλλά εμενα απλά μου δίνει δύναμη και με βοηθάει – έτσι μονότονη μουσική που είναι – να απασχολεί το μυαλό μου και να μην απελπίζομαι (το οποίο είναι πολύ βασικό -να μην παθαίνει κανείς κρίση πανικού) Όμως τώρα τελευταία δεν μου αρέσει πολύ…

ευχαριστώ για το comment

🙂


Και εγώ ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Δε θα γινόταν να γράφω το blog σου, η επαφή μου με τη φύση είναι ελάχιστη τα τελευταία χρόνια. Όσο για τα λόγια, αυτά είναι του αέρα…Είναι κακό πράγμα ο πανικός σε αγκαθότοπους. Όχι τίποτα άλλο, αλλά υπάρχει κίνδυνος να τσαλαπατήσεις τα αγκάθια! 😉


.

Comments (1)

THREATS XVI (uncommon)


.
….
.

The person who took this photo in Ikaria, says it’s a monster -guardian of the beach. Ego to Agrimi say it isn’t. I say IT used to be an old truck that after many years, many hard drives and loads was left by its master to rot in a field. Maybe it was this one:

Ikaria 234

Some day it got angry. It sucked strength from the stones and the earth and became
A TRANSFORMER!!!
photo
Or is it a natural Gargoyle?

This transformer is a
Destroyer
votes 2
Protector
votes 5
Check out More suspicious rocks
i graniti di Ikaria by languana On the tracks of a wild girl # 2 by angeloska 2011_DSC1929 by 2Lauran Sunset Rock by Tragopodaros

Ikaria 257 by isl_gr (away on an odyssey) Ikaria 219 by isl_gr (away on an odyssey) Shades 2 by onirorama Petrosaurus acanthofera speleodytes by angeloska

Ινδοί by Karl Hauser nas by Paul  Lewis Boys like to climb - Στα αγόρια αρέσει να σκαρφαλώνουν by angeloska rock form by Houndsworth

Dare Play with them!
.

Comments

(9 total)

Ψήφισα protector. Εσυτοαγριμι που γυρίζεις στα πιο απίθανα μέρη, ξέρεις που είναι αυτό το γλυπτό;
Monday July 16, 2007 – 12:13am (EEST)
Εγώ ψήφισα destroyer γιατί το «πάει» για εκδίκηση που το αφήσανε «έτσι»… 🙂 Όντως που βρίσκεται?
Monday July 16, 2007 – 12:31am (EEST)
Εγώ ψήφισα protector. Το καημένο το gargoyle, πρώην car. Για να μας υπηρετεί το φτιάξαμε. Το συγκεκριμένο, άμα ανοίξεις το λινκ, θα δεις ότι κουβάλαγε λεμονάδες. Τόση γλύκα! Και αθώα ξινίλα μαζί. Λίγη ευλογία θα πέρασε και σ’ αυτό το άθλιο mercedes. Κάτι θα κατάλαβε. Δεν θα ‘γινε «κακό». Εγώ πάντως εκεί που το είδα ήταν καλό. Λίγο χαζό, αλλά καλό σίγουρα.
Είναι κάπου σ’ ένα σημείο στην απίστευτη ακτή ανάμεσα Θέρμα και Φάρο.

