Posts Tagged φαντασίωση

Simply Mother


.
.
———-

οne more part of my famous "Simply Series".
It's about a wild motherhood.
Enjoy.

Κουροτρόφος

At a waterfall somewhere in Ikaria

babysitting

rest 4

mother & baby at river paradise

.

.

Wednesday September 26, 2007 – 10:04pm (EEST)

Next Post: I am away for a little while

Previous Post: Rediscover The Countryside

.

4 Σχόλια

Rediscover The Countryside


.
.My dream house Ikaria ツ
.

..

Ikarian goat herder ツ

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Unasylva του FAO (Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ) το 1983. Τότε εγώ πρέπει να ήμουν 6 χρονών! Σήμερα συνειδητοποιώ ότι όταν λίγο αργότερα άρχισα να διασχίζω ερημιές και αγκαθότοπους, κινιόμουν μέσα στα τοπία που περιγράφονται σ’ αυτό το κείμενο. Ποτέ δεν ήμουν δυνατή στην Ιστορία και στα πράγματα του παρελθόντος. Ακόμα και τώρα δύσκολα χωράει ο νους μου ότι οι ερημιές στις οποίες βασίλευα, άλλοτε δεν ήταν «ερημιές». Ανήκαν σε κάποιους. Κι αν δεν ανήκαν ακριβώς, κάποιοι τις αγαπούσαν και τις πρόσεχαν. Τέλος πάντων, να μην πολυλογώ. Ορίστε, διαβάστε ένα απόσπασμα. Τα κτυπητά γράμματα είναι δικά μου.

1 girl goatherd ツ

___________________________________________
Fire is the greatest calamity affecting forest management in three Mediterranean countries: Spain, France and Italy. On average, about 20000 fires sweep a total area of 160000 ha of woodland every year in these countries, causing severe losses. Of course, the severity of these fires varies from year to year, depending on the seasons, but the long and dry summers typical of the Mediterranean climate, with high temperatures, low relative humidity and heavy winds, especially in steep areas, provide ideal conditions for dangerous fires to break out. Although the summer is the peak fire season in most areas, another peak season occurs in winter and at the beginning of spring in high mountains and in colder regions, when a layer of small branches, dead leaves and dry grass covers the soil, providing highly combustible material.

A few fires are due to natural causes
, notably lightning, but most are man-caused. Negligence is a frequent factor, and yet in many cases malicious intentions bear the main responsibility. The situation has worsened in recent years because of the development of industry and tourism, the rise in living standards and, above all, the urbanization of the rural population formerly exploiting the woods.

Thus, unexploited forests, neither thinned nor cleared, have become more and more exposed to fire because of the heavy accumulation of potential fuel. The increase in the number of tourists, campers and town-dwellers, unaware of environmental problems, is a direct cause of many fires. Furthermore, the absence of a rural population interested in forest conservation, familiar with ground conditions and skilled in the use of implements, has made quick local fire-fighting action either difficult or impossible.

______________________________________________


Για να καταλάβετε πόσο παλιό είναι αυτό το ντοκουμέντο, στη συνέχεια ο συγγραφέας προτείνει π.χ.
 .
https://i0.wp.com/www.fao.org/docrep/q2570e/q2570e0c.jpg
 .
https://i1.wp.com/www.fao.org/docrep/q2570e/q2570e0d.jpg

