Posts Tagged miss-aniela

Cozied Up


.

coziedup

Old entry updated on November 10, 2012.

The same things over again, just a few newer thoughts…

Roof over our heads for the winter in Ikaria
.
So again I am taken in to spend the winter
.
room
.
and again I hope this old roof  above our heads holds, because if not,
I and my friend Elina Picking Olives 1
who I have been picking olives with, will have to find a shelter, something maybe like this.
.
photo
an eventuality that’s making us laugh and think about the life of one of the patron saints of this island, Saint Theoktisti of Lesbos, an ascet whose adventurous life you can read in Paros life magazine in two issues: St. Theoktisti (part i) and St. Theoktisti (part ii) She seemed to be an Aegean version of St Mary of Egypt
.
Saint Mary, also known as Maria Aegyptica
so the icons testify
Poor little thing, she had escaped the pirates and she was living in the forests (!!!) of Paros all naked and wild, trusting only to God until near the end of her life she was discovered by a pious hunter who gave her a christian burial. Later her bones were considered holly and miraculous and they somehow ended up in Ikaria.
.
After the proliferate, here’s the asceticAbout the old convent that those bones were kept (until they disappeared and probably hidden somewhere for safety) Eleni has written a few lines in her blog long ago but they are still valid:
.
(At Theoskepasti, the old mushroom shaped chapel of St Theoktisti in Ikaria) «…the natural, human and divine connect and there are some typical Ikarian concepts involved too, such as balance (the rock), poverty (obvious), economy (obvious too), integration and harmony with nature (though it’s by no means small, you can’t see it until you are actually there). So I’d call this a “lowlight” an Ikarian highlight!«
.
.Devil's nuns Ikaria
Anyway, I hope that we won’t become too ascetic this year or any other year. It’s as thorny here as to make any serious ascet envious…
Yet Immortality will have to wait.Skywatcher
And (though it’s tempting) we won’t be Miss Anielas either
.

We’d better repair that roof the soonest possible ’cause our boyfriends are coming to visit!!!

we

9 Σχόλια

Why can’t we do it in Ikaria?


.
. 💡 . Why can't we do it in Ikaria?
.
?
Just an idea. The landscape is perfect, the rocks and boulders are abundant and very photogenic while there are so many empty quiet spaces where no one ever shows up. Why can’t we do this kind of photoshooting while we are still young? It’s true that we do it occasionally and spontaneously, but why not do it with intention, art and skill? Here are a few examples from Flickr. What do you say? . . ?
This starts of course with my champion, Miss Aniela 😉 The title is «Sedimental» 🙂 After her I’m presenting pictures by other great artists..
.
 ..Sedimental Back by Fumio Hanano, on FLickr
. .Untitled by Fumio Hanano, on Flickr Untitled by Fumio Hanano, on Flickr
. .Torrente Cervo 07 by Pier Giorgio Bassoli, on Flickr
. .Untitled by Fumio Hanano, on Flickr Rocky-II by DWG, on FLickr
. .A Beautifull Mess / Nude Nature by Paula Bertràn S., on Flickr Felsenakte # 10 by wernermayer 48, on FLickr
. .Nude on the Rocks by Katarzyna Nowak, on Flickr Felsenakte # 13 by wernermayer 48, on Flickr
. .Sun Bonnet by David Schroeder, on Flickr A Hard Place by David Schroeder, on Flickr
. .Blazing Light by Brady Lambert, on Flickr Nude on smooth rock by El Cajon, on Flickr
. .Nude on rocks by El Cajon, on Flickr Roarie in the Rock of Ages by Brady Lambert, on Flickr
. .Roarie As Tiny Wood Nymph by Brady Lambert, on Flickr
 
__

.

. . Source: Artists’ own pages and the group 
. . .  .  Stony Softness, group in Flickr

.

.
.
(Entry updated)
Friday December 26, 2014 – 02:28pm (EEST)
 .
Next Post: C’est fou!
.

Comments

(6 total)

This is a very beautiful entry and your choice of photos couldn’t be more suitable. Not posy, not stretched, not showy, and absolutely intergrated! Yes, there can be no better than the landscape of Ikaria, but photograhers have to discover its potential.

