Posts Tagged φαράγγι

Ο θεληματικός κόπος μιας ήσυχης ζωής


. . .

.

Studying the map of IkariaΠάει κι αυτός ο Αύγουστος που έγινε χαμός με τους πιτσιρικάδες και τις πιτσιρικούδες όπως πάντα στην Ικαρία, μασαλά, μόνο που εγώ (to agrimi) δεν κατάλαβα πολλά. Αφού μόνο σε 1-2 γλέντια πήγαμε και σε ένα μόνο πανηγύρι, όπου βέβαια δεν φάγαμε κρέας και εξηγήσαμε στην υπόλοιπη παρέα και στους γύρω μας το λόγο. Πάντως πρέπει να ομολογήσω ότι μου άρεσε η αυγουστιάτικη βαβούρα κι ας άφησε πίσω της σωρούς από σκουπίδια.  😛

.

Τώρα τρυγάμε, πατάμε και λιάζουμε σταφύλια που φέτος είναι τόσο πολλά και καλά που θα κολυμπάμε στο κρασί. ☺

.

. lolcow-girl. .

.

Φωτογραφίες δεν σας δείχνω γιατί την κόψαμε τη συνήθεια να αποθανατίζουμε δις και τρις τη μέρα ό,τι βλακεία κάνουμε. Αλλά επειδή είμαι καλή, μπορείτε να πάτε διάφορες που έχω στο Φλικρ αλλά δεν είναι ινσταντανέ της καθημερινότητας αλλά μόνο εικόνες που αγάπησα και εικόνες από στιγμές που αγάπησα – αυτό είναι όλο.

.Ola kala 🍂 - Ikaria 23-8-2016 by I. N. on Instagram © all rights reserved

. . .

.

Μιας και είπα για φωτογραφίες, κάποιοι μπορεί να ‘καναν θαύματα εφέτος, όμως εγώ (to agrimi) μέχρι στιγμής δεν είδα τίποτα πρωτότυπο σ’ αυτόν τον τομέα, εκτός από τη φωτογραφία που κρέμασα εδώ που είναι πρόσφατη και που με εντυπωσίασε που η φωτογράφος ανακάλυψε έναν από τους μικρούς παράδεισους που ξέρω κι αγαπώ και που φέτος είπα να μην πάω γιατί αφενός είχα δουλειές και αφεδύο γιατί νόμιζα ότι η συγκεκριμένη κολυμπότρυπα, λόγω της αναβροχιάς και των κατσικοφαγωμένων μας βουνών, δεν θα είχε νερό.

.

. . .

.

Αλλά να που είχε!!!

☺ ☺ ☺

Heatwave Ikaria
Γεια σας τώρα, είμαι κουρασμένη και πρέπει να πλυθώ γιατί μυρίζω ανακατεμένα μούστο και ιδρώτα κι έχω αρχίσει να ξυνίζω! 😳 😳

.

.

.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Τον τίτλο του ποστ δανείστηκα από το απίστευτο quote που βάζει για εισαγωγή η Ελένη στο «The Who in The Where (2)».Η φωτογραφία που μου άρεσε είναι της © I. N. από το Instagram. Όπως κάνω συνήθως, δεν κλέβω αλλά αναπαράγω την εικόνα μέσω κώδικα κατευθείαν από την πηγή.

.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:

In Eleni's blog: 'Δεν αγοραζω ουτε τρωω αυτο που σκοτωνει το νησι μου' In my blog: 'Reblog: Κρασάκι στην Ικαρία…' Στο δικό μου μπλογκ: 'Κολυμπότρυπες ☺ στην Ικαρία' I. N. on Instagram

.

.

⭐ ⭐ ⭐
.
.
.
. . .
. . .
.
.
.
.
.
Παρασκευή, 26 Αυγούστου, 2016
.
.
.
. . .
Advertisements

7 Σχόλια

Said to be made by God



~

Είμουν στη θάλασσα σχεδόν όλο το μήνα (τρέλλα, δυστυχία, μεγαλείο).
Δεν θέλω να τη βλέπω πια. Θέλω να βλέπω μόνο προς το βουνό.
Τέτοια τοπία, για παράδειγμα, της στεριάς. Να, για παράδειγμα,
ο «Θεόκτιστος Γιόφυρας», σ’ ένα φαράγγι της Ικαρίας που αγαπώ.

Εκεί που τα παιδιά πήγαν κι άνοιξαν πάλι το μονοπάτι.
Όχι μόνο δεν κυνηγάμε το χρήμα, αλλά όταν είναι για
καλό σκοπό -σκοπό που μας εμπνέει- ξοδεύουμε
αβέρτα και τα λίγα που έχουμε.



~

Natural bridge on the trail by angeloska in Flickr
~


Natural bridge in Eleni's blog  Under the natural bridge in Ikaria  Ravine Moonlight Ikaria in Eleni's blog

   ^^’

.
.
Δευτέρα 30 Νοεμβρίου, 2015
.
.
.
.

5 Σχόλια

Για λόγους τιμής


press for English

Μια Ιστορία Αγάπης
Μία Ταινία Περιπέτειας
Μια Πρωτοβουλία Εθελοντών

«…και το ποτάμι, άντε ρούσα παπαδιά, και το ποτάμι ήταν θολό,
και το ποτάμι ήταν θολό, θολό κατεβασμένο,
σέρνει λιθά-, άντε ρούσα παπαδιά, σέρνει λιθάρια ριζιμιά,
σέρνει λιθάρια ριζιμιά, δέντρα ξεριζωμένα,
σέρνει και μια, άντε ρούσα παπαδιά, σέρνει και μια γλυκομηλιά,
σέρνει και μια γλυκομηλιά, … λάστιχα φορτωμένη!»

(δημοτικό τραγούδι)

 

[Στις 18 Οκτωβρίου 2010 καταρρακτώδεις βροχοπτώσεις κτύπησαν την δυτική Ικαρία προκαλώντας μια άνευ προηγουμένου αιφνίδια πλημμύρα η οποία κατέστρεψε -μεταξύ άλλων- τη βλάστηση και ισοπέδωσε τις πλαγιές και την κοίτη του πολύ όμορφου φαραγγιού του ποταμού Χάλαρη, εκείνου που συνήθως οι επισκέπτες ονομάζουν «ποτάμι του Να». Εκτός από αυτό, αν όχι το χειρότερο, τουλάχιστον το ασχημότερο αποτέλεσμα ήταν ότι η πλημμύρα παρέσυρε και κομμάτιασε χιλιάδες μέτρα πλαστικών σωλήνων που ήταν απλωμένα κατά μήκος του ποταμού και χρησιμοποιούνταν για άντληση και άρδευση και τα σώριασε ανακατεμένα σε διάφορα σημεία του φαραγγιού μαζί με ξεριζωμένα δέντρα και βράχια. Έτσι, την επόμενη άνοιξη μια ομάδα από εθελοντές απαντώντας στο κάλεσμα του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας (ΟΠΣ Ικαρίας) αναλάβαμε να απαλλάξουμε το πληγωμένο φαράγγι από όλα αυτά τα σκουπίδια και να αφήσουμε τη φύση να φτιάξει τα πράγματα όπως εκείνη ξέρει καλύτερα. Το παρακάτω κείμενο είναι το χρονικό εκείνης της τεράστιας εθελοντικής δουλειάς. Γραφόταν σαν ημερολόγιο κάθε μέρα μετά τη δουλειά μέσα σε μεγάλη συναισθηματική φόρτιση και κούραση, γι’ αυτό μερικές φορές ίσως δεν διαβάζεται εύκολα.. Ωστόσο ελπίζω ότι οι φωτογραφίες θα βοηθήσουν.]

The broken sign at the entrance of the trail in the canyon with piles of branches and trees and plastic pipes on it Uprooted dead pine with pieces of plastic pipes Sad Lina

Ημέρα 1: Αρχές Δεκέμβρη, τρεις από το Δ.Σ. Του Ορειβατικού Συλλόγου Ικαρίας και άλλοι δυο φίλοι πάμε στη Χάλαρη να δούμε τον χαλασμό μετά την τρομερή κατεβασιά του Οκτώβρη. ΣΟΚ!. Καινούριο άγνωστο τοπίο. Χωρίς πλατάνια, σπηλιές, καταρράκτες, λίμνες. Γυμνό ίσιο ποτάμι, μεγάλο, πλατύ και με πολύ νερό. Και πολύ φως. Ανελέητο, άπλετο φως, χωρίς πουθενά μια σκιά. Στο φως αυτό φαίνονται παντού γύρω λάστιχα κομμάτια –χιλιάδες μέτρα μαύροι πλαστικοί σωλήνες υδροληψίας που παρέσυρε και διάλυσε ο ποταμός. Λάστιχα που δεν έπρεπε να ήταν εκεί, κι όμως ήταν, που γίναν κομμάτια, περιουσίες ολόκληρες στράφι, σκουπίδια. Κανείς δεν φανταζόταν πως ήταν τόσα πολλά. Σκεφτόμαστε: δεν μπορούμε να ξαναφτιάξουμε το παλιό ποτάμι, δεν μπορούμε να εξαλείψουμε τις αιτίες που προκάλεσαν τον χαμό. Μπορούμε όμως να βγάλουμε τα λάστιχα. “Μα δεν είναι δουλειά μας”, “Μα θα είναι δύσκολο”, “Μα τι θα τα κάνουμε;”, “Μα θα λένε πως τα χρειάζονται. Θα βρούμε τον μπελά μας…”. Όμως μας έχει πιάσει κάτι σαν νευρικό. Κάτι να κάνουμε. Να κάνουμε αυτό. Έστω συμβολικά. Να μαζέψουμε τα σκουπίδια. Για να μας περάσει ο πόνος. Για λόγους τιμής.

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

A dead pine with its roots on its trunk Another strangled pine The leveled riverbed 1 The leveled riverbed 2

Στο εξής ονομαζόμαστε “πρωτοβουλία εθελοντών”. Στήνουμε κείμενο, μαζεύουμε υπογραφές, κάνουμε αίτηση προς τον Δήμο Ικαρίας, κίνηση ελαφρώς παράλογη (“σας παρακαλούμε να μας αφήσετε να μαζέψουμε τα σκουπίδια”). Όμως απαραίτητη. Υπευθυνότητα, ενημέρωση, αξιοπιστία, λόγοι τιμής. Δίνεται η άδεια από τον Δήμο, μας υποστηρίζει και μία “επιτροπή κατοίκων του Να”, πάμε για ημερομηνίες και τελικά βγαίνει… Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ!

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

It's not art. It's trash Burdened and strangled pine Trying to take in the change This used to be a beautiful river pool where hippies swam naked

Ημέρα 2: Μεγάλη Πέμπτη. Ο Κ. περιμένει πολλούς εθελοντές. Έχει πάρει τοις μετρητοίς τη βαβούρα στο ίντερνετ. Ο Α. ανησυχεί για τον καιρό, για τα φουσκωμένα νερά, για το μονοπάτι που έχει καταστραφεί. Ο Γ. λείπει στην Αθήνα. Ο Λ. εμφανίζεται χαμογελαστός με τον σκύλο του, την Κ. -μασκότ κάθε επικίνδυνης αποστολής- που χαμογελάει κι αυτή. Νωρίς στο ραντεβού στο γεφύρι είναι ένα αυτοκίνητο, νομίζουμε πως είναι εθελοντές. Όχι, ήταν κάποιοι ξενύχτηδες που ξέμειναν. Γνωρίζουμε τον Δ. που μέχρι τότε τον ξέραμε μόνο απ’ το ίντερνετ. Πορτοκαλί φόρμα που γράφει “Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία”. Γνωρίζουμε την Κ. Δεν την ξέραμε, ξέραμε όμως τον σκύλο της, τη Β. Η Κ. φοράει μακρύ αδιάβροχο με κουκούλα, γαλότσες μέχρι το γόνατο. Καιρός βροχερός με βοριά, το ποτάμι βουίζει. Ο Γ. είναι στο εστιατόριο του Κ. στο Να και φτιάχνει σάντουιτς. Η Ε. έχει στείλει 150 ευρώ, αλλά η ίδια δεν ήρθε. Μας λείπουν άτομα. Ήμαστε απελπιστικά λίγοι. Αμηχανία. Ο Α. η Κ. ο Λ. ο Δ. αρχίζουμε να να μαζεύουμε λάστιχα. Μπαμ, σκάει ο “ξένος παράγων” (“Kalimera!”) -ο S. η J. κι η μικρή R. εξ Αγγλίας. Αδιάβροχα, δερμάτινες μπότες, πλεχτά μάλλινα, σκουφιά.

Ku the Volunteer in the rain Ro the Volunteer Kan the Watchdog

Si the Volunteer Ju the Volunteer Lef the Volunteer

Ωστόσο εξακολουθούμε να ήμαστε πολύ λίγοι. Ο Α. εξαντλημένος (“Τι κάνουμε εδώ;”). Η μικρή R. ρωτάει τη μαμά της που παλεύει με τα λάστιχα, “Mummy, what do normal people do in their holidays?” Γελάμε. Περνάει η Δ. Διαβάζει για πανελλήνιες κι έχει βγει βόλτα. “Πάρε κλαδευτήρι, πήγαινε μέσα!” Κοιτάμε το ποτάμι, το κομμάτι που καθαρίσαμε. Είναι ένα ποτάμι χωρίς λάστιχα. Ένα ποτάμι που δεν είχαμε ξαναδεί έτσι ακόμα κι όταν ήταν “στα καλά του”. ΟΚ λοιπόν. Κάνουμε μια καλή δουλειά!

Free Chalaris from broken Pipes - Day one Free Chalaris from broken Pipes - Day one Free Chalaris from broken Pipes - Day one

Free Chalaris from broken Pipes - Day one Taking a test - Day one Volunteer Val at Angelolivada - Day one

Μετά από ώρες για φαγητό στου Κ. γίνεται και μια καλή κουβέντα. Τέλος Ημέρας 2.

Dan the Volunteer Ku the Volunteer Sandwiches and wine for all

Ku Si Ju end of 1st day Heal the wounds Lou the Volunteer

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

Ημέρα 3: Μεγάλη Παρασκευή. Η πιο μεγάλη μέρα του πολέμου. Μια υπερπαραγωγή. Τα χαϊλάιτς : Εμφανίζονται δύο εθελοντές από την Αθήνα! Χάνουμε τον μάγειρα!Βρήκαμε νεαρό Αμερικανό Ικαριακής καταγωγής, που είχε κάνει στους Navy Seals και που αυτός και η κοπέλα του σκίστηκαν στη δουλειά! Εμφανίστηκε η Β., καθυστερημένη, μεσημεριάτικο, επικεφαλής ωστόσο, 3μελούς διμοιρίας ανδρών οι οποίοι ανδραγάθησαν. Ακόμα πιο καθυστερημένα εμφανίστηκε η Η. (σταλμένη απ’ τη Μ.) η οποία ωστόσο βοήθησε απίστευτα (τιμώντας τα όπλα της Μεσαριάς) στην πιο δύσκολη ώρα της ημέρας στο πιο δύσκολο σημείο του ποταμού. Ο εθελοντής Γ. (τιμώντας τα όπλα των Ραχών) σήκωνε δυο-δυο τα βαριά δεμάτια με τα κομμένα λάστιχα. Ο Α. ο Δ. κι ο Κ. που δεματιάζαμε τα λάστιχα με σύρμα, βγάλαμε κάλους στα χέρια. ο γέρο Β. από τις Κάτω Ράχες που “βόλευε” κι αυτός λάστιχα, κάποια στιγμή έβαλε φωνές από ψηλά, ζητώντας μας κάτι, και τρόμαξε τους Άγγλους που έφυγαν λέγοντας “I think we have a political issue in there…”. Φεύγοντας όμως στο δρόμο πέτυχαν και φωτογράφισαν ένα σπάνιο φρύνο! Εκτός από λάστιχα, τα μόνα άλλα σκουπίδια που βρήκαμε στη Χάλαρη ήταν μια ρόδα αυτοκινήτου, ένα πασσαλάκι αντίσκηνου και ένα… σουτιέν!

Greek power juice Va the Volunteer Our old handmade dam partly gone.

plane jet Tutti Volontari Mangiare Bene bra or bikini top?

Μετά από ώρες για φαγητό στου Κ. γίνεται πάλι μια καλή κουβέντα. Τέλος Ημέρας 3.

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

Ημέρα 4: Τετάρτη της Λαμπρής. Άχαρο βαρύ κουβάλημα. Παλιόκαιρος. Ήμαστε ελάχιστοι. Η Κ. είναι ήδη στο πεδίο, ατάραχη στη βροχή, ανεβάζει δεμάτια από τη μεγάλη Αγγελολιβάδα. Την αγαπά. Θέλει την περιοχή καθαρή. Φιλοτιμούμαστε και πιάνουμε δουλειά. Η Κ. πετάει δεμάτια από τη μια όχθη στην άλλη του φουρτουνιασμένου ποταμού στον νεαρό Κ που φρικάρει, παρόλα αυτά ανταποκρίνεται. Όμως ο πρωτόφερτος Χ., βλέποντας τι κάνουμε, γίνεται καπνός. Δεν τον ξαναείδαμε. Η φωτ. μηχανή του Α. φρικάρει κι αυτή και μπλοκάρει.

Ya the Volunteer Cook! Ko the Volunteer Di the Volunteer

Ja the Volunteer unaware of the camera Ja the Volunteer aware of the camera The last bundle

Μετά από ώρες για καφέ στου Κ. γίνεται και μια καλή κουβέντα. Τέλος Ημέρας 4.

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

Ημέρα 5: Κυριακή του Θωμά. Είμαστε… κανένας! Περνάει ο Γ. απ’ του Κ., βρίσκει την Α., έρχεται κι ο (άλλος) Γ., πίνουν καφέ, βρίσκουν δύο τουρίστες, οι οποίοι βρίσκουν άλλους δυο, πάνε για κουβάλημα, μυστήρια των μυστηρίων, δύναμη του τυχαίου…

βγάζουν τη δουλειά!!! 🙂

Making a flight of stonesteps in no time At the river bridge in Nas Out of the river and to recyclement
Di the Volunteer in a clean river

ΤΕΛΟΣ

In Nana to agrimi's blog: '2 photos from a future without goats and floods'Παράκληση:  Λίγα δεμάτια έμειναν ακόμα στο κάτω μέρος του ποταμού. Κάπως “θα κάτσει” και θα βγουν κι αυτά. Αυτή τη στιγμή το ποτάμι είναι (σχεδόν) καθαρό από κομμένα λάστιχα και άλλα σκουπίδια μέχρι την παραλία του Να. Όσα λάστιχα παραμένουν στον ποταμό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ αλλά λειτουργικές γραμμές άρδευσης. Πρέπει να παραμείνουν άθικτες γιατί, μολονότι παράνομες, καλύπτουν σοβαρές ανάγκες του μικρού τουριστικού οικισμού του Να και των γεωργικών εργασιών στις Κάτω Ράχες. Η δουλειά που κάναμε δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι δίνει σε κανέναν το δικαίωμα, περνώντας ή μένοντας στην περιοχή, να κόβει και να βγάζει λάστιχα από το ποτάμι με τη δικαιολογία ότι “είναι σκουπίδια” ή ότι “είναι παράνομα”. Ήδη η σύνδεση της περιοχής με το Δημοτικό δίκτυο άρδευσης/ύδρευσης βρίσκεται σε καλό δρόμο και θέλουμε να πιστεύουμε ότι η πρωτοβουλία μας βοήθησε στην ανάδειξη του προβλήματος και την αναζήτηση μιας μόνιμης και νόμιμης λύσης. Παρακαλούμε λοιπόν να γίνουν σεβαστές οι υπάρχουσες γραμμές. Ό,τι κόψαμε, κόψαμε. Και ό,τι βγάλαμε, βγάλαμε. Η δουλειά τελείωσε. Αν κάποιοι θέλουν να βοηθήσουν τη φύση του ποταμού να αναγεννηθεί γρηγορότερα, συνιστούμε να φέρουν και να φυτέψουν πικροδάφνες, ντόπια ποταμίσια φυτά που βρίσκονται παντού, φυτεύονται εύκολα οποιαδήποτε εποχή και δεν τρώγονται από τα κατσίκια. Ευχαριστούμε.

 

Για την Πρωτοβουλία Εθελοντών

Angelos K. Grav

.
. . .
. . .
.
.
.
.
.
Παρασκευή, 28 Μαίου, 2011
.
Next post: Summer window
.
Previous post: The New Savages
.
. . .

4 Σχόλια

Αρέσει σε %d bloggers: