Posts Tagged agriculturist

Four Seasons in Ikaria


……
. ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ .
………………..
…………………… Ooph!. 😛..
……………………………………………………………………..

……….. Sour cherry pick Ikaria forever …………….
After Eleni loaded a set of new photos on Flickr last.month, mutual friends said that I should show some stuff too. Well, here is the stuff, sixty-two, both old and.new, known and unknown, pictures from our life and times in Ikaria in the four seasons of the year. Most of them have always been on Flickr,.only that they were set ‘private’. If you open the pictures in the source, you will be able to read.the titles, some explanations and links back to this blog 😉

On the other hand, if you are in a hurry you can just watch the slideshow which will load very soon.after you click on the picture below. With more that 100 photos by now, it’s like a short film! I hope that you will enjoy at least that one. 🙂
……………………..
.
.

……………..

……katsika………..
.
Slideshow of my new pictures in Flickr
.
Autumn.

Green valley inside 2007Green valley panorama 1992ikarian stepsGoing swimming on the mountainNo to the giant wind turbine plant on mt AtherasFall of IcarusNight swimSecret beach 1Some people campHaunted watermillA friend in the desertThe Magic of IkariaFog in the valleyrocky trail runningSecret beach 2a bed 1a bed 2

Winter.

Unexpected encountersMy favorite pool in the snowFound it at lastMy SeliniΛαγουδότοπος μετά που χιόνισεSnow, Cliffs, WaterfallsLocal girlKampamy closed windowfood in the wild pickledChanneling the streamJust a pinefood in the wildsexy place

Spring.

Talking TreeHawthorn with white blossoms on the plateauomMaking a reservoirYoung birdwatchersAquariumStacking stonesHard to be alonepermacultureVase with wild flowers and herbsWe sleptCharakasSometimes we see people

Summer.

I wake up at 5 amFog on the mountainUpstream trekkingwild coast 2wild coast 1juniperThe pools of Upper Chalaresmy swimming mateBroken MikadoDon't be afraid of meResident evil :-)Girl in my gorgeTribute to Maria FilopoulouThea's place in NasThe bench in the gardenGroovy anarchy in NasCollecting herbsA runner found a poolMountain refuge and lovenestBlue jellyMisty forested hillsJosh across live beehivesJosh on Ammoudia plateauΓκρούβαλος στην αυλήBike storm in Proesperabutterfly & nail polishPussy storm ιn ProesperaRiding the jumping goatsAgro Expo 1Agro Expo 2Balancing rock with cairn on topOld house at the waterfallsTrio at the green poolTower & Thymemore wave playgroundTrahilas Ikaria

.
.
.
Friday, August 14, 2015
 .
.

5 Σχόλια

Το μπλε και το κόκκινο


.

Η Χίος σήμερα, μέρα βροχερή, όπως φαίνεται από το σπίτι μας στην Ικαρία.
.
. Παλιότερα άρθρα για τη ζωή μας στο 'μοναστήρι'. Έτσι περιγράφουμε και γελάμε το τρελό σπιτικό μας στην Ικαρία.Έτσι λοιπόν που λέτε αναγνώστες…

Μας έχουν κλείσει μέσα οι βροχές. Πιο παλιά, τότε που ‘μουν πιο πολύ Αθηναία, θα ‘μουν έξω κι ας έβρεχε αφού δεν χόρταινα τη φύση, και θα κλάδευα και θα φύτευα, τώρα όμως που αποφασίστηκε και ζω μόνιμα εδώ, δεν το βιάζομαι, ωραία είναι στη κουζίνα στο τζάκι, ξεκουραζόμαστε κιόλας, να κάνουμε και τις καθιστικές δουλειές.

.
..
..
. 😳 παρασύρθηκα, γι άλλο πράγμα ήθελα να μπλογκάρω. Ήθελα να πω που έγιναν εκλογές στην Ελλάδα και στην Ικαρία η Αριστερά γενικώς πήρε 71% πράγμα αναμενόμενο βέβαια, κόκκινος βράχος και τέτοια, θα έρχονται να ρωτούνε οι ξένοι πως το κάνουμε πράξη αυτό… Άσε ρε ξένε, μην τα ρωτάς! Ας είναι, εγώ τέτοιο ψήφισα, πάντα τέτοιο ψηφίζω, αλλά για να ξέρετε, δεν με κάνεις για αριστερή, μάλλον για αναρχικιά με αντικοινωνικές τάσεις με κάνεις, ευτυχώς ξέρω αρκετούς αθλητές κι αθλήτριες αντοχής που νιώθουν το ίδιο, έτσι δεν είμαι μόνη μου, έχω κι εγώ κάπου να ανήκω. Αυτά για μένα. Πάμε παρακάτω.