Friday October 12, 2011 – 09:01pm (EEST)

The communists are going to take all of you behind one of those scenic rocks and shoot you! 🙂

Friday October 16, 2011 – 01:20pm (PDT)

Let’s do it!

Friday October 20, 2011 – 02:36pm (PDT)

Thank you, Eleni ❤

Saturday October 27, 2011 – 10:45pm (EEST)

What a challenge! I laugh with the girl of the last chance’s comment 🙂

Monday November 5, 2011 – 07:27pm (CET)

We will see… 🙄
Will have to update this at some time and challenge you a bit more… 😉

Tuesday November 6, 2011 – 02:19pm (EET)

.

9 Σχόλια

Φτιάχνοντας μια Λίμνη στο Φαράγγι (2)


.

The Making of (2) της Λίμνης

Αυτό είναι ένα μεγάλο τεχνικό και βαρετό entry, συνέχεια του «Φτιάχνοντας μια Λίμνη στο Φαράγγι (1)». Εμπεριστατωμένο  άρθρο, πλην ολίγον αυθαίρετο ως συνήθως. Διότι στην Ελλάδα δεν έχουμε παράδοση σ’ αυτά τα θέματα και πάμε στα τυφλά («δοκιμή-λάθος») σκουντουφλώντας (γουστάρω). Παρ’ όλα αυτά όπως αποδείχτηκε ΠΕΤΥΧΕ!!!
Τέλος πάντων, αν βαριόσαστε, μπορείτε να πάτε στη Miss Aniela να δείτε τι κάνει. Ευχαριστώ.
DAM Chalares Χάλαρη
log 2nd, take #2Work like Chinese girlsEmptying another bag of sand
We also smashed capitalism for awhilelog 2nd, take #1Michel Rossier, l'architecte SwisseThen we had a long break

Αντίθετα με τα μεγάλα φράγματα που είναι φτιαγμένα από αδιαπέραστα υλικά και σκοπό έχουν να σταματούν το νερό, η λογική ενός «αναχώματος» είναι –στην αρχή τουλάχιστον- να έχει διαρροή –για την ακρίβεια, πολλές μικρές διαρροές. Είναι όπως όταν κάνεις ντους και σου πέσει το σφουγγάρι στο δάπεδο της μπανιέρας. Πίσω από το σφουγγάρι γίνεται μια λιμνούλα. Το πιο πολύ νερό κυλάει από πάνω κι από κάτω και φεύγει στο σιφόνι. Όμως ένα μέρος καθυστερεί πίσω από το σφουγγάρι κι εκεί -επειδή η βρώμα επιπλέει- βλέπουμε να μαζεύεται το βρώμικο νερό καθώς πλενόμαστε.

DAM Chalares Χάλαρη

Θεωρητικά τώρα, αν αφήσουμε το σφουγγάρι στην ίδια θέση εγκάρσια στη μπανιέρα και περάσουν και πλυθούν –ας πούμε- 200 άτομα, το αποτέλεσμα θα είναι το σφουγγάρι να στομώσει από τη βρώμα (ανθρώπινο λίπος και νεκρά κύτταρα, σκόνη κτλ.) και να γίνεται κάθε φορά όλο και λιγότερο διαπερατό. Το ανάχωμα θα γίνει φράγμα.

DAM Chalares Χάλαρη

Η λογική του σφουγγαριού στη μπανιέρα χρησιμοποιήθηκε για το μικρό φράγμα που έφτιαξαν η Κίνηση Πολιτών Ραχών Ικαρίας και οι εθελοντές της SCIστο χείμαρρο Χάλαρη της Ικαρίας. Σε μήκος 16 μέτρων περίπου, χρησιμοποίησαν ξερούς κορμούς και κλαδιά σαν σκελετό, τον γέμισαν με βράχια και μικρότερες πέτρες και μετά με άμμο και βότσαλα. Ευτυχώς σε εκείνο το σημείο υπήρχαν κάποια μεγάλα δέντρα (πλατάνια, ιτιές) μέσα στην κοίτη κι αυτά χρησίμευσαν για «κόντρες». Πάνω τους στηρίχτηκε ο σκελετός της κατασκευής.

