Posts Tagged goats

Nice to see you Mr. Briareus or whoever you are…


.

.

________

__

Giant Waterspout or «Funnel Cloud» a few miles north of Samos, September 2008.
Photo copyright © Source: blog of the «Active Citizens of Samos»
.
http://www.petinsurance.com/healthzone/pet-horoscopes/~/media/All%20PHZ%20Images/Pet%20Horoscopes/capricorn.ashx
.
photo
.
.
.
Wednesday September 24, 2008 – 08:03pm (EEST)
.
.
.
.

Comments

(3 total)

Ήρθε κι έδεσε με τα προηγούμενα ο Ανεμορούφουλας!

Thursday September 25, 2008 – 08:52pm (EEST)

.

It’s a wild, wild world!

Friday September 26, 2008 – 03:24am (PDT)

.

~wizzard of oz~

Monday October 6, 2008 – 12:43pm (PDT)

.

.

Σχολιάστε

Ποιος Έγλυψε το Δάχτυλο της Μοναχής Καλλίστης


.

Devil's nuns Ikaria

.

.

___Η αδελφή Αλιένα, μητέρα Ηγουμένη μεγάλου και πλούσιου Μοναστηριού, έγραψε και αφιέρωσε στη φτωχική μας σκήτη που δέρνεται από τους πειρασμούς  το ακόλουθο περιπετειώδες, ψυχωφελές και σωματοφελές ποίημα.

Ευχαριστούμε Γερόντισσα!
Enjoy ☺ Sisters!

ҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖ

Й ταν πρωί τ’Αυγούστου μετά τη ροδαυγή
κι η μοναχή Καλλίστη μετά την αγρυπνίαν
μετά τον Όρθρον κι έπειτα από την Λειτουργίαν
ησθάνθη μίαν φούντωσιν καθώς και μίαν λάβρα
που ίσως της προκάλεσαν τα ράσα της τα μαύρα
ή ίσως και ο καύσων συνήθης εις το θέρος
ή ακόμη κι ο διακαής εις Κύριόν μας έρως…
.
Й καλογραία εκοίταξε τριγύρω της με τρόμον
μην κι η ηγουμένη πάνω της το βλέμμα της γυρίσει
και όπως δεν εδύνατο να εύρη άλλη λύση
διά την μαύρην φούντωσιν που ένοιωθε στο στήθος
-καθώς απαγορεύεται εις μοναχάς ο ζύθος-
εσκέφθη να ξεφύγει με ελαφράν την πίστη
ακόμη κι απ’ την νεαράν δόκιμον Θεοπίστη.
.

Єβίασε το βήμα της και το ‘καμε ταχύ
κι εδιάβη τον αυλόγυρον με μύριες προφυλάξεις
καίτοι ο γέρων –ως γνωστόν- δεν επαινεί τοιαύτες πράξεις.
Τρέχει γοργά εις σύδεντρα πέρα απ’ τις βατουλιές
επάτησε και κάποιων πτηνών τις κουτσουλιές
κι ευρέθη αίφνης εις του δάσους το κέντρον
όπου και πέφτει πυκνή η σκιά των δέντρων.

.

Ŧ ο βλέμμα της υπέπεσεν εις ένα ποταμάκι
όπου κυλούσε λαγαρόν και δροσερόν νεράκι…
κι ευθύς τα ράσα της πετά κι αμέσως τσιτσιδώνεται
και πέφτει βουρ εις το νερόν και λέει κι «άχου, άχου»
καθώς αισίως κολυμβά πλησίον ενός βράχου
και χαίρει άκρως κι αρχινά να ψέλνει και τροπάρια
ύμνους, πολλά κοντάκια, καθώς και εξαποστειλάρια.

.

Ǒ ταν δροσίστη επαρκώς εβγήκε απ’ το ποτάμι
και εξαπλώθη παρευθύς εις στο χλωρόν χορτάρι
και κλείουσα τους οφθαλμούς εσκέφθη με καμάρι
πως ήτο η κολύμβησις εις όποιαν έχει χρείαν
μεγίστη ωσαύτως ηδονή περί την μεσημβρίαν.

.

Қ αθώς αυτές αι σκέψεις περνούν απ’ μυαλό της
εις αίγαγρος βοών το «μπε» γλύφει το δάχτυλό της.

.

__ҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖҖ


.

.

Saturday November 28, 2007 – 12:51pm (EET)

Next Post: Master Scolopendra keeps my blog safe

Previous Post: Simply Arbutus

.

Comments

(6 total)

.
Αδερφή Καλλίστη,
η Μονή μας να σας στείλει εγκάρδιες του Κυρίου ευχάς διά την γενναιόδωρον προσφορά σας. Εις εκ των προσκυνητών διαβεβαίωσε την ταπεινότητά μας ότι θα μας αποστείλλει επωφελή διά την σωτηρίαν της αθλίας ψυχής μας φυλλάδια περί του βίου της Οσίας Θεοκτίστης της Λεσβίας.
τρώνε λουκουμάδεσ... by Karl Hauser
Αναμένομεν μετ’ ανυπομονησίας και μετά παρρησίας σας ευχόμεθα βίον χριστοφελή.
Ασπάζομαι την δεξιάν σας
Γερόντισσα Αλιένα, δούλη Κυρίου.
.
Saturday November 28, 2007 – 03:04am (PST)

.

