Posts Tagged goats

Για λόγους τιμής


press for English

Μια Ιστορία Αγάπης
Μία Ταινία Περιπέτειας
Μια Πρωτοβουλία Εθελοντών

«…και το ποτάμι, άντε ρούσα παπαδιά, και το ποτάμι ήταν θολό,
και το ποτάμι ήταν θολό, θολό κατεβασμένο,
σέρνει λιθά-, άντε ρούσα παπαδιά, σέρνει λιθάρια ριζιμιά,
σέρνει λιθάρια ριζιμιά, δέντρα ξεριζωμένα,
σέρνει και μια, άντε ρούσα παπαδιά, σέρνει και μια γλυκομηλιά,
σέρνει και μια γλυκομηλιά, … λάστιχα φορτωμένη!»

(δημοτικό τραγούδι)

 

[Στις 18 Οκτωβρίου 2010 καταρρακτώδεις βροχοπτώσεις κτύπησαν την δυτική Ικαρία προκαλώντας μια άνευ προηγουμένου αιφνίδια πλημμύρα η οποία κατέστρεψε -μεταξύ άλλων- τη βλάστηση και ισοπέδωσε τις πλαγιές και την κοίτη του πολύ όμορφου φαραγγιού του ποταμού Χάλαρη, εκείνου που συνήθως οι επισκέπτες ονομάζουν «ποτάμι του Να». Εκτός από αυτό, αν όχι το χειρότερο, τουλάχιστον το ασχημότερο αποτέλεσμα ήταν ότι η πλημμύρα παρέσυρε και κομμάτιασε χιλιάδες μέτρα πλαστικών σωλήνων που ήταν απλωμένα κατά μήκος του ποταμού και χρησιμοποιούνταν για άντληση και άρδευση και τα σώριασε ανακατεμένα σε διάφορα σημεία του φαραγγιού μαζί με ξεριζωμένα δέντρα και βράχια. Έτσι, την επόμενη άνοιξη μια ομάδα από εθελοντές απαντώντας στο κάλεσμα του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας (ΟΠΣ Ικαρίας) αναλάβαμε να απαλλάξουμε το πληγωμένο φαράγγι από όλα αυτά τα σκουπίδια και να αφήσουμε τη φύση να φτιάξει τα πράγματα όπως εκείνη ξέρει καλύτερα. Το παρακάτω κείμενο είναι το χρονικό εκείνης της τεράστιας εθελοντικής δουλειάς. Γραφόταν σαν ημερολόγιο κάθε μέρα μετά τη δουλειά μέσα σε μεγάλη συναισθηματική φόρτιση και κούραση, γι’ αυτό μερικές φορές ίσως δεν διαβάζεται εύκολα.. Ωστόσο ελπίζω ότι οι φωτογραφίες θα βοηθήσουν.]

The broken sign at the entrance of the trail in the canyon with piles of branches and trees and plastic pipes on it Uprooted dead pine with pieces of plastic pipes Sad Lina

Ημέρα 1: Αρχές Δεκέμβρη, τρεις από το Δ.Σ. Του Ορειβατικού Συλλόγου Ικαρίας και άλλοι δυο φίλοι πάμε στη Χάλαρη να δούμε τον χαλασμό μετά την τρομερή κατεβασιά του Οκτώβρη. ΣΟΚ!. Καινούριο άγνωστο τοπίο. Χωρίς πλατάνια, σπηλιές, καταρράκτες, λίμνες. Γυμνό ίσιο ποτάμι, μεγάλο, πλατύ και με πολύ νερό. Και πολύ φως. Ανελέητο, άπλετο φως, χωρίς πουθενά μια σκιά. Στο φως αυτό φαίνονται παντού γύρω λάστιχα κομμάτια –χιλιάδες μέτρα μαύροι πλαστικοί σωλήνες υδροληψίας που παρέσυρε και διάλυσε ο ποταμός. Λάστιχα που δεν έπρεπε να ήταν εκεί, κι όμως ήταν, που γίναν κομμάτια, περιουσίες ολόκληρες στράφι, σκουπίδια. Κανείς δεν φανταζόταν πως ήταν τόσα πολλά. Σκεφτόμαστε: δεν μπορούμε να ξαναφτιάξουμε το παλιό ποτάμι, δεν μπορούμε να εξαλείψουμε τις αιτίες που προκάλεσαν τον χαμό. Μπορούμε όμως να βγάλουμε τα λάστιχα. “Μα δεν είναι δουλειά μας”, “Μα θα είναι δύσκολο”, “Μα τι θα τα κάνουμε;”, “Μα θα λένε πως τα χρειάζονται. Θα βρούμε τον μπελά μας…”. Όμως μας έχει πιάσει κάτι σαν νευρικό. Κάτι να κάνουμε. Να κάνουμε αυτό. Έστω συμβολικά. Να μαζέψουμε τα σκουπίδια. Για να μας περάσει ο πόνος. Για λόγους τιμής.

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

A dead pine with its roots on its trunk Another strangled pine The leveled riverbed 1 The leveled riverbed 2

Στο εξής ονομαζόμαστε “πρωτοβουλία εθελοντών”. Στήνουμε κείμενο, μαζεύουμε υπογραφές, κάνουμε αίτηση προς τον Δήμο Ικαρίας, κίνηση ελαφρώς παράλογη (“σας παρακαλούμε να μας αφήσετε να μαζέψουμε τα σκουπίδια”). Όμως απαραίτητη. Υπευθυνότητα, ενημέρωση, αξιοπιστία, λόγοι τιμής. Δίνεται η άδεια από τον Δήμο, μας υποστηρίζει και μία “επιτροπή κατοίκων του Να”, πάμε για ημερομηνίες και τελικά βγαίνει… Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ!

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

It's not art. It's trash Burdened and strangled pine Trying to take in the change This used to be a beautiful river pool where hippies swam naked

Ημέρα 2: Μεγάλη Πέμπτη. Ο Κ. περιμένει πολλούς εθελοντές. Έχει πάρει τοις μετρητοίς τη βαβούρα στο ίντερνετ. Ο Α. ανησυχεί για τον καιρό, για τα φουσκωμένα νερά, για το μονοπάτι που έχει καταστραφεί. Ο Γ. λείπει στην Αθήνα. Ο Λ. εμφανίζεται χαμογελαστός με τον σκύλο του, την Κ. -μασκότ κάθε επικίνδυνης αποστολής- που χαμογελάει κι αυτή. Νωρίς στο ραντεβού στο γεφύρι είναι ένα αυτοκίνητο, νομίζουμε πως είναι εθελοντές. Όχι, ήταν κάποιοι ξενύχτηδες που ξέμειναν. Γνωρίζουμε τον Δ. που μέχρι τότε τον ξέραμε μόνο απ’ το ίντερνετ. Πορτοκαλί φόρμα που γράφει “Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία”. Γνωρίζουμε την Κ. Δεν την ξέραμε, ξέραμε όμως τον σκύλο της, τη Β. Η Κ. φοράει μακρύ αδιάβροχο με κουκούλα, γαλότσες μέχρι το γόνατο. Καιρός βροχερός με βοριά, το ποτάμι βουίζει. Ο Γ. είναι στο εστιατόριο του Κ. στο Να και φτιάχνει σάντουιτς. Η Ε. έχει στείλει 150 ευρώ, αλλά η ίδια δεν ήρθε. Μας λείπουν άτομα. Ήμαστε απελπιστικά λίγοι. Αμηχανία. Ο Α. η Κ. ο Λ. ο Δ. αρχίζουμε να να μαζεύουμε λάστιχα. Μπαμ, σκάει ο “ξένος παράγων” (“Kalimera!”) -ο S. η J. κι η μικρή R. εξ Αγγλίας. Αδιάβροχα, δερμάτινες μπότες, πλεχτά μάλλινα, σκουφιά.

Ku the Volunteer in the rain Ro the Volunteer Kan the Watchdog

Si the Volunteer Ju the Volunteer Lef the Volunteer

Ωστόσο εξακολουθούμε να ήμαστε πολύ λίγοι. Ο Α. εξαντλημένος (“Τι κάνουμε εδώ;”). Η μικρή R. ρωτάει τη μαμά της που παλεύει με τα λάστιχα, “Mummy, what do normal people do in their holidays?” Γελάμε. Περνάει η Δ. Διαβάζει για πανελλήνιες κι έχει βγει βόλτα. “Πάρε κλαδευτήρι, πήγαινε μέσα!” Κοιτάμε το ποτάμι, το κομμάτι που καθαρίσαμε. Είναι ένα ποτάμι χωρίς λάστιχα. Ένα ποτάμι που δεν είχαμε ξαναδεί έτσι ακόμα κι όταν ήταν “στα καλά του”. ΟΚ λοιπόν. Κάνουμε μια καλή δουλειά!