DAM Chalares Χάλαρη

Η αρχική ιδέα ήταν να μη χρησιμοποιηθεί κάποιο βιομηχανικό υλικό για στεγάνωση, αλλά το ανάχωμα να γίνει μόνο με τα υλικά που βρίσκονταν επί τόπου. Στην πορεία όμως, από ανησυχία για την επιτυχία της κατασκευής, κάποιος είπε για τσιμέντο, άλλος είπε για πηλόχωμα. Όμως το τσιμέντο και το πηλόχωμα είναι βαριά υλικά καθώς θα έπρεπε να μεταφερθούν από μακριά (μέσα σε σάκους στην πλάτη) κι έτσι οι προτάσεις απορρίφθηκαν. Άλλωστε έπρεπε να γίνει κάτι όσο το δυνατόν πιο απλό. Ώστε να γίνει παράδειγμα προς μίμηση, ότι, δηλαδή, θα μπορούσαν κι άλλοι άνθρωποι αλλού να κάνουν το ίδιο πράγμα χωρίς μεγάλα μέσα.

DAM Chalares Χάλαρη

Αν, αντίθετα, αρχίσεις και περιπλέκεις τα πράγματα (φέρε το ‘να, φέρε τ’ άλλο), 1ον) κινδυνεύεις να χαθείς στη διαδικασία και στο τέλος να μην γίνει τίποτα, και 2ον) ανοίγεις το δρόμο στους εργολάβους. Σου λέει ο άλλος (και θα έχει δίκιο): Τι κάθεσαι ρε και βασανίζεσαι; Άσε θα το κάνουμε επαγγελματικά. Θα κατεβάσουμε δρόμο, θα πάμε τη μπετονιέρα και τα υλικά και θα γίνει ένα φράγμα μούρλια!» Κι άντε μετά εσύ να πεις όχι. Γι’ αυτό δεν πρέπει να περιπλέκουμε τα πράγματα.

DAM Chalares Χάλαρη

Παρ’ όλα αυτά, μπορούσε να βρεθεί κάτι που μεταφέρεται εύκολα και κάνει δουλειά στεγάνωσης. Π.χ. στα μικρά φράγματα του Μανώλη Γλέζου στη Νάξο είχαν χρησιμοποιήσει φύλλα νάιλον. Αυτή ήταν μια καλή ιδέα. Όμως το νάιλον αποσυντίθεται γρήγορα, σκίζεται και γίνεται «νιφάδες» -σκέτη μόλυνση, εντελώς ακατάλληλη για ποτάμι.

DAM Chalares Χάλαρη

Έτσι τελικά κάποιος πρότεινε γεο-ύφασμα –δηλ. το γνωστό πράσινο διχτυωτό πανί που χρησιμοποιούν για να μαζεύουν τις ελιές, ή για να κάνουν τέντες ή για να καλύπτουν τις οικοδομές κτλ. Φτηνό και αποτελεσματικό υλικό κι αυτό προκρίθηκε να γίνει. Το πράσινο ανθεκτικό γεο-ύφασμα τοποθετήθηκε σαν ενδιάμεσος «στεγανωτής» ανάμεσα στις πέτρες σε όλο το μήκος του αναχώματος.

DAM Chalares Χάλαρη

Μα είναι διάτρητο, θα πείτε. Α ναι, ευτυχώς που είναι διάτρητο. Όμως με το σφουγγάρι, το διάτρητο γεο-ύφασμα στην αρχή θα αφήνει το νερό να το διαπερνά. Σιγά-σιγά όμως οι τρύπες θα γεμίζουν με βρωμιές και χώματα, ενώ ταυτόχρονα χάρη στην ελαστικότητά του θα παίρνει το σχήμα του αναχώματος και θα γίνεται πιο ανθεκτικό στη πίεση του νερού.

DAM Chalares Χάλαρη

Στο τέλος –όπως και με το βρώμικο σφουγγάρι- το γεο-ύφασμα θα γίνει τόσο αδιαπέραστο όσο και το νάιλον. Μόνο που το γεο-ύφασμα δεν αποσυντίθεται από τον ήλιο, το πέρασμα του χρόνου και τις αλλαγές τις θερμοκρασίας όπως το κοινό πλαστικό.