Ο καινούριος δρόμος που πάει για αεροδρόμιο; Ε, εκεί από κάτω κάπου. Σ’ εκείνες τις παραλίες.
Tuesday July 17, 2007 – 03:19pm (EEST)
τη πρώτη χρονιά που σε γνώρισα αυτό ήταν; Το gargoyle, πρωην car θα ηταν τρομερο θεμα/φοντο για φωτογραφιση. Για να δουμε τι θα κανουν οι φωτογραφοι της Ικαριας φετος. Ελπιζω οχι αλλες mass φωτος με το eklisaki στο gialiskari, ελπιζω.
Γι αφτο ψηφισα protector. Αυτα τα πραγματα κανουν τη διαφορα και συνιστουν το «στιγμα του χωρου» (κλαπ-κλαπ-κλαπ, χειροκροταω τον εαφτο μου γι αφτο που εγραψα, κι ετσι σας απαλασω απο τον κοπο/υποχρεοση να το κανετε εσεις)
Tuesday July 17, 2007 – 01:27pm (PDT)
Ρε σείς!Πως γίνεται να ψήφισα μόνο εγώ destroyer και είμαστε 2-2? Πλάκα μας κάνει το gargoyle?hahahahaha!!!
Wednesday July 18, 2007 – 01:32am (EEST)
Ναι κι εγώ χρειάστηκε να ψηφίσω 2 φορές γιατί την πρώτη φορά δεν έπιασε. Μάλλον το gargoyle δεν θέλει να του βάλουμε ταμπέλα. Εϊναι καριώτικο αυτό το gargoyle. Είναι φλου.
Wednesday July 18, 2007 – 06:51pm (EEST)
Sam agrees that the rock does indeed seem to be a transformer. Asked whether it is a destroyer or protector, he says it is a des-prector. We watched the film trailer, and Sam says that he is not going to watch that film yet!
Monday July 23, 2007 – 11:10am (CEST)
Sam is right. As the others above have pointed out already, this transformer is disoriented or lost sense of purpose and can’t make up its mind. Maybe it will never will. With that imagination Sam has, he shouldn’t see the film, but he must definitively visit Ikaria one day…
Wednesday July 25, 2007 – 11:12pm (EEST)
.

Σχολιάστε

Διασχίζοντας Αγκαθότοπους («Η Φύση ως Βίτσιο» -Πρόλογος)


.
.

girl in spiky thorns Ikaria

.

.
ΔΙΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΑΓΚΑΘΟΤΟΠΟΥΣ
(Πρόλογος)

Ikaria thornland (1)

CROSSING THORNLANDS
(Forenote)

Από την αμηχανία μου και για να καθυστερήσω να περιγράψω («όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, 10 μέρες κοσκινίζει») για το παράξενο πράγμα που μ’ αρέσει να κάνω στηνΕλληνική ύπαιθρο (…), είχα φτιάξει μια μακροσκελή εισαγωγή («περί ανέμων και υδάτων, περί ποντικών και γάτων»), την οποία όμως ύστερα βρήκα το θάρρος κι έσβησα.

.

.

Happy in your bushland, oh Ikaria! (1)

.

Λοιπόν, κατ’ αρχήν, να ξεμπερδεύουμε με την τέχνη, την ομορφιά, τις λήψεις, τις δόσεις, τις πόζες, το σεξ και γενικά όλα αυτά –youknow. Εδώ είναι μια πανέμορφη κοπέλα και καταπληκτική φωτογράφος. Πηγαίνετε να δείτε τις home-made καλλιτεχνικές φωτογραφίες της. Μετά, όσοι από σας, ελάτε πάλι πίσω -εφόσον δεν τα ‘χετε παίξει εντελώς και μπορέσετε και ξαναβρείτε το δρόμο, εννοείται.

.

.
.
03 bushes-ikaria

Εγώ δεν της μοιάζω καθόλου. ‘Οπως βλέπετε, είμαι μαυριδερή, κοκαλιάρα και νευροσπαστική. Η καταγωγή μου είναι από την Κρήτη. Δεν ξέρω, ούτε με ενδιαφέρει να βγάζω φωτογραφίες. (Ξέρω όμως να επιδιορθώνω φωτογραφικές μηχανές.) Βασικά είμαι άνθρωπος της δράσης. Κάνω πολλά, όμως σ’ αυτό το μπλογκ για την ώρα θα γράψω μόνο για τους αγκαθότοπους. Είναι ένα είδος slow trekking που κάνω μόνο εγώ και 3-4 άλλοι που ξέρω.

.

.

Ikaria thornland (2)

.

.

Για να διασχίσουμε έναν αγκαθότοπο (χωρίς να κόψουμε ή να τσαλαπατήσουμε τα φυτά, και χωρίς να καταματωθούμε) χρειάζεται πάρα-πάρα πολύ ώρα. Είναι μια τρομερά αργή δραστηριότητα. Ευχαριστώ την Ελένη για τη φιλοξενία στην Ικαρία και για τις άπειρες ώρες καλής συντροφιάς. Ευχαριστώ και τον Άγγελο για την καθοδήγηση. Και ευχαριστώ και τους δυο για τις φιλοσοφικές συζητήσεις. Χάρη σ’ αυτές η “διάσχιση αγκαθότοπου” απέκτησε το σωστό ιδεολογικό υπόβαθρο κι έτσι μπόρεσε άνετα να γραφτεί στο χαρτί.

Αθηνά Σκ.

.
Σας άρεσαν οι φωτογραφίες της Ανιέλας στο λινκ;
Δεν τα τρώω εγώ κάτι τέτοια
votes: 1
Τρελάθηκα
votes: 2
Μου ήταν αδιάφορες
votes: 0
Έτσι κι έτσι
votes: 1
Θα ήθελα να δω την Ανιέλα στους αγκαθότοπους
votes: 6
.

Comments

(4 total)

Hey, you are far prettier and more real and far prettier than Miss Aniela!

😃

Thursday March 1, 2007 – 01:06pm (PST)

’cause no time to write an e-mail, just letting you know the picture in my blog was created on your original by the guys at work in no time

Thursday March 1, 2007 – 01:09pm (PST)

~ χειροκροτήματα ~
Δεν είσαι μαυριδερή, κοκαλιάρα και νευροσπαστική. Είσαι μια αέρινη, γυμνασμένη αγκαθο-βάτισα και σπουδαία πρακτική φιλόσοφος!
Μακάρι να μπορούσα…

Saturday March 3, 2007 – 12:04am (EET)

Τι λες; Να ανοίξω μια σχολή «slow movement» στην Ικαρία; 🙂

Wednesday March 7, 2007 – 09:51am (EET)

.

Comments (1)

ΑΠΕΙΛΕΣ XIII


.
….
.

.
 Link for English

Η τρομερή Κάμπια της Κουμαριάς

Αντί για εισαγωγή στο θέμα, όσοι ξέρετε Αγγλικά, πηγαίνετε να διαβάσετε το «Η Ζωή μιας Κάμπιας» που έγραψε ο σοφός, σούπερ άνετος εντομολόγος Ζαν Ανρί Φαμπρ το 1916. Είναι γύρω στις 2 σελίδες και αξίζει τον κόπο. Μιλάμε για άνεση –μιλάμε. Μου άρεσε το τελευταίο μέρος όπου ο φοβερός αυτός τύπος κάνει στον εαυτό του προσομοίωση του ερεθισμού από κάμπιες. Η περιγραφή είναι βασανιστική. Γενικά η απλή ανάγνωση το κειμένου προκαλεί …φαγούρα!

.

photo

.

Θέλετε λοιπόν να μάθετε πόσο άσχημα είναι τα πράγματα; Όχι και τόσο. Μην ανησυχείτε. Να προστατευτείτε από τη φαγούρα και το παρεπόμενο ξύσιμο είναι πολύ εύκολο. Δεν χρειάζεται να ντυθείτε σαν Ικαριώτισες μελισσοκόμοι.

.

photo

.

Απλά πριν περάσετε μια περιοχή με κάμπιες, σκεπάστε το δέρμα σας με ΤΑΛΚ!!! Είναι φτηνή, φιλική, μυρίζει ωραία και την βρίσκει κανείς παντού. Νομίζω κιόλας ότι προσφέρει και κάποια προστασία για τον ήλιο. Μετά την αφαιρείτε από το δέρμα σας με μια μικρή πετσέτα (που δεν θα ξεχάσετε να πλύνετε αργότερα) ή μπορείτε απλά να πάτε για μπάνιο.

Πιάνει! Δεν με λένε τζάμπα «αγρίμι» – εμένα

Update: Το όμορφο φαγουρικό «ψυχάρι» της κάμπιας
.

a moth

.

Αν όμως συμβεί να σας «πιάσει η κάμπια» και περάσετε στο φαγουρικό στάδιο,

.

.

το Fenistil ή όποια άλλη αντιισταμινική αλοιφή κάνει δουλειά, εφόσον…

.

.

i) βγάλετε τα ρούχα σας μερικώς ή ολικώς

ii) ρίξετε άφθονο νερό για να φύγει η σκόνη από το δέρμα σας

iii) σκουπήσετε το δέρμα σας με τη πετσέτα που λέγαμε

iv) αλείψετε άφθονη αντιισταμινική αλοιφή όπου έχει κοκκινίλες

v) τινάξετε καλά τα ρούχα σας να φύγει η σκόνη από πάνω τους

vi) περιμένετε να στεγνώσει η αλοιφή

vii) φορέσετε τα ρούχα σας και αποφύγετε τον ήλιο για 1-2 ώρες.

.

Και τώρα ένα μικρό κόλπο για αργότερα, το καλοκαίρι, όταν οι κάμπιες γίνονται (λαμπερές χιονάτες) κάτασπρες νυχτοπεταλούδες. Φεύγουν από τα δάση, αλλά συνεχίζουν να παράγουν ερεθιστική σκόνη. Πετούν και την αφήνουν παντού όπου κάθονται, στα παράθυρα, στις καρέκλες κτλ. Όπου υπάρχει φως στη διάρκεια της νύχτας, εκεί μαζεύονται σύννεφα οι νυχτοπεταλούδες. Για να τις εξολοθρεύσουν λοιπόν στα χωριά γεμίζουν μεγάλες λεκάνες με νερό και τις αφήνουν ακριβώς από κάτω από τις λάμπες. Οι νυχτοπεταλούδες προσελκύονται από την αντανάκλαση του φωτός μέσα στο νερό, πέφτουν μέσα και πνίγονται κατά εκατοντάδες! Αν σας ενοχλήσουν, κάνετε και εσείς το ίδιο. Είναι σκληρό, όμως σαν μέθοδος είναι μακράν φιλικότερη για το περιβάλλον από τα εντομοκτόνα. Όσο για τις όμορφες κάτασπρες (φαγουρικές) πεταλούδες, πεθαίνουν κυριολεκτικά «πνιγμένες στο φως» που λατρεύουν.

αυτά

.
διαβάζοντας τα παραπάνω, σας έπιασε ξύσιμο;
ναι
4
όχι
0
.
Wednesday May 30, 2007 – 11:46pm (EEST)
Previous Post: THREATS XII
.
.

Comments

(4 total)

Σοβαρολογώντας τώρα, δεν είναι τόσο μεγάλο το πρόβλημα. Ίσως για σένα κι άλλους/ες που δεν πολυγουστάρουν τα ρούχα, όμως εγώ φοράω συνήθως μακριμάνικα πουκάμισα, μακριά τζην και παπούτσια με κάλτσες (ναι είμαι *βλαχος*). Θα πρότεινα ένα φαρδύ παραδοσιακό ψάθινο καπέλο (σαν αυτά που αρέσουν στην ΕΛένη). Ειναι πολύ σικ και προστατεύει το πίσω μέρος του λαιμού.

ψάθινο καπέλο
_________________

Πάντως δεν είναι μεγάλο το πρόβλημα με τις κάμπιες στην Ικαρία φέτος. Είναι σε ορισμένες περιορισμένες ζώνες.

Friday June 1, 2007 – 06:04pm (EEST)

πολυ ωραια φωτο -δεν την ειχα δει. Ικαρια; Μαλλον ναι.

Saturday June 2, 2007 – 01:20pm (PDT)

Χμμμ ! Το ταλκ άραγε πιάνει και για όσους πατούν σκουλίκια…

Monday June 4, 2007 – 10:53pm (CEST)

Αχ μάνα μου, δυστυχώς όχι…

Monday June 4, 2007 – 12:03pm (CEST)

.

Σχολιάστε

Older Posts »