Posts Tagged πανηγύρι

Απόδραση απ’ την Κρίση


.
'Οι ταξιδιώτες της Ικαρίας απολαμβάνουν τα νερά του Αιγαίου' Φωτογραφία Nicola Zolin
.
On my blog: Up on the trees, Down on our knees: picking olives in IkariaΚοίτα τώρα
αυτόν τον καιρό μαζεύω ελιές και βασικά δεν ασχολούμαι με τίποτα πιο συγκλονιστικό από αυτήν τη μονότονη, ειρηνική εργασία. Όμως, από τη μέρα που μου έδειξαν το άρθρο που έγραψε ένας Εγγλέζος για τούτο το νησί που έκανα δικό μου που με έκανε δική του, όλο αυτό έχω στο μυαλό μου. Υποσχέθηκα να το μεταφράσω για να δω πως φαίνεται στα Ελληνικά. Όχι γιατί αυτός ο Εγγλέζος λέει πράγματα που μας είναι άγνωστα. Κάθε άλλο. Όμως είναι πολύ διαφορετικό να βλέπεις να περιγράφονται έτσι ώστε να καταλάβει ένας ξένος. Αλλάζοντας την οπτική και ανοίγοντας τον ορίζοντα, αυτό το άρθρο σκοτώνει το φολκλόρ και το λάιφστάιλ που αναπαράγονται διαρκώς από τα Ελληνικά μέσα, δίνοντας για πρώτη φορά την κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική διάσταση του θέματος. Γράφτηκε μάλλον από έναν άνθρωπο που όχι μόνο ξέρει αλλά και έχει το θάρρος να πει ότι πίσω από κάθε μεγάλη χαρά κρύβεται μεγάλος πόνος.
Επίσης ο Άλεξ προσπαθεί να δώσει ορισμούς σε ό,τι βλέπει, ορισμούς καθιερωμένους και κατανοητούς σε όλους. Όσο κι αν φαίνονται σε μας χοντροκομμένοι και στενοί, όπως π.χ. «χίπις» ή «ελευθεριακή κουλτούρα» (μετάφραση του “free culture”), περί αυτού πρόκειται. Αυτό είναι, είτε το θέλουμε είτε όχι. Δεν είναι κάτι διαφορετικό που στην Ελλάδα έχει άλλο όνομα, ή που πρέπει να λέγεται με τρόπο έμμεσο, πιο συγκαλυμμένο.
Είναι κάτι που το βρίσκω ανακουφιστικό. Δηλαδή το να μην υποκρινόμαστε πια. Επίσης το βρίσκω με έναν τρόπο κολακευτικό. Σ’ αυτό το μπλογκ έχω γράψει τόσες φορές για τον Αύγουστο πράγματα με ένα δικό μου τρόπο, πολλές φορές νιώθοντας αρκετά μόνη, μετέωρη κι αμήχανη. Να όμως που βρήκα δικαίωση κι εγώ. Και το νησί που ζω βρίσκει κι αυτό εκείνο που, κατά τη γνώμη μου, μέσα στην απομόνωση και τη διαφορετικότητά του, αναζητά διακαώς: σύνδεση με το κοινωνικό γίγνεσθαι και την παγκοσμιότητα.
Πολλά είπα.
Διαβάστε τώρα το άρθρο. Δημοσιεύτηκε τον περασμένο μήνα στο ταξιδιωτικό περιοδικό adventure.com που είναι, όπως λέει:

«ένα σπίτι για ιστορίες που δεν λέγονται -ιστορίες που γεφυρώνουν και μπαίνουν βαθιά σε κόσμους πολύ πέρα από τον δικό μας».

Οι βασικές φωτογραφίες είναι του Nicola Zolin, Ιταλού φωτογράφου, ταξιδευτή και παλιού φίλου της Ικαρίας. Έχω βάλει και 2-3 δικές μου και άλλες. Για οικονομία χώρου, οι λεζάντες είναι κρυμμένες πίσω από τα εικόνες.
.
Νανά
😌 😌 😌
.

«Στη μέση μιας από τις χειρότερες οικονομικές κρίσεις που γνώρισε ποτέ η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι νέοι της Ελλάδας βρίσκουν ελευθερία στο πολυσυζητημένο νησί της Ικαρίας. Ο δημοσιογράφος Alex King που ζει στην Αθήνα, επισκέφθηκε αυτό το καινούριο χίπικο καταφύγιο αναζητώντας τους νέους ανθρώπους που αρνούνται να παίξουν το παιχνίδι με τα χαρτιά που τους δίνουν.»

Οι παραλίες, αν και θεαματικές, δεν είναι ο μόνος πόλος έλξης για τους σημερινούς 'χίπις' που έρχονται στην Ικαρία - Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Ο χρόνος αποκτά εντελώς καινούριο νόημα στο Ελληνικό νησί της Ικαρίας. Για παράδειγμα, μπορεί να αργήσεις τρεις ώρες στο ραντεβού σου με έναν άγνωστο και τελικά να συναντηθείτε τα μεσάνυχτα, παρόλα αυτά εκείνος θα σε χαιρετήσει σαν παλιός φίλος, θα κεράσει ούζο και θα κάνετε μια πολύ κεφάτη κουβέντα μέχρι τις μικρές ώρες.»

Angelos Sainted 😇 - Among several other things, for his contributions as a co-author to our sisterly blogs about Ikaria, Eleni's and mine, photo by Nana agrimi on Flickr

«Τουλάχιστον, κάπως έτσι έγινε ένα βράδυ όταν πήραμε σιγά-σιγά το δρόμο για τα βουνά αναζητώντας τον Άγγελο Καλοκαιρινό ο οποίος είναι ίσως η πιο μεγάλη αυθεντία όσον αφορά την πλούσια ιστορία αυτού του πολύ ορεινού και πεισματικά ανεξάρτητου νησιού του Αιγαίου Πελάγους. ″Οι άνθρωποι αναζητούν την ελευθερία και ονειρεύονται ένα διαφορετικό κόσμο. Αναζητούν ένα μέρος όπου τα πράγματα μπορεί να είναι διαφορετικά″, μας είπε ο Άγγελος όταν τελικά τον βρήκαμε. ″Και εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά″.»

Ο Κώστας Σπανός είναι ένας από τους πιο ηλικιωμένους ανθρώπους στο νησί. Είναι τώρα 104 χρονών και ακόμα μπορεί και αυτοεξυπηρετείται. Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Δεν είναι να εκπλήσσεται κανείς μαθαίνοντας ότι η Ικαρία είναι μια από τις πέντε φημισμένες Μπλε Ζώνες -περιοχές με ιδιαίτερα υψηλό προσδόκιμο ζωής- όπου οι κάτοικοι συχνά φτάνουν τα ενενήντα ή ακόμα τα ξεπερνούν. Αλλά δεν είναι μόνο οι κανόνες του ρολογιού και της ηλικίας που ξεπερνιούνται εδώ. Μια σειρά από άλλους κανόνες δεν εφαρμόζονται επίσης· γεγονός που δελέασε πολλούς νέους, ελεύθερα σκεπτόμενους, ταξιδιώτες να έρχονται εδώ ήδη από τη δεκαετία του 1970.»

'Οι ταξιδιώτες της Ικαρίας μένουν σε αντίσκηνα ανάμεσα σε βράχους και σε παραλίες.' Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Ο 20χρονος Πήτερ απολαμβάνει να επιμηκύνει το χρόνο· μια μορφή αλχημείας -επιτεύξιμη στην Ικαρία- που μετατρέπει μια χούφτα ευρώ σε εβδομάδες παράδεισου, αξέχαστων εμπειριών και μιας αίσθησης σύμπνοιας που άλλοι Ευρωπαίοι νέοι μόνο στα όνειρά τους θα μπορούσαν να δουν. Τον βρίσκουμε μαζί με τους φίλους του στην άγρια δυτική άκρη του νησιού να κάνει ελεύθερο κάμπινγκ ανάμεσα σε ογκόλιθους κάτω από ένα καταρράκτη. Είναι αποφασισμένος να μείνει εκεί μέχρι να του τελειώσουν τα χρήματα. ″Κοιτάξτε γύρω σας″, μας λέει. ″Δεν μπορώ να φανταστώ άλλους ανθρώπους να αντιδρούν σε μια εθνική κρίση μ’ αυτόν τον τρόπο»″.»

«Στην Ελλάδα λένε ότι το καλοκαίρι είναι ιερό»

'Home!' by Lydia V. on facebook

«Όταν ξέσπασε η Ελληνική Κρίση το 2008, λίγο έλειψε να παρασύρει στη δίνη της ολόκληρη την Ευρωζώνη. Για τους νέους κάτω των 25 ετών η ανεργία είναι ακόμα σχεδόν 50% αφήνοντας στους περισσότερους από αυτούς μόνο δύο επιλογές: ή να μεταναστεύσουν ή να παραιτηθούν από τα όνειρά τους. Όμως οι νέοι της Ελλάδας αρνούνται να αφήσουν τη χειρότερη οικονομική κρίση στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τους στερήσει το δικαίωμα στην απόλαυση του γενέθλιου τόπου τους.»

Στο μπλογκ της Ελένης: 'Καλως Ηρθατε στην Αντιμυκονο 😊'

«Ακολουθώντας το ρέμα που κυλάει δίπλα στο αντίσκηνο του Πήτερ, θα περάσεις μια σειρά από αυτοσχέδιες καλύβες, αιώρες και τέντες, έως ότου βρεθείς στο σεληνιακό σκηνικό της παραλίας του Να, τόπου τρικυμιών, αρχαίων ερειπίων και επιβλητικών γκρεμών.»

'Οι ταξιδιώτες της Ικαρίας αναζητούν την απελευθέρωση μέσα στο σκληρό, άγριο τοπίο, τα ψηλά βουνά και τα πυκνά δάση.' Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Tην ώρα που πολυώροφα ξενοδοχεία και κακόγουστα εστιατόρια τείνουν να καταστρέψουν τις παραλίες πολλών Ελληνικών νησιών, εδώ, οι παρθένες ακτές δίνουν άσυλο στα μέλη μια ταξιδιάρικης, πολύχρωμης οικογένειας, που κολυμπούν και λιάζονται σε έναν ήλιο που μοιάζει παντοτινός, και όταν πέσει το σκοτάδι μαζεύονται και παίζουν μουσική γύρω από τη φωτιά της κατασκήνωσης.»

Ikaria 2017 1 by isminitam on VSCO

«Αυτοί οι αλλιώτικοι νέοι μάζεψαν τις ξηλωμένες κλωστές του χίπικου μονοπατιού της Ελλάδας. Βάζοντας ρεφενέ τα τελευταία ευρώ τους για το μακρύ ταξίδι με το καράβι, υφαίνουν τώρα ένα καινούριο πάπλωμα για την απόδραση, ραμμένο με πολύχρωμα κουρέλια technicolor: ελεύθερο κάμπινγκ, ωτοστόπ, επιβίωση χωρίς σχεδόν καθόλου λεφτά. Καθώς μαζεύονται κάθε φορά τα βράδια στα πανηγύρια, τις παραδοσιακές γιορτές που γίνονται προς τιμή του αγίου προστάτη κάθε χωριού στην Ελλάδα, αυτή η καινούρια γενιά προσθέτει σιγά-σιγά ένα δικό της κεφάλαιο στην πολυκύμαντη ιστορία της Ικαρίας.»

«Ιστορίες ελευθεριακής ζωής»

'Cherry tomatoes drying in the sun', by angelos ka on Flickr

«Καθόμαστε στην αυλή του Άγγελου, κοιτάζοντας τη σκοτεινή κοιλάδα κάτω από τα σπίτια του Αγίου Πολυκάρπου. Τα ζεστά μάτια του σπιθιρίζουν καθώς ανάβει το τσιγάρο που εξέχει μέσα από τα φουντωτά, άσπρα γένια του. Αφού κεράσει άλλο ένα γύρο ούζο, είναι ώρα να αρχίσουν οι ιστορίες.»

Ikaria 2017 3 by isminitam on VSCO

«Οι σημερινοί χίπις μπορεί να δείχνουν διαφορετικοί από εκείνους του 1970, όμως ο Άγγελος λέει ότι είναι η ίδια λαχτάρα για απόδραση που τραβά τους νέους Έλληνες στην Ικαρία. ″Το πνεύμα της περιπέτειας είναι κάτι πολύ σημαντικό για τους νέους που ασπάζονται εκείνο που ονομάζουμε «ελευθεριακή κουλτούρα». Δεν είναι κάτι για όλους, ωστόσο αυτή η κουλτούρα φαίνεται ότι ταιριάζει στο νησί. Ταιριάζει με τη φύση, τη μορφή του εδάφους και το χαρακτήρα των ανθρώπων. Όλοι αναζητούν την απελευθέρωση μέσα στο σκληρό, άγριο τοπίο, τα ψηλά βουνά και τα πυκνά δάση″.»

Η παλιά Ικαρία στο μπλογκ της Ελένης, άρθρο: 'Back home for Christmas'

«Οι ρίζες της ελευθεριακής κουλτούρας στην Ικαρία φυτεύτηκαν το 1971, εξηγεί ο Άγγελος, όταν κάποια νύχτα μια ομάδα Γερμανών ναυτοπροσκόπων κατέφτασαν στον Αρμενιστή με το πλοίο της γραμμής και αφού ξεφόρτωσαν τις φουσκωτές βάρκες τους, αποβιβάστηκαν με αυτές στην παραλία Λιβάδι. Εκείνο τον καιρό οι ντόπιοι προτιμούσαν να κολυμπούν και να βουτούν από τα βράχια και αδιαφορούσαν για τις αμμουδιές. Έτσι, δεν έδωσαν ιδιαίτερη σημασία στην παράξενη κατασκήνωση των ξένων. Όταν όμως οι Γερμανοί γύρισαν στην πατρίδα τους, το γεγονός έγινε γνωστό σε μια αντιφασιστική ομάδα φοιτητών στη Φρανκφούρτη, οι οποίοι αποφάσισαν να μην επιτρέψουν σε αυτούς τους ″Ναζιστές προσκόπους″ να κάνουν θέρετρό τους εκείνη την ωραία αμμουδιά.»

Στο μπλογκ της Ελένης: 'IF *I am tourist promoter*, so …' φωτογραφία: 'blast from the past

«Το επόμενο καλοκαίρι η ήσυχη παραλία γνώρισε μια έντονη διαμάχη εξουσίας με νικητές τους Αριστερούς. Αυτοί ήταν που καθιέρωσαν το Λιβάδι ως χίπικο άσυλο – καπνίζοντας χόρτο, κολυμπώντας γυμνοί στα κρυστάλλινα, γαλανά νερά, και εισάγοντας στην Ικαρία τον χαλαρό τρόπο ζωής στην αμμουδιά.»

Η παλιά Ικαρία στο μπλογκ της Ελένης, άρθρο: 'Back home for Christmas'

«Ο Άγγελος ήταν ένας από τους πρώτους ντόπιους που ήρθε σε επαφή με εκείνους τους ατημέλητους ξένους και τις ηδονιστικές τους απολαύσεις. Εκείνα ήταν χρόνια στρατιωτικής δικτατορίας, όταν και μόνο αν έβλεπαν κάποιον με μακριά μαλλιά στον δρόμο ήταν αρκετό για να τον μαζέψει η μυστική αστυνομία. Όμως η Ικαρία τότε χόρευε στον δικό της ρυθμό: θυελλώδεις άνεμοι, τρικυμιώδεις θάλασσες και η έλλειψη φυσικών λιμανιών απομόνωναν το νησί, αναγκάζοντας τους κατοίκους να είναι όσο το δυνατόν αυτάρκεις. Ήταν η απόσταση από την πολιτική εξουσία που πρόσφερε την αναγκαία κάλυψη για να εμφανιστεί σε εμβρυακή μορφή το Ελληνικό χίπικο μονοπάτι.»

«Εκεί που είναι τα άγρια πράγματα»

'Όπως στο παρελθόν έτσι και σήμερα οι χίπις που ταξιδεύουν στην Ικαρία παίρνουν δύναμη από τα ηλιοβασιλέματα και την άγρια, φυσική ομορφιά της Ικαρίας.' Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Το κάλεσμα της φύσης γοητεύει όσους έχουν διάθεση για περιπέτεια και τους κάνει να επιστρέφουν στον ίδιο τόπο κάθε χρόνο, όπως η 25χρονη Έλενα που είναι φωτογράφος και ζει στην Αθήνα. Ο μαζικός τουρισμός που ανθεί στο γειτονικό νησί της Σάμου, που απέχει μόνο 12 χιλιόμετρα από την Ικαρία, δεν είναι καθόλου ελκυστικός Elena, by Nicos on Flickrγι’ αυτήν· αντίθετα εδώ ζει για τρεις μήνες το χρόνο σαν ″πριγκίπισσα της ελευθεριακής κουλτούρας″ με χρήματα που κερδίζει δουλεύοντας σε ένα μπαρ στην παραλία Λιβάδι. ″Η ζωή στην Αθήνα είναι σκληρή″, λέει. ″Είναι αληθινός αγώνας, όμως μπορείς να έρθεις εδώ και να νιώσεις εντελώς ελεύθερος. Για λίγο καιρό, τουλάχιστον″.»

Ikaria 2017 2 by isminitam on VSCO

«Γύρω στα μεσάνυχτα, ‘οι γκρούβαλοι’ -όπως οι ντόπιοι ονομάζουν την απένταρη φυλή του Πήτερ και της Έλενας- βγαίνουν από τις σκηνές τους που βρίσκονται σε διάφορα μέρη στο νησί, για να κάνουν το προσκύνημα τους στα πανηγύρια.»

Ικαρία, μικρό χωριό στα βουνά' Φωτογραφία: Nicola Zolin«Κάθε παραλιακός οικισμός και κάθε μικρό χωριό ψηλά στα βουνά οργανώνει τη δική του χορευτική γιορτή όπου η είσοδος είναι ελεύθερη, όμως οι οργανωτές οι οποίοι δουλεύουν εθελοντικά, πωλούν ντόπιο κρασί και φαγητό, με τα κέρδη από τις πωλήσεις να πηγαίνουν σε διάφορα κοινωφελή έργα της κοινότητας. Καθώς πολλές απ’ αυτές τις γιορτές γίνονται σε μακρινές τοποθεσίες, ο μόνος τρόπος να πάει κανείς εκεί είναι το ωτοστόπ -όπου κάθε τέτοιο ταξίδι με ωτοστόπ είναι μια ευκαιρία να κάνει κανείς νέους φίλους.»

'Οι γλεντοκόποι ενώνουν τα χέρια τους χορεύοντας σε ένα από τα πολλά πανηγύρια του νησιού.' Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Απόψε το πανηγύρι γίνεται στο λιμάνι του Ευδήλου, όπου εκατοντάδες άνθρωποι έχουν ενώσει τα χέρια τους και ταλαντεύονται ρυθμικά μπρος και πίσω, σχηματίζοντας ολοένα πιο σφιχτούς ομόκεντρους κύκλους. Μετά από κάποια ώρα, όταν φεύγουν τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι, πίσω τους μένει ένα πλήθος που βράζει ενωμένο στους ρυθμούς μιας παραδοσιακής μουσικής που έρχεται από τους αιώνες.»

'Χορεύοντας μέχρι το πρωί σε ένα πανηγύρι.' Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Για κάποιον σαν κι εμένα που έχει μεγαλώσει στο Λονδίνο με ένα σάουντρακ προ-ηχογραφημένης ηλεκτρονικής μουσικής, φαίνεται σουρεαλιστικό να βλέπει τους ανθρώπους του καιρού του να χορεύουν με κέφι στον ήχο λαϊκών κρουστών, βιολιού και λαούτου -σύντομα όμως υπνωτίζομαι κι εγώ, ενώνω τα χέρια μου με το πλήθος και σαρώνω την πίστα ακολουθώντας τη μουσική.»

'Χορεύοντας μέχρι το πρωί σε ένα πανηγύρι.' Φωτογραφία: Nicola Zolin

«Αργότερα, ο Πήτερ βουτάει ένα κομμάτι ψωμί στο πιάτο μια σαλάτας που εδώ και πολλή ώρα είναι παρατημένη σε ένα τραπέζι, και πιάνουμε πάλι την κουβέντα. Μιλάει με μια ωριμότητα πέρα από την ηλικία του και τα Αγγλικά του έχουν πότε-πότε με έναν ένρινο Σκωτσέζικο τόνο που απόκτησε όταν σπούδαζε στη Γλασκόβη. ″Μπορεί οι προηγούμενες γενιές να έκαναν τα ίδια με εμάς, όχι όμως γιατί ήταν υποχρεωμένοι να το κάνουν», λέει. «Αν δεν φάω εδώ, θα πεθάνω της πείνας μέχρι να μπω στο καράβι για τον γυρισμό. Πραγματικά δεν μου έχουν μείνει πια καθόλου χρήματα. Αυτό που κάνω δεν είναι απλά lifestyle, είναι ένας τρόπος ζωής. Το να τρώω στο πανηγύρι είναι ένας τρόπος να παρατείνω το καλοκαίρι μου. Γι’ αυτό ακριβώς πρόκειται″.»

«Χορεύοντας όλη τη νύχτα, χαμογελώντας όλη τη μέρα»

'Πως το τρίβουν το πιπέρι' by Morfoula Pithi on Flickr

«Αργότερα, η ορχήστρα αρχίζει να παίζει ακόμα έναν Ικαριώτικο· αυτός είναι ένας ιδιαίτερος χορός του νησιού και τα βήματά του είναι τραγικά δύσκολα. Τα επίπεδα ενέργειας ανεβαίνουν ακόμα πιο ψηλά, ενώ παλαμάκια και ιαχές αντηχούν μέσα το πλήθος. Κάθε βράδυ, το πανηγύρι τελειώνει με το Πιπέρι, ένα αρχαίο Ελληνικό έθιμο που συμβολίζει το διώξιμο του διαβόλου με το τρίψιμο πιπεριού, το οποίο εξαγνίζει τη γη και τη ψυχή.»

'Grinding the pepper' by angelos ka on Flickr

«Στην Ικαρία όμως, αυτό το έθιμο παίρνει έναν μοναδικά ισότιμο χαρακτήρα. Όποιος στέκεται ακόμα στα πόδια του στο τέλος της βραδιάς πρέπει να χρησιμοποιήσει όποιο μέλος του σώματός του, από γλώσσα μέχρι γεννητικά όργανα, προστάξει ο τραγουδιστής, και να τρίψει με αυτά το έδαφος της πίστας. Γελαστοί ‘επόπτες’ μαστιγώνουν με τις ζώνες τους όποιον δεν υπακούει στα προστάγματα, θέλοντας να δείξουν έτσι ότι κανένας δεν είναι ανώτερος.»

'Pussy storm ιn Proespera' by Nana Agrimi on Flickr

«Όταν οι πρώτες ακτίνες του πρωϊνού ήλιου διαλύουν το σκοτάδι, κοιτάζω γύρω μου και βλέπω μόνο φαρδιά-πλατιά χαμόγελα. Που αλλού στην Ευρώπη θα μπορούσε ένα τέτοιο πλήθος να γλεντάει μέχρι τις 10 το πρωί χωρίς τη ανάγκη χημικών διεγερτικών; Με εξαίρεση μερικά πλαστικά μπουκάλια με δυνατό, ντόπιο κρασί και λίγο χόρτο, αυτό είναι μια απόλυτα φυσική έκσταση -κάτι που ενώνει τους ανθρώπους και τους εξαγνίζει.»

Untitled by theo811 on FLickr

«Καθώς γλύφω με τη γλώσσα μου το πάτωμα της πίστας που είναι ζεστό απ’ τον πρωϊνό ήλιο δίπλα-δίπλα με παρέες γελαστών Ελλήνων, ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι πολύ σύντομα όλοι θα επιστρέψουμε στα προγράμματά μας, στο άγχος μας και στον αγώνα της επιβίωσης μέσα στην οικονομική κρίση.»

Φωτογραφία 'panigiri Ikaria 2 2011' στο post μου: 'Ο Αύγουστος του Αγριμιού'

«Όμως τώρα, όλα αυτά μοιάζουν πιο υποφερτά, αφού ξέρουμε ότι στην Ικαρία νιώσαμε την ελευθερία -έστω για μια στιγμή- και χαθήκαμε για τα καλά, όλοι μαζί, μέσα στη διαχρονική μουσική του Αιγαίου.»

Alex King for adventure.com

.

.

Τέλος εδώ από μένα. Αντί για τα συναφή που βάζω συνήθως,
δείτε μόνο 2 φωτογραφίες και 2 βίντεο της Niki Ntamati ❤

Untitled by Niki Ntamati on Flickr Untitled by Niki Ntamati on Flickr Niki Ntamati's 'Ικαρία 2014- Το νερό κυλάει όμορφα στην Ικαρία' on youtube.com Niki Ntamati's 'Ικαρία 2017- Στους δρόμους της Ικαρίας αλωνίζουμε' on youtube.com

.
.

.

⭐ ⭐ ⭐
.

.

Παρασκευή, 3 Νοέμβρη 2017

Next post: «Ηip and with the youths»
Previous post: «Ήταν ένας Αύγουστος με πολλά λινκς»

.
k.

Advertisements

12 Σχόλια

Ήταν ένας Αύγουστος με πολλά λινκς



«…έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου»
Α. Εμπειρίκος

~
First Light on the Pines I
~

~

Κι έMusic concert in Ai Giannis, Rahes Ikaria, July 2017, Organized by Musical Yards by Nana Agrimi on Flickrτσι πέρασε κι αυτός ο Αύγουστος στην ΑντιΜύκονο [link] και ήταν το ίδιο καλά (και πιο καλά) σαν τους άλλους Αύγουστους [link] που έζησα στο νησί. Αυτό θυμάμαι μόνο, γιατί πλάκωσε πολλή δουλειά και πολλές συναναστροφές και πέρα-δώθε και όλα έχουν γίνει ένα κουβάρι στο μυαλό μου. Πιο καλά θυμάμαι τον Ιούλιο που ήταν πιο λίγο στριμωγμένα τα πράγματα και μόλο που έκανε ζέστη, μπόρεσα να κάνω 2-3 βόλτες στα βουνά και πήγα και σε ένα φεστιβάλ [link], το καλύτερο που γίνεται εδώ το καλοκαίρι και αφού τέλειωσε αυτό, πήγα σε ένα πανηγύρι και χόρεψα με τα νέα παιδιά.

~

First Light on the Pines IV First Light on the Pines V
~

~

Εγώ όμως το αγρίμι απ’ όλα αυτά δεν θα σας δείξω άλλο από τις τρεις ωραίες ζωγραφιές του Paul Lewis που έχω ξαναγράψει άρθρα μου γι’ αυτόν [link] και έχω δημοσιεύσει εικόνες [link], και που με το που είδα αυτές τις πρόσφατες, αμέσως σκέφτηκα τους παραπάνω στίχους του Α.Ε. από την Οκτάνα. Χαίρε βάθος αμέτρητο, μη με ρωτήσετε για ποίηση, η ποίηση είναι για μένα όπως ο Κρυπτονίτης για τον Σούπερμαν, εξασθενώ και παραλύω όταν κατά λάθος διαβάσω ένα ποίημα, παρόλα αυτά, νομίζω ότι αυτό ήταν το πνεύμα του φετινού καλοκαιριού, τουλάχιστον για μένα που είμαι πιο μεγάλη από τις τρελές πιτσιρικούδες του καλοκαιριού, τις λαμπερές μέσα στην απλυσιά τους, που χόρεψα μαζί τους και ένιωσα το σφυγμό και τον καημό τους και γέμισε η ψυχή μου συμπόνια, ελπίδα και χαρά.

~

Feast in the village of Karydies, Ikaria, Greece on August 12, 2017 / Πανηγύρι στις Καρυδίες Ικαρίας, 12 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOC~

~

Αυτά είχα να πω, μη σας ζαλίζω άλλο, τι έγινε τον Αύγουστο, τέλος πάντων, μπορείτε να τα δείτε τεκμηριωμένα, εμπεριστατωμένα και σεβαστικά σε αυτή τη συλλογή φωτογραφιών [link] που τράβηξαν οι Άρης Οικονόμου και Γιώργος Βιτσαράς, επαγγελματίες, γνώστες κι οι δυο και λάτρεις του νησιού. Μου φαίνεται τρελό που πέρασα κι εγώ από ‘κει; Τέλος πάντων, παρακάτω βλέπετε μερικές απ’ αυτές τις εικόνες που ήταν πιο πολύ του γούστου μου:

