Posts Tagged ΟΠΣ Ικαρίας

ΟΧΙ ΒΑΠΕ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ!


ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΘΕΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΟΛΙΚΑ!

.

ΟΧΙ ΒΑΠΕ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ! ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΘΕΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΟΛΙΚΑ!
«Δεν μας έφταναν τα χιλιάδες αδέσποτα των κατσικάδων, τώρα θα ΄χουμε και τα εκατόν δέκα τέρατα των ανεμογεννητριάδων. Το βουνό μας τελείωσε. Όλα μπάζα θα γίνουν. Πάνε και τα νερά. Το νησί μας τελείωσε..»
[κουβέντα στο καφενείο]

.

Φίλοι μου καλοί, λίγοι και πιστοί, για χάρη σας εδώ αναδημοσιεύω μια σύντομη αλλά σημαντική ανάρτηση από το ιστολόγιο του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας. Έχω κλείσει τα σχόλια. Δεν χρειάζονται. Τα έχουμε πει τόσες φορές – τόσες φορές. Αντί για λόγια τώρα, υπογράψτε το ψήφισμα!

.

^^’

.
ΙΚΑΡΙΑ: ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ
ΚΑΤΑ ΤΩΝ 110 ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΩΝ
.
Petition: ΙΚΑΡΙΑ: ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΚΑΤΑ ΤΩΝ 110 ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΩΝ

.


Αγαπητοί αναγνώστες,
σ’ αυτήν την ανάρτηση βλέπετε μερικές φωτογραφίες από την Πεζο-Πορεία Διαμαρτυρίας και Αντίστασης στις ΒΑΠΕ που οργάνωσε ο Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας την Τετάρτη 11 ΔεκέμβΆρθρο στο μπλογκ του Αγριμιού: 'Tο παρόν είναι ελληνική μετάφραση από εμένα (to agrimi) άρθρου στο μπλογκ της Ελένης εναντίον της εγκατάστασης 110 ανεμογεννητριών μαμούθ στην κορυφογραμμή του Αθέρα στην Ικαρία. Ήταν μετάφραση στα Αγγλικά του κειμένου της συλλογής υπογραφών εναντίον του εγκληματικού αυτού σχεδίου. Θέλοντας να γίνει γνωστή όσο το δυνατό πιο πλατιά αυτή η διαμαρτυρία, το μεταφράζω ξανά πίσω στα Ελληνικά και το ανεβάζω στο μπλογκ μου.'ρη, Παγκόσμια Ημέρα Βουνού, συμμετέχοντας στην Πανελλήνια Διαμαρτυρία κατά των Βιομηχανικών Αιολικών Πάρκων που ήδη εγκαθίστανται με διαδικασίες fast track στα βουνά της ηπειρωτικής Ελλάδας και των νησιών…
(βλ. περισσότερα στην ανακοίνωση της δράσης)
Ήταν μια ωραία μέρα και ο καιρός (παρά την νυκτερινή καταιγίδα) ήταν πολύ καλός! Ευχαριστούμε όσους συμμετείχαν αλλά και τους άλλους που δεν μπόρεσαν να έρθουν αλλά μας στήριξαν και μας ενθάρρυναν. Ήταν σαν να τους είχαμε μαζί μας!

   Δείτε τις φωτογραφίες:

.

ΟΧΙ ΒΑΠΕ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ! ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΘΕΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΟΛΙΚΑ ΟΧΙ ΒΑΠΕ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ! ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΘΕΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΟΛΙΚΑ!

.

ΟΧΙ ΒΑΠΕ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ! ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΘΕΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΟΛΙΚΑ! ΟΧΙ ΒΑΠΕ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ! ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΘΕΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΟΛΙΚΑ!

.

ΟΧΙ ΒΑΠΕ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ! ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΘΕΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΟΛΙΚΑ! ΟΧΙ ΒΑΠΕ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ! ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΘΕΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΟΛΙΚΑ!

.

.

ΟΧΙ ΣΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ
ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΣΟΠΕΔΩΣΗ ΤΩΝ ΒΟΥΝΩΝ ΜΑΣ
ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΟΙΚΟ-ΚΤΟΝΙΑ!
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΘΕΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΟΛΙΚΑ!

.

ΟΧΙ ΒΑΠΕ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ! ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΘΕΡΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΟΛΙΚΑ!

 

Δείτε τις φωτογραφίες τοποθετημένες
στον χάρτη Google
και διαβάστε επίσης τις συζητήσεις στο σχετικό
Όπως πάντα, σχόλια, ερωτήσεις και πληροφορίες εδώ, ή στο μέηλ μας, ή
στη σελίδα μας στο facebook καθώς και στο γκρουπ
«Ορειβάτες Πεζοπόροι Ικαρίας» στο facebook.
Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου, 2019.

.
. . .
Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2019
.
.
Previous post: «Two trees»
.
. . .

Σχολιάστε

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία


.
hipawty-ikaria-011Έχω πολύ καιρό να γράψω. Τον χειμώνα που μας πέρασε, ήμουν κλεισμένη στα δικά μου, όμως από τα λίγα που είδα, δεν μπόρεσα να ξεχωρίσω κάτι που άξιζε τον κόπο να το γράψω. Ένα γεγονός, δηλαδή, πραγματικά αξιοσημείωτο, κάτι τρελό, που να ‘χει φάση, να ‘χει πνοή κι αέρα, ΠΟΛΥ ΑΕΡΑ, κάτι που να μην έχει σχέση με… τίποτα! Ούτε με πολιτική, ούτε με χρήμα, ούτε με το εγώ του καθενός. Κι αυτό το κάτι να γίνει σε τόπο που μόνο λίγοι πάνε, σε τόπο που οι πολλοί δεν τον καταλαβαίνουν.
Dance Atheras Ridge IkariaΚαι να ‘το, έγινε!
Αναδημοσιεύω εδώ άρθρο στο μπλογκ του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας που λέει ότι πολλοί εθελοντές και σύλλογοι μαζί ξεκίνησαν δουλειά στο Μονοπάτι του Αθέρα κι αφού πρώτα Dance Kako Katavasidi Ikaria ξεδιάλυναν ποια πρέπει να ‘ναι η σωστή διαδρομή, σιγά-σιγά καθάρισαν και σηματοδότησαν τα πρώτα της χιλιόμετρα κι έχουν σκοπό να συνεχίσουν!
Πολύ καλογραμμένο κείμενο για ένα σπουδαίο θέμα, αλλά και να μην ήτανε καλό, πάλι θα το μπλογκάριζα. Γιατί Atheras Ikaria – dancing on the shark’s dorsal fin αρχίζει με το σωστό τρόπο – με δυο στίχους. Γιατί, γαμώτο, μια φορά κάποτε χόρεψα κι εγώ, τρελή κι αδέσποτη, επάνω στο «φτερό του καρχαρία»!
.
ΖΗΤΩ Ο ΑΘΕΡΑΣ
το ελεύθερο βουνό της Ικαρίας!
.
.

«Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα.»

.
Ikaria Atheras Ridge

«Μετά από πολλές πεζοπορίες και έρευνες που κατέληξαν στον καθορισμό της διαδρομής, μετά από μία επική επιχείρηση σηματοδότησης όπου συμμετείχαν πολλοί εθελοντές, ο Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας παρουσιάζει με υπερηφάνια τον ψηφιακό χάρτη»
.
Δράκανο – Φάρος – Καταφύγι (Ξύλινο)
Οξέ – Μαυράτο – Καψαλινό Κάστρο
.
.
«Τι να πούμε γι’ αυτό το μονοπάτι;
Ήταν όνειρο πολλών χρόνων. Πρώτη φορά ακούσαμε γι’ αυτό το 2004 όταν κάποιοι Ελβετοί έδειξαν ενδιαφέρον να το περπατήσουν, κατασκηνώνοντας σε διάφορα σημεία για ξεκούραση, όμως ποτέ δεν μάθαμε αν πράγματι το έκαναν. Λίγο αργότερα μια φίλη, δραπετεύοντας απ’ τη βουή μιας ξένης μεγαλούπολης, περπάτησε ένα μεγάλο μέρος του. Γοητεύτηκε και μέχρι και σήμερα γράφει πολλά άρθρα για τον Αθέρα στο μπλογκ της. Ταυτόχρονα σχεδόν ένας φίλος Σλοβένος περπάτησε κι αυτός το μεγαλύτερο μέρος αυτής της διαδρομής και έγραψε κι αυτός τις εντυπώσεις του στο μπλογκ του.
Έτσι άρχισαν όλα.
Το Μονοπάτι της Κορυφογραμμής του Αθέρα ή «Atheras Ridge Walk» ή «TransIkarian Trail» με μήκος γύρω στα 65 χλμ. από το ακρωτήριο «Δράκανο» μέχρι το ακρωτήριο «Κάβο Πάπας» της Ικαρίας έφτασε να γίνει θρυλικό.
Διάφοροι έμπειροι Έλληνες και ξένοι πεζοπόροι κι ορειβάτες το περπάτησαν, καθώς και αρκετές ομάδες και Σύλλογοι, ακόμα και Δημοτικές παρατάξεις το περιέλαβαν στις προεκλογικές εξαγγελίες τους, παρόλα αυτά, η χαρτογράφηση και η σηματοδότηση αυτής της τόσο δημοφιλούς διαδρομής παρέμενε μέχρι σήμερα πολύ ελλιπής, αν όχι εντελώς αποσπασματική.
Φυσικά, δεν είναι εύκολη δουλειά. «Αθέρας» πάει να πει «λεπίδα», κόψη του μαχαιριού, του ξυραφιού, του δρεπανιού. Κι αυτή η «λεπίδα» που πάνω και γύρω της φιδοσέρνεται το μονοπάτι, έχει μεγάλο μήκος. Επίσης έχει και μεγάλο ύψος, αφού το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής «τρέχει» σε μέσο υψόμετρο 800 μέτρων, ενώ σε ορισμένα σημεία οι κλίσεις του εδάφους ένθεν κακείθεν του μονοπατιού είναι συχνά ιλιγγιώδεις.
Επίσης, εκτός από τα μεγάλα υψόμετρα, τους ανοιχτούς θαλάσσιους ορίζοντες, τις ευμετάβλητες καιρικές συνθήκες, το Μονοπάτι του Αθέρα διασχίζει πάμπολλα, πολύ διαφορετικά μεταξύ τους, φυσικά τοπία: φρυγανότοπους, ασβεστολιθικούς γκρεμούς, πρινοδάση, ανεμοδαρμένα, πετρώδη οροπέδια, αρχαία δάση βελανιδιάς, αμμώδεις «ερήμους» εξαιτίας της υπερβόσκησης, πυκνά πευκοδάση, παράξενα τοπία με στρογγυλούς γρανιτένιους βράχους, και τόσα άλλα.
Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς σήμερα ότι αποτελούσε κάποτε «κεντρική λεωφόρο», γι’ αυτό και υπήρχαν τουλάχιστον δύο καταφύγια στη διαδρομή, το ένα από τα οποία -όπως ξέρετε- βρίσκεται σε φάση ανακατασκευής. Πολλά σημεία του συνδέονται επίσης με πολλές ιστορίες, θρύλους αλλά και διάφορα ιστορικά περιστατικά.
Όμως, για σταθείτε. Δεν θα γράψουμε εμείς το βιβλίο που θ’ άξιζε να γραφτεί κάποτε γι’ αυτό το συναρπαστικό, μεγάλο μονοπάτι. Εμείς μόνο θα πούμε ότι επιτέλους αρχίσαμε δουλειά και φιλοδοξούμε να το σηματοδοτήσουμε και να το χαρτογραφήσουμε μια μέρα όλο!
Όπως γράψαμε στην προηγούμενη ανάρτηση (βλ. 3 Φεβρουαρίου και 4 Μαΐου), σε συνεργασία όχι μόνο με τους «Friends of Ikaria», αλλά και με το Σύλλογο Φάρου και τον Σύλλογο Αρέθουσας, έχοντας προηγουμένως ερευνήσει και επιλέξει διάφορα καλύτερα «περάσματα», οριστικοποιήσαμε τα 14 πρώτα χιλιόμετρα της διαδρομής και καταφέραμε να την σηματοδοτήσουμε όλη!»
.
Depiction of the 1st part of the Trail of Atheras or Transikarian Trail
.

«Η μορφή της διαγράφεται καθαρά στον ψηφιακό χάρτη ο οποίος, μετά την δουλειά που κάναμε, επικαιροποιήθηκε, ενώ επίσης προστέθηκαν σε διάφορα σημεία οι πάρα πολλές φωτογραφίες που τράβηξαν οι εθελοντές. Δεν είναι καλλιτεχνικές εικόνες – σε άλλους πέφτει αυτό το έργο. Είναι εικόνες, οι περισσότερες, από διάφορες φάσεις της δουλειάς, από τα πρόσωπα της παρέας που δουλέψαμε μαζί, είναι αναμνήσεις.»

.
Trail of Atheras Volunteers Groupshot
.
«Γιατί το Μονοπάτι του Αθέρα, όπως μας το τόνισαν πολλοί εθελοντές, δεν είναι πεζοπορία, είναι εμπειρία!»
😇
.
Trail of Atheras Volunteers Groupshot
.

«Ενδιαφέρουσες αναρτήσεις στο γκρουπ των Πεζοπόρων της Ικαρίας στο φέησμπουκ που έγιναν στη διάρκεια της δουλειάς μπορείτε να δείτε εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ
«Οι πηγές των φωτογραφιών που περιέχονται στο χάρτη, αναγράφονται στη λεζάντα μέσα στον χάρτη. Τις νέες φωτογραφίες που προστέθηκαν, τις πήραμε κατόπιν αδείας από εδώ, εδώ κι εδώ

.
The big sign about the Trail of Atheras in Faros village
.
«Όπως γράφει και η μεγάλη πινακίδα που τοποθετήθηκε στο χωριό «Φάρος», εκεί που το μονοπάτι διασχίζει το δρόμο προς το Αεροδρόμιο Ικαρίας, το μήκος της διαδρομής είναι 13.374 χλμ., το μέγιστο ύψος είναι 865 μ., ο ελάχιστος χρόνος για να τη διανύσει κανείς είναι 6,5 ώρες περίπου, ενώ ο βαθμός δυσκολίας είναι γενικά μέτριος.
H διαδρομή χωρίζεται συμβατικά σε 5 μέρη.
1)Από το Δράκανο στο χωριό «Φάρος» ακολουθώντας διάφορους δρόμους και δρομάκια μέχρι την περιοχή «Έξω Φάρος» στον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στο Αεροδρόμιο Ικαρίας.
2)Από τον Φάρο στο χωριό «Καταφύγι», συγκεκριμένα στη γειτονιά «Ξύλινο», ακολουθώντας ένα ωραίο, πανάρχαιο μονοπάτι.
3)Από το Καταφύγι (Ξύλινο) στο χωριό «Οξέ» όπου η διαδρομή ακολουθεί το κεντρικό ασφαλτόδρομο.
4)Από την Οξέ στο χωριό «Μαυράτο», ακολουθώντας ένα πανάρχαιο μονοπάτι που διασχίζει πυκνό δάσος, κινούμενο παράλληλα με τον κεντρικό δρόμο.
5)Από το Μαυράτο στο «Καψαλινό Κάστρο», λιθόστρωτο άλλοτε, σήμερα είναι ένα ανηφορικό ορειβατικό μονοπάτι που οδηγεί στις κορυφές του Αθέρα. Προς το παρόν η σηματοδότηση σταματάει εκεί, δηλαδή, κάτω από τους βράχους του μεσαιωνικού οχυρού.
Για όποιον δεν θέλει να επιστρέψει στο Μαυράτο, μια πολύ ενδιαφέρουσα προτεινόμενη διέξοδος είναι προς το χωριό «Αρέθουσα» στη βόρεια πλευρά του νησιού.
Προσοχή όμως στο «Κακό Καταβασίδι»!» 💀
.
Crossing the 'Kako Katavasidi' on Atheras Ridge, August 2017, photo by Stefanos Kranas
.
«Το πρώτο μέρος του Μονοπατιού του Αθέρα συνιστάται για όλους τους μήνες του χρόνου, ακόμα και το κατακαλόκαιρο, καθώς στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής φυσούν θαλάσσιες αύρες, αλλά δεν λείπουν και περιοχές με δέντρα που προσφέρουν αρκετή σκιά στον πεζοπόρο.»

«Σας προσκαλούμε να δοκιμάσετε αυτή τη διαδρομή και να μας πείτε τις εντυπώσεις σας!»


😀😀😀


.

.


~*~
Πέμπτη 17 Μαίου 2018

.


.
.
Πέμπτη, 14 Μάη, 2018
.
.
.
.

9 Σχόλια

Τι θα κάνουμε το φετινό χειμώνα


.
In Nana to agrimi's blog: 'Always back to angels' pools in spring!'
.«..πάντα είχαμε το όνειρο να φτιάξουμε μια μεγάλη πεζοπορική διαδρομή που θα συνδέει δύο από τα πιο εντυπωσιακά φαράγγια της Ικαρίας, της Χάλαρης στο βορρά και του Ρυάκα στο νότο. Το αποτέλεσμα θα ήταν μια μοναδική «ποταμίσια» διάσχιση του νησιού, από την παραλία του Να στη περιοχή των Ραχών μέχρι την παραλία του Ρυάκα στην περιοχή του Μαγγανίτη

Ημερολόγιο Εκδρομών και Δραστηριοτήτων του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας: 'Κυριακή 8/6/14 : Εκδρομή εξερεύνησης και φαραγγισμού (Εριφή - Ρυάκας)'

Αναγνώστη, σπάνια είδες να γράφω στο πρώτο πληθυντικό πρόσωπο. Αλήθεια είναι, ποτέ μου δεν ένιωσα ότι ανήκω σε κάποιους ή σε κάτι, παρά μόνο -κι αυτό τώρα τελευταία- ότι ανήκω στο χώρο που ζω.
Εδώ λοιπόν στο νησί, εκτός από μια μοναδική κορυφογραμμή με κρυφές κοιλάδες και άγριες παραλίες, έχει μερικά πολύ εντυπωσιακά βαθιά φαράγγια. Τέτοια μέρη, όταν είμουν μικρή, όποτε τα έβρισκα, ήθελα να τα κρατήσω μόνο για τον εαυτό μου. Αργότερα όμως κατσίκια, αγελάδες, σκουπίδια, τσιμέντα και μπάζα με έκαναν και κατάλαβα ότι αν και μοναχική από τη φύση μου, πρέπει να βοηθώ να γνωρίσουν οι άνθρωποι καλύτερα το περιβάλλον τους και να μην το καταστρέφουν, γιατί είναι ο μόνος αληθινός πλούτος που έχουμεScetchy map of the hike of the two canyons in Ikaria στην Ελλάδα.
Γι’ αυτό, τώρα όπως κι άλλες φορές, βοηθάω στην ιδέα του ΟΠΣ Ικαρίας που την κεντρική ιδέα της βρήκα κι έγραψα για εισαγωγή.
Θέλω λοιπόν να βοηθήσω να φτιαχτεί «το Μονοπάτι των Δύο Φαραγγιών» : να μαζευτούν φωτογραφίες και συντεταγμένες, να οριστούν σημεία για διανυκτέρευση, να μετρηθούν αποστάσεις και να ασφαλιστούν δύσκολα περάσματα.
Νας, Χάλαρη, Εριφή, Σελίνι, Γέλι, Ρυάκας – τα ξέρω καλά αυτά τα μέρη. Ένα λέω μόνο:
άσχετα αν δεν έγινε τίποτα στην πράξη, δίκαια αυτή η έκταση κηρύχτηκε κάποτε «Περιοχή NATURA2000»!
The wet part of the trail in Chalares Canyon, IkariaΌσοι αγαπάτε τα άγρια τοπία με βράχια, δέντρα και νερά, δείτε τώρα μερικές φωτογραφίες που μάζεψα και συμφωνήστε μαζί μου. Αξίζει να γίνει το «Μονοπάτι των Δύο Φαραγγιών»!!!
.

.My 5fingers

I love Ikarian canyons!

.

Φαράγγι της Χάλαρης : Νας – Πέζι__

Nas, woman in the heart of nature A Noon in the River 9 While everybody was watching the Olympic games

Στερέωση σχοινιού ασφαλείας στο Φαράγγι της Χάλαρης 24 hours in the canyon 7 Dipotama in a rather dry May

Ratsos 02.09.16 - 02: Irresistible classic pose 24 hours in the canyon 3 On the way home through the pine trees in the green side of the canyon

.

Αθέρας : ΠέζιΕριφήΓέλι__

Pezi 07: Young Prince Hawthorn! Ikaria 214: Between Agios (St.) Isidoros & Mt. Melissa (1033 m.) Ikaria 72

proespera-1, from 'Stacking stones Pezi 01: Melting rocks Going swimming on the mountain

Hawthorn with white blossoms on the plateau wildcamp3, from 'Mountain Camping Easter' We scout

EGRf009 (view of the island and other rocks) EGRf064: Amazing rock formations inside the passage to the canyon. EGRf058: The man and the place

.

Φαράγγι Ρυάκα : Γέλι – παραλία Ρυάκα__

A crest of the ridge seen from below We laugh EGRf062: Amazing rock formations inside the passage to the canyon

Chapel between two crests Ryakas Ikaria Sept 2013 015 Ryakas Ikaria Sept 2013 035

EGRf039 (the girls of the 1st team) EGRf040 (as inviting as it looks) EGRf026 (girl of the 2nd team)

Ryakas Ikaria Sept 2013 034 EGRf030 (Zino looking at the fall) EGRf036 (the 5th large pool & the deepest)

Ryakas Ikaria Sept 2013 036 EGRf033 (Zino tired) EGRf031 (4th large pool)

EGRf035 (canyoning involves swimming) Ryakas Ikaria Sept 2013 013 Ryakas Ikaria Sept 2013 031

Ryakas Ikaria Sept 2013 039 EGRf044 (general view of Ryakas canyon from the beach) EGRf046 (Ryakas beach - end of the hike)

_

Αυτά.
Στοιχεία άλλα δεν δίνω.
Είναι νωρίς και ξέρω ότι προτρέχω
και είμαι βιαστική κι αυθαίρετη ως συνήθως.
Αλλά άμα γουστάρεις, αναγνώστη, γενικά για τα φαράγγια της Ικαρίας
μπορείς να δεις πολλές εικόνες στο: Google Image Search: «Ikaria+canyon»

Google Image Search for: Ikaria+canyonGoogle Image Search for: Ikaria+canyon

👣 👍 ♑ 🌄

_

__

_

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου, 2016
_

_

.

6 Σχόλια

Simply ♡ Ikarian


.
angeloska | Flickr
Hello,
this is Angelos K.

.
.
Let’s see a few cool hiking routes created on Google maps by the Mountain Climbing and Hiking Club of Ikaria. In spite the lack of support by government and privates, OPS Ikarias are doing more than their best to promote hiking in Ikaria. In Click on image to view all maps in this entry the course of time they have literally built with their hands a large network of very popular hiking routes in the island’s varied landscapes and since 2014 when they owned a page in Google they started making Google maps of some of these hikes. Though I have helped several times, it is never enough. There is and there will always be plenty more to do. In return for Nana’s long, hard work to process and publish our OPS Ikarias Google maps in her blog, I am adding one more part to her amazing Simply Series: some photos of our friend Z.T. taken in Ikaria.
.



Beautiful figures populate sometimes our wild landscapes!

Enjoy
.

 

 

These Mountains Are For Dancing 15 by angelos ka, on Flickr

Trail of the Elves (Rahes-Kampos) 23: Tales under the oak tree (4) by angelos ka, on Flickr Voutsides Ikaria winter falls 18: Πεζούλι, σπηλιά, κορίτσι, χαμόγελο.

.

Trapped girl by angeloska, on Flickr

.

EGRf029 (Zino sliding) by angelos ka, on Flickr EGRf025 (girl of the 2nd team) by angelos ka, on Flickr

Ikarian Ridge Walk Dec 18 13 by angelos ka, on Flickr Ikarian Ridge Walk Dec 18 15, by angelos ka, on Flickr

Ikarian Ridge Walk Dec 18 12, by angelos ka, on Flickr Round Rahes 11: Κορίτσι στο Μύλο

.

Round Rahes 08: Κάνω τη καρδιά μου πέτρα και περνώ 10 Winter Hiking circle in Messaria: Girl at the door by angelos ka, on Flickr

EGRf033 (Zino tired) by angelos ka, on Flickr EGRf034 (Zino resting) by angelos ka, on Flickr

Voutsides Ikaria winter falls 25: Γλυπτοί βράχοι, κορίτσι στα σκούρα, ορίζοντας μπλε

.

Round Rahes 01: Ποζάροντας στους Λούρους

Ikarian Ridge Walk Dec 18 08 by angelos ka, on Flickr

Ikarian Ridge Walk Dec 18 05 by angelos ka, on Flickr Round Rahes 15: Μπροστά στο τζάκι στον παλιό Νερόμυλο, πίνοντας κρασί κι ακούγοντας την ομιλία του προέδρου του συλλόγου


.
Ikarian Ridge Walk Dec 18 18 by angelos ka, on Flickr Exploring Ryakas Canyon: another girl of the second team of explorers
..

.

15 Winter Hiking circle in Messaria: Paranormal phenomena in Akamatra by angelos ka, on Flickr.

.

.

.

EGRf045 (at the broken road between the canyon and the beach) by angelos ka, on Flickr EGRf043 (attempt for a performance) by angelos ka, on Flickr
.
.

Ikarian Ridge Walk Dec 18 17, by angelos ka, on Flickr

.

EGRf030 (Zino looking at the fall), by angelos ka, on Flickr

..

EGRf041 (Zino with oliander and food in her bag), by angelos ka, on Flickr Exploring Ryakas: the falls at the third large pool

..

Exploring Ryakas: girl and olianders Exploring Ryakas: girl and oliander flowers
.
.
Exploring Ryakas: running on flat rock surface Ikarian Ridge Walk Dec 18 14, by angelos ka, on Flickr
.
.
..
Ikarian Ridge Walk Dec 18 15, by angelos ka, on Flickr
..

Ikarian Ridge Walk Dec 18 16, by angelos ka, on Flickr

.

The making of 'These Mountains Are for Dancing'

..

.Photo source:
.
.Πως περάσαμε στο Μονοπάτι των Ξωτικών Φωτογραφίες από τον 3ο Γύρο της Ανατολικής Μεσαριάς Πως περάσαμε στον Κύκλο της ανατολικής Μεσαριάς Οι χειμωνιάτικοι καταρράκτες του μικρού Ναναζόνιου Φωτογραφίες από τον Γύρο των Ραχών Τι κάναμε στου Ρυάκα και τι σημαίνει αυτό για σας Ikarian Ridge Walk Dec 18 2014, a set on Flickr These Mountains Are For Dancing .
.
.

6 Σχόλια

Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν


.

 

lol cow girl nanaΓεια σας
Είναι ένας καλός Φλεβάρης κι εγώ συνεχίζω να νιώθω δοτική, γεμάτη ευγνωμοσύνη για τούτο το νησί. Έλεγα πως ήταν ώρα να δημοσίεHiking around Radi forest Ikaria - Google mapυα κάτι πρακτικό όπως ας πούμε έναν καινούριο ψηφιακό χάρτη, π.χ. σαν αυτόν εδώ, όμως μαθαίνω ότι η έρευνα πεδίου δεν έχει τελειώσει ακόμα.
  Περιμένοντας, και μιας και έχω μεγάλη όρεξη να δημοσιεύσω κάτι, διάλεξα ένα άρθρο που έγραψε για το ikariamag μια γερμανίδα που ονομάζεται Birgit Urban η οποία προτΤης Birgit Urban στο ikariamag: 'Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν'ιμά να επισκέπτεται την Ικαρία το χειμώνα. Το αναδημοσιεύω γιατί είναι ένα κείμενο που με εκφράζει κι απ’ όσο ξέρω εκφράζει τη σκέψη και τη στάση πολλών ανθρώπων σαν κι εμένα που έχουν επιλέξει να ζουν μόνιμα στο νησί.
  Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου, το ίδιο και για τις εμβόλιμες εικόνες είμαι υπεύθυνη εγώ. Παραπέμπουν σε σχετικές αναρτήσεις στο μπλογκ μου ή της Ελένης σχετικές με – ναι; να το πω; – τον επαναποικισμό της Ικαρίας. 
^^’
.

Τα σέβη μου σ’εκείνους που επιμένουν

Στο μπλογκ της Ελένης: 'Σε Δίλημμα'

«Έχετε μάλλον βρεθεί σε παρόμοια θέση: Χριστούγεννα, η οικογένεια και οι φίλοι συγκεντρώνονται και όλοι προσπαθείτε να ενημερωθείτε για τα νέα των δικών σας, γύρω από το γιορταστικό τραπέζι.
Φέτος βρέθηκα αντιμέτωπη (σημ. στη Γερμανία) με πολλές περίεργες και «ελαφρώς ειρωνικές» ερωτήσεις: «Γειά σου Μπίργκιτ, πώς πάει η ελληνική σου περιπέτεια; Εξακολουθείς να ταξιδεύεις σ ’αυτό το  μακρινό νησί – θύμισέ μου το όνομά του γιατί το ξέχασα – Δεν έχεις βαρεθεί να πηγαίνεις πάντα στο ίδιο μέρος και να βλέπεις τα ίδια πρόσωπα; Τι στο καλό κάνεις εκεί όλη την ημέρα;»»

In Eleni's blog: 'Qua poena dunc? Deportatio ad isolam!'

«Πώς να απαντήσω; Πώς να βάλω τις εμπειρίες μου σ ’ένα σπιρτόκουτο; Πρώτον: το όνομα του νησιού είναι Ικαρία και, όχι δεν βαριέμαι να πηγαίνω εκεί συχνά. Τι κάνω; Είναι απλό: Γνωρίζω – και με γνωρίζουν διάφοροι άνθρωποι και, αν και τα ελληνικά μου είναι ακόμα φτωχά, μαθαίνω κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον:
Υπάρχει μια αυξανόμενη ομάδα ανθρώπων, γύρω στα 30 με 50 χρονών, που έχουν διαλέξει το νησί για μόνιμο τόπο κατοικίας και προσπαθούν να το αναπτύξουν.  Καταλαβαίνω ότι προέρχονται από διάφορες κοινωνικές κατηγορίες και έχουν ποικίλα κίνητρα.  Άλλοι κατάγονται από το νησί και ζούσαν κάπου μακριά ώσπου κάποια στιγμή στη ζωή τους αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω στις ρίζες τους.  Υπάρχουν κι άλλοι, που διάλεξαν την Ικαρία για να μείνουν μόνιμα, αν και δεν είναι Ικαριώτες.»

In Eleni's blog: 'Rediscover The Countryside'

«Φαίνεται ότι αυτοί οι διαφορετικοί άνθρωποι συμφωνούν σε κάτι βασικό:
Η Ικαρία τούς προσφέρει μια ευκαιρία να ζήσουν μια ζωή που επικεντρώνεται στις βασικές τους ανάγκες, ισορροπημένη, ακολουθώντας το ρυθμό της φύσης και με λιγότερο στρες. Όμως, ας μη κάνουμε το λάθος να χαρακτηρίσουμε αυτή την επιλογή ρομαντισμό ή αφέλεια. Τα άτομα που γνωρίζω εργάζονται σκληρά, γιατί η Ικαρία δεν προσφέρει αυτή την καλή ζωή αβασάνιστα.»

In Eleni's blog: 'φree αssoσiation'

«Υπάρχουν μερικοί που ασχολούνται με τον τουρισμό και προσπαθούν να τον αναπτύξουν με διάφορους τρόπους, όπως π.χ. οργανώνοντας περιπάτους, που δείχνουν με διαφορετική οπτική τα κρυφά διαμάντια του νησιού, όπως τους αμπελώνες του, όπου μπορεί κάποιος να δοκιμάσει ένα εξαιρετικής ποιότητας ντόπιο κρασί. Άλλοι οργανώνουν περπάτημα στο βουνό, κάτι νέο για μερικούς καλοκαιρινούς τουρίστες, που ξέρουν μόνο τις ηλιόλουστες παραλίες και αγνοούν τις δυνατότητες μιας βόλτας στο εσωτερικό του νησιού ή τις χαρές που προσφέρουν τα πανάρχαια μονοπάτια που πρόσφατα συντηρήθηκαν.»

Στο μπλογκ μου: 'Μετανάστευση ή επανεποικισμός'

«Κάποιοι άλλοι κάνουν ό,τι μπορούν για να κάνουν την Ικαρία έναν παράδεισο της γεύσης, ανοίγοντας μικρά εστιατόρια που προσφέρουν όλο το χρόνο μενού με παραδοσιακές συνταγές.
Κάποιοι άλλοι επικεντρώνονται σε βιολογικές καλλιέργειες, παράγουν εξαιρετικά κρασιά, λαχανικά, φρούτα και μέλι. Τέλος, μερικοί ξεκινούν μικρές επιχειρήσεις για την παραγωγή και πώληση καλλυντικών, κεραμικών κλπ. Όταν απαριθμώ όλες αυτές τις δραστηριότητες, βλέπω τα πρόσωπα γύρω από το τραπέζι μου να εκφράζουν τον θαυμασμό τους. Δραστηριότητες, που θεωρούνται «συνηθισμένες» στη Βόρεια Ευρώπη παίρνουν μια διαφορετική προοπτική σε μια χώρα που έχει «στεγνώσει» από την οικονομική κρίση. Έτσι, με ακούνε πιο προσεκτικά όταν τους αποκαλύπτω τα υπόλοιπα ευρήματά μου.»

Στο μπλογκ μου: 'Αντίο Αθήνα'

  «Η Ικαρία μοιάζει σαν το κουτί των θησαυρών για τα δημιουργικά άτομα.
Συγκεντρώνει έναν μεγάλο αριθμό κινηματογραφιστών, φωτογράφων και ζωγράφων, οι οποίοι εμπνέονται από την ατμόσφαιρα του νησιού και προσπαθούν να τη συλλάβουν ο καθένας με τον τρόπο του. Συναντάει επίσης κάποιος φιλοσόφους και συγγραφείς, που βρίσκουν τη δημιουργική τους έμπνευση στις ακτές της Ικαρίας. Υπάρχουν ηθοποιοί, χορευτές και μουσικοί, που ανακαλύπτουν μεγάλη ποικιλία γεγονότων στις ιστορίες που αφηγούνται οι γέροντες του νησιού και μπορούν να τις εξερευνήσουν και να τις προσαρμόσουν για το μοντέρνο κοινό.»

Στο μπλογκ μου: 'Freelander'

  «Απ’ όσο μπορώ να καταλάβω, αυτές οι καλλιτεχνικές παρουσιάσεις στοχεύουν στο να αποκαλύψουν και να συντηρήσουν την αυθεντικότητα, την ομορφιά και την μοναδικότητα του νησιού και όχι να τα εκμεταλλευτούν για ποταπούς διαφημιστικούς λόγους.»

Στο μπλογκ μου: 'Τι πιστεύουμε'

«Πριν οι φίλοι γύρω από το τραπέζι μου παρακουραστούν από τις Ικαριώτικες ιστορίες μου, μπορώ να χωρέσω το 2015 μου σε μια φράση: σ’ ένα μακρινό νησί – που τ’ όνομά του δύσκολα το θυμούνται όσοι δεν το γνωρίζουν – μου έτυχε να γνωρίσω μερικούς ανθρώπους, που τους σέβομαι εξαιρετικά, επειδή σε μια περίοδο κρίσης και ενώ είναι εκτεθειμένοι στα αποτελέσματα μιας εξαιρετικά αυστηρής πολιτικής λιτότητας, προσπαθούν να παραμείνουν στο νησί, πιστοί στις ιδέες και τις αποφάσεις τους.»

«Τους εύχομαι τα καλύτερα για το 2016!»

Birgit Urban, για το ikariamag, 01/02/2016

.

.

Αγαπητή Μπίρκιτ, τα σέβη μας.
Καμιά φορά οι ξένοι βλέπουν πιο καθαρά απ’τους φίλους
. Γι’ αυτό σ’ευχαριστούμε. Δεν χρειαζόταν να γράψεις όλ’ αυτά. Δεν ξέρω για τους Γερμανούς, αλλά για μας, θέλω να ξέρεις, μόνο που έρχεσαι χειμώνα στη Νικαριά, είσαι πολύ εντάξει. 🙂

Ήμεσσαν πολλοί ψυχεροί ελόου μας…

In Eleni's blog: 'Xenia, the ikarian mountain guide' In Eleni's blog: 'Gathering samphire at the brink of the waves' Στο μπλογκ της Ελένης: 'Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα' In Eleni's blog: 'The day we took over the mountains!'

.
.κτλ., κτλ., κτλ.

.

⭐ ⭐ ⭐
.

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Next post: «Hiking routes by OPS Ikarias in Google maps»

Previous post: «Το 2015 μου στην Ικαρία»

.
 k.

7 Σχόλια

Said to be made by God



~

Είμουν στη θάλασσα σχεδόν όλο το μήνα (τρέλλα, δυστυχία, μεγαλείο).
Δεν θέλω να τη βλέπω πια. Θέλω να βλέπω μόνο προς το βουνό.
Τέτοια τοπία, για παράδειγμα, της στεριάς. Να, για παράδειγμα,
ο «Θεόκτιστος Γιόφυρας», σ’ ένα φαράγγι της Ικαρίας που αγαπώ.

Εκεί που τα παιδιά πήγαν κι άνοιξαν πάλι το μονοπάτι.
Όχι μόνο δεν κυνηγάμε το χρήμα, αλλά όταν είναι για
καλό σκοπό -σκοπό που μας εμπνέει- ξοδεύουμε
αβέρτα και τα λίγα που έχουμε.



~

Natural bridge on the trail by angeloska in Flickr
~


Natural bridge in Eleni's blog  Under the natural bridge in Ikaria  Ravine Moonlight Ikaria in Eleni's blog

   ^^’

.
.
Δευτέρα 30 Νοεμβρίου, 2015
.
.
.
.

6 Σχόλια

Οι χειμωνιάτικοι καταρράκτες του μικρού Ναναζόνιου


.

____

Οι χειμωνιάτικοι καταρράκτες του μικρού Ναναζόνιου

____

https://lh4.googleusercontent.com/-tHGJ4OBEsEg/VLap1vApugI/AAAAAAAAB7Q/HyrU7b5nvX0/s144-no/Angelos.jpg

____

Γεια σας αναγνώστες του μπλογκ του αγριμιού. Είμαι ο Άγγελος από τον Ορειβατικό Πεζοπορικό Σύλλογο Ικαρίας. Για άλλη μία φορά βρίσκομαι εδώ καλεσμένος από την ευγενική οικοδέσποινα για να παρουσιάσω ένα σπουδαίο εποχιακό ποταμό του νησιού μας, τον «μικρό Ναναζόνιο» ή «Βουτσιδέ» όπως τον λένε κανονικά οι ντόπιοι λαοί. 🙂 Ο Ναναζόνιος ή Βουτσιδές λοιπόν πηγάζει από το Δάσος του Ράντη. Αφού διασχίσει τα δασωμένα υψώματα της περιοχής του χωριού «Φραντάτο» ξεχύνεται στην κοιλάδα του Κάμπου και εκβάλλει στη θάλασσα στην ομώνυμη παραλία που βρίσκεται περίπου στη μέση του νησιού. Πολλά είναι τα ενδιαφέροντα που αφορούν αυτόν τον ποταμό που μάλλον είναι ο τρίτος ή τέταρτος σε μέγεθος στην Ικαρία, τόσο από ιστορική, όσο και από περιβαλλοντική και γεωλογική άποψη, ωστόσο εδώ δεν θα γράψουμε διατριβές, αλλά θα δείξουμε μόνο τα αξιοθέατα. Θα κάνουμε μια βόλτα στους καταρράκτες του!

Χάρτης της διαδρομής ^^’

⭐ ⭐ ⭐

. Οι φωτογραφίες που έχουν προστεθεί στον χάρτη προέρχονται από διάφορες χειμωνιάτικες και ανοιξιάτικες εξερευνήσεις που έγιναν σε διάφορες φάσεις από φίλους και φίλες ξεκινώντας το χειμώνα του 2005-6, ενώ η τελευταία έγινε μόλις πριν λίγες μέρες. Έτσι μαζεύτηκε αρκετό υλικό και η οικοδέσποινα ζήτησε τη δημοσίευση του. Όπως μου είπε, δεν ήθελε πια ο Ναναζόνιος να είναι μόνο δικός της. Όμως προσοχή! Αν και η βόλτα από το χωριό του Κάμπου μέχρι τον ποταμό είναι σύντομη, εύκολη και απολαυστική, από εκεί και πέρα η αναρρίχηση στους καταρράκτες παρουσιάζει μεγάλες δυσκολίες και κινδύνους γι’ αυτό και απευθύνεται αποκλειστικά σε έμπειρους ορειβάτες. Όπως θα δείτε σε ορισμένες από τις παρακάτω φωτογραφίες, οι υδατοπτώσεις προσφέρονται για ραπέλ, ενώ οι λίμνες («λιβάδες») είναι καλές για μπάνιο όσο έχει νερό ο ποταμός, δηλαδή μέχρι και τον Μάιο. Πληροφορίες μπορείτε να ζητήσετε, αφού γίνετε μέλος, στο facebook group: «Ορειβάτες Πεζοπόροι Ικαρίας» ή στο facebook page: «Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας».

~*~
Οι καταρράκτες του Βουτσιδέ όπως φαίνονται από τον Κάμπο. Φωτό : Ελένη Ικ. 2006 v shaped ravine in the sun Ο χωματόδρομος στο βάθος της κοιλάδας στην περιοχή Καμίνια Ο σκύλος φύλακας για τα ζώα στην περιοχή Καμίνια Το πέρασμα του ποταμού Σημάδι στο δρόμο για το βουνό The river that almost got my name! The river that almost got my name! Μετά τον ποταμό ο χωματόδρομος συνεχίζεται Μοσχαράκι Παλιά πεζούλια κι ελιές ανάμεσα στους βράχους Βράχοι και ελιές. Στο βάθος η βραχοπλαγιά Η κλίση μεγαλώνει όμως τα πεζούλια και οι ελιές συνεχίζονται Ο πλημμυρισμένος δρόμος Αν δεν βρέξεις τα πόδια σου δεν περνάς ποταμό Μεγάλη λιβάδα στον πλημμυρισμένο δρόμο. Από εδώ αρχίζει η αναρρίχηση για τους καταρράκτες Voutsides waterfalls #2 Voutsides waterfalls #3 Ikaria 056 Γενικά νερά ενώ σκαρφαλώνουμε Κι άλλη μεγάλη λιβάδα ενώ σκαρφαλώνουμε Κι άλλα γενικά νερά Οπτική επαφή με τον καταρράκτη Πεζούλι, σπηλιά, κορίτσι, χαμόγελο Σκαρφαλώνοντας Υδατόπτωση Πεζούλι 1 Πεζούλι 2 (ξεκούραση) Υδατόπτωση (κοντινό) - φωτό Νανά Σκ. 2011 Το βουνό του Κοσκινά όπως φαίνεται από τη βραχοπλαγιά του καταρράκτη Γλυπτοί βράχοι, κορίτσι στα σκούρα, ορίζοντας μπλε Υδατόπτωση (κοντινό) - φωτό Νανά Σκ. 2010 Αγγελολιβάδα (κοντινό) - φωτό Νανά Σκ. 2010 Κάλτσες και μποτάκια Μετά το μπάνιο - φωτό Νανά Σκ. 2009 Λιβάδα σε υψόμετρο - φωτό Νανά Σκ. Απρίλης 2009 near Larisse 4 near Larisse 3 Το εμπόδιο της βραχοπλαγιάς Κορίτσι σε κλοιό από βράχους Πρέπει να σκαρφαλώσεις; Ωχ! Ο κύριος καταρράκτης - φωτό Νανά Σκ. 2008 Τέλος καλό, όλα καλά

____

8 Σχόλια

Αυτά κι αν δεν φαίνονται!..


.
.

 

Παρόλα αυτά, είνεkεί!!!