DAM Chalares Χάλαρη

Από στατικής άποψης η αντοχή του φράγματος βασίζεται στη τεχνική «τζούντο». Ότι δηλαδή για να μείνουμε στη θέση μας, χρησιμοποιούμε τη δύναμη του αντιπάλου. Και στη περίπτωση αυτή ο «αντίπαλος» είναι ο χείμαρρος. Η ορμή του, πέφτοντας πάνω στα πλεγμένα υλικά, θα τα κάνει να πλέξουν ακόμα καλύτερα μεταξύ τους. Θα υπάρξουν απώλειες (κάποια κομμάτια θα φύγουν), όμως όσα μείνουν θα κλειδώσουν μεταξύ τους –«θα κουμπώσουν», όπως οι μυς στο σώμα των παλαιστών. Πρέπει όμως να έχει ληφθεί φροντίδα το σχήμα του αναχώματος/φράγματος να είναι υδροδυναμικό. Είναι βασικό αυτό –όπως και στο τζούντο. Το νερό να μπορεί να υπερπηδά με ομαλό τρόπο το ανάχωμα. Με απλά λόγια, «υδροδυναμικό» σημαίνει ότι το ανάχωμα πρέπει να μοιάζει «σαν να ήταν πάντα εκεί», σαν να ήταν φυσικό –όπως οι προσχώσεις που φτιάχνει μόνος του ο ποταμός (και περδουκλώνεται μόνος του όπως συχνά το παθαίνουν οι γίγαντες).

Φοίβος -take #2back to workCool chat with heavy stones in handsThe dam taking a shapeAlmost finished - Σχεδόν τελειώσαμε

Και τα λοιπά. Και τα λοιπά. Θα μπορούσα να γράφουμε για αυτά ο Άπιστος Θωμάς κι εγώ για ώρες.

Να πούμε όμως ποιος είναι ο σκοπός του εγχειρήματος.  Σε τι θα βοηθήσει;

WΕ made it - ΕΜΕΙΣ το κάναμεAngelos and YorgosGeneric - end of story

Εν συντομία:
1ον) με το να καθυστερεί η ροή του νερού, το έδαφος κάτω από τη κοίτη του χειμάρρου «ενυδατώνεται». Ανεβάζοντας τη στάθμη μιας ανοιχτής φυσικής λίμνης, ταυτόχρονα μεγαλώνεις την έκτασή της και επιπλέον αυξάνεις το βάρος του νερού που πιέζει τον πυθμένα. Αποτέλεσμα: Το έδαφος υγραίνεται σε μεγάλη έκταση και βάθος. Ανοίγουν πόροι και ρωγμές, δημιουργούνται μικρές υδάτινες φλέβες και υπόγειοι θύλακοι νερού. Ξεφράζουν οι κλειστές παλιές πηγές. Μισοπεθαμένες ρίζες δέντρων ξαφνικά βρίσκουν νερό, ξεδιψάνε και ξαναζωντανεύουν. Σπρώχνουν τότε κι αυτές με τη σειρά τους τα βράχια (ναι οι ρίζες μπορούν και το κάνουν αυτό) κι ανοίγουν κι άλλες ρωγμές κτλ. Είναι αυτό που λένε «εμπλουτισμός του υδροφόρου ορίζοντα».

2ον) καθυστερώντας η ροή του νερού, ποτίζονται τα φυτά. That simple. Σαν το αυτόματο πότισμα. Ας μην επεκταθώ. Είναι αυτό που λένε «υποβοήθηση της αναγέννησης της βλάστησης». Για ένα φαράγγι σαν τη Χάλαρη, ταλαιπωρημένο από την υπερβόσκηση, τις φωτιές και τη παράνομη υδροληψία, αυτό είναι πού βασικό.

3ον) η ίδια η λίμνη en soi ως αυταξία.

η ίδια η λίμνη *en soi* ως αυταξία

Ιστορικής σημασίας ήταν επίσης ότι τότε για πρώτη φορά μαζεύτηκαν, κόπηκαν και μεταφέρθηκαν έξω από το ποτάμι άχρηστα διαλυμμένα λάστιχα άρδευσης.