~

😚 😚 😚
~

~

On the ferry to Agios Kirykos, Ikaria, Greece on August , 2017. / Στο καράβι προς τον Άγιο Κήρυκο, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγούστος 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOCKids playing, Ikaria, Greece on August , 2017. / Παιδιά παίζουν, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγούστος 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOCGirl at the beach, Ikaria, Greece on August , 2017. / Κορίτσι στην παραλία, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγούστος 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOCIero beach, Ikaria, Greece on August 11, 2017. / Παραλία Ιερό, Ικαρία, 11 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCThe ancient tower of Drakano, Ikaria, Greece on August 11, 2017. / Ο Πύργος του Δράκανου , Ικαρία, 11 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCChristos, Ikaria, Greece on August , 2017. /Χριστός , Ικαρία, Ελλάδα, Αύγούστος 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOCFeast in the village of Karydies, Ikaria, Greece on August 12, 2017 / Πανηγύρι στις Καρυδίες Ικαρίας, 12 Αυγούστου 2017. Credit: George Vitsaras/SOOCFeast in the village of Karydies, Ikaria, Greece on August 12, 2017 / Πανηγύρι στις Καρυδίες Ικαρίας, 12 Αυγούστου 2017. Credit: George Vitsaras/SOOCMessakti beach, Ikaria, Greece on August 12, 2017. / Παραλία Μεσακτή, Ικαρία, Ελλάδα, 12 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCChristos ton Rachon, Ikaria, Greece on August 13, 2017. / Ο Χριστός των Ραχών, Ικαρία, 13 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCMessakti beach, Ikaria, Greece on August 12, 2017. / Παραλία Μεσακτή, Ικαρία, Ελλάδα, 12 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCMessakti beach, Ikaria, Greece on August 12, 2017. / Παραλία Μεσακτή, Ικαρία, Ελλάδα, 12 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCFeast in the village of Karydies, Ikaria, Greece on August 12, 2017 / Πανηγύρι στις Καρυδίες Ικαρίας, 12 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCFeast in the village of Karydies, Ikaria, Greece on August 12, 2017 / Πανηγύρι στις Καρυδίες Ικαρίας, 12 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCFeast in the village of Karydies, Ikaria, Greece on August 12, 2017 / Πανηγύρι στις Καρυδίες Ικαρίας, 12 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCFeast in the village of Karydies, Ikaria, Greece on August 12, 2017 / Πανηγύρι στις Καρυδίες Ικαρίας, 12 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCFeast in the village of Karydies, Ikaria, Greece on August 12, 2017 / Πανηγύρι στις Καρυδίες Ικαρίας, 12 Αυγούστου 2017. Credit: George Vitsaras/SOOCFeast in the village of Karydies, Ikaria, Greece on August 12, 2017 / Πανηγύρι στις Καρυδίες Ικαρίας, 12 Αυγούστου 2017. Credit: George Vitsaras/SOOCUnfinished work, Ikaria, Greece on August , 2017. /Εργα , Ικαρία, Ελλάδα, Αύγούστος 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOCUnfinished work, Ikaria, Greece on August , 2017. /Εργα , Ικαρία, Ελλάδα, Αύγούστος 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOCFeast in the village of Karydies, Ikaria, Greece on August 12, 2017 / Πανηγύρι στις Καρυδίες Ικαρίας, 12 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCFeast in the village of Karydies, Ikaria, Greece on August 12, 2017 / Πανηγύρι στις Καρυδίες Ικαρίας, 12 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCFeast in the village of Karydies, Ikaria, Greece on August 12, 2017 / Πανηγύρι στις Καρυδίες Ικαρίας, 12 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCFeast in the village of Karydies, Ikaria, Greece on August 12, 2017 / Πανηγύρι στις Καρυδίες Ικαρίας, 12 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCFeast in the village of Karydies, Ikaria, Greece on August 12, 2017 / Πανηγύρι στις Καρυδίες Ικαρίας, 12 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCFeast in the village of Karydies, Ikaria, Greece on August 12, 2017 / Πανηγύρι στις Καρυδίες Ικαρίας, 12 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCMessakti beach, Ikaria, Greece on August , 2017. / Παραλία Μεσακτή, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγουστος 2017. Credit: Aris Oikonomou/ SOOCMessakti beach, Ikaria, Greece on August , 2017. / Παραλία Μεσακτή, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγουστος 2017. Credit: Aris Oikonomou/ SOOCMesakti beach bar, Ikaria, Greece on August , 2017. / Βράδυ στο μπάρ της Μεσακτής, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγουστος 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCMessakti beach, Ikaria, Greece on August , 2017. / Παραλία Μεσακτή, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγουστος 2017. Credit: Aris Oikonomou/ SOOCMessakti beach, Ikaria, Greece on August , 2017. / Παραλία Μεσακτή, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγουστος 2017. Credit: Aris Oikonomou/ SOOCΝas beach, Ikaria, Greece on August , 2017. / Παραλία Νας, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγουστος 2017. Credit: Aris Oikonomou/ SOOCMessakti beach, Ikaria, Greece on August , 2017. / Παραλία Μεσακτή, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγουστος 2017. Credit: Aris Oikonomou/ SOOCMessakti beach, Ikaria, Greece on August , 2017. / Παραλία Μεσακτή, Ικαρία, Ελλάδα, Αυγούστου 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOCMessakti beach, Ikaria, Greece on August , 2017. / Παραλία Μεσακτή, Ικαρία, Ελλάδα, Αυγούστου 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOCRaches, Ikaria, Greece on August , 2017. / Ράχες , Ικαρία, Ελλάδα, Αύγούστος 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOCStones, Ikaria, Greece on August , 2017. / Πέτρες, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγούστος 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOCHidden treasures, Ikaria, Greece on August , 2017. / Κρυμμένοι θησαυροί , Ικαρία, Ελλάδα, Αύγούστος 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOCHidden treasures, Ikaria, Greece on August , 2017. / Κρυμμένοι θησαυροί , Ικαρία, Ελλάδα, Αύγούστος 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOCStones, Ikaria, Greece on August , 2017. / Πέτρες, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγούστος 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOCKarkinagri, Ikaria, Greece on August , 2017. / Καρκινάγρι, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγούστος 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOCSlow, Ikaria, Greece on August , 2017. / Αργά, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγούστος 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOCMessakti beach, Ikaria, Greece on August , 2017. / Παραλία Μεσακτή, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγουστος 2017. Credit: Aris Oikonomou/ SOOCPort of Evdilos, Ikaria, Greece on August 18, 2017./Λιμάνι του Εύδηλου, Ικαρία στις 18 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCPort of Evdilos, Ikaria, Greece on August 18, 2017./Λιμάνι του Εύδηλου, Ικαρία στις 18 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCPort of Evdilos, Ikaria, Greece on August 18, 2017./Λιμάνι του Εύδηλου, Ικαρία στις 18 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCPort of Evdilos, Ikaria, Greece on August 18, 2017./Λιμάνι του Εύδηλου, Ικαρία στις 18 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCPort of Evdilos, Ikaria, Greece on August 18, 2017./Λιμάνι του Εύδηλου, Ικαρία στις 18 Αυγούστου 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCA passenger seats as the `Nissos Myconos` ferry is heading the port of Pireus, Greece on August 18, 2017. / Επιβάτης κάθεται στο κατάστρωμα του `Νήσος Μύκονος`καθώς πλέει προς το λιμάνι του Πειραιά, Ελλάδα στις 18 Αυγούστου, το 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCPassengers gazing at the island of Ikaria as the `Nissos Myconos` ferry is heading the port of Pireus, Greece on August 18, 2017. / Επιβάτες αγναντεύουν το νησί της Ικαρίας καθώς το καράβι `Νήσος Μύκονος` σαλπάρει προς το λιμάνι του Πειραιά, Ελλάδα στις 18 Αυγούστου, το 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCPassengers gazing at the island of Ikaria as the `Nissos Myconos` ferry is heading the port of Pireus, Greece on August 18, 2017. / Επιβάτες αγναντεύουν το νησί της Ικαρίας καθώς το καράβι `Νήσος Μύκονος` σαλπάρει προς το λιμάνι του Πειραιά, Ελλάδα στις 18 Αυγούστου, το 2017. Credit: Aris Oikonomou/SOOCNightshot, Ikaria, Greece on August , 2017. / Βραδυνή λήψη, Ικαρία, Ελλάδα, Αύγούστος 2017. Credit: George Vitsaras/ SOOC

~

~


In my blog: Λουλούδι του βάτου - vatomouro Με τούτα όμως δεν ξεμπερδέψαμε οριστικά με τον Αύγουστο. Τα καλύτερα θα είναι στο επόμενο ποστ, όμως ούτε άλλο χώρο έχω εδώ, ούτε κι οι εικόνες είναι έτοιμες. Γεια σας τώρα. Μου πέρασε η καλοκαιρινή γαστρεντερίτιδα και επιτέλους πάω να βρω τα αγαπημένα μου βατόμουρα!



.
.
Δευτέρα, 4 Σεπτέμβρη, 2017
.
.
.
.

11 Σχόλια

Touristicon


.child on the grill

Γεια σας

μέρες του Αυγούστου και νιώθω καλή ^^’

γι’ αυτό, ενώ θα ‘πρεπε να λουφάζω, το θέμα μου σήμερα είναι ο «οδηγός επιβίωσης» που για 5ο συνεχόμενο καλοκαίρι δημοσιεύει το ikariamag.gr για τις διακοπές στην Ικαρία. Εγώ (to agrimi) δεν έχω σχέση με τον τουρισμό, όμως -νησί είναι- όλοι ήμαστε αλληλένδετοι  και ό,τι συμβαίνει μας αφορά όλους με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο.  Έχει και πλάκα, γιατί ο τουρισμός είναι βασικά μια μορφή επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών. Δεδομένου μάλιστα ότι στην Ικαρία δεν κινδυνεύουμε από μαζικότητα. Ποτέ δεν μας έκατσε αυτό το σιχαμένο φαινόμενο, ας είναι καλά οι βραχώδεις ακτές μας που όπως παλιά, έτσι και τώρα μας προστατεύουν απ’ τους κουρσάρους. Άσε που είναι χρήσιμος αυτός ο οδηγός, πρώτα γιατί ο τουρισμός πρέπει να είναι συνειδητοποιημένος κι ύστερα για να μη βλέπω σαστισμένες φάτσες στους δρόμους τον Αύγουστο, τα βρίσκουν βέβαια όλα στο τέλος, όμως στην αρχή τους λυπάμαι, ιδίως τα νέα παιδιά, έτσι που είναι φτιαγμένο αυτό το νησί και κλείνει προς τα έξω κι ανοίγει προς τα μέσα…  🙄
.

Για όποιον ξέρει τη μορφολογία της Ικαρίας αλλά και τον χαρακτήρα των κατοίκων, ο τίτλος “Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα” είναι μάλλον κατανοητός και οικείος. Ειπώθηκε πριν πολλά χρόνια σαν ατάκα από την Ελένη σε μια πεζοπορία, καθώς προσπαθούσαμε να περιγράψουμε το νησί: απ’ έξω απότομο, άγριο και κλειστό, αλλά από μέσα μια αγκαλιά.

.

