Posts Tagged απειλές

Master Scolopendra keeps my blog safe


.
….
.

.
.
Sometimes there are Scolopendras under the Thorns.
I found this one and asigned it to keep my blog safe.
Until I return.
_ _
photo
_

__agrimi

.
Monday December 6, 2007 – 09:11pm (EET)
.

Comments

(8 total)

Where are you going? Huh?
.
Monday December 6, 2007 – 11:17am (PST)
Thanks god my father knows your sense of humour and has a lot of his own. He saw this and just said «Orea koumbara eheis!»
.
Monday December 6, 2007 – 12:34pm (PST)
bah:)) no going nowhere. Just work + more work. Also looking for seeds of interesting thorns to plant. In 50 years from now I am going to be VERY RICH!
.
Tuesday December 7, 2007 – 09:11pm (EET)
Hmmm…. yes, my dear. Yes. The family doctor suggested that we shouldn’t object you.
.
Wednesday December 8, 2007 – 11:26am (PST)
Don’t worry ‘from_…’. Her family hires me, a diplomated witch-doctor, to look after her on a 24hour basis.
.
Thursday December 9, 2007 – 04:02am (PST)
Now I feel much more relieved!
.
Thursday November 15, 2007 – 05:23am (PST)
Ο_Ο Με τέτοιο φύλακα, δεν θα πειράξει κανείς το blog σου!
.
Sunday March 8, 2009 – 01:41am (EET)
Το πείραξαν! Όμως ο Σκολόπεντρας ξηγήθηκε κι ακόμα τους πονάει.
.
Sunday March 8, 2009 – 08:14pm (EET)

.

Σχολιάστε

Ο Ιστός της Αράχνης!


.
….

.


.
photo
.

«Άμοιρος όποιος πιαστεί στον Ιστό της Αράχνης…
Τίμημα της απροσεξίας του ο θάνατος…
Ένας θάνατος… φριχτός… αργός… απαίσιος!..»

Road Show 1

photo by Nana Agrimi © All rights reserved

Το παραπάνω ήταν η εισαγωγή του ψυχροπολεμικού σήριαλ που άκουγε ο ΑΚΚ στο ραδιόφωνο, αρχές δεκαετίας του 1970. Φαντάζομαι τι βαριά απειλητική φωνή (με echo και reverb –τα εφέ της εποχής) και τι gothic κλασική μουσική θα είχε από πίσω. Τώρα που λένε, «έκλεισε ο κύκλος της μεταπολίτευσης», γιατί δεν ξαναβγάζουν το αρχείο σε CD;

.

Saturday November 16, 2007 – 02:21pm (EET)

Next Post: Simply Arbutus

Previous Post: C’est fou!

.
….

Comments

(7 total)

Δεν το θυμάμαι αυτό. Ο ΑΚΚ φαίνεται ότι είναι παλαιότερος ημερών. Τα μόνα που κάτι μου θυμίζουν είναι «Το σπίτι των ανέμων», το «Μικρή – πικρή μου αγάπη» και το «Foco d’ Amor». Το τελευταίο, για να εξηγούμαι, το θυμάμαι απ’ το ομώνυμο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού. Κι αυτά σαν κορωνίδα στη «Θεία Λένα» και σε μια ακόμη εκπομπή καπάκι με τη Δέσποινα Στυλιανοπούλου με την ατάκα «γεια σας και χαρά σας και το Δεσποινάκι στα όνειρά σας», επί χούντας ακόμη. Αλήθεια, υπάρχουν τα αρχεία; Κι άντε και τα βγάλανε. Σε ποιους θα πουλήσουν; Σε κάτι ιστορικούς, κάποιες λογίστριες, κάτι άλλες τρελές, κοπελούδες, άλιεν… Περιορισμένο κοινό. Ξέρω κι εγώ; Λέει;
Όσο για τις αράχνες, τη δουλειά τους κάνουν…

Saturday November 16, 2007 – 06:15am (PDT)

Λογω δουλειας εχω ακουσει κι εχω δει αντιστοιχα αμερικανικα. Ειναι τρομερα. Δηλαδη, ειναι εντελως αρωστημενα. Πιστευω πως θα επρεπε να ξαναπαιζονται σε μορφη ντοκυμαντερ. Για να γελαμε και να φρονιματιζομαστε (νομιζω υπαρχει τετοιο Ελλ. ρημα, ε;) Οι Αμερικανοι (που αν τους σωζει κατι ειναι ο (αυτο) σαρκασμος, το εχουν κανει και το κανουν συνεχεια αυτο (ευτυχως).

