Posts Tagged απειλές

Hiking in Ikaria? Follow the orange dots.


____


__

.
I have a friend fireman (they also do salvage and recovery) who takes pleasure in telling me stories about hikers wounded or lost in impossible places around the island, hikers who were found and saved by the local rescue teams. When, my friend said, the rescuers asked the unfortunate hikers how they got to that place, they took out and showed them standard maps with various trails marked on them.
.
Only that, though the lines on those maps were very convincing, the trails themselves weren’t visible or did not exist at all. The hikers found themselves following abstract lines drawn by somebody on a piece of paper, whereas there was nothing on the ground; no signs, no marks. Just bushes and rocks. And the inevidable and very perplexing goat trails.
.
Cases of lost and distressed hikers are few in Ikaria, however, as more and more maps come about showing -besides motor roads- (…) «hiking trails» (…), I am obliged to warn every hiker of Ikaria to mistrust these publications and to not venture outside the marked paths.
.
A hiking route marked in orange (or other) is a route that takes you somewhere. And most importantly, when you are tired, it’s a route that takes you back home.
.
Notice, for example, in this group of photos the hikers cross jungled forests and steep cliffs one after the other. It’s hot and they often loose they way. But they are young and they are from the island so they don’t care.

But YOU STRANGER don’t ride on the Ikarian cliffs just because a map tells you so. Don’t ride, if you see no marking.
.


.
.

.

.

.

.

.

.

.

.
.
Wednesday December 11, 2011
.
.
.
.

3 Σχόλια

Δεν τα μπορώ αυτά


.
.
https://i2.wp.com/1.bp.blogspot.com/_RdlZBk14ht4/TKLfXxMpVwI/AAAAAAAAAL8/U-xgCcGLK7o/S1600-R/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.bmp
.
.
.
.
Friday November 20, 2011
.
.
Previous post: Plungin’
.
.

5 Σχόλια

Protection against Sun & Bugs


(6 απλές βδομάδες στην Ικαρία - 1 απλή εφεύρεση).
photo
.
Δυο σε Ένα

 

Αντιηλιακό λάδι (φυσικό, χειροποίητο με βάση το ελαιόλαδο) ΚΑΙ Εντομοαπωθητικό διότι το λάδι περιέχει (στην κυριολεξία) φρέσκους βλαστούς Αψιθιάς (ARTEMISIA ABSINTHIUM). Μια προσφορά σε όλους όσους περνούν πολλές ώρες το καλοκαίρι στην ύπαιθρο για δουλειά, άθληση και διασκέδαση από εμένα, την egotoagrimi.

Green Fairy

Στην αρχή μυρίζει λίγο περίεργα (σίγουρα όμως καλυτερα από τη γλυκερή μθρωδιά της σιτρονέλας). Γι’ αυτό να αφήσουμε 2 μέρες τους βλαστούς μέσα στο λάδι να δαμάσουν ώστε να φύγει η πολλή αψιά μυρωδιά. Το μίγμα δουλεύει θαυμαστά κι έτσι μπορούμε να ήμαστε το καλοκαίρι όσο γυμνοί και ακάλυπτοι θέλουμε.

   Γιαάου!
.
.
Saturday July 22, 2011
.
.
Previous post: Agrimi Sum
.
.

4 Σχόλια

ΚΥΚΛΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 1


.
….
 
.

Χαίρετε

Ως χαρακτήρας είμαι αρκετά αυτάρκης και στωική, όμως ως άνθρωπος έχω μια αδυναμία με την λογική και εκνευρίζομαι όταν δεν καταλαβαίνω. Λοιπόν οκ η φάση είναι ότι σε μια έρημη περιοχή της Ικαρίας που ξέρω, η ΔΕΗ Ανανεώσιμες διαμορφώνει (sic) τον χώρο για να κατασκευάσει πρότυπο Υβριδικό Ενεργειακό Πάρκο (συνδυασμός ανεμογεννητριών με υδροστροβίλους) με σκοπό την πλήρη και σταθερή ενεργειακή κάλυψη του νησιού από καθαρούς περιβαλλοντικά, ανανεώσιμους πόρους. Καλά ως εδώ, να μην κουράζω με τεχνικά στοιχεία, το έργο είναι καινοφανές καθ’ ημάς, πολύπλοκο τόσο από θεωρητική, όσο και από πρακτική άποψη και έχει δεχτεί σοβαρή κριτική τόσο από τεχνική όσο και από οικονομική άποψη. Τέλος πάντων, τα έργα προχωρούν και το θέαμα είναι αυτό!

Και αυτό!

Λογικό ήταν να δημιουργηθούν ανησυχίες και να ξεσπάσουν διαμαρτυρίες. Δεν βρίσκετε;

Υβριδικό Ενεργειακό Ικαρίας, Αλήθειες και Μύθοι

Τα μπάζα «έφαγαν» το δάσος.

Παράνομη επιχείρηση κάλυψης της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης

Λογικό είναι να υπάρξει απάντηση που όμως φαίνεται δεν ικανοποίησε κι έτσι τώρα βροντάνε τα μπλογκς, ανησυχίες, καταγγελίες κλπ. Λογικό.

Εκείνο που δεν είναι λογικό είναι ότι η ΔΕΗ Ανανεώσιμες βιάζεται!

Ξέρετε έχω πάει στα Κανάρια νησιά. Αυτή τη στιγμή στη μακρινή νήσο Ελ Χιέρο (άλλοτε σύνορο του γνωστού κόσμου στον Ατλαντικό)

File:Santa Cruz de Tenerife SPOT 1320.jpg

κατασκευάζουν από καιρό το ίδιο ακριβώς πράγμα

El Hierro, natural volcano crater to be upper reservoir

και βρίσκονται στη φάση της ολοκλήρωσης.

Είναι πιλοτικό πρόγραμμα που για το Ελ Χιέρο έχει μια παραπάνω σημασία, την αφαλάτωση, επειδή το νησί δεν έχει καθόλου νερό, μόνο βρόχινο. Άρα έχουν ένα επιπλέον κίνητρο ώστε το έργο τους να λειτουργήσει. Επίσης έχουν έτοιμο κρατήρα σβησμένου ηφαιστείου για λιμνοδεξαμενή, έχουν τις βροχές του Ατλαντικού και τους Trade Winds, έχουν τόσα φυσικά πλεονεκτήματα. Λοιπόν σ’ εμάς εδώ γιατί άραγε η ΔΕΗ, προτού προκαλέσουν τον Ελληνικού στυλ, ανεπανάληπτο μπαζοχαμό (έστω κι αν η περιοχή ήταν κατσικότοπος), δεν περιμένουν να δουν τι θα γίνει στο Ελ Χιέρο που είναι καταλληλότερο για το πείραμα και όπου οι Ισπανοί έχουν ήδη το προβάδισμα; Γιατί το ίδιο πιλοτικό πείραμα πρέπει να γίνει σε δυο μέρη ταυτόχρονα;

Θα μπορούσα να δεχτώ τα πάντα, μπάζα, λάδια, μόλυνση, κοπή 100δων δέντρων, τόνους λάσπης στη θάλασσα, ακόμα (ναι!) και να ξεράνουν τη Χάλαρη (λέμε τώρα…), αν ήξερα ότι στο Ελ Χιέρο το Υβριδικό τους έσωσε και λειτουργεί μερικά κάποια χρόνια. Κι αν βέβαια έβλεπα την περιβαλλοντική αποκατάσταση που έκαναν μετά (οι Ισπανοί είναι καλοί σ’ αυτά). Χαλάλι, βρε παιδιά. Το μέλλον του πλανήτη κλπ. οκ

Μπα!.. Που!.. https://i0.wp.com/i165.photobucket.com/albums/u46/siza_one/AAAA.gif

Με τόσα πολλά μπάζα, κι άλλα μπάζα, χωρίς καμιά πρόβλεψη, με μια διαφημιστική ιστοσελίδα για το έργο της Ικαρίας με κόμικς και βιντεοκλίπ τελείως γελοία, ΦΑΙΔΡΗ, α όχι, αυτό δεν είναι βιασύνη, δεν είναι τα χρηματιστηριακά παιχνίδια (Λογικό!), δεν είναι συναγωνισμός για τη πρωτιά (Λογικό!). Γιατί δεν περίμεναν πρώτα να πετύχει το Ελ Χιέρο κι ύστερα να τα κάνουν Γης Μαδιάμ και σε μας; Θα το δεχόμουν! Θα μπορούσα θεωρητικά να το δεχτώ.

Μπα!.. Που!.. https://i0.wp.com/i165.photobucket.com/albums/u46/siza_one/AAAA.gif

Ευχαριστώ που με ακούσατε γιατί γράφοντας βρήκα την απάντηση και ξε-εκνευρίστηκα. Όλα γίνονται έτσι που γίνονται, με αλαζονεία και αδιαφορία για τα τεχνικά και οικονομικά προβλήματα, για το περιβάλλον, και την κοινή λογική, μόνο και μόνο για να υπάρχει ΚΥΚΛΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ.

Σε δουλειά να βρισκόμαστε! https://i2.wp.com/farm3.static.flickr.com/2398/1887744763_f44d034179_o.gifΛογικό!

Ουφ, ηρέμησα.

Ελπίζω πάντως να πάνε όλα καλά τελικά. Ας γινόταν ότι ήθελε όμως τουλάχιστον να δούλευε και να μην ήταν φούσκα!

The World in a Bubble


.
.
.
Tuesday January 23, 2011
.

8 Σχόλια

Ραδιενεργές Βιταμίνες;


____.


..Picture from my blog post 'Two long travelling visitors' - At the warm springs of Lefkada Ikaria in March

.
.
Μεταφράζω εδώ σχεδόν κατά λέξη το ρεπορτάζ του Νταν Μπιούτνερ, επικεφαλής ομάδας ερευνητών του National Geographic στην Ικαρία, σχετικά με την πιθανή θετική επίδραση που μπορεί να έχει το ραδόνιο στην αύξηση της υγείας και του προσδόκιμου ορίου ζωής του πληθυσμού του νησιού. Η άποψη είναι ριζοσπαστική, δεν είναι όμως χωρίς θεμελίωση γι’ αυτό και την δημοσιεύω. Έχει επίσης σημασία γενικότερα, καθώς στην Ελλάδα παντού υπάρχει ραδόνιο και ραδιούχες πηγές. Περισσότερα σχετικά με την έρευνα για τους παράγοντες μακροζωίας στις «Γαλάζιες Ζώνες» του πλανήτη θα βρείτε στο http://www.bluezones.com/
.

.
«Μακάρι να μπορούσα να πω ότι ήμαστε οι πρώτοι που αποκαλύπτουμε την είδηση ότι η Ικαρία είναι από τους κυριότερους ίσως παγκοσμίως προορισμούς υγείας, όμως φοβάμαι πως μας έχουν προλάβει άλλοι προ πολλού -εδώ και τουλάχιστον δύο χιλιάδες χρόνια.
Από τουλάχιστον το 500 π.Χ. Ικαρία ήταν γνωστή στους αρχαίους Έλληνες και τους Ρωμαίους ως τόπος ξανανιώματος και θεραπείας. Το κομβικό σημείο αυτής της παράδοσης υγείας το βρήκαμε στην νοτιοδυτική άκρη του νησιού, σε έναν οικισμό που λέγεται Θέρμα και στα περίφημα ραδιενεργά λουτρά που τον περιβάλλουν. Κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας της έρευνας, η ομάδα μας επικεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό στη διατροφή και τον τρόπο ζωής για να εξηγηθεί το γεγονός ότι οι άνθρωποι φτάνουν σε σε ηλικία 90 ετών σε υψηλότερα ποσοστά εδώ από σχεδόν οπουδήποτε αλλού στον κόσμο. Διερευνήσαμε τον ρόλο του σκοπού, της θρησκείας, ακόμη και τη σημασία που έχουν τα σύντομα διαλείμματα για ύπνο στη διάρκεια της ημέρας. Σήμερα, θα διερευνήσουμε τα διάσημα λουτρά της Ικαρίας για να δούμε αν ίσως συνεισφέρουν ως παράγοντας υγείας για τις 10.000 ακμαίες ψυχές που ζουν σ ‘αυτό το νησί.»
.

____.


Ikaria Nan warm pool..

.

«Κατά πρώτον, τα λουτρά συγκεντρώνονται μόνο στη νοτιοδυτική γωνιά του νησιού, κοντά στην πόλη ‘Αγιος Κήρυκος. Προς τα ανατολικά, νερά με φυσαλίδες που αχνίζουν ξεπηδούν από το έδαφος σε μια σειρά από σπήλαια γεμάτα ατμούς. Ντόπιοι επιχειρηματίες έχουν κλείσει αυτά τα σπήλαια και έχουν εμπορευματοποιήσει τα νερά, έτσι για λίγα δολάρια, μπορείτε να μπείτε, να καθήσετε και να τυλιχτείτε με «θεραπευτικές» αναθυμιάσεις.»

photo


..

«Ακριβώς δυτικά της πόλης, όσοι έχουν το θάρρος να κατέβουν το απότομο στριφογυριστό μονοπάτι σ’ έναν επισφαλή γκρεμό, μπορούν να λουστούν δωρεάν στο σημείο όπου η βραχώδης ακτή συναντά τα γαλάζια στο χρώμα του κοβάλτιου νερά του Αιγαίου. Ένα ημικύκλιο από ογκόλιθους περικλείει μια μικρή πισίνα, όπου το ζεστό μεταλλικό νερό αναμειγνύεται με το κρύο νερό της θάλασσας δημιουργώντας ένα χλιαρό μπάνιο.»ikaria 051 by raposa7.

____.

..

 

«Όπως έγραψε ο Δρ Αντώνης Παπαλάς στο βιβλίο του «Αρχαία Ικαρία», οι Ρωμαίοι ήταν οι πρώτοι επισκέπτες να καταγράφονται στα λουτρά. Πίστευαν ότι τα ύδατα αυτά ανακούφιζαν τους πόνους και θεράπευαν τη μερική παράλυση. Σήμερα, προσελκύουν κυρίως άτομα που υποφέρουν από ρευματισμούς, αρθρίτιδα και δερματικές παθήσεις. Εμείς πήραμε συνέντευξη από έναν ορθοπεδικό στο νησί ο οποίος μας ανέφερε εκατοντάδες περιπτώσεις ασθενών που βρήκαν ανακούφιση από τους πόνους των οστών και των αρθρώσεων. (Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι μια θεραπεύτρια που χρησιμοποιεί παραδοσιακά φάρμακα της Ανατολής μου έστειλε email στο οποίο ισχυρίζεται ότι διαδοχικά συνεχόμενες λούσεις διαποτισμού την θεράπευσαν από πολλές μορφές καρκίνου και όγκους και βελτίωσαν την όρασή της.) Αλλά, βεβαίως, το μεγάλο ερώτημα είναι:
Έχουν τα λουτρά κάποια σχέση με τη μακροζωία στην Ικαρία;
Το ραδόνιο είναι το βασικό συστατικό σε αυτά τα λουτρά. Το ραδόνιο είναι ένα άκρως επικίνδυνο ραδιενεργό στοιχείο που εκπέμπεται συνεχώς από τη γη. Όταν εισπνέεται, μπορεί να διεισδύσει στην εσωτερική επιφάνεια του πνεύμονα και «ιονίζει» τα κύτταρα -ανακατεύοντας ουσιαστικά τον κώδικα του DNA και δυνητικά προκαλώντας καρκίνο. Πράγματι, το ραδόνιο είναι η δεύτερη κύρια αιτία καρκίνου του πνεύμονα στις ΗΠΑ. Το ραδόνιο δεν αναδίδεται μόνο από τα λουτρά αλλά και από ολόκληρο το νησί. Στο βορειοανατολικό τμήμα της Ικαρίας πολλά σχολεία και σπίτια ερευνήθηκαν για ραδόνιο και σε όλες τις δοκιphotoμές αναφέρθηκαν υψηλά επίπεδα έκθεσης.»

____.

«Πώς θα μπορούσαν τα υψηλά επίπεδα ραδονίου να εξηγήσουν τη μακροζωία;
Κάποιες δημοσιεύσεις στο Περιοδικό της Βρετανικής Ραδιολογίας (Τεύχος 78, 2005), υποστηρίζουν ότι η συνεχής έκθεση σε χαμηλά επίπεδα ακτινοβολίας μπορεί όντως να βοηθήσει στην επιδιόρθωση του DNA μέσα από μια διαδικασία που ονομάζεται radiation hormesis. Η εξήγηση είναι περίπλοκη, αλλά ουσιαστικά είναι κάτι ανάλογο με τον τρόπο που τα ιχνοστοιχεία που βρίσκονται στον οργανισμό μας (χαλκός, ψευδάργυρος, σελήνιο, κ.α.) σε naked in warm pool Ikariaμικρή ποσότητα μας κάνουν καλό, ενώ θα ήταν τοξικά σε υψηλές δόσεις.»

____.

«Έτσι, αν οι Ικαριώτες λαμβάνουν συνεχώς μικρές δόσεις ραδονίου χαμηλού επιπέδου ακτινοβολίας, θα μπορούσε αυτό να εξηγήσει το υγιέστερο DNA τους;
Οι πιο πολλοί πυρηνικοί επιστήμονες θα έλεγαν ότι όχι, η ακτινοβολία ασχέτως επιπέδου είναι κάτι κακό. Όμως ποτέ δεν ξέρει κανείς. Για πολλά χρόνια, οι σοφοί πίστευαν ότι η γη ήταν επίπεδη.»

«Ζήστε Πλατιά,»

Νταν

.


Δεν ξέρω τι να πω. Κι όμως αυτή η θεωρία κάπου στέκει. Πλάκα-πλάκα μήπως ισχύει η βασική αρχή του «ζην επικινδύνως»; «Όποιος ζήσει, θα ζήσει πιο πολύ»; Κάτι ξέρω εγώ γι’ αυτό;

.

____.

Thursday April 30, 2009 - 01:04pm (EEST)
Next Post: The Answer to How is Yes!
Previous Post: Spring Clean

____.

Comments

(15 total)

Ο Νταν είναι «γάτα με πέταλα». Απίστευτος πολύπλευρος τύπος. Κι οι δυο ήμαστε στην επικίνδυνη ηλικία. Αν ζήσουμε, θα ζήσουμε!
Κατά τα άλλα η θεωρία έχει βάση. Κάτι τέτοιο είχε γράψει στη δεκαετία του 1950 ένας δημοσιογράφος ονόματι Παναγής Λεωτσάκος στο βιβλίο «Ικαρία το Νησί του Ραδίου» ότι ο βομβαρδισμός με ιόντα ραδονίου είναι αναζωογονητικός. Αργότερα βέβαια θάφτηκε το θέμα μέσα στην γενική αντίδραση για τα πυρηνικά.

Thursday April 30, 2009 - 09:41pm (EEST)

Ποτε δεν φοβηθηκα το ραδονιο. Η γιαγια μου ειχε μανια να αεριζει τα δωματια πολλες ωρες καθε πρωι κι πηρα κι εγω τη συνηθεια. Οξυγονο και παλι οξυγονο. Κι αυτο δηλητηριο δεν ειναι; Δεν σκουριαζει τα σιδερα; Κι ομως μ’ αυτο εμεις ζουμε.

Friday May 1, 2009 - 01:34am (PDT)

Δεν είμαι σε θέση να ελέγξω επιστημονικά το άρθρο, δεν είναι της ειδικότητάς μου. Εμπειρικά πάντως έχω να πω το εξής:

Είμαι υπερθυροειδική και πριν κατέβω για διακοπές στην Ικαρία οι θυρορμόνες μου ήταν σε πολύ υψηλά επίπεδα. Στην Ικαρία «ξεχνούσα» να πάρω τα χάπια μου, γιατί ένοιωθα καλά. Ξαναπήγα για εξετάσεις και ήταν σε σχεδόν φυσιολογικά επίπεδα. Λίγο καιρό αργότερα υποτροπίασα πάλι, οπότε ξανάρχισα την αγωγή. Το πιθανότερο να ήταν συμπτωματικό, αλλά από τις συμπτώσεις που σε κάνουν να στέκεσαι και να λες «ρε, λες;»

Saturday May 2, 2009 - 09:21pm (CEST)

Eleni (Alien): α ετσι εξηγουνται λοιπον τα υπεροχα ματια σου, «καυτα γκαζια» σου και τα …κρακερακια!

Sunday May 3, 2009 - 01:46am (PDT)

Ενδιαφέρον αυτό που λέει η Άλιεν. ‘Εχω ένα φίλο Ικαριώτη με υπερθυροειδισμό. Ζει και δουλεύει στην Αθήνα σε μια χαλαρή δουλειά και όμως ταλαιπωρείται πολύ από τον θυρεοειδή του. Όταν καταφτάνει Ικαρία είναι ένας άνθρωπος και όταν είναι για να φύγει είναι ένας άλλος. Έχει «μαλακώσει».

Σκέφτομαι και τις γυναίκες. Πόσες ξέρω που έχουν θυρεοειδή, το πιο συνηθισμένο σε όλη τη Μεσόγειο. Νομίζω ότι είναι γενετικό. Στην Ικαρία είναι περίπου το ίδιο ποσοστό, όμως αναλογικά ελάχιστες περιπτώσεις ξέρω που παίρνουν φάρμακα ή έχουν κάνει μερική ή ολική αφαίρεση του αδένα.

Εγώ είμαι ή μάλλον ήμουν υποτασικός. Γιατρέ, Νανά, τι έχεις να πεις που δεν είμαι πια;

Sunday May 3, 2009 - 09:49pm (EEST)

Yποτασικός, φυσικά! ~☺~

Monday May 4, 2009 - 12:43am (CEST)

Τι τιμή! Η ηγουμένη Άλιεν σχολίασε το άρθρο μου!

Monday May 4, 2009 - 11:18am (EEST)

Δεν είμαι γιατρός. Είμαι «ψαχούλι» (= ερασιτέχνις ερευνήτρια) και σας επισημαίνω ότι το ραδόνιο είναι κατά πρώτο και κύριο λόγο «ευγενές αέριο» (όπως το νέον, το ξένον και το ήλιον) με υψηλή πτητικότητα, όπως επίσης σαν όλα τα ευγενή χημικά στοιχεία, δεν αντιδρά ούτε αναμιγνύεται με κανένα άλλο χημικό στοιχείο. «Δεν κάνει παρέα με κανένα» -να το πω έτσι. Σχηματίζει μικροσκοπικές μοριακού μεγέθους φυσαλίδες που λόγω τη μεγάλης κινητικότητας και πτηρικότητάς τους διαπερνούν τα πάντα, το νερό, τα πετρώματα, τον οργανισμό ζώων και φυτών και … που πάει; Πάει στον ουρανό, στη στρατόσφαιρα!
Διαπερνώντας το σώμα μας, το μυαλό μας, τους αδένες, τα αιμοφ. αγγεία μας φυσικά προκαλεί διαστολή, το οποίο δημιουργεί (ναι!) ένα συναίσθημα ευεξίας και ευφορίας.
(π.χ. έχετε εισπνεύσει ήλιο και να σας πιάσουν τρελά γέλια; ε κάτι τέτοιο είναι αλλά όχι σε τόσο ακραία μορφή -αχχαχχαοουχα χααχιι- γιατί με το ήλιο μπορεί και να σταματήσει η καρδιά σου από τους σπασμούς)

Έτσι το ραδόνιο διαλύει θρόμβους, άλατα στις αρθρώσεις και χίλιες δυο συσωρευμένες μαλακίες στον οργανισμό, τόσο που παλιά λέγανε να μην κάνεις πολλές ώρες μπάνιο σε ραδονιούχα νερά γιατί γίνεσαι high και ζαβλακώνεσαι, και άμα το παρακάνεις, μπορεί να πάθεις «αντίστροφο εγκεφαλικό» -να κάψεις ασφάλειες απο υπερβολική αιμάτωση του εγκεφάλου λόγω του υπερβολικά καλού καθαρισμού που κάνουν οι φυσαλίδες ραδονίου στα τριχοειδή αιμοφόρα αγγεία.
Με το κατακλυσμό από φάρμακα αυτές

Monday May 4, 2009 - 11:38am (EEST)

Με το σύγχρονο κατακλυσμό από φάρμακα αυτές οι παλιές (φτηνές!) Θεραπείες υποβαθμίστηκαν και θα είχαν κιόλας ξεχαστεί, αλλά ευτυχώς πάντα μας αρέσει το «χαμάμ» και το να κάνουμε μπάνιο σε θερμά νερά στο ύπαιθρο ή σε κλειστές πισίνες με παρέα.
Το ραδόνιο κατηγορήθηκε ως «ραδιενεργό». Το οποίο όμως είναι ένα ερώτημα. Είναι μεν ισότοπο του ραδίου, όμως δεν είναι στερεό και δεν εναποτίθεται όπως το ράδιο. Είναι «γρήγορο αέριο» με ελάχιστη ως μηδαμινή ακτινοβολία.

ΤΟ ΡΑΔΟΝΙΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΓΚΛΩΒΙΖΕΤΑΙ!!!

π.χ. σε μια σπηλιά ή σε ένα δωμάτιο που δεν αερίζεται. Τότε αντί να φεύγει να παει στον ουρανό (τι κάνει εκεί είναι άλλο ζήτημα) κλωθογυρίζει, το αναπνέουμε και ρουφάμε την ναι μεν ελάχιστότατη ακτινοβολία του η οποία μετά από μήνες και χρόνια μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνες μεταλλάξεις στα κύταρρα -δηλ. καρκίνο.

Επομένως, ζήτω τα ραδονιούχα νερά και τα υπαίθρια ακόμα πιο καλά.
Κάτω τα κλειστά δωμάτια!
Κάτω τα κλειστά μυαλά!
(άσχετο)

Monday May 4, 2009 - 11:55am (EEST)

Γιατρέ μου!..

Monday May 4, 2009 - 09:09pm (EEST)

Μπραβο αγριμι μας!
Δε μας λες πως μπορουμε να εμπορευτουμε αυτο το αεριο; Μπαινει σε φιαλες; Μου στελνεις ενα καφασι με μια 12αδα;

¨¨¨¨¨¨ΩΩχαχαχαΩΩ¨¨¨¨¨¨

Tuesday May 5, 2009 - 10:59am (PDT)

Παιδιά, γεια σας!

Έχει συνέχεια. Από το χθεσινό ΒΗΜΑ:

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=266585&dt=05/05/2009

Wednesday May 6, 2009 - 09:08am (CEST)

Μικρός ο κόσμος. Τον Βέλγο τον Μισέλ Πουλέν με τη φοφερή ατάκα («they take their time to die, so they live longer!») τον ξέρει η Εlleνη,

Dan & Michel by Romain Legrand

Τον Χαραλάμπους από το Βήμα τον ξέρω κι εγώ και τόσοι άλλοι. Όλο στην Ικαρία τριγυρίζει…

tango sto panigiri II

Τα περί του ατυχήματος πολύ σωστά. Πολύ ωραία στην Ικαρία αλλά άμα φάω πουθενά τα μούτρα μου …κλάφτα Χαραλάμπους…

Wednesday May 6, 2009 - 08:55pm (EEST)

Αντιγράφω από το άρθρο «Ικαρία – Στα ίχνη της μακροζωίας» του Δημήτρη Χαραλάμπους στο BHMagazino, τεύχος 446, 3/5/09

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=266585&dt=05/05/2009

Αφού ο Χαραλάμπους περιγράφει τα τρεχούμενα, κλείνει ως εξής:

«Μακροβιότητα και τύχη, σε ένα νησί που ζει μονάχο και ξεχασμένο, «κατά λάθος». Ο Μανώλης Ταμπακάκης, ελληνοαμερικανός εικονολήπτης του CNN, κατά τη διάρκεια γυρίσματος στα Θερμά Ικαρίας και στην προσπάθειά του να πάρει το καλύτερο πλάνο έχασε την ισορροπία του, έπεσε από βράχο ύψους τριών μέτρων και τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι. Παθολόγος και Ωτορινολαρυγγολόγος στο νοσοκομείο του Αγίου Κήρυκου του παρείχαν τις πρώτες βοήθειες. Αξονικός τομογράφος δεν υπάρχει και η μεταφορά του κρίθηκε επιτακτική. Κινητοποιήθηκαν το CNN, η αμερικανική πρεσβεία και τέσσερα υπουργεία για τη διαμετακόμισή του στην Αθήνα. Με ένα C130, πέντε (!) ώρες μετά το ατύχημα, εισαγόταν σε αθηναϊκό νοσοκομείο, όπου νοσηλεύεται ακόμη.

Οκτώ χιλιάδες ψυχές τον χειμώνα και πολλαπλάσιες το καλοκαίρι, αφημένες στην τύχη τους από το κράτος κάθε κομματικής απόχρωσης. Αν ο άτυχος Μανώλης ήταν ένας ταπεινός Ικαριώτης, ντόπιος και εν δυνάμει αιωνόβιος, ίσως πέθαινε αβοήθητος πριν την ώρα του. Ισως πάλι έβγαινε ανεπανόρθωτα λαβωμένος από κάποιο δωμάτιο του νοσοκομείου του Αγίου Κήρυκου, περιμένοντας τον τομογράφο, τη μονάδα αυξημένης φροντίδας, τον ειδικευμένο γιατρό, το καράβι, το ελικόπτερο, το θαύμα.

Αν υπάρχει ένα δίδαγμα από την επίσκεψη του «National Geographic» και του CNN στο νησί του Ικάρου και τη μεγάλη έρευνα για τη μακροβιότητα, αυτό είναι τα θλιμμένα λόγια του Ηλία, μόλις το τηλέφωνο στη «Θέα» χτύπησε και τα νέα της ασφαλούς μεταφοράς του Μανώλη έφτασαν, χαρίζοντας ένα πικρό χαμόγελο: «Ζούμε πολύ και μάλλον κατά τύχη».

————————–
Λοιπόν, η λύση εδώ και τώρα. Όποιος πέσει και κτυπήσει, αρρωστήσει (κούφια η ώρα), γεννήσει στην Ικαρία, κατευθείαν τηλεφωνάκι στο CNN!

Wednesday May 6, 2009 - 09:32pm (EEST)

Κάνε σωστή τη δουλειά και δώσε το τηλέφωνο!

Thursday May 7, 2009 - 01:38pm (EEST)

.

2 Σχόλια

Το Μισοκωλάκι και άλλες τρομακτικές ιστορίες από την Ικαρία σε κόμικς


.
.
(For English go to Eleni's blog)
.
«Εν ηφτάνουσι τα λόγια!»
.
Ζόμπις, νεράιδες, φαντάσματα, παραμύθια και άλλες καριώτικες ιστορίες

Εγκαίνια: Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2009 – ώρα 20.00 μ.μ.
Χώρος: bartesera, Κολοκοτρώνη 25, Στοά Πραξιτέλους, Αθήνα.
Διάρκεια: 16 Φεβρουαρίου – 02 Απριλίου 2009

Πήραμε μια παραγγελία (λατρεύουμε τις παραγγελίες!) να διαφημίσουμε αυτήν την έκθεση κόμικς με παλιές ιστορίες από την Ικαρία. Μια από τις ιστορίες είναι το Μισοκωλάκι (ή Μισικωλάκι) την οποία ξέρω και μου αρέσει πολύ. Έχει έναν τζοχάδα πατέρα, μια μάνα με καταπιεσμένα μητρικά, έχει κουκιά, έχει ένα μικρό και ελλιποβαρές, κυνηγημένο πλην έξυπνο παιδί, έχει μια κακιά και ηλίθια μάγισα, έχει μια απιδιά και έχει και μουσική με πηδαύλι, πάει να πει φλογέρα.

.

.
he's an avid tree climber, by googoojue | Flickr

source

.

.

Παίρνω λοιπόν και σας δείχνω πρώτα την ζωγραφιά του κομίστα Θανάση Ψαρρού που βρήκα στην προδημοσίευση στο site της συντεχνίας τους comicart.gr που δείχνει την κακιά μάγισα κάτω από την απιδιά.

misikolaki Ikaria 4

και αντιγράφω την ιστορία στην πιο αυθεντική hardcore αιματοβαμένη version σε επίσης hardcore παλιά Ικαριακή διάλεκτο η οποία κατά τη γνώμη μου ταιριάζει καλύτερα σ’ αυτή την ιστορία. Απολαύστε λοιπόν τον αληθινό, τον δικό μας Κοντορεβυθούλη -κι όποιος αντέξει.

ΠΑΡΑΜΥΘΙ

ΜΙΣΙΚΩΛΑΚΙ

(καταγραφή και επιμέλεια Αλέξ. Πουλιανός, Ικαριακά Γράμματα, 1959)

misikolaki Ikaria

 

Μια φορά γκι’ ένα γκαιρό ήτανε ένας πατέρας και μια μάνα. Τώχανε μεάλο γκαμόμ που εν ηκάνασιν παιδιά. Μια μμέραν ο πατέρας ήλειπεν όξω στα χωράφια. Η μάνα ‘ πόμεινε σπίτιν να μαηρέψει. Το λοιπόν, εκεί που ξεμάτιζεν κουκιά, της ήρτεν να πει. Άχου Παναΐα μου κι’ ας ήταν νάταν παιδιά ικά μου τα κουκιά πούχω στην ποδιά. Έν ηπρόλαεν να τελέψει τη γκουέντα κι’ ούλα τα κουκιά εγινίκασιν παιδιά. Ούλο το σπίτι ήτανε ένα μονοφώνι αφ’ το ταβατούρι που κάνασιν. Εκεά ‘πισπέρα ηποϋρίστην κι’ ο άντρας της. Άμα είδεν μεσ’ στο σπίτι ένα σωρόν παιδιά ησάστισε. Η γυναίκα μαθόν τούπε πως έτσι, αφ’ το μεράκιν της που εν ήκανεν παιδιά της ξέφυγεν ο λόγος κι’ είπε να γίνονταν τα κουκιά παιδιά. Και κείνα μαθόν εγινήκασι. Έναν γκερεμέ ηκλαίασιν και ηφωνάζασι τα παιδιά κι’ ηγυρεύγασιν ψωμί. Και που ο κακοοίρης να μπουκώσει τόσα στόατα. Εκεά ηθύμωσε κι’ ηπήρεν την τσατήρα και τάσφαξεν ούλα.

Μετά λίην ώραν του συνέμπε κι’ είπεν της γυναίκας του:

– «Κρίμας, να η γκρατήσω ένα να τώχομε συντροφιά να μας φυλάει και την απιδιά».

Ά, ηξέχασα να σας πω. Τον γκαιρόν που ξεμάταν τα κουκιά η γυναίκα, της ξέφυγεν το μαχαίρι κι’ ηχάραξεν το πίσω του κουκιού. Άμα ήγινεν παιδίν αυτό το κουκί, φγήκεν κοψοκωλιασμένο. Εν ήταν βαρονούσικο. Την ώρα που σφαζόντανε τα’ αέρφια του, αυτό ηπήεν άθορο, κρυφά-κρυφά κάτ’ αφ’ τη μυλόπλακα του χερόμυλου κι’ ησκεπάστηκε με τη λακανίδα κι’ ηπερίενεν πια τα’ αποϊσόμενο.

Άμα ήκουσε τον πατέρα να λέει πως ήθελε νάμενεν ένα ζωντανό, σηκώνει τη λακανίδα και σαρτέβγει μεσ’ τη μέση. Άμα τώδε τα’ αντρόυνο, ηχαρίκανε κι’ ήμεινε πια παιδίν τους. Επειδής ήτανε κοψοκωλιασμένο, το ‘νοματίσανε από τότες Μισικωλάκι.

Την άλλη μμέρα κιόλας του δώσανε ένα μπιδαυλάκι και το στείλανε να φυλάει την απιδιά.

Το Μισικωλάκι ηνέβηκε απά στην απιδιά και ηπιδαύλιζε.. Κείνην την ώρα πέρασε μια γρε και τώδε, ύστερις του φώναζε με παρακάλια.

Έ, μισι-Μισικωλάκι Ρίξε μου ‘ναν απιδάκι

Να χαρείς το πιδαυλάκι

Το Μισικωλάκι ήκοψεν έναν απίδιν και της τώριξεν κάτω. Η γρε καμώνονταν πως ηπαιδέβγετο να το βρει. Αυτή εν ήτανε γρε, ήτανε μάγισσα κι’ ήθελε να τα’ αρπάξει το Μισικωλάκι και επειδής εν ημπορούσε να σκαρφαλώσει στην απιδιά, ηπολεμούσε να το κάμει να κατέβει και να το φέρει χεροβολιά. Ηγύρισεν πάλιν η γρε κατ’ απάνω του και τούλεε.

Έ, μισι-Μισικωλάκι Ρίξε μου ‘ναν απιδάκι

Να χαρείς το πιδαυλάκι

Το κακόοιρον το Μισικωλάκι της ήριξεν κι’ άλλο. Η γρε πάλι το χχαβάν της: «Έν το βρίσκω. Ε καλοβλέπω κι όλας. Κατέβα να μου το βρεις».

Το Μισικωλάκι μ’ ένα σάρτο κατέβηκεν κάτω. Τ’ αρπά η μάγισσα και το μπουζουριάζει στο φυλάκιν της. Ύστερα τ’ ανεκρέμασε στημ πλάτην της κι’ ηπήαινεν σπίτιν της. Άμα ήνοιξεν τη μποριά της αυλής ηφώναζεν της κόρης της:

Άναψε Μαρού το φφούρνο Και καλό μμεζέ σου φέρνω.

Ήμπε στο σπίτιν της η μάγισσα κι’ ‘πόθεκεν το φυλάκιν απά στημ πεζούλα. Ήβγαλεν από μέσα το Μισικωλάκι και τόβαλε σ’ ένα τσουάλιν κι’ από πάνω τώδεσε. Ύστερις επίπεν της κόρης της. Εγώ πααίνω να κάμω κι’ άλλη ββότα. Άμα πυρώσει ο φούρνος να το ρίξεις μέσα το Μισικωλάκι μαζί με το τσουβάλι κι’ άμα γυρίσω νάχεις έτοιμον οφτόν να φάμε. ¨ηγυεν η μάγισσα κι’ ήμεινεν η κόρη της με το Μισοκωλάκι. Άμα ηπύρωσεν ο φούρνος, ηπήεν η κόρη να σηκώσει το Μισοκωλάκι αλλά ησκέφτηκε που δεν ήξερε πώς να το ψήσει. Κι’ ήλεε πώς να κάμω να το ψήσω.

Το Μισικωλάκι που τάκουσεν από μέσ’ στο τσουάλι της είπε: βγάλε με από δω μέσα να σου δείξω πώς να με ψήσεις.

Ηπίστεψεν η Μάρω και το λευτέρωσε.

Το Μισικωλάκι ήρχισε να τη δασκαλέβγει. Να έτσι να θα κάμεις και θα με βάλεις μέσ’ το τσουάλι κι’ ήπιασε τη Μάρω και την τσουβάλιασε. Ύστερις θα πιάσεις τους δυό πουγούνους του τσουβαλιού και θα τους δέσεις σφιχτά –και τώλεε και τώκανε. Κι έτσι κατάφερε κι’ έβαλε τη Μάρω με το τσουβάλιγ και την ήριξε με στο φούρνο να ψηθεί. Απός ηψήθηκε την ήβγαλεν όξω, της ήκοψεν το σηκώτιν και το σέρβιρε στο τραπέζι για να το φάει η μάγισσα. Ύστερις ησηκώθην κι’ ήφυε.

Άμα η ηποϋρίστην η μάγισσα βρήκε το τραπέζι στρωμένο με το σηκώτιν κι’ ήπεσε με τη μούρη και τώφαν. Ηφώναζεν και της Μάρως αλλά δεν απεκούσε.

Ηπήεν κι’ ήψαξε στο κρεβάτιν της και δεν την ήβρε πούμετα. Τότες το κατάλαβεν πως ήφαεν το σηκώτιν της κόρης της. Παίρνει το φυλάκιν της πάλιν και τρέχει και πά στην απιδιά. Εϊδεν το Μισικωλάκι ανεβασμένο στο δέντρο κι’ ήπαιζεν το πιδαύλιν του και τούλεεν πάλι.

Έ, Μισι-Μισικωλάκι Ρίξε μου ‘ναν απιδάκι

Να χαρείς το πιδαυλάκι

Το Μισικωλάκι της ήριξεν ένα. Έν το βρίσκω ήλεεν πάλιν η γρέ. Το Μισικωλάκι όμως ηπονηρεύτηκεν πια και έν ηξανακατέαινεν. Ύστερις τούλεεν η μάγισσα. Πες για μπάρε μου πώς να κάμω ν’ ανέβω να κόψω ατή μου.

Να βάλεις πιάτα-πιάτα να πατήσεις και ν’ ανέβεις. Ήβαλλεν πιάτα-πιάτα, ηπήεν να πατήσει, ησπούσαν τα πιάτα, κι’ ήπεφτεν κάτω.

Και πάλιν τούλεε, πώς να κάμω ν’ ανέβω.

Να βάλεις αυγά-αυγά και ν’ ανέβεις. Ησπούσαν και τ’ αυγά κι’ ήπεφτεν πάλι κάτω. Ησπαρούγγωνε η γρέ το θθυμόν της και ηπαρακάλαν πάλι.

Πες μου Μισικωλάκι πώς να κάμω ν’ ανέβω.

Α σου πω τι α κάμεις. Θα πυρώσεις ένα σίδερο στη φωτιά κι’ απέ θα το περάσεις στο μπισινό σσου και θ’ ανέβεις μια χαρά.

Ήκαμεν η μάγισσα κατά που της είπεν, ήβαλεν το πυρομένο σίδερο στο μπισινό της κι’ ηφουρλάτνισε κι’ ηπετάχτην μισοούρανα κι’ ήπεσεν κάτω κι’ ήσκασε. Κι’ έτσι ηγλύτωσεν το Μισικωλάκι κι’ ηπήεν σπίτιν του κι’ ηζήσανε καλά και μεις καλλίτερα.

————————–

Σιγά μην και σας δώσω γλωσσάρι – XD
πάρτε αγριαπιδιές!

bloomy sage-leafed pear tree thorny sage-leafed pear tree

 


***********The story also appears in English in my friend Eleni’s blog. It is a lighter version with less roughness and brutality. It looses a lot like this, but you do want your children to be able to sleep at night, don’t you?***********

.

Thursday January 22, 2009 – 10:42pm (EET)

Next Post: “Limani”, “Potami”, “Chorio”, “Panigiri”, “Paralia”

Previous Post: Jurgen the Nomad

.

.

Comments

(9 total)

.

Άψογο! Ούτε που θυμάμαι πότε στο έδωσα αυτό το σκληροπυρηνικό κείμενο…

Friday January 23, 2009 – 02:03pm (EET)

.

Κάπου περίπου μετά που γνωριστήκαμε μ’ αυτό ασχολιόσουν και μου είχε κάνει εντύπωση.

Friday January 23, 2009 – 11:33pm (EET)

.

Done the thing and posted entry. Couldn’t put the images in place either. Needed more banging.

Saturday January 24, 2009 – 01:36pm (PST)

.

Το Μισοκωλάκι

– ένα παραμύθι όπως λέγεται στην Ικαρία σε μία από τις πολλές τοπικές παραλλαγές –
(Αφήγηση: Αργυρώ Γιάκα, ετών 67 από το χωριό Άγιος Πολύκαρπος Δήμου Ραχών Ικαρίας. Καταγραφή: Βασιλική, Μαρία, Βιολέτα, μαθήτριες Γυμνασίου –Απρίλιος 2002)

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Ήταν μια φορά μια οικογένεια μεγάλη και πολύ φτωχή. Μάνα, πατέρας και παιδιά ’εν είχανε να φάνε. Μια μέρα λέει η μητέρα στον άντρα της:
-Τι θα ψήσομεν σήμερα;
Και λέει ο άντρας της:
-Να σου φέρω αλεύρι να ζυμώσεις;
Πήγε λοιπόν το αλεύρι κι αυτή άρχισε να ζυμώνει.
Τα παιδιά ήταν τόσο πεινασμένα, που παίρνανε την ζύμη λίγη-λίγη, την πλάθανε κουλουράκια, τη βάζανε στη φωτιά να ψηθεί και την τρώγανε. Έτσι η ζύμη τελείωσε.
Έρχεται το βρά ’υ ο άντρας της και την ρωτάει:
-Που ’ναι το ψωμί που ’φτιαξες;
Εκείνη του είπε:
-Τα παιδιά έφαγαν όλο το ζυμάρι.
Ο πατέρας γίνηκε θεριό άγριο και ήταν έτοιμος να τα σκοτώσει, αλλά είπε στην κυρά:
-Ετοίμασε τα μικρά, θα πάω να τα ξορίσω.
Αλλά τα μικρά πριν φύγουνε πήρανε μαζί τους φασόλια και στο δρόμο που πηγαίνανε τα ρίχνανε πίσω τους για να μπορούν ύστερα να επιστρέψουν.
Ο πατέρας τα πήγε τόσο μακριά που νόμιζε πως ‘εν θα μπορέσουν να γυρίσουν ποτές μα έλα που τα παιδιά ήταν τόσο πονηρά, που την πρωίαν ήταν πάλι σπίτι. Ο πατέρας όταν τα δε γίνηκε Τούρκος. Λέει της κυράς του:
-Ετοίμασε τα μικρά θα τα xορίσω πάλι .
Αυτή τη φορά πήραν μαζί τους ρεβίθια και ξαναγυρίσανε την άλλη μέρα.
Όταν τα είδε ο κύρης τους να ετρελάθηκε από το θυμό του. Πιάνει το τσεκούρι και τα σκοτώνει ένα -ένα. Το πιο μικρό όμως δεν το πρόλαβε και του ’κοψε μόνο τον πισινό. Ύστερα αυτό πήγε και κρύφτηκε πίσω από ένα μπαούλο. Η κέρα έπιασε κι έκλαιγε και χτυπιόταν:’’Αχ , τι θα κάνουμε τώρα που τα σκότωσες κι είμαστε δίχως παιδιά;’’ Εκεί λοιπόν πετιέται το Μισοκωλάκι και φωνάζει: ΄΄Εγώ είμ’ εδώ΄΄. Τότε ο πατέρας του έτρεξε να το πιάσει, αλλά αυτό έφυγε απ’ το σπίτι και πάλι ’εν το πρόλαβε.
Στο δρόμο που επήενε απάντησε μια γριά μάγισσα. Του λέει: ΄΄Α, εσύ είσαι το Μισοκωλάκι΄΄, και κίνησε να το πιάσει. Εκεί πού ’τρεχε ο μικρός , βλέπει μια αχλαδιά κι ανεβαίνει απάνω. Η γριά από κάτω φώναξε:΄΄Ε , μισέ, Μισοκωλάκι! Ρίξε μου ένα αχλαδάκι΄΄. Το Μισοκωλάκι της έριξε ένα, μα η γριά έκανε τη στραβή και του είπε: ΄΄κατέβα βρε να μου το δώκεις γιατί ’ε βλέπω΄΄. Όμως το παιδί ’εν κατέβηκε γιατί φοβόταν. Τότε η γριά του ξαναφωνάζει: ΄΄ Ε , μισέ, Μισοκωλάκι! Ρίξε μου ένα αχλαδάκι΄΄. Της ξαναρίχνει το λοιπό και εκείνη του φωνάζει:΄΄κατέβα βρε να μου το δώκεις γιατί έχω στραβωθεί…΄΄. Τότε το Μισοκωλάκι κατέβηκε να βρει το αχλάδι. Η γριά όμως είχε μαζί ένα τσουβάλι, πιάνει το Μισοκωλάκι, το βάζει μέσα και το δένει καλά από πάνω.
Στο δρόμο που επήενε φώναζε:΄΄ πύρωνε Μαρού, το φούρνο και καλό μεζέ σου φέρνω΄΄. Κάποτες η γραί πόνεσε τη μέση από το βάρος. Άφηκε το τσουβάλι χάμω και πήγε πιο πέρα να κατουρήσει. Ώσπου να πάει και να ΄ρτει ήβγε όξω το Μισοκωλάκι και έβαλε μες το τσουβάλι πέτρες. Στο δρόμο η γριά από το βάρος τ ΄ακούμπαγε συνέχεια και έλεγε:΄΄ γιατί με κόβγεις, βρε Μισοκωλάκι;΄΄, και όσο έφτανε στο σπίτι έκραζε τη Μαρού να πυρώσει το φούρνο. Πόσωσε η γριά στο σπίτι κι έπιασε ν’ αδειάσει το τσουβάλι. Εκεί που λες γυρίζει το κεφάλι και βλέπει το Μισοκωλάκι πάνω σ’ ένα ράφι. Ήθελε λοιπόν να το πιάσει αλλά έπρεπε να το κάνει με τρόπο. Του φωνάζει:
-Μίλησε, Μισοκωλάκι, πως ανέβηκες απάνου;
Και το πονηρό Μισοκωλάκι της απαντά:
-Έβαλα πιάτα -πιάτα κι ανέβηκα.
Πιάνει η γριά ν’ ανέβει πας τα πιάτα, πέφτει και τσακίζεται.
-Ε, Μισοκωλάκι, πως ανέβηκες απάνω;
-Έβαλα παγκέτες –παγκέτες κι ανέβηκα.
Αρχίζει κι η γριά να βάζει παγκέτες κάνει ν’ ανέβει, πέφτει κατάχαμα.
Τελευταία της λέει το Μισοκωλάκι:
-Έβαλα ένα πυρωμένο σίδερο στον πισινό και ανέβηκα εδώ πάνω.
Παίρνει η γριά τη μασιά, τη ρίχνει μες το ’ζάκι και κάθεται πάνω. Μόλις άγγιξε το πυρωμένο σίδερο, έβγαλε φωνή μεγάλη και απόθανε από τον πόνο. Και έζησε το Μισοκωλάκι καλά και εμείς καλύτερα.

Sunday January 25, 2009 – 10:37pm (EET)

.

Δεν θυμάμαι, αγρίμι, αν σου ‘δωσα κι αυτή την εκδοχή. Τέλος πάντων, όπως βλέπεις είναι από μια γιαγιά το 2002. Με το πέρασμα του χρόνου αυτός ο άγριος τραχύς μύθος «ημέρεψε» κάπως. Μαλάκωσε.

Sunday January 25, 2009 – 10:40pm (EET)

.

Πολύ πείνα, ρε παιδί μου, έπεφτε τα παλιά χρόνια. Να μη τολμάει μια γυναίκα να ευχηθεί να έχει πολλά παιδάκια, έπεφτε μπαλτάς!

Monday January 26, 2009 – 10:20pm (EET)

.
  • DD
  • Offline

Πολλά παιδιά πολλά στόματα… και οι χρόνοι τραχείς και δύσκολοι… Ετσι ξεπέσαμε στην ανυδρία του ενός-δύο παιδιών και στην συρρικνωσή μας… Περισσότερα χρήματα λιγότερα παιδικά γέλια… Αξιζει το τίμημα? ή καλύτερη η πείνα, αυτή του στομαχιού, από εκείνη της καρδιάς!!!
Τέλειο το παραμύθι… αλλά ακόμη καλύτερη η γλώσσα του, η ζωντανή, η ταξιδεύτρα.

Wednesday January 28, 2009 – 07:21am (CET)

.

Α μπράβο! Εσύ, σαν να μου φαίνεται, κατάλαβες γιατί δεν έβαλα γλωσσάρι!

Thursday January 29, 2009 – 08:34pm (EET)

.

The language of the original sounds a bit like «abracadabra» white magic. It has a soothing effect. I read this to my son in a heavy sweet voice with as best old Ikarian accent as I could and he was magnetized!

Friday January 30, 2009 – 03:31am (PST)

.
.

Σχολιάστε

Master Scolopendra keeps my blog safe


.
….
.

.
.
Sometimes there are Scolopendras under the Thorns.
I found this one and asigned it to keep my blog safe.
Until I return.
_ _
photo
_

__agrimi

.
Monday December 6, 2007 – 09:11pm (EET)
.

Comments

(8 total)

Where are you going? Huh?
.
Monday December 6, 2007 – 11:17am (PST)
Thanks god my father knows your sense of humour and has a lot of his own. He saw this and just said «Orea koumbara eheis!»
.
Monday December 6, 2007 – 12:34pm (PST)
bah:)) no going nowhere. Just work + more work. Also looking for seeds of interesting thorns to plant. In 50 years from now I am going to be VERY RICH!
.
Tuesday December 7, 2007 – 09:11pm (EET)
Hmmm…. yes, my dear. Yes. The family doctor suggested that we shouldn’t object you.
.
Wednesday December 8, 2007 – 11:26am (PST)
Don’t worry ‘from_…’. Her family hires me, a diplomated witch-doctor, to look after her on a 24hour basis.
.
Thursday December 9, 2007 – 04:02am (PST)
Now I feel much more relieved!
.
Thursday November 15, 2007 – 05:23am (PST)
Ο_Ο Με τέτοιο φύλακα, δεν θα πειράξει κανείς το blog σου!
.
Sunday March 8, 2009 – 01:41am (EET)
Το πείραξαν! Όμως ο Σκολόπεντρας ξηγήθηκε κι ακόμα τους πονάει.
.
Sunday March 8, 2009 – 08:14pm (EET)

.

Σχολιάστε

Older Posts »