Μη πεις μετά πως φταίω εγώ, αν δεν τα βρεις

.
Ακόμα και ο χάρτης τα έχει λάθος!

Αν  όμως θέλεις, θα τα βρεις.

(όχι όμως χειμώνα γιατί είναι πολύ επικίνδυνα)

Γεια, τώρα.

Δεν ήμαστε μόνο βόλτες. Έχουμε πολλές δουλειές εδώ.

Εύχομαι σ’ όλους…

Καλό υπόλοιπο γλυκό φθινόπωρο!!!

9 Σχόλια

Ο Άγνωστος Τρίπατος Ράτσος στη Χάλαρη


Μην ενοχλείστε.
Ασχέτως ότι είχα μια μακρινή πλην κρίσιμη ανάμιξη ως scout στα δρώμενα που εμφανίζονται στην καταχώρηση, κι ασχέτως που κολακεύτηκα που ο συντάκτης ακολούθησε τις συμβουλές μου για το format, ασχέτως εντέλει ότι το θέμα αναφέρεται στον περασμένο Ιούνη ενώ τώρα έχουμε αρχές φθινοπώρου, βασικά τούτο δω είναι τεστ στο reblogging από wordpress σε blogpost.
Ευχαριστώ.

Original post:

Ο Άγνωστος Τρίπατος Ράτσος στη Χάλαρη

http://opsikarias.blogspot.gr/


Χαίρετε followers και φίλοι αναγνώστες
 Η σημερινή καταχώρηση είχε προαναγγελθεί στο προηγούμενο που ήταν όλο βουνά. Αυτή εδώ είναι όλο νερά αν και τέτοια εποχή δεν έχει ακόμα βρέξει σταγόνα στα νησιά. Ωστόσο, όπως έγραψε σε σχόλιο στο Φλικρ μια φίλη, “Τι θα φορεθεί την επόμενη άνοιξη βγαίνει στην πασαρέλα το φθινόπωρο της προηγούμενης χρονιάς”. ΄Έτσι λοιπόν αυτή η καταχώρηση είναι για να ξέρετε ποια είναι ‘η τάση’ -καλά να ‘μαστε- την ερχόμενη άνοιξη και νωρίς το καλοκαίρι.
 Η εκδρομή για την ανακάλυψη του ‘Ράτσου’ έγινε στις 12 Ιούνη και δεν ήταν ‘επίσημη εκδρομή του Συλλόγου’ αλλά προέκυψε σαν έμπνευση της στιγμής.Tο είχαμε ξαναπροσπαθήσει χωρίς επιτυχία σε παλιότερη πορεία στην ‘Ανω Χάλαρη’
 
 

κι έτσι και φέτος πάλι συζητάγαμε “είναι καιρός να πάμε”, “πότε θα πάμε;”, ποιοί θα ΄ρθουν”, “ποιός μπορεί;”, “ποιός δεν μπορεί;”, τελικά μια μέρα η Ξένια βρήκε στην πλατεία δυο φίλους της και αντί να κάθονται για καφέ, απλά ξεκίνησαν για τη Χάλαρη.

Κατέβηκαν στο φαράγγι από την είσοδο στον Προφήτη Ηλία (λίγο μετά το Οινοποιείο Αφιανέ) με αρχικό προορισμό τα “Διπόταμα” (ή “Διπλοπόταμα”).

 
 
Το μόνο γνωστό (από προηγούμενη πορεία) ήταν ότι δεν υπήρχε μονοπάτι για τον Ράτσο, αλλά θα έπρεπε αφού έφταναν στα Διπόταμα να σκαρφαλώσουν μέσα στην κοίτη του ποταμού για να φτάσουν στον καταρράκτη. Και η μόνη βοήθεια -η αν θέλετε, “ενθάρρυνση”- ήταν μια πινακίδα (πορτοκαλί βέλος) καρφωμένη σε δέντρο στην αρχή της διαδρομής (δηλαδή, στα Διπόταμα) που δείχνει τη σωστή κατεύθυνση (δεξιά, στον δυτικό παραπόταμο).
 
 
Τέλος πάντων, στην αρχή, περπατώντας στη σηματοδοτημένη διαδρομή από τον Προφήτη Ηλία με πορεία για τα Διπόταμα, πρώτα έφτασαν στο γνωστό καταρράκτη ‘Ραξούνια’ όπου οι φίλοι ενθουσιάστηκαν καταλαβαίνοντας τι τους περιμένει παραπέρα. Οι φωτογραφίες μιλούν.
 
 
 
 
Ωστόσο, πριν κατέβουν στα Διπόταμα, έγινε άλλη μια φιλότιμη προσπάθεια να βρεθεί μονοπάτι απευθείας για το Ράτσο κι έτσι να αποφύγουν το δύσκολο “river trekking”, όμως χωρίς αποτέλεσμα. Οι φωτογραφίες μιλούν.
 
 
Κι έτσι, από τα Διπόταμα και πέρα, άρχισε το “river trekking”.
 
Η απόσταση που έπρεπε να διανυθεί είναι αυτή που φαίνεται με μωβ σημάδια στο ζωγραφιστό χάρτη:
 
 
Δεν είναι μεγάλη όμως στην περιοχή αυτή η Χάλαρη δεν σχηματίζει απλώς τι γνωστές λιβάδες, αλλά κανονικές “βάθρες”, δηλαδή “σκαλιά” γεμάτα νερό που για να προχωρήσει κανείς από το ένα στο άλλο χρειάζεται σκαρφάλωμα, μερικές φορές τύπου “canyoning” αν και -ευτυχώς- όχι τόσο δύσκολο ώστε να χρειάζονται σκοινιά. Ο λόγος που δεν υπάρχουν φωτογραφίες από αυτό το κομμάτι είναι νομίζουμε προφανής.
 
Εντέλει έφτασαν στο Ράτσο.
 
(zoom γενική λήψη που τον αδικεί)
 
Είναι αδύνατον να μη τον ξεχωρίσεις. Είναι ψηλός τρίπατος καταρράκτης και πιο μπροστά του, καθώς ανεβαίνει κανείς, συναντά μια μακρόστενη λίμνη, τη “μακρύστενη”.
 

Ωστόσο, για χάρη των τεχνοφρικιών και καθώς η διαδρομή (πέρα από το βελάκι στην αρχή) δεν πρόκειται να σηματοδοτηθεί αφού ουσιαστικά είναι μέσα στο νερό, θα δώσουμε τις συντεταγμένες στο χάρτη Google:
 


Για τα υπόλοιπα ο φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους. Θα πούμε μόνο για ‘κείνο που δεν φαίνεται καλά στις φωτογραφίες. Καθώς πρόκειται για τρεις αλλεπάλληλες υδατοπτώσεις, τα νερά αναπηδούν παντού μέσα στο μικρό βάραθρο λούζοντας τα πάντα με νέφη σταγονιδίων και ωραίους ιριδισμούς. Εξαιρετικά δροσιστικό ακόμα κι αν κανείς δεν κάνει μπάνιο! Προσθέσετε με τη φαντασία σας λοιπόν αυτό το εφέ στις υπόλοιπες φωτογραφίες:

 
 
 
 
 
 
 
 
Συμπέρασμα: ο Ράτσος άξιζε τον κόπο και ήταν άξιος της φήμης του. Εις το επανιδείν!
Σημειώσεις:
α) η τελευταία φωτογραφική αναφορά που είχαμε από το Ράτσο ήταν όταν φίλοι έκαναν canyoning στηνπεριοχή από το Φράγμα της Χάλαρης μέχρι τα Διπόταμα. Όμως χρόνια μετά, τα καρφιά δεν εντοπίστηκαν. Ποιός ξέρει;

 
β) λόγω του φράγματος αλλά και εξαιτίας της ανομβρίας των καλοκαιριών, ας μην ελπίζει κανείς αναγνώστης ότι θα βρει τον Ράτσο όπως φαίνεται σ’ αυτές τις φωτογραφίες σε μήνες όπως ο Ιούλιος, ο Αύγουστος ή ο Σεπτέμβριος. Το καλοκαίρι αυτό το κομμάτι της Χάλαρης ξεραίνεται τόσο ώστε η περιοχή γίνεται αγνώριστη.
γ) για το χειμώνα δεν το συζητάμε, canyoning και river trekking σε βάθρες πλημμυρισμένες με ορμητικό νερό είναι απολύτως απαγορευτικά.
.
.

4 Σχόλια

3 (+1) Πεζοπορικές Προτάσεις για το Καλοκαίρι στην Ικαρία


 

 

Μια ευγενική προσφορά του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας και εμού του αγριμιού προσωπικά. Βοήθησα να τσεκαριστούν αυτές οι διαδρομές και να συνταχτούν οι τελικές προτάσεις. Χαίρομαι που το αναρτώ. Πάει πολύ καιρός που δεν είχα στο μπλογκ μου κάτι συγκεκριμένο για τεράστια περπατήματα με χάρτες κλπ. Αν πάτε Ικαρία, τις περπατήσετε και βλαστημήσετε, ελάτε να με βρίσετε εδώ. Δεν θα σβήσω τα σχόλιά σας!

∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞

 
Μεγαλώνουμε τις διακοπές μας στην Ικαρία περπατώντας

Λέγεται συχνά ότι ο τουρισμός βουνού ή οικοτουρισμός επιμηκύνει την τουριστική περίοδο. Αυτό είναι σωστό. Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι και για τους ίδιους τους περιπατητές οι μέρες ή οι ώρες που περνάμε στο βουνό «επιμηκύνονται» και εκ των υστέρων φαντάζουν μεγαλύτερες και περισσότερες. Η άμεση συνεχής επαφή με τη φύση, οι εναλλαγές, οι δυσκολίες, η σωματική δραστηριότητα, διευρύνουν την συνείδηση “διαστέλλοντας τον χρόνο”, ενώ το πρωινό ξύπνημα (χωρίς αυτό δυστυχώς δεν νοείται “βουνό”) σε καιρό διακοπών (ειδικά στην Ικαρία), εφόσον πετύχει (βλέπε Συμβουλές), προϊδεάζει ότι όσα θα φέρει η μέρα θα είναι όμορφα και εύκολα, αφού το χειρότερο, δηλαδή το πρωινό ξύπνημα, έχει συμβεί και έχει ξεπεραστεί…
 ☺☻☺☻☺☻☺☻☺

 

Εδώ λοιπόν προτείνουμε Τρεις (+1) Πεζοπορικές Περιπέτειες ειδικά για το καλοκαίρι (δηλ. με μπάνιο στη θάλασσα) οι οποίες, ελπίζουμε, θα δημιουργήσουν την αίσθηση ότι οι φετινές διακοπές “έγιναν μεγαλύτερες”, καλύτερες, πλουσιότερες. Εκτός από τη δυνατότητα μπάνιου, η επιλογή έγινε με κριτήρια: α) τη μεγαλύτερη δυνατή εναλλαγή τοπίων, β) σκιά, δέντρα, νερό, γ) τη δυνατότητα διανυκτέρευσης, και κυριότερα, δ) την καλή σήμανση, αν όχι όλων των διαδρομών, τουλάχιστον σημαντικών τμημάτων τους.

1η Μεγάλη Κυκλική
(Αμμούδια – Μαγγανίτης – Καρκινάγρι – Αμμούδια)
photo
 
(Κλικ στο Flickr για μεγαλύτερη ανάλυση)

 

Ξεκινάμε από το οροπέδιο “Αμμούδια” πάνω από τις Ράχες. Εκεί κάπου (π.χ. στο “Σπιτάκι της Μαμής”) αφήνουμε το αυτοκίνητο (*) και ακολουθούμε το σημαδεμένο μονοπάτι με νότια κατεύθυνση, προς Μαγγανίτη όπου θα φτάσουμε μετά από 3,5 ώρες περίπου. Θα είναι μεσημέρι, οπότε, αν είναι μέρα που έχει καραβάκι για Καρκινάγρι (έχουμε ρωτήσει προηγουμένως το Λιμεναρχείο Αγίου Κηρύκου), κατεβαίνουμε στο λιμανάκι, κάνουμε μια βουτιά στη θάλασσα και επιβιβαζόμαστε. Αν όχι, περνάμε τη μέρα στις ακτές του Μαγγανίτη (μεταξύ Σεϋχελλών και Δάσους), διανυκτερεύουμε και παίρνουμε το καραβάκι για το Καρκινάγρι την επόμενη μέρα.

Φτασμένοι στο Καρκινάγρι, δεν τρώμε βαριά. Η απογευματινή βόλτα στο μονοπάτι για τη Μαύρη είναι must. Ξεκινώντας από τις “Αλυκές”, το παλιό “Μονοπάτι των Φαροφυλάκων” ελίσσεται παραλιακά, όμως δεν φτάνει όπως άλλοτε μέχρι το super highlight της Ικαρίας – το Φάρο του Κάβο Πάπα. Δυστυχώς μετά τη Μαύρη τα περάσματα είναι κλεισμένα με σύρματα.

Η νύχτα θα περάσει στο Καρκινάγρι. Την άλλη μέρα προβλέπεται ανάβαση στον Άγιο Ισίδωρο. Το μονοπάτι αρχίζει λίγο πιο πέρα από τον Άγιο Νικόλαο, στον δρόμο για Τραπάλου. Είναι ένα τσιμεντένιο δρομάκι που ανεβαίνει αριστερά. Προσοχή: Ξεκίνημα πρωί και όχι το μεσημέρι, γιατί η ανηφορική διαδρομή έχει δυτικό προσανατολισμό και ψήνεται στον απογευματινό ήλιο.

Άγιος Ισίδωρος. Φιλόξενο καταφύγιο κάτω από τις κορυφές της Προβατοκεφάλας και της Μέλισσας, όπου αν θέλουμε, μπορούμε να διανυκτερεύσουμε. Ωστόσο, όσοι “τα έχουν βαρεθεί όλα αυτά” μπορούν να πάρουν τον αμαξιτό για τις Ράχες. Εμάς, μας περιμένει η (μερική) διάσχιση της κορυφογραμμής. Το σηματοδοτημένο μονοπάτι ξεκινά έξω από την πόρτα του μοναστηριού και ανεβαίνει σχετικά ομαλά μέχρι τα 1000 μέτρα, διασχίζοντας βραχώδη οροπέδια. Αν έχει σύννεφα κι ομίχλη χρειάζεται προσοχή γιατί προς το νότιο μέρος ανοίγονται βάραθρα. Βαδίζοντας, προσπαθούμε να εντοπίσουμε τις δύο βουνοκορφές. Καθώς οι βορινές πλαγιές τους είναι σχεδόν επίπεδες, τις αναγνωρίζουμε μόνο από τα γνωστά κολονάκια της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού.

Βρισκόμαστε στο “μονοπάτι της οροσειράς” που απλώνεται από άκρη σε άκρη της Ικαρίας (οι ορειβάτες το ονομάζουν Transikarian trail ή Ridge walk) και κατευθυνόμαστε σταθερά ανατολικά μέσα από μια “πετραία έρημο” προς το μεγάλο οροπέδιο “Εριφή” όπου υπάρχει ακόμα βλάστηση (συστάδες πρίνων και κράταιγων). Το μονοπάτι γίνεται χωματόδρομος ο οποίος σε λίγο διασχίζει μια μεγάλη πετρόχτιστη μάντρα. Στο σημείο εκείνο υπάρχει πινακίδα “Προς Σελίνι – Ρυάκα”. Αν υπάρχουν δυνάμεις, αξίζει μια βόλτα μιάμιση ώρας περίπου (πήγαινε-έλα). Αν δεν είναι προχωρημένο καλοκαίρι, ο ψηλός καταρράκτης και η λίμνη μπορεί να έχουν ακόμα νερό.

Από την Εριφή για τα Αμμούδια άλλοι ακολουθούν το δρόμο (“ποδηλατόδρομος…”) και άλλοι τις γιδόστρατες μέσα από ρεικότοπους στο χείλος των γκρεμών. Τέλος διαδρομής. Καλή μας τύχη!

(*) Εννοείται ότι μπορεί κανείς να ανέβει στα Αμμούδια με τα πόδια από τον Χριστό Ραχών, ακολουθώντας τη σήμανση και με οδηγό το χάρτη “Γύρος των Ραχών με τα Πόδια” (εκδ. 2005). Ωστόσο, καλύτερα να πάει κάνεις εκεί πάνω με αυτοκίνητο ή μηχανή για οικονομία χρόνου, ειδικά αν πρέπει να προλάβει το καραβάκι για Καρκινάγρι το μεσημέρι.

2η Μακρά Μονοήμερη
 Ράχες – Περαμεριά – Κάμπος – Εύδηλος
(“Μονοπάτι των Ξωτικών” ή “Μονοπάτι των Δύο Μοναστηριών”)
photo
 
(Κλικ στο Flickr για μεγαλύτερη ανάλυση)

Τυπικά η διαδρομή ξεκινά από την πλατεία του Χριστού Ραχών (πιθανόν εξυπηρετεί κάποιο πρωινό λεωφορείο), αλλά για οικονομία χρόνου μπορεί κανείς να ξεκινήσει από το “Μικρό Φράγμα” στην περιοχή της Μονής Ευαγγελίστριας Μουντέ. Από τον Χριστό στου Μουντέ ο πεζοπόρος ακολουθεί “τα πατουσάκια”, δηλ. το σηματοδοτημένο μονοπάτι “Γύρος των Ραχών με τα Πόδια”. (Αν επιλέξετε “τα πατουσάκια”, επισκεφθείτε οπωσδήποτε τον “Νερόμυλο Σπανέδων” στον Χάρακα ποταμό ο οποίος έχει αναπαλαιωθεί με χρήματα του πανηγυριού του Χριστού.)
Το Μονοπάτι των Ξωτικών είναι μια απ’ τις πολλές προεκτάσεις του Γύρου των Ραχών που δεν περιλαμβάνονται στην παρούσα (ήδη υπό εξάντληση) έκδοση του χάρτη. Ξεκινά στην ανατολική όχθη του κάτω μικρού Φράγματος όπου υπάρχει πινακίδα. Ακολουθούμε προσεκτικά την σήμανση που μας οδηγεί σε αγροτικό δρόμο ο οποίος μετά αρκετή ώρα καταλήγει στους Λαψαχάδες, πάνω από την εκκλησία του Αγίου Μάρκου, σε μια συνοικία,που ονομάζεται “Πλατέδες”. Κόβουμε αριστερά σε ένα δρομάκι και σε λίγο μπαίνουμε λοξά σε μονοπάτι. Είναι μια περιοχή (πιο κάτω από τις “ερήμους των κατσικιών” και πιο πάνω από τους σημερινούς οικισμούς) άλλοτε κατοικημένη και καλλιεργημένη, που τώρα όμως έχει καταληφθεί από πλούσια κι άγρια βλάστηση – εξ ου και το όνομα “Μονοπάτι των Ξωτικών” που της έδωσαν οι πεζοπόροι.

Το μονοπάτι γίνεται δρόμος που γίνεται πάλι μονοπάτι κ.ο.κ. ώσπου φτάνουμε στη Μονή Θεοκτίστης από την ανατολική δασώδη πλευρά πίσω από το χωριό Πηγή. Αφού παρ’ ελπίδα βρούμε και φάμε λουκουμάδες, ξαναπιάνουμε το μονοπάτι που αρχίζει ακριβώς δίπλα στη Θεοσκέπαστη (το γνωστό μανιταροειδή βράχο με το εκκλησάκι), διασχίζουμε ένα ρουμάνι και βγαίνουμε στο δρόμο του χωριού στη θέση “Αγία Ματρόνα”. Το μονοπάτι κατηφορίζει ακριβώς πίσω από το κτίριο του Συνεταιρισμού. Ήταν (και είναι ακόμα) μία υπέροχη πετρόκτιστη ρύμη σκεπασμένη από δρυς (και βάτους…) που μας οδηγεί στην συνοικία Κέρος του Κάμπου και αργότερα στην πλατεία του χωριού. Ξαφνικά τότε η διαδρομή γίνεται “αρχαιολογική” καθώς ανεβαίνει στην ιστορική Αγία Ειρήνη, περνά δίπλα από το Μουσείο και πιο πέρα από “Τα Παλάτια”, δηλ. το Ρωμαϊκό Ωδείο και αργότερα Βυζαντινό διοικητήριο. Βγαίνει στον κεντρικό δρόμο, τον οποίο ακολουθούμε για λίγο μέχρι πριν το γεφύρι όπου στρίβουμε στον χωματόδρομο για την παραλία του Κάμπου. Από κει και πέρα, τυπικά η διαδρομή συνεχίζεται σηματοδοτημένη, ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο (με κάποια “κοψίματα”) μέχρι τον Εύδηλο και τελειώνει στο τελευταίο πορτοκαλί σημαδάκι (“δίπλα στον τηλεφωνικό θάλαμο”) στην κάτω πλατεία μπροστά στη θάλασσα.
Καλή μας τύχη!
3η Μακρά Μονοήμερη
(Λαγκάδα – Προεσπέρα – Νας)
Εύκολη, κατάλληλη για ωτοστοπατζήδες
photo
(Κλικ στο Flickr για μεγαλύτερη ανάλυση)

 

Καλός φίλος με αυτοκίνητο μας ανεβάζει στην Λαγκάδα (*)και μας αφήνει στην ευχή της Παναγίας. Παίρνουμε το δρόμο πίσω από την εκκλησία με κατεύθυνση βορειοανατολική. Μετά την “ποριά” αρχίζει το μονοπάτι για Βρακάδες, το πλησιέστερο κατοικημένο χωριό που δεν απέχει πολύ. Από Βρακάδες βαδίζουμε στον χωματόδρομο για Κουνιάδο και μετά κατηφορίζουμε ομαλά (στο δρόμο πάντα) για Προεσπέρα σε μια ξάερη, δροσερή διαδρομή, με θέα στο Αιγαίο και στο ηλιοβασίλεμα. Κατηφορίζουμε, κατηφορίζουμε, μέχρι τον παραλιακό δρόμο όπου στρίβουμε δεξιά και πάμε για το Να. Τέλος διαδρομής. Καλή μας τύχη!

(*) Ο Άγιος Ισίδωρος δεν απέχει πολύ (σε ευθεία γραμμή) από την Λαγκάδα, ενώ διακρίνεται το ίχνος του παλιού μονοπατιού που, τέμνοντας κάθετα τους δρόμους, συνδέει τις δύο τοποθεσίες. Επομένως, στην 1η Μεγάλη Κυκλική η επιστροφή, αντί να είναι προς τα Αμμούδια, μπορεί να είναι προς Λαγκάδα (προσφέρεται για διανυκτέρευση) και μετά για το Να.

4η Χύμα
Για ανοργάνωτους Και μεθυσμένους
Εκδρομή όποτε θέλουμε

Όταν βρεθούμε, κι όπου βρεθούμε, σε ορεινή περιοχή μακριά απ’ τη θάλασσα (π.χ. μετά από πανηγύρι), σνομπάρουμε το αυτοκίνητο. Σνομπάρουμε επίσης και τις ασφαλτοστρωμένες οδούς και αφηνόμαστε στην μαγεία του χωματόδρομου. Όπου τους βρούμε, τους ακολουθούμε με γενική κι αόριστη κατεύθυνση προς τη θάλασσα. Όλοι συνδέονται μεταξύ τους, οπότε αφού περάσουμε από αυτό οι πεζοπόροι λέμε “πίσω αυλή” (σπίτια, στάνες, χωράφια, σκουπιδότοπους), κάποια στιγμή θα καταλήξουμε στη “θάλαττα – θάλαττα”. Αν κάπου συναντήσουμε πορτοκαλί βουλίτσες, είναι το οργανωμένο δίκτυο μονοπατιών. Τις ακολουθούμε αδίστακτα. Θα είναι σίγουρα μια ενδιαφέρουσα διαδρομή.
Καλή μας τύχη!
Εκδρομή ξεσάλωμα
Συμβουλές:

– Το πρόβλημα του πρωινού ξυπνήματος στις διακοπές αντιμετωπίζεται έχοντας προβλέψει να υπάρχει έτοιμος ή ημι-έτοιμος καφές στο ψυγείο ή δίπλα στο κρεβάτι. Για δύσκολες περιπτώσεις, τοποθετούμε κοντά στο κρεβάτι του υπναρά ένα μπουγιέλο με νερό. (☺☺)

– Απαραίτητα: Θερινός ελαφρύς υπνόσακος, πετσέτα, σακάκι, μακρύ παντελόνι, εντομοαπωθητικό, μποτάκια, μεγάλο χαμόγελο.

– Τα νερά της Ικαρίας γενικώς πίνονται. Παντού πάντως, όπου συμβουλεύουμε για στάση, υπάρχει κανονική πηγή ή δίκτυο με πόσιμο νερό.
– Η Ικαρία δεν είναι μεγάλο νησί και οι αποστάσεις στην πραγματικότητα του χάρτη είναι μικρές. Ωστόσο, διαθέτει εντυπωσιακό ανάγλυφο τόσο στη μεγάλη όσο και στη μικρή κλίμακα, πράγμα το οποίο επιβραδύνει σημαντικά την πεζοπορία.
– Δεν απομακρυνόμαστε από την καθορισμένη διαδρομή χωρίς να ξέρουμε πως θα την ξαναβρούμε.
– Αν έχουμε πρόθεση να διανυκτερεύσουμε π.χ. σε ένα μοναστήρι ή κοντά σε κατοικημένο τόπο δηλώνουμε την παρουσία μας και τις προθέσεις μας σε όποιον ντόπιο δούμε. Εκτός ότι το απαιτεί η ευγένεια, είναι πολύ καθησυχαστικό και για τα δύο μέρη.
– Δεν βιαζόμαστε! Δεν υποκύπτουμε στo “πρέπει να τα δούμε όλα”. Άλλωστε, τι να δούμε; Στην Ικαρία όλα είναι απλά, ωστόσο υπάρχει παντού μια μαγεία την οποία καταστρέφει η βιασύνη.
– Οι χάρτες των εικόνων είναι μόνο ενδεικτικοί για να δοθεί μια οπτική εντύπωση των διαδρομών. Απαραίτητη η παραβολή τους με τους κανονικούς έντυπους γεωγραφικούς χάρτες του νησιού.
– Για συνοδεία και καθοδήγηση απευθυνόμαστε στους επαγγελματίες Οδηγούς Βουνού της Ικαρίας.
– Για μια μεγάλη ποικιλία φωτογραφιών με ετικέτα «μονοπάτια» και «Ικαρία» κλικ στο Flickr
Καλό δρόμο σε όλους!
.
.
.
.
Thurday July 1, 2011
.
Next post: I am immature
.
Previous post: Summer window
.
.

 

2 Σχόλια

Older Posts »