Posts Tagged experiment

Protection against Sun & Bugs


(6 απλές βδομάδες στην Ικαρία - 1 απλή εφεύρεση).
photo
.
Δυο σε Ένα

 

Αντιηλιακό λάδι (φυσικό, χειροποίητο με βάση το ελαιόλαδο) ΚΑΙ Εντομοαπωθητικό διότι το λάδι περιέχει (στην κυριολεξία) φρέσκους βλαστούς Αψιθιάς (ARTEMISIA ABSINTHIUM). Μια προσφορά σε όλους όσους περνούν πολλές ώρες το καλοκαίρι στην ύπαιθρο για δουλειά, άθληση και διασκέδαση από εμένα, την egotoagrimi.

Green Fairy

Στην αρχή μυρίζει λίγο περίεργα (σίγουρα όμως καλυτερα από τη γλυκερή μθρωδιά της σιτρονέλας). Γι’ αυτό να αφήσουμε 2 μέρες τους βλαστούς μέσα στο λάδι να δαμάσουν ώστε να φύγει η πολλή αψιά μυρωδιά. Το μίγμα δουλεύει θαυμαστά κι έτσι μπορούμε να ήμαστε το καλοκαίρι όσο γυμνοί και ακάλυπτοι θέλουμε.

   Γιαάου!
.
.
Saturday July 22, 2011
.
.
Previous post: Agrimi Sum
.
.

4 Σχόλια

ΚΥΚΛΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 2


….
….

.

Χαίρετε

Εδώ έχει χαρτιά, πολλά χαρτιά, μελέτες, σφραγίδες και πιστοποιητικά που μάζεψε κι έστησε ένα παλικάρι από αγάπη, κάτι νόμιζε, πίστευε, έλπιζε. Ανοίξτε να δείτε, θα μείνετε άναυδοι, όχι ότι δεν έχουν αντίκρυσμα, κάθε άλλο, λένε αλήθεια, το περιβάλλον που αποτυπώνουν είναι αξιόλογο, όμως είναι χαρτιά, χαρτιά, χωρίς να φαίνεται κάποια θέληση από πίσω που να θέλησε να εφαρμοστούν. Μάταιος Κύκλος Εργασιών.

Αξιοθαύμαστος όμως! Σαν όνειρο είναι…

….
Wednesday January 28, 2011

.

Next post: Helping Hands

.

Previous post: ΚΥΚΛΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 1

.

….

3 Σχόλια

ΚΥΚΛΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 1


.
….
 
.

Χαίρετε

Ως χαρακτήρας είμαι αρκετά αυτάρκης και στωική, όμως ως άνθρωπος έχω μια αδυναμία με την λογική και εκνευρίζομαι όταν δεν καταλαβαίνω. Λοιπόν οκ η φάση είναι ότι σε μια έρημη περιοχή της Ικαρίας που ξέρω, η ΔΕΗ Ανανεώσιμες διαμορφώνει (sic) τον χώρο για να κατασκευάσει πρότυπο Υβριδικό Ενεργειακό Πάρκο (συνδυασμός ανεμογεννητριών με υδροστροβίλους) με σκοπό την πλήρη και σταθερή ενεργειακή κάλυψη του νησιού από καθαρούς περιβαλλοντικά, ανανεώσιμους πόρους. Καλά ως εδώ, να μην κουράζω με τεχνικά στοιχεία, το έργο είναι καινοφανές καθ’ ημάς, πολύπλοκο τόσο από θεωρητική, όσο και από πρακτική άποψη και έχει δεχτεί σοβαρή κριτική τόσο από τεχνική όσο και από οικονομική άποψη. Τέλος πάντων, τα έργα προχωρούν και το θέαμα είναι αυτό!

Και αυτό!

Λογικό ήταν να δημιουργηθούν ανησυχίες και να ξεσπάσουν διαμαρτυρίες. Δεν βρίσκετε;

Υβριδικό Ενεργειακό Ικαρίας, Αλήθειες και Μύθοι

Τα μπάζα «έφαγαν» το δάσος.

Παράνομη επιχείρηση κάλυψης της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης

Λογικό είναι να υπάρξει απάντηση που όμως φαίνεται δεν ικανοποίησε κι έτσι τώρα βροντάνε τα μπλογκς, ανησυχίες, καταγγελίες κλπ. Λογικό.

Εκείνο που δεν είναι λογικό είναι ότι η ΔΕΗ Ανανεώσιμες βιάζεται!

Ξέρετε έχω πάει στα Κανάρια νησιά. Αυτή τη στιγμή στη μακρινή νήσο Ελ Χιέρο (άλλοτε σύνορο του γνωστού κόσμου στον Ατλαντικό)

File:Santa Cruz de Tenerife SPOT 1320.jpg

κατασκευάζουν από καιρό το ίδιο ακριβώς πράγμα

El Hierro, natural volcano crater to be upper reservoir

και βρίσκονται στη φάση της ολοκλήρωσης.

Είναι πιλοτικό πρόγραμμα που για το Ελ Χιέρο έχει μια παραπάνω σημασία, την αφαλάτωση, επειδή το νησί δεν έχει καθόλου νερό, μόνο βρόχινο. Άρα έχουν ένα επιπλέον κίνητρο ώστε το έργο τους να λειτουργήσει. Επίσης έχουν έτοιμο κρατήρα σβησμένου ηφαιστείου για λιμνοδεξαμενή, έχουν τις βροχές του Ατλαντικού και τους Trade Winds, έχουν τόσα φυσικά πλεονεκτήματα. Λοιπόν σ’ εμάς εδώ γιατί άραγε η ΔΕΗ, προτού προκαλέσουν τον Ελληνικού στυλ, ανεπανάληπτο μπαζοχαμό (έστω κι αν η περιοχή ήταν κατσικότοπος), δεν περιμένουν να δουν τι θα γίνει στο Ελ Χιέρο που είναι καταλληλότερο για το πείραμα και όπου οι Ισπανοί έχουν ήδη το προβάδισμα; Γιατί το ίδιο πιλοτικό πείραμα πρέπει να γίνει σε δυο μέρη ταυτόχρονα;

Θα μπορούσα να δεχτώ τα πάντα, μπάζα, λάδια, μόλυνση, κοπή 100δων δέντρων, τόνους λάσπης στη θάλασσα, ακόμα (ναι!) και να ξεράνουν τη Χάλαρη (λέμε τώρα…), αν ήξερα ότι στο Ελ Χιέρο το Υβριδικό τους έσωσε και λειτουργεί μερικά κάποια χρόνια. Κι αν βέβαια έβλεπα την περιβαλλοντική αποκατάσταση που έκαναν μετά (οι Ισπανοί είναι καλοί σ’ αυτά). Χαλάλι, βρε παιδιά. Το μέλλον του πλανήτη κλπ. οκ

Μπα!.. Που!.. https://i0.wp.com/i165.photobucket.com/albums/u46/siza_one/AAAA.gif

Με τόσα πολλά μπάζα, κι άλλα μπάζα, χωρίς καμιά πρόβλεψη, με μια διαφημιστική ιστοσελίδα για το έργο της Ικαρίας με κόμικς και βιντεοκλίπ τελείως γελοία, ΦΑΙΔΡΗ, α όχι, αυτό δεν είναι βιασύνη, δεν είναι τα χρηματιστηριακά παιχνίδια (Λογικό!), δεν είναι συναγωνισμός για τη πρωτιά (Λογικό!). Γιατί δεν περίμεναν πρώτα να πετύχει το Ελ Χιέρο κι ύστερα να τα κάνουν Γης Μαδιάμ και σε μας; Θα το δεχόμουν! Θα μπορούσα θεωρητικά να το δεχτώ.

Μπα!.. Που!.. https://i0.wp.com/i165.photobucket.com/albums/u46/siza_one/AAAA.gif

Ευχαριστώ που με ακούσατε γιατί γράφοντας βρήκα την απάντηση και ξε-εκνευρίστηκα. Όλα γίνονται έτσι που γίνονται, με αλαζονεία και αδιαφορία για τα τεχνικά και οικονομικά προβλήματα, για το περιβάλλον, και την κοινή λογική, μόνο και μόνο για να υπάρχει ΚΥΚΛΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ.

Σε δουλειά να βρισκόμαστε! https://i2.wp.com/farm3.static.flickr.com/2398/1887744763_f44d034179_o.gifΛογικό!

Ουφ, ηρέμησα.

Ελπίζω πάντως να πάνε όλα καλά τελικά. Ας γινόταν ότι ήθελε όμως τουλάχιστον να δούλευε και να μην ήταν φούσκα!

The World in a Bubble


.
.
.
Tuesday January 23, 2011
.

8 Σχόλια

Σαλεμένο Πατατάτο Σώζει Δάση



(update: διαβάστε και τα σχόλια από κάτω!)

Χαίρετε

Διάβασα κάπου ότι ο προϋπολογισμός προβλέπει μόνο 0,1% για το περιβάλλον. Ώρα να κάνουμε κάτι “εκ των έσω”. (Εδώ κολάει το “Στην κουζίνα σου εσύ!) Θα αγωνιστούμε με τις κατσαρόλες μας, συντρόφισσες, να φτιάξουμε ένα μενού πανηγυριού που θα βοηθήσει το περιβάλλον. (Εδώ κολάει το “Τρώμε φύση”) Συγκεκριμένα το περιβάλλον της Ικαρίας.

after the flood by angeloska

Ήταν θέμα που κρεμόταν βάρος στη συνείδησή μου. Κάτω από την από πάνω trash art φωτογραφία απ’ το μπάχαλο που άφησε πίσω της η μανιασμένη Χάλαρη καθώς όρμηξε από τα κατσικοφαγωμένα βουνά με φόρα 1000 d (1 d = 1 diaolos), καθώς και στη σχετική πονεμένη καταχώρηση στο μπλογκ του Ορειβατικού Συλλόγου Ικαρίας όπου μιλούν για “τροποποίηση του τοπίου” (sic), έριξα σχόλια σε στυλ μπλαζέ, λες κι ήμουνα τουρίστρια, ούτε συμπαραστάθηκα ούτε πρότεινα κάτι θετικό.

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Η Λίνα, ο ξεριζωμένος Πεύκος γίγαντας και τα κομμένα λάστιχα στην κατεστραμμένη  Χάλαρη

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Τώρα όμως που καταλάγιασε ο πόνος, θα πιάσουμε το πρόβλημα από τη ρίζα, ή μάλλον τη μία απ’ τις δύο ρίζες η οποία παρακαλώ, όπως θα δούμε παρακάτω, φυτρώνει στην κουζίνα!

Γνωστά Δεδομένα:

– Η υπέρμετρες καταστροφικές επιπτώσεις που είχε η μεγάλη βροχόπτωση του Οκτώβρη είχε και ανθρωπογενείς αιτίες.

– Σε συνδυασμό με τις μεγάλες κλίσεις (λόγος ύψους και εμβαδού) μια από τις αιτίες των καταστροφών ήταν η αποψίλωση και η ερημοποίηση των βουνών λόγω της ανεξέλεγκτης χρόνιας υπερβόσκησης.

– Ο αριθμός των κατσικιών “που υπερβόσκουν” διατηρείται υψηλός 1) εξαιτίας των επιδοτήσεων και 2) διότι το κατσικίσιο κρέας, σκέτο, βρασμένο ή ψητό, αποτελεί το βασικό πιάτο των (υπερ)πολλών καλοκαιρινών (υπερ)πανηγυριών όπου (υπερ)συρρέει (υπερ)πολύς κόσμος.

Profitis Ilias

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

3 mother pots feeding many by angeloskaΠαρατηρήσεις:

Το κατσικίσιο κρέας ως βασικό πιάτο του Καριώτικου πανηγυριού έρχεται από παλιά καλή αγροτο-κτηνοτροφική παράδοση,  που όμως τη χάλασε το “υπέρ”, η υπερβολή. Δεν είναι δυνατόν ένα μενού που σχεδιάστηκε για 50-200 άτομα να καλύψει 3000, ενώ ταυτόχρονα από 5-10 πανηγύρια που είχε άλλοτε το καλοκαίρι η Ικαρία να έχει τώρα πάνω από 100! Με τέτοια κίνηση και πελατεία θα φανταζόταν κανείς πως γίνονται εισαγωγές, κι όμως όχι, όλα τα πανηγύρια διαφημίζουν και πράγματι προσφέρουν ντόπιο κρέας! Τι τρώνε και πως ζουν αυτά τα έρμα χιλιάδες ζωντανά στο περιορισμένο εμβαδόν του νησιού δεν θα το σχολιάσω, γιατί είπαμε πως δεν θα μαι αρνητική. Θα εστιάσω σ ένα άλλο τρελό. Αρκετή ποσότητα από το πανάκριβα αγορασμένο (τόσο χρηματικά όσο και περιβαλλοντικά) κρέας μένει αφάγωτο στα τραπέζια όταν τελειώσει το πανηγύρι. Ο λόγος, σήμερα κόσμος δεν είναι λιμασμένος για πρωτεΐνες σε crude μορφή όπως παλιά. Δεν γλύφουν κόκαλα (αχ τι νόστιμα), δεν τρώνε πέτσες (αχ τι νόστιμες..), δεν πίνουν “ζουμί” (τι δυναμωτικό..) κι ας το προσφέρουν δωρεάν. Αγοράζουν κρέας είτε “γιατί είναι παράδοση” ή για να βοηθήσουν το χωριό που κάνει το πανηγύρι (είναι σαν έρανος για κοινωφελείς σκοπούς) και τσιμπάνε απ’ το ψαχνό, καταναλώνοντας δηλαδή μόνο κάτι περισσότερο απ το ½ περίπου της ποσότητας που έχουν αγοράσει. Το υπόλοιπο το πιο πολύ πετιέται στα σκουπίδια το πρωί καμιά φορά μαζί με τα πλαστικά τραπεζομάντιλα! Για να μην τα πολυλέμε, ειδικά στα μεγάλα πανηγύρια (που δεν είναι και λίγα) οι παραδόσεις έχουν διαστρεβλωθεί. Καλά, θα μου πείτε, δικές μας είναι οι παραδόσεις, ότι θέλουμε τις κάνουμε, γουστάρουμε να σφάζουμε, να βράζουμε και να ψήνουμε για 4 χιλιάδες κόσμο. Αν δε σ’ αρέσει, να μην έρχεσαι.

Να κάνετε ότι θέλετε κι εγώ ξέρω να αποστρέφω το βλέμμα μου και να περνάω καλά στο πανηγύρι.” λέω. “Να μην ακούω μετά να κλαίτε όταν γκρεμίζονται τα βουνά, ξεθεμελιώνονται τα σπίτια, πέφτουν οι δρόμοι και τα γεφύρια”.

Όλα άλλαξαν στη δυτική Ικαρία μετά τη μεγάλη βροχή και την πλημμύρα

Και συλλογίζομαι:

Αν τα πανηγύρια είναι (όπως έχει ειπωθεί πολύ σωστά κατά τη γνώμη μου στην Athens Voice νομίζω κάποτε) η βαριά βιομηχανία της Ικαρίας, με την ίδια λογική οι πρόσφατες καταστροφές θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν “βιομηχανικό ατύχημα”.

Και συμπεραίνω. Η ντόπια βιομηχανία έχει βλάβη!

Στην κουζίνα γρήγορα!

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

gantia mΣκοπός μας είναι να μειώσουμε δραστικά την ποσότητα κρέατος που καταναλώνεται στο Καριώτικο πανηγύρι, φτιάχνοντας ένα πιάτο που να είναι κοντά στην παράδοση, να είναι νόστιμο και με υλικά που βρίσκονται στο νησί το καλοκαίρι όταν δουλεύει η πανηγυροβιομηχανία την οποία υποστηρίζουμε με όλη μας τη ψυχή (ώπα!).

In Eleni's blog: Δεν αγοραζω ουτε τρωω αυτο που σκοτωνει το νησι μου.Έλα όμως που το σκέτο κρέας έχει ένα καλό: το κόβεις, το ψήνεις ή το βράζεις, αλάτι πιπέρι, κι έτοιμο! Ποια άλλη τροφή έχει τέτοιο πλεονέκτημα; Δεν θέλει ρώτημα. Η πατάτα! Από το καζάνι του Καριώτικου πανηγυριού θα βγάλουμε τουλάχιστον το μισό κρέας και θα βάλουμε στη θέση του νόστιμες πατάτες που φυτρώνουν μια χαρά σε ψηλά νησιά με οροπέδια όπως η Νάξος που είναι πιο γνωστή και know what και η Ικαρία!

A time to garden by egotoagrimi

Για αρχή, ορίστε το original Πατατάτο των Κυκλάδων όπως το κάνουν για τα πανηγύρια στην Αμοργό σε βίντεο με υπογραφή Μαμαλάκη. Αποδεδειγμένα ταΐζει πολύ λαό.

Στη συνέχεια εμείς, πειραματικό φαγητό είναι, θα κάνουμε διάφορες μαγκιές κι αλλαγές. Όμως θα κρατήσουμε το όνομα που είπε γι αστείο ο Μαμαλάκης για το Αμοργιανό πιάτο. Το πιάτο μας θα το πούμε “Σαλεμένο”!

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Πράγματι, θα χρειαστεί αρκετό σάλεμα. Όμως τι τους έχουμε τους άντρες;

Για να συντομεύουμε, στο λινκ εδώ είναι η βασική συνταγή “Πατατάτο” (για σπίτι) του Μαμαλάκη όπως βλέπουμε στο βίντεο να το φτιάχνουν στην Αμοργό. Κι εδώ είναι μια βελτιωμένη συνταγή της της Νταϊάνας Κόχυλα που είναι και Καριωτίνα, όπου αντί για μπελτέ, βάζουμε φρέσκια ντομάτα, όμως έχει παραλείψει το κρασί, μου φαίνεται περίεργο. Όσο για τα καρυκεύματα, είναι θέμα γούστου, στομαχιού και οικογενειακής ή τοπικής παράδοσης. Της μόδας τώρα είναι η πιπερόριζα τζίντζερ, γιατί όχι;

Σπιτικό Πατατάτο

Τέλος πάντων, δεν είναι δύσκολο φαΐ, κοκκινιστό κρέας με πατάτες να σκεφτείτε, όμως έχει ένα λεπτό σημείο, να μην λιώσουν οι πατάτες και καταντήσει κρέας με κόκκινο πουρέ. Μέσα σε καζάνι 50-200 λίτρων σίγουρα θα λιώσουν κι έτσι πριν τις ρίξουμε στο καζάνι, καλύτερα να τις σοτάρουμε στο λάδι για να σφίξουν κι έτσι θα γίνουν και πιο νόστιμες.

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Στο κοκκινιστό ή ριγανάτο με πατάτες εγώ (to agrimi) βάζω πρόσθετα λαχανικά και κάνω ένα τύπου pot-au-feu, αλλά πράσα και καρότα δεν έχουμε το καλοκαίρι. Έχουμε όμως μπόλικα ξερά κρεμμύδια που είναι φτηνά, πάνε τέλεια με κρέας και πατάτες και στερεώνουν τον άνθρωπο στο κρασί και στον χορό. Τώρα εγώ πάλι λόγω Κρήτης προτιμούσα το κοκκάρι, σα να λέμε, να μπασταρδέψουμε το κοκκινιστό να φέρνει στο στιφάδο που τραβάει και πιο πολύ κρασί (αφού μιλάμε για πανηγύρι). Άλλοι πάλι προτιμούν πιο κλασικό με μεγάλα κόκκινα κρεμμύδια ολόκληρα ή ψιλοκομμένα. Είναι θέμα γούστου. Εξάλλου τέτοιου είδους φαγητά δεν είναι haute cuisine αλλά μάνα μας Ελλάς, όλη η τέχνη είναι στο ψήσιμο ή και στο τηγάνισμα.

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Δοκιμάστε κι εσείς να μας πείτε, γιατί ήμαστε αρκετοί που συνεργαστήκαμε στο πειραματικό Project Salemeno και μας ενδιαφέρει η γνώμη σας. Μεταξύ αστείου και σοβαρού, να θυμάστε, προσπαθούμε να σώσουμε το περιβάλλον του νησιού

♥ που αγαπάμε♥ εδώ πέρα!

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Υ.Γ. Το παραδοσιακό κρέας στη λαδόκολλα ή το «ζουμί» μπορούν να σερβίρονται ως after.

Ούτως αλλέως μεθυσμένη να χορεύω μετά τις 3 τα ξημερώματα το χάνω. Ποιό περιβάλλον, ποιά ηθικη-ηηή??? Είναι ώρα για γουρουνιές και αμαρτίες… >:D 😳


Ξερή Ρίγανη Ικαρίας

.
.
Saturday December 24, 2010
.
.
.
.

19 Σχόλια

Μετανάστευση ή επανεποικισμός


.
.

..

.

photo

.

Γεια σας

Τον παραπάνω τίτλο έχει το άρθρο/επιστολή του Νίκου Ξυδάκη από τη στήλη αναγνωστών της Καθημερινής  (26-9-10). Ευχαριστώ την internetική παλιόφιλη elmamelenia aka dyosmaraki και τον ΑΡΘΡΟΣΥΛΛΕΚΤΗ της που από ‘κει το βρήκα. Το αντιγράφω κατευθείαν απ’ τη πηγή, έχοντας κόψει όμως το τέλος. Βαριέμαι αυτά που γράφει στο τέλος για «απουσία σχεδιασμού», «έλλειψη πολιτικής βούλησης»  κτλ. Όχι ότι δεν έχει δίκιο. Απλά τα βαριέμαι. Ας είναι. Δεν πειράζει. Παρ’ όλο το ξεφούσκωμα στον επίλογο, το άρθρο περιγράφει ένα κοινωνικό φαινόμενο στο οποίο είμαι συμμέτοχος κι εγώ (toagrimi) κι αρκετοί άλλοι της ηλικίας μου που ξέρω.

(η προσθήκη των φωτογραφιών και οι χρωματισμοί των λέξεων δικοί μου)

Μετανάστευση ή επανεποικισμός

Tου Nικου Γ. Ξυδακη

Η διαρροή άξιων Ελλήνων προς το εξωτερικό συνεχίζεται αυξανόμενη και τίποτε δεν φαίνεται ικανό να την ανακόψει. Εκτός ίσως από μια άλλη διαφαινόμενη τάση: τη ροή νέων ανθρώπων προς την περιφέρεια. Τον τελευταίο καιρό, της ύφεσης και της ανεργίας, όλο και περισσότεροι άνθρωποι των πόλεων, εκπαιδευμένοι, μορφωμένοι, διψασμένοι για εργασία και προκοπή, διψασμένοι για δημιουργική ένταξη στον κοινωνικό κορμό, εγκαταλείπουν τα μεγάλα αστικά κέντρα και αναζητούν την τύχη τους στα χωριά, στην ύπαιθρο, σε μικρές πόλεις.

.

.

Πηγαίνουν, δεν επιστρέφουν στα χωριά – διότι, απλούστατα, δεν έχουν όλοι χωριό και αν έχουν, πιθανότατα δεν έχουν πια κλήρο, περιουσία, σπίτι. Εχουν τη μνήμη κάποιων καλοκαιριών, τις διηγήσεις των γονιών τους, ώς εκεί. Αυτό που τους παρακινεί προς το χωριό δεν είναι ο νόστος σε κάτι που δεν θυμούνται γιατί δεν υπήρξε, δεν είναι το μεταφυσικό κάλεσμα της ρίζας, δεν είναι μια νεοχίπικη διάθεση για ανέμελη περιπλάνηση σε ιδεώδεις Αρκαδίες· όχι. Αυτό που τους παρακινεί είναι εξόχως υλικό, σωματικό, είναι ανάγκη: το άστυ τους διώχνει. Το άστυ δεν τους προσφέρει εργασία, δεν τους προσφέρει κοινωνικό μισθό, δεν τους προσφέρει υλικές προϋποθέσεις για ζωή με αξιοπρέπεια. Το άστυ δεν υπόσχεται πια τίποτε· το παρόν είναι ζοφερό και πανάκριβο, το μέλλον αβέβαιο. Η επαρχία, αντιθέτως, εμφανίζεται προσιτή, βατή, ήμερη. Η καθημερινότητα είναι πολύ πιο εύκολη, το κόστος διαβίωσης αισθητά χαμηλότερο, οι οικιακές οικονομίες κλίμακος και οι συνέργειες εφικτές, τα οφέλη από την επαφή με τη Φύση είναι απτά και ανεκτίμητα, τα παιδιά μεγαλώνουν με παιχνίδι και ελευθερία, οι τηλεπικοινωνιακές δυνατότητες είναι σχεδόν ίδιες παντού. Και εντέλει, οι αποστάσεις από το άστυ έχουν βραχυνθεί θεαματικά.

.

.

Πολλοί νέοι έχουν ήδη εγκατασταθεί στην επαρχία. Οι πιο τολμηροί και αποφασισμένοι, οι πιο δυναμικοί, έχουν ξεκινήσει πρότυπες καλλιέργειες και μικρές μεταποιητικές μονάδες, οικοτεχνικής ή μικρής βιοτεχνικής κλίμακας: αμπέλια, κρασιά, μέλια, κηπευτικά, κτηνοτροφία, τυροκομία, σαπωνοποιία, χειροτεχνήματα κ. λπ. Παράλληλα, αναπτύσσουν τεχνογνωσία, εισάγουν νέες μεθόδους, πειραματίζονται· προσπαθούν να στήσουν δίκτυα διανομής και εμπορίας, το δυσκολότερο. Πάρα πολλοί άλλοι θα ήθελαν να ακολουθήσουν, για να απομακρυνθούν από την ύφεση και την ανεργία. Δεν αποτολμούν την κίνηση γιατί δεν μπορούν να εξασφαλίσουν εργασία και εισόδημα. Δεν μπορούν όλοι να γίνουν ακτήμονες καλλιεργητές, δεν έχουν όλοι ρίζες και σπίτι. Κι όμως, έχουν μόρφωση, εκπαίδευση, ειδικά προσόντα, ενεργητικότητα, νιάτα – ανθρώπινο κεφάλαιο που θα μπορούσε να μεταμορφώσει λ. χ. σε μικρή Ελβετία παραδείσιες ορεινές περιοχές, όπως η Ηπειρος, με ανάπτυξη πρότυπων μονάδων έρευνας, επιστήμης, τεχνολογίας, οικοτουρισμού, μεταποίησης για εκλεκτά προϊόντα με ονομασία προελεύσεως.

.

.

. . .

Κάτω από το άρθρο στη Καθημερινή αναγνώστες έχουν γράψει σχόλια. Ο πρώτος (ακτήμονας καλλιεργητής μάλλον!) λέει:

Κύριε Ξυδάκη μπράβο βγαλτε και αλλα τετοια σχετικα με την επαρχια

Καλησπέρα από την Μαρίνα Ημαθίας, εγώ μετακόμισα από την Φρανκφούρτη που είμουν άνεργος στην Μαρίνα Ημαθίας πρειν 1 μήνα, παιδιά νιώθω πως αναστήθηκα ξανά μολις μπήκα στο νέο τόπο διαμονής μου, είμαι με την κοπέλα μου μαζί και είμαι 22 και αυτή 20 χρονων, νοικιάζω ένα σπίτι στο χωριό, και εργάζομαι εδώ στα χωράφια με 30 ευρώ, τα έξοδα μας είναι:

ΕΥΡΩ TO MHNA

Ενοίκιο: 150

Ρεύμα: 120

Κινητά τηλ: 20

Σταθερό τηλ. & internet: 24

Αυτοκίνητο βενζίνα: 80

Φαγητό: 0000000000 ΕΧΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΜΠΑΞΕ

ΣΥΝΟΛΟ ΕΞΟΔΑ : 374 ΕΥΡΩ

Ο μισθός μου είναι : 880 τον μήνα

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ ΓΙΑ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ EINAI 556 ΕΥΡΩ ΤΟΝ ΜΗΝΑ

ΦΙΓΕΤΕ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΗΝ ΕΙΣΤΕ ΚΑΝΕΤΕ ΧΑΖΟΜΑΡΕΣ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ

……………

.
A time to garden by egotoagrimi
.

Προφανώς μερικοί άνθρωποι ούτε ενθάρρυνση χρειάζονται ούτε «κρατικούς σχεδιασμούς». Άμα έχουν φάει το φιστίκι στην Φρανκφούρτη, απλά πάνε και κάνουν. Αυτά.

Γεια.

____

.Wednesday October 2, 2010

.Next post: Simply Belgian

.Previous post: Time for blackberries

____

7 Σχόλια

Φτιάχνοντας μια Λίμνη στο Φαράγγι (3)


.

ИБЇҸ Pàpàpà ИБЇҸ Pòpòpò

Δ Ο Υ Λ Ε Υ Ε Ι Jτο φράγμα

.

photo

.

.

The last shotwhite water after the damMarianina at the dam

.

Άντεξε όταν –όπως έμαθα- άνοιξαν το μεγάλο φράγμα στα βουνά για να το καθαρίσουν τον Οκτώβρη. Άντεξε και στις δυνατές βροχές του Νοέμβρη. Περιμένοντας να προστεθούν κι άλλες φωτογραφίες, ας παρατηρήσουμε εδώ τη δύναμη του στροβιλισμού. Δεν είναι μια ψηλή υδατόπτωση, αλλά μόνο ένα «σκαλοπάτι» ύψους 30-80 εκατοστών. Όμως έχει μεγάλο μήκος -16 μέτρα περίπου. Με ένα πολύ πρόχειρο υπολογισμό σε όρους που καταλαβαίνει ο πολύς κόσμος (που διαβάζει το blog μου, wow, ole, οέο και σίγουρα ναι), αυτός ο «κινητήρας», ειδικά μετά από βροχή, δίνει δύναμη όσο μια μηχανή φορτηγού 4 τόνων!

Θ’ αντέξει άραγε την πίεση του νερού το δίκλωνο πλατάνι που βλέπουμε σε πρώτο πλάνο; Σίγουρα ναι. Τα δέντρα και ειδικά τα υδροχαρή είναι τρομερές μηχανές. (Βλέπε Lothlorien κτλ. στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών.) Μόνο που δεν μπορώ να σας πω έτσι πρόχειρα (και αμισθί) πόσα φορτηγά μας κάνει ένα πλατάνι. Comeonnow!

p.s. Τι; Βαρεθήκατε; Μα δεν τα ‘χουμε πει; Γρήγορα quick link σε Miss Aniela. να δείτε τι κάνει. Ευχαριστώ.

.

Thursday December 22, 2007 – 10:35am (EET)

Next Post: love in the wild

Previous Post: Leave No Trace

.

Comments

(4 total)

Βρε, κοριτσάκι… με το συμπάθειο, δηλαδή… Νομίζεις ότι ως άλιεν καταλαβαίνω από τεχνικούς όρους και κινητήρες; Έρχομαι, σε βλέπω, σε διαβάζω, χαίρομαι τα blog σου, λέω και γιούπι-κοίτα-τι-μπορεί-να φτιάξει-κανείς, θαυμάζω και τις ωραίες φωτογραφίες και φαντασιώνομαι. (Και σκορδοκαϊλα μου για τη Miss Aniela)
.
Thursday December 22, 2007 – 12:58am (PST)
Λοιπόν, απόψε φορτώνω και τις υπόλοιπες στο Φλικρ. Εκείνες όμως που βγήκαν ψυχεδελικές λόγω λανθανσμένων ρυθμίσεων που έβαλα στη σουπερσόνικ γκουμούτσα φωτ. μηχανή, δεν θα τις βάλω στο Φλικρ γιατί θα με κράξουν. Θα τις στείλω σε σένα, αν θέλεις για το μπλογκ σου. Είναι μπλογκιάρες φωτογραφίες.
υ.γ. Σήμερα ένας γνωστός μου που είδε αυτό το entry, είπε :
Κρίμα τέτοια κουκλίτσα και μάλλον είναι λεσβία, ε; 🙂 🙂
.
Thursday December 22, 2007 – 10:51pm (EET)
Ώπα! Ευχαριστώ ρε!
Όσο για τη Miss Aniela δράττομαι της ευκαιρίας για να πω ότι, στέκοντας στον αντίθετο πόλο από μένα, αυτή η κυρία με ελκύει αφάνταστα (ως concept, όχι σαν γυναίκα). Είναι το τέλειο (υπερβολικά καλοδουλεμένο) urban pin up. Στους χώρους που συχνάζω λόγω δουλειάς πέταξα τα κιτς ημερολόγια με τις σιλικονάτες γκόμενες και κόλλησα στη θέση τους δικές της φωτογραφίες! Τα μαστοράκια κοιτούν με θαυμασμό και σεβασμό. Κάπου (πέρα μακριά) καταλαβαίνουν τι πάει να πει τέχνη. Κι επειδή ξέρουν από δουλειά, νιώθουν πόσο σκληρή δουλειά χρειάζεται η τέχνη για να γίνει. Αντί για τις αλλόκοτες βυζούδες που με αγριεύουν, τι να ‘βαζα δηλαδή; Τις ξεπέτες του Φασιανού; Πάνω από τους τόρνους; Άχα ! Με τίποτα! They couldn’t stand a chance!
═══════════════════════════
Χα χα χα !.. ☺☺☺ Να πεις του γνωστού σου να διαβάζει και τα άλλα entries κι αν είναι επιμελής να χρησιμοποιεί τα tags. Αλλιώς άστον να ψάχνεται.
Χωρίς πλάκα και Μις Ανιέλες τώρα, αλήθεια γράφεις πως ζητάν να γίνουν κι άλλα τέτοια φράγματα; Και τα περί βίδρας; Διαφημιστικό στολίδι ή κάτι πιο χειροπιαστό;Στείλε τις φωτογραφίες άμεσα.
.Friday December 23, 2007 – 11:33am (EET)
ИБЇҸ ☺ Pàpàpà ИБЇҸ ☺ Pòpòpò ^^’ ^^’
.
Friday December 23, 2007 – 01:22pm (PST)
.

Σχολιάστε

Rediscover The Countryside


.
.My dream house Ikaria ツ
.

..

Ikarian goat herder ツ

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Unasylva του FAO (Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ) το 1983. Τότε εγώ πρέπει να ήμουν 6 χρονών! Σήμερα συνειδητοποιώ ότι όταν λίγο αργότερα άρχισα να διασχίζω ερημιές και αγκαθότοπους, κινιόμουν μέσα στα τοπία που περιγράφονται σ’ αυτό το κείμενο. Ποτέ δεν ήμουν δυνατή στην Ιστορία και στα πράγματα του παρελθόντος. Ακόμα και τώρα δύσκολα χωράει ο νους μου ότι οι ερημιές στις οποίες βασίλευα, άλλοτε δεν ήταν «ερημιές». Ανήκαν σε κάποιους. Κι αν δεν ανήκαν ακριβώς, κάποιοι τις αγαπούσαν και τις πρόσεχαν. Τέλος πάντων, να μην πολυλογώ. Ορίστε, διαβάστε ένα απόσπασμα. Τα κτυπητά γράμματα είναι δικά μου.

1 girl goatherd ツ

___________________________________________
Fire is the greatest calamity affecting forest management in three Mediterranean countries: Spain, France and Italy. On average, about 20000 fires sweep a total area of 160000 ha of woodland every year in these countries, causing severe losses. Of course, the severity of these fires varies from year to year, depending on the seasons, but the long and dry summers typical of the Mediterranean climate, with high temperatures, low relative humidity and heavy winds, especially in steep areas, provide ideal conditions for dangerous fires to break out. Although the summer is the peak fire season in most areas, another peak season occurs in winter and at the beginning of spring in high mountains and in colder regions, when a layer of small branches, dead leaves and dry grass covers the soil, providing highly combustible material.

A few fires are due to natural causes
, notably lightning, but most are man-caused. Negligence is a frequent factor, and yet in many cases malicious intentions bear the main responsibility. The situation has worsened in recent years because of the development of industry and tourism, the rise in living standards and, above all, the urbanization of the rural population formerly exploiting the woods.

Thus, unexploited forests, neither thinned nor cleared, have become more and more exposed to fire because of the heavy accumulation of potential fuel. The increase in the number of tourists, campers and town-dwellers, unaware of environmental problems, is a direct cause of many fires. Furthermore, the absence of a rural population interested in forest conservation, familiar with ground conditions and skilled in the use of implements, has made quick local fire-fighting action either difficult or impossible.

______________________________________________


Για να καταλάβετε πόσο παλιό είναι αυτό το ντοκουμέντο, στη συνέχεια ο συγγραφέας προτείνει π.χ.
 .
https://i0.wp.com/www.fao.org/docrep/q2570e/q2570e0c.jpg
 .
https://i1.wp.com/www.fao.org/docrep/q2570e/q2570e0d.jpg

Θυμηθήκατε
τη Βοσκοπούλα του Μπουγκερώ; Όμως και τα δυο συστήματα έχει αποδειχτεί πια σήμερα ότι δημιουργούν πρόβλημα. Οι αντιπυρικές ζώνες με μπλουντόζες, εκτός ότι προσφέρονται για να κτίζονται διάφορα αυθαίρετα, γίνονται επίσης και χώροι εναπόθεσης μπάζων και σκουπιδιών πάσης φύσεως, άρα κι άλλο fuel for combustion. Όσο για τη βοσκή, εγώ μεν θα ήμουν μια «καλή βοσκοπούλα», όμως δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά για το τι θα έκαναν άλλοι. Το πιθανότερο είναι ότι θα παράταγαν τα αιγοπρόβατα να διαλύσουν τα πάντα κι εκείνοι θα καθόντουσαν στο καφενείο. Στο καφενείο; Τι είπα; Ούτε αυτό δεν υπάρχει πια στα χωριά. Στο σπίτι θα ήταν και θα έβλεπαν σήριαλ (οι γυναίκες) ή ποδόσφαιρο (οι άντρες). Δεν είναι λύσεις αυτές. Λύση για μένα θα ήταν να κλείσει επιτέλους ο κύκλος της αστικοποίησης στην Ελλάδα.
Το είπα δύσκολα;
Το έκανα γιατί ξέρω ότι σας αρέσουν οι φιλολογίες και οι μακροσκελείς εισαγωγές.
Όμως στην ουσία είναι κάτι τρομερά απλό.
.
Rediscover The Countryside: Live and work in it!
.


.

Friday September 14, 2007 – 10:21pm (EEST)

Next Post: Simply Mother

Previous Post: ΤΟ ΤΖΑΜΠΑ ΠΕΘΑΝΕ!!!

.

Comments

(8 total)

Ποσο δικιο εχεις!Δυστυχως ομως και τα καφενεια στα χωρια υπαρχουν ακομα! Kαι τα σκουπιδια μεσα στο δασος,κατω απο τα κα(η)μμενα τα δεντρακια!στα καφενεια η Ελλαδα (μην πω τι κανει) εβλεπε τη φωτια διπλα και δεν αντιδρουσε!!στα ιδια χωρια που καηκαν!!ετυχε να ημουν διακοπες εκει και επαθα πλακα απο την απαθεια και την απραγεια των ντοπιων ανθρωπων,των καφενειων,δυστυχως!!
Friday September 14, 2007 – 11:22pm (EEST)
Για να κλείσει αυτός ο κύκλος πρέπει να βρεθεί κάποιος κυβερνήτης/πολιτικός με διάθεση να χάσει τις επόμενες εκλογές και να δουλέψει πραγματικά πάνω σε αυτό που λέγεται αποκέντρωση αλλά με την σωστή έννοια του όρου (όχι παίρνουμε το υπουργείο από το Σύνταγμα και το πάμε στο Μαρούσι). Να ρίξει χρήματα και να κάνει ουσιαστικά έργα στην επαρχία, να αναπτύξει τις δομές, να τα βάλει με το κατεστημένο… Ουτοπίες.
Πουθενά στον κόσμο εκτός από την Ινδία και κάποες παραπλήσιες της χώρες δεν κατοικεί το 50% του πληθυσμού στην πρωτεύουσα…
Γιατί? γιατί κάποιοι βαριούνται να σκεφτούν, να πράξουν, να φροντίσουν ουσιαστικά τον τόπο που «υπηρετούν»… Χάνονται στον ωχαδερφισμό, στην κονόμα, στην αρπαχτή, στην κακώς εννοούμενη ανάπτυξη, στο σήμερα και δεν ενδιαφέρονται για τις πληγές που δημιουργούν στο αύριο, το δικό μας και όσων έπονται…
Το τρομερά απλό είναι το δυσκολότερο γιατί απαιτεί αναλυτικό νου (ποιός τον έχασε, να το βρουν οι διοικούντες?)
Friday September 14, 2007 – 11:15pm (CEST)
Ξέρετε τι έκαναν οι Ρωμαίοι Καίσαρες στου βετεράνους μετά 20 χρόνια στο στρατό; Τους έδιναν ένα τσουβάλι σπόρους, μερικά εργαλεία, ένα βόδι και τίτλο ιδιοκτησίας για κάποιο κλήρο σε μια ερημιά. Η παράδοση -λίγο διαφοροποιημένη- συνεχίστηκε και στο βυζάντιο και -ξανά διαφοροποιημένη- στην τουρκοκρατία.
Αυτό το μέτρο πρέπει να επανέλθει.
Saturday September 15, 2007 – 10:14am (EEST)
I have done my time!!! I have done my 20 years in Cesar’s legions!!! It was not easy, I’m telling you. But it was full of experiences. Anyway now, I don’t know how exactly, I got my bagfull of seeds, tools and an ox (there was a slight problem with that). I also got a piece of land in a far way place. On the back of the title there is a list of obligations written with very small letters and in Latin! I can’t make out what Cesar expects from me to do for him after I settle. I may be a veteran but I know that I am not through with Cesar. Can you help me? I am afraid that if Cesar is not satisfied with me, he is going to put somebody else in my place. I couldn’t afford that because I have a family now and I am too old to go back thr legions.
What does the list «things to do for Cesar» say? Come on, you nerds. Give me a hand!
Saturday September 15, 2007 – 11:52am (PDT)
Eleni, are we starting a story here? I am in.
I have the Byzantine Greek version of the list of rights and obligations of the veterans who were given land and sent to the provinces. Believe it or not, it’s very close to a «senario» developped by the European Union to fight urbanization, pollution etc. Have you and Nana been aware of this already? Whatever it is, I am thrilled. I believe that in this matter the Union eventually tends to behave like the empires of the past. Decentralization had been the key factor of their longevity.
Sunday September 16, 2007 – 08:42pm (EEST)
Ναι είναι «το τρίτο σενάριο» και (μάγος είσαι;) το βρήκες!Απλά εμείς από σένα θέλουμε μια συνοπτική ιστορική τεκμηρίωση. (Στα Ελληνικά, εννοείται.) Ο λόγος που το ζητάμε αυτό είναι βασικά ψυχολογικός. Να νιώθουμε οτι ανήκουμε σε μια παράδοση, κάτι τέτοιο, πως το λένε. Έτσι που τα διατυπωνουν οι σοφοί της Ένωσης «στη γλώσσα του Καίσαρα», είναι τόσο ξερά τεχνοκρατικά. Και όμως πρόκειται για κεινο το παλιό: βλέπε, Περιπέτειες του Αστερίχ του Γαλάτη, «Το Δώρο του Καίσαρα».
Στις λεγεώνες από τα 16, σε 5-6 χρόνια βγαίνω βετεράνα. Ήδη το συμπαθητικό Πακιστανάκι που πήραμε στο μαγαζί, είναι άπαιχτος με τα σιδερικά. Είναι κι ένας Ινδός που κυκλοφορεί εδώ γύρω στη πιάτσα. Κι αυτός δεν παίζεται με τους αριθμούς. Μόλις φτιάξει τα χαρτιά του, μάθει καλύτερα Ελληνικά και λίγο κάπως τους νόμους, πάει… it’s over and I will be glad!

Ένα τσουβάλι σπόρους, λοιπόν, εργαλεία, ένα βόδι και κλήρο σε μια μακρινή ερημιά. Μόνιμη κατοικία. Πριν μας προλάβουν οι Αλβανοί και σ’ αυτό.

Α, να μη ξεχάσω. Να δούμε και τα ψιλά γράμματα της σύμβασης. Διότι, πολύ σωστά λέει η Λένη. «We are never through with Cesar».

Monday September 17, 2007 – 01:30pm (EEST)

Με προβληματίζετε, κορίτσια.
Τι ακριβώς ζητάτε;
1) μια καινούρια «Μεγάλη Ιδέα»;
2) έναν οδηγό επιβίωσης;
3) «μ’ άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε»;
Tuesday September 18, 2007 – 10:31pm (EEST)
Άσε φιλάρα 😛 το 2ο είναι σε έκδοση «Οδηγός για να ζούμε» (με τον Καίσαρα, με λίγο Καίσαρα, χωρίς Καίσαρα, μόνο με τους βαρβάρους, φωτιές, σεισμούς, λιμούς, καταποντισμούς). Τα έχεις δώσει στην Ελένη -ούτε που θυμάσαι. Και σε μορφή storyboard, παρακαλώ. Τα φτιάξαμε και τα ανεβάσαμε όλα στο μπλογκ της Ελένης
Τρέχα να δεις και δεν θα πιστεύεις στα μάτια σου!
Wednesday September 19, 2007 – 10:40pm (EEST)

Σχολιάστε