Saturday November 16, 2007 – 11:37am (PDT)

Aν τα συγκρίνεις με την κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα της εποχής έχουν ενδιαφέρον. Με την ίδια λογική μπορεί να κάνει κανείς ολόκληρη μελέτη στηριγμένη στα παλιά Άρλεκιν ή στα περιοδικά που κυκλοφορούσαν στις δεκαετίες ’60 – ’70. Και δε θα αναφερθώ στα «σοβαρά», λ.χ. Ταχυδρόμος, Επίκαιρα κλπ. αλλά τα ευρείας κατανάλωσης, όπως για παράδειγμα το Φαντάζιο με τα φωτορομάντζα του (γίνονταν ανάρπαστα από τους εφήβους τις εποχής, γιατί παρουσίαζαν τη Μόνικα Βίττι με μπικίνι) ή το Ρομάντζο. Το τελευταίο είχε και μια εβδομαδιαία στήλη, που αν θυμάμαι καλά έφερε τον τίτλο «Με το Μαχαίρι, το Στιλέτο ή το Δηλητήριο» και κάθε φορά παρουσίαζε μια ραδιούργα γυναίκα από την ιστορία ή τη λογοτεχνία, βλέπε Λουκρητία Βοργία ή Λαίδη Μάκβεθ, ζωγραφισμένες με μελανά χρώματα (Η ζήλεια έκανε το πρόσωπό της να συσπαστεί κλπ, κλπ)
Κρίμα που όταν πέθανε η μητέρα μου πέταξα στοίβες απ’ αυτά. Μπορεί να γελάει κανείς με τις ώρες, χαζεύοντάς τα.

Saturday November 16, 2007 – 06:46pm (PDT)

(Σιγά-σιγά, ρε παιδιά! Που να σας προλάβω;)
Λοιπόν…
Ήταν το 1970 στη πιο σκοτεινή περίοδο της δικτατορίας και ήμουν 13 χρονών. Ο σταθμός ήταν των Ενόπλων Δυνάμεων, ΥΕΝΕΔ (σήμερα ΝΕΤ) ή όπως το λέγαμε τότε, το «Ενόπλων». Το σήριαλ παιζόταν στις 10 το βράδυ, όχι μόνο γιατί ήταν hardcore gothic, αλλά και για να συμπίπτει με τις Ελληνικές εκπομπές των ξένων ραδιοσταθμών που έκαναν δριμεία κριτική στη Χούντα. Ο πατέρας μου ήταν αριστερός, έτσι το καλό ραδιόφωνο του σαλονιού έπαιζε ή Λονδίνο ή Μόσχα, την ίδια ώρα όμως η γιαγιά μου κι εγώ κλειδωνόμαστε στην κρεβατοκάμαρά της και ακούγαμε κρυφά στο τρανζίστορ τον Ιστό της Αράχνης!
Οι συνταγματάρχες δεν τσιγκουνεύονταν τα λεφτά. Το κατάπτυστο σήριαλ ήταν ότι πιο καλοστημένο έχω ακούσει ποτέ. Ούτε με το Θέατρο στο Ραδιόφωνο συγκρινόταν ούτε με τίποτα. Όσο για την πλοκή… Σφαγές, λεηλασίες, αποπλανήσεις, ξεριζωμοί, εκβιασμοί και (υπονοούμενοι) βιασμοί, πλύσεις εγκεφάλου, παιδομάζωμα. Γενικά το περιεχόμενο ήταν ανάλογο με την συντριπτική εισαγωγή. Υποτίθεται (αν και δεν λεγόταν ανοιχτά) ότι ο Ιστός της Αράχνης ήταν κάτι σαν μυστική οργάνωση ή οργανωμένο σχέδιο για την αποπλάνηση, τη διαφθορά και την καταστροφή των «υγιώς σκεπτόμενων» Ελλήνων πατριωτών.
Θυμάμαι αμυδρά μια κοπέλα που είχε πιαστεί στον Ιστό και είχε βρεθεί στη Βουλγαρία, όπου την εκβίαζαν να προδώσει, να κάνει να δείξει, κι εκείνη έκλαιγε και σπάραζε. Το φριχτό λάθος της ήταν ότι είχε αγαπήσει τον «κακό», ο οποίος, κορίτσια, είχε μια καταπληκτική γοητευτική βαθιά φωνή που ακόμα θυμάμαι. Της έλεγε, θα την παντρευόταν και θα κανόνιζε νοσοκομείο για το άρρωστο αδελφάκι της, αν γυρίζοντας στην Ελλάδα, συνωμοτούσε και πρόδιδε, κλπ. κλπ. Ομολογώ ότι υπήρξαν φορές, ειδικά σε κάποια επεισόδια όπου υπονοούνταν, εκτός από ψυχολογικά και σωματικά βασανιστήρια, το είχα χάψει το παραμύθι.
Θα άξιζε μια γερή γελοιοποίηση σ’ αυτό το τερατούργημα. Θα ήταν πολύ διδακτικό, όπως λέει η Ελένη Ικ. Όμως αποκλείεται αυτό να συμβεί. Πολλοί συντελεστές ζουν και βασιλεύουν, καθώς και ο πολύ γνωστός σεναριογράφος. «Περασμένα – Ξεχασμένα» και δεν με πειράζει καθόλου. Μου φτάνει και μου περισσεύει (και γελάω 2πλά) όταν καμιά φορά βλέπω να κοροϊδεύουν τον σημερινό διάδοχο εκείνου του σεναριογράφου, τον… Παπακαλιάτη!

Sunday November 17, 2007 – 02:44pm (EET)

Συσπάσεις? βασανιστήρια? όμορφες κακές? κακοί με βαθιά ερωτική φωνή? Έλεος! Φτιάχτηκα, μεσημεριάτικα Κυριακής (και έξω ψιχαλίζει). Και λείπει και ο μάστορής μου…

https://i0.wp.com/farm4.static.flickr.com/3371/3514047685_5f807dd18c_b.jpg

-άχου’αχου 😦 😮

Sunday November 17, 2007 – 03:36pm (EET)

Εχετε πλακα που καταφερνετε και συζητατε και ο,τι αλλο εκτος απο το αληθινο νοημα του τιτλου, του αποσπασματος και βεβαια… πανω απ’ όλα της κεντρικης εικονας!!!

Wednesday November 20, 2007 – 11:05am (PST)

🙂

Saturday November 23, 2007 – 01:19pm (EET)

2 Σχόλια

Ο Βασιλιάς της Ερημιάς *


.
….
..
.
.
.
_Ασπάλαθος ο Πρώτος_________
The Thorn of thorns, the King of the Wilderness.

.

.

.
Two meters tall and I can walk (slowly)
underneath!
.
.

.

Prickly bush and scolopendras Ikaria image074 Under cruel prickly bush .

.
.
photo
.
.
.

.

.


Goat’s Beard + Spiny Broom
Tragopogon sp. + Calicotome villosa
Λαγόχορτο / Πηγουνίτα + Ασπάλαθος

http://www.kretakultur.dk

https://i2.wp.com/farm3.staticflickr.com/2004/2516534585_07e7ba632c_m.jpg

.
Thursday October 18, 2007 – 11:59am (EEST)
 
.
Previous Post: I was on a sailing trip
.
.

Comments

(2 total)

Calicotome villosa

Thursday October 18, 2007 – 12:47pm (PDT)

Αγρίμι
«Γεμάτος δρακονόπετρες εί’ τζη καρδιάς σου ο τόπος
και σώχωρο, ως κι α μ-πολεμώ, δε ντόνε κάνω λώπως.
Εις τσι χειρομυλόπετρες τσ’ αγάπης σου όποιος πέσει
ωσά ντο στάρι σάικα τη νιότη ντου θ’ αλέσει.
Σα ντο σακίζι με μασείς, σα ντ’ άγανο με φτύνεις
και σα ντο ξενικόσταρο στα κάρβουνα με ψήνεις.
Δε σου μαζώνω μπλιο καβρούς, δε μπαίνω μπλιο στα ρυάκια,
για δε μου δίδεις ύστερα όξω τα χαχαλάκια.
Χόντρος στο δώμα εγίνηκα, μικιό μου κορακάλι,
κι έρχεσαι και με καταλείς ψιχάλι γ-καί ψιχάλι.
Του μούρνου τη λερωματέ, το στίμμα τω βατσίνω
μ’ άφηκεν η γι-αγάπη σου, μα δε θα τα ξεπλύνω.
Σαν απού πιάνει το λαγό το τέλι στο ποράλι,
επιάστηκ’ απού το λαιμό στη μπίζηλή σου αγκάλη.
Ασπάλαθος την άνοιξη φορεί χρυσό ν-τακίμι
να σε μερώσω θέλει εγώ κι ας διάχνεις σα ντ’ αγρίμι.»

____________________

Κοντυλιές του παπά Στεφανή
Από ένα δίσκο σκληροπηρυνικής (σαν κι εσένα) Κρητικής μουσικής
που λέγεται… «Αγρίμι και Κοράσο» (!!!!)

Friday October 19, 2007 – 01:16pm (EEST)

.
….

Σχολιάστε

Ikaria actually (August 2007)


.
….
.
.,,,

.

Εγώ (toagrimi) ερασιτέχνης blogger, αναδημοσιεύω άρθρο μιας Καριωτίνας, επαγγελματίας δημοσιογράφου, της Νταϊάνας Κόχυλα – «ΤΑ ΝΕΑ» (17 Αυγούστου 2007) Ναι, έτσι είναι, ρε γμτ. Ευτυχώς όχι σε μας, αλλά πιο πέρα στις Ράχες, ναι έτσι είναι τα πράγματα. Καημένε αγγελούκο… Πρόσεξε μη σε πατήσουν (από τη μία μεριά) τα Hummer και (από την άλλη μεριά) οι χούλιγκανς γκρούβαλοι. Είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Όμως κι αυτό θα περάσει. Κάνε υπομονή. Σε λίγες μέρες θα έχουμε συνάντηση. Καλή ιδέα το μπριάμ, έτσι;

μπριαμ στη γαστρα

_______________________________

Φάγαμε… «Στου Τσουρή»
Καθώς το γράφω αυτό, ζούμε στην Ικαρία τη μεγαλύτερη αύξηση τουρισμού που έχει περάσει ποτέ το νησί. Τόση που τον Δεκαπενταύγουστο, κάτι τουρίστες έστησαν τη σκηνή τους στο μπαλκόνι ενός φίλου στον κεντρικό δρόμο του Χριστού, μέχρι φυσικά να τους διώξει. Υποδομή για τόσο κόσμο δεν υπάρχει ακόμα στο νησί· το νερό είναι τεράστιο θέμα και πρόβλημα, οι παραλίες και τα μονοπάτια, τουλάχιστον κοντά στο κέντρο των Ραχών, το πιο τουριστικό μέρος του νησιού, έχουν καταβρωμίσει από σκουπίδια (είναι αξιοσημείωτο πόση Coca Cola, σουβλάκια και παγωτά καταναλώνει ο κόσμος, κρίνοντας από αυτά που πετάνε παντού και εξίσου αξιοσημείωτο, που δεν έχουν βάλει οι δήμοι ανθρώπους να καθαρίζουν, ενώ οι ανεγκέφαλοι ακόμα καίνε τα σκουπίδια στις χωματερές με αποτέλεσμα να μυρίζει πλαστικίλα η περιοχή του Εύδηλου). Οι στενοί δρόμοι, αυτοί που είναι στρωμένοι αλλά και οι χωματόδρομοι, γέμισαν Cayenne, Ηummer και Jeep, τα οποία δεν χωράνε και οδηγούνται από πρωτευουσιάνους που νομίζουν ότι βρίσκονται στην εθνική οδό  (μέχρι να πέσουν από κανένα γκρεμό, όπως έγινε εδώ κοντά χθες το βράδυ). Μέχρι ρέιβ πάρτι (δύο, παρακαλώ) έχουν γίνει φέτος .
.
Hummer in Ikaria!

Με τέτοια αύξηση λοιπόν, κάπου πρέπει να φάει όλος αυτός ο κόσμος. Η ντόπια κουζίνα είναι απλή και σχετικά φτωχιά. Ο φίλος και συνάδελφος Η. Μαμαλάκης έκανε πάλι μοδάτο το κολοκάσι και χθες κάποιος με ρώτησε για μια καντίνα εδώ, στα πέριξ των Ραχών, για την οποία άκουσε ότι το μαγειρεύει.
Εγώ όταν δεν τρώω στην αυλή μου πηγαίνω σε τρία- τέσσερα εστιατόρια, είτε για ντόπια πιάτα, όπως τα πιτάκια με μάραθο (τον μαζεύουν την άνοιξη και τον βάζουν στην ψύξη) είτε για ψάρι (τον Αύγουστο είναι δυσεύρετο). Το κατσικάκι, κλασική τροφή στο νησί, το αποφεύγω διότι αυτά που είναι «ελευθέρας βοσκής» απογυμνώνουν τη χλωρίδα των βουνών που κατοικούνται ανεξέλεγκτα (30.000 μάλιστα) για τη βαμβακόπιτα (υποπροϊόν του πιο ραντισμένου και γενετικώς μεταλλαγμένου φυτού της Ελλάδας), με την οποία ταΐζονται από τους «βοσκούς». Είτε αυτό είτε βόσκουν κυριολεκτικά κάτω από το σύννεφο των χωματερών.
Γνωρίζω ότι ίσως το παράκανα στην εισαγωγή μου για να παρουσιάσω ένα απλό ταβερνείο στην άλλη πλευρά του νησιού, στην πρωτεύουσα μάλιστα, όπου πάμε για να ησυχάσουμε στις δύσκολες ημέρες του Αυγούστου. Μιλώ για το εστιατόριο του Τσουρή πάνω στον κύριο δρόμο του Αγ. Κηρύκου, με τραπέζια που βλέπουν το γραφικό λιμάνι και με μαγειρική που είναι απλή, σπιτική, αλλά και που καμιά φορά εκπλήσσει.


Μέχρι αστακό έχουμε φάει εδώ, όταν υπάρχει (τα «κόκκινα» βράχια της Ικαρίας έχουν πολύ αστακό, μέχρι και «αμερικάνους» όπως αποκαλούν τον αστακό Ατλαντικού ο οποίος έφτασε εδώ από το σχέδιο Μάρσαλ!). Τα λαδερά του καλοκαιριού, από μελιτζάνες μέχρι φασολάκια, είναι όλα εξαιρετικά νόστιμα. Το χταπόδι κρασάτο που δοκιμάσαμε πρόσφατα είναι πλούσιο πιάτο με μεγάλο χταπόδι, το οποίο «συμβιβάζεται» δίπλα σε μια χούφτα σπιτικές τηγανητές πατάτες. Τα γεμιστά έχουν γεύση μαμαδίστικη. Το μπριαμ- κατσαρόλας και όχι φούρνου- είναι όσο λαδερό χρειάζεται για να βουτήξεις μπόλικο ψωμί. Το κύριο χάρισμα του Τσουρή όμως είναι η τοποθεσία, μέσα στην κωμόπολη του Αγ. Κηρύκου. Δροσισμένο από τη θάλασσα, χωρίς καμιά βαβούρα τουριστική, είναι μαγαζί όπου ο ιδιοκτήτης γνωρίζει την πελατεία του και ως εκ τούτου προσέχει τι θα σερβίρει.

«Στου Τσουρή», Άγιος Κήρυκος Ικαρίας
.

.

Saturday August 18, 2007 – 11:31pm (EEST)

Next Post: iT’s gOt To rAin nOw!

Previous Post: The Ikarian Dance actually

.

Comments

(4 total)

.

Καλά τα λέει η Νταϊάνα. Αλλά εντάξει, δεν συμβαίνει και κάτι τρομερό. Η Ικαρία, το πιο άσημο από τα μεγαλούτσικα νησιά, έγινε της μόδας. Το ίδιο «έπαθε» και η Λήμνος, απ’ ότι μαθαίνω. Δεν είναι αναγκαστικά κάτι κακό. Εξάλλου, το θέλαμε κι εμείς λίγο. Αύγουστος είναι και θα περάσει.
Ελπίζω ότι γενικά θα μείνει κάτι καλό απ’ όλα αυτά. Θέλω να πω ότι θα αρχίσουν κάποιοι να ψάχνουν στα σοβαρά λύσεις για τα σκουπίδια, για το κάμπινγκ, για τα κατσίκια, για το νερό κτλ. –για τη περίφημη «διαχείριση» που λέμε και ξαναλέμε.
Γενικά πάντως έχουμε καλό κόσμο. Καλό νέο κόσμο που βρίσκει τρόπους και περνάει καλά. Όλο παρέες και βόλτες, συζητήσεις και γέλια ακούω και βλέπω. Για τα Hummer και τους χούλιγκανς/γκρούβαλους, οκ όπου υπάρχει κόσμος, υπάρχουν κι αυτά. Κανείς δεν δίνει σημασία.
Όταν χιονίσει και μαυρίσει ο ουρανός τον Γενάρη, όλα αυτά θα φαίνονται σαν ιστορίες από άλλο πλανήτη. Δεν είναι «παίξε-γέλασε» η Ικαρία να είναι «της μόδας» έτσι απλά.
Κι αν θες και κάτι άλλο, άκου: αφού η Ελένη δεν ταράχτηκε, δεν σφίχτηκε και δεν έπαθε πονοκέφαλο να φέρει βροχή κι ανεμοζάλη, τότε όλα είναι εντάξει. Μάλλον «λαμβάνει» καλά vibrations.υ.γ. 1: Έχει πολύ ωραία κορίτσια, Τα αγόρια πως τα βλέπεις;
υ.γ. 2: συνάντηση; Ωχ ναι, έχουμε συνάντηση. Ελπίζω να τα κάνετε όλα εσείς γιατί εγώ είμαι ένα όρθιο πτώμα. Μπριάμ ναι. Με φέτα ή καθούρα, οκ.
Sunday August 19, 2007 – 10:22pm (EEST)
I agree with AKK. I don’t think there is anything wrong -on principle- with a place becoming popular and fashionable. Ikaria deserves it and moreover it has something to teach. After all it’s for only August, isn’t it? I don’t feel at all «the tension» which is responsible for *my headaches* and I won’t ~make rain and gale~ righ now (we are fixing the roof :lol). It’s good that wE aRE nOT aLoNE!!! They are aliens, but what do you want? I was an alien once, wasn’t I? The same goes for you ~nan. If you weren’t an alien… ha ha!
Monday August 20, 2007 – 05:23am (PDT)
Με κάλεσαν σε ένα από τα rave parties και να ομολογήσω την αμαρτία μου …κολακεύτηκα! Έχω πατήσει τα 30!.. Απέφυγα τη πρόκληση γιατί ευτυχώς είχα babysitting το Σιδεράκι.
Θα με λιθοβολήσετε; Παρακαλώ όχι. Τα άκουσα ήδη από τον Θωμά και παίξαμε και 2-3 μπάτσες. Αυτός (και όχι εγώ) λέει πως παίζουν πολύ όμορφα αγόρια τριγύρω. Γι’ αυτό. Εγώ όμως έχω μάτια μόνο για τον (…)
Monday August 20, 2007 – 11:07pm (EEST)
😀 😀 😀
Το έχω ξαναγράψει ότι έχεις και μας κρύβεις πολλά !!!
Tuesday August 21, 2007 – 06:01pm (EEST)
.

Σχολιάστε

THREATS XVII (common)


.
….
.

The common wasp (Vespula vulgaris)

Σφήκα η Κοινή (η ‘Φαηδόνα’ της Ικαρίας)

__________________________________

.
Μέχρι να γράψω τα δικά μου επί του τσιμπητικού αυτού θέματος επί του οποίου θέλω να πιστεύω πως είμαι ειδική γιατί πέφτω πολλές φορές πάνω σε φωλιές καθώς τριγυρνώ στους αγριότοπους της Ικαρίας, διαβάστε τη Wikipedia.
Until I write my own stuff about this stinging subject on which I call myself an expert because I often stumble on their nest as I rumble in the wilderness of Ikaria, you can read the Wikipedia.
__________________________________
.
.
The common wasp (Vespula vulgaris) is a wasp found in much of the Northern Hemisphere, and introduced to Australia and New Zealand. It is a eusocial vespid, which builds its grey paper nest underground, often using an abandoned mammal hole as a start for the site, which is then enlarged by the workers. The foundress queen may also select a hollow tree, wall cavity, or rock crevice for a nest site.
.
.

Θηριώδης σφηκοφωλιά μέσα σε παλιό ξυλόφουρνο σε σπίτι στην Ικαρία

.

.

Saturday July 21, 2007 – 09:47pm (EEST)

.

Comments

(5 total)

Ξέρω μια γυναίκα εδώ που είναι τόσο «καλή» που την παρανομάζουν «φαηδόνα». Πήγαινα να κουρευτώ και χωρίς καλά-καλά να με ξέρει, γύρισε καιμου είπε, «Καλά τι να το κάνεις το κούρεμα εσύ; Δεν κοιτάς τα χάλια σου! Το κούρεμα σου ΄λειπε»

Ι know a woman here who is so «nice» that they call her «the wasp». Once I met her on my way to the barber’s. We hardly know each other. Yet she turned and told me, «Hey, what do you need a haircut for? Don’t you see you are total wreck? A haircut won’t save you.»

Sunday July 22, 2007 – 10:08pm (EEST)

.

Now she wasn’t all wrong about you that «wasp» -:lol:-
Νανούλι κι εσυ φαίνεσαι επικίνδυνο και βουίζουμε κα μαλώνουμε και μετά …υποχωρείς. Έτσι δεν λες πως κάνει η σφήκα; Μόνο που εγώ είμαι ταυρίνα και δεν ξέρω υποχώρηση. Δεν έχω ιδέα τι είναι αυτό και πως γίνεται. Πόσο λυπάμαι.

Monday July 23, 2007 – 12:59pm (PDT)

.

esytoagrimi για δες και αυτό!!!

The Nest

Sunday August 26, 2007 – 06:04pm (EEST)

.

αδεσποτούλι, μόλις φθινοπωριάσει θα αφιερώσω πολλά blog entries στα μαμούνια που φωτογράφισες στην Ικαρία. Το έχω υπόψη μου και σ’΄ευχαριστώ!

Wednesday August 29, 2007 – 07:28pm (EEST)

.

Comments (1)

THREATS XVI (uncommon)


.
….
.

The person who took this photo in Ikaria, says it’s a monster -guardian of the beach. Ego to Agrimi say it isn’t. I say IT used to be an old truck that after many years, many hard drives and loads was left by its master to rot in a field. Maybe it was this one:

Ikaria 234

Some day it got angry. It sucked strength from the stones and the earth and became
A TRANSFORMER!!!
photo
Or is it a natural Gargoyle?

This transformer is a
Destroyer
votes 2
Protector
votes 5
Check out More suspicious rocks
i graniti di Ikaria by languana On the tracks of a wild girl # 2 by angeloska 2011_DSC1929 by 2Lauran Sunset Rock by Tragopodaros

Ikaria 257 by isl_gr (away on an odyssey) Ikaria 219 by isl_gr (away on an odyssey) Shades 2 by onirorama Petrosaurus acanthofera speleodytes by angeloska

Ινδοί by Karl Hauser nas by Paul  Lewis Boys like to climb - Στα αγόρια αρέσει να σκαρφαλώνουν by angeloska rock form by Houndsworth

Dare Play with them!
.

Comments

(9 total)

Ψήφισα protector. Εσυτοαγριμι που γυρίζεις στα πιο απίθανα μέρη, ξέρεις που είναι αυτό το γλυπτό;
Monday July 16, 2007 – 12:13am (EEST)
Εγώ ψήφισα destroyer γιατί το «πάει» για εκδίκηση που το αφήσανε «έτσι»… 🙂 Όντως που βρίσκεται?
Monday July 16, 2007 – 12:31am (EEST)
Εγώ ψήφισα protector. Το καημένο το gargoyle, πρώην car. Για να μας υπηρετεί το φτιάξαμε. Το συγκεκριμένο, άμα ανοίξεις το λινκ, θα δεις ότι κουβάλαγε λεμονάδες. Τόση γλύκα! Και αθώα ξινίλα μαζί. Λίγη ευλογία θα πέρασε και σ’ αυτό το άθλιο mercedes. Κάτι θα κατάλαβε. Δεν θα ‘γινε «κακό». Εγώ πάντως εκεί που το είδα ήταν καλό. Λίγο χαζό, αλλά καλό σίγουρα.
Είναι κάπου σ’ ένα σημείο στην απίστευτη ακτή ανάμεσα Θέρμα και Φάρο.

Ο καινούριος δρόμος που πάει για αεροδρόμιο; Ε, εκεί από κάτω κάπου. Σ’ εκείνες τις παραλίες.
Tuesday July 17, 2007 – 03:19pm (EEST)
τη πρώτη χρονιά που σε γνώρισα αυτό ήταν; Το gargoyle, πρωην car θα ηταν τρομερο θεμα/φοντο για φωτογραφιση. Για να δουμε τι θα κανουν οι φωτογραφοι της Ικαριας φετος. Ελπιζω οχι αλλες mass φωτος με το eklisaki στο gialiskari, ελπιζω.
Γι αφτο ψηφισα protector. Αυτα τα πραγματα κανουν τη διαφορα και συνιστουν το «στιγμα του χωρου» (κλαπ-κλαπ-κλαπ, χειροκροταω τον εαφτο μου γι αφτο που εγραψα, κι ετσι σας απαλασω απο τον κοπο/υποχρεοση να το κανετε εσεις)
Tuesday July 17, 2007 – 01:27pm (PDT)
Ρε σείς!Πως γίνεται να ψήφισα μόνο εγώ destroyer και είμαστε 2-2? Πλάκα μας κάνει το gargoyle?hahahahaha!!!
Wednesday July 18, 2007 – 01:32am (EEST)
Ναι κι εγώ χρειάστηκε να ψηφίσω 2 φορές γιατί την πρώτη φορά δεν έπιασε. Μάλλον το gargoyle δεν θέλει να του βάλουμε ταμπέλα. Εϊναι καριώτικο αυτό το gargoyle. Είναι φλου.
Wednesday July 18, 2007 – 06:51pm (EEST)
Sam agrees that the rock does indeed seem to be a transformer. Asked whether it is a destroyer or protector, he says it is a des-prector. We watched the film trailer, and Sam says that he is not going to watch that film yet!
Monday July 23, 2007 – 11:10am (CEST)
Sam is right. As the others above have pointed out already, this transformer is disoriented or lost sense of purpose and can’t make up its mind. Maybe it will never will. With that imagination Sam has, he shouldn’t see the film, but he must definitively visit Ikaria one day…
Wednesday July 25, 2007 – 11:12pm (EEST)
.

Σχολιάστε

THREATS Χ – ΑΠΕΙΛΕΣ Χ


.
….
.
.

.

This is Master Natrix Natrixthe watersnake. The beautiful Latin name which reminds of names for submarines or jet planes or missiles, fits him perfectly. Master Natrix swims like a torpedo. If you are not a frog, don’t be afraid of him. He doesn’t have poison. He simply doesn’t need it. Though I know this very well, yet many times I have freaked out while dipping in a calm pool when I saw Master Natrix blast off across from one side to the other. They tell me that I should slam on the surface of water and the snake would make a U turn on the spot and hide away.

.

Natrix natrix

.

Link to: Always back to angels’ pools in spring.But I was never able to do that. All the 3 times I saw Master Natrix, I screamed and jumped out of the water. It is harmless, nevertheless. It’s like a torpedo without a load or an arrow without a sharp point. And it never aims on humans. Yet, it’s freakish. The fear of snakes is very deep inside us.

Natrix natrix 

Στην Ικαρία διηγούνται κάτι μυστήριες ιστορίες για κάποια πλάσματα που ζουν στους ποταμούς και είναι, λέει, επικίνδυνα. Τα ονομάζουν «μολόπια» και δαγκώνουν, λένε, πολύ άσχημα. Πολλές φορές ρωτήσαμε μήπως εννοούν τα νερόφιδα ή μήπως, ας πούμε, τα χέλια ή τα μεγάλα καβούρια; Κανείς δεν ήταν σίγουρος να μας πει τι ακριβώς. Ρωτήσαμε κάποιους πιο διαβασμένους και μας είπαν ότι τα «μολόπια» είναι θρύλος. Μπορεί να είναι οτιδήποτε. Πρόκειται για πλάσματα μεταξύ πραγματικού και φανταστικού. Ίσως ήταν κάτι για να τρομάζουν τα μικρότερα παιδιά για να μην ακολουθούν τα μεγαλύτερα στους ποταμούς. «Μην πας εκεί κάτω γιατί θα σε φάει το μολόπι». Κάτι τέτοιο.
Μετά τη πρώτη φορά πάντως ούτε εγώ ούτε η Ελένη φοβόμαστε. Τα νερόφιδα είναι καλά. ❤

Ικαρία: Στο μονοπάτι των ξωτικών

.
Ikaria 016 by isl_gr Watersnake, Ikaria by sara helene Ikaria 022 by isl_gr
.
.
Sunday June 2, 2007 – 03:06pm (EEST)
Next Post: Simply Greek
.

Comments

(1 total)

bbrrr… 😮
what else to wait? I’v got kids and I’m thinking of leaving the island for some polluted grey city where at least there are no ~thr~ea~ts~ like this!

photo

Tuesday June 4, 2007 – 10:47pm (EEST)

.

Comments (1)

« Newer Posts · Older Posts »