Τέλος πάντων, ίσως τώρα είναι αργά για συμβουλές. Το καλοκαίρι προχωράει ακάθεκτο, όμως δεν πειράζει, ας μείνουν να βρίσκονται εδώ για του χρόνου. Διάλεξα μερικές, όχι γιατί κι οι άλλες δεν είναι καλές, απλά αυτές μου άρεσαν πιο προσωπικά κι είναι περίπου κι αυτές που λέω στους φίλους μου. Οι υποσημειώσεις, τα ενδιάμεσα λινκς και μπλογκς και πικς δεν είναι του Οδηγού, είναι κολημένα από μένα (to agrimi). ^^’

Πάμε λοιπόν. Λένε οι συντάκτες και οι αναγνώστες του περιοδικού:

Αυτό το καλοκαίρι (ή το επόμενο ή το μεθεπόμενο) στην Ικαρία οπωσδήποτε να…

.

…να κολυμπήσεις στα Νεάγια, που είναι η πρώτη παραλία στη διαδρομή προς Φάρο  μετά τα Θέρμα.

Παραλία Νεάγια μετά τα Θέρμα προς Φάρο. * χωρίς κύμματα και πιο πριβέ από τα Θέρμα και το Φάρο.

.

…να περπατήσεις μέχρι τον Φάρο του Πάπα για να δεις το πιο συγκλονιστικό ηλιοβασίλεμα.

Πεζοπορία στην περιοχή του Φάρου του Κάβο Πάπα. * αρκεί να βρεις το χωματόδρομο και το μονοπάτι… 😛

.

…να ζήσεις την εμπειρία του αγροτουρισμού που σιγά-σιγά αναπτύσσεται σε διάφορα σημεία στην Ικαρία.

ΑΠΟΛΩΦΑ. * να δεις τη δουλειά στους κήπους και τα χτήματα.

.

…να φας σουφικό.

Το κατεξοχήν veggy dish της Ικαρίας στο μπλογκ της Ελένης

.

…να κάνεις μαζί με τους πυροσβέστες βάρδια πυροπροστασίας σε κάποιο από τα φυλάκια της Ικαρίας. Ή τους εθελοντές.

Φυλάμε τα βουνά και τα δάση μας.

.

…να πας για βεγγέρα στους παππούδες, στις αυλές με τις ορτανσίες, το φούλι και τις ιστορίες!

Παραδοσιακό Σπίτι στο Χωριό.

.

…να περπατήσεις στην παραλία του Φάρου, με βασικό προβληματισμό αν πρώτα θα βουτήξεις από τον μικρό προβλήτα για δροσιά ή θα πιεις μια παγωμένη μπύρα, με ένα τοστάκι και μια μπύρα ακόμα…

Φωτογραφίες από τον Φάρο!

.

…να περάσεις απο τα μάρμαρα του Ίκαρη, εκεί που κατά τον μύθο έπεσε ο Ίκαρος. Είναι ένα παραθαλάσσιο μαγικό σημειο λίγο πιο πέρα από του Σκουρδιουλιάρη.

Σκαρφαλώνοντας ασβεστόλιθους στον Νίκαρη & άλλες σκέψεις (στα Αγγλικά).

.

…να δοκιμάσεις οπωσδήποτε καθούρα με παξιμάδια μαζί με καφέ ελληνικό και κρύο νερό.

Φωτογραφίες με απλά, νόστιμα φαγητά!

.

…να «προδώσεις» για μια μέρα τις αγαπημένες σου παραλίες και να τρυπώσεις σε ένα μονοπάτι μέσα στη Χάλαρη για αυθεντική, άγρια φύση.

Ορειβατική περιπέτεια στα βάθη του φαραγγιού της Χάλαρης

.

…να πας στο Κάστρο του Κοσκινά και να απολαύσεις τη θέα.

Φωτογραφίες από το Κάστρο του Κοσκινά.

.

…να μαζεύεις τα αποτσίγαρα σου και γενικά τα σκουπίδια σου.

Take only photos, leave only footprints

.

…να δείξεις την ευγνωμοσύνη σου αλλά και κατανόηση στους ανθρώπους που εθελοντικά προσφέρουν στο πανηγύρι για να βοηθήσουν το χωριό τους και για να περάσεις εσύ καλά.

Τα πανηγύρια μας έχουν γίνει της μόδας, όμως δεν είναι μαγαζιά και χρειάζονται ευγένεια και σεβασμό. * μη νομίζεις ότι το πανηγύρι είναι «μαγαζί».

.

…να χαλαρώσεις λίγο. Μην τρέχεις από πανηγύρι σε πανηγύρι, θα πάθεις υπερκόπωση!

Πανηγυρο-πυρετός σε φωτογραφίες

.

…να πάρεις το αμόρε σου και να χορέψετε βαλσάκι σε πανηγύρι. Και αν δεν έχεις αμόρε, εν πειράζει. Σε πανηγύρι είσαι…

Ικαριώτικο βαλς (que sera, sera) στο youtube

.

…να εφοδιαστείς κρεμούλα για τα τσιμπήματα, ειδικά αν μετακινείσαι με δίτροχο.

Προσοχή στην Ικαριώτικη Σφήκα (φαηδόνα)!

.

…να προσέχεις τη θάλασσα. Μην το παίξεις θαρραλέος.

Χρονική Αναλογία για Παιχνίδι με Ασφάλεια στα Κύματα.

.

…να σεβαστείς τη φύση και τα ζώα. Είναι αυτά που κάνουν τα βουνά της Ικαρίας τόσο μοναδικά.

Βίδρα η Ικαριακή.

.

…να βοηθήσεις στην οργάνωση ενός πανηγυριού ή ενός γάμου! Να κουβαλήσεις και κάνα τραπέζι.

Αγαπάμε πολύ τα πανηγύρια μας, όμως έχουν προβλήματα που πρέπει να μάθετε και να βοηθήσετε. * αν είχαμε και πιο πολλά χέρια για βοήθεια, τα πανηγύρια μας θα ήταν ακόμα πιο ωραία, πιο προσοδοφόρα και πιο περιβαλλοντικά σωστά.

.

…να πας για μπάνιο στα Μικρά Κεραμέ που έχει ησυχία και τα πιο όμορφα βότσαλα.

Κρυμένες παραλίες της Ικαρίας στο μπλογκ της Ελένης.

.

…να χαμογελάς συνέχεια ρε μουντρούχο. Όλο το χειμώνα περίμενα που θα σ’ ανταμώσω.

Πορτραίτα και χαμόγελα στο Ικαριακό τοπίο!

.

…να βουτήξεις αξημέρωτα στο Ιερό και να δεηθείς στον Διόνυσο για τις χαρές της ζωής!

Φωτογραφίες από το Ιερό!

.

…να πας στην παραλία και την ταβέρνα στο Τραπάλου. Και μετά έλα να μου ξαναπείς…

Φωτογραφίες από Τραπάλου! * προσοχή στον παλιόδρομο απ’ το Καρκινάγρι 😳

.

…να χασομερήσεις! Ο χρόνος είναι χρήμα κι εμείς δε γουστάρουμε τα πολλά λεφτά…

Χρόνος και Τοπική Ταυτότητα, στο μπλογκ της Ελένης

.

…να περπατήσεις όσο βαστάν τα ποδάρια σου. Υπάρχουν μοναδικά μονοπάτια σηματοδοτημένα με πορτοκαλί βουλίτσες, ακολουθήστε τες, ο παράδεισος μας περιμένει και εν ζωή και είναι καλό να μην το ρισκάρουμε, γιατί μετά…πού ξέρεις, Θεός είναι, μπορεί και να μας έχει πολλά μαζεμένα…

Hiking in Ikaria? Follow the orange dots!

.

…να πας όπου είναι ανοιχτά και να παραγγείλεις ό,τι έχει. Οι παραξενιές χαλάν το κέφι και αυτών που τις έχουν και αυτών που δεν έχουν κανένα σοβαρό λόγο να τις ικανοποιήσουν.

Στις ταβέρνες της Ικαρίας!

.

…να πας για ζεστό μπανάκι και να ζήσεις τη μυσταγωγία στο ‘Σπήλαιο’ στα Θέρμα. Δε χρειάζεται να είσαι άρρωστος! Τι κι αν είναι καλοκαίρι!

Η πηγή Σπήλαιο και άλλες θερμοπηγές στο μπλογκ μου.

.

…να ερωτευθείς, δυνατά όμως με πάθος, με ένταση…(μόνο τότε υπάρχει ελπίς!) Το νησί διαθέτει κατάλληλα απόμερα αμμουδάκια και ο αέρας του βοηθά ιδιαίτερα τις πολύ βαθιές ανάσες…

Αφιερωμένο στις αγάπες του καλοκαιριού και της θάλασσας, στο μπλογκ της Ελένης.

.


Mέχρι εδώ λοιπόν φτάνει γιατί θ’ αρχίσω στο τέλος να ξεσηκώνομαι κι η ψύχραιμη εγώ. Να περάσετε καλά. Φλεβάρης ή Αύγουστος, εν περιλήψει κι εν κατακλείδι …

LIfe is for


..

Δευτέρα 4 Αυγούστου, 2014
Next post: Simply UK
Previous post: ΑΠΟΛΩΦΑ

.

.

7 Σχόλια

Σαλεμένο Πατατάτο Σώζει Δάση



(update: διαβάστε και τα σχόλια από κάτω!)

Χαίρετε

Διάβασα κάπου ότι ο προϋπολογισμός προβλέπει μόνο 0,1% για το περιβάλλον. Ώρα να κάνουμε κάτι “εκ των έσω”. (Εδώ κολάει το “Στην κουζίνα σου εσύ!) Θα αγωνιστούμε με τις κατσαρόλες μας, συντρόφισσες, να φτιάξουμε ένα μενού πανηγυριού που θα βοηθήσει το περιβάλλον. (Εδώ κολάει το “Τρώμε φύση”) Συγκεκριμένα το περιβάλλον της Ικαρίας.

after the flood by angeloska

Ήταν θέμα που κρεμόταν βάρος στη συνείδησή μου. Κάτω από την από πάνω trash art φωτογραφία απ’ το μπάχαλο που άφησε πίσω της η μανιασμένη Χάλαρη καθώς όρμηξε από τα κατσικοφαγωμένα βουνά με φόρα 1000 d (1 d = 1 diaolos), καθώς και στη σχετική πονεμένη καταχώρηση στο μπλογκ του Ορειβατικού Συλλόγου Ικαρίας όπου μιλούν για “τροποποίηση του τοπίου” (sic), έριξα σχόλια σε στυλ μπλαζέ, λες κι ήμουνα τουρίστρια, ούτε συμπαραστάθηκα ούτε πρότεινα κάτι θετικό.

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Η Λίνα, ο ξεριζωμένος Πεύκος γίγαντας και τα κομμένα λάστιχα στην κατεστραμμένη  Χάλαρη

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Τώρα όμως που καταλάγιασε ο πόνος, θα πιάσουμε το πρόβλημα από τη ρίζα, ή μάλλον τη μία απ’ τις δύο ρίζες η οποία παρακαλώ, όπως θα δούμε παρακάτω, φυτρώνει στην κουζίνα!

Γνωστά Δεδομένα:

– Η υπέρμετρες καταστροφικές επιπτώσεις που είχε η μεγάλη βροχόπτωση του Οκτώβρη είχε και ανθρωπογενείς αιτίες.

– Σε συνδυασμό με τις μεγάλες κλίσεις (λόγος ύψους και εμβαδού) μια από τις αιτίες των καταστροφών ήταν η αποψίλωση και η ερημοποίηση των βουνών λόγω της ανεξέλεγκτης χρόνιας υπερβόσκησης.

– Ο αριθμός των κατσικιών “που υπερβόσκουν” διατηρείται υψηλός 1) εξαιτίας των επιδοτήσεων και 2) διότι το κατσικίσιο κρέας, σκέτο, βρασμένο ή ψητό, αποτελεί το βασικό πιάτο των (υπερ)πολλών καλοκαιρινών (υπερ)πανηγυριών όπου (υπερ)συρρέει (υπερ)πολύς κόσμος.

Profitis Ilias

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

3 mother pots feeding many by angeloskaΠαρατηρήσεις:

Το κατσικίσιο κρέας ως βασικό πιάτο του Καριώτικου πανηγυριού έρχεται από παλιά καλή αγροτο-κτηνοτροφική παράδοση,  που όμως τη χάλασε το “υπέρ”, η υπερβολή. Δεν είναι δυνατόν ένα μενού που σχεδιάστηκε για 50-200 άτομα να καλύψει 3000, ενώ ταυτόχρονα από 5-10 πανηγύρια που είχε άλλοτε το καλοκαίρι η Ικαρία να έχει τώρα πάνω από 100! Με τέτοια κίνηση και πελατεία θα φανταζόταν κανείς πως γίνονται εισαγωγές, κι όμως όχι, όλα τα πανηγύρια διαφημίζουν και πράγματι προσφέρουν ντόπιο κρέας! Τι τρώνε και πως ζουν αυτά τα έρμα χιλιάδες ζωντανά στο περιορισμένο εμβαδόν του νησιού δεν θα το σχολιάσω, γιατί είπαμε πως δεν θα μαι αρνητική. Θα εστιάσω σ ένα άλλο τρελό. Αρκετή ποσότητα από το πανάκριβα αγορασμένο (τόσο χρηματικά όσο και περιβαλλοντικά) κρέας μένει αφάγωτο στα τραπέζια όταν τελειώσει το πανηγύρι. Ο λόγος, σήμερα κόσμος δεν είναι λιμασμένος για πρωτεΐνες σε crude μορφή όπως παλιά. Δεν γλύφουν κόκαλα (αχ τι νόστιμα), δεν τρώνε πέτσες (αχ τι νόστιμες..), δεν πίνουν “ζουμί” (τι δυναμωτικό..) κι ας το προσφέρουν δωρεάν. Αγοράζουν κρέας είτε “γιατί είναι παράδοση” ή για να βοηθήσουν το χωριό που κάνει το πανηγύρι (είναι σαν έρανος για κοινωφελείς σκοπούς) και τσιμπάνε απ’ το ψαχνό, καταναλώνοντας δηλαδή μόνο κάτι περισσότερο απ το ½ περίπου της ποσότητας που έχουν αγοράσει. Το υπόλοιπο το πιο πολύ πετιέται στα σκουπίδια το πρωί καμιά φορά μαζί με τα πλαστικά τραπεζομάντιλα! Για να μην τα πολυλέμε, ειδικά στα μεγάλα πανηγύρια (που δεν είναι και λίγα) οι παραδόσεις έχουν διαστρεβλωθεί. Καλά, θα μου πείτε, δικές μας είναι οι παραδόσεις, ότι θέλουμε τις κάνουμε, γουστάρουμε να σφάζουμε, να βράζουμε και να ψήνουμε για 4 χιλιάδες κόσμο. Αν δε σ’ αρέσει, να μην έρχεσαι.

Να κάνετε ότι θέλετε κι εγώ ξέρω να αποστρέφω το βλέμμα μου και να περνάω καλά στο πανηγύρι.” λέω. “Να μην ακούω μετά να κλαίτε όταν γκρεμίζονται τα βουνά, ξεθεμελιώνονται τα σπίτια, πέφτουν οι δρόμοι και τα γεφύρια”.

Όλα άλλαξαν στη δυτική Ικαρία μετά τη μεγάλη βροχή και την πλημμύρα

Και συλλογίζομαι:

Αν τα πανηγύρια είναι (όπως έχει ειπωθεί πολύ σωστά κατά τη γνώμη μου στην Athens Voice νομίζω κάποτε) η βαριά βιομηχανία της Ικαρίας, με την ίδια λογική οι πρόσφατες καταστροφές θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν “βιομηχανικό ατύχημα”.

Και συμπεραίνω. Η ντόπια βιομηχανία έχει βλάβη!

Στην κουζίνα γρήγορα!

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

gantia mΣκοπός μας είναι να μειώσουμε δραστικά την ποσότητα κρέατος που καταναλώνεται στο Καριώτικο πανηγύρι, φτιάχνοντας ένα πιάτο που να είναι κοντά στην παράδοση, να είναι νόστιμο και με υλικά που βρίσκονται στο νησί το καλοκαίρι όταν δουλεύει η πανηγυροβιομηχανία την οποία υποστηρίζουμε με όλη μας τη ψυχή (ώπα!).

In Eleni's blog: Δεν αγοραζω ουτε τρωω αυτο που σκοτωνει το νησι μου.Έλα όμως που το σκέτο κρέας έχει ένα καλό: το κόβεις, το ψήνεις ή το βράζεις, αλάτι πιπέρι, κι έτοιμο! Ποια άλλη τροφή έχει τέτοιο πλεονέκτημα; Δεν θέλει ρώτημα. Η πατάτα! Από το καζάνι του Καριώτικου πανηγυριού θα βγάλουμε τουλάχιστον το μισό κρέας και θα βάλουμε στη θέση του νόστιμες πατάτες που φυτρώνουν μια χαρά σε ψηλά νησιά με οροπέδια όπως η Νάξος που είναι πιο γνωστή και know what και η Ικαρία!

A time to garden by egotoagrimi

Για αρχή, ορίστε το original Πατατάτο των Κυκλάδων όπως το κάνουν για τα πανηγύρια στην Αμοργό σε βίντεο με υπογραφή Μαμαλάκη. Αποδεδειγμένα ταΐζει πολύ λαό.

Στη συνέχεια εμείς, πειραματικό φαγητό είναι, θα κάνουμε διάφορες μαγκιές κι αλλαγές. Όμως θα κρατήσουμε το όνομα που είπε γι αστείο ο Μαμαλάκης για το Αμοργιανό πιάτο. Το πιάτο μας θα το πούμε “Σαλεμένο”!

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Πράγματι, θα χρειαστεί αρκετό σάλεμα. Όμως τι τους έχουμε τους άντρες;

Για να συντομεύουμε, στο λινκ εδώ είναι η βασική συνταγή “Πατατάτο” (για σπίτι) του Μαμαλάκη όπως βλέπουμε στο βίντεο να το φτιάχνουν στην Αμοργό. Κι εδώ είναι μια βελτιωμένη συνταγή της της Νταϊάνας Κόχυλα που είναι και Καριωτίνα, όπου αντί για μπελτέ, βάζουμε φρέσκια ντομάτα, όμως έχει παραλείψει το κρασί, μου φαίνεται περίεργο. Όσο για τα καρυκεύματα, είναι θέμα γούστου, στομαχιού και οικογενειακής ή τοπικής παράδοσης. Της μόδας τώρα είναι η πιπερόριζα τζίντζερ, γιατί όχι;

Σπιτικό Πατατάτο

Τέλος πάντων, δεν είναι δύσκολο φαΐ, κοκκινιστό κρέας με πατάτες να σκεφτείτε, όμως έχει ένα λεπτό σημείο, να μην λιώσουν οι πατάτες και καταντήσει κρέας με κόκκινο πουρέ. Μέσα σε καζάνι 50-200 λίτρων σίγουρα θα λιώσουν κι έτσι πριν τις ρίξουμε στο καζάνι, καλύτερα να τις σοτάρουμε στο λάδι για να σφίξουν κι έτσι θα γίνουν και πιο νόστιμες.

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Στο κοκκινιστό ή ριγανάτο με πατάτες εγώ (to agrimi) βάζω πρόσθετα λαχανικά και κάνω ένα τύπου pot-au-feu, αλλά πράσα και καρότα δεν έχουμε το καλοκαίρι. Έχουμε όμως μπόλικα ξερά κρεμμύδια που είναι φτηνά, πάνε τέλεια με κρέας και πατάτες και στερεώνουν τον άνθρωπο στο κρασί και στον χορό. Τώρα εγώ πάλι λόγω Κρήτης προτιμούσα το κοκκάρι, σα να λέμε, να μπασταρδέψουμε το κοκκινιστό να φέρνει στο στιφάδο που τραβάει και πιο πολύ κρασί (αφού μιλάμε για πανηγύρι). Άλλοι πάλι προτιμούν πιο κλασικό με μεγάλα κόκκινα κρεμμύδια ολόκληρα ή ψιλοκομμένα. Είναι θέμα γούστου. Εξάλλου τέτοιου είδους φαγητά δεν είναι haute cuisine αλλά μάνα μας Ελλάς, όλη η τέχνη είναι στο ψήσιμο ή και στο τηγάνισμα.

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Δοκιμάστε κι εσείς να μας πείτε, γιατί ήμαστε αρκετοί που συνεργαστήκαμε στο πειραματικό Project Salemeno και μας ενδιαφέρει η γνώμη σας. Μεταξύ αστείου και σοβαρού, να θυμάστε, προσπαθούμε να σώσουμε το περιβάλλον του νησιού

♥ που αγαπάμε♥ εδώ πέρα!

◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊◊

Υ.Γ. Το παραδοσιακό κρέας στη λαδόκολλα ή το «ζουμί» μπορούν να σερβίρονται ως after.

Ούτως αλλέως μεθυσμένη να χορεύω μετά τις 3 τα ξημερώματα το χάνω. Ποιό περιβάλλον, ποιά ηθικη-ηηή??? Είναι ώρα για γουρουνιές και αμαρτίες… >:D 😳


Ξερή Ρίγανη Ικαρίας

.
.
Saturday December 24, 2010
.
.
.
.

19 Σχόλια

Spiral Dance Super version


.
Intoductory shots

Like before, we were there again. Later came the real action and it was damn crazy spiral like in this old video. Watch it to the end to see the dance evolving like a natural phenomenon.
. . . . .
. . . . .
.
.
Friday May 31, 2010
.
Next post: Πως γεννιούνται οι πέτρες
.
Previous post: Holes and Horns
.
.

6 Σχόλια

Η Ικαριώτικη Σούστα στον καιρό της Παγκοσμιοποίησης.


.
….
.
photo
.Τσικνοπέμπτη αύριο.
Γιορτάζει η ελεύθερη έκφραση… χο 😉 χο;) 
So Free your budies on Ikarian Sousta!

Σημειώστε ότι

1ον) οι χορευτές της «ποπ σούστας» χορεύουν ακριβώς στον ρυθμό!

2ον) δεν χορεύουν στη μέση της πίστας ενοχλώντας τους χορευτές της κανονικής σούστας, αλλά σε μια άκρη ανάμεσα στα τραπέζια.

3ον) η κοπέλα έχει ένα πολύ βαθύ κόψιμο στο μπράτσο κάτω από τον αριστερό ώμο. Προφανώς το να χορεύει κανείς τρελή «ποπ σούστα» ανάμεσα σε τάβλες και πάγκους με σιδερένια τρίποδα έχει τα ρίσκα του…

Κάτω από τα βίντεο υπάρχουν άπειρα σχόλια, τα πιο πολλά … θετικά! Όμως για μένα τα καλύτερα σχόλια είναι οι εκφράσεις των παρευρισκομένων και των περαστικών. Προσέξτε τις!

 

Όσο για μένα, κι εγώ κάποτε στην Ικαρία χόρεψα τη σούστα σε ποπ, μόνο που δεν το ‘ξερα ούτε πως ήταν Σούστα ούτε πως ήταν ποπ. Κι όλα ήταν πολύ ωραία.

I can dance the «pop» Sousta!

Δείτε κιόλας:

Nana to agrimi’s Blog :The Ikarian Dance actually

Κ Α Λ Ε Σ  Α Π Ο Κ Ρ Ι Ε Σ!

νΑ πΕ Θα Νε Ι Η κΡΙσΗ!

….
Monday February 3, 2010
….

2 Σχόλια

Simply Greek


.

.


 

♥♥♥
 part of the Simply set of entries .. . ..

Ikaria 14

. . .Ikaria 13

Ikaria 11 Ikaria 10

Ikaria 25

Ikaria 3 Ikaria 09

Ikaria 01

Ikaria 15 Ikaria 07

.

.

Ikaria 08

Ikaria 04

Ikaria 02

Ikaria 17

.

.

Ikaria 03  Ikaria 16  Ikaria 22

Ikaria 12

Ikaria 18 Ikaria 20 Ikaria 23

Ikaria 21

Ikaria 20 Ikaria 05

Ikaria 24

Photos by E.I.

Wish I was there. I would be happy.
Even in the form of a butterfly on the leaves.

 

4 Σχόλια

Αρέσει σε %d bloggers: