Posts Tagged egotoagrimi

Απλό, πολύχρωμο και δασώδες το 2014


9 Σχόλια

I love my blog


.
.
.
….
.
.
.
I love my blog
Originally uploaded by egotoagrimi
This is a collage of photos related to various of my blog entries
since 2006. You are impressed? I am 1000/1 more impressed than you!
Click to view it as large as your screen.
.
.
Thursday January 24, 2012
.
.
.

2 Σχόλια

3 (+1) Πεζοπορικές Προτάσεις για το Καλοκαίρι


 

Μια ευγενική προσφορά του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας και εμού του αγριμιού προσωπικά. Βοήθησα να τσεκαριστούν αυτές οι διαδρομές και να συνταχτούν οι τελικές προτάσεις. Χαίρομαι που το αναρτώ. Πάει πολύ καιρός που δεν είχα στο μπλογκ μου κάτι συγκεκριμένο για τεράστια περπατήματα με χάρτες κλπ. Αν πάτε Ικαρία, τις περπατήσετε και βλαστημήσετε, ελάτε να με βρίσετε εδώ. Δεν θα σβήσω τα σχόλιά σας!

∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞


Μεγαλώνουμε τις διακοπές μας στην Ικαρία περπατώντας

Λέγεται συχνά ότι ο τουρισμός βουνού ή οικοτουρισμός επιμηκύνει την τουριστική περίοδο. Αυτό είναι σωστό. Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι και για τους ίδιους τους περιπατητές οι μέρες ή οι ώρες που περνάμε στο βουνό «επιμηκύνονται» και εκ των υστέρων φαντάζουν μεγαλύτερες και περισσότερες. Η άμεση συνεχής επαφή με τη φύση, οι εναλλαγές, οι δυσκολίες, η σωματική δραστηριότητα, διευρύνουν την συνείδηση “διαστέλλοντας τον χρόνο”, ενώ το πρωινό ξύπνημα (χωρίς αυτό δυστυχώς δεν νοείται “βουνό”) σε καιρό διακοπών (ειδικά στην Ικαρία), εφόσον πετύχει (βλέπε Συμβουλές), προϊδεάζει ότι όσα θα φέρει η μέρα θα είναι όμορφα και εύκολα, αφού το χειρότερο, δηλαδή το πρωινό ξύπνημα, έχει συμβεί και έχει ξεπεραστεί…
 ☺☻☺☻☺☻☺☻☺

 

Εδώ λοιπόν προτείνουμε Τρεις (+1) Πεζοπορικές Περιπέτειες ειδικά για το καλοκαίρι (δηλ. με μπάνιο στη θάλασσα) οι οποίες, ελπίζουμε, θα δημιουργήσουν την αίσθηση ότι οι φετινές διακοπές “έγιναν μεγαλύτερες”, καλύτερες, πλουσιότερες. Εκτός από τη δυνατότητα μπάνιου, η επιλογή έγινε με κριτήρια: α) τη μεγαλύτερη δυνατή εναλλαγή τοπίων, β) σκιά, δέντρα, νερό, γ) τη δυνατότητα διανυκτέρευσης, και κυριότερα, δ) την καλή σήμανση, αν όχι όλων των διαδρομών, τουλάχιστον σημαντικών τμημάτων τους.

1η Μεγάλη Κυκλική
(Αμμούδια – Μαγγανίτης – Καρκινάγρι – Αμμούδια)
photo

(Κλικ στο Flickr για μεγαλύτερη ανάλυση)

 

Ξεκινάμε από το οροπέδιο “Αμμούδια” πάνω από τις Ράχες. Εκεί κάπου (π.χ. στο “Σπιτάκι της Μαμής”) αφήνουμε το αυτοκίνητο (*) και ακολουθούμε το σημαδεμένο μονοπάτι με νότια κατεύθυνση, προς Μαγγανίτη όπου θα φτάσουμε μετά από 3,5 ώρες περίπου. Θα είναι μεσημέρι, οπότε, αν είναι μέρα που έχει καραβάκι για Καρκινάγρι (έχουμε ρωτήσει προηγουμένως το Λιμεναρχείο Αγίου Κηρύκου), κατεβαίνουμε στο λιμανάκι, κάνουμε μια βουτιά στη θάλασσα και επιβιβαζόμαστε. Αν όχι, περνάμε τη μέρα στις ακτές του Μαγγανίτη (μεταξύ Σεϋχελλών και Δάσους), διανυκτερεύουμε και παίρνουμε το καραβάκι για το Καρκινάγρι την επόμενη μέρα.

Φτασμένοι στο Καρκινάγρι, δεν τρώμε βαριά. Η απογευματινή βόλτα στο μονοπάτι για τη Μαύρη είναι must. Ξεκινώντας από τις “Αλυκές”, το παλιό “Μονοπάτι των Φαροφυλάκων” ελίσσεται παραλιακά, όμως δεν φτάνει όπως άλλοτε μέχρι το super highlight της Ικαρίας – το Φάρο του Κάβο Πάπα. Δυστυχώς μετά τη Μαύρη τα περάσματα είναι κλεισμένα με σύρματα.

Η νύχτα θα περάσει στο Καρκινάγρι. Την άλλη μέρα προβλέπεται ανάβαση στον Άγιο Ισίδωρο. Το μονοπάτι αρχίζει λίγο πιο πέρα από τον Άγιο Νικόλαο, στον δρόμο για Τραπάλου. Είναι ένα τσιμεντένιο δρομάκι που ανεβαίνει αριστερά. Προσοχή: Ξεκίνημα πρωί και όχι το μεσημέρι, γιατί η ανηφορική διαδρομή έχει δυτικό προσανατολισμό και ψήνεται στον απογευματινό ήλιο.

Άγιος Ισίδωρος. Φιλόξενο καταφύγιο κάτω από τις κορυφές της Προβατοκεφάλας και της Μέλισσας, όπου αν θέλουμε, μπορούμε να διανυκτερεύσουμε. Ωστόσο, όσοι “τα έχουν βαρεθεί όλα αυτά” μπορούν να πάρουν τον αμαξιτό για τις Ράχες. Εμάς, μας περιμένει η (μερική) διάσχιση της κορυφογραμμής. Το σηματοδοτημένο μονοπάτι ξεκινά έξω από την πόρτα του μοναστηριού και ανεβαίνει σχετικά ομαλά μέχρι τα 1000 μέτρα, διασχίζοντας βραχώδη οροπέδια. Αν έχει σύννεφα κι ομίχλη χρειάζεται προσοχή γιατί προς το νότιο μέρος ανοίγονται βάραθρα. Βαδίζοντας, προσπαθούμε να εντοπίσουμε τις δύο βουνοκορφές. Καθώς οι βορινές πλαγιές τους είναι σχεδόν επίπεδες, τις αναγνωρίζουμε μόνο από τα γνωστά κολονάκια της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού.

Βρισκόμαστε στο “μονοπάτι της οροσειράς” που απλώνεται από άκρη σε άκρη της Ικαρίας (οι ορειβάτες το ονομάζουν Transikarian trail ή Ridge walk) και κατευθυνόμαστε σταθερά ανατολικά μέσα από μια “πετραία έρημο” προς το μεγάλο οροπέδιο “Εριφή” όπου υπάρχει ακόμα βλάστηση (συστάδες πρίνων και κράταιγων). Το μονοπάτι γίνεται χωματόδρομος ο οποίος σε λίγο διασχίζει μια μεγάλη πετρόχτιστη μάντρα. Στο σημείο εκείνο υπάρχει πινακίδα “Προς Σελίνι – Ρυάκα”. Αν υπάρχουν δυνάμεις, αξίζει μια βόλτα μιάμιση ώρας περίπου (πήγαινε-έλα). Αν δεν είναι προχωρημένο καλοκαίρι, ο ψηλός καταρράκτης και η λίμνη μπορεί να έχουν ακόμα νερό.

Από την Εριφή για τα Αμμούδια άλλοι ακολουθούν το δρόμο (“ποδηλατόδρομος…”) και άλλοι τις γιδόστρατες μέσα από ρεικότοπους στο χείλος των γκρεμών. Τέλος διαδρομής. Καλή μας τύχη!

(*) Εννοείται ότι μπορεί κανείς να ανέβει στα Αμμούδια με τα πόδια από τον Χριστό Ραχών, ακολουθώντας τη σήμανση και με οδηγό το χάρτη “Γύρος των Ραχών με τα Πόδια” (εκδ. 2005). Ωστόσο, καλύτερα να πάει κάνεις εκεί πάνω με αυτοκίνητο ή μηχανή για οικονομία χρόνου, ειδικά αν πρέπει να προλάβει το καραβάκι για Καρκινάγρι το μεσημέρι.

2η Μακρά Μονοήμερη
 Ράχες – Περαμεριά – Κάμπος – Εύδηλος
(“Μονοπάτι των Ξωτικών” ή “Μονοπάτι των Δύο Μοναστηριών”)
photo

(Κλικ στο Flickr για μεγαλύτερη ανάλυση)

Τυπικά η διαδρομή ξεκινά από την πλατεία του Χριστού Ραχών (πιθανόν εξυπηρετεί κάποιο πρωινό λεωφορείο), αλλά για οικονομία χρόνου μπορεί κανείς να ξεκινήσει από το “Μικρό Φράγμα” στην περιοχή της Μονής Ευαγγελίστριας Μουντέ. Από τον Χριστό στου Μουντέ ο πεζοπόρος ακολουθεί “τα πατουσάκια”, δηλ. το σηματοδοτημένο μονοπάτι “Γύρος των Ραχών με τα Πόδια”. (Αν επιλέξετε “τα πατουσάκια”, επισκεφθείτε οπωσδήποτε τον “Νερόμυλο Σπανέδων” στον Χάρακα ποταμό ο οποίος έχει αναπαλαιωθεί με χρήματα του πανηγυριού του Χριστού.)
Το Μονοπάτι των Ξωτικών είναι μια απ’ τις πολλές προεκτάσεις του Γύρου των Ραχών που δεν περιλαμβάνονται στην παρούσα (ήδη υπό εξάντληση) έκδοση του χάρτη. Ξεκινά στην ανατολική όχθη του κάτω μικρού Φράγματος όπου υπάρχει πινακίδα. Ακολουθούμε προσεκτικά την σήμανση που μας οδηγεί σε αγροτικό δρόμο ο οποίος μετά αρκετή ώρα καταλήγει στους Λαψαχάδες, πάνω από την εκκλησία του Αγίου Μάρκου, σε μια συνοικία,που ονομάζεται “Πλατέδες”. Κόβουμε αριστερά σε ένα δρομάκι και σε λίγο μπαίνουμε λοξά σε μονοπάτι. Είναι μια περιοχή (πιο κάτω από τις “ερήμους των κατσικιών” και πιο πάνω από τους σημερινούς οικισμούς) άλλοτε κατοικημένη και καλλιεργημένη, που τώρα όμως έχει καταληφθεί από πλούσια κι άγρια βλάστηση – εξ ου και το όνομα “Μονοπάτι των Ξωτικών” που της έδωσαν οι πεζοπόροι.

Το μονοπάτι γίνεται δρόμος που γίνεται πάλι μονοπάτι κ.ο.κ. ώσπου φτάνουμε στη Μονή Θεοκτίστης από την ανατολική δασώδη πλευρά πίσω από το χωριό Πηγή. Αφού παρ’ ελπίδα βρούμε και φάμε λουκουμάδες, ξαναπιάνουμε το μονοπάτι που αρχίζει ακριβώς δίπλα στη Θεοσκέπαστη (το γνωστό μανιταροειδή βράχο με το εκκλησάκι), διασχίζουμε ένα ρουμάνι και βγαίνουμε στο δρόμο του χωριού στη θέση “Αγία Ματρόνα”. Το μονοπάτι κατηφορίζει ακριβώς πίσω από το κτίριο του Συνεταιρισμού. Ήταν (και είναι ακόμα) μία υπέροχη πετρόκτιστη ρύμη σκεπασμένη από δρυς (και βάτους…) που μας οδηγεί στην συνοικία Κέρος του Κάμπου και αργότερα στην πλατεία του χωριού. Ξαφνικά τότε η διαδρομή γίνεται “αρχαιολογική” καθώς ανεβαίνει στην ιστορική Αγία Ειρήνη, περνά δίπλα από το Μουσείο και πιο πέρα από “Τα Παλάτια”, δηλ. το Ρωμαϊκό Ωδείο και αργότερα Βυζαντινό διοικητήριο. Βγαίνει στον κεντρικό δρόμο, τον οποίο ακολουθούμε για λίγο μέχρι πριν το γεφύρι όπου στρίβουμε στον χωματόδρομο για την παραλία του Κάμπου. Από κει και πέρα, τυπικά η διαδρομή συνεχίζεται σηματοδοτημένη, ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο (με κάποια “κοψίματα”) μέχρι τον Εύδηλο και τελειώνει στο τελευταίο πορτοκαλί σημαδάκι (“δίπλα στον τηλεφωνικό θάλαμο”) στην κάτω πλατεία μπροστά στη θάλασσα.
Καλή μας τύχη!
3η Μακρά Μονοήμερη
(Λαγκάδα – Προεσπέρα – Νας)
Εύκολη, κατάλληλη για ωτοστοπατζήδες
photo
(Κλικ στο Flickr για μεγαλύτερη ανάλυση)

 

Καλός φίλος με αυτοκίνητο μας ανεβάζει στην Λαγκάδα (*)και μας αφήνει στην ευχή της Παναγίας. Παίρνουμε το δρόμο πίσω από την εκκλησία με κατεύθυνση βορειοανατολική. Μετά την “ποριά” αρχίζει το μονοπάτι για Βρακάδες, το πλησιέστερο κατοικημένο χωριό που δεν απέχει πολύ. Από Βρακάδες βαδίζουμε στον χωματόδρομο για Κουνιάδο και μετά κατηφορίζουμε ομαλά (στο δρόμο πάντα) για Προεσπέρα σε μια ξάερη, δροσερή διαδρομή, με θέα στο Αιγαίο και στο ηλιοβασίλεμα. Κατηφορίζουμε, κατηφορίζουμε, μέχρι τον παραλιακό δρόμο όπου στρίβουμε δεξιά και πάμε για το Να. Τέλος διαδρομής. Καλή μας τύχη!

(*) Ο Άγιος Ισίδωρος δεν απέχει πολύ (σε ευθεία γραμμή) από την Λαγκάδα, ενώ διακρίνεται το ίχνος του παλιού μονοπατιού που, τέμνοντας κάθετα τους δρόμους, συνδέει τις δύο τοποθεσίες. Επομένως, στην 1η Μεγάλη Κυκλική η επιστροφή, αντί να είναι προς τα Αμμούδια, μπορεί να είναι προς Λαγκάδα (προσφέρεται για διανυκτέρευση) και μετά για το Να.

4η Χύμα
Για ανοργάνωτους Και μεθυσμένους

Όταν βρεθούμε, κι όπου βρεθούμε, σε ορεινή περιοχή μακριά απ’ τη θάλασσα (π.χ. μετά από πανηγύρι), σνομπάρουμε το αυτοκίνητο. Σνομπάρουμε επίσης και τις ασφαλτοστρωμένες οδούς και αφηνόμαστε στην μαγεία του χωματόδρομου. Όπου τους βρούμε, τους ακολουθούμε με γενική κι αόριστη κατεύθυνση προς τη θάλασσα. Όλοι συνδέονται μεταξύ τους, οπότε αφού περάσουμε από αυτό οι πεζοπόροι λέμε “πίσω αυλή” (σπίτια, στάνες, χωράφια, σκουπιδότοπους), κάποια στιγμή θα καταλήξουμε στη “θάλαττα – θάλαττα”. Αν κάπου συναντήσουμε πορτοκαλί βουλίτσες, είναι το οργανωμένο δίκτυο μονοπατιών. Τις ακολουθούμε αδίστακτα. Θα είναι σίγουρα μια ενδιαφέρουσα διαδρομή.
Καλή μας τύχη!
Συμβουλές:

– Το πρόβλημα του πρωινού ξυπνήματος στις διακοπές αντιμετωπίζεται έχοντας προβλέψει να υπάρχει έτοιμος ή ημι-έτοιμος καφές στο ψυγείο ή δίπλα στο κρεβάτι. Για δύσκολες περιπτώσεις, τοποθετούμε κοντά στο κρεβάτι του υπναρά ένα μπουγιέλο με νερό. (☺☺)

– Απαραίτητα: Θερινός ελαφρύς υπνόσακος, πετσέτα, σακάκι, μακρύ παντελόνι, εντομοαπωθητικό, μποτάκια, μεγάλο χαμόγελο.

– Τα νερά της Ικαρίας γενικώς πίνονται. Παντού πάντως, όπου συμβουλεύουμε για στάση, υπάρχει κανονική πηγή ή δίκτυο με πόσιμο νερό.
– Η Ικαρία δεν είναι μεγάλο νησί και οι αποστάσεις στην πραγματικότητα του χάρτη είναι μικρές. Ωστόσο, διαθέτει εντυπωσιακό ανάγλυφο τόσο στη μεγάλη όσο και στη μικρή κλίμακα, πράγμα το οποίο επιβραδύνει σημαντικά την πεζοπορία.
– Δεν απομακρυνόμαστε από την καθορισμένη διαδρομή χωρίς να ξέρουμε πως θα την ξαναβρούμε.
– Αν έχουμε πρόθεση να διανυκτερεύσουμε π.χ. σε ένα μοναστήρι ή κοντά σε κατοικημένο τόπο δηλώνουμε την παρουσία μας και τις προθέσεις μας σε όποιον ντόπιο δούμε. Εκτός ότι το απαιτεί η ευγένεια, είναι πολύ καθησυχαστικό και για τα δύο μέρη.
– Δεν βιαζόμαστε! Δεν υποκύπτουμε στo “πρέπει να τα δούμε όλα”. Άλλωστε, τι να δούμε; Στην Ικαρία όλα είναι απλά, ωστόσο υπάρχει παντού μια μαγεία την οποία καταστρέφει η βιασύνη.
– Οι χάρτες των εικόνων είναι μόνο ενδεικτικοί για να δοθεί μια οπτική εντύπωση των διαδρομών. Απαραίτητη η παραβολή τους με τους κανονικούς έντυπους γεωγραφικούς χάρτες του νησιού.
– Για συνοδεία και καθοδήγηση απευθυνόμαστε στους επαγγελματίες Οδηγούς Βουνού της Ικαρίας.
– Για μια μεγάλη ποικιλία φωτογραφιών με ετικέτα «μονοπάτια» και «Ικαρία» κλικ στο Flickr
Καλό δρόμο σε όλους!
.
.
.
.
Thurday July 1, 2011
.
Next post: I am immature
.
Previous post: Summer window
.
.

2 Σχόλια

Refugee from Y!360


.
Today 
.
http://l.yimg.com/op/images/ylogo_w.png
migrated to Vientam (!) and I migrated to
http://s2.wp.com/wp-content/themes/h4/tabs/images/wpcom-logo.png?m=1391188133h
I saved my last entry in Yahoo!360°  for you to see how cool that platform was. My only problem with them was censorship. How many times had they sent me  mails threatening that they would close me down over only two small sized black naked torsos that a professional fashion photographer took of me on a crazy night in Ikaria. So I included them in the entry to test (wp) . Would they censor them too? No, they didn’t. (wp) isn’t as fun as Yahoo!360° but it’s definitely serious and free.
Notice: the links don’t work. My Yahoo!360° times are over. I like Vietnam and I hope they have a good time using Yahoo!360°.

vixen < Y! ID: egotoagrimi >

Top Page  |  BlogFeedsFriendsLists

.
Update 1 ღ°:
THE PHOTOS THAT Y!360 CENSORED and blacklisted my blog! 😛 Were they so shocking!?! 😛

Update 2 ღ° : Read about Y!360.blog in the Wikipedia.

«Yahoo! 360° was a personal communication portal operated by Yahoo!. It was similar to other social networking sites and while text on the site still described it as being in beta testing, in fact development has ended and the site is no longer active. Long after support ended, the promised replacement social network site has never materialized. In May 2009 Yahoo! announced that Yahoo! 360° service will be officially closed on July 13, 2009 as Yahoo! developers aimed to «focus their efforts on the new profile on Yahoo».[1] Users are given options to move their Yahoo! 360° information and blog to the new profile before this deadline.»

Add

vixen is not connected to you in Yahoo! 360°.

Last updated Sun Dec 07, 2008 Member since January 2006

All Comments

(516)

Hug
remember me Fixen? add me on the new profile please, I’m on Dharma’s list:)posted a hour ago

DD

Hug
and kisses from Polyaigos…posted 13 hours ago

Dude!
εσύ όμως γράφεις πιο ωραία -αposted 4 days ago

ζηλευω!!!! το δικο σου wordpress ειναι πιο ωωραιαιοοο!!!

posted 6 days ago

Congrats
Μπράβο αγάπη μου! Σειρά μου τώρα!posted 9 days ago

I ll just be my soulsister s Doorgirl.–> Click here

Blog

Thu Jun 18 01:32pm EEST

Picture from My World (1)

Picture from My World (1)Burnt But Not Dead I will keep on posting this kind of pictures to the last moment this blog is afloat. © Ελένη ευχαριστώ ! more

Previous Posts:

View Blog »

Lists

Feeds

Thu May 28 01:29pm EEST

Comment about Ikaria 011

Lambrini has posted a comment: …yes more

View Feeds »

Profile Information

About Me:
Ονομάζομαι Αθηνά Σκ. και είμαι 30 χρονών. Σπούδασα φιλολογία και οικονομικά. Στο οικογενειακό μηχανουργείο στην Αθήνα δουλεύω σαν λογίστρια, αλλά κυρίως ασχολούμαι με τις μηχανές. Εκτός από αυτό το ψώνιο, έχω κι άλλο ένα: την Ικαρία.
Places I’ve Lived:
Athens Greece
Crete Greece
Ikaria Greece
Homepage:
http://www.our-own-ikaria.net
Languages Spoken:
English, French
«What is the Fox doing in the Marketplace?»
.
.

.

Saturday July 7, 2009

Next post: Ο τρελός λόγος μιας τρελής κατάστασης – The insane reason for an insane situation
Previous post: Picture from My World (1)
.

7 Σχόλια

No Technical Problem


.
….
.

Δεν υπάρχει «τεχνικό πρόβλημα»

The World in a Bubble

.

________Η απάντηση στο πως είναι «ναι».
________Η απάντηση στο πότε είναι «ναι».
________Η απάντηση στο που είναι «ναι».
________Η απάντηση στο ποιος είναι «ναι».
________Η απάντηση στο γιατί είναι «ναι».
________Η απάντηση στο όχι είναι «όχι»
________δηλαδή «ναι».
.
________Ο κόσμος είναι αυτός που είναι.
________Ο κόσμος είναι αυτός που θέλουμε να είναι.
________Αν δεν μας αρέσει είναι γιατί
________δεν θέλουμε να μας αρέσει.
________Είναι γιατί τον θέλουμε άσχημο κι άδικο
________για να μπορούμε να ήμαστε
________άσχημοι κι άδικοι κι εμείς.
________Ο κόσμος ήμαστε εμείς.
.
.
.
Sunday May 24, 2009 – 10:23pm (EEST)
.

Comments

(15 total)

ν α ι ! ! !

Monday May 25, 2009 – 03:36am (PDT)

Θα το διαβάζω κάθε μέρα! …μέχρι να το καταλάβω και να το μάθω απ’έξω!

Δεν υπήρχε καλύτερη στιγμή, για μένα, από αυτήν!!!

Monday May 25, 2009 – 02:07pm (EEST)

Ζόρικη αλήθεια που δύσκολα τη χωράει ο νους. «‘Αγρια Σκέψη» πέρα για πέρα σωστή.

Monday May 25, 2009 – 07:52pm (EEST)

«Άγρια Σκάψη»? «Μανιφέστο Κατά της Γκρίνιας» πέστο καλύτερα.
Το ‘γραψα σε μια στιγμή τύπου «αχ να’ ταν έτσι, αχ να ‘ταν αλλιώς», για να το βλέπω και να το θυμάμαι.
Χαίρομαι που … ν α ι !!!

Tuesday May 26, 2009 – 08:29pm (EEST)

Όχι «άγρια σκάψη». ‘Αγρια Σκέψη 🙂 χαχα 🙂

Tuesday May 26, 2009 – 08:31pm (EEST)

ευγλωτο σαρδαμ ** «αγριο σκαψιμο»

Wednesday May 27, 2009 – 04:20am (PDT)

Σου έχω πει ποτέ ότι είσαι πολύ όμορφη; Κουκλάρα!

(Καλά, μην το πάρεις κι απάνω σου – περνάω και κρίση υπερσυναισθηματισμού, η υπερθυροειδικιά).

~☺~

Wednesday May 27, 2009 – 03:53pm (CEST)

που; ποιος, πότε; α… ναι 🙂
Αλλάζουμε, Αδελφή Αλιένα; Μου δίνεις τον θυρεοειδή σου, σου δίνω την τριχοφυία μου; τι λες;

Thursday May 28, 2009 – 08:49pm (EEST)

Λέω μάλλον ότι θυροξίνη και τριχοφυΐα είναι πράγματα συμπληρωματικά.
Παραπέμπω στο παραμυθάκι «Riquet à la houppe», το βρίσκεις και εδώ:
http://fr.wikisource.org/wiki/Riquet_%C3%A0_la_houppe

Σε γενικές γραμμές ήταν ένας κακάσχημος μα πανέξυπνος πρίγκιπας και μια πανέμορφη και πανηλίθια πριγκίπισσα που ερωτεύτηκαν κι έγινε ο κακάσχημος κούκλος και η χαζή πάνσοφη.

(Όχι, δεν είμαι κακάσχημη ούτε εσύ πανηλίθια, χεχε!)

Thursday May 28, 2009 – 11:00pm (CEST)

Ναι!

http://i27.photobucket.com/albums/c155/Dolphinika/var2/itsyourmind.jpg

https://i1.wp.com/i27.photobucket.com/albums/c155/Dolphinika/var2/itsyourmind.jpg

Sunday May 31, 2009 – 10:34pm (EEST)

«Ιt is your mind that creates the world».

Όχι μόνο. Ο κόσμος είναι. Ο κόσμος δεν είναι μόνο εγώ. Ο κόσμος είμαι εγώ + εσύ. ~☺~

Monday June 1, 2009 – 09:49am (CEST)

Σωστο. Αλλαζω το «ειναι» σε «γινεται».

Monday June 1, 2009 – 03:42am (PDT)

Επιστρέφοντας στο αρχικό ζητούμενο, αν οι περισσότερες απαντήσεις στα πολύπλοκα ερωτήματα είναι «Ναι», ξέρεις πόσος κόσμος θα πεινάσει αν απλοποιηθούν έτσι τα καυτά ερωτήματα της εποχής μας;
Ξέρεις πόσοι πληρώνονται για να δημιουργούν τεχνητά προβλήματα και άλλοι τόσοι πληρώνονται για να υποκρίνονται ότι προσπαθούν να βρουν λύσεις σε αυτά τα προβλήματα;
Απλοποίηση θα σήμαινε την συντέλεια της οικονομικής μας πυραμίδας, εκατομμύρια μπερδεμένοι Σίσυφοι με μια πέτρα στα χέρια μη ξέροντας τι να την κάνουν.

Wednesday June 3, 2009 – 07:45am (PDT)

Άψογος!
Λες να βρω κάνα μπελά; Δε λέει τώρα να με κυνηγάνε τίποτα τύποι με μαύρα γιαλιά και γκρι καπαρντίνες καλοκαιριάτικα.

Wednesday June 3, 2009 – 08:00pm (EEST)

Εντάξει, το ΄χω. Μου βγαίνει σε σενάριο. Αυτή τη τελευταία δραματική νότα ήθελα κι έκλεισε!

Wednesday June 3, 2009 – 12:24pm (PDT)

.

Σχολιάστε

Διασχίζοντας Αγκαθότοπους («Η Φύση ως Βίτσιο») #1


.


Perdiki Ikaria 1

.

Διαχείριση του Πόνου

(έτσι είπε η Ελένη)

Πώς να παίρνεις τη ζωή όπως έρχεται

(έτσι είπε ο Άγγελος)

Πηγαίνοντας ίσια ντουγρού και just do it, ό, τι κι αν είναι μπροστά

(έτσι λέω εγώ)

Στην ανωτέρω φωτογραφία βλέπετε έναν αγκαθότοπο σε λόφο κοντά στο χωριό «Περδίκι» της Ικαρίας. Η Ελλάδα είναι γεμάτη από τέτοια τοπία. Ολοένα γίνονται περισσότερα από τότε που σταμάτησαν (μετά το 1960) οι λεγόμενες «άνυδρες” καλλιέργειες» δημητριακών στα βουνά και τα νησιά (δηλαδή, ξερολιθιές και πεζούλια).

.

** Προσοχή: να μην συγχέουμε τους αγκαθότοπους με τους φρυγανότοπους. Οι τελευταίοι βασικά αποτελούνται από μικρούς θάμνους (φρύγανα ή βότανα, τύπου θυμάρι και τέτοια). Έχουν και αγκάθια (τύπου αστιβή), όμως οι αληθινοί αγκαθότοποι βρίθουν από πραγματικά ΜΕΓΑΛΑ ΑΓΚΑΘΩΤΑ ΦΥΤΑ σαν μικρά δέντρα με ανησυχητικά ψιλο-gothicονόματα (θα παραθέσω λίστα σε επόμενο entry).

.

Happy in your bushland, oh Ikaria! (2)

.

Χρόνια πολλά πριν ακούσω περί crosscountrytrekking, όταν ήμουν μικρή, δηλαδή, και θύμωνα (περίπου μόνιμη κατάσταση), ειδικά στην Κρήτη (εκεί θύμωνα πάρα πολύ), έφευγα από το σπίτι ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ή ΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ σε ευθεία ΙΣΙΑ (ντουγρού), είτε προς τη θάλασσα (κάτω), είτε προς το βουνό (πάνω), είτε προς το πλάι (δεξιά κι αριστερά). Γύρω από το χωριό υπήρχαν θερμοκήπια ανάμεσα σε διάφορες ακαθόριστες εκτάσεις (σαν σκουπιδότοποι, αλλά όχι ακριβώς) και βεβαίως αγκαθότοποι!

.

Thorns in Atheras, Ikaria

.

Όσο μεγάλωνα κι όσο ψήλωνα, τόσο μεγάλωναν, τόσο ψήλωναν αυτοί οι αγκαθότοποι, τόσο απλώνονταν (λόγω της εγκατάλειψης κτλ.). Μεγάλωναν κι ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΗΤΑΝ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ! Μια «θάλασσα από τίποτα«, ένας χώρος άχρηστος, αδιάφορος, εχθρικός κι ΑΠΡΟΣΠΕΛΑΣΤΟΣ στους ανθρώπους (ω μαγική εφηβεία).

.

Nana in Ikaria

.

Συχνά τ’ αγκάθια ‘παιρναν φωτιά από τους κοντινούς σκουπιδότοπους. Τον άλλο χρόνο, ξανάβγαιναν και τον επόμενο και μεθεπόμενο (ω χαρά) γινόταν πέλαγος πάλι ! Όμως εγώ στο μεταξύ (ω θλίψη) μεγάλωνα κι έχανα τα προνόμια (ασυλία) της παιδικής ηλικίας. Το χωριό κουτσομπόλευε. Ήταν ώρα να βρω κάπου αλλού να κάνω «το βίτσιο μου». Ευτυχώς σύντομα η Κρήτη μου τέλειωσε -μαζί και οι θυμοί και πολλά άλλα δυσάρεστα διάφορα.

.

.

Τα ευχάριστα που έμειναν ήταν: Το “άσπρο” εκτυφλωτικό μεσημέρι της νότιας Κρήτης κι η εξίσου διεγερτική μυρωδιά των αγκαθιών της. Επίσης ότι δεν παθαίνω (ούτε μάλλον θα πάθω ποτέ) καμία αλλεργία (από σκόνη, από γύρη και τέτοια φυτικά). Επίσης μια μεγάλη αντοχή στον φυσικό (απλό και καθαρό) σωματικό πόνο.

.
Να συνεχίσω να γράφω ;
Φυσικά
votes 14
Εντάξει συνέχισε να δούμε που θα το πας
votes 3
Κρεμόμαστε απ’ το στόμα σου
votes 12
Τι σημασία έχει, αφού έτσι κι αλλιώς θα συνεχίσεις
votes 2
Όχι
votes 0
Άσε τα αγκάθια. Γράψε μας για την Ανιέλα
votes 0
.

Comments


Μια παρόμοια φόρτιση με έπιανε μικρό όταν φύτρωναν και μεγάλωναν τα αγριόχορτα στις άκρες των οικοπέδων τους χειμερινούς μήνες στην Ιεράπετρα. Γενικά είχα μια μανία καταγραφής του πράσινου με το μυαλό μου σε όποιο τοπίο επισκεπτόμουν. Όσο περισσότερο το πράσινο, τόσο πιο πολύ ευφραίνονταν η καρδιά. Αργότερα κάβλωνε και το κορμί. Αλήθεια ποιά μουσική ταιριάζει στους αγκαθότοπους;



Να σου δώσω να γράφεις εσύ το μπλογκ μου; χαχαχα!.. Τόσο ωραία τα λες!
Για τη μουσική, μμμ.. δεν ξέρω, βασικά τα τζιτζίκια είναι εντάξει. Προσωπικά εγώ διασχίζοντας ακούω hip-hop στο ipod. Δεν ξέρω αν ταιριάζει, αλλά εμενα απλά μου δίνει δύναμη και με βοηθάει – έτσι μονότονη μουσική που είναι – να απασχολεί το μυαλό μου και να μην απελπίζομαι (το οποίο είναι πολύ βασικό -να μην παθαίνει κανείς κρίση πανικού) Όμως τώρα τελευταία δεν μου αρέσει πολύ…

ευχαριστώ για το comment

🙂


Και εγώ ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Δε θα γινόταν να γράφω το blog σου, η επαφή μου με τη φύση είναι ελάχιστη τα τελευταία χρόνια. Όσο για τα λόγια, αυτά είναι του αέρα…Είναι κακό πράγμα ο πανικός σε αγκαθότοπους. Όχι τίποτα άλλο, αλλά υπάρχει κίνδυνος να τσαλαπατήσεις τα αγκάθια! 😉


.

Comments (1)