Θυμηθήκατε
τη Βοσκοπούλα του Μπουγκερώ; Όμως και τα δυο συστήματα έχει αποδειχτεί πια σήμερα ότι δημιουργούν πρόβλημα. Οι αντιπυρικές ζώνες με μπλουντόζες, εκτός ότι προσφέρονται για να κτίζονται διάφορα αυθαίρετα, γίνονται επίσης και χώροι εναπόθεσης μπάζων και σκουπιδιών πάσης φύσεως, άρα κι άλλο fuel for combustion. Όσο για τη βοσκή, εγώ μεν θα ήμουν μια «καλή βοσκοπούλα», όμως δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά για το τι θα έκαναν άλλοι. Το πιθανότερο είναι ότι θα παράταγαν τα αιγοπρόβατα να διαλύσουν τα πάντα κι εκείνοι θα καθόντουσαν στο καφενείο. Στο καφενείο; Τι είπα; Ούτε αυτό δεν υπάρχει πια στα χωριά. Στο σπίτι θα ήταν και θα έβλεπαν σήριαλ (οι γυναίκες) ή ποδόσφαιρο (οι άντρες). Δεν είναι λύσεις αυτές. Λύση για μένα θα ήταν να κλείσει επιτέλους ο κύκλος της αστικοποίησης στην Ελλάδα.
Το είπα δύσκολα;
Το έκανα γιατί ξέρω ότι σας αρέσουν οι φιλολογίες και οι μακροσκελείς εισαγωγές.
Όμως στην ουσία είναι κάτι τρομερά απλό.
.
Rediscover The Countryside: Live and work in it!
.


.

Friday September 14, 2007 – 10:21pm (EEST)

Next Post: Simply Mother

Previous Post: ΤΟ ΤΖΑΜΠΑ ΠΕΘΑΝΕ!!!

.

Comments

(8 total)