Μολονότι η υδροληψία είναι παράνομη και παρ’ όλο που αυτά τα σπασμένα λάστιχα δεν ήταν έτσι κι αλλιώς σε χρήση, χρειάστηκε να το κάνουμε κρυφά τότε.  Μόνο χρόνια αργότερα έγινε επίσημη ανοιχτή επιχείρηση αποκομιδής όλων αυτών των σκουπιδιών όταν πλέον το ποτάμι είχε πάθει μεγάλη ζημιά από μια τρομερή πλημμύρα.
For Reasons of Honour
.

Sunday August 12, 2007 – 10:21pm (EEST)
Next post: The Ikarian Dance actually

Pervious post: Το καλύτερο μπεγλέρι είναι…

.
.
….

Comments

(8 total)

Αποκαλύπτομαι 🙂 τσακάλι μου
Tuesday August 14, 2007 – 08:19pm (EEST)
Καλά, η «τεχνική του τζούντο» είναι γνωστή στην αρχιτεκτονική, στα φράγματα και σε άλλες κατασκευές. Σου είχα μιλήσει γι’ αυτή άλλωστε. Όμως η «τεχνική του βρώμικου σφουγγαριού», πώς; Αυτό είναι εντελώς καινούργιο!!! Ακούγεται αστείο, αλλά μου φαίνεται πως βρήκες την καλύτερη δυνατή παρομοίωση για ένα ελαφρύ «διαπερατό» φράγμα ανάσχεσης σε χείμαρρο. Έτσι ακριβώς –ελπίζουμε να- λειτουργεί.
Αυτό θα φανεί με τις πρώτες βροχές. Τότε θα κατέβουν βρώμικα νερά με χώματα και φύλλα και σαπίλες που θα σωρευτούν στο ανάχωμα και θα αρχίσουν να κλείνουν τα ανοίγματα ανάμεσα στα ξύλα στην άμμο και τις πέτρες, αλλά και θα βουλώνουν «τα μάτια του γεω-υφάσματος». Έτσι το ανάχωμα θα γίνεται όλο και λιγότερο διαπερατό (φαινόμενο του σφουγγαριού). Ταυτόχρονα, η πίεση του νερού θα στερεώνει όλο και καλύτερα το φράγμα στη θέση του (φαινόμενο «τζούντο»).υ.γ Ρε ~nan, δε μου λες, τέτοια πράγματα σκέφτεσαι όταν κάνεις μπάνιο; Τέτοιες εμπνεύσεις έχεις; Μήπως θα έχουμε κάποτε τη τύχη να σε δούμε να τρέχεις γυμνή στους δρόμους φωνάζοντας «εύρηκα!» σαν τον Αρχιμήδη;
Tuesday August 14, 2007 – 08:19pm (EEST)
Παραλειπόμενα # 1
Ο παλιόφιλος ο Michel Rossier ο αρχιτέκτονας που ήρθε και μας είδε, μας συμβούλεψε να κάνουμε το ανάχωμα όσο το δυνατόν πιο λείο και από τις δυο μεριές (σαν «σαμάρι») ώστε να νερό μην βρίσκει αντίσταση. Να μην στροβιλίζεται, δημιουργώντας κραδασμούς και δονήσεις. Δεν είμαι σίγουρος ότι το κάναμε καλά αυτό. Θα έπρεπε να αφιερώσουμε πολύ περισσότερο χρόνο και ιδιαίτερη προσοχή στο χτίσιμο της πέτρας –να γίνει δηλ. σαν ξερολιθιά. Αν και οι εθελοντές γρήγορα έμαθαν να χτίζουν καλά τις πέτρες (σαν puzzle), δεν προλάβαμε να βάλουμε ανάμεσά τους αρκετά «κλειδιά» όπως με τις ξερολιθιές. Ήταν μια σοβαρή παράλειψη. Ελπίζουμε να μην έχει σοβαρές επιπτώσεις.
Ελπίζουμε επίσης η πρώτη βροχή να μην είναι πολύ δυνατή και η Χάλαρη να μην κάνει καμιά ξαφνική «κατεβασιά». Δηλαδή η λίμνη πίσω από το ανάχωμα να γεμίσει σιγά-σιγά και να ξεχειλίσει ομαλά. Έτσι όταν αργότερα, στο καταχείμωνο, αγριέψει ο χείμαρρος και κουβαλήσει ξύλα, χώμα και πέτρες, αυτά είτε να περάσουν από πάνω (τα ελαφρύτερα), είτε (τα βαρύτερα) να κατακάτσουν στον πυθμένα ή να ακουμπήσουν ομαλά στο ανάχωμα και να το ενισχύσουν.
Θα δούμε… Πείραμα είναι άλλωστε.
Tuesday August 14, 2007 – 08:20pm (EEST)
Παραλειπόμενα # 2
Από όσο μπορώ να ξέρω, άλλο τέτοιο πείραμα δεν έχει γίνει σε ορεινό χείμαρρο στην Ελλάδα. Τα μικρά φράγματα του Μανώλη Γλέζου γύρω από τον Απείρανθο της Νάξου είναι ανασχετικά σε ρυάκια και ξεροπόταμα, και ανακατασκευές σε παλαιών παραδοσιακών γιστερνών, πηγαδιών και υδραγωγείων. Έγιναν κι αυτά με εθελοντική εργασία (επιστρατεύοντας τη νεολαία το καλοκαίρι) και έχουν το ίδιο σκοπό, δηλ. τον εμπλουτισμό του υδροφόρου ορίζοντα και την αποφυγή των καταστροφικών γεωτρήσεων. Όμως πέρα από αυτά τα δύο, δεν υπάρχει άλλη ομοιότητα. Αν το φραγματάκι μας στη Χάλαρη αντέξει, θα ήμαστε πρωτοπόροι.
Tuesday August 14, 2007 – 08:21pm (EEST)
Παραλειπόμενα # 3
Και ενώ γίνονταν αυτά τα σπουδαία, τη 2η μέρα ενώ παλεύαμε με τα ξύλα και τις πέτρες, ξαφνικά μάθαμε ότι μας κατηγορούσαν ότι είχαμε –λέει- κόψει τα λάστιχα που μεταφέρουν το νερό στο Να για λόγους –λέει- οικολογικούς!!! Εκεί χρειάστηκε να συγκρατήσω τον Γιώργο, τον αρχηγό της επιχείρησης, να μην τον πιάσει απελπισία και τα παρατήσει. Πόσες και πόσες φορές κι αν έχω δει και έχω διαβάσει, να κάνουν κάποιοι τις βρωμοδουλειές τους και να τα φορτώνουν μετά στους «οικολόγους». Πράγματι κάποιοι είχαν κόψει κάποια λάστιχα σε κάποια μακρινή περιοχή. Γρήγορα όμως φάνηκε ότι ήταν «εσωτερική υπόθεση» -οι γνωστές διαμάχες ανάμεσα στους οικισμούς για τη διανομή του νερού.υ.γ. δεν ξέρω για τη «Κίνηση Πολιτών» (στην οποία, όπως ξέρεις, δεν ανήκω), εγώ πάντως δεν είμαι «οικολόγος». Άκου «οικολόγος» -χα χα!
Tuesday August 14, 2007 – 08:24pm (EEST)

ok then, until the first rains, let’s say that we are through with this business. Let’s move on.(pst= I have already jumped out of the bath tab naked and yelling: EUREKA!)

Tuesday August 14, 2007 – 11:22pm (EEST)

Γκρούβαλοι και γκρουβαλάκια
φτιάχνουν σένια φραγματάκια.
old photo enhanced
Wednesday August 15, 2007 – 11:32am (PDT)
Οι γκρούβαλοι και τα γκρουβαλάκια έμαθα ήταν από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Ευρώπης. Προφανώς το παίζουν be free -προσπαθούν να το καθυστερήσουν όσο μπορούν να μην τους μασήσει το σύστημα, να μαζέψουν εμπειρίες. Το ότι ήταν μια Αμερικάνα ανάμεσά τους με κούφανε. Δεν κατάλαβα και δεν έμαθα γι αυτό.
Wednesday August 15, 2007 – 10:57pm (EEST)
.

Comments (1)

Διασχίζοντας Αγκαθότοπους («Η Φύση ως Βίτσιο» -Πρόλογος)


.
.

girl in spiky thorns Ikaria

.

.
ΔΙΑΣΧΙΖΟΝΤΑΣ ΑΓΚΑΘΟΤΟΠΟΥΣ
(Πρόλογος)

Ikaria thornland (1)

CROSSING THORNLANDS
(Forenote)

Από την αμηχανία μου και για να καθυστερήσω να περιγράψω («όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, 10 μέρες κοσκινίζει») για το παράξενο πράγμα που μ’ αρέσει να κάνω στηνΕλληνική ύπαιθρο (…), είχα φτιάξει μια μακροσκελή εισαγωγή («περί ανέμων και υδάτων, περί ποντικών και γάτων»), την οποία όμως ύστερα βρήκα το θάρρος κι έσβησα.

.

.

Happy in your bushland, oh Ikaria! (1)

.

Λοιπόν, κατ’ αρχήν, να ξεμπερδεύουμε με την τέχνη, την ομορφιά, τις λήψεις, τις δόσεις, τις πόζες, το σεξ και γενικά όλα αυτά –youknow. Εδώ είναι μια πανέμορφη κοπέλα και καταπληκτική φωτογράφος. Πηγαίνετε να δείτε τις home-made καλλιτεχνικές φωτογραφίες της. Μετά, όσοι από σας, ελάτε πάλι πίσω -εφόσον δεν τα ‘χετε παίξει εντελώς και μπορέσετε και ξαναβρείτε το δρόμο, εννοείται.

.

.
.
03 bushes-ikaria

Εγώ δεν της μοιάζω καθόλου. ‘Οπως βλέπετε, είμαι μαυριδερή, κοκαλιάρα και νευροσπαστική. Η καταγωγή μου είναι από την Κρήτη. Δεν ξέρω, ούτε με ενδιαφέρει να βγάζω φωτογραφίες. (Ξέρω όμως να επιδιορθώνω φωτογραφικές μηχανές.) Βασικά είμαι άνθρωπος της δράσης. Κάνω πολλά, όμως σ’ αυτό το μπλογκ για την ώρα θα γράψω μόνο για τους αγκαθότοπους. Είναι ένα είδος slow trekking που κάνω μόνο εγώ και 3-4 άλλοι που ξέρω.

.

.

Ikaria thornland (2)

.

.

Για να διασχίσουμε έναν αγκαθότοπο (χωρίς να κόψουμε ή να τσαλαπατήσουμε τα φυτά, και χωρίς να καταματωθούμε) χρειάζεται πάρα-πάρα πολύ ώρα. Είναι μια τρομερά αργή δραστηριότητα. Ευχαριστώ την Ελένη για τη φιλοξενία στην Ικαρία και για τις άπειρες ώρες καλής συντροφιάς. Ευχαριστώ και τον Άγγελο για την καθοδήγηση. Και ευχαριστώ και τους δυο για τις φιλοσοφικές συζητήσεις. Χάρη σ’ αυτές η “διάσχιση αγκαθότοπου” απέκτησε το σωστό ιδεολογικό υπόβαθρο κι έτσι μπόρεσε άνετα να γραφτεί στο χαρτί.

Αθηνά Σκ.

.
Σας άρεσαν οι φωτογραφίες της Ανιέλας στο λινκ;
Δεν τα τρώω εγώ κάτι τέτοια
votes: 1
Τρελάθηκα
votes: 2
Μου ήταν αδιάφορες
votes: 0
Έτσι κι έτσι
votes: 1
Θα ήθελα να δω την Ανιέλα στους αγκαθότοπους
votes: 6
.

Comments

(4 total)

Hey, you are far prettier and more real and far prettier than Miss Aniela!

😃

Thursday March 1, 2007 – 01:06pm (PST)

’cause no time to write an e-mail, just letting you know the picture in my blog was created on your original by the guys at work in no time

Thursday March 1, 2007 – 01:09pm (PST)

~ χειροκροτήματα ~
Δεν είσαι μαυριδερή, κοκαλιάρα και νευροσπαστική. Είσαι μια αέρινη, γυμνασμένη αγκαθο-βάτισα και σπουδαία πρακτική φιλόσοφος!
Μακάρι να μπορούσα…

Saturday March 3, 2007 – 12:04am (EET)

Τι λες; Να ανοίξω μια σχολή «slow movement» στην Ικαρία; 🙂

Wednesday March 7, 2007 – 09:51am (EET)

.

Comments (1)