.
.

Με τις βροχές καθάρισε ο ορίζοντας στα πέλαγα και βλέπουμε ολοκάθαρα απέναντι την αρχόντισσα Χίο. Αρχόντισσα και δούλα μαζί.
🙄
 .
ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΡΑΒΙΑ Ειδα τα παλια καραβια να περνουν αρμενιζοντας κοιμισμενα σαν κυκνοι, να περνουν στ’ ανοιχτα του χωριου που και σημερα ακομα ονομαζεταιΝα κοίτα, παλιά όταν οι Γενοβέζοι ήταν αφέντες μας, η Χίος ήταν το κέντρο του κόσμου μας. Στο μέγαρο της δυναστείας Τζουστινιάνι στη Γένοβα είχαν βάλει να ζωγραφίσουν στο ταβάνι τους πολέμους και τις κατακτήσεις τους. Είναι μια σύνθεση που ξέρω από μια παλιά καταχώρηση στο μπλογκ της Ελένης. Ο τεράστιος πίνακας λέγεται «Αποθέωση των Τζουστινιάνι». Αν κοιτάξεις καλά τις φιγούρες, ανάμεσα σε παχουλές Χιώτισσες και Σμυρνιές, Ιταλούς και Τούρκους, βλέπεις και ένα-δύο ξαπλωτούς βρακοφόρους Καριώτες. Έχει πολύ πλάκα. 🙂 Τέλος πάντων, πάλι παρασύρθηκα. Ίσως φταίει ο αέρας… Επιστρέφοντας στο θέμα μου, ήθελα να πω ότι στη Χίο τώρα ζει ο καλός μου, ο καλλιεργημένος καλλιεργητής, Μακριδάκης ο οποίος έγραψε πρόσφατα στο μπλογκ του για τους πατριώτες του ότι είναι, λέει, χαμαιλέοντες. Ότι στις βουλευτικές εκλογές υπερψήφισαν τη Νέα Δημοκρατία κι ότι της έδωσαν ένα τεράστιο 40% κι ότι πάντα έτσι κάνουν, πάνε με τους κρατούντες, όποιοι κι αν είναι, ακόμα κι αν χάνουν. Κι ότι αυτό συμβαίνει για διάφορους λόγους που αναλύει σύντομα και περιεκτικά, κυρίως γιατί έχουν ένα βαθύ αθεράπευτο τραύμα από τη μεγάλη Σφαγή της Χίου του 1822 που μάλιστα την ονομάζει, εύστοχα νομίζω, «γενοκτονία». Η ανάλυσή του για τους Χιώτες μου έκανε εντύπωση. Γιατί; Γιατί εμείς εδώ, μόνο δύο ώρες με το καράβι πιο κάτω, ήμαστε αλλιώς. Δεν ξέρω αν έχετε πάει στη Χίο, είναι ένα ήμερο, σχεδόν πεδινό, πολύ μεγάλο νησί, τόσο μεγάλο και τόσο κοντινό στα παράλια της Ασίας που νομίζεις πως δεν είναι νησί αλλά μια στεριανή επαρχία της περιφέρειας Αιγαίου που ‘χει κέντρο τη Σμύρνη.
Ενώ εμείς εδώ ήμαστε νησί, νησί μάλιστα με την πλήρη έννοια της λέξης, ορεινό και βραχώδες, προστατευμένο από άγριες θάλασσες, μακριά από μεγάλες στεριές. Μέσα στις βουνίσιες κοιλάδες του ζούμε, κρυμμένοι, δεν φοβόμαστε τίποτα, δεν ελπίζουμε τίποτα, ψηφίζουμε ό,τι γουστάρει η ψυχή μας, να κι αν βγει, να κι αν δεν βγει, άνθρωπος να ‘ναι και όχι αφέντης.

.

Αυτά.

.

.

υ.γ. Πάντως για μένα να ξέρετε, Κόκκινο νησί, Μπλε νησί, λέοντες και χαμαιλέοντες, είναι σχήματα για να ορίζουμε κάπως το θεμελιακό απροσδιόριστο της νησιωτικής ύπαρξης μας. Το μόνο βέβαιο είναι ότι όπου να ΄ναι κόβει η βροχή και θα ‘βγουμε να μαζέψουμε σέσκουλα. Έχουμε λάδι κι αλεύρι και θα φτιάξουμε πίτα!!!

.

.

look far

^^’

….
.

.
Τρίτη 3 Φεβρουαρίου, 2015
.
 .
.
….

6 Σχόλια

ΑΠΟΛΩΦΑ


.
.

 

' ' '
Μεσοκαλόκαιρο κι ούτε ξέρω από που να αρχίσω ούτε τι
να βάλω για τίτλο, οπότε μια χαρά μου λέει να αρχίσω
μ'αυτό το αρχαίο καριώτικο κρασοπότηρο κι η επιγραφή
που έχει στον πάτο που τη διαβάζεις μόνο άμα πιεις το
κρασί, κάνει για τίτλο:
ΑΠΟΛΩΦΑ = λούφαξε, ησύχασε, ξεκουράσου, όλα εντάξει.

Κύλιξ μελαμβαφής με ενεπίγραφη βάση (ΑΠΟΛΟΦΑ = ησύχασε, «λούφαξε»). Συλλογή Θεμ. Κατσαρού, Αρχαιολογικό Μουσείο Αγ. Κηρύκου (φωτ.: Θ. Κατσαρός)

Είναι ο καιρός των κήπων κι αυτός από κάτω μοιάζει
μπορεί να είναι, ο δικός μου. Ωραίος είναι, δε λέω,
είναι όμως κουραστικό να το παίζω δικτάτορας ξανά 
από την αρχή κάθε χρόνο.

Πόσο πια ανεβοκατεβαίναμε τα πεζούλια; Πόσο πια να ξεβοτανίζαμε, να ποτίζαμε και να μαζεύαμε;
Θέλει πάρα πολύ δουλειά για να φτάσουμε σε αυτή τη φάση
και να χαίρονται οι φίλοι τα λαδερά και τις σαλάτες όταν
γυρνάνε τελειωμένοι από τα πανηγύρια το καλοκαίρι.

picking
Μήπως, αντί γι' αυτή τη δικτατορία, τη τσάπα και τον
ποτιστή σχεδόν κάθε μέρα, να εμπιστευτώ το χάος, να
αφεθώ στις άναρχες δυνάμεις της φύσης, όπως τις λένε;

A time to garden

Μήπως η Περμακουλτούρα είναι καλύτερη ιδέα;

Φυσική καλλιέργεια για αρχάριους (σαν κι εμένα)

Σίγουρα έχει ωραίες αρχές, Θαυμάσια φιλοσοφία:

Αρχές Φυσικής Καλλιέργειας

Φαντάζεσαι ένα τέτοιο τοπίο που τόσο λατρεύω, να
γίνεται και να μας θρέψει "νυν και αεί";

Η σελίδα του Κέντρου Φυσικής Καλλιέργειας

Γίνεται ένα σεμινάριο στην Ικαρία και μπορεί να πάω
να δω τι θα πουν. Τέλος πάντων, δεν ξέρω...

 ΙΚΑΡΙΑ: Διήμερο Εισαγωγικό Σεμινάριο στις αρχές της Περμακουλτούρας

Κάνει ζέστη στο μοναστήρι κι ακόμα και ο Μακριδάκης
απέναντι από τη Χίο γκρινιάζει. Εκείνος που πιστεύει
περισσότερο απ' όλους, λέει: "βαριά η καλογερική".
Για τούτο το λόγο του, τον αγάπησα.

Heat at Home

Δε βαριέσαι. Για την ώρα να κάνουμε αυτό που
προστάζει το κρασοπότηρο κι απολωφούμε.

What we believe

Π.χ. χτες πηδήξαμε τις φωτιές του Άη Γιάννη του Κλήδονα
με φούστες βέβαια, χωρίς εσώρουχο, για να μας πιάσει
η μαγεία κι ο αξαγνισμός.

Jumping the fires of Saint John

Δεν μένει πια παρά να φυσήξει μελτέμι να πάμε για μπάνιο.
Απολώφα. Simplify.
Play. Relax.

First Meltemi of the Summer

 
Θα τα ξαναπούμε. Αν και μπορεί ν' αργήσω να γράψω.
Simplify. Play. Relax. Omnia Magica. Όλα είναι μαγικά.
^^’

.

.
Τετάρτη 25 Ιουνίου, 2014
.
Next post:  Touristicon
.
.

10 Σχόλια

∩oso ∩ια Vα?


.
.

 

' ' '
∩oso ∩ια Vα ανεβοκατεβαίναμε τα πεζούλια;

our Ikarian orchard steps

∩oso ∩ια Vα ποτίζαμε και να μαζεύαμε;

picking

∩oso ∩ια Vα ξεραίναμε ντοματάκια;

dried Ikarian summer

∩oso ∩ια Vα χορεύαμε στα πανηγύρια;

Look who is dancing!