Ποσο δικιο εχεις!Δυστυχως ομως και τα καφενεια στα χωρια υπαρχουν ακομα! Kαι τα σκουπιδια μεσα στο δασος,κατω απο τα κα(η)μμενα τα δεντρακια!στα καφενεια η Ελλαδα (μην πω τι κανει) εβλεπε τη φωτια διπλα και δεν αντιδρουσε!!στα ιδια χωρια που καηκαν!!ετυχε να ημουν διακοπες εκει και επαθα πλακα απο την απαθεια και την απραγεια των ντοπιων ανθρωπων,των καφενειων,δυστυχως!!
Friday September 14, 2007 – 11:22pm (EEST)
Για να κλείσει αυτός ο κύκλος πρέπει να βρεθεί κάποιος κυβερνήτης/πολιτικός με διάθεση να χάσει τις επόμενες εκλογές και να δουλέψει πραγματικά πάνω σε αυτό που λέγεται αποκέντρωση αλλά με την σωστή έννοια του όρου (όχι παίρνουμε το υπουργείο από το Σύνταγμα και το πάμε στο Μαρούσι). Να ρίξει χρήματα και να κάνει ουσιαστικά έργα στην επαρχία, να αναπτύξει τις δομές, να τα βάλει με το κατεστημένο… Ουτοπίες.
Πουθενά στον κόσμο εκτός από την Ινδία και κάποες παραπλήσιες της χώρες δεν κατοικεί το 50% του πληθυσμού στην πρωτεύουσα…
Γιατί? γιατί κάποιοι βαριούνται να σκεφτούν, να πράξουν, να φροντίσουν ουσιαστικά τον τόπο που «υπηρετούν»… Χάνονται στον ωχαδερφισμό, στην κονόμα, στην αρπαχτή, στην κακώς εννοούμενη ανάπτυξη, στο σήμερα και δεν ενδιαφέρονται για τις πληγές που δημιουργούν στο αύριο, το δικό μας και όσων έπονται…
Το τρομερά απλό είναι το δυσκολότερο γιατί απαιτεί αναλυτικό νου (ποιός τον έχασε, να το βρουν οι διοικούντες?)
Friday September 14, 2007 – 11:15pm (CEST)
Ξέρετε τι έκαναν οι Ρωμαίοι Καίσαρες στου βετεράνους μετά 20 χρόνια στο στρατό; Τους έδιναν ένα τσουβάλι σπόρους, μερικά εργαλεία, ένα βόδι και τίτλο ιδιοκτησίας για κάποιο κλήρο σε μια ερημιά. Η παράδοση -λίγο διαφοροποιημένη- συνεχίστηκε και στο βυζάντιο και -ξανά διαφοροποιημένη- στην τουρκοκρατία.
Αυτό το μέτρο πρέπει να επανέλθει.
Saturday September 15, 2007 – 10:14am (EEST)
I have done my time!!! I have done my 20 years in Cesar’s legions!!! It was not easy, I’m telling you. But it was full of experiences. Anyway now, I don’t know how exactly, I got my bagfull of seeds, tools and an ox (there was a slight problem with that). I also got a piece of land in a far way place. On the back of the title there is a list of obligations written with very small letters and in Latin! I can’t make out what Cesar expects from me to do for him after I settle. I may be a veteran but I know that I am not through with Cesar. Can you help me? I am afraid that if Cesar is not satisfied with me, he is going to put somebody else in my place. I couldn’t afford that because I have a family now and I am too old to go back thr legions.
What does the list «things to do for Cesar» say? Come on, you nerds. Give me a hand!
Saturday September 15, 2007 – 11:52am (PDT)
Eleni, are we starting a story here? I am in.
I have the Byzantine Greek version of the list of rights and obligations of the veterans who were given land and sent to the provinces. Believe it or not, it’s very close to a «senario» developped by the European Union to fight urbanization, pollution etc. Have you and Nana been aware of this already? Whatever it is, I am thrilled. I believe that in this matter the Union eventually tends to behave like the empires of the past. Decentralization had been the key factor of their longevity.
Sunday September 16, 2007 – 08:42pm (EEST)
Ναι είναι «το τρίτο σενάριο» και (μάγος είσαι;) το βρήκες!Απλά εμείς από σένα θέλουμε μια συνοπτική ιστορική τεκμηρίωση. (Στα Ελληνικά, εννοείται.) Ο λόγος που το ζητάμε αυτό είναι βασικά ψυχολογικός. Να νιώθουμε οτι ανήκουμε σε μια παράδοση, κάτι τέτοιο, πως το λένε. Έτσι που τα διατυπωνουν οι σοφοί της Ένωσης «στη γλώσσα του Καίσαρα», είναι τόσο ξερά τεχνοκρατικά. Και όμως πρόκειται για κεινο το παλιό: βλέπε, Περιπέτειες του Αστερίχ του Γαλάτη, «Το Δώρο του Καίσαρα».
Στις λεγεώνες από τα 16, σε 5-6 χρόνια βγαίνω βετεράνα. Ήδη το συμπαθητικό Πακιστανάκι που πήραμε στο μαγαζί, είναι άπαιχτος με τα σιδερικά. Είναι κι ένας Ινδός που κυκλοφορεί εδώ γύρω στη πιάτσα. Κι αυτός δεν παίζεται με τους αριθμούς. Μόλις φτιάξει τα χαρτιά του, μάθει καλύτερα Ελληνικά και λίγο κάπως τους νόμους, πάει… it’s over and I will be glad!

Ένα τσουβάλι σπόρους, λοιπόν, εργαλεία, ένα βόδι και κλήρο σε μια μακρινή ερημιά. Μόνιμη κατοικία. Πριν μας προλάβουν οι Αλβανοί και σ’ αυτό.

Α, να μη ξεχάσω. Να δούμε και τα ψιλά γράμματα της σύμβασης. Διότι, πολύ σωστά λέει η Λένη. «We are never through with Cesar».

Monday September 17, 2007 – 01:30pm (EEST)

Με προβληματίζετε, κορίτσια.
Τι ακριβώς ζητάτε;
1) μια καινούρια «Μεγάλη Ιδέα»;
2) έναν οδηγό επιβίωσης;
3) «μ’ άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε»;
Tuesday September 18, 2007 – 10:31pm (EEST)
Άσε φιλάρα 😛 το 2ο είναι σε έκδοση «Οδηγός για να ζούμε» (με τον Καίσαρα, με λίγο Καίσαρα, χωρίς Καίσαρα, μόνο με τους βαρβάρους, φωτιές, σεισμούς, λιμούς, καταποντισμούς). Τα έχεις δώσει στην Ελένη -ούτε που θυμάσαι. Και σε μορφή storyboard, παρακαλώ. Τα φτιάξαμε και τα ανεβάσαμε όλα στο μπλογκ της Ελένης
Τρέχα να δεις και δεν θα πιστεύεις στα μάτια σου!
Wednesday September 19, 2007 – 10:40pm (EEST)

Σχολιάστε

Μια Φαντασίωση


.
….

κοιτάζοντας μια «Βοσκοπούλα» του Bouguereau. από τη συλλογή φωτό : hashishshaker

Τον περασμένο μήνα η οικοδέσποινα και καλύτερη φίλη μου, η Ελένη, πάλευε με ένα λεύκωμα με βοσκοπούλες του Μπουγκερώ…

The Young Shepherdess by William Bouguereau France 1885 Oil on canvas (2)

The Young Shepherdess by William Bouguereau France 1885 Oil on canvas (3)
The Young Shepherdess by William Bouguereau France 1885 Oil on canvas (1)
The Young Shepherdess by William Bouguereau France 1885 Oil on canvas

Όταν παράταγε το βιβλίο, τύχαινε πάντα να μένει ανοιχτό σ’ αυτή την εικόνα. Επειδή απαγορεύεται αυστηρά να της πειράζω τα βιβλία και τα χαρτιά, κατάντησα να πάθω πλύση εγκεφάλου με αυτήν τη συγκεκριμένη «ακαδημαϊκή» βοσκοπούλα…

The Shepherdess

Το βιβλίο με τον Μπουγκερώ ήταν ανοιχτό όπως πάντα στη συγκεκριμένη σελίδα, όταν τώρα με τις φωτιές η τηλεόραση έτυχε να δείχνει ένα τοπίο της νότιας Εύβοιας. Ήταν από μια περιοχή που είχε καεί πριν αρκετά χρόνια και ξαναφύτρωσε. Εδώ κι εκεί ήταν συστάδες με δέντρα, θύσανοι με θάμνους κι ανάμεσά τους χορτάρι! Ενώ η κάμερα εστίαζε πιο μακριά σε κάτι βουνά με δάση που κάπνιζαν, σε πρώτο πλάνο έβλεπα εγώ (toagrimi) ένα ξαναγεννημένο «παραδοσιακό» βοσκοτόπι! Και δίπλα ακριβώς στην τηλεόραση κιούνταν ο καταραμένος πίνακας του Μπουγκερώ. Είπα «κιούνταν» επίτηδες. Μέσα από το βασικό Κρητικό ένστικτό μου, εξαιτίας του συνδυασμού Μπουγκερώ και Megachannel, πυροδοτήθηκε και ξεπήδησε μια φαντασίωση

Να ‘μουνα, λέει, βοσκοπούλα;

Αληθινή βοσκοπούλα –με κοπάδι, με σκύλο, με τσιγκελωτό ραβδί κι ipod. «Καλή» βοσκοπούλα, «οικο-βόσκισσα». Να περιπλανιέμαι, να διασχίζω ερημιές (μήπως αυτό δεν κάνω και τώρα;), να καθαρίζω τα δάση, να τα προσέχω. Να βρίσκω τα νερά, να τα προσέχω. Να οδηγώ τους χαμένους πεζοπόρους (όλο πιο πολλοί κυκλοφορούν τελευταία –ευτυχώς). Να παραπλανώ τους κυνηγούς. Να ανακαλύπτω τα κρυφά μέρη που πάνε τα φορτηγά και πετάνε μπάζα και σκουπίδια.

The Young Shepherdess by William Bouguereau France 1885 Oil on canvas

Να ρίχνω καρφιά να τους σκάω τα λάστιχα.

Να ‘μουνα βοσκοπούλα στην Ικαρία;

Το σκέφτομαι τώρα που παίζει να μείνουμε μόνιμα στο νησί. Το τυρί και το γάλα πιάνουν καλή τιμή. (Ξέρω να φτιάχνω ένα πιπεράτο τυράκι –τύπου chèvres– άλλο πράγμα.) Κανείς νομίζω δεν θα με παρεξηγήσει, δεν θα με κοροϊδέψει. Ίσα- ίσα που ευχαρίστως –πιστεύω- θα με άφηναν να περνώ από τα χωράφια τους και να τα καθαρίζω με το κοπάδι μου. Στα εγκαταλειμμένα χωράφια, στα έρημα (άχρηστα;) δάση, έτσι θα λιγοστέψει λιγάκι ο κίνδυνος της φωτιάς.

The Young Shepherdess by William Bouguereau France 1885 Oil on canvas (2)

Θα ‘μουνα μια αυτοδημιούργητη, αυτοχρηματοδοτούμενη βοσκοπούλα. Δεν θα κοιμόμουν με κομματάρχες. Δεν θα δεχόμουν καμιά Ευρωπαϊκή επιδότηση. Έτσι κι αλλιώς, χιόνι, βροχή, λιοπύρι, ποδαρόδρομος, άγρια ζώα, μαμούνια, δεν με τρομάζουν. Δεν συγκρίνονται με ένα πρωινό μποτιλιάρισμα στην Πέτρου Ράλλη…

Ωπ! γιατί ξαφνικά μου φαίνεται τόσο εύκολο; Και όμως. Τα έβαλα κάτω και είδα. Χρειάζομαι τουλάχιστον μια 12άδα κατσίκια. Θα έχω τρεις αρχη-γίδες, τη Φυρή, τη Ψαρή και τη Χιόνη. Ο τράγος θα λέγεται Πατερημός. Αν έχω κι άλλον, θα λέγεται Βαρεμένος! Έτσι, μ’ αυτόν τον απλούστατο τρόπο θα γίνω «κεφαλαιοκράτισσα» –θα έχω «κεφάλια» τα οποία θα γεννούν «τόκους»χα χα : ))

Γιατί ξαφνικά να μου φαίνεται τόσο εύκολο;

Έλα μ** στον τόπο σου!
μ π ε ε ε ε…

.

Sunday September 2, 2007

Next post: ΤΟ ΤΖΑΜΠΑ ΠΕΘΑΝΕ!!!

Previous post: Europe -fires actually

.

Comments

(20 total)

Για να καταλάβω τώρα το είδος της φαντασίωσης το άλιεν:
Είσαι να λέμε η βοσκοπούλα που την αγάπησε πολύ το αμούστακο παιδί κι αφού τονε φίλησες στο στόμα του ‘πες μ’ αναστεναγμό ότι για της αγάπης τον καημό είναι μικρός ακόμα;
Ή είναι αυτό το είδος της ειδυλλιακής νοσταλγίας σε πίνακες ακαδημαϊκών ζωγράφων με επιρροές από προραφαηλίτες και βικτωριανούς; Η αθώα παιδίσκη που έχει αυτό το κάτι στο βλέμμα, μεταξύ μην – πλησιάζετε – δαγκώνω – και -να – σκάσετε – αλλά – τις – ευαισθησίες – μου – δεν – τις – εκθέτω;
Προβληματίστηκα πάλι.
Monday September 3, 2007 – 01:18pm (PDT)
Περίμενε αλιεν. Μην τρομάζεις toagrimi. Πρόσεξες ότι δεν είναι highlighted entry; Μην τη τρομάζεις. Σπάνια γράφει δικά της πράγματα. Σίγουρα δεν θα είναι κάτι με ευαισθησίες. Παραπλανητική εισαγωγή για κάτι πολύ πρακτικό μου μυρίζει εδώ.
Tuesday September 4, 2007 – 01:10am (EEST)
Καλά. Αφήνω φαγάκι από μακριά και πάω και κρύβομαι και αναμένω.
Monday September 3, 2007 – 03:21pm (PDT)
@Eleni Alien : μην ανησυχείς …μητέρα
@ΑΚΚ : μην ανησυχείς …πατέρα. Θα είναι κάτι μάλλον πολύ βαρετό, όπως οι πίνακες του Μπουγκερώ.
Tuesday September 4, 2007 – 03:07pm (EEST)
Μπα περαστικό είναι… επειδή σιγά μην της μείνει κουσούρι με τον ακαδημαισμό… !
Τώρα η φαντασίωση μάλλον λόγω του κειμένου -μαγική εικόνα- που ακολουθεί… Να φαντασιωθούμε ως προς το περιεχόμενο του κειμένου ή ως προς τις προθέσεις της βοσκοπούλας του Bouguereau?

Wednesday September 5, 2007 – 11:59pm (CEST)

Κοίτα τι γίνεται! Ακόμα δεν έγραψες τίποτα (κι ούτε ανακοίνωσες) και έχεις τόσα σχόλια από μεγάλα προσώπατα (εμού συμπεριλαμβανομένου, βεβαίως). Καλά το λένε. Οι βοσκοπούλες και τα σχετικά είναι βαθιά μέσα στο συλλογικό ασυνείδητο. Αμέσως κάνει κλικ.
Friday September 7, 2007 – 12:24am (EEST)
Κλικ? Όχι σε μένα. Δεν το περίμενα σου είπα αυτό. Στην αρχή, είπα, «ξεφτίλα». Μετά σκέφτηκα (μεταξή μας) τον Κάιν.
Σοβαρά, πρακτικά, τώρα λέμε, τα δάση όσο κι αν μας φαίνονται ωραία, έχουν τα χάλια τους. «Κρακ-κρουκ» κάνουν τα γέρικα δέντρα με τη ζέστη. Χρειάζονται κόψιμο, άλλα θέλουν καθάρισμα.
Μη ήμαστε δογματικοί με τα κατσίκια. Άμα τα προσέχεις και τα βόσκεις (φιρουλι φιρουλα) κάνουν καλή δουλειά.
Friday September 7, 2007 – 11:22pm (EEST)
Και εγώ μαζί σου!!!Κάπως έτσι το’χω και εγώ το «θέμα» αλλά με laptop αντί για ipod!!!
Saturday September 8, 2007 – 12:49pm (EEST)
Λοιπόν, αγαπητή μέλλουσα «οικο-βόσκισσα» θες να κλείσουμε τη πρώτη σου δουλειά; Έχω δικό μου ένα δάσος 8 στρέμματα κι ένα κτήμα 12 στρέμματα μισό-μισό οικογενειακό. Ξέρεις που είναι. Και τα δυο, καθώς και η περιοχή ανάμεσά τους, θέλουν επειγόντως καθάρισμα «επαγγελματικό». Προς το παρόν για αμοιβή, προσφέρω ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα και μια άγρια βραχοπαραλία πιο κάτω (αυτά φυσικά μπορείς να πάρεις μόνη σου -έτσι το λέω).
Θεέ μου, γιατί κι εμένα ξαφνικά άρχισε να μου φαίνεται εύκολο;
Να ‘σαι καλά. Μου ‘φτιαξες το κέφι.
μπεεε…
Saturday September 8, 2007 – 01:09pm (EEST)
Όπα ένας, πελάτης!
(Γειά σου ρε γαιοκτήμονα…)
Μη ξεχνάς όμως πως είναι μόνο μια φαντασίωση. Κάτι ήθελα να δείξω. Κάποιο μήνυμα να περάσω. Να πω πόσο αποφασισμένη είμαι κάτι να κάνω, κι ας είναι κι αυτό άλλη μια τρελή εφεύρεσή μου, μια αυθαίρετη ιδέα, μια (καταδικαστέα;) μοναχική λύση.
Η φύση είναι τρομακτικό πράγμα. Αργά ή γρήγορα τα δάση, κάθε τι πράσινο στην Ελλάδα θα καεί. Όλη αυτή η βιομάζα θα καθαριστεί μόνη της! Θα γίνει κάρβουνο, πετρέλαιο για μετά εκατομύρια χρόνια.
Σήμερα έβαλα ένα ξερό χόρτο να ακουμπήσει για λίγο στην καυτή εξάτμιση της μηχανής του DT. Πήρε φωτιά!..
Σπίθες, κάψες παντού φυτίλια. Είναι φυσικό. Όμως δεν το αντέχει η ψυχή μου.Δεν θέλω τις γαίες σου, τις βραχοπαραλίες και τα ηλιοβασιλέματα. Έχω δικά μου. Αυτό που θέλω από σένα είναι, ότι κι αν γίνει, να μου φυλάξεις μια θέση στην ιστορία είτε για καλό είτε για κακό. Ιστορικός δεν ήσουνα κι είσαι ακόμα; Φύλαξε μου την υστεροφημία.(Ναι, καλά το καταλάβατε. Έχω μελαγχολήσει βαριά.)
Saturday September 8, 2007 – 11:16pm (EEST)
Αστο διαλο! Εβαλα τα κλαματα. Α:))γαμ:))θτ
Saturday September 8, 2007 – 11:18pm (EEST)
Αφού με κάρφωσες με τον Μπουγκερώ (και καρφώθηκες κι εσύ -καλά να πάθεις να κοιτάς ξένα πράγματα…), θα σε καρφώσω κι εγώ: άσε το μελό (που δεν σου παει) και άνοιξε ΤΩΡΑ τα ντοκουμέντα σου! UN-FAO http://www.fao.org/
Εμενα προσωπικα καθολου δεν θα με χαλαγε να γινοσουν «οικοβόσκισα» χρηματοδοτημενη απο το FAO του ΟΗΕ.
Αντε γιατι με θυμωνει οταν κλαις… Ριξε facts. Pame parapera.
Saturday September 8, 2007 – 02:08pm (PDT)
Αυτή τη στιγμή σκέφτομαι με τόσο πολλή δύναμη που ακούω να γυρίζουν τα σκουριασμένα γρανάζια του μυαλού μου. Ρε διαβόλισες, θέλετε να πείτε ότι ο περιφρονημένος FAO (λέω για τους αναγνώστες, FAO = Food and Agriculture Organization) του περιφρονημένου ΟΗΕ στηρίζει το project «οικοβόσκισες»???
zdoiing και καρα-γκλουπ!
please elaborate…
Sunday September 9, 2007 – 03:28pm (EEST)
Τί να πεις; Πεθαίνει ο παλιός κόσμος σιγά σιγά και μαζί του πεθαίνει και ένα μέρος του εαυτού μας που πρόλαβε να ζήσει μέσα του. Κουράγιο, ίσως κάτι καλό βγει από όλα αυτά.
Sunday September 9, 2007 – 04:49pm (EEST)
‘Αεινταααα! Νάτη! Εκδηλώθηκε. Μπράβο και σ’ ανώτερα! Τις επικροτούμε τέτοιες πρωτοβουλίες!
Συζητήσεως γενομένης για τον Κάιν ποιόνα ή ποιάνα πας να φονεύσεις; Κι επειδή εμένα η φαντασία μου οργιάζει και δεν έχω δει μέχρι στιγμή αδερφό, αλλά μια soulsister αρχίζω και ανησυχώ μπας και οι αναίμακτες προσφορές της αρέσουν στον ύψιστο και μία ωραία πρωία της πάρεις και το κεφάλι.
(Ελένη, πρόσεχε για καλό και για κακό. Γιατί τούτη εδώ κρατάει κι από νησί φονιάδων).
Άγγελε, το νου σου! Εσύ είσαι μυαλωμένος άγγελος.
Sunday September 9, 2007 – 11:41am (PDT)
Η μια Ελένη με μαλώνει. Η άλλη Ελένη με υποψιάζεται. Ο ΑΚΚ με λέει διαβόλισα. Μου ‘ρχεται να κρατήσω μούτρα. Αλλά ευτυχώς υπάρχουν ο Adespotos κι ο Guadalquivir…
Εγώ (toagrimi) (τη μανα μου εχω σφάξει -χάικω, χάικω…) λέω ότι τώρα ο Κάιν (ο βοσκός) κι ο Άβελ (ο γεωργός) πρέπει να ενωθούν. Οι πόλεις έχουν καταστρέψει τον πλανήτη. Όχι όλες, αλλά πάντως οι περισσότερες.
Πράγματι ο FAO υποστηρίζει το σχέδιο μου. Αλλά γι’ αυτό να περίμένετε το επόμενο entry. Μέχρι τότε Θα κρατήσω λίγα μούτρα τελικά.
Sunday September 9, 2007 – 09:52pm (EEST)

Άμα έχεις χρόνο (και αντοχές) διάβασε ένα σχετικό άρθρο εδώ http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,dt=09.09.2007,id=71241480

που μιλάει για σχεδόν τα πάντα.

Monday September 10, 2007 – 03:55pm (EEST)

ΟΚ αυτό ακριβώς εννοεί. Μόνο που εμείς το είδαμε, τ’ ακούσαμε, τρομάξαμε, τρέξαμε, έπαθε η καρδιά μας, χάσαμε το πανηγύρι. Τη Νανά και το Θωμά τους κοροϊδεψαν. Ευχαριστούμε Guadaliquivir. Ένα παρόμοιο άρθρο έχει βαλει to agrimi σε link στο προηγουμενο entry. Όμως για τους φιλόλογους που αγαπούν τα όμορφα γραμμενα, αντιγράφω την αρχή τουτουνού του άρθρου: «Αν πιστέψουμε τους δασολόγους, για τους οποίους το δάσος είναι ένας ενιαίος ζωντανός οργανισμός, έρχεται πάντοτε, περιοδικά, μια στιγμή κατά την οποία η συσσώρευση της ενέργειας υπερβαίνει ένα κρίσιμο όριο και η βλάστηση μετατρέπεται σε βιολογική πυριτιδαποθήκη. Η ενέργεια εκρήγνυται. Με δεδομένο τον νόμο που ρυθμίζει μια τέτοια διακύμανση, καταλαβαίνουμε ότι, ειδικώς για τις παρθένες περιοχές, το σημείο Ω ως προς την έκλυση της ενέργειας, βιολογικά νομοτελειακό, προαναγγέλλεται με μιαν υποψία επικείμενου ξεσπάσματος που κυκλοφορεί στον αέρα όλο και πιο απειλητική. Κλαδιά και θάμνοι, φύλλα και καρποί, τα απειράριθμα εύφλεκτα στοιχεία του λαβύρινθου της φύσης, συντονίζονται με το άγχος της αντίστροφης μέτρησης…»

Monday September 10, 2007 – 01:13pm (PDT)

>>:))>-*-<((:<<

«Αχ να’ μουνα…»
Τι όμορφο entry. Τρίτη 28 Απριλίου 2009, δυο χρόνια μετά και είναι σαν τώρα.

Tuesday April 28, 2009 – 01:29pm (EEST)

.
….

3 Σχόλια

44 degrees f** Celcius


.
….

.

Heatwave Ikaria

Elsa Ikaria 1

sleep countryside

Stuck in Athens!
Or I make it to the ferry for Ikaria
Or I start a career as a nude webcam girl!
.
.

Comments

(3 total)

Ikaria by far… I know you are beautiful and you will have a great career …but I vote: Ikaria!

Thursday June 28, 2007 – 08:31am (CEST)

It’s hot here too; come over and make you fantasy real here!

Thursday June 28, 2007 – 11:36am (EEST)

Sorry to have kept you waiting!.. Don’t lose it now that I need you. Afterwards, when in Ikaria, you may do whatever you like :: cross thorns, swallow scorpions, nude webcaming … anything as long as you babysit Sideraki for a few hours a day.
x~El
(sorry again)

Thursday June 28, 2007 – 10:15am (PDT)

.

Comments (1)