Free Chalaris from broken Pipes - Day one Free Chalaris from broken Pipes - Day one Free Chalaris from broken Pipes - Day one

Free Chalaris from broken Pipes - Day one Taking a test - Day one Volunteer Val at Angelolivada - Day one

Μετά από ώρες για φαγητό στου Κ. γίνεται και μια καλή κουβέντα. Τέλος Ημέρας 2.

Dan the Volunteer Ku the Volunteer Sandwiches and wine for all

Ku Si Ju end of 1st day Heal the wounds Lou the Volunteer

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

Ημέρα 3: Μεγάλη Παρασκευή. Η πιο μεγάλη μέρα του πολέμου. Μια υπερπαραγωγή. Τα χαϊλάιτς : Εμφανίζονται δύο εθελοντές από την Αθήνα! Χάνουμε τον μάγειρα!Βρήκαμε νεαρό Αμερικανό Ικαριακής καταγωγής, που είχε κάνει στους Navy Seals και που αυτός και η κοπέλα του σκίστηκαν στη δουλειά! Εμφανίστηκε η Β., καθυστερημένη, μεσημεριάτικο, επικεφαλής ωστόσο, 3μελούς διμοιρίας ανδρών οι οποίοι ανδραγάθησαν. Ακόμα πιο καθυστερημένα εμφανίστηκε η Η. (σταλμένη απ’ τη Μ.) η οποία ωστόσο βοήθησε απίστευτα (τιμώντας τα όπλα της Μεσαριάς) στην πιο δύσκολη ώρα της ημέρας στο πιο δύσκολο σημείο του ποταμού. Ο εθελοντής Γ. (τιμώντας τα όπλα των Ραχών) σήκωνε δυο-δυο τα βαριά δεμάτια με τα κομμένα λάστιχα. Ο Α. ο Δ. κι ο Κ. που δεματιάζαμε τα λάστιχα με σύρμα, βγάλαμε κάλους στα χέρια. ο γέρο Β. από τις Κάτω Ράχες που “βόλευε” κι αυτός λάστιχα, κάποια στιγμή έβαλε φωνές από ψηλά, ζητώντας μας κάτι, και τρόμαξε τους Άγγλους που έφυγαν λέγοντας “I think we have a political issue in there…”. Φεύγοντας όμως στο δρόμο πέτυχαν και φωτογράφισαν ένα σπάνιο φρύνο! Εκτός από λάστιχα, τα μόνα άλλα σκουπίδια που βρήκαμε στη Χάλαρη ήταν μια ρόδα αυτοκινήτου, ένα πασσαλάκι αντίσκηνου και ένα… σουτιέν!

Greek power juice Va the Volunteer Our old handmade dam partly gone.

plane jet Tutti Volontari Mangiare Bene bra or bikini top?

Μετά από ώρες για φαγητό στου Κ. γίνεται πάλι μια καλή κουβέντα. Τέλος Ημέρας 3.

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

Ημέρα 4: Τετάρτη της Λαμπρής. Άχαρο βαρύ κουβάλημα. Παλιόκαιρος. Ήμαστε ελάχιστοι. Η Κ. είναι ήδη στο πεδίο, ατάραχη στη βροχή, ανεβάζει δεμάτια από τη μεγάλη Αγγελολιβάδα. Την αγαπά. Θέλει την περιοχή καθαρή. Φιλοτιμούμαστε και πιάνουμε δουλειά. Η Κ. πετάει δεμάτια από τη μια όχθη στην άλλη του φουρτουνιασμένου ποταμού στον νεαρό Κ που φρικάρει, παρόλα αυτά ανταποκρίνεται. Όμως ο πρωτόφερτος Χ., βλέποντας τι κάνουμε, γίνεται καπνός. Δεν τον ξαναείδαμε. Η φωτ. μηχανή του Α. φρικάρει κι αυτή και μπλοκάρει.

Ya the Volunteer Cook! Ko the Volunteer Di the Volunteer

Ja the Volunteer unaware of the camera Ja the Volunteer aware of the camera The last bundle

Μετά από ώρες για καφέ στου Κ. γίνεται και μια καλή κουβέντα. Τέλος Ημέρας 4.

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

Ημέρα 5: Κυριακή του Θωμά. Είμαστε… κανένας! Περνάει ο Γ. απ’ του Κ., βρίσκει την Α., έρχεται κι ο (άλλος) Γ., πίνουν καφέ, βρίσκουν δύο τουρίστες, οι οποίοι βρίσκουν άλλους δυο, πάνε για κουβάλημα, μυστήρια των μυστηρίων, δύναμη του τυχαίου…

βγάζουν τη δουλειά!!! 🙂

Making a flight of stonesteps in no time At the river bridge in Nas Out of the river and to recyclement
Di the Volunteer in a clean river

ΤΕΛΟΣ

In Nana to agrimi's blog: '2 photos from a future without goats and floods'Παράκληση:  Λίγα δεμάτια έμειναν ακόμα στο κάτω μέρος του ποταμού. Κάπως “θα κάτσει” και θα βγουν κι αυτά. Αυτή τη στιγμή το ποτάμι είναι (σχεδόν) καθαρό από κομμένα λάστιχα και άλλα σκουπίδια μέχρι την παραλία του Να. Όσα λάστιχα παραμένουν στον ποταμό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ αλλά λειτουργικές γραμμές άρδευσης. Πρέπει να παραμείνουν άθικτες γιατί, μολονότι παράνομες, καλύπτουν σοβαρές ανάγκες του μικρού τουριστικού οικισμού του Να και των γεωργικών εργασιών στις Κάτω Ράχες. Η δουλειά που κάναμε δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι δίνει σε κανέναν το δικαίωμα, περνώντας ή μένοντας στην περιοχή, να κόβει και να βγάζει λάστιχα από το ποτάμι με τη δικαιολογία ότι “είναι σκουπίδια” ή ότι “είναι παράνομα”. Ήδη η σύνδεση της περιοχής με το Δημοτικό δίκτυο άρδευσης/ύδρευσης βρίσκεται σε καλό δρόμο και θέλουμε να πιστεύουμε ότι η πρωτοβουλία μας βοήθησε στην ανάδειξη του προβλήματος και την αναζήτηση μιας μόνιμης και νόμιμης λύσης. Παρακαλούμε λοιπόν να γίνουν σεβαστές οι υπάρχουσες γραμμές. Ό,τι κόψαμε, κόψαμε. Και ό,τι βγάλαμε, βγάλαμε. Η δουλειά τελείωσε. Αν κάποιοι θέλουν να βοηθήσουν τη φύση του ποταμού να αναγεννηθεί γρηγορότερα, συνιστούμε να φέρουν και να φυτέψουν πικροδάφνες, ντόπια ποταμίσια φυτά που βρίσκονται παντού, φυτεύονται εύκολα οποιαδήποτε εποχή και δεν τρώγονται από τα κατσίκια. Ευχαριστούμε.

 

Για την Πρωτοβουλία Εθελοντών

Angelos K. Grav

.
. . .
. . .
.
.
.
.
.
Παρασκευή, 28 Μαίου, 2011
.
Next post: Summer window
.
Previous post: The New Savages
.
. . .

4 Σχόλια

Σαλεμένο Πατατάτο Σώζει Δάση



(update: διαβάστε και τα σχόλια από κάτω!)

Χαίρετε

Διάβασα κάπου ότι ο προϋπολογισμός προβλέπει μόνο 0,1% για το περιβάλλον. Ώρα να κάνουμε κάτι “εκ των έσω”. (Εδώ κολάει το “Στην κουζίνα σου εσύ!) Θα αγωνιστούμε με τις κατσαρόλες μας, συντρόφισσες, να φτιάξουμε ένα μενού πανηγυριού που θα βοηθήσει το περιβάλλον. (Εδώ κολάει το “Τρώμε φύση”) Συγκεκριμένα το περιβάλλον της Ικαρίας.

after the flood by angeloska

Ήταν θέμα που κρεμόταν βάρος στη συνείδησή μου. Κάτω από την από πάνω trash art φωτογραφία απ’ το μπάχαλο που άφησε πίσω της η μανιασμένη Χάλαρη καθώς όρμηξε από τα κατσικοφαγωμένα βουνά με φόρα 1000 d (1 d = 1 diaolos), καθώς και στη σχετική πονεμένη καταχώρηση στο μπλογκ του Ορειβατικού Συλλόγου Ικαρίας όπου μιλούν για “τροποποίηση του τοπίου” (sic), έριξα σχόλια σε στυλ μπλαζέ, λες κι ήμουνα τουρίστρια, ούτε συμπαραστάθηκα ούτε πρότεινα κάτι θετικό.

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Η Λίνα, ο ξεριζωμένος Πεύκος γίγαντας και τα κομμένα λάστιχα στην κατεστραμμένη  Χάλαρη

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Τώρα όμως που καταλάγιασε ο πόνος, θα πιάσουμε το πρόβλημα από τη ρίζα, ή μάλλον τη μία απ’ τις δύο ρίζες η οποία παρακαλώ, όπως θα δούμε παρακάτω, φυτρώνει στην κουζίνα!

Γνωστά Δεδομένα:

– Η υπέρμετρες καταστροφικές επιπτώσεις που είχε η μεγάλη βροχόπτωση του Οκτώβρη είχε και ανθρωπογενείς αιτίες.

– Σε συνδυασμό με τις μεγάλες κλίσεις (λόγος ύψους και εμβαδού) μια από τις αιτίες των καταστροφών ήταν η αποψίλωση και η ερημοποίηση των βουνών λόγω της ανεξέλεγκτης χρόνιας υπερβόσκησης.

– Ο αριθμός των κατσικιών “που υπερβόσκουν” διατηρείται υψηλός 1) εξαιτίας των επιδοτήσεων και 2) διότι το κατσικίσιο κρέας, σκέτο, βρασμένο ή ψητό, αποτελεί το βασικό πιάτο των (υπερ)πολλών καλοκαιρινών (υπερ)πανηγυριών όπου (υπερ)συρρέει (υπερ)πολύς κόσμος.

Profitis Ilias

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

3 mother pots feeding many by angeloskaΠαρατηρήσεις:

Το κατσικίσιο κρέας ως βασικό πιάτο του Καριώτικου πανηγυριού έρχεται από παλιά καλή αγροτο-κτηνοτροφική παράδοση,  που όμως τη χάλασε το “υπέρ”, η υπερβολή. Δεν είναι δυνατόν ένα μενού που σχεδιάστηκε για 50-200 άτομα να καλύψει 3000, ενώ ταυτόχρονα από 5-10 πανηγύρια που είχε άλλοτε το καλοκαίρι η Ικαρία να έχει τώρα πάνω από 100! Με τέτοια κίνηση και πελατεία θα φανταζόταν κανείς πως γίνονται εισαγωγές, κι όμως όχι, όλα τα πανηγύρια διαφημίζουν και πράγματι προσφέρουν ντόπιο κρέας! Τι τρώνε και πως ζουν αυτά τα έρμα χιλιάδες ζωντανά στο περιορισμένο εμβαδόν του νησιού δεν θα το σχολιάσω, γιατί είπαμε πως δεν θα μαι αρνητική. Θα εστιάσω σ ένα άλλο τρελό. Αρκετή ποσότητα από το πανάκριβα αγορασμένο (τόσο χρηματικά όσο και περιβαλλοντικά) κρέας μένει αφάγωτο στα τραπέζια όταν τελειώσει το πανηγύρι. Ο λόγος, σήμερα κόσμος δεν είναι λιμασμένος για πρωτεΐνες σε crude μορφή όπως παλιά. Δεν γλύφουν κόκαλα (αχ τι νόστιμα), δεν τρώνε πέτσες (αχ τι νόστιμες..), δεν πίνουν “ζουμί” (τι δυναμωτικό..) κι ας το προσφέρουν δωρεάν. Αγοράζουν κρέας είτε “γιατί είναι παράδοση” ή για να βοηθήσουν το χωριό που κάνει το πανηγύρι (είναι σαν έρανος για κοινωφελείς σκοπούς) και τσιμπάνε απ’ το ψαχνό, καταναλώνοντας δηλαδή μόνο κάτι περισσότερο απ το ½ περίπου της ποσότητας που έχουν αγοράσει. Το υπόλοιπο το πιο πολύ πετιέται στα σκουπίδια το πρωί καμιά φορά μαζί με τα πλαστικά τραπεζομάντιλα! Για να μην τα πολυλέμε, ειδικά στα μεγάλα πανηγύρια (που δεν είναι και λίγα) οι παραδόσεις έχουν διαστρεβλωθεί. Καλά, θα μου πείτε, δικές μας είναι οι παραδόσεις, ότι θέλουμε τις κάνουμε, γουστάρουμε να σφάζουμε, να βράζουμε και να ψήνουμε για 4 χιλιάδες κόσμο. Αν δε σ’ αρέσει, να μην έρχεσαι.

Να κάνετε ότι θέλετε κι εγώ ξέρω να αποστρέφω το βλέμμα μου και να περνάω καλά στο πανηγύρι.” λέω. “Να μην ακούω μετά να κλαίτε όταν γκρεμίζονται τα βουνά, ξεθεμελιώνονται τα σπίτια, πέφτουν οι δρόμοι και τα γεφύρια”.

Όλα άλλαξαν στη δυτική Ικαρία μετά τη μεγάλη βροχή και την πλημμύρα

Και συλλογίζομαι:

Αν τα πανηγύρια είναι (όπως έχει ειπωθεί πολύ σωστά κατά τη γνώμη μου στην Athens Voice νομίζω κάποτε) η βαριά βιομηχανία της Ικαρίας, με την ίδια λογική οι πρόσφατες καταστροφές θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν “βιομηχανικό ατύχημα”.

Και συμπεραίνω. Η ντόπια βιομηχανία έχει βλάβη!

Στην κουζίνα γρήγορα!

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

gantia mΣκοπός μας είναι να μειώσουμε δραστικά την ποσότητα κρέατος που καταναλώνεται στο Καριώτικο πανηγύρι, φτιάχνοντας ένα πιάτο που να είναι κοντά στην παράδοση, να είναι νόστιμο και με υλικά που βρίσκονται στο νησί το καλοκαίρι όταν δουλεύει η πανηγυροβιομηχανία την οποία υποστηρίζουμε με όλη μας τη ψυχή (ώπα!).

In Eleni's blog: Δεν αγοραζω ουτε τρωω αυτο που σκοτωνει το νησι μου.Έλα όμως που το σκέτο κρέας έχει ένα καλό: το κόβεις, το ψήνεις ή το βράζεις, αλάτι πιπέρι, κι έτοιμο! Ποια άλλη τροφή έχει τέτοιο πλεονέκτημα; Δεν θέλει ρώτημα. Η πατάτα! Από το καζάνι του Καριώτικου πανηγυριού θα βγάλουμε τουλάχιστον το μισό κρέας και θα βάλουμε στη θέση του νόστιμες πατάτες που φυτρώνουν μια χαρά σε ψηλά νησιά με οροπέδια όπως η Νάξος που είναι πιο γνωστή και know what και η Ικαρία!

A time to garden by egotoagrimi

Για αρχή, ορίστε το original Πατατάτο των Κυκλάδων όπως το κάνουν για τα πανηγύρια στην Αμοργό σε βίντεο με υπογραφή Μαμαλάκη. Αποδεδειγμένα ταΐζει πολύ λαό.

Στη συνέχεια εμείς, πειραματικό φαγητό είναι, θα κάνουμε διάφορες μαγκιές κι αλλαγές. Όμως θα κρατήσουμε το όνομα που είπε γι αστείο ο Μαμαλάκης για το Αμοργιανό πιάτο. Το πιάτο μας θα το πούμε “Σαλεμένο”!

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Πράγματι, θα χρειαστεί αρκετό σάλεμα. Όμως τι τους έχουμε τους άντρες;

Για να συντομεύουμε, στο λινκ εδώ είναι η βασική συνταγή “Πατατάτο” (για σπίτι) του Μαμαλάκη όπως βλέπουμε στο βίντεο να το φτιάχνουν στην Αμοργό. Κι εδώ είναι μια βελτιωμένη συνταγή της της Νταϊάνας Κόχυλα που είναι και Καριωτίνα, όπου αντί για μπελτέ, βάζουμε φρέσκια ντομάτα, όμως έχει παραλείψει το κρασί, μου φαίνεται περίεργο. Όσο για τα καρυκεύματα, είναι θέμα γούστου, στομαχιού και οικογενειακής ή τοπικής παράδοσης. Της μόδας τώρα είναι η πιπερόριζα τζίντζερ, γιατί όχι;

Σπιτικό Πατατάτο

Τέλος πάντων, δεν είναι δύσκολο φαΐ, κοκκινιστό κρέας με πατάτες να σκεφτείτε, όμως έχει ένα λεπτό σημείο, να μην λιώσουν οι πατάτες και καταντήσει κρέας με κόκκινο πουρέ. Μέσα σε καζάνι 50-200 λίτρων σίγουρα θα λιώσουν κι έτσι πριν τις ρίξουμε στο καζάνι, καλύτερα να τις σοτάρουμε στο λάδι για να σφίξουν κι έτσι θα γίνουν και πιο νόστιμες.

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Στο κοκκινιστό ή ριγανάτο με πατάτες εγώ (to agrimi) βάζω πρόσθετα λαχανικά και κάνω ένα τύπου pot-au-feu, αλλά πράσα και καρότα δεν έχουμε το καλοκαίρι. Έχουμε όμως μπόλικα ξερά κρεμμύδια που είναι φτηνά, πάνε τέλεια με κρέας και πατάτες και στερεώνουν τον άνθρωπο στο κρασί και στον χορό. Τώρα εγώ πάλι λόγω Κρήτης προτιμούσα το κοκκάρι, σα να λέμε, να μπασταρδέψουμε το κοκκινιστό να φέρνει στο στιφάδο που τραβάει και πιο πολύ κρασί (αφού μιλάμε για πανηγύρι). Άλλοι πάλι προτιμούν πιο κλασικό με μεγάλα κόκκινα κρεμμύδια ολόκληρα ή ψιλοκομμένα. Είναι θέμα γούστου. Εξάλλου τέτοιου είδους φαγητά δεν είναι haute cuisine αλλά μάνα μας Ελλάς, όλη η τέχνη είναι στο ψήσιμο ή και στο τηγάνισμα.

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Δοκιμάστε κι εσείς να μας πείτε, γιατί ήμαστε αρκετοί που συνεργαστήκαμε στο πειραματικό Project Salemeno και μας ενδιαφέρει η γνώμη σας. Μεταξύ αστείου και σοβαρού, να θυμάστε, προσπαθούμε να σώσουμε το περιβάλλον του νησιού

♥ που αγαπάμε♥ εδώ πέρα!

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Υ.Γ. Το παραδοσιακό κρέας στη λαδόκολλα ή το «ζουμί» μπορούν να σερβίρονται ως after.

Ούτως αλλέως μεθυσμένη να χορεύω μετά τις 3 τα ξημερώματα το χάνω. Ποιό περιβάλλον, ποιά ηθικη-ηηή??? Είναι ώρα για γουρουνιές και αμαρτίες… >:D 😳


Ξερή Ρίγανη Ικαρίας

.
.
Saturday December 24, 2010
.
.
.
.

19 Σχόλια

Some photos from a future without goats and floods


.

Drowsing on warm rock surface, by Nana agrimi on Flickr

.

.
.
.
.

Originally uploaded by egotoagrimi

egotoagrimi's buddy icon

Sophia Batovrina on Instagram Additional photos taken in 2019
by Sophia Batovrina on Instagram
.

.
Sunday, November 20, 2010
Updated: Saturday, July 27, 2019
.

4 Σχόλια

Η καταιγίδα δεν ήταν η μόνη αιτία της καταστροφής


____


__

TO BHMA online

ΜΑΧΗ ΤΡΑΤΣΑ | Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2010

Το ένα τέταρτο της ετήσιας βροχής «έπεσε» μέσα σε μόλις 28 ώρες το βράδυ της Κυριακής και τη Δευτέρα στην Ικαρία. Οι ουρανοί «άνοιξαν» και τα 303 χιλιοστά βροχόπτωσης που καταγράφηκαν από τον Μετεωρολογικό Σταθμό του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών ο οποίος βρίσκεται στη βάση του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος στην Ικαρία επέφεραν την καταστροφή. Η καταιγίδα ήταν πρωτοφανής, όπως αναφέρει ο κ. Ι.Κουτελίδας από το Αρχιπέλαγος. Το συνολικό ετήσιο ποσό βροχόπτωσης για το νησί του Βορείου Αιγαίου, όπως προκύπτει από τις καταγραφές του σταθμού για την περίοδο Αύγουστος 2009- Αύγουστος 2010, ανέρχεται στα 1.184 χιλιοστά βροχής. Δηλαδή, κατά την πρόσφατη καταιγίδα έπεσε το 25,6% της ετήσιας βροχής. Οι καταστροφικές συνέπειες του ακραίου καιρικού φαινομένου αποδίδονται όμως και στις ανθρωπογενείς παρεμβάσεις. Αρκετά από τα βουνά της Ικαρίας και ιδιαίτερα οι κορυφές τους έχουν υποστεί έντονη διάβρωση και έχουν απολέσει σημαντικό ποσοστό βλάστησης, με συνέπεια να αδυνατούν να ρυθμίσουν τη ροή των τεράστιων ποσοτήτων νερού της βροχής.

____

Overgrazed Ikarian mountain Atheras or 'Τα πανηγύρια καταστρέφουν την Ικαρία' by Nana Agrimi on Flickr'

____

«Η έλλειψη φυτοκάλυψης και η συνεπαγόμενη αδυναμία απορρόφησης των νερών από τον υδροφόρο ορίζοντα, καθώς και οι μεγάλες κλίσεις, οδήγησαν σε αύξηση της ταχύτητας επιφανειακής απορροής των νερών. Τα ορμητικά νερά συμπαρέσυραν το επιφανειακό γόνιμο έδαφος και κατέληξαν στους ποταμούς οδηγώντας τους σε υπερχείλιση και αύξηση της ορμής τους. Ο συνδυασμός όλων των παραγόντων οδήγησε σε εκτεταμένη διάβρωση και σε σημαντικές καταστροφές σε οικισμούς και καλλιέργειες» επισημαίνει ο κ. Κουτελίδας.

____

Μερικές ενδεικτικές φωτογραφίες: μια δική μου, και άλλες από το Newsbeast.gr και το Flickr.com

____

Ικαρία ¨Καταστροφή από τις πλημμύρες 4

____

Ικαρία : καταστροφή από τις πλημμύρες 2

____

near Larisse 3 by 2Lauran

____

view profile

____

Wednesday October 20. 2010
Previous post: Some Ikaria sounds

____

5 Σχόλια

Adam, the wandering farmer and seed collector.


.
.
“Long live Local Seeds! Long live our agricultural diversity! Preserve our ability to survive on this earth and live in vibrant self relaint communities and cultures!!”
My Photo
Here is a few pieces from Adam’s blog «A Year of Search of Seeds and Hope!» concerning his visit (after India, Punjab, Italy, Thailand, Ethiopia, Peru, Greece) to… Ikaria!
.
Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer
Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer
Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer
Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer
Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer
Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer
Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer Greece - Ikaria island by forbesfarmer

View out my window in Ikaria


Greece – Ikaria island
Originally uploaded by forbesfarmer

Thermal pool in the sea in Ikaria!


Greece – Ikaria island
Originally uploaded by forbesfarmer

Amazing. Those of you who know me, know that hot springs rank closely behind seeds as my favorite thing in this world
Read More……

Posted by Adam Forbes at 7:50 AM 0 comments

Read More……

Posted by Adam Forbes at 7:49 AM 0 comments

Sunset over the Sea

After a hard days work on a small farm in Ikaria!


Greece – Ikaria island
Originally uploaded by forbesfarmer

….

.

My first three weeks in Greece were spent on the island of Ikaria. Some of you have heard about Ikaria because it was featured in the news (CNN, BBC, and National Geographic) recently as a place where local people live the longest. When I arrived to the island, a large film crew was just leaving. They are part of a project called The Blue Zones which studies humans’ longevity and the reasons why in some areas people can live much longer than average. The reports painted Ikaria as a very remote, undeveloped island, in which people still live connected to the land. Some of the reasons they gave for the people’s health are that the Ikarians eat many wild greens, make teas from wild herbs, are not rushed and stressed, work outside or walk a lot, eat a balanced diet of local foods, and have a strong sense of community. After hearing this on my first day I had high expectations for the island. However, in my first days I ate no wild greens, felt the people were not kind, and wondered sadly through empty farm fields now filled with weeds. The island did not seem remote or magical to me – it seemed developed and very modern after coming straight from the Andes. Villagers did not greet me with soup or a potato as I passed their house and instead often ignored me or grunted quietly. Part of my disappointment is because the Blue Zone story exaggerated a good deal to make the news and a large part is because I simply had trouble adjusting to life in another new culture and way of life. After so many transitions this year I know that each country or drastically different place throws my emotions for a loop, but there is nothing I can do to stop this.

While walking back from the store with my yogurt Elias spotted me in his truck. He was headed to feed the animals and do some work on his farm. There were language barriers and I wasn’t sure if he had forgotten our meeting or what. However, everything seems to work out better than I could have guessed. He showed me all the parts of his farm (which jutted out over the sparkling blue sea!). We picked some plants along the walk and I harvested a sack full of wild oregano for the restaurant. Life is about the moments – not the days and there are few moments as beautiful as picking oregano and thyme while gazing out at the blue sea, with the wind in my hair.

Elias didn’t have time to show me many more plants, so I offered to help him work. This took him by surprise, but we were soon hard at work- digging and preparing the small fields to plant. After work I was fed a Greek feast by his wife and they refused any money. The next day our work continued: cleaning pig pens and planting tomatoes. After a hard morning work his wife made a picnic lunch for me (two homemade cheeses, local bread, cucumber, tomato, and local olives). I ran up the river which ends at the sea next to their hotel and dunked my sweaty body in the cool water. I ate every bite of the delicious food and fell asleep in the shade next to a rushing river. Upon waking I swam again in the cool water and frolicked naked up the valley. In the evening I worked again with Elias. As the sun set majestically over the sea we looked back on our work and enjoyed Elias’s homemade wine. Life couldn’t get any better!

I spent a few days with Elias and his wife Thea – working, running up the river, and feeling the calming powers of the sea. When I went to leave they would not accept a cent for the hotel room or all the huge meals they had fed me. At this time I became convinced of the Greek hospitality which everyone speaks of. People like Thea, Uncle Yiannis, and the other locals who I met during this week showed me what Greece has to teach me. They told me stories of the time they spent in America and how they couldn’t stand the life there. They hated having to compete with their neighbors over houses and cars, they missed the relaxed Greek life with less pressure to constantly work, and they longed for a community like the one which exists here in Ikaria. They may not farm much anymore – but they all still make their own wine, oil, and often cheese. Nearly everyone has a vegetable garden. They know which wild plants can be eaten and many save the ancient seeds from their garden – which are adapted to the harsh, sea conditions. It is very different from the agrarian lives of Peru or Ethiopia, but has a lot to teach me nonetheless.

…………………..

Posted by Adam Forbes at 8:32 AM

5 Σχόλια

Ο τρελός λόγος μιας τρελής κατάστασης – The insane reason for an insane situation


.
Γιατί κατά τη γνώμη μου ποτέ δεν θα σταματήσουν να επιδοτούν τα κατσίκια «ελευθέρας βοσκής» που καταστρέφουν το περιβάλλον στην Ικαρία.
.
.
.
.
.
.
.
.
photo
.
.
.
.
photo
.
.
.

__
_Crouched photographer in EMF & land erosion__desertification by Houndsworth_The state of the path by angeloska__

_

_

_I don't buy or eat what kills my island by angeloska_forest - deforest_λίγο Πέζι, λίγο φράγμα, λίγο Χάλαρης,...λίγον απ ούλα... by vitsero

_

.

Άρθρο στην Οικονομία της Ελευθεροτυπίας της περασμένης Κυριακής  ρίχνει φως προς στη σωστή κατεύθυνση όσον αφορά τον λόγο που υφίσταται αυτός ο κοινωνικά άδικος και, τουλάχιστον όσον αφορά τα κατσίκια, περιβαλλοντικά εγκληματικός παραλογισμός. Για κάθε «τρελή» κατάσταση, ψάχνε ένα «τρελό» λόγο. Διαβάστε:

_______________________________________________________

44 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ ΕΙΣΠΡΑΤΤΟΥΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΓΑΙΟΚΤΗΜΟΝΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Επιδοτήσεις γαλαζοαίματων
Του Φ. Γ. ΧΟΪΔΑ
Prince Charles 019
Επιδότηση 121 χιλ. στερλινών
θα πάρει ως αγρότης ο Κάρολος.

Τη μερίδα του λέοντος από τις επιδοτήσεις, που χορηγούνται στο πλαίσιο της πολυσυζητημένης Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, παίρνουν όχι οι φτωχοί και μικρομεσαίοι αγρότες, που -υποτίθεται- σκόπευε να ενισχύσει ο κοινοτικός νομοθέτης, αλλά βασιλιάδες, πρίγκιπες και βαθύπλουτοι ευγενείς.

Για να αρθεί ή να μετριαστεί αυτή η κατάφωρη αδικία, οι Βρυξέλλες έχουν επεξεργαστεί σχέδιο, που μεθαύριο διαβιβάζεται για μελέτη και διατύπωση παρατηρήσεων στα 27 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

«Ηγεμονικά» ποσά

Ετσι, οι περισσότερο σκανδαλώδεις περιπτώσεις του είδους βρέθηκαν στην αιχμή της επικαιρότητας και ο τύπος της Γηραιάς Ηπείρου παρουσιάζει τους γαλαζοαίματους καρχαρίες, που επωφελούνται από μια συγκεκριμένη πτυχή κοινωνικής… κοινοτικής πολιτικής.

Το θέμα προβάλλει ο βρετανικός τύπος, εφόσον η βασίλισσα και ο διάδοχος του θρόνου της Αγγλίας εμφανίζονται ως οι δύο πλουσιότεροι ευρωπαίοι «αγρότες», ενώ συμπατριώτες τους ευγενείς, απλοί πολίτες, με τεράστιες κτηματικές περιουσίες (κατάλοιπα από φέουδα των προγόνων τους), εισπράττουν κάθε χρόνο «ηγεμονικά ποσά» σαν επιδοτήσεις.

Το διόλου αμελητέο από την πηγή αυτή εισόδημα θα εξακολουθεί να είναι σημαντικό για τους «μεγαλοαγρότες» και με τις ανά κλιμάκια ποσοστιαίες περικοπές που το σχέδιο προβλέπει για τα άνω των 100.000 ευρώ αναλογούντα σήμερα ποσά:

* Από τις πλουσιότερες γυναίκες στον κόσμο, η βασίλισσα Ελισάβετ εισπράττει τώρα 544.000 στερλίνες ετησίως για τα κτήματά της που περιβάλλουν τους πύργους του Σάντριγκχαμ (στο Νόρφολκ) και του Γουίντσορ.

Η συνολική αυτή επιδότηση θα περιοριστεί σε 299.000 στερλίνες.

* Ο γιος της και διάδοχος του θρόνου Κάρολος, με πολλά και απέραντα κτήματα κι αυτός, που το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός του προέρχεται από αγροτικές εκμεταλλεύσεις συνολικής επιφάνειας κάπου 600.000 στρεμμάτων στο Δουκάτο της Κορνουάλης, εισπράττει επιδοτήσεις 225.000 στερλίνων το χρόνο και με τη μείωση που προτείνεται θα αρκεσθεί σε 121.000.

* Ο 81 ετών δούκας του Μάλμπορο, αρχηγός του ιστορικού οίκου των Τσόρτσιλ και κύριος του μεγαλοπρεπούς πύργου του Μπλένχαϊμ (στην αίθουσα μουσικής έχει γεννηθεί ο Ουίνστον Τσόρτσιλ), από 370.000 στερλίνες θα παίρνει 203.500 το χρόνο.

* Ο δούκας του Ουεστμίνστερ, ο πέμπτος πλουσιότερος Βρετανός, με αμύθητης αξίας ακίνητη περιουσία σε Αγγλία και Σκοτία, από 325.000 στερλίνες θα εισπράττει 178.750. Οι «Τάιμς» του Λονδίνου γράφουν ότι το 2004 η μη κυβερνητική οργάνωση Oxfam είχε υπολογίσει ότι εισέπραττε 1.000 στερλίνες ημερησίως από επιδοτήσεις.

* Ο δούκας του Μπέντφορντ, κύριος του μνημειώδους πύργου Woburn Abbey, που δεν μοιάζει διόλου με αβαείο, σημειωτέον, και πασίγνωστος από το «σαφάρι-πάρκο» του, εισπράττει 380.000 στερλίνες το χρόνο, ποσό που θα μειωθεί σε 209.000 στερλίνες.

* Μεγάλος παραγωγός δημητριακών συν τοις άλλοις και ο κόμης του Λέστερ, από τις 250.000 στερλίνες του το χρόνο θα περιοριστεί στις 137.000 που θα του αναλογούν, όταν θα ισχύσουν οι περικοπές.

Ζάπλουτοι δικαιούχοι

Στην ηπειρωτική Ευρώπη, διαβάζουμε, μέλη της βασιλικής οικογένειας της Δανίας, αριστοκράτες αλλά και ζάπλουτοι αστοί περιλαμβάνονται στους δικαιούχους επιδοτήσεων που ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο ηγεμόνας του αυστριακού προτεκτοράτου του Λίχτενσταϊν, γνωστού «φορολογικού παραδείσου», ο πρίγκιπας Χανς-Αντάμ Β’ με περιουσία 2,5 δισ. ευρώ.

Λεπτομέρεια: Επί συνολικού κοινοτικού προϋπολογισμού 116 δισ. ευρώ, οι αγροτικές επιδοτήσεις ανέρχονται εφέτος σε 55 δισ. ευρώ και το 80% εισπράττεται από το 1/4 των αγροτών των κρατών-μελών της Ε.Ε. που είναι μεγαλογαιοκτήμονες, σύμφωνα με στοιχεία της Ε.Ε.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ – 18/11/2007

γλαφυρή γελοιογραφία είναι 
από το http://www.ikaria-sos.com/

_______________________________________________________
.

.

English:

Why in my opinion the E.U. will never stop subsidizing the “free grazing” goats that destroy the environment of Ikaria.

.

.

__
_Crouched photographer in EMF & land erosion__desertification by Houndsworth_The state of the path by angeloska__

_

_

_I don't buy or eat what kills my island by angeloska_forest - deforest_λίγο Πέζι, λίγο φράγμα, λίγο Χάλαρης,...λίγον απ ούλα... by vitsero

_

.

An article in The Guardian/Observer sheds some light on the reason that this socially unfair and, at least as far as goats are concerned, environmentally criminal insanity goes on. For every insane situation, look for an insane reason. Read:

_______________________________________________________

Britain to oppose reform of CAP

_______________________________________________________

Britain will oppose EU plans to make Europe’s system of agricultural subsidies fairer by limiting the size of payouts to individual farmers.

Wealthy landowners such as the Duke of Westminster, and giant agribusinesses such as Dairy Crest, bank huge sums of taxpayers’ money under the Common Agricultural Policy.

In a leaked draft of a ‘health-check’ of the Common Agricultural Policy, to be published by the EU’s agriculture commissioner on Tuesday, one proposal for reform is a plan to reduce payments to individual farmers.

Above €100,000 (£71,000), payouts would be trimmed by 10 per cent; above €200,000 by 25 per cent; and above €300,000, by 45 per cent – the money saved would be recycled into rural development projects.

The government, which has repeatedly claimed to be in favour of radical reform of the CAP, now intends to argue against the plan. ‘We strongly oppose any limits on individual CAP payments,’ said a spokesperson for the Department of the Environment, Food and Rural Affairs.

_______________________________________________________

.

Sunday July 7, 2009 – 08:42pm (EET)

Next Post: Adam, the wandering farmer and seed collector.

Previous Post: Refugee from Y!360

.

Comments

(24 total)

Σιγά και μην ήτανε διαφορετικά. Ο χαραμοφάης ο «δικός μας» ο δεύτερος πρίγκιψ της Δανίας, κατά κόσμον γνωστός ως Γιόακιμ επαγγέλλεται επισήμως αγρότης, το παλικάρι.
Εδώ όμως τουλάχιστον, όταν ο πληθυσμός ενός ζωικού είδους αυξάνεται επικίνδυνα, δίνουν άδεια «μείωσης», όπως έγινε πρόπερσυ με τα περιστέρια. Έδωσαν άδεια στους κυνηγούς να τα πυροβολάνε.
Και κατσίκι στο φούρνο με πατάτες από καιρού εις καιρόν δεν είν’ κακό.

Sunday Sunday July 7, 2009 – 11:55am (PST)

Τα ‘χω παιξει 🙂 Βρηκες τη χαμενη τεκμηριωση ! Τωρα ναι! Τωρα τα πυροβολαμε!..
(«♫♪ …vive le bruit de la carmaniole ♫♪… vive le son du canon…♫♪»)

Sunday July 7, 2009 – 01:13pm (PST)

Εδώ χρειάζεται πρακτική λύση. Γιατί καλές οι φαντασιώσεις με βοσκοπούλες, όμως όταν οι αίγες έχουν μάθει να ροβολούν αμολητές δε θα κάτσουν να τις οδηγήσει το αγρίμι και το κάθε αγρίμι σε χωράφια με ξερά χόρτα εις συναδέλφωσιν καλλιεργητών τε και κτηνοτρόφων.

Monday July 8, 2009 – 03:33am (PST)

Να σας χαρώ, Δημοκράτισσες ! Πιάστε γεμίζετε φουσέκια !
(Ελένη, για να μη ψάχνεις Λεξικά, «φουσέκια» είναι τα cartouches σε demotic Greek.)
________________________________________________
Σοβαρά τώρα
1ον) Συγχαρητήρια Νανά που διαβάζεις τις οικονομικές σελίδες των εφημερίδων και πιάνεις λαυράκια!
Πόσες φορές μέχρι σήμερα έγινα γελοίος να λέω σε διάφορους αυτό το πράγμα; Να με περνάνε για κουμούνα, Ροβεσπιέρο, εχθρό της αριστοκρατίας, ζηλιάρη, φαντασιόπληκτο κτλ. Ακόμα και ότι υπονομεύω τις βάσεις του Αγγλικού έθνους, για όνομα!
2ον) Ο φίλος μου (τι τιμή!) ο Δημήτρης Μπουραζάνης, ο καλύτερος Έλληνας ορειβάτης και εκδότης του περιοδικού «Ανεβαίνοντας» έχει ακριβώς την ίδια γνώμη : Σαφάρι κατσικιών! Την διατύπωσε σε μισο-αστεία, μισο-σοβαρή ερώτηση δική μου σε γνωστό site του φυσιολατρικού / ορειβατικού χώρου. Ομολογώ δεν το περίμενα σοβαρός άνθρωπος να είναι τόσο κάθετος σ’ αυτό το θέμα.
_________________________________________________
Αυτά τώρα. Θα επανέλθω.

Monday July 8, 2009 – 02:49pm (EET)

Cartouche επισης σημαινει και κασετα για φιλμ!
Εμενα δεν με εχουν πει Ροβεσπιερο (χαχα 🙂 Απλα γραφικη -you know “παλαβη”.
_____________________
PAGE FROM MY SCRAPBOOK (outside my blog) :
And this makes a great scenario for a socio-enviro documentary : from the large scope to the tiny. The consequences, the effects…- : απο το μεγαλο πεδιο στο μικρο πεδιο, στο μακρινο, στο περιθωριακο, από το παλατι του Μπακινχαμ στην ασχετη Ικαρία.
Γκρεμιζονται τα βουνα, φευγει η γη, φευγουν, ξεθεμελιωνονται οι ακριβοπληρωμενοι δρομοι και το χειροτερο –χαλουν συνειδησεις εξαγοραζομενες για 20-40 € τη μερα.
_______________________
But I know from where I work that in all the E.U. foundation treaties there were secret clauses that the privileges of the aristocracy wouldn’t be touched. And now we see that not only they weren’t touched, but taking advantage of the equality, they became much bigger!
No, there is no hope that the destructive (morally, socially and environmentally) subsidies will ever stop.
20-40 € τη μερα (απο επιδοτηση κατσικιων) ειναι πολλα λεφτα για ενα Γιωργο την Ικαρια. Την ιδια μερα ο Joakim ο αγροτης βασιλιας της Δανιας βγαζει 200000! Δεν μιλαμε για τον Jorgen, δεν μιλαμε για το Γιωργο. Λυπομαστε το “κακομιρη” τον Γιωργο, τρωει ο König o Joakim.
Ξαναλεω οτι αυτο είναι μια πολυ καλη υποθεση για ντοκυμαντερ. Όχι μονο θα βοηθουσα δωρεαν για να γινει. Θα εβρισκα και θα εβαζα στο project και δικα μου λεφτα.END OF PAGE FROM MY SCRAPBOOK (outside my blog)

Monday July 8, 2009 – 12:36pm (PST)

1. Για τα κουτσομπολιά του δανέζικου βασιλικού οίκου είχα βγάλει blog μεταξύ αστείου και σοβαρού το καλοκαίρι.
2. Αν αποφασίσετε να το κάνετε το ντοκυμαντέρ είμαι μέσα, και ευχαρίστως να σας δώσω στοιχεία από δανέζικο τύπο και να μεταφράσω ό,τι άρθρα χρειαστεί.
3. Με τις αδέσποτες κατσίκες καταλήξαμε; Τις πυροβολάμε ή όχι; Γιατί όταν ήμουν στην Ικαρία, δεν είδα κανένα Γιώργο να τις βόσκει κι όταν ζήτησα ντόπιο τυρί, μου είπαν ότι είναι λιγοστό και σπανίζει, γιατί ποιος θα αρμέγει και ποιος θα τυροκομεί.

