Το αναδημοσιεύω αλλά με ψιλά γράμματα γιατί το σωστό είναι να πάτε να το διαβάσετε στο πρωτότυπο και να την ευχαριστήσετε ανεβάζοντας τον αριθμό των αναγνώσεων. Ο Freelander θα μπορούσε να είμαι εγώ.

Freelander

Σήμερα  συνάντησα τον Ξένο. Σας στέλνει χαιρετίσματα, λέει και σας περιμένει όταν θα πάρετε την άδεια. Ξένος είναι και το όνομά του, το κανονικό. Μα όταν τον είχαμε πρωτοδεί, μας είχε φανεί κυριολεκτικά ξένος .

Δεν είχε γεννηθεί εκεί, δεν είχε μεγαλώσει, δεν είχε καν ένα συγγενή στο χωριό.

Περιέργεια, καχυποψία. Τι γυρεύει ένας ξένος το χειμώνα στο νησί; Αυτό το ερώτημα μπορεί να κάνει ένα ολόκληρο χωριό να ‘’σκάσει’’!

Και να δημιουργήσει.  Δεκάδες  ευφάνταστες μυθοπλασίες με πιθανή προέλευση και   τους σκοπούς του ξένου, που συνηθέστερα σχετίζονται  με εγκλήματα, εμπόριο ναρκωτικών και άλλα μυστήρια του υποκόσμου.

Ο ξένος έδινε κι αυτός τροφή στη φαντασία. Ήτανε λιγομίλητος. Δεν ήτανε περαστικός. Είχε έρθει για  καινούρια αρχή σε τόπο που είχε ονειρευτεί. Γι’ αυτό και απέφευγε να δίνει «συνεντεύξεις», να λέει για τον  εαυτό του, παλιές συνήθειες, τον κόσμο που είχε αφήσει πίσω.  Είχε έρθει άλλωστε ακριβώς γι’ αυτό το λόγο,  ν’ αφήσει πίσω. Και προτιμούσε να ρωτά για να μαθαίνει για την καινούρια του ζωή ή έστω να παραμένει σιωπηλός παρά να απαντάει. Ύποπτο ήτανε για μας, πάρα πολύ ύποπτο.

Και όταν έπεσε ο χειμώνας ο βαρύς,  ο Ξένος έγινε Ξενάκι. Γιατί συναντηθήκαμε στο καφενείο όταν είχαμε μείνει τρεις κι ο κούκος, γιατί βοήθησε στα ξύλα, γιατί ήταν εκεί σε όλες τις χαρές και λύπες του χωριού, όταν οι περισσότεροι ντόπιοι έλειπαν.

Τώρα πια έχουν περάσει αρκετά χρόνια, το χωριό πάει να ερημώσει και το Ξενάκι ακόμη εκεί. Δεν έχει κάνει κανένα έγκλημα ως τώρα. Μόνο κανένα περίπατο στ’ αγριεμένα μονοπάτια και  στα δάση που κοντεύουν να στοιχειώσουν.

Κι εμείς εδώ απ’ την οθόνη να χαζεύουμε καμία φωτογραφία που ανεβάζει πού και πού στο διαδίκτυο. Να σχολιάζουμε

-Φανταστική!! Πού είναι το μέρος;
-Είναι λίγο πιο πάνω απ το σπίτι σου!

Ο Ξένος είναι τυχερός που έχει αυτό το όνομα. Δε θα το καταλαβαίνει, δε θα πληγώνεται όταν ακόμη και τώρα κάποιοι τον αποκαλούν ξένο, εδώ, στον τόπο του.

η Φαηδόνα

νaνa