Posts Tagged ΟΠΣ Ικαρίας

Για λόγους τιμής


press for English

Μια Ιστορία Αγάπης
Μία Ταινία Περιπέτειας
Μια Πρωτοβουλία Εθελοντών

«…και το ποτάμι, άντε ρούσα παπαδιά, και το ποτάμι ήταν θολό,
και το ποτάμι ήταν θολό, θολό κατεβασμένο,
σέρνει λιθά-, άντε ρούσα παπαδιά, σέρνει λιθάρια ριζιμιά,
σέρνει λιθάρια ριζιμιά, δέντρα ξεριζωμένα,
σέρνει και μια, άντε ρούσα παπαδιά, σέρνει και μια γλυκομηλιά,
σέρνει και μια γλυκομηλιά, … λάστιχα φορτωμένη!»

(δημοτικό τραγούδι)

 

[Στις 18 Οκτωβρίου 2010 καταρρακτώδεις βροχοπτώσεις κτύπησαν την δυτική Ικαρία προκαλώντας μια άνευ προηγουμένου αιφνίδια πλημμύρα η οποία κατέστρεψε -μεταξύ άλλων- τη βλάστηση και ισοπέδωσε τις πλαγιές και την κοίτη του πολύ όμορφου φαραγγιού του ποταμού Χάλαρη, εκείνου που συνήθως οι επισκέπτες ονομάζουν «ποτάμι του Να». Εκτός από αυτό, αν όχι το χειρότερο, τουλάχιστον το ασχημότερο αποτέλεσμα ήταν ότι η πλημμύρα παρέσυρε και κομμάτιασε χιλιάδες μέτρα πλαστικών σωλήνων που ήταν απλωμένα κατά μήκος του ποταμού και χρησιμοποιούνταν για άντληση και άρδευση και τα σώριασε ανακατεμένα σε διάφορα σημεία του φαραγγιού μαζί με ξεριζωμένα δέντρα και βράχια. Έτσι, την επόμενη άνοιξη μια ομάδα από εθελοντές απαντώντας στο κάλεσμα του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας (ΟΠΣ Ικαρίας) αναλάβαμε να απαλλάξουμε το πληγωμένο φαράγγι από όλα αυτά τα σκουπίδια και να αφήσουμε τη φύση να φτιάξει τα πράγματα όπως εκείνη ξέρει καλύτερα. Το παρακάτω κείμενο είναι το χρονικό εκείνης της τεράστιας εθελοντικής δουλειάς. Γραφόταν σαν ημερολόγιο κάθε μέρα μετά τη δουλειά μέσα σε μεγάλη συναισθηματική φόρτιση και κούραση, γι’ αυτό μερικές φορές ίσως δεν διαβάζεται εύκολα.. Ωστόσο ελπίζω ότι οι φωτογραφίες θα βοηθήσουν.]

The broken sign at the entrance of the trail in the canyon with piles of branches and trees and plastic pipes on it Uprooted dead pine with pieces of plastic pipes Sad Lina

Ημέρα 1: Αρχές Δεκέμβρη, τρεις από το Δ.Σ. Του Ορειβατικού Συλλόγου Ικαρίας και άλλοι δυο φίλοι πάμε στη Χάλαρη να δούμε τον χαλασμό μετά την τρομερή κατεβασιά του Οκτώβρη. ΣΟΚ!. Καινούριο άγνωστο τοπίο. Χωρίς πλατάνια, σπηλιές, καταρράκτες, λίμνες. Γυμνό ίσιο ποτάμι, μεγάλο, πλατύ και με πολύ νερό. Και πολύ φως. Ανελέητο, άπλετο φως, χωρίς πουθενά μια σκιά. Στο φως αυτό φαίνονται παντού γύρω λάστιχα κομμάτια –χιλιάδες μέτρα μαύροι πλαστικοί σωλήνες υδροληψίας που παρέσυρε και διάλυσε ο ποταμός. Λάστιχα που δεν έπρεπε να ήταν εκεί, κι όμως ήταν, που γίναν κομμάτια, περιουσίες ολόκληρες στράφι, σκουπίδια. Κανείς δεν φανταζόταν πως ήταν τόσα πολλά. Σκεφτόμαστε: δεν μπορούμε να ξαναφτιάξουμε το παλιό ποτάμι, δεν μπορούμε να εξαλείψουμε τις αιτίες που προκάλεσαν τον χαμό. Μπορούμε όμως να βγάλουμε τα λάστιχα. “Μα δεν είναι δουλειά μας”, “Μα θα είναι δύσκολο”, “Μα τι θα τα κάνουμε;”, “Μα θα λένε πως τα χρειάζονται. Θα βρούμε τον μπελά μας…”. Όμως μας έχει πιάσει κάτι σαν νευρικό. Κάτι να κάνουμε. Να κάνουμε αυτό. Έστω συμβολικά. Να μαζέψουμε τα σκουπίδια. Για να μας περάσει ο πόνος. Για λόγους τιμής.