Tuesday July 9, 2009 – 12:21am (PST)

Γειάααα…

Για το συγκεκριμένο entry o Τετράδης Παπαδόπουλος (Καιρός) της Ελευθεροτυπίας έγραψε στο φόρουμ του hikingIkaria group :
_____________________________________________________

«Νομιζω οτι η Νανα και η συναδερφος εχουν πιασει μια καλη ακρη του νηματος. Η αλλη ακρη ειναι στην κωμικοτραγικη αναρχια της ελληνικης κοινωνιας. Που θα εσκιζε τα ρουχα του ο Προυντον αν την ηξερε. Σ ευχαριστω πολυ.
ο καιρος»

______________________________________________________

Κλείνω τώρα γιατί δεν ξέρω πως, με έχει πιάσει μελαγχολία. Μεσημέρι και όλα γύρω μου σκάνε από ζωή κι όμως εμένα μου φαίνεται πως δεν είναι τίποτα.

Tuesday July 9, 2009 – 01:04pm (EET)

Ωχ! Μαρή Λέεενη ! (όχι εσύ η μικρούλα, η ασπρόμαυρη, η άλλη η μεγάλη με το ροζ). Τα ξόρκια γρήγορα. To agrimi είναι ματιασμένο !!!!
Γρήγορα, λέω, γιατί δική της είναι -νομίζω- η τελευταία λέξη εδώ.

Tuesday July 9, 2009 – 02:14pm (EET)

Ναι, τα πυροβολαμε αβερτα και ομαδικα, πλην ομως {«νοητα»}. Πυροβολαμε νοητα. Δεν θελω να πω οτι το κανουμε απο μεσα μας. Το κανουμε απ’ εξω μας, αλλα χωρις σφαιρες και αιματα. Καταλαβαινετε, ε;
Θελει προσοχη εδω γιατι δουλευουμε με το συλλογικο ασυνειδητο. Οπως στειλαμε τους βασιλιαδες και τους πριγκηπες να ειναι μονο στα παραμυθια (και σημερα φαινονται σαν ανορθογραφιες), ετσι πρεπει να στειλουμε στον αγυριστο τους πλανερους βουκολικους μυθους με τα κατσικακια και τα προβατακια (τιμη και δοξα στον Bunuel). Πρεπει να βοηθησουμε να απαλλαγει το συλλογικο ασυνειδητο απο πολυ ισχυρα στεροτυπα:
1) Ο βασιλιας «τσελιγκας» γινεται δεκτο ως tres sympa, και τον πληρωνουν οι φορολογουμενοι, λες και ο Joakim ειναι ομηρικος Οδυσσεας!
2) Και ο καπιταλισμος δικαιολογειται ακομα απο το caput-capitis = capital –από τα ζωα (κεφαλ-α-ια) που γεννουν (τοκους).

Tuesday July 9, 2009 – 12:35pm (PST)

Πυροβολαω νοητα = όταν μου δειχνουν κατσικια, αποστρεφω το βλεμα, αλλαζω κουβεντα, μιλαω για δεντρα, λουλουδια, μανιταρια, χορτοπιτες. Αν επιμενουν “how cute” αχ το γλυκουλι, αρχιζω τη προπαγανδα. Ο αλλος απορει «Μα τι εχει αυτη, ενα τοσο aimable individu, εναντιον των κατσικιων;» Μα τι τιποτα δεν εχω. Ισα-ισα. «Τα λυπαμαι. Ειναι οι χειροτεροι σκλαβοι. Υπαρχουν μονο και μονο για να πεφτουν τα λεφτα», απαντω. «Ουτε καν τρωνε φυσικη τροφη. Τρωνε αποβλητα εργοστασιων. Κι η ελευθερια που βλεπετε είναι ψευτικη. Αφου η πεινα κι η διψα (λογω οτι τα αποβλητα είναι αποξηραμενα) τα βασανιζει αφορητα».
«Ωχ» σου λεει ο άλλος. «Ας ασχοληθουμε με κατι άλλο καλυτερα» σκεφτεται. «Δεν είναι από εδώ ο καλος δρομος για επαφη με τη φυση. Ας σκαρφαλωσουμε εκεινο το βραχο κι ας δουμε τη θεα.»
«Αχ ναι, ελατε» λεω κι εγω και βαζω το {«νοητο ντουφεκι»} στη θηκη του.

Tuesday July 9, 2009 – 12:37pm (PST)

p.s. 1 : ο καλυτερος Ελληνας ορειβατης σιγουρα θα εχει γερα γρηγορα ποδια, αρα μπορει να πυροβολει, αμα γουσταρει, και μετα να γινεται καπνος. Αλλα μαλλον κι αυτος μ’ αυτo που εγραψε στο site, μαλλον {«πυροβολουσε νοητα»}, non? Δυνατες πυροβολιες, αν ειναι τοσο γνωστος και σπουδαιος που λες. Μπραβο του!

Tuesday July 9, 2009 – 12:39pm (PST)

p.s. 2 : ευχαριστω alien για την υποστιριξη. Το ηξερα το entry για τα οικογενειακα της Δανεζικης δυναστειας. Και του Βελγιου είναι καπως ετσι. Oμως σκεφτομουνα πριν λιγο oτι το project απεχει ελαχιστα απο να ακουμπησει την αηδιαστικη υποθεση «Ζωνιανα» και άλλες τετοιες ιστοριες με αγριους. Το εστησα στο μυαλο μου και αυτο φανηκε καθαρα. Κι αν δεν ηθελα εγω, θα ηταν στο μυαλο των αλλων συντελεστων και θα το εσπρωχναν προς τα εκει. Δυστυχως δεν μπορω, δεν εχω το κουραγιο, δεν εχω ορεξη να κανω τετοιο ζορικο project στη παρουσα στιγμη. Παντως θα ηταν φοβερο story, non? Για κανεναν αλλον ομως. Εγω τωρα Σουμπερτ και Led Zeppelin, αντε.

Tuesday July 9, 2009 – 12:46pm (PST)

p.s. 2 : πραγματι η νανα ηταν ελαφρα ματιασμενη. Πατπιουτ τη ξεματιασα από το τηλεφωνο 🙂 Μου συστησε να συστησω γερη δοση φιλιων από τον D.T. για αναρωση. Ετσι εκανα κι ετσι θα εγινε -υποθετω.

Tuesday July 9, 2009 – 12:49pm (PST)

Να, γιατί ετούτη με τα ροζ τηνε χαίρομαι! Ξέρει και ξόρκια και ξέρει και να ταπώνει ανεπανάληπτα!

Tuesday July 9, 2009 – 12:58pm (PST)

κι εσυ ξερεις παντα και βρισκεις που κρυβεται η μουσικη
♫♪♫♪♫♪♫♪
και το καλυτερο: ξερεις και το κρυβεις
♫♪♫♪♫♪♫♪

Tuesday July 9, 2009 – 01:40pm (PST)

Πριν παω στο Flickr πέρασα να δω τι γίνεται. Είδα τα σπουδαία κι ετοιμαζόμουν κι εγώ να γράψω κάτι σοφό. Πάω στο Flickr και τι βλέπω; To φιλαράκι ο ‘adespotos’ έχει ανεβάσει ένα καταπληκτικό κολλάζ με βάση μια δική μου φωτογραφία.

I Want out by adespotos79

“I want out”
http://www.flickr.com/photos/9993164@N03/2069083114/

Ποια κατσίκια; Αυτή η εικόνα (και το τραγούδι που έχει στο πλάι και δίνει τον τίτλο), τα λέει όλα! Αυτό είναι το σχόλιο μου για σήμερα, καλές μου κυράδες, εύγλωττες, λυγερές, λαμπερές.

Ποια κατσίκια;

Wednesday July 10, 2009 – 01:47pm (EET)

[antescriptum: Εντάξει, χάρη στην έγκαιρη επέμβαση των αρμοδίων υπηρεσιών και ένα ζεστό μπάνιο, είμαι καλά τώρα.]

Μεταφράζω κι εφιστώ την προσοχή σας σ’ αυτό που γράφει στον Observer η καλή Heather (=«ρείκι» -*bingo* -1η σύμπτωση)
“Πληρωμές άνω των 100.000 € θα πρέπει να περικοπούν κατά 10%, οι άνω των 200.000 € κατά 25%. και οι άνω των 300.000€ κατά 45%. Τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν θα χρησιμοποιηθούν σε προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης.
Ωστόσο η βρετανική κυβέρνηση, η οποία έχει επανειλημμένα δηλώσει υπέρ μιας ριζικής αλλαγής της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, τώρα προτίθεται να ταχθεί εναντίον του σχεδίου. ‘Θα αντιταχθούμε σθεναρά σε οποιονδήποτε καθορισμό ορίων στις ατομικές πληρωμές από τη (νέα) ΚΑΠ,’ είπε ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Τροφίμων και Γεωργίας.”

Did I see a pussycat?
Μια μεγαλοκυρία με πράσινο ταγιέρ και ασσορτί καπελαδούρα;
“I want out”
btw : o ‘adespotos’ κατάγεται από κει που κάποτε ήμουνα κι εγώ… (*bingo* -2η σύμπτωση)

Wednesday July 10, 2009 – 10:28pm (EET)

[antescriptum : ποιά να είναι η 3η σύμπτωση; Πάντα τριτώνουν οι συμπτώσεις, έτσι δεν είναι elle ika?]

Agrimi, είδα έχεις καλέσει τον φίλο μας τον Πάτερ Κωνσταντίνο τον Τήλιο, όταν γυρίσει από Βρουχέλες, να ρίξει σχόλιο εδώ. Οπότε, περιμένουμε, έτσι;

[postscriptum : ωραία ιδέα τα «antescripta» :lol Πως να μεταφράζεται άραγε Ελληνικά; Πρωτόγραφο; Αρχικόγραφο; ]

Thursday July 11, 2009 – 02:22pm (EET)

Ναι, περιμένω τον Κωνσταντίνο. Έτσι κι αλλιώς θέλω αυτό entry να μείνει αρκετό καιρό «στον αέρα» (δηλ. να μη βάλω καινούργιο) για χάρη κάποιων που ακούω να λένε «Ε, εντάξει. Η κατάσταση θα διορθωθεί (για την Ικαρία μιλώντας, αλλά και για άλλα νησιά) άμα κοπούν οι επιδοτήσεις».

postscriptum : το antescriptum κανονικά θα πρεπε να μεταφράζεται «προοίμιο» μάλλον. Αλλά σ’ αρέσει; Εμένα όχι.

Friday July 12, 2009 – 02:02pm (EET)

Να περιμένεις. Η υπομονή είναι αρετή. Το λέει και η παροιμία: Το τάβλι θέλει υπομονή κι η γκόμενα κυνήγι.

Saturday July 13, 2009 – 08:18am (PST)

Παιδιά, το αναλύσατε τόσο ωραία που μένω άφωνο το…πτώμα! Μπήκα για ιλαρότητες και, ως συνήθως αυτή της ελληνικής πραγματικότητας με ισοπέδωσε!
Τι να πω τώρα κι εγώ…μόνο μια παλιά καλή ελληνική παροιμία για τις κάθε είδους επιδοτήσεις: «Νούλα, νούλα, τα τρώει ο Καραγκιόζης ούλα» (που λέγανε και στο χωριό της μάνας μου – της αληθινής, όχι του άλιεν!) 😉 😉 😉

Sunday July 14, 2009 – 10:32am (PST)

Που να δεις για μένα που μεγάλωσα με αγροτικές παραμύθες του τύπου «Σπέρνει ο σπορέας και λέει ‘Σπέρνω για να φάνε τα πουλιά. Κι αν περισσέψει τίποτα, να πάρω κι εγώ τον κόπο μου'»
Το agrimi όμως είναι βλαστάρι της Αμερικανικής σχολής «Go After The Money». Είναι πολύ άγριο πράγμα αυτό. Ευτυχώς, λέω, που σ’ αυτό το φιλμ είναι με το μέρος των «καλών».

Monday July 15, 2009 – 01:59pm (EET)

Ποιο; Το αγρίμι; Αααα.
Ε, ναι. Φοράει κι άσπρα, έχει ξανθά μαλλιά κι εμφανίζεται πάντα στα δεξιά της οθόνης.

Monday July 15, 2009 – 07:01am (PST)

«Follow the money» έτσι το λένε οι Αμερικάνοι. Το πιο «ακανθώδες», μιλάμε. Γι’ αυτό οι περισσότεροι «we beat around the bush»

Tuesday July 16, 2009 – 09:55pm (EET)

3 Σχόλια

Master Goatsucker Nightjar


____.

.

MasterGoatsucker blinded by the lights of the motorbike during a ride somewhere in the mountains of Ikaria.
Λεβεντο Μπάκι  photo

Google the word “Goatsucker” and you will meet up with the most gothic terror like Werewolf and Roswell creature lore put together. Yet this birdie (Caprimulgus Europaeus) is a completely innocent birdie.

The only wild thing about it is that it flies noiselessly through the trees and it looks a bit like a nighthawk. By no way does it milk goats at night, nor does it cut their throats to drink their blood. It feeds on night butterflies and moths of which Ikaria has plenty and I suspect that if there were more of this bird and other night fowl on the island, there would be much less of this pest

__Κάμπια της Κουμαριάς by Karl Hauser __a moth by IRDKETAS __Body Snatchers by Nicote

and I wouldn’t have to cover my skin with talcum powder when I walk through the bushes.

lil shinnery goddess

Στα Ελληνικά πάντως προτιμώ να το λέμε «Γιδοβυζάχτρα» κι ας σημαίνει το ίδιο με το Ισπανικό Chupacampra ( μπρρρ…). Τι δηλαδή, να το λέμε «Δοχείο Νυκτός«?

Άλλωστε είναι τόσο όμορφο το αρχαίο ελληνικό όνομά της, «Αιγοθηλή»!!!
(βλ. σχόλιο παρακάτω)

____

Saturday November 22, 2008 – 01:26pm (EET)

Next Post: Jurgen the Nomad

Previous Post: Ikaria in Images (1)

____

Comments

(5 total)

.

Another super photo of a rarely seen wonderful night creature and I know that you haven’t posted your best! Why are you such a smart ass?

Sunday November 23, 2008 – 04:17am (PST)

‘cuz i sat with the best teachers 😛

Sunday November 23, 2008 – 08:10pm (EET)

.

Δεν μοιάζει ούτε με βρυκόλακα ούτε με δοχείο νυκτός. Έχει βέβαια μια παράξενη φωνή σαν να σου κάνει κάποιος πλάκα πίσω από τους θάμνους τη νύχτα, όμως τίποτα πιο τρομερό από αυτό. Μου κάνει εντύπωση που στην Ικαρία αν και ήμαστε τόσο ευαίσθητοι στις ιστορίες τεράτων, αυτά τα πουλιά δεν έχουν συνδεθεί με κάτι φρικιαστικό. Τα θεωρούν κουκουβάγιες και είναι οκ.
Όμως -μπορεί να μη ξέρεις- στους Φούρνους υπάρχει ένας θρύλος για chupacampra. Google it και πες μου τη γνώμη σου.

————————————–

Ωραία φωτογραφία! Δύσκολο!
————————————–

Έχω το εξής πρόβλημα. Και πολλά νυχτοπούλια θέλω να βλέπω και να ακούω, και εσένα με το δέρμα σου σκεπασμένο με ταλκ να μοιάζεις με (όμορφο) φάντασμα. Πρέπει να διαλέξω;

Monday November 24, 2008 – 02:09pm (EET)

Πασίγνωστο το «τέρας των Φούρνων» που ήταν κάτι σαν πελώριος σκύλος (The Hound of the Baskervilles) που κολυμπούσε από νησί σε νησί και έκοβε τον λαιμό των κατσικιών και έπινε το αίμα τους -υποτίθεται. Όλα φυσικά ήταν συνομωσία μεταξύ κτηνοτρόφων, ζωοκλεφτών και του κτηνίατρου για να δικαιολογήσουν μαζικούς φόνους κατσικιών λόγω εδαφικών αντεκδικήσεων. Μια βεντέτα, δηλαδή.
Πράγματι υπήρχε και κάποιο σκυλί -ένα κακόμοιρο γερμανικό τσοπανόσκυλο που είχαν εγκαταλείψει τουρίστες – το οποίο μεσ’ την απελπισία του, ίσως είχε σκοτώσει καναδυό κατσίκια για να τραφεί. Σ’ αυτό το κακόμοιρο πλάσμα (το οποίο προφανώς σκότωσαν αργότερα στα κρυφά) τα έριξαν όλα! Τα υπόλοιπα τα ανέλαβαν διάφοροι γνωστοί ουφολόγοι και τερατολόγοι.

Που τα ξέρω; Ε, τα ξέρω. Όταν γυρίζει κανείς τις ερημιές πρέπει να ξέρει και να μαθαίνει πολλά. Μην με περάσουν κι εμένα για chupacampra! Γι’ αυτό και πάντα λέω σε κάποιο καλό τύπο ντόπιο (ή αφήνω να με δει και να καταλάβει) που πάω.

_________________________
Ευχαριστώ για τα περί της φωτογραφίας.
_________________________
Ε καλά και χωρίς ταλκ καλή δεν είμαι; χαχα -;)

Tuesday November 25, 2008 – 11:39am (EET)

.

The Hound of the Baskevilles in Fournoi????? aaaaaaaaaaaaaaaa!
Why do you NEVER tell ME stories like that?

Wednesday November 26, 2008 – 03:45am (PST)

.

.

5 Σχόλια

Older Posts »