Ναι ναι τρέχω η ευλογημένη!.. Οι άλλοι λένε τα λόγια τα παχιά κι εγώ μετά πρέπει να αντιγράφω και να ιστορώ τα χειρόγραφα! Βαριά η καλογερική…(ας μην έβρεχε καρεκλοπόδαρα και θα σας έλεγα που θα ‘μουν τώρα…)

Ασπάζομαι το μέγα δάχτυλο της δεξιάς σας πόδας. Τι ωραίο βερνικάκι αλήθεια!

.

Saturday November 28, 2007 – 01:11pm (EET)

.
Υ.Γ. Αυτό το αγοράκι στη φωτό μου θυμίζει το Θύμιο. Μπας και είναι;
.
Saturday November 28, 2007 – 05:42am (PST)
.
Sister Aliena? Miss Aniela? What the F♥☺☼♥♥☺☼♥♥♪ is going on here�?�
.
Saturday November 28, 2007 – 11:17am (PST)
.
– Όχι το Θύμιο. Τον αδελφό Θωμά ήθελες να πεις σεβαστή γουμένισα.
– Γ** τα bugs του blog 😛
– Soulsister Eliena?
.
Sunday November 29, 2007 – 02:18pm (EET)
.
Τώρα ξύπνησα. Χτες νύχτα παίξαμε το rpg σκετσάκι με το Θωμά (όχι σε λιβάδα ποταμού, αλλά στη μπανιέρα). Ήταν τέλεια και βγήκε το σενάριο πιστά. Με μόνη διαφορά ότι ο Θωμάς έκανε τα ‘άχου’αχου’ γλύφοντας το δάχτυλο και εγώ τελικά έκανα το «μπεεε!»
Τι να κάνουμε; Στη ζωή είναι αλλιώς.
.
Sunday November 29, 2007 – 02:23pm (EET)
.

Comments (1)

Μια Φαντασίωση


.
….

κοιτάζοντας μια «Βοσκοπούλα» του Bouguereau. από τη συλλογή φωτό : hashishshaker

Τον περασμένο μήνα η οικοδέσποινα και καλύτερη φίλη μου, η Ελένη, πάλευε με ένα λεύκωμα με βοσκοπούλες του Μπουγκερώ…

The Young Shepherdess by William Bouguereau France 1885 Oil on canvas (2)

The Young Shepherdess by William Bouguereau France 1885 Oil on canvas (3)
The Young Shepherdess by William Bouguereau France 1885 Oil on canvas (1)
The Young Shepherdess by William Bouguereau France 1885 Oil on canvas

Όταν παράταγε το βιβλίο, τύχαινε πάντα να μένει ανοιχτό σ’ αυτή την εικόνα. Επειδή απαγορεύεται αυστηρά να της πειράζω τα βιβλία και τα χαρτιά, κατάντησα να πάθω πλύση εγκεφάλου με αυτήν τη συγκεκριμένη «ακαδημαϊκή» βοσκοπούλα…

The Shepherdess

Το βιβλίο με τον Μπουγκερώ ήταν ανοιχτό όπως πάντα στη συγκεκριμένη σελίδα, όταν τώρα με τις φωτιές η τηλεόραση έτυχε να δείχνει ένα τοπίο της νότιας Εύβοιας. Ήταν από μια περιοχή που είχε καεί πριν αρκετά χρόνια και ξαναφύτρωσε. Εδώ κι εκεί ήταν συστάδες με δέντρα, θύσανοι με θάμνους κι ανάμεσά τους χορτάρι! Ενώ η κάμερα εστίαζε πιο μακριά σε κάτι βουνά με δάση που κάπνιζαν, σε πρώτο πλάνο έβλεπα εγώ (toagrimi) ένα ξαναγεννημένο «παραδοσιακό» βοσκοτόπι! Και δίπλα ακριβώς στην τηλεόραση κιούνταν ο καταραμένος πίνακας του Μπουγκερώ. Είπα «κιούνταν» επίτηδες. Μέσα από το βασικό Κρητικό ένστικτό μου, εξαιτίας του συνδυασμού Μπουγκερώ και Megachannel, πυροδοτήθηκε και ξεπήδησε μια φαντασίωση

Να ‘μουνα, λέει, βοσκοπούλα;

Αληθινή βοσκοπούλα –με κοπάδι, με σκύλο, με τσιγκελωτό ραβδί κι ipod. «Καλή» βοσκοπούλα, «οικο-βόσκισσα». Να περιπλανιέμαι, να διασχίζω ερημιές (μήπως αυτό δεν κάνω και τώρα;), να καθαρίζω τα δάση, να τα προσέχω. Να βρίσκω τα νερά, να τα προσέχω. Να οδηγώ τους χαμένους πεζοπόρους (όλο πιο πολλοί κυκλοφορούν τελευταία –ευτυχώς). Να παραπλανώ τους κυνηγούς. Να ανακαλύπτω τα κρυφά μέρη που πάνε τα φορτηγά και πετάνε μπάζα και σκουπίδια.

The Young Shepherdess by William Bouguereau France 1885 Oil on canvas

Να ρίχνω καρφιά να τους σκάω τα λάστιχα.

Να ‘μουνα βοσκοπούλα στην Ικαρία;

Το σκέφτομαι τώρα που παίζει να μείνουμε μόνιμα στο νησί. Το τυρί και το γάλα πιάνουν καλή τιμή. (Ξέρω να φτιάχνω ένα πιπεράτο τυράκι –τύπου chèvres– άλλο πράγμα.) Κανείς νομίζω δεν θα με παρεξηγήσει, δεν θα με κοροϊδέψει. Ίσα- ίσα που ευχαρίστως –πιστεύω- θα με άφηναν να περνώ από τα χωράφια τους και να τα καθαρίζω με το κοπάδι μου. Στα εγκαταλειμμένα χωράφια, στα έρημα (άχρηστα;) δάση, έτσι θα λιγοστέψει λιγάκι ο κίνδυνος της φωτιάς.

The Young Shepherdess by William Bouguereau France 1885 Oil on canvas (2)

Θα ‘μουνα μια αυτοδημιούργητη, αυτοχρηματοδοτούμενη βοσκοπούλα. Δεν θα κοιμόμουν με κομματάρχες. Δεν θα δεχόμουν καμιά Ευρωπαϊκή επιδότηση. Έτσι κι αλλιώς, χιόνι, βροχή, λιοπύρι, ποδαρόδρομος, άγρια ζώα, μαμούνια, δεν με τρομάζουν. Δεν συγκρίνονται με ένα πρωινό μποτιλιάρισμα στην Πέτρου Ράλλη…

Ωπ! γιατί ξαφνικά μου φαίνεται τόσο εύκολο; Και όμως. Τα έβαλα κάτω και είδα. Χρειάζομαι τουλάχιστον μια 12άδα κατσίκια. Θα έχω τρεις αρχη-γίδες, τη Φυρή, τη Ψαρή και τη Χιόνη. Ο τράγος θα λέγεται Πατερημός. Αν έχω κι άλλον, θα λέγεται Βαρεμένος! Έτσι, μ’ αυτόν τον απλούστατο τρόπο θα γίνω «κεφαλαιοκράτισσα» –θα έχω «κεφάλια» τα οποία θα γεννούν «τόκους»χα χα : ))

Γιατί ξαφνικά να μου φαίνεται τόσο εύκολο;

Έλα μ** στον τόπο σου!
μ π ε ε ε ε…

.

Sunday September 2, 2007

Next post: ΤΟ ΤΖΑΜΠΑ ΠΕΘΑΝΕ!!!

Previous post: Europe -fires actually

.

Comments

(20 total)

Για να καταλάβω τώρα το είδος της φαντασίωσης το άλιεν:
Είσαι να λέμε η βοσκοπούλα που την αγάπησε πολύ το αμούστακο παιδί κι αφού τονε φίλησες στο στόμα του ‘πες μ’ αναστεναγμό ότι για της αγάπης τον καημό είναι μικρός ακόμα;
Ή είναι αυτό το είδος της ειδυλλιακής νοσταλγίας σε πίνακες ακαδημαϊκών ζωγράφων με επιρροές από προραφαηλίτες και βικτωριανούς; Η αθώα παιδίσκη που έχει αυτό το κάτι στο βλέμμα, μεταξύ μην – πλησιάζετε – δαγκώνω – και -να – σκάσετε – αλλά – τις – ευαισθησίες – μου – δεν – τις – εκθέτω;
Προβληματίστηκα πάλι.
Monday September 3, 2007 – 01:18pm (PDT)
Περίμενε αλιεν. Μην τρομάζεις toagrimi. Πρόσεξες ότι δεν είναι highlighted entry; Μην τη τρομάζεις. Σπάνια γράφει δικά της πράγματα. Σίγουρα δεν θα είναι κάτι με ευαισθησίες. Παραπλανητική εισαγωγή για κάτι πολύ πρακτικό μου μυρίζει εδώ.
Tuesday September 4, 2007 – 01:10am (EEST)
Καλά. Αφήνω φαγάκι από μακριά και πάω και κρύβομαι και αναμένω.
Monday September 3, 2007 – 03:21pm (PDT)
@Eleni Alien : μην ανησυχείς …μητέρα
@ΑΚΚ : μην ανησυχείς …πατέρα. Θα είναι κάτι μάλλον πολύ βαρετό, όπως οι πίνακες του Μπουγκερώ.
Tuesday September 4, 2007 – 03:07pm (EEST)
Μπα περαστικό είναι… επειδή σιγά μην της μείνει κουσούρι με τον ακαδημαισμό… !
Τώρα η φαντασίωση μάλλον λόγω του κειμένου -μαγική εικόνα- που ακολουθεί… Να φαντασιωθούμε ως προς το περιεχόμενο του κειμένου ή ως προς τις προθέσεις της βοσκοπούλας του Bouguereau?

Wednesday September 5, 2007 – 11:59pm (CEST)

Κοίτα τι γίνεται! Ακόμα δεν έγραψες τίποτα (κι ούτε ανακοίνωσες) και έχεις τόσα σχόλια από μεγάλα προσώπατα (εμού συμπεριλαμβανομένου, βεβαίως). Καλά το λένε. Οι βοσκοπούλες και τα σχετικά είναι βαθιά μέσα στο συλλογικό ασυνείδητο. Αμέσως κάνει κλικ.
Friday September 7, 2007 – 12:24am (EEST)
Κλικ? Όχι σε μένα. Δεν το περίμενα σου είπα αυτό. Στην αρχή, είπα, «ξεφτίλα». Μετά σκέφτηκα (μεταξή μας) τον Κάιν.
Σοβαρά, πρακτικά, τώρα λέμε, τα δάση όσο κι αν μας φαίνονται ωραία, έχουν τα χάλια τους. «Κρακ-κρουκ» κάνουν τα γέρικα δέντρα με τη ζέστη. Χρειάζονται κόψιμο, άλλα θέλουν καθάρισμα.
Μη ήμαστε δογματικοί με τα κατσίκια. Άμα τα προσέχεις και τα βόσκεις (φιρουλι φιρουλα) κάνουν καλή δουλειά.
Friday September 7, 2007 – 11:22pm (EEST)
Και εγώ μαζί σου!!!Κάπως έτσι το’χω και εγώ το «θέμα» αλλά με laptop αντί για ipod!!!
Saturday September 8, 2007 – 12:49pm (EEST)
Λοιπόν, αγαπητή μέλλουσα «οικο-βόσκισσα» θες να κλείσουμε τη πρώτη σου δουλειά; Έχω δικό μου ένα δάσος 8 στρέμματα κι ένα κτήμα 12 στρέμματα μισό-μισό οικογενειακό. Ξέρεις που είναι. Και τα δυο, καθώς και η περιοχή ανάμεσά τους, θέλουν επειγόντως καθάρισμα «επαγγελματικό». Προς το παρόν για αμοιβή, προσφέρω ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα και μια άγρια βραχοπαραλία πιο κάτω (αυτά φυσικά μπορείς να πάρεις μόνη σου -έτσι το λέω).
Θεέ μου, γιατί κι εμένα ξαφνικά άρχισε να μου φαίνεται εύκολο;
Να ‘σαι καλά. Μου ‘φτιαξες το κέφι.
μπεεε…
Saturday September 8, 2007 – 01:09pm (EEST)
Όπα ένας, πελάτης!
(Γειά σου ρε γαιοκτήμονα…)
Μη ξεχνάς όμως πως είναι μόνο μια φαντασίωση. Κάτι ήθελα να δείξω. Κάποιο μήνυμα να περάσω. Να πω πόσο αποφασισμένη είμαι κάτι να κάνω, κι ας είναι κι αυτό άλλη μια τρελή εφεύρεσή μου, μια αυθαίρετη ιδέα, μια (καταδικαστέα;) μοναχική λύση.
Η φύση είναι τρομακτικό πράγμα. Αργά ή γρήγορα τα δάση, κάθε τι πράσινο στην Ελλάδα θα καεί. Όλη αυτή η βιομάζα θα καθαριστεί μόνη της! Θα γίνει κάρβουνο, πετρέλαιο για μετά εκατομύρια χρόνια.
Σήμερα έβαλα ένα ξερό χόρτο να ακουμπήσει για λίγο στην καυτή εξάτμιση της μηχανής του DT. Πήρε φωτιά!..
Σπίθες, κάψες παντού φυτίλια. Είναι φυσικό. Όμως δεν το αντέχει η ψυχή μου.Δεν θέλω τις γαίες σου, τις βραχοπαραλίες και τα ηλιοβασιλέματα. Έχω δικά μου. Αυτό που θέλω από σένα είναι, ότι κι αν γίνει, να μου φυλάξεις μια θέση στην ιστορία είτε για καλό είτε για κακό. Ιστορικός δεν ήσουνα κι είσαι ακόμα; Φύλαξε μου την υστεροφημία.(Ναι, καλά το καταλάβατε. Έχω μελαγχολήσει βαριά.)
Saturday September 8, 2007 – 11:16pm (EEST)
Αστο διαλο! Εβαλα τα κλαματα. Α:))γαμ:))θτ
Saturday September 8, 2007 – 11:18pm (EEST)
Αφού με κάρφωσες με τον Μπουγκερώ (και καρφώθηκες κι εσύ -καλά να πάθεις να κοιτάς ξένα πράγματα…), θα σε καρφώσω κι εγώ: άσε το μελό (που δεν σου παει) και άνοιξε ΤΩΡΑ τα ντοκουμέντα σου! UN-FAO http://www.fao.org/
Εμενα προσωπικα καθολου δεν θα με χαλαγε να γινοσουν «οικοβόσκισα» χρηματοδοτημενη απο το FAO του ΟΗΕ.
Αντε γιατι με θυμωνει οταν κλαις… Ριξε facts. Pame parapera.
Saturday September 8, 2007 – 02:08pm (PDT)
Αυτή τη στιγμή σκέφτομαι με τόσο πολλή δύναμη που ακούω να γυρίζουν τα σκουριασμένα γρανάζια του μυαλού μου. Ρε διαβόλισες, θέλετε να πείτε ότι ο περιφρονημένος FAO (λέω για τους αναγνώστες, FAO = Food and Agriculture Organization) του περιφρονημένου ΟΗΕ στηρίζει το project «οικοβόσκισες»???
zdoiing και καρα-γκλουπ!
please elaborate…
Sunday September 9, 2007 – 03:28pm (EEST)
Τί να πεις; Πεθαίνει ο παλιός κόσμος σιγά σιγά και μαζί του πεθαίνει και ένα μέρος του εαυτού μας που πρόλαβε να ζήσει μέσα του. Κουράγιο, ίσως κάτι καλό βγει από όλα αυτά.
Sunday September 9, 2007 – 04:49pm (EEST)
‘Αεινταααα! Νάτη! Εκδηλώθηκε. Μπράβο και σ’ ανώτερα! Τις επικροτούμε τέτοιες πρωτοβουλίες!
Συζητήσεως γενομένης για τον Κάιν ποιόνα ή ποιάνα πας να φονεύσεις; Κι επειδή εμένα η φαντασία μου οργιάζει και δεν έχω δει μέχρι στιγμή αδερφό, αλλά μια soulsister αρχίζω και ανησυχώ μπας και οι αναίμακτες προσφορές της αρέσουν στον ύψιστο και μία ωραία πρωία της πάρεις και το κεφάλι.
(Ελένη, πρόσεχε για καλό και για κακό. Γιατί τούτη εδώ κρατάει κι από νησί φονιάδων).
Άγγελε, το νου σου! Εσύ είσαι μυαλωμένος άγγελος.
Sunday September 9, 2007 – 11:41am (PDT)
Η μια Ελένη με μαλώνει. Η άλλη Ελένη με υποψιάζεται. Ο ΑΚΚ με λέει διαβόλισα. Μου ‘ρχεται να κρατήσω μούτρα. Αλλά ευτυχώς υπάρχουν ο Adespotos κι ο Guadalquivir…
Εγώ (toagrimi) (τη μανα μου εχω σφάξει -χάικω, χάικω…) λέω ότι τώρα ο Κάιν (ο βοσκός) κι ο Άβελ (ο γεωργός) πρέπει να ενωθούν. Οι πόλεις έχουν καταστρέψει τον πλανήτη. Όχι όλες, αλλά πάντως οι περισσότερες.
Πράγματι ο FAO υποστηρίζει το σχέδιο μου. Αλλά γι’ αυτό να περίμένετε το επόμενο entry. Μέχρι τότε Θα κρατήσω λίγα μούτρα τελικά.
Sunday September 9, 2007 – 09:52pm (EEST)

Άμα έχεις χρόνο (και αντοχές) διάβασε ένα σχετικό άρθρο εδώ http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,dt=09.09.2007,id=71241480

που μιλάει για σχεδόν τα πάντα.

Monday September 10, 2007 – 03:55pm (EEST)

ΟΚ αυτό ακριβώς εννοεί. Μόνο που εμείς το είδαμε, τ’ ακούσαμε, τρομάξαμε, τρέξαμε, έπαθε η καρδιά μας, χάσαμε το πανηγύρι. Τη Νανά και το Θωμά τους κοροϊδεψαν. Ευχαριστούμε Guadaliquivir. Ένα παρόμοιο άρθρο έχει βαλει to agrimi σε link στο προηγουμενο entry. Όμως για τους φιλόλογους που αγαπούν τα όμορφα γραμμενα, αντιγράφω την αρχή τουτουνού του άρθρου: «Αν πιστέψουμε τους δασολόγους, για τους οποίους το δάσος είναι ένας ενιαίος ζωντανός οργανισμός, έρχεται πάντοτε, περιοδικά, μια στιγμή κατά την οποία η συσσώρευση της ενέργειας υπερβαίνει ένα κρίσιμο όριο και η βλάστηση μετατρέπεται σε βιολογική πυριτιδαποθήκη. Η ενέργεια εκρήγνυται. Με δεδομένο τον νόμο που ρυθμίζει μια τέτοια διακύμανση, καταλαβαίνουμε ότι, ειδικώς για τις παρθένες περιοχές, το σημείο Ω ως προς την έκλυση της ενέργειας, βιολογικά νομοτελειακό, προαναγγέλλεται με μιαν υποψία επικείμενου ξεσπάσματος που κυκλοφορεί στον αέρα όλο και πιο απειλητική. Κλαδιά και θάμνοι, φύλλα και καρποί, τα απειράριθμα εύφλεκτα στοιχεία του λαβύρινθου της φύσης, συντονίζονται με το άγχος της αντίστροφης μέτρησης…»

Monday September 10, 2007 – 01:13pm (PDT)

>>:))>-*-<((:<<

«Αχ να’ μουνα…»
Τι όμορφο entry. Τρίτη 28 Απριλίου 2009, δυο χρόνια μετά και είναι σαν τώρα.

Tuesday April 28, 2009 – 01:29pm (EEST)

.
….

3 Σχόλια

Ikaria actually (August 2007)


.
….
.
.,,,

.

Εγώ (toagrimi) ερασιτέχνης blogger, αναδημοσιεύω άρθρο μιας Καριωτίνας, επαγγελματίας δημοσιογράφου, της Νταϊάνας Κόχυλα – «ΤΑ ΝΕΑ» (17 Αυγούστου 2007) Ναι, έτσι είναι, ρε γμτ. Ευτυχώς όχι σε μας, αλλά πιο πέρα στις Ράχες, ναι έτσι είναι τα πράγματα. Καημένε αγγελούκο… Πρόσεξε μη σε πατήσουν (από τη μία μεριά) τα Hummer και (από την άλλη μεριά) οι χούλιγκανς γκρούβαλοι. Είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Όμως κι αυτό θα περάσει. Κάνε υπομονή. Σε λίγες μέρες θα έχουμε συνάντηση. Καλή ιδέα το μπριάμ, έτσι;

μπριαμ στη γαστρα

_______________________________

Φάγαμε… «Στου Τσουρή»
Καθώς το γράφω αυτό, ζούμε στην Ικαρία τη μεγαλύτερη αύξηση τουρισμού που έχει περάσει ποτέ το νησί. Τόση που τον Δεκαπενταύγουστο, κάτι τουρίστες έστησαν τη σκηνή τους στο μπαλκόνι ενός φίλου στον κεντρικό δρόμο του Χριστού, μέχρι φυσικά να τους διώξει. Υποδομή για τόσο κόσμο δεν υπάρχει ακόμα στο νησί· το νερό είναι τεράστιο θέμα και πρόβλημα, οι παραλίες και τα μονοπάτια, τουλάχιστον κοντά στο κέντρο των Ραχών, το πιο τουριστικό μέρος του νησιού, έχουν καταβρωμίσει από σκουπίδια (είναι αξιοσημείωτο πόση Coca Cola, σουβλάκια και παγωτά καταναλώνει ο κόσμος, κρίνοντας από αυτά που πετάνε παντού και εξίσου αξιοσημείωτο, που δεν έχουν βάλει οι δήμοι ανθρώπους να καθαρίζουν, ενώ οι ανεγκέφαλοι ακόμα καίνε τα σκουπίδια στις χωματερές με αποτέλεσμα να μυρίζει πλαστικίλα η περιοχή του Εύδηλου). Οι στενοί δρόμοι, αυτοί που είναι στρωμένοι αλλά και οι χωματόδρομοι, γέμισαν Cayenne, Ηummer και Jeep, τα οποία δεν χωράνε και οδηγούνται από πρωτευουσιάνους που νομίζουν ότι βρίσκονται στην εθνική οδό  (μέχρι να πέσουν από κανένα γκρεμό, όπως έγινε εδώ κοντά χθες το βράδυ). Μέχρι ρέιβ πάρτι (δύο, παρακαλώ) έχουν γίνει φέτος .
.
Hummer in Ikaria!

Με τέτοια αύξηση λοιπόν, κάπου πρέπει να φάει όλος αυτός ο κόσμος. Η ντόπια κουζίνα είναι απλή και σχετικά φτωχιά. Ο φίλος και συνάδελφος Η. Μαμαλάκης έκανε πάλι μοδάτο το κολοκάσι και χθες κάποιος με ρώτησε για μια καντίνα εδώ, στα πέριξ των Ραχών, για την οποία άκουσε ότι το μαγειρεύει.
Εγώ όταν δεν τρώω στην αυλή μου πηγαίνω σε τρία- τέσσερα εστιατόρια, είτε για ντόπια πιάτα, όπως τα πιτάκια με μάραθο (τον μαζεύουν την άνοιξη και τον βάζουν στην ψύξη) είτε για ψάρι (τον Αύγουστο είναι δυσεύρετο). Το κατσικάκι, κλασική τροφή στο νησί, το αποφεύγω διότι αυτά που είναι «ελευθέρας βοσκής» απογυμνώνουν τη χλωρίδα των βουνών που κατοικούνται ανεξέλεγκτα (30.000 μάλιστα) για τη βαμβακόπιτα (υποπροϊόν του πιο ραντισμένου και γενετικώς μεταλλαγμένου φυτού της Ελλάδας), με την οποία ταΐζονται από τους «βοσκούς». Είτε αυτό είτε βόσκουν κυριολεκτικά κάτω από το σύννεφο των χωματερών.
Γνωρίζω ότι ίσως το παράκανα στην εισαγωγή μου για να παρουσιάσω ένα απλό ταβερνείο στην άλλη πλευρά του νησιού, στην πρωτεύουσα μάλιστα, όπου πάμε για να ησυχάσουμε στις δύσκολες ημέρες του Αυγούστου. Μιλώ για το εστιατόριο του Τσουρή πάνω στον κύριο δρόμο του Αγ. Κηρύκου, με τραπέζια που βλέπουν το γραφικό λιμάνι και με μαγειρική που είναι απλή, σπιτική, αλλά και που καμιά φορά εκπλήσσει.


Μέχρι αστακό έχουμε φάει εδώ, όταν υπάρχει (τα «κόκκινα» βράχια της Ικαρίας έχουν πολύ αστακό, μέχρι και «αμερικάνους» όπως αποκαλούν τον αστακό Ατλαντικού ο οποίος έφτασε εδώ από το σχέδιο Μάρσαλ!). Τα λαδερά του καλοκαιριού, από μελιτζάνες μέχρι φασολάκια, είναι όλα εξαιρετικά νόστιμα. Το χταπόδι κρασάτο που δοκιμάσαμε πρόσφατα είναι πλούσιο πιάτο με μεγάλο χταπόδι, το οποίο «συμβιβάζεται» δίπλα σε μια χούφτα σπιτικές τηγανητές πατάτες. Τα γεμιστά έχουν γεύση μαμαδίστικη. Το μπριαμ- κατσαρόλας και όχι φούρνου- είναι όσο λαδερό χρειάζεται για να βουτήξεις μπόλικο ψωμί. Το κύριο χάρισμα του Τσουρή όμως είναι η τοποθεσία, μέσα στην κωμόπολη του Αγ. Κηρύκου. Δροσισμένο από τη θάλασσα, χωρίς καμιά βαβούρα τουριστική, είναι μαγαζί όπου ο ιδιοκτήτης γνωρίζει την πελατεία του και ως εκ τούτου προσέχει τι θα σερβίρει.

«Στου Τσουρή», Άγιος Κήρυκος Ικαρίας
.

.

Saturday August 18, 2007 – 11:31pm (EEST)

Next Post: iT’s gOt To rAin nOw!

Previous Post: The Ikarian Dance actually

.

Comments

(4 total)

.

Καλά τα λέει η Νταϊάνα. Αλλά εντάξει, δεν συμβαίνει και κάτι τρομερό. Η Ικαρία, το πιο άσημο από τα μεγαλούτσικα νησιά, έγινε της μόδας. Το ίδιο «έπαθε» και η Λήμνος, απ’ ότι μαθαίνω. Δεν είναι αναγκαστικά κάτι κακό. Εξάλλου, το θέλαμε κι εμείς λίγο. Αύγουστος είναι και θα περάσει.
Ελπίζω ότι γενικά θα μείνει κάτι καλό απ’ όλα αυτά. Θέλω να πω ότι θα αρχίσουν κάποιοι να ψάχνουν στα σοβαρά λύσεις για τα σκουπίδια, για το κάμπινγκ, για τα κατσίκια, για το νερό κτλ. –για τη περίφημη «διαχείριση» που λέμε και ξαναλέμε.
Γενικά πάντως έχουμε καλό κόσμο. Καλό νέο κόσμο που βρίσκει τρόπους και περνάει καλά. Όλο παρέες και βόλτες, συζητήσεις και γέλια ακούω και βλέπω. Για τα Hummer και τους χούλιγκανς/γκρούβαλους, οκ όπου υπάρχει κόσμος, υπάρχουν κι αυτά. Κανείς δεν δίνει σημασία.
Όταν χιονίσει και μαυρίσει ο ουρανός τον Γενάρη, όλα αυτά θα φαίνονται σαν ιστορίες από άλλο πλανήτη. Δεν είναι «παίξε-γέλασε» η Ικαρία να είναι «της μόδας» έτσι απλά.
Κι αν θες και κάτι άλλο, άκου: αφού η Ελένη δεν ταράχτηκε, δεν σφίχτηκε και δεν έπαθε πονοκέφαλο να φέρει βροχή κι ανεμοζάλη, τότε όλα είναι εντάξει. Μάλλον «λαμβάνει» καλά vibrations.υ.γ. 1: Έχει πολύ ωραία κορίτσια, Τα αγόρια πως τα βλέπεις;
υ.γ. 2: συνάντηση; Ωχ ναι, έχουμε συνάντηση. Ελπίζω να τα κάνετε όλα εσείς γιατί εγώ είμαι ένα όρθιο πτώμα. Μπριάμ ναι. Με φέτα ή καθούρα, οκ.
Sunday August 19, 2007 – 10:22pm (EEST)
I agree with AKK. I don’t think there is anything wrong -on principle- with a place becoming popular and fashionable. Ikaria deserves it and moreover it has something to teach. After all it’s for only August, isn’t it? I don’t feel at all «the tension» which is responsible for *my headaches* and I won’t ~make rain and gale~ righ now (we are fixing the roof :lol). It’s good that wE aRE nOT aLoNE!!! They are aliens, but what do you want? I was an alien once, wasn’t I? The same goes for you ~nan. If you weren’t an alien… ha ha!
Monday August 20, 2007 – 05:23am (PDT)
Με κάλεσαν σε ένα από τα rave parties και να ομολογήσω την αμαρτία μου …κολακεύτηκα! Έχω πατήσει τα 30!.. Απέφυγα τη πρόκληση γιατί ευτυχώς είχα babysitting το Σιδεράκι.
Θα με λιθοβολήσετε; Παρακαλώ όχι. Τα άκουσα ήδη από τον Θωμά και παίξαμε και 2-3 μπάτσες. Αυτός (και όχι εγώ) λέει πως παίζουν πολύ όμορφα αγόρια τριγύρω. Γι’ αυτό. Εγώ όμως έχω μάτια μόνο για τον (…)
Monday August 20, 2007 – 11:07pm (EEST)
😀 😀 😀
Το έχω ξαναγράψει ότι έχεις και μας κρύβεις πολλά !!!
Tuesday August 21, 2007 – 06:01pm (EEST)
.

Σχολιάστε

OFF THE RECORD #1


.
….
.

Faragi mou

.

.

A. visited today. We went to an unbelievably beautiful secret gorge. The excuse was to see if there was water left after the heatwave. There was very little. But the vegetation was lush. No goats there. It seems that nowadays goats stick around roads. Anyway, on D.T.’s request, inside that gorge A. took this photo of me «people in landscape” style.

.
.

The new sightseeing, by Nana Agrimi on Flickr

.

.

But we said that it would be exclusively for my blog and that none of these takes would be released anywhere else.

.

_____________________________________

Tomorrow is Eleni’s home cleaning day.
Not funny. _____________________________________

.

>>tsiou<<

=============
Confidential Update,
June 2008
=============

In this blog we learn that researchers have been looking in vain for traces of otters in Ikaria. The blogger comments that «Otter poo (and consequently the Otter itself) is more than likely a myth«…

.

    Hilopotami Ikaria

  All rights reserved 
.

.

Ikarian otterWell, maybe it isn’t. Maybe those young students were looking the wrong way. To find an otter, you have to behave like an otter. Wear very little and walk silently, slowly and smoothly upstream inside a lost ravine. And it’s not only an otter that you might meet there. Ikaria is an Arc of Noah. It’s enough to know where to look. The otter in Ikaria is not a myth. This photo taken with my underwater chemical camera, proves it.

============

End Confidential Update,
June 2008 

============

.
.

.

Wednesday July 4, 2007 – 10:05pm (EEST)

Next Post: THREATS XV -the house spider!

Previous Post: THREATS ΧΙV (at sea) -ΑΠΕΙΛΕΣ ΧΙV (θαλάσσιες)

.

Comments

(9 total)

So you chose that one! Good choice. I am still under your spell, agrimi-a mou. It was a privilege being w/ u there.
Thursday July 5, 2007 - 10:46am (EEST)
κοκινησε απο τον ηλιο το στηθος σου. πως το παθες εσυ αυτο; αχ θυσιες που θελει το «people in landscape»…
Friday July 6, 2007 - 03:33am (PDT)
Of course it’s not funny to clean the house for me. After so many people who have been there after me, it takes a small female Hercules like you to clean the mess. And you know I can’t deal with mice. But you, tamer of foes, can. I even think you might even enjoy the task! Anyway you know how grateful I will be. And of course after me, Sideraki.
Friday July 6, 2007 - 03:37am (PDT)
Ναι, λίγο κοκκίνησε. Τι να κάνουμε; Για να βγουν καλές φωτογραφίες χρειάζεται φως. Και το φως βγαίνει από τον ήλιο. Ο οποίος ως γνωστόν τον Ιούλιο ΚΑΙΕΙ! (κι ας είχα βάλει τα σούπερ ματζούνια μου) Πάντως ο φωτογράφος και ο Θωμάς κάηκαν χειρότερα! χα χα χουχα!..
Friday July 6, 2007 - 11:02pm (EEST)
Oh leave us alone with your house and all!
Friday July 6, 2007 - 11:03pm (EEST)
 Do you know you have a soulsister from Finland?
She is younger and less experienced than you and she comes from a conservative country where people don’t easily get rid of the clothes like you to do impossible wild river treks. Get in touch and tell her a few of your tricks and tips. Maybe she discovers your otter. We need a second photo as a proof!
Thursday June 12, 2008 - 02:48pm (EEST)
.
I would like to meet her. We would have a lot to talk about. I promise to keep my clothes on – lol – :-))
Thursday June 12, 2008 - 09:11pm (EEST)
I gave it a good thought and decided that we shouldn’t be afraid of poachers. We are moving on…
Friday June 13, 2008 - 12:33pm (PDT)
Gooood! I was telling you since the begining. Take me, for exapmple. If there were poachers, they would have captured and put me in a cage since ages. I would make numbers in a circus or zoo. And there are no poachers who work for embalmers either. The hateful practice to kill and embalm unusual animals to decorate with their corpses houses and restaurants (!) is extinct -even in Crete where it used to be the rule in the past. Please move on :o)
Monday June 16, 2008 - 01:18pm (EEST)
.

9 Σχόλια

« Newer Posts