Posts Tagged athens

Αντίο Αθήνα



~

Αθήνα

~

.

Ήταν σαν φυλακή με τοίχους, πολλούς τοίχους,

τσιμέντο, πλακάκια και μάρμαρα γεμάτα ονόματα,

συνθήματα, εκκλήσεις, μουτζούρες, κραυγές

εγκλωβισμένων. Κι οι φωτιές, οι καπνοί σαν στρώματα

που ‘καιγαν κατάδικοι στα κλουβιά, τα κελιά, άλλη μια

κι άλλη μια εξέγερση στη φυλακή.

Το μίσος που βράζει, απόγνωση, σύγχυση, και η οργή,

φυλακισμένοι και φύλακες ένα πράγμα.

Και πολύ τηλεόραση όπως στη φυλακή

Α όχι, την επόμενη εξέγερση δεν θα τη δω.

Αντίο Αθήνα. Δε θα σε ξεχάσω ποτέ.

Πως θα μπορούσα; Αφού ήμαστε συνονόματες.

Αντίο Αθήνα, ουκ απολείπειν σε ο Θεός.

Πάω σε παλιά μακρινή αποικία και θα ξανάρθω

όταν δεν είσαι πια φυλακή.

Αντίο Αθήνα

.
.
.
.
.
Saturday February 26, 2012
.
.
.
.

9 Σχόλια

Μετανάστευση ή επανεποικισμός


.
.

..

.

photo

.

Γεια σας

Τον παραπάνω τίτλο έχει το άρθρο/επιστολή του Νίκου Ξυδάκη από τη στήλη αναγνωστών της Καθημερινής  (26-9-10). Ευχαριστώ την internetική παλιόφιλη elmamelenia aka dyosmaraki και τον ΑΡΘΡΟΣΥΛΛΕΚΤΗ της που από ‘κει το βρήκα. Το αντιγράφω κατευθείαν απ’ τη πηγή, έχοντας κόψει όμως το τέλος. Βαριέμαι αυτά που γράφει στο τέλος για «απουσία σχεδιασμού», «έλλειψη πολιτικής βούλησης»  κτλ. Όχι ότι δεν έχει δίκιο. Απλά τα βαριέμαι. Ας είναι. Δεν πειράζει. Παρ’ όλο το ξεφούσκωμα στον επίλογο, το άρθρο περιγράφει ένα κοινωνικό φαινόμενο στο οποίο είμαι συμμέτοχος κι εγώ (toagrimi) κι αρκετοί άλλοι της ηλικίας μου που ξέρω.

(η προσθήκη των φωτογραφιών και οι χρωματισμοί των λέξεων δικοί μου)

Μετανάστευση ή επανεποικισμός

Tου Nικου Γ. Ξυδακη

Η διαρροή άξιων Ελλήνων προς το εξωτερικό συνεχίζεται αυξανόμενη και τίποτε δεν φαίνεται ικανό να την ανακόψει. Εκτός ίσως από μια άλλη διαφαινόμενη τάση: τη ροή νέων ανθρώπων προς την περιφέρεια. Τον τελευταίο καιρό, της ύφεσης και της ανεργίας, όλο και περισσότεροι άνθρωποι των πόλεων, εκπαιδευμένοι, μορφωμένοι, διψασμένοι για εργασία και προκοπή, διψασμένοι για δημιουργική ένταξη στον κοινωνικό κορμό, εγκαταλείπουν τα μεγάλα αστικά κέντρα και αναζητούν την τύχη τους στα χωριά, στην ύπαιθρο, σε μικρές πόλεις.

.

.

Πηγαίνουν, δεν επιστρέφουν στα χωριά – διότι, απλούστατα, δεν έχουν όλοι χωριό και αν έχουν, πιθανότατα δεν έχουν πια κλήρο, περιουσία, σπίτι. Εχουν τη μνήμη κάποιων καλοκαιριών, τις διηγήσεις των γονιών τους, ώς εκεί. Αυτό που τους παρακινεί προς το χωριό δεν είναι ο νόστος σε κάτι που δεν θυμούνται γιατί δεν υπήρξε, δεν είναι το μεταφυσικό κάλεσμα της ρίζας, δεν είναι μια νεοχίπικη διάθεση για ανέμελη περιπλάνηση σε ιδεώδεις Αρκαδίες· όχι. Αυτό που τους παρακινεί είναι εξόχως υλικό, σωματικό, είναι ανάγκη: το άστυ τους διώχνει. Το άστυ δεν τους προσφέρει εργασία, δεν τους προσφέρει κοινωνικό μισθό, δεν τους προσφέρει υλικές προϋποθέσεις για ζωή με αξιοπρέπεια. Το άστυ δεν υπόσχεται πια τίποτε· το παρόν είναι ζοφερό και πανάκριβο, το μέλλον αβέβαιο. Η επαρχία, αντιθέτως, εμφανίζεται προσιτή, βατή, ήμερη. Η καθημερινότητα είναι πολύ πιο εύκολη, το κόστος διαβίωσης αισθητά χαμηλότερο, οι οικιακές οικονομίες κλίμακος και οι συνέργειες εφικτές, τα οφέλη από την επαφή με τη Φύση είναι απτά και ανεκτίμητα, τα παιδιά μεγαλώνουν με παιχνίδι και ελευθερία, οι τηλεπικοινωνιακές δυνατότητες είναι σχεδόν ίδιες παντού. Και εντέλει, οι αποστάσεις από το άστυ έχουν βραχυνθεί θεαματικά.

.

.

Πολλοί νέοι έχουν ήδη εγκατασταθεί στην επαρχία. Οι πιο τολμηροί και αποφασισμένοι, οι πιο δυναμικοί, έχουν ξεκινήσει πρότυπες καλλιέργειες και μικρές μεταποιητικές μονάδες, οικοτεχνικής ή μικρής βιοτεχνικής κλίμακας: αμπέλια, κρασιά, μέλια, κηπευτικά, κτηνοτροφία, τυροκομία, σαπωνοποιία, χειροτεχνήματα κ. λπ. Παράλληλα, αναπτύσσουν τεχνογνωσία, εισάγουν νέες μεθόδους, πειραματίζονται· προσπαθούν να στήσουν δίκτυα διανομής και εμπορίας, το δυσκολότερο. Πάρα πολλοί άλλοι θα ήθελαν να ακολουθήσουν, για να απομακρυνθούν από την ύφεση και την ανεργία. Δεν αποτολμούν την κίνηση γιατί δεν μπορούν να εξασφαλίσουν εργασία και εισόδημα. Δεν μπορούν όλοι να γίνουν ακτήμονες καλλιεργητές, δεν έχουν όλοι ρίζες και σπίτι. Κι όμως, έχουν μόρφωση, εκπαίδευση, ειδικά προσόντα, ενεργητικότητα, νιάτα – ανθρώπινο κεφάλαιο που θα μπορούσε να μεταμορφώσει λ. χ. σε μικρή Ελβετία παραδείσιες ορεινές περιοχές, όπως η Ηπειρος, με ανάπτυξη πρότυπων μονάδων έρευνας, επιστήμης, τεχνολογίας, οικοτουρισμού, μεταποίησης για εκλεκτά προϊόντα με ονομασία προελεύσεως.

.

.

. . .

Κάτω από το άρθρο στη Καθημερινή αναγνώστες έχουν γράψει σχόλια. Ο πρώτος (ακτήμονας καλλιεργητής μάλλον!) λέει:

Κύριε Ξυδάκη μπράβο βγαλτε και αλλα τετοια σχετικα με την επαρχια

Καλησπέρα από την Μαρίνα Ημαθίας, εγώ μετακόμισα από την Φρανκφούρτη που είμουν άνεργος στην Μαρίνα Ημαθίας πρειν 1 μήνα, παιδιά νιώθω πως αναστήθηκα ξανά μολις μπήκα στο νέο τόπο διαμονής μου, είμαι με την κοπέλα μου μαζί και είμαι 22 και αυτή 20 χρονων, νοικιάζω ένα σπίτι στο χωριό, και εργάζομαι εδώ στα χωράφια με 30 ευρώ, τα έξοδα μας είναι:

ΕΥΡΩ TO MHNA

Ενοίκιο: 150

Ρεύμα: 120

Κινητά τηλ: 20

Σταθερό τηλ. & internet: 24

Αυτοκίνητο βενζίνα: 80

Φαγητό: 0000000000 ΕΧΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΜΠΑΞΕ

ΣΥΝΟΛΟ ΕΞΟΔΑ : 374 ΕΥΡΩ

Ο μισθός μου είναι : 880 τον μήνα

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ ΓΙΑ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ EINAI 556 ΕΥΡΩ ΤΟΝ ΜΗΝΑ

ΦΙΓΕΤΕ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΗΝ ΕΙΣΤΕ ΚΑΝΕΤΕ ΧΑΖΟΜΑΡΕΣ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ

……………

.
A time to garden by egotoagrimi
.

Προφανώς μερικοί άνθρωποι ούτε ενθάρρυνση χρειάζονται ούτε «κρατικούς σχεδιασμούς». Άμα έχουν φάει το φιστίκι στην Φρανκφούρτη, απλά πάνε και κάνουν. Αυτά.

Γεια.

____

.Wednesday October 2, 2010

.Next post: Simply Belgian

.Previous post: Time for blackberries

____

7 Σχόλια

Rediscover The Countryside


.
.My dream house Ikaria ツ
.

..

Ikarian goat herder ツ

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Unasylva του FAO (Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ) το 1983. Τότε εγώ πρέπει να ήμουν 6 χρονών! Σήμερα συνειδητοποιώ ότι όταν λίγο αργότερα άρχισα να διασχίζω ερημιές και αγκαθότοπους, κινιόμουν μέσα στα τοπία που περιγράφονται σ’ αυτό το κείμενο. Ποτέ δεν ήμουν δυνατή στην Ιστορία και στα πράγματα του παρελθόντος. Ακόμα και τώρα δύσκολα χωράει ο νους μου ότι οι ερημιές στις οποίες βασίλευα, άλλοτε δεν ήταν «ερημιές». Ανήκαν σε κάποιους. Κι αν δεν ανήκαν ακριβώς, κάποιοι τις αγαπούσαν και τις πρόσεχαν. Τέλος πάντων, να μην πολυλογώ. Ορίστε, διαβάστε ένα απόσπασμα. Τα κτυπητά γράμματα είναι δικά μου.

1 girl goatherd ツ

___________________________________________
Fire is the greatest calamity affecting forest management in three Mediterranean countries: Spain, France and Italy. On average, about 20000 fires sweep a total area of 160000 ha of woodland every year in these countries, causing severe losses. Of course, the severity of these fires varies from year to year, depending on the seasons, but the long and dry summers typical of the Mediterranean climate, with high temperatures, low relative humidity and heavy winds, especially in steep areas, provide ideal conditions for dangerous fires to break out. Although the summer is the peak fire season in most areas, another peak season occurs in winter and at the beginning of spring in high mountains and in colder regions, when a layer of small branches, dead leaves and dry grass covers the soil, providing highly combustible material.

A few fires are due to natural causes
, notably lightning, but most are man-caused. Negligence is a frequent factor, and yet in many cases malicious intentions bear the main responsibility. The situation has worsened in recent years because of the development of industry and tourism, the rise in living standards and, above all, the urbanization of the rural population formerly exploiting the woods.

Thus, unexploited forests, neither thinned nor cleared, have become more and more exposed to fire because of the heavy accumulation of potential fuel. The increase in the number of tourists, campers and town-dwellers, unaware of environmental problems, is a direct cause of many fires. Furthermore, the absence of a rural population interested in forest conservation, familiar with ground conditions and skilled in the use of implements, has made quick local fire-fighting action either difficult or impossible.

______________________________________________


Για να καταλάβετε πόσο παλιό είναι αυτό το ντοκουμέντο, στη συνέχεια ο συγγραφέας προτείνει π.χ.
 .
https://i0.wp.com/www.fao.org/docrep/q2570e/q2570e0c.jpg
 .
https://i1.wp.com/www.fao.org/docrep/q2570e/q2570e0d.jpg

Θυμηθήκατε
τη Βοσκοπούλα του Μπουγκερώ; Όμως και τα δυο συστήματα έχει αποδειχτεί πια σήμερα ότι δημιουργούν πρόβλημα. Οι αντιπυρικές ζώνες με μπλουντόζες, εκτός ότι προσφέρονται για να κτίζονται διάφορα αυθαίρετα, γίνονται επίσης και χώροι εναπόθεσης μπάζων και σκουπιδιών πάσης φύσεως, άρα κι άλλο fuel for combustion. Όσο για τη βοσκή, εγώ μεν θα ήμουν μια «καλή βοσκοπούλα», όμως δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά για το τι θα έκαναν άλλοι. Το πιθανότερο είναι ότι θα παράταγαν τα αιγοπρόβατα να διαλύσουν τα πάντα κι εκείνοι θα καθόντουσαν στο καφενείο. Στο καφενείο; Τι είπα; Ούτε αυτό δεν υπάρχει πια στα χωριά. Στο σπίτι θα ήταν και θα έβλεπαν σήριαλ (οι γυναίκες) ή ποδόσφαιρο (οι άντρες). Δεν είναι λύσεις αυτές. Λύση για μένα θα ήταν να κλείσει επιτέλους ο κύκλος της αστικοποίησης στην Ελλάδα.
Το είπα δύσκολα;
Το έκανα γιατί ξέρω ότι σας αρέσουν οι φιλολογίες και οι μακροσκελείς εισαγωγές.
Όμως στην ουσία είναι κάτι τρομερά απλό.
.
Rediscover The Countryside: Live and work in it!
.


.

Friday September 14, 2007 – 10:21pm (EEST)

Next Post: Simply Mother

Previous Post: ΤΟ ΤΖΑΜΠΑ ΠΕΘΑΝΕ!!!

.

Comments

(8 total)

Ποσο δικιο εχεις!Δυστυχως ομως και τα καφενεια στα χωρια υπαρχουν ακομα! Kαι τα σκουπιδια μεσα στο δασος,κατω απο τα κα(η)μμενα τα δεντρακια!στα καφενεια η Ελλαδα (μην πω τι κανει) εβλεπε τη φωτια διπλα και δεν αντιδρουσε!!στα ιδια χωρια που καηκαν!!ετυχε να ημουν διακοπες εκει και επαθα πλακα απο την απαθεια και την απραγεια των ντοπιων ανθρωπων,των καφενειων,δυστυχως!!
Friday September 14, 2007 – 11:22pm (EEST)
Για να κλείσει αυτός ο κύκλος πρέπει να βρεθεί κάποιος κυβερνήτης/πολιτικός με διάθεση να χάσει τις επόμενες εκλογές και να δουλέψει πραγματικά πάνω σε αυτό που λέγεται αποκέντρωση αλλά με την σωστή έννοια του όρου (όχι παίρνουμε το υπουργείο από το Σύνταγμα και το πάμε στο Μαρούσι). Να ρίξει χρήματα και να κάνει ουσιαστικά έργα στην επαρχία, να αναπτύξει τις δομές, να τα βάλει με το κατεστημένο… Ουτοπίες.
Πουθενά στον κόσμο εκτός από την Ινδία και κάποες παραπλήσιες της χώρες δεν κατοικεί το 50% του πληθυσμού στην πρωτεύουσα…
Γιατί? γιατί κάποιοι βαριούνται να σκεφτούν, να πράξουν, να φροντίσουν ουσιαστικά τον τόπο που «υπηρετούν»… Χάνονται στον ωχαδερφισμό, στην κονόμα, στην αρπαχτή, στην κακώς εννοούμενη ανάπτυξη, στο σήμερα και δεν ενδιαφέρονται για τις πληγές που δημιουργούν στο αύριο, το δικό μας και όσων έπονται…
Το τρομερά απλό είναι το δυσκολότερο γιατί απαιτεί αναλυτικό νου (ποιός τον έχασε, να το βρουν οι διοικούντες?)
Friday September 14, 2007 – 11:15pm (CEST)
Ξέρετε τι έκαναν οι Ρωμαίοι Καίσαρες στου βετεράνους μετά 20 χρόνια στο στρατό; Τους έδιναν ένα τσουβάλι σπόρους, μερικά εργαλεία, ένα βόδι και τίτλο ιδιοκτησίας για κάποιο κλήρο σε μια ερημιά. Η παράδοση -λίγο διαφοροποιημένη- συνεχίστηκε και στο βυζάντιο και -ξανά διαφοροποιημένη- στην τουρκοκρατία.
Αυτό το μέτρο πρέπει να επανέλθει.
Saturday September 15, 2007 – 10:14am (EEST)
I have done my time!!! I have done my 20 years in Cesar’s legions!!! It was not easy, I’m telling you. But it was full of experiences. Anyway now, I don’t know how exactly, I got my bagfull of seeds, tools and an ox (there was a slight problem with that). I also got a piece of land in a far way place. On the back of the title there is a list of obligations written with very small letters and in Latin! I can’t make out what Cesar expects from me to do for him after I settle. I may be a veteran but I know that I am not through with Cesar. Can you help me? I am afraid that if Cesar is not satisfied with me, he is going to put somebody else in my place. I couldn’t afford that because I have a family now and I am too old to go back thr legions.
What does the list «things to do for Cesar» say? Come on, you nerds. Give me a hand!
Saturday September 15, 2007 – 11:52am (PDT)
Eleni, are we starting a story here? I am in.
I have the Byzantine Greek version of the list of rights and obligations of the veterans who were given land and sent to the provinces. Believe it or not, it’s very close to a «senario» developped by the European Union to fight urbanization, pollution etc. Have you and Nana been aware of this already? Whatever it is, I am thrilled. I believe that in this matter the Union eventually tends to behave like the empires of the past. Decentralization had been the key factor of their longevity.
Sunday September 16, 2007 – 08:42pm (EEST)
Ναι είναι «το τρίτο σενάριο» και (μάγος είσαι;) το βρήκες!Απλά εμείς από σένα θέλουμε μια συνοπτική ιστορική τεκμηρίωση. (Στα Ελληνικά, εννοείται.) Ο λόγος που το ζητάμε αυτό είναι βασικά ψυχολογικός. Να νιώθουμε οτι ανήκουμε σε μια παράδοση, κάτι τέτοιο, πως το λένε. Έτσι που τα διατυπωνουν οι σοφοί της Ένωσης «στη γλώσσα του Καίσαρα», είναι τόσο ξερά τεχνοκρατικά. Και όμως πρόκειται για κεινο το παλιό: βλέπε, Περιπέτειες του Αστερίχ του Γαλάτη, «Το Δώρο του Καίσαρα».
Στις λεγεώνες από τα 16, σε 5-6 χρόνια βγαίνω βετεράνα. Ήδη το συμπαθητικό Πακιστανάκι που πήραμε στο μαγαζί, είναι άπαιχτος με τα σιδερικά. Είναι κι ένας Ινδός που κυκλοφορεί εδώ γύρω στη πιάτσα. Κι αυτός δεν παίζεται με τους αριθμούς. Μόλις φτιάξει τα χαρτιά του, μάθει καλύτερα Ελληνικά και λίγο κάπως τους νόμους, πάει… it’s over and I will be glad!

Ένα τσουβάλι σπόρους, λοιπόν, εργαλεία, ένα βόδι και κλήρο σε μια μακρινή ερημιά. Μόνιμη κατοικία. Πριν μας προλάβουν οι Αλβανοί και σ’ αυτό.

Α, να μη ξεχάσω. Να δούμε και τα ψιλά γράμματα της σύμβασης. Διότι, πολύ σωστά λέει η Λένη. «We are never through with Cesar».

Monday September 17, 2007 – 01:30pm (EEST)

Με προβληματίζετε, κορίτσια.
Τι ακριβώς ζητάτε;
1) μια καινούρια «Μεγάλη Ιδέα»;
2) έναν οδηγό επιβίωσης;
3) «μ’ άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε»;
Tuesday September 18, 2007 – 10:31pm (EEST)
Άσε φιλάρα 😛 το 2ο είναι σε έκδοση «Οδηγός για να ζούμε» (με τον Καίσαρα, με λίγο Καίσαρα, χωρίς Καίσαρα, μόνο με τους βαρβάρους, φωτιές, σεισμούς, λιμούς, καταποντισμούς). Τα έχεις δώσει στην Ελένη -ούτε που θυμάσαι. Και σε μορφή storyboard, παρακαλώ. Τα φτιάξαμε και τα ανεβάσαμε όλα στο μπλογκ της Ελένης
Τρέχα να δεις και δεν θα πιστεύεις στα μάτια σου!
Wednesday September 19, 2007 – 10:40pm (EEST)

Σχολιάστε

Ikaria actually (August 2007)


.
….
.
.,,,

.

Εγώ (toagrimi) ερασιτέχνης blogger, αναδημοσιεύω άρθρο μιας Καριωτίνας, επαγγελματίας δημοσιογράφου, της Νταϊάνας Κόχυλα – «ΤΑ ΝΕΑ» (17 Αυγούστου 2007) Ναι, έτσι είναι, ρε γμτ. Ευτυχώς όχι σε μας, αλλά πιο πέρα στις Ράχες, ναι έτσι είναι τα πράγματα. Καημένε αγγελούκο… Πρόσεξε μη σε πατήσουν (από τη μία μεριά) τα Hummer και (από την άλλη μεριά) οι χούλιγκανς γκρούβαλοι. Είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Όμως κι αυτό θα περάσει. Κάνε υπομονή. Σε λίγες μέρες θα έχουμε συνάντηση. Καλή ιδέα το μπριάμ, έτσι;

μπριαμ στη γαστρα

_______________________________

Φάγαμε… «Στου Τσουρή»
Καθώς το γράφω αυτό, ζούμε στην Ικαρία τη μεγαλύτερη αύξηση τουρισμού που έχει περάσει ποτέ το νησί. Τόση που τον Δεκαπενταύγουστο, κάτι τουρίστες έστησαν τη σκηνή τους στο μπαλκόνι ενός φίλου στον κεντρικό δρόμο του Χριστού, μέχρι φυσικά να τους διώξει. Υποδομή για τόσο κόσμο δεν υπάρχει ακόμα στο νησί· το νερό είναι τεράστιο θέμα και πρόβλημα, οι παραλίες και τα μονοπάτια, τουλάχιστον κοντά στο κέντρο των Ραχών, το πιο τουριστικό μέρος του νησιού, έχουν καταβρωμίσει από σκουπίδια (είναι αξιοσημείωτο πόση Coca Cola, σουβλάκια και παγωτά καταναλώνει ο κόσμος, κρίνοντας από αυτά που πετάνε παντού και εξίσου αξιοσημείωτο, που δεν έχουν βάλει οι δήμοι ανθρώπους να καθαρίζουν, ενώ οι ανεγκέφαλοι ακόμα καίνε τα σκουπίδια στις χωματερές με αποτέλεσμα να μυρίζει πλαστικίλα η περιοχή του Εύδηλου). Οι στενοί δρόμοι, αυτοί που είναι στρωμένοι αλλά και οι χωματόδρομοι, γέμισαν Cayenne, Ηummer και Jeep, τα οποία δεν χωράνε και οδηγούνται από πρωτευουσιάνους που νομίζουν ότι βρίσκονται στην εθνική οδό  (μέχρι να πέσουν από κανένα γκρεμό, όπως έγινε εδώ κοντά χθες το βράδυ). Μέχρι ρέιβ πάρτι (δύο, παρακαλώ) έχουν γίνει φέτος .
.
Hummer in Ikaria!

Με τέτοια αύξηση λοιπόν, κάπου πρέπει να φάει όλος αυτός ο κόσμος. Η ντόπια κουζίνα είναι απλή και σχετικά φτωχιά. Ο φίλος και συνάδελφος Η. Μαμαλάκης έκανε πάλι μοδάτο το κολοκάσι και χθες κάποιος με ρώτησε για μια καντίνα εδώ, στα πέριξ των Ραχών, για την οποία άκουσε ότι το μαγειρεύει.
Εγώ όταν δεν τρώω στην αυλή μου πηγαίνω σε τρία- τέσσερα εστιατόρια, είτε για ντόπια πιάτα, όπως τα πιτάκια με μάραθο (τον μαζεύουν την άνοιξη και τον βάζουν στην ψύξη) είτε για ψάρι (τον Αύγουστο είναι δυσεύρετο). Το κατσικάκι, κλασική τροφή στο νησί, το αποφεύγω διότι αυτά που είναι «ελευθέρας βοσκής» απογυμνώνουν τη χλωρίδα των βουνών που κατοικούνται ανεξέλεγκτα (30.000 μάλιστα) για τη βαμβακόπιτα (υποπροϊόν του πιο ραντισμένου και γενετικώς μεταλλαγμένου φυτού της Ελλάδας), με την οποία ταΐζονται από τους «βοσκούς». Είτε αυτό είτε βόσκουν κυριολεκτικά κάτω από το σύννεφο των χωματερών.
Γνωρίζω ότι ίσως το παράκανα στην εισαγωγή μου για να παρουσιάσω ένα απλό ταβερνείο στην άλλη πλευρά του νησιού, στην πρωτεύουσα μάλιστα, όπου πάμε για να ησυχάσουμε στις δύσκολες ημέρες του Αυγούστου. Μιλώ για το εστιατόριο του Τσουρή πάνω στον κύριο δρόμο του Αγ. Κηρύκου, με τραπέζια που βλέπουν το γραφικό λιμάνι και με μαγειρική που είναι απλή, σπιτική, αλλά και που καμιά φορά εκπλήσσει.


Μέχρι αστακό έχουμε φάει εδώ, όταν υπάρχει (τα «κόκκινα» βράχια της Ικαρίας έχουν πολύ αστακό, μέχρι και «αμερικάνους» όπως αποκαλούν τον αστακό Ατλαντικού ο οποίος έφτασε εδώ από το σχέδιο Μάρσαλ!). Τα λαδερά του καλοκαιριού, από μελιτζάνες μέχρι φασολάκια, είναι όλα εξαιρετικά νόστιμα. Το χταπόδι κρασάτο που δοκιμάσαμε πρόσφατα είναι πλούσιο πιάτο με μεγάλο χταπόδι, το οποίο «συμβιβάζεται» δίπλα σε μια χούφτα σπιτικές τηγανητές πατάτες. Τα γεμιστά έχουν γεύση μαμαδίστικη. Το μπριαμ- κατσαρόλας και όχι φούρνου- είναι όσο λαδερό χρειάζεται για να βουτήξεις μπόλικο ψωμί. Το κύριο χάρισμα του Τσουρή όμως είναι η τοποθεσία, μέσα στην κωμόπολη του Αγ. Κηρύκου. Δροσισμένο από τη θάλασσα, χωρίς καμιά βαβούρα τουριστική, είναι μαγαζί όπου ο ιδιοκτήτης γνωρίζει την πελατεία του και ως εκ τούτου προσέχει τι θα σερβίρει.

«Στου Τσουρή», Άγιος Κήρυκος Ικαρίας
.

.

Saturday August 18, 2007 – 11:31pm (EEST)

Next Post: iT’s gOt To rAin nOw!

Previous Post: The Ikarian Dance actually

.

Comments

(4 total)

.

Καλά τα λέει η Νταϊάνα. Αλλά εντάξει, δεν συμβαίνει και κάτι τρομερό. Η Ικαρία, το πιο άσημο από τα μεγαλούτσικα νησιά, έγινε της μόδας. Το ίδιο «έπαθε» και η Λήμνος, απ’ ότι μαθαίνω. Δεν είναι αναγκαστικά κάτι κακό. Εξάλλου, το θέλαμε κι εμείς λίγο. Αύγουστος είναι και θα περάσει.
Ελπίζω ότι γενικά θα μείνει κάτι καλό απ’ όλα αυτά. Θέλω να πω ότι θα αρχίσουν κάποιοι να ψάχνουν στα σοβαρά λύσεις για τα σκουπίδια, για το κάμπινγκ, για τα κατσίκια, για το νερό κτλ. –για τη περίφημη «διαχείριση» που λέμε και ξαναλέμε.
Γενικά πάντως έχουμε καλό κόσμο. Καλό νέο κόσμο που βρίσκει τρόπους και περνάει καλά. Όλο παρέες και βόλτες, συζητήσεις και γέλια ακούω και βλέπω. Για τα Hummer και τους χούλιγκανς/γκρούβαλους, οκ όπου υπάρχει κόσμος, υπάρχουν κι αυτά. Κανείς δεν δίνει σημασία.
Όταν χιονίσει και μαυρίσει ο ουρανός τον Γενάρη, όλα αυτά θα φαίνονται σαν ιστορίες από άλλο πλανήτη. Δεν είναι «παίξε-γέλασε» η Ικαρία να είναι «της μόδας» έτσι απλά.
Κι αν θες και κάτι άλλο, άκου: αφού η Ελένη δεν ταράχτηκε, δεν σφίχτηκε και δεν έπαθε πονοκέφαλο να φέρει βροχή κι ανεμοζάλη, τότε όλα είναι εντάξει. Μάλλον «λαμβάνει» καλά vibrations.υ.γ. 1: Έχει πολύ ωραία κορίτσια, Τα αγόρια πως τα βλέπεις;
υ.γ. 2: συνάντηση; Ωχ ναι, έχουμε συνάντηση. Ελπίζω να τα κάνετε όλα εσείς γιατί εγώ είμαι ένα όρθιο πτώμα. Μπριάμ ναι. Με φέτα ή καθούρα, οκ.
Sunday August 19, 2007 – 10:22pm (EEST)
I agree with AKK. I don’t think there is anything wrong -on principle- with a place becoming popular and fashionable. Ikaria deserves it and moreover it has something to teach. After all it’s for only August, isn’t it? I don’t feel at all «the tension» which is responsible for *my headaches* and I won’t ~make rain and gale~ righ now (we are fixing the roof :lol). It’s good that wE aRE nOT aLoNE!!! They are aliens, but what do you want? I was an alien once, wasn’t I? The same goes for you ~nan. If you weren’t an alien… ha ha!
Monday August 20, 2007 – 05:23am (PDT)
Με κάλεσαν σε ένα από τα rave parties και να ομολογήσω την αμαρτία μου …κολακεύτηκα! Έχω πατήσει τα 30!.. Απέφυγα τη πρόκληση γιατί ευτυχώς είχα babysitting το Σιδεράκι.
Θα με λιθοβολήσετε; Παρακαλώ όχι. Τα άκουσα ήδη από τον Θωμά και παίξαμε και 2-3 μπάτσες. Αυτός (και όχι εγώ) λέει πως παίζουν πολύ όμορφα αγόρια τριγύρω. Γι’ αυτό. Εγώ όμως έχω μάτια μόνο για τον (…)
Monday August 20, 2007 – 11:07pm (EEST)
😀 😀 😀
Το έχω ξαναγράψει ότι έχεις και μας κρύβεις πολλά !!!
Tuesday August 21, 2007 – 06:01pm (EEST)
.

Σχολιάστε

44 degrees f** Celcius


.
….

.

Heatwave Ikaria

Elsa Ikaria 1

sleep countryside

Stuck in Athens!
Or I make it to the ferry for Ikaria
Or I start a career as a nude webcam girl!
.
.

Comments

(3 total)

Ikaria by far… I know you are beautiful and you will have a great career …but I vote: Ikaria!

Thursday June 28, 2007 – 08:31am (CEST)

It’s hot here too; come over and make you fantasy real here!

Thursday June 28, 2007 – 11:36am (EEST)

Sorry to have kept you waiting!.. Don’t lose it now that I need you. Afterwards, when in Ikaria, you may do whatever you like :: cross thorns, swallow scorpions, nude webcaming … anything as long as you babysit Sideraki for a few hours a day.
x~El
(sorry again)

Thursday June 28, 2007 – 10:15am (PDT)

.

Comments (1)