∩oso ∩ια Vα γυρίζαμε στα άγρια βουνά;

smile Atheras

∩oso ∩ια Vα κάναμε φίλους;

camp fire

∩oso ∩ια Vα μας δέρναν τα κύμματα;

On Rocks Nas

∩oso ∩ια δωρεάν λογιστικά στα παπούδια;

laptop on lap

Ώσπου μια νύχτα τ' Αυγούστου ήρθε η χελώνα

Caretta First time recorded

κι άπλωσε ακόμα ένα στρώμα μαγείας στον τόπο

Posing at the turtle's nest

∩ότε ∩ια Vα βαρεθώ; ∩ότε ∩ια, ε;

Sea Turtles in the surf

.

.
Sunday September 1, 2013
.
.
.

5 Σχόλια

Μετανάστευση ή επανεποικισμός


.
.

..

.

photo

.

Γεια σας

Τον παραπάνω τίτλο έχει το άρθρο/επιστολή του Νίκου Ξυδάκη από τη στήλη αναγνωστών της Καθημερινής  (26-9-10). Ευχαριστώ την internetική παλιόφιλη elmamelenia aka dyosmaraki και τον ΑΡΘΡΟΣΥΛΛΕΚΤΗ της που από ‘κει το βρήκα. Το αντιγράφω κατευθείαν απ’ τη πηγή, έχοντας κόψει όμως το τέλος. Βαριέμαι αυτά που γράφει στο τέλος για «απουσία σχεδιασμού», «έλλειψη πολιτικής βούλησης»  κτλ. Όχι ότι δεν έχει δίκιο. Απλά τα βαριέμαι. Ας είναι. Δεν πειράζει. Παρ’ όλο το ξεφούσκωμα στον επίλογο, το άρθρο περιγράφει ένα κοινωνικό φαινόμενο στο οποίο είμαι συμμέτοχος κι εγώ (toagrimi) κι αρκετοί άλλοι της ηλικίας μου που ξέρω.

(η προσθήκη των φωτογραφιών και οι χρωματισμοί των λέξεων δικοί μου)

Μετανάστευση ή επανεποικισμός

Tου Nικου Γ. Ξυδακη

Η διαρροή άξιων Ελλήνων προς το εξωτερικό συνεχίζεται αυξανόμενη και τίποτε δεν φαίνεται ικανό να την ανακόψει. Εκτός ίσως από μια άλλη διαφαινόμενη τάση: τη ροή νέων ανθρώπων προς την περιφέρεια. Τον τελευταίο καιρό, της ύφεσης και της ανεργίας, όλο και περισσότεροι άνθρωποι των πόλεων, εκπαιδευμένοι, μορφωμένοι, διψασμένοι για εργασία και προκοπή, διψασμένοι για δημιουργική ένταξη στον κοινωνικό κορμό, εγκαταλείπουν τα μεγάλα αστικά κέντρα και αναζητούν την τύχη τους στα χωριά, στην ύπαιθρο, σε μικρές πόλεις.

.

.

Πηγαίνουν, δεν επιστρέφουν στα χωριά – διότι, απλούστατα, δεν έχουν όλοι χωριό και αν έχουν, πιθανότατα δεν έχουν πια κλήρο, περιουσία, σπίτι. Εχουν τη μνήμη κάποιων καλοκαιριών, τις διηγήσεις των γονιών τους, ώς εκεί. Αυτό που τους παρακινεί προς το χωριό δεν είναι ο νόστος σε κάτι που δεν θυμούνται γιατί δεν υπήρξε, δεν είναι το μεταφυσικό κάλεσμα της ρίζας, δεν είναι μια νεοχίπικη διάθεση για ανέμελη περιπλάνηση σε ιδεώδεις Αρκαδίες· όχι. Αυτό που τους παρακινεί είναι εξόχως υλικό, σωματικό, είναι ανάγκη: το άστυ τους διώχνει. Το άστυ δεν τους προσφέρει εργασία, δεν τους προσφέρει κοινωνικό μισθό, δεν τους προσφέρει υλικές προϋποθέσεις για ζωή με αξιοπρέπεια. Το άστυ δεν υπόσχεται πια τίποτε· το παρόν είναι ζοφερό και πανάκριβο, το μέλλον αβέβαιο. Η επαρχία, αντιθέτως, εμφανίζεται προσιτή, βατή, ήμερη. Η καθημερινότητα είναι πολύ πιο εύκολη, το κόστος διαβίωσης αισθητά χαμηλότερο, οι οικιακές οικονομίες κλίμακος και οι συνέργειες εφικτές, τα οφέλη από την επαφή με τη Φύση είναι απτά και ανεκτίμητα, τα παιδιά μεγαλώνουν με παιχνίδι και ελευθερία, οι τηλεπικοινωνιακές δυνατότητες είναι σχεδόν ίδιες παντού. Και εντέλει, οι αποστάσεις από το άστυ έχουν βραχυνθεί θεαματικά.

.

.

Πολλοί νέοι έχουν ήδη εγκατασταθεί στην επαρχία. Οι πιο τολμηροί και αποφασισμένοι, οι πιο δυναμικοί, έχουν ξεκινήσει πρότυπες καλλιέργειες και μικρές μεταποιητικές μονάδες, οικοτεχνικής ή μικρής βιοτεχνικής κλίμακας: αμπέλια, κρασιά, μέλια, κηπευτικά, κτηνοτροφία, τυροκομία, σαπωνοποιία, χειροτεχνήματα κ. λπ. Παράλληλα, αναπτύσσουν τεχνογνωσία, εισάγουν νέες μεθόδους, πειραματίζονται· προσπαθούν να στήσουν δίκτυα διανομής και εμπορίας, το δυσκολότερο. Πάρα πολλοί άλλοι θα ήθελαν να ακολουθήσουν, για να απομακρυνθούν από την ύφεση και την ανεργία. Δεν αποτολμούν την κίνηση γιατί δεν μπορούν να εξασφαλίσουν εργασία και εισόδημα. Δεν μπορούν όλοι να γίνουν ακτήμονες καλλιεργητές, δεν έχουν όλοι ρίζες και σπίτι. Κι όμως, έχουν μόρφωση, εκπαίδευση, ειδικά προσόντα, ενεργητικότητα, νιάτα – ανθρώπινο κεφάλαιο που θα μπορούσε να μεταμορφώσει λ. χ. σε μικρή Ελβετία παραδείσιες ορεινές περιοχές, όπως η Ηπειρος, με ανάπτυξη πρότυπων μονάδων έρευνας, επιστήμης, τεχνολογίας, οικοτουρισμού, μεταποίησης για εκλεκτά προϊόντα με ονομασία προελεύσεως.

.

.

. . .

Κάτω από το άρθρο στη Καθημερινή αναγνώστες έχουν γράψει σχόλια. Ο πρώτος (ακτήμονας καλλιεργητής μάλλον!) λέει:

Κύριε Ξυδάκη μπράβο βγαλτε και αλλα τετοια σχετικα με την επαρχια

Καλησπέρα από την Μαρίνα Ημαθίας, εγώ μετακόμισα από την Φρανκφούρτη που είμουν άνεργος στην Μαρίνα Ημαθίας πρειν 1 μήνα, παιδιά νιώθω πως αναστήθηκα ξανά μολις μπήκα στο νέο τόπο διαμονής μου, είμαι με την κοπέλα μου μαζί και είμαι 22 και αυτή 20 χρονων, νοικιάζω ένα σπίτι στο χωριό, και εργάζομαι εδώ στα χωράφια με 30 ευρώ, τα έξοδα μας είναι:

ΕΥΡΩ TO MHNA

Ενοίκιο: 150

Ρεύμα: 120

Κινητά τηλ: 20

Σταθερό τηλ. & internet: 24

Αυτοκίνητο βενζίνα: 80

Φαγητό: 0000000000 ΕΧΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΜΠΑΞΕ

ΣΥΝΟΛΟ ΕΞΟΔΑ : 374 ΕΥΡΩ

Ο μισθός μου είναι : 880 τον μήνα

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ ΓΙΑ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ EINAI 556 ΕΥΡΩ ΤΟΝ ΜΗΝΑ

ΦΙΓΕΤΕ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΗΝ ΕΙΣΤΕ ΚΑΝΕΤΕ ΧΑΖΟΜΑΡΕΣ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ

……………

.
A time to garden by egotoagrimi
.

Προφανώς μερικοί άνθρωποι ούτε ενθάρρυνση χρειάζονται ούτε «κρατικούς σχεδιασμούς». Άμα έχουν φάει το φιστίκι στην Φρανκφούρτη, απλά πάνε και κάνουν. Αυτά.

Γεια.

____

.Wednesday October 2, 2010

.Next post: Simply Belgian

.Previous post: Time for blackberries

____

7 Σχόλια

Time for blackberries


.

3 Σχόλια