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

A dead pine with its roots on its trunk Another strangled pine The leveled riverbed 1 The leveled riverbed 2

Στο εξής ονομαζόμαστε “πρωτοβουλία εθελοντών”. Στήνουμε κείμενο, μαζεύουμε υπογραφές, κάνουμε αίτηση προς τον Δήμο Ικαρίας, κίνηση ελαφρώς παράλογη (“σας παρακαλούμε να μας αφήσετε να μαζέψουμε τα σκουπίδια”). Όμως απαραίτητη. Υπευθυνότητα, ενημέρωση, αξιοπιστία, λόγοι τιμής. Δίνεται η άδεια από τον Δήμο, μας υποστηρίζει και μία “επιτροπή κατοίκων του Να”, πάμε για ημερομηνίες και τελικά βγαίνει… Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ!

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

It's not art. It's trash Burdened and strangled pine Trying to take in the change This used to be a beautiful river pool where hippies swam naked

Ημέρα 2: Μεγάλη Πέμπτη. Ο Κ. περιμένει πολλούς εθελοντές. Έχει πάρει τοις μετρητοίς τη βαβούρα στο ίντερνετ. Ο Α. ανησυχεί για τον καιρό, για τα φουσκωμένα νερά, για το μονοπάτι που έχει καταστραφεί. Ο Γ. λείπει στην Αθήνα. Ο Λ. εμφανίζεται χαμογελαστός με τον σκύλο του, την Κ. -μασκότ κάθε επικίνδυνης αποστολής- που χαμογελάει κι αυτή. Νωρίς στο ραντεβού στο γεφύρι είναι ένα αυτοκίνητο, νομίζουμε πως είναι εθελοντές. Όχι, ήταν κάποιοι ξενύχτηδες που ξέμειναν. Γνωρίζουμε τον Δ. που μέχρι τότε τον ξέραμε μόνο απ’ το ίντερνετ. Πορτοκαλί φόρμα που γράφει “Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία”. Γνωρίζουμε την Κ. Δεν την ξέραμε, ξέραμε όμως τον σκύλο της, τη Β. Η Κ. φοράει μακρύ αδιάβροχο με κουκούλα, γαλότσες μέχρι το γόνατο. Καιρός βροχερός με βοριά, το ποτάμι βουίζει. Ο Γ. είναι στο εστιατόριο του Κ. στο Να και φτιάχνει σάντουιτς. Η Ε. έχει στείλει 150 ευρώ, αλλά η ίδια δεν ήρθε. Μας λείπουν άτομα. Ήμαστε απελπιστικά λίγοι. Αμηχανία. Ο Α. η Κ. ο Λ. ο Δ. αρχίζουμε να να μαζεύουμε λάστιχα. Μπαμ, σκάει ο “ξένος παράγων” (“Kalimera!”) -ο S. η J. κι η μικρή R. εξ Αγγλίας. Αδιάβροχα, δερμάτινες μπότες, πλεχτά μάλλινα, σκουφιά.

Ku the Volunteer in the rain Ro the Volunteer Kan the Watchdog

Si the Volunteer Ju the Volunteer Lef the Volunteer

Ωστόσο εξακολουθούμε να ήμαστε πολύ λίγοι. Ο Α. εξαντλημένος (“Τι κάνουμε εδώ;”). Η μικρή R. ρωτάει τη μαμά της που παλεύει με τα λάστιχα, “Mummy, what do normal people do in their holidays?” Γελάμε. Περνάει η Δ. Διαβάζει για πανελλήνιες κι έχει βγει βόλτα. “Πάρε κλαδευτήρι, πήγαινε μέσα!” Κοιτάμε το ποτάμι, το κομμάτι που καθαρίσαμε. Είναι ένα ποτάμι χωρίς λάστιχα. Ένα ποτάμι που δεν είχαμε ξαναδεί έτσι ακόμα κι όταν ήταν “στα καλά του”. ΟΚ λοιπόν. Κάνουμε μια καλή δουλειά!

Free Chalaris from broken Pipes - Day one Free Chalaris from broken Pipes - Day one Free Chalaris from broken Pipes - Day one

Free Chalaris from broken Pipes - Day one Taking a test - Day one Volunteer Val at Angelolivada - Day one

Μετά από ώρες για φαγητό στου Κ. γίνεται και μια καλή κουβέντα. Τέλος Ημέρας 2.

Dan the Volunteer Ku the Volunteer Sandwiches and wine for all

Ku Si Ju end of 1st day Heal the wounds Lou the Volunteer

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

Ημέρα 3: Μεγάλη Παρασκευή. Η πιο μεγάλη μέρα του πολέμου. Μια υπερπαραγωγή. Τα χαϊλάιτς : Εμφανίζονται δύο εθελοντές από την Αθήνα! Χάνουμε τον μάγειρα!Βρήκαμε νεαρό Αμερικανό Ικαριακής καταγωγής, που είχε κάνει στους Navy Seals και που αυτός και η κοπέλα του σκίστηκαν στη δουλειά! Εμφανίστηκε η Β., καθυστερημένη, μεσημεριάτικο, επικεφαλής ωστόσο, 3μελούς διμοιρίας ανδρών οι οποίοι ανδραγάθησαν. Ακόμα πιο καθυστερημένα εμφανίστηκε η Η. (σταλμένη απ’ τη Μ.) η οποία ωστόσο βοήθησε απίστευτα (τιμώντας τα όπλα της Μεσαριάς) στην πιο δύσκολη ώρα της ημέρας στο πιο δύσκολο σημείο του ποταμού. Ο εθελοντής Γ. (τιμώντας τα όπλα των Ραχών) σήκωνε δυο-δυο τα βαριά δεμάτια με τα κομμένα λάστιχα. Ο Α. ο Δ. κι ο Κ. που δεματιάζαμε τα λάστιχα με σύρμα, βγάλαμε κάλους στα χέρια. ο γέρο Β. από τις Κάτω Ράχες που “βόλευε” κι αυτός λάστιχα, κάποια στιγμή έβαλε φωνές από ψηλά, ζητώντας μας κάτι, και τρόμαξε τους Άγγλους που έφυγαν λέγοντας “I think we have a political issue in there…”. Φεύγοντας όμως στο δρόμο πέτυχαν και φωτογράφισαν ένα σπάνιο φρύνο! Εκτός από λάστιχα, τα μόνα άλλα σκουπίδια που βρήκαμε στη Χάλαρη ήταν μια ρόδα αυτοκινήτου, ένα πασσαλάκι αντίσκηνου και ένα… σουτιέν!

Greek power juice Va the Volunteer Our old handmade dam partly gone.

plane jet Tutti Volontari Mangiare Bene bra or bikini top?

Μετά από ώρες για φαγητό στου Κ. γίνεται πάλι μια καλή κουβέντα. Τέλος Ημέρας 3.

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

Ημέρα 4: Τετάρτη της Λαμπρής. Άχαρο βαρύ κουβάλημα. Παλιόκαιρος. Ήμαστε ελάχιστοι. Η Κ. είναι ήδη στο πεδίο, ατάραχη στη βροχή, ανεβάζει δεμάτια από τη μεγάλη Αγγελολιβάδα. Την αγαπά. Θέλει την περιοχή καθαρή. Φιλοτιμούμαστε και πιάνουμε δουλειά. Η Κ. πετάει δεμάτια από τη μια όχθη στην άλλη του φουρτουνιασμένου ποταμού στον νεαρό Κ που φρικάρει, παρόλα αυτά ανταποκρίνεται. Όμως ο πρωτόφερτος Χ., βλέποντας τι κάνουμε, γίνεται καπνός. Δεν τον ξαναείδαμε. Η φωτ. μηχανή του Α. φρικάρει κι αυτή και μπλοκάρει.

Ya the Volunteer Cook! Ko the Volunteer Di the Volunteer

Ja the Volunteer unaware of the camera Ja the Volunteer aware of the camera The last bundle

Μετά από ώρες για καφέ στου Κ. γίνεται και μια καλή κουβέντα. Τέλος Ημέρας 4.

https://pbs.twimg.com/media/CFDnb_DVAAA7TMk.png στο φέησμπουκ 😉 😛

Ημέρα 5: Κυριακή του Θωμά. Είμαστε… κανένας! Περνάει ο Γ. απ’ του Κ., βρίσκει την Α., έρχεται κι ο (άλλος) Γ., πίνουν καφέ, βρίσκουν δύο τουρίστες, οι οποίοι βρίσκουν άλλους δυο, πάνε για κουβάλημα, μυστήρια των μυστηρίων, δύναμη του τυχαίου…

βγάζουν τη δουλειά!!! 🙂

Making a flight of stonesteps in no time At the river bridge in Nas Out of the river and to recyclement
Di the Volunteer in a clean river

ΤΕΛΟΣ

In Nana to agrimi's blog: '2 photos from a future without goats and floods'Παράκληση:  Λίγα δεμάτια έμειναν ακόμα στο κάτω μέρος του ποταμού. Κάπως “θα κάτσει” και θα βγουν κι αυτά. Αυτή τη στιγμή το ποτάμι είναι (σχεδόν) καθαρό από κομμένα λάστιχα και άλλα σκουπίδια μέχρι την παραλία του Να. Όσα λάστιχα παραμένουν στον ποταμό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ αλλά λειτουργικές γραμμές άρδευσης. Πρέπει να παραμείνουν άθικτες γιατί, μολονότι παράνομες, καλύπτουν σοβαρές ανάγκες του μικρού τουριστικού οικισμού του Να και των γεωργικών εργασιών στις Κάτω Ράχες. Η δουλειά που κάναμε δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι δίνει σε κανέναν το δικαίωμα, περνώντας ή μένοντας στην περιοχή, να κόβει και να βγάζει λάστιχα από το ποτάμι με τη δικαιολογία ότι “είναι σκουπίδια” ή ότι “είναι παράνομα”. Ήδη η σύνδεση της περιοχής με το Δημοτικό δίκτυο άρδευσης/ύδρευσης βρίσκεται σε καλό δρόμο και θέλουμε να πιστεύουμε ότι η πρωτοβουλία μας βοήθησε στην ανάδειξη του προβλήματος και την αναζήτηση μιας μόνιμης και νόμιμης λύσης. Παρακαλούμε λοιπόν να γίνουν σεβαστές οι υπάρχουσες γραμμές. Ό,τι κόψαμε, κόψαμε. Και ό,τι βγάλαμε, βγάλαμε. Η δουλειά τελείωσε. Αν κάποιοι θέλουν να βοηθήσουν τη φύση του ποταμού να αναγεννηθεί γρηγορότερα, συνιστούμε να φέρουν και να φυτέψουν πικροδάφνες, ντόπια ποταμίσια φυτά που βρίσκονται παντού, φυτεύονται εύκολα οποιαδήποτε εποχή και δεν τρώγονται από τα κατσίκια. Ευχαριστούμε.

 

Για την Πρωτοβουλία Εθελοντών

Angelos K. Grav

.
. . .
. . .
.
.
.
.
.
Παρασκευή, 28 Μαίου, 2011
.
Next post: Summer window
.
Previous post: The New Savages
.
. . .

4 Σχόλια

ΚΥΚΛΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 2


….
….

.

Χαίρετε

Εδώ έχει χαρτιά, πολλά χαρτιά, μελέτες, σφραγίδες και πιστοποιητικά που μάζεψε κι έστησε ένα παλικάρι από αγάπη, κάτι νόμιζε, πίστευε, έλπιζε. Ανοίξτε να δείτε, θα μείνετε άναυδοι, όχι ότι δεν έχουν αντίκρυσμα, κάθε άλλο, λένε αλήθεια, το περιβάλλον που αποτυπώνουν είναι αξιόλογο, όμως είναι χαρτιά, χαρτιά, χωρίς να φαίνεται κάποια θέληση από πίσω που να θέλησε να εφαρμοστούν. Μάταιος Κύκλος Εργασιών.

Αξιοθαύμαστος όμως! Σαν όνειρο είναι…

….
Wednesday January 28, 2011

.

Next post: Helping Hands

.

Previous post: ΚΥΚΛΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 1

.

….

3 Σχόλια

Παραδοσιακό Σπίτι στο Χωριό (# Εισαγωγή)


____

.

DSC08906sm

.

Χαίρετε αναγνώστες αυτού του μπλογκ.

Εδω με κάλεσε η δημιουργός του, η Νανά, η οποία αφού μου έδωσε αυξημένα δικαιώματα πρόσβασης, μου ζήτησε να γράψω μια σειρά από καταχωρήσεις με θέμα το παραδοσιακό σπίτι, σταύλο και κτήμα που αγόρασα πρόσφατα στο χωριό Άγιος Πολύκαρπος της Ικαρίας.

Ag.Polikarpos by cgchryssa.

(φωτο: © cgchryssa)

Να προσθέσω ότι ποτέ δεν είχα δικό μου, ιδιόκτητο σπίτι στην Ικαρία. Είναι ώρα πια και απαραίτητο για μένα να αποκτήσω «μόνιμη βάση». Λόγω των επιχειρήσεων λοιπόν, η επόμενη έκδοσητου χάρτη των μονοπατιών αναβάλλεται για το 2010-11.

The New Round of Rahes on Foot by angeloska

Όμως η διαδικασία της ανακαίνισης ενός 100% παραδοσιακού σπιτιού και κτήματος και η δημοσίευση των λεπτομερειών της, νομίζω θα είναι μια μικρή αποζημίωση για όσους κάθε φορά με ρωτάνε: «Πως πάει; Τι καινούρια μονοπάτια έχουμε στην Ικαρία;» Ε λοιπόν, για φέτος δεν θα έχουμε «καινούρια μονοπάτια». Εφέτος ο κατασκευαστής τους πρέπει να στεγαστεί.

Proud sign makers by egotoagrimi

Οι καταχωρήσεις θα είναι επί το πλείστον τεχνικού χαρακτήρα (η Νανά μου απαγόρευσε οιαδήποτε ποιητική αναφορά) και θα αφορούν τις επιχειρήσεις ανακαίνισης, τις επισκευές, το «ξαναζωντάνεμα» του κτήματος, τα πεζούλια, τα νερά, και τα λοιπά.  Όταν μπορώ θα ανεβάζω φωτογραφίες και με τη Νανά με σχόλια θα συζητάμε διάφορα (βαρετά) τεχνικά, νομικά και οικονομικά θέματα που προκύπτουν. Για να σας δώσω μια γεύση του τι πρόκειται να ακολουθήσει, δείτε αυτό το παλιό entry της:

Κάπως έτσι θα είναι, μόνο πιο εκμοντερνισμένα, λιγότερο «γραφικά» και κυρίως εφαρμόσιμα. Μ’ αυτόν τον τρόπο ελπίζουμε να βοηθήσουμε κι άλλους τρελλούς.

Άγγελος K.

.

19 Σχόλια

Εθελοντική εργασία στην Ικαρία


.

Αναγνώστες,
ήθελα να σας δείξω ένα παράδειγμα οργασμού εθελοντικής εργασίας (multi-project) στην Ικαρία. Εκτός από τον καθαρισμό και την εκβάθυνση της ορεινής λίμνης «Σελίνι» και την ασφάλιση του μονοπατιού που πηγαίνει εκεί από την «Εριφή», το multiproject περιλάμβανε και την επισκευή του αρχαίου μονοπατιού «Βρακάδες – Λαγκάδα». Αυτά έγιναν την επόμενη χρονιά μετά την επική κατασκευή πάλι από εθελοντές της διάσημης τεχνητής λίμνης στο «Φαράγγι της Χάλαρης». Κι εγώ (to agrimi) που βοήθησα ως scout αλλά και με ιδέες, υποστηρίζω και επικροτώ τα παιδιά της Κίνησης Πολιτών Ραχών Ικαρίας που χωρίς καμία βοήθεια από Δήμο, Περιφέρεια, Κυβέρνηση, μπόρεσε να τα κάνει όλα αυτά!

Όσα χρόνια κι αν περάσουν θα τα θυμόμαστε πάντα!
^^’

.
.
Ανασκόπηση:
.
Project Never neverland
Στη νότια πλευρά της κορυφογραμμής του Αθέρα σε υψόμετρο 900 μέτρων περίπου πάνω από τη περιοχή του Μαγγανίτη σχηματίζεται ο μεγαλύτερος και ψηλότερος καταρράκτης της Ικαρίας, ο καταρράκτης του χείμαρρου Ρυάκα, ύψους 60 μέτρων περίπου, που από μια παραξενιά της μορφολογίας του εδάφους μοιάζει σαν να πέφτει από μια κορυφή της οροσειράς!
.
Project Selini pool
.
.
Το σχετικό εθελοντικό πρόγραμμα της Κίνησης Πολιτών Ραχών Ικαρίας σε συνεργασία την SCI Hellas είχε σκοπό την ανάδειξη αυτού του μοναδικού φυσικού αξιοθέατου α) επισκευάζοντας και ασφαλίζοντας το μονοπάτι που οδηγεί στον καταρράκτη από το οροπέδιο Εριφή, β) καθαρίζοντας από τα φερτά υλικά (πέτρες, άμμος) το βυθό (*) της όμορφης λίμνης ‘Σελίνι’ που βρίσκεται στη μέση του καταρράκτη, με σκοπό να ξαναγίνει πλατιά και βαθιά όπως ήταν τα παλιά χρόνια.
.
Προσοχή:
Όσουςselini από σας ήδη ονειρεύεστε «wild swimming», σας ενημερώνω ότι οι καταρράκτες και η λίμνη δεν έχουν νερό από τον Ιούλιο μέχρι τον Οκτώβρη! 😦
.
.
.
agrimi in Selini Ikaria
.
.
.
 Ryaka – Selini

On the south side of the ridge of Mt. Atheras at an altitude of approximately 900 metres over the coastal area of Manganitis runs the largest and highest waterfall of Ikaria, the waterfall of the mountain torrent ‘Ryakas’, with an about 60 metres high shoot which by some whim of nature looks as if it dropped from the top of the mountain!
2008’s volunteer work project of the Citizens’ Movement of Rahes Ikaria in cooperation with SCI Hellas aimed to highlight this unique natural sight a) by repairing and securing the path that leads from the plateau Erifi to the waterfall, b) clearing off fallen stones and sand from the bottom (*) of the beautiful lake ‘Selini’ located in the middle of the waterfall, so it becomes as broad and deep as it was in the past.
.
Attention:
Those of you who already dream about wild swimming, I am letting you know that there is no or very little water in the falls and the lake between July and October! 😦
.
..



It was a crazy multi-project but it  it worked. Most of them young students, still the volunteers achieved what only experienced mountain climbers may have done. Everything actually went so well, that there was time to repair another old beautiful path as well. We wish to see all these beautiful people again!.
.

 

Look at the set photos starting from the very beginning to the very end!

 

19 selini pool Kolias has fathomed Kolias fathoming & examining bottom Decision is being taken Hey guide, how do we get out of here? Volunteer group photo 1 Break for drink and bite Overview of the main worksite Explaining the project 8 kilos each On the rough steep trail Carrying materials and tools Volunteer Group photo 2 On the 1st day climbing up Kanela chasing goats Irini near the edge A human chain, buckets is hands Are you sure about this? The stone throwers 4 The stone throwers 3 The stone throwers 2 The stone throwers 1 The hammer makes the man The Last Leopard of Ikaria Helping to build the Dominator's throne The Dominator's throne Ana and Andres Sitting on Digging Work is almost over You don't know there is a camp Sunscreening each other On the plateau One of thirty-six wooden steps Dirty hand Korkofilas, the keeper of the entrance This kind of shot A beautiful girl Sanja from Serbia Driving to work Right before work The state of the path Meltemi wind and fog on the path A leader must see far New working day begins Mountains, plateaus, deserts of the west Some more explaining Our friends the Scorpions The orange dot painter comes There is always a wolf in a forest. Sweeping stones Sweeping stones The orange dot painter paints a dot The orange dot painter goes The trail is ready! Religion takes a new meaning Improvised concert at the end Volunteer O Group O photo O 3 and last The Seychellians 1 The Seychellians 2 The Seychellians 3 The Seychellians 4 The Seychellians 5 The Seychellians 6 We have made it again The sign in Langada Three over a lake in sunset

 

Saturday March 8, 2008 – 02:08pm (EET)

Next post: Αγκαθότοποι στο Περδίκι

Previous post: Λαγουδότοπος πριν και μετά που χιόνισε

.

.

2 Σχόλια

« Newer Posts