Posts Tagged nas

An U/W shot from Ikaria in TSDR Calendar 2016



«Dive with me» by Peggy Zouti on The Skinny Dipping Calendar 2016~

.
…………………………………………..
Hello…
I sulk in Ikaria I’ve made this post together with Eleni who always keeps an eye on me and doesn’t let’s me sulk. The story is that an amazing underwater picture taken by a Greek girl in Ikaria in 2015 appears in this year’s edition of the renowned, New York based, Skinny Dipping Report Calendar! One for every month, the locations included are: 1) Nevada Falls, Yosemite National Park, CA USA, 2) Cheaspeake Bay, Maryland USA, 3) Still Creek, Rhododendron, Oregon, USA, 4) Cabo de Palos, Murcia, Spain, 5) Boranup Beach, Boranup, Western Australia, 6) Munds Springs, Sedona, Arizona, 7) Cala Llamp,
Andtratx, Mallorca, Ballearic islands, Spain, 8) Cozalandia Falls, San Sebastian, Puerto Rico, 9) Noosa, Queensland, Australia, 10) Snake River, Grand Teton National Park, WY, USA, 11) Nas beach, Ikaria island, Greece, 12) Whistler, British Columbia, Canada. If that was not enough, the 11th picture was chosen for the cover!
……………………………………❤ 😀

~

All 12 SD pictures in TSDR Calendar 2016
~


These are the facts. As for the impressions, I will be as thrifty with words as Peggy Zouti, the maker of this picture. That’s all she said  about her little triumph on her wall in facebook
few days ago:
…………………..
«THE SKINNY DIPPING REPORT: The World’s Leading Authority on Swimming Naked and Doing it Well. For all those who LOVE swimming naked this is a calendar and a guide to swimming naked in beautiful post around the world, with real people and real stories. My real story is on November at Nas beach, Ikaria island, Greece and also the cover of the calendar!» ^^’

Peggy Zouti’s post on facebook about her picture.
.
………….
…….
Peggy is a Flickr friend, younger, more daring and 100% more photographer than I am. Below is her original photo, the «Dive with me» (under the same sky) from Ikaria in her page on Flickr. Click on it to see it and let her see her page views rise! Perhaps after that she will tell us the story that goes with the picture!
.
.

Original «Dive with me» from the set: «Under the same sky» by Peggy Zouti on Flickr~

.

………….
…….

Quotes, sources and resources about TSDR and SD in general:
………….

«In the 21st century, we
TSDR on tumblrare witnessing the blurring of the dichotomy between photographer and subject. As the camera lens ceases to subjugate as it once did, a third category of nude imagery is emerging that is neither porn nor advertising but social erotica. To be sure, there is still a transaction at play but the currency is far more social than it is monetary.»
— The Skinny Dipping Report (tumblr)


………….

«WHY SKINNY DIPPING?
TSDR on instagramSkinny-dipping is the world’s most universally recognized erotic social experience. For many, it was our first time being naked outdoors, even our first time being naked with someone else. Our first skinny dip may have been an act of rebellion, perhaps from parents, friends, or simply our own fears. We reassured ourselves and maybe each other with the promise that darkness TSDR on instagramand water would conceal our naked bodies, when secretly we knew there was plenty of light to see. It was a good excuse to subvert our own fears of being naked together.
In skinny-dipping – the memory, the idea, and the feeling – there is much to explore.»
— The Skinny Dipping Report (instagram)


………….

«WHY NOW?
TSDR on FlickrThe Internet has democratized cultural production in all conceivable media and genres. It should come as no surprise that has also fundamentally altered the production and sharing of nude imagery, both in practice and intent. TSDR on Flickr What inspires women to submit their naked photos online? The short answer is – Control. The ability to show yourself on your terms, how you’d like to be seen, free from the distortion of someone else’s viewpoint and the sanitizing of Photoshop. For some contributors this is an exposition of pure art. For others it’s a rebellious gesture, erotic expression, a desire to be desired, or a cathartic process. And for everyone, as we’re told every day, it’s just hugely fun. In the 8 years since we began collecting folios we’ve amassed around one million raw images from over 5 thousand contributors in nearly 8000 folios (not all are online, yet). We get more visitors than the Guggenheim, we have a larger collection than the Louvre and track the zeitgeist like the Tate cannot.»
— The Skinny Dipping Report (Flickr)
……….



~

That’s all.
To be honest, as far as I am concerned, I am out of words. From Ikaria Greece, through Valencia Spain, to New York USA! Out here in this little island of rocks I will never allow myself to sulk any more!

😀
~




Advertisements

10 Σχόλια

Ικαρία τον Αύγουστο – Οδηγίες Χρήσης


 .
[in English]
.
Το ‘χει η μοίρα μου, το θέλω κι εγώ, όταν κοντεύει ο Αύγουστος γίνομαι επικοινωνιακή και δημοσιεύω ή αναδημοσιεύω κάτι καλό για τον τουρισμό στην Ικαρία, όπως π.χ. το περσινό «Touristicon». Φέτος θέλω να προβάλω την πρωτοβουλία της «Αυτόνομης Συσπείρωσης Πολιτών Ικαρίας» να βγάλουν ένα κείμενο με τίτλο «Ικαρία τον Αύγουστο – Οδηγίες Χρήσης» που απευθύνεται στη ζωντανή νεολαία που γεμίζει το νησί τον Αύγουστο, καλωσορίζοντας τους σαν φίλους, εξηγώντας τα βασικά, δίνοντας λύσεις. Μου είπαν ότι θα βγει σε φυλλάδιο που θα μοιράζεται στα στέκια του καλοκαιριού, μακάρι, αυτό θα ήταν τέλειο. Τέλος πάντων, διαβάστε το. Εκτός από το καταπληκτικό εισαγωγικό σκίτσο που είναι δικό τους, οι άλλες εικόνες είναι δικές μου προσθήκες. Μερικές κρύβουν λινκς που οδηγούν σε διάφορες σχετικές αναρτήσεις, δικές μου  ή της Ελένης. ^^’

.

ΑΣΠΙ: Ικαρία τον Αύγουστο - Οδηγίες Χρήσης

.

«Φίλοι μας, καλωσορίσατε

Το βλέπετε απ’το καράβι, η Ικαρία είναι ένα μακρόστενο ψηλό βουνό χωρίς πεδιάδες και πολλές παραλίες, ενώ τα πιο πολλά χωριά είναι κρυμμένα στο εσωτερικό. Από τη φύση της δεν είναι κατάλληλη για μαζικό τουρισμό. Το άγριο τοπίο της δεν προσφέρει την άνεση και τη βολική γραφικότητα που αναζητά ο τουρίστας-καταναλωτής. Παρόλα αυτά, από τότε που έγινε γνωστή σαν τουριστικός προορισμός, συμβαίνει το εξής παράδοξο: η διαφορετικότητα της Ικαρίας (όχι μόνο ως προς το τοπίο αλλά και τον τρόπο ζωής και τη βιοθεωρία των κατοίκων) προσελκύει αρκετό κόσμο, κυρίως νέους που θέλουν να δουν «τι παίζει εδώ»– να δοκιμάσουν, να πάρουν μια γεύση από αυτήν τη διαφορετικότητα. Επειδή όμως, θέλουν επίσης και να βρεθούν μαζί με άλλους ανθρώπους που αναζητούν το ίδιο πράγμα, καταφθάνουν όλοι μαζί τον Αύγουστο. Έτσι, εκείνες τις λίγες εβδομάδες η διαφορετική Ικαρία γίνεται «εναλλακτική Ικαρία». Γίνεται μια χαοτική (εναλλακτικά μαζική) ‘Αντιμύκονος’.»

.

Camping in AntiMykonos

«Κίνητρό μας η αγάπη μας για τον τόπο. Σκοπός μας να περάσουμε καλά όλοι μαζί.»

«Είναι κρίμα, γιατί παρά τα πολλά ελαττώματα και τα λάθη μας, πιστεύουμε ότι η διαφορετικότητά μας έχει κάτι να δείξει (ίσως και να διδάξει) στους ανθρώπους της πόλης. Αυτό όμως είναι πολύ δύσκολο να γίνει σε τόσο πολλούς ανθρώπους μαζί, όταν δηλαδή η πόλη μετακομίζει σε μας.

Είναι κρίμα επίσης γιατί είμαστε συνηθισμένοι να είμαστε λίγοι. Ενώ μας αρέσει πολύ που έχουμε κόσμο, είναι δύσκολο να προσαρμοστούμε στη πολυκοσμία και να διαχειριστούμε τις καταστάσεις όπως θα έπρεπε.

Αυτό το κειμενάκι δεν είναι τουριστικός οδηγός.

Γράφτηκε από μια ομάδα φίλων, μελών της Αυτόνομης Συσπείρωσης Πολιτών Ικαρίας (*), με σκοπό να ενημερώσει για τα προβλήματα και τις ελλείψεις μας και να βοηθήσει τον νεανικό κόσμο που έρχεται στο νησί για διακοπές εκείνες τις εβδομάδες ώστε να αποφύγει τις κακοτοπιές. Το κίνητρο μας είναι η αγάπη μας για τον τόπο. Σκοπός μας είναι να περάσουμε καλά όλοι μαζί. Ο τρελός μήνας Αύγουστος, ο Αύγουστος της Ικαρίας, αρέσει πολύ και σε μας όπως αρέσει και σε σας.»

.

Panigiri in Langada: The harmful effects of wine ☺

.

Shana on the busΣυγκοινωνία

Λ ε ω φ ο ρ ε ί α : Στην Ικαρία δεν υπάρχει οργανωμένο δίκτυο τύπου ΚΤΕΛ, με κεντρικό σταθμό, πίνακες δρομολογίων κτλ. Φυσικά, υπάρχουν λεωφορεία και τα δρομολόγια τους γίνονται συχνότερα τον Αύγουστο, πολλές φορές μάλιστα συνδυάζονται με τις ώρες άφιξης και αναχώρησης των καραβιών. Ανακοινώσεις των δρομολογίων μπαίνουν συνήθως σε διάφορα κεντρικά καταστήματα, δυστυχώς όμως χάνονται μέσα στην πληθωρική αφισοκόλληση του καλοκαιριού. Κι έτσι καταλήγουμε να τα μαθαίνουμε στόμα με στόμα ή ρωτώντας τους οδηγούς. Τ α ξ ί : υπάρχουν πολλά με εξυπηρετικούς οδηγούς και με μάλλον φτηνό κόμιστρο δεδομένων των αποστάσεων και των δύσκολων δρόμων. Ωστόσο τον Αύγουστο είναι δυσεύρετα. Ω τ ο σ τ ό π : τα ντόπια αυτοκίνητα (ΑΤ, ΜΟΑ ή ΜΟΒ), όταν έχουν χώρο, συχνά σταματούν και παίρνουν ωτοστοπατζήδες. Όμως τίποτα δεν είναι δωρεάν στη ζωή. Το αντίτιμο είναι η επικοινωνία με τον οδηγό. Χαιρετάτε, μιλάτε, πείτε τις εντυπώσεις και τις απορίες σας για το νησί. Π ο δ α ρ ό δ ρ ο μ ο ς : Κανείς στην Ικαρία δεν θα σας χαρακτηρίσει αλήτη ή φτωχό, επειδή περπατάτε. Όλα είναι δρόμος και κανένας δρόμος στο νησί δεν είναι βαρετός.

.

In my blog: Όλα Τέντα τον ΑύγουστοΔιαμονή

«Δωμάτια: Υπάρχουν άπειρα, διάσπαρτα παντού, ακόμα και στα πιο μακρινά χωριά. Στα τελευταία μάλιστα, αν έχετε λύσει το θέμα της μετακίνησης, θα βρείτε καταπληκτικό περιβάλλον και χαμηλές τιμές ακόμα και τον Αύγουστο. Διαμονή στο ύπαιθρο: Τρία είναι τα βασικά δεδομένα. 1ον) Η Ικαρία εμπνέει και είναι ιδανική για κατασκήνωση, 2ον) η κατασκήνωση απαγορεύεται παντού, και 3ον) δεν υπάρχει κανένα οργανωμένο κάμπινγκ. Η κατάσταση που προκύπτει, επομένως, είναι χαοτική και παράλογη. Όχι μόνο για να αποφύγετε διαμαρτυρίες και διώξεις (τα γνωστά «πεσίματα»), αλλά και γιατί, πολύ απλά, νομίζουμε ότι είναι καλύτερα έτσι, συνιστούμε να είστε λιτοί, ελαφρείς και ευέλικτοι (αλλά και «πιο νόμιμοι»), απορρίπτοντας τη λογική του κινούμενου εξοχικού σπιτιού (αντίσκηνο τύπου «βιλίτσα» με πλήρες νοικοκυριό, κουζινικά κτλ.). Μια ανοιχτή τέντα για σκιά τη μέρα και για ύπνο χωρίς υγρασία τη νύχτα, είναι αρκετή. Αν είναι δυνατόν, διαλέξτε μια θέση μακριά κι έξω από την αμμουδιά που είναι για όλους. Αν κατασκηνώσετε στο βουνό, αργά ή γρήγορα θα σας αντιληφθούν και θα σας διώξουν είτε οι κάτοικοι είτε οι δασοπυροσβέστες. Όσο για τις ιδιωτικές περιοχές (αυλές, χωράφια), μπορεί κάποιοι άνθρωποι να μην έχουν πρόβλημα αν κατασκηνώσετε στις ιδιοκτησίες τους για λίγες μέρες. Αρκεί, φυσικά, να τους βρείτε και να ζητήσετε την άδειά τους. ‘Ο,τι και να κάνετε, όπου κι αν πάτε, ακόμα και στην πιο μακρινή ερημιά, μην έχετε νοοτροπία «καταληψία». Είναι λάθος.»

.

PinakidaNasΣκουπίδια

«Κακά τα ψέματα, η Ικαρία μπορεί να έχει ζηλεμένη φύση όμως δεν φημίζεται για την καθαριότητα. Σαν να μην έφταναν «τα μόνιμα σκουπίδια» (παλιοσίδερα, μπάζα, χαλασμένα αυτοκίνητα κτλ.) που στοιχειώνουν τους δημόσιους χώρους και το φυσικό περιβάλλον, στις 3-4 εβδομάδες της σύντομης τουριστικής σεζόν παράγεται μια αληθινή σκουπιδοβόμβα! Τα σκουπιδιάρικα δεν φτάνουν, οι κάδοι κι οι χωματερές δεν φτάνουν, οι λίγοι εποχιακοί υπάλληλοι δεν ξέρουν τι να πρωτοκάνουν. Τα τελευταία χρόνια προσπαθούμε να είμαστε πιο καθαροί. Όμως χρειαζόμαστε και τη βοήθειά σας.»

.

In Eleni's blog: Το πρόβλημα με τα Ικαριώτικα πανηγύριαΠανηγύρια

«Τα διάσημα πανηγύρια του νησιού δεν είναι ούτε «μαγαζιά» ούτε «τζάμπα πάρτι». Είναι ένας θεσμός (η λέξη δεν είναι υπερβολική) που εξυπηρετεί πολλαπλές, θρησκευτικές, κοινωνικές και οικονομικές ανάγκες των μικρών κοινοτήτων κάθε χωριού. Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια έχουν μαζικοποιηθεί και εμπορευματοποιηθεί (με σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον λόγω υπερπαραγωγής σκουπιδιών και υπερκατανάλωσης κρέατος), παρόλα αυτά διατηρούν το βασικό χαρακτήρα τους: γιορτή ισονομίας και γλέντι για όλους, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, καταγωγής, ενδυματολογικού στυλ και ιδεολογικού προφίλ. Το μυστικό είναι ότι οι διοργανωτές είναι όλοι εθελοντές. Γι’αυτό, αν έχετε παράπονα, μην φερθείτε σαν «δυσαρεστημένοι πελάτες». Κουβεντιάστε μαζί τους. Το θέλουν κι αυτοί. Δεν είναι σκυλάδικο, ούτε «αρπαχτή». Είναι η γιορτή του χωριού.»

.

oops!Οι δρόμοι

«Απορεί κανείς πολλές φορές πως έγιναν δρόμοι σε τέτοια βουνά και τέτοιους γκρεμούς. Και όμως το οδικό δίκτυο της Ικαρίας είναι τεράστιο και αφάνταστα πολύπλοκο. Από την άλλη πλευρά όμως οι πιο πολλοί από αυτούς τους δρόμους δεν είναι σε καλή κατάσταση. Ακόμα και ο κεντρικός οδικός άξονας (Άγιος Κήρυκος – Εύδηλος – Ράχες – Καρκινάγρι) σε πολλά σημεία έχει τα χάλια του. Ανάποδες κλίσεις, ξαφνικές απότομες στροφές, εμπόδια, στενώματα, τρύπες κτλ. Οδηγείτε με ταχύτητες που δεν ξεπερνούν τα 30-40 χλμ., δένετε τη ζώνη, φοράτε κράνος. Αν πιείτε πολύ στο πανηγύρι, μην οδηγήσετε. Στρώστε κάπου και κοιμηθείτε μέχρι το πρωί.»

.

In my blog: Riding the Jumping GoatsΗ θάλασσα

«Συχνά όταν φυσάει μελτέμι, μεγάλα κύματα δέρνουν τις πιο γνωστές παραλίες στη βόρεια πλευρά του νησιού (Κυπαρίσσι, Κάμπος, Μεσαχτή, Λιβάδι, Νας). Μας αρέσει να τα βλέπουμε και να παίζουμε με τη δύναμή τους, δυστυχώς όμως έχουν γίνει αρκετοί πνιγμοί. Εκτός από τους γενικούς κανόνες ασφαλούς κολύμβησης, όταν παίζετε με τα κύματα πρέπει να έχετε υπόψη σας ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για άθλημα. Ακόμα και με τη μορφή απλού παιχνιδιού το bodysurfing απαιτεί αυτοσυνείδηση και στοιχειώδη φυσική κατάσταση. Επιπλέον να θυμάστε ότι τα δύσκολα είναι στο τέλος, όταν το αντιμάμαλο (το αθέατο, αντίθετο υποβρύχιο ρεύμα) εμποδίζει τον κολυμβητή να επιστρέψει στην παραλία. Μην ξεχαστείτε στην απόλαυση του παιχνιδιού. Πρέπει οπωσδήποτε να έχετε φυλάξετε δυνάμεις για να βγείτε στη στεριά. Κι αν κουραστείτε απ’ το σπορ, φυσικά υπάρχουν και οι νότιες, φιλόξενες και ήρεμες παραλίες, μην το ξεχνάτε αυτό.»

.

In Eleni's blog: Η ομίχλη στα βουνά της Ικαρίας είναι ροζ!Το βουνό

«Ίσως το έχετε ακούσει, η Ικαρία θεωρείται κορυφαίος ορειβατικός προορισμός. Το δίκτυο των σηματοδοτημένων μονοπατιών της Ικαρίας είναι απέραντο. Δημιουργήθηκε στη διάρκεια πολλών χρόνων από εθελοντές χωρίς καμία απολύτως κυβερνητική βοήθεια. Συμβουλές: 1) Όταν φυσά δυνατό μελτέμι, αν και δεν βρέχει, στο βουνό έχει πυκνή ομίχλη, 2) Το Φαράγγι της Χάλαρης (αυτό που πολλοί ξέρουν ως «ποτάμι του Να») έχει αποκτήσει μεγάλη φήμη, ωστόσο τον Αύγουστο δεν έχει πολύ νερό. Το εσωτερικό του είναι πολύ εντυπωσιακό, ωστόσο η πορεία είναι δύσκολη γιατί το μονοπάτι έχει σχεδόν καταστραφεί από τις πλημμύρες και τα αδέσποτα κατσίκια, 3) Μια πετυχημένη πεζοπορία στην Ικαρία είναι μια πεζοπορία που έχει ξεκινήσει νωρίς το πρωί. Το νησί έχει πολύ έντονο ανάγλυφο και το έδαφος είναι ανώμαλο. Γι’ αυτό οι αποστάσεις «βγαίνουν» πολύ μεγαλύτερες απ’ όσο φαίνονται στον χάρτη.»

.

In Eleni's blog: food, pebbles and headstandsΦαγητό και τοπικά προϊόντα

«Στην Ικαρία η γεωργία είναι τρόπος ζωής. Ψάχνουμε, βρίσκουμε και ψωνίζουμε ντόπιο κρασί, μέλι, τσίπουρο, τυρί, φρούτα, λαχανικά, βότανα και πολλά άλλα.»

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

 

«Διακοπές στην Ικαρία θα θέλαμε να σημαίνει διακοπές από τον μαζικό, καταναλωτικό τρόπο ζωής. Το ξέρουμε, είναι αστείο να ζητάμε τέτοιο πράγμα τον Αύγουστο που είναι ο πιο «χύμα κι ό,τι να ‘ναι» μήνας του χρόνου όσον αφορά τις διακοπές. Τότε όμως είναι που αξίζει να το ζητάμε. Δείτε τα έργα των προγόνων μας στα βουνά, τα σπίτια στους βράχους, τα πεζούλια στους γκρεμούς. Είναι στη φύση μας να ζητάμε το αδύνατο. Δεν ξέρουμε τι πετυχαίνουμε, γράφεται πάντως μια ωραία ιστορία, λίγη-λίγη, σιγά-σιγά, κάθε χρόνο. Είναι το παραμύθι της Ικαρίας. Μπείτε στο νόημα. Γίνετε κι εσείς μέρος της αφήγησης.»

Καλά να περάσετε!

Ιστοσελίδα της ΑΣΠΙ

(*) Η Αυτόνομη Συσπείρωση Πολιτών Ικαρίας είναι μία αυτόνομη παράταξη στο Δήμο Ικαρίας. Ιδρύθηκε το 2010. Ιστοσελίδα: aspik.gr Φέησμπουκ: https://www.facebook.com/groups/290700171092825/

.

.

.

Παρασκευή 10 Ιουλίου 2015

Next Post: Break on through to the other side ☀ yeah !

Previous Post: Giving it all : Wild coves & beaches in northern Ikaria

.

6 Σχόλια

The New Savages


.
.
.
Simply better than the Rainbow people
This post is a sequel of «Sliding Ikarian Impressions»
There is no money but indeed. art flourishes in times of crisis.
• • • • • • • • • • • • • • • • • •
Annamaria and Doria crossing the River 1  Annamaria and Doria crossing the River 2

Atalandi by the River Kate Sorin and Marte by the River

Maria by the River Kate Sorin and Marte by the River
Atalandi by the Sea  Holm Oak, Ikaria 2

• • • • • • • • • • • • • • • • • •

  Studio paintings in acrylic on board and canvas
Jan/Feb 2011  by Paul Lewis (all rights reserved)
Note: Being connected to Paul in Flickr, again one of my photos
inspired one of his paintings.
I'm proud again!
 
New Savages, Nas, Ikaria
Rainbow people Elina in a secret cove, Ikaria Nana in a secret cove, Ikaria 1 Nana in a secret cove, Ikaria 3 Nana in a secret cove, Ikaria 4
.
.
Thursday May 13, 2011
Next post: It’s true
Previous post: Sliding Ikarian Impressions

2 Σχόλια

Sliding Ikarian Impressions


.
Ikaria Impressions, a slideshow by Paul Lewis on Flickr

.
.
I think that watercolors have enough inner motion anyway and the addition of a slideshow was eventually unneeded but what do you want? Slideshows are the trend in blogging. I suggest, though, that you take a look of the paintings one by one. Every image opens in a new window.
.
Nas 1 by Paul  LewisNas 2 by Paul  LewisNas 3 by Paul  LewisNas 4 by Paul  LewisNas 5 by Paul  Lewis
Chalares 1 by Paul  LewisChalares 2 by Paul  LewisHolm Oak, Ikaria by Paul  LewisWild Olive, Ikaria by Paul  LewisAgios Isidoros 1 by Paul  Lewis
Agios Isidoros 2 by Paul  LewisAgios Isidoros 4 by Paul  Lewis
Agios Isidoros 3 by Paul  Lewis
Studio paintings in acrylic on board and canvas
Jan/Feb 2011  by Paul Lewis (all rights reserved)
Note: Being connected to Paul in Flickr, it happened that one of my photos
inspired one of his paintings. Got to say I was proud.

one Holm Oak, Ikaria

Miss Mao

.
.

Monday March 24, 2011

Next post: The New Savages

Previous post: My Blythe doll is in Ikaria

6 Σχόλια

Jurgen the Nomad


.
Notice: All the links in this entry about Jurgen
are either unfunctional or password protected. I'm sorry.

¨In the end, the only demons in this world are the ones living inside our hearts, and that is where all our battles ought to be fought

(Mahatma Gandhi)

.

.

The quote was from the ‘About’ page of the blog of Jurgen who I think I have met. Jurgen has been a neo-nomad (couchsurfer) for 4 years. He has launched http://jurgenoffline.com/ for the very reasonable :

Sharing stories and pictures on this website is my way of letting my friends know that I’m still alive and out there somewhere! I’m living my own life, following my heart and dreams, and this is a trip which has taken me far from the settled life I once had.

.
.
photo
.
.

I quote from his blog entry «Dawn» (November 2008) :

«It’s a funny thing. Nearly thirty and at last I know how I want to life. It’s been a long trip of self-exploration. I’ve had an amazing amount of freedom and time to meet people and to try life-styles which I would never have explored if I had still been in my old university routine. And at long last I’ve learned something even though I’ve no grades to show for it.

Many nights in Greece I spent on the island of Ikaria on Nas beach, a place where lots of free-floating people camp in summer. Now in Autumn it’s been quiet though, even though it’s still warm enough to sleep outside. Many nights I sleep next to the murmuring river, under an branchy tree, and at night stars appear like a carpet of beautiful tiny lights. In the past I’d feel amazement, wonder and also a slight feeling of uneasiness – in all this giant endless universe, where do I belong? Looking up at the stars now I still feel the amazement and the wonder of it all; the uneasiness is gone though. It’s like I have a deep knowing inside – here where you are right now is exactly where you need to be«.

.

photo

.

I quote from his blog entry «Ikaria!»(October 2008) :

«… I also spent many nights outside – in caves, under trees, on the beach, etc. No city lights & no moon – so it was amazing to look up at the night sky which is covered in stars. Some people told me Ikaria is a kind of ‘robbers’ island, and it’s definitely got a good feeling to it. Met some great people, one time I came out of the high mountains tired and cold and within 10 minutes of getting to a sleeping village some good people invite me to their home. From there I started hitching, and the first car to pass, an old lady with a dog, stops. She points to the back of the pickup truck, I hop in, and enjoy the fresh air and great views as we drive down close to the sea, up through the high mountains and dodge the many goats which are roaming the roads. She lets me out in Levkada, an awesome place where there are hot springs in the sea. Of course I jump straight in for some total relaxation… And just when I start wondering where to sleep I meet four Spanish, German and Greek people whom invite me to a friends house without electricity, but with home made wine, olive trees, and lots of home grown food…«

.

That was from Jurgen and I wish him all the best luck.

~nan

What do you think of his lifestyle?
Great!
votes 6
Sucks!
votes 0
I don’t understand.
votes 0
.
.

Comments

(5 total)

A couchsurfer? You know couchsurfers?

Saturday December 13, 2008 – 10:41pm (EET)

Of course! I want to know the little everything in this world that does not involve accounting!

Sunday December 14, 2008 – 08:47pm (EET)

  • DD
  • Offline

Im about to live in his shoes!

Sunday December 14, 2008 – 09:02pm (CET)

Too late for me; but again, who knows?

ps. have you actually met this Dutchy? he is cute :]

Sunday December 14, 2008 – 12:06pm (PST)

if this was the boy i met, he was fun -:

Thursday December 18, 2008 – 08:44pm (EET)

.
.

Σχολιάστε

ΤΟ ΤΖΑΜΠΑ ΠΕΘΑΝΕ!!!


.

ΠΙΣΩ ΓΚΡΟΥΒΑΛΟΙ!
ΚΑΙ
ΠΙΣΩ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ!

Η ΦΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΖΑΜΠΑ ΠΙΑ!

.

.

Tuesday September 11, 2007 – 03:07pm (EEST)

Next Post: Rediscover The Countryside

Previous Post: Μια Φαντασίωση

.

Comments

(2 total)

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΗΤΑΝ!
(Επιτέλους μπήκα στο νόημα.)
Tuesday September 11, 2007 – 10:44pm (EEST)
Ημουν παρουσα που το εφτιαξε και το ανεβασε αυτο. Ξερεις που; Στο καραβι Πηγασος καθως ειχαμε φυγει απο Ευδηλο και περνουσαμε στα ανοιχτα απο το Να!..
nas 2008
Thursday September 13, 2007 – 04:05am (PDT)

Comments (1)

Ξενάγηση στο Να


____English version

An Ancient Nas, originally uploaded by angeloska.

Ξενάγηση στο Να


«Εδώ στη ρωγμή του χρόνου

ΚρύβομIMG_0036αι για να γλυτώσω

Εδώ στη ρωγμή του χρόνου

Κρύβομαι για να μεστώσω…»

 

____

Πριν πολλά χρόνια όταν στο Να υπήρχε μόνο ένα καφενεδάκι με ψησταριά, ο πατέρας μου, που ήταν ιστορικός, μας έκανε ξενάγηση. “Από δω έμπαινε η πεντηκόντορος. Εκεί έδεναν τους κάβους. Εκεί ήταν ένας ναός. Έβγαιναν οι ιερείς να ευλογήσουν το καράβι. Ανέβαινε ο καπετάνιος με δώρα και το σφαχτό για τη θυσία”.
Σήμερα η κόρη μου είναι στην ηλικία που ήμουν εγώ τότε. Φέτος που πήγαμε για μπάνιο, με ρώτησε: “Κάτι έχει αυτό το μέρος. Ενώ δε φαίνεται και τίποτα σπουδαίο. Κάτι έχει. Τι;”
Της εξηγώ λοιπόν. Την ξεναγώ -μαζί της κι εσάς.

Ο τόπος κι η χρήση του, ο ναός κι η λατρεία

Στην εκβολή της Χάλαρης στα αρχαία χρόνια ήταν ένα στενόμακρο λιμανάκι, μια βαθιά εσοχή -σα φιόρδ- στη μονοκόμματη ακτογραμμή της βορειοδυτικής Ικαρίας. Εκεί κατέβαιναν απ’ τα βουνά οι άνθρωποι της Νεολιθικής εποχής και κυνηγούσαν ή ψάρευαν. Αργότερα, στην Εποχή του Χαλκού, κατέφθασαν απ’ την Ανατολή με τις “πιρόγες” τους (“άκατοι”) οι Κάρες, περήφανοι ναυτικοί και πολεμιστές που μοιράστηκαν το Αιγαίο με τους Κυκλαδίτες και τους Κρητικούς. Αυτοί μάλλον ήταν που πρώτοι χρησιμοποίησαν το Να σαν λιμάνι -ορμητήριο για να κουρσεύουν καράβια- κι επίσης ίδρυσαν εκεί τόπο λατρείας.
Τους Κάρες εκτοπίζουν στα 700 π.Χ. Έλληνες που έρχονται από την Μίλητο της Μικράς Ασίας. Μαζί τους φέρνουν κατσίκια και πρόβατα, κλήματα αμπελιού, ελιές, βελτιωμένα δημητριακά και νέους θεούς. Τον Απόλλωνα (ή τον Ασκληπιό) για τα Θέρμα, τον Διόνυσο για την Οινόη και την Άρτεμη για το Να. Την Άρτεμη παρθένα κυνηγό, προστάτιδα της φύσης, αφέντρα των ανέμων, που την επικαλούνται οι ναυτικοί όταν τους πιάνουν τα μελτέμια. Οι Μιλήσιοι δεν μπορούσαν να είχαν κάνει καλύτερη επιλογή.
Το λιμανάκι στις εκβολές της Χάλαρης, ήταν για τους Ίωνες ναυτικούς ο τελευταίος σταθμός για τροφοδοσία και ξεκούραση (και μια τελευταία προσευχή) πριν σαλπάρουν για να περάσουν με τα καράβια τους το ανοιχτό Ικάριο πέλαγος και να πάνε στη Δήλο, τον βασικό εμπορικό και θρησκευτικό κόμβο του Αιγαίου της αρχαιότητας. Οι πλαγιές του φαραγγιού και τα βουνά προμήθευαν κυνήγι, δώρο της θεάς, οι χωρικοί έφερναν τρόφιμα και κρασί, ενώ το ποτάμι κι οι πηγές έδιναν άφθονο και καθαρό γλυκό νερό. Ωστόσο, παρά το συχνό πέρασμα πλοίων, ο Νας δεν εξελίχθηκε σε “πόλη”. Παρέμεινε μια μικρή κοινότητα συγκροτημένη γύρω από ένα ναό. Ο ναός αυτός, μάλλον μικρός (9,70 x 3,75 μ.) και άγνωστου αρχιτεκτονικού ρυθμού, κτίστηκε στα τέλη του 6ου αιώνα με μάρμαρο που έφεραν δια θαλάσσης από το Πετροκοπιό των Φούρνων. Η θέση ήταν βαλτώδης, γι’ αυτό πριν κτίσουν, μπάζωσαν και σήκωσαν ένα γερό κρηπίδωμα, όπου θεμελίωσαν τον ναό, ενώ από μπροστά έκτισαν μόλο για να προστατεύονται τα θεμέλια από τα νερά και για να δένουν τα πλοία.
Το “ξόανο” της θεάς ήταν ξύλινο άγαλμα πελεκημένο σε μονοκόμματο κούτσουρο, βαμμένο, ντυμένο και στολισμένο σαν “ιερή κούκλα”. Στα τέλη του 19ου αιώνα ο γλωσσολόγος Χατζηδάκης επισκεπτόμενος τη δυτική Ικαρία για να καταγράψει την αρχαΐζουσα ντοπιολαλιά, ανακαλύπτει τυχαία στην Προεσπέρα, κεραμικό θραύσμα με τη επιγραφή “ΤΑΥΡΟΠΟΛ”. Έτσι στηρίχθηκε η άποψη ότι το ιερό της Ικαρίου Αρτέμιδος ήταν “Ταυροπόλιον” -ένα από τα πολλά που υπήρχαν στην αρχαία Ελλάδα.
Το Ταυροπόλιον ήταν μια τελετή κατά την οποία ο ιερέας της θεάς λουζόταν με το αίμα θυσιαζόμενου ταύρου. Είχε την καταγωγή της στους εξαγνισμούς που έκαναν οι κυνηγοί για τον φόνο των θηραμάτων τους. Ως τελετή διαδόθηκε ιδιαίτερα κατά την Ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο. Ο ναός της Αρτέμιδας στην Ικαρία, γνωστός ήδη από τους κλασικούς χρόνους, μαζί και η ειδυλλιακή περιοχή γύρω του θα έγιναν πόλος έλξης για τους αστούς των μεγαλουπόλεων της εποχής. Θα οργάνωναν κυνηγετικές εκδρομές από τη Σάμο και την Έφεσο. Θα σκαρφάλωναν τις δασωμένες πλαγιές με ντόπιους κυνηγούς για οδηγούς. Θα παρακολουθούσαν τις τελετές μιας λατρείας που σωζόταν ακόμα εκεί “σαν τα παλιά καλά χρόνια”.
Όμως δεν ήταν πάντα όλα καλά. Στη διάρκεια της επανάστασης του Αριστόνικου (133-130 π.Χ.) που συντάραξε το ανατολικό Αιγαίο, εξεγερμένοι σκλάβοι, καταδιωκόμενοι από τους Ρωμαίους, φαίνεται ότι κατέφυγαν στο Να. Είτε με μάχη ή βομβαρδισμό με καταπέλτες από τα καράβια, οι αντάρτες σκοτώθηκαν και ο ναός έπαθε μεγάλες ζημιές. Ο Ρωμαίος στρατηγός ωστόσο έσπευσε να τον επισκευάσει. Οι προύχοντες κι οι ιερείς τον ανακήρυξαν ευεργέτη και του έκαναν ανδριάντα.

Nas September 2010 by Paul  Lewis

Το τέλος του λιμανιού

Στην Βυζαντινή περίοδο ο ναός χρησίμευσε πιθανώς ως ενδιαίτημα των πληρωμάτων ελαφρών καταδρομικών που στάθμευαν στο λιμανάκι. Ο πετρόκτιστος μόλος που φαίνεται σήμερα κατά μήκος της λιμνοθάλασσας είναι εκείνης της εποχής. Σε συνδυασμό με τις βίγλες στα υψώματα, ο Νας ίσως είχε σημασία στους πολέμους εναντίον των Σαρακηνών της Κρήτης που κατείχαν τις Κυκλάδες.
Ώσπου κάποια στιγμή, μάλλον μετά τον 11ο αιώνα, τόσο λόγω των προσχώσεων του ποταμού, όσο και της σταδιακής ανύψωσης του πυθμένα της θάλασσας, “το φιόρδ” άρχισε να κλείνει. Ο μόλος ανυψώθηκε και αχρηστεύτηκε, και άρχισε να δημιουργείται η σημερινή παραλία. Ωστόσο, φαίνεται ότι στη λεγόμενη “Εποχή της Αφάνειας” (15ος-16ος αιώνας) μπορούσε ακόμα να χρησιμοποιηθεί σαν αραξοβόλι. Γι’ αυτό, οι Καριώτες έριξαν βράχους και δέντρα στην είσοδο για να μη γίνει ορμητήριο πειρατών. Κλείνοντας ο όρμος, τα νερά του ποταμού δυσκολεύονταν ολοένα περισσότερο να βρουν διέξοδο στη θάλασσα. Σε κάποια τρομερή κατεβασιά έπεσαν πάνω στη νότια (εσωτερική) γωνία του μόλου και τη γκρέμισαν, καβάλησαν το κρηπίδωμα και κλόνισαν το ναό από τα θεμέλια. Τέτοιες μεγάλες πλημμύρες διασώζει η προφορική παράδοση πως έγιναν τον 19ο αιώνα όταν οι Ραχιώτες αποψίλωσαν τις πλαγιές του Φαραγγιού για να κάνουν κάρβουνα.

Hiking in Chalares Canyon

Το τέλος του ναού

Η ίδια προφορική παράδοση ανέφερε ωστόσο ότι, παρ’ όλες τις πλημμύρες, ως το 1840 ο ναός ήταν ακόμα σε αρκετά καλή κατάσταση (“τοίχοι πάνω απ’ ένα μπόι ύψος, με κολόνες και αγάλματα”). Εκείνα τα χρόνια επισκέπτεται την Ικαρία ο Γερμανός αρχαιολόγος Ludwig Ross που καταγράφει αρχαιότητες στο Αιγαίο. Έχει διαβάσει τους αρχαίους συγγραφείς και αναζητά κάποιο ναό. Δεν τον βρίσκει στη νότια πλευρά, γι’ αυτό θέλει να δει και το βόρειο μέρος. Αλλά τα μελτέμια τον εμποδίζουν να κάνει το γύρο με βάρκα, ενώ όταν του λένε να περάσει τον Αθέρα με τα πόδια, δεν βρίσκει υποζύγια. Τι ατυχία!
Αν ο Ross είχε περάσει στη Μεσαριά ή στις Ράχες θα μάθαινε σίγουρα για το Να. Θα έβλεπε το ναό και θα μας έδινε μια πλήρη περιγραφή. Ίσως ακόμα κατάφερνε με το κύρος και την παρουσία του να αποτρέψει την καταστροφή που έγινε λίγα χρόνια μετά. Όταν έκτιζαν την εκκλησία του Χριστού, αντιμετωπίζοντας έλλειψη ασβέστη και πιθανώς ωθούμενοι από αγράμματους και θρησκόληπτους κληρικούς, οι Ραχιώτες κατεδάφισαν το ναό. Πήραν όσα μαρμάρινα στελέχη χρειάστηκαν για την οικοδομή και έλιωσαν το υπόλοιπο μάρμαρο σε καμίνια. Η χειρότερη απώλεια ήταν τα αγάλματα. Αργότερα Μικρασιάτες που εγκαταστάθηκαν στην Ικαρία, μαθαίνοντας το περιστατικό, ρωτούσαν σοκαρισμένοι γιατί δεν κράτησαν τουλάχιστον τα αγάλματα. Οι ντόπιοι απαντούσαν ότι οι πρωτεργάτες της καταστροφής τους έλεγαν: “Δεν βλέπετε πως κοιτούν; Απ’ όποια μεριά κι αν πας, σε κοιτούν. Είναι δαίμονες!
Οι λεπτομέρειες του εγκλήματος αποκαλύφθηκαν έναν αιώνα αργότερα, το 1938, στον Λέοντα Πολίτη. Ο αρχαιολόγος δεν βρίσκει ναό, ούτε καν ερείπια, παρά μόνο το ασβεστοκάμινο και γύρω-γύρω καμένα μάρμαρα. Παρά την απογοήτευσή του, ωστόσο, ο Πολίτης σε λίγες μόνο μέρες διεξάγει μια υποδειγματική ανασκαφή. Κάνει τομές, εντοπίζει, αποτυπώνει, χρονολογεί, συγκεντρώνει ευρήματα. Και επιβεβαιώνει επιτέλους ότι ο Νας ήταν η θέση του ναού της Ικαρίας Αρτέμιδος που ανέφεραν οι αρχαίες πηγές. Φεύγοντας, άφησε τα ευρήματά του στις Ράχες. Σκόπευε να ξανάρθει, δυστυχώς όμως σε λίγο ξέσπασε ο πόλεμος. Ένα μέρος των ευρημάτων κλάπηκε από τους Ιταλούς στη διάρκεια της κατοχής, τα πιο σημαντικά όμως σώθηκαν και εκτίθενται σήμερα στο μουσείο του Κάμπου. Η κατασκευή αυτού του όμορφου μικρού μουσείου που έγινε με λίγα χρήματα απ’ την Αμερική και μπόλικη προσωπική εργασία των κατοίκων, ίσως ξέπλυνε λίγη απ’ τη ντροπή για την κατεδάφιση του ναού.

Υπάρχουν ακόμα αρχαία;

Αν υπάρχει κάτι, αυτό θα είναι στη θάλασσα. Αλλά πώς θα είναι; Το 1967 όταν ήμουν παιδί στον Αρμενιστή, μετά από μια μεγάλη φουρτούνα, αφού τραβήχτηκαν τα νερά, μάθαμε ότι φάνηκε στο βυθό του Να ένα άγαλμα. Στις Ράχες τότε παραθέριζε ένας Αμερικανός αρχαιολόγος που ενθουσιάστηκε και οργάνωσε την ανάσυρση. Βουτηχτές ανέβασαν στη βάρκα μια Ιωνική Κόρη, ακέφαλη, με ωραίο χιτώνα και τις περίφημες πτυχές. Μπορεί κανείς να τη δει σήμερα στο μουσείο του Κάμπου. Είναι απελπιστικά διαβρωμένη από τη θάλασσα και την τριβή με τα χαλίκια. Με βάση αυτό, ο πατέρας μου πίστευε ότι οτιδήποτε άλλο βρισκόταν στο βυθό του Να θα ήταν στην ίδια κατάσταση, δηλαδή, σχεδόν άμορφο.

Ikaria 054

Η αρχαιολογική σημασία του Να

Οι τουρίστες απορούν. Μια αρχαιολογική περιοχή χωρίς αρχαιότητες; Χωρίς έστω μια κολόνα, ένα σπόνδυλο, ένα κιονόκρανο; Από ψηλά ο μόλος του αρχαίου λιμανιού δεν διαφέρει απ’ τις ξερολιθιές, κι οι καφέ πέτρες της βάσης του ναού μοιάζουν με σκαλιά στο πουθενά -χωρίς νόημα. Δεν υπάρχει τίποτα, και όμως αφού κατέβουν οι τουρίστες, επιστρέφουν οι περισσότεροι πολύ ικανοποιημένοι. Γιατί;
Είναι το τοπίο. Το οποίο, χάρη στην έγκαιρη ανακήρυξη της περιοχής σε αρχαιολογική ζώνη, παρέμεινε σχεδόν ανέπαφο -χωρίς οικοδομές, χωρίς δρόμους- περίπου στη μορφή που είχε την αρχαία εποχή. Είναι το φαράγγι, άγριο κι απόκρημνο, κι ο όρμος, άγριος κι αυτός, όμως και τα δυο μαζί μια ζεστή αγκαλιά. Είναι το τοπίο που διάλεξαν οι Κάρες και έκαναν κρυψώνα, ιερό και ορμητήριο. Το τοπίο που ενέπνευσε τους Ίωνες και το αφιέρωσαν σε μια μεγάλη θεά. Η αρχαιολογική σημασία του Να βρίσκεται στα μορφολογικά χαρακτηριστικά, εκείνα που οι αρχαίοι με το αλάνθαστο αισθητήριο τους εντόπισαν και αξιοποίησαν με τον καλύτερο τρόπο. Η μαγεία και η ιερότητα δεν οφειλόταν στο ναό. Αντιθέτως, ο ναός ήταν επακόλουθο της μαγείας και της ιερότητας του τόπου. Γι’ αυτό, κι αν χάλασε ο ναός, κι αν έλιωσαν τα αγάλματα, η μαγεία και η ιερότητα παρέμειναν. Ο Νας είναι ένα “αρχαίο τοπίο” που διατηρήθηκε ως τις μέρες μας.

____

(Η υποθετική αναπαράσταση του Να τον 5ο αιώνα π.Χ., καθώς και τα περισσότερα στοιχεία είναι από το βιβλίο “Αρχαία Ικαρία” του καθηγητή Α. Παπαλά, εκδ. 2002. Το κείμενο γράφτηκε από τον Άγγελο Καλοκαιρινό, Ικαριώτη ιστορικό. Πρωτοδημοσιεύτηκε στο ikariamag.gr Dec 01 2010)
.

____

Next post:
THREATS XII
Previous post: Simply Greek
.
….

2 Σχόλια

Αρέσει σε %d bloggers: