Posts Tagged αγκάθια

Picture from My World (1)


.
..
..
..
..
photo
..
..
.
Burnt But Not Dead


I kept on posting this kind of pictures to the last moment my old blog was afloat.

Ikaria 221 by isl_gr

© Ελένη
ευχαριστώ !

.

.
Thursday June 18, 2009 – 01:32pm (EEST)

Next Post: Refugee from Y!360

Previous Post: No Technical Problem

.

Comments

(20 total)

Most of the times inside the worst damage of the exterior «shell», Nature keeps the power of the rebirth. The power which helps us to keep walking holding our heads up in the middle of the cyclons, which help humble grass to grow up among the tiny gaps of cement and it is the same power which keeps this planet alive.
Last years, I saw many of my favrite places to be burnt.. Wonderful yew and pine trees burnt down. This year returning there, I saw these places again green. Small plants were there and as a miracle! Small, tiny sensitive yew and pine trees again were streching their leeves to the Sun… and the best: many of the older trees which were burnt (and you though them dead) have green leaves in their wounded branches…Nature has had touched everything with her magic wand!!!

Thursday June 18, 2009 – 01:08pm (CEST)

Now that’s a great comment you should copy/ embed INSIDE the entry!

Thursday June 18, 2009 – 10:35am (PDT)

I agree! Beautifully said, Dharma!

Nature ☼ silent power ☼ Life

Thursday June 18, 2009 – 11:30pm (EEST)

Thank you, thank you, thank you, and I will take Dharma’s insight inside the entry but tell me…
…does anybody like my photo?

Friday June 19, 2009 – 06:13pm (EEST)

Hello! I Like The Photo!
It’s THE PHOTO on everything we are going to go through this summer in Greece.

Friday June 19, 2009 – 10:45pm (EEST)

I also like the photo. Mostly because I know now that it is not dead… It makes me optimistic to know that it has enough strength to live and become green again. It is silent and so inspiring…

Saturday June 20, 2009 – 11:52pm (EEST)

omg what is it about me that attacts poets? ;;;
Is there anybody who knows something about the «umbrella mechanism» that makes the secret of survival of this plant?

Sunday June 21, 2009 – 02:31pm (EEST)

heh; i was only joking. im sure you do –

Sunday June 21, 2009 – 02:55pm (EEST)

I know nothing about «umbrella mechanism»… Please, teach me. Maybe I can use it in my future poems…

haha… you attract the poets, but the typo expresses your intention… :-p

Sunday June 21, 2009 – 09:43pm (EEST)

~ ~ you’d like to attack the poets ~ ~

Sunday June 21, 2009 – 09:47pm (EEST)

Esor Briar attracts and then attacks? Thank goodness I am not a poet.

Sunday June 21, 2009 – 10:33pm (EEST)

«umbrella mechanism» = system particular to poteria shrubs. The plant burns, the roots survive and feed on the ashes and debris of the burnt plant.

Yes, typo talked. I am given more poems than I can take. Poetry paralyses me. When I am lucky and fast, I attack and destroy it on time. But some poems are so good that I can’t.

Tuesday June 23, 2009 – 02:11pm (EEST)

Well, good that your own umbrella mechanism lets some through!

The botanist and the poet can both know the same shrub. The poet knows through her particular experience, the botanist generalises.

Tuesday June 23, 2009 – 05:54pm (CEST)

the trekker feels

Thursday June 25, 2009 – 09:48am (EEST)

…and we only see your sweat. One lucky guy can lick it too.
Some things are hardly possible to share.

Thursday June 25, 2009 – 02:35am (PDT)

Nothing is impossible. I just don’t want to.

Friday June 26, 2009 – 02:38pm (EEST)

Thus Spoke She…
No wonder you attract poets, writers, journalists, researchers, manhunters, poachers, and … lovers.

«Nothing is impossible. I just don’t want to.»

What a sentence! I have to print that somewhere in big letters.

Friday June 26, 2009 – 11:00pm (EEST)

Yeah, print on your T-shirt and tell me what people will think about you!!!

Monday June 29, 2009 – 01:46pm (EEST)

Great words! I’d love one of those T shirts. Please send me one when printed.

Tuesday June 30, 2009 – 12:13am (BST)

OK!!! I’m checking
http://www.bustedtees.com/

to steal a cool drawing and colour for it.

Wednesday July 1, 2009 – 02:15pm (EEST)

.

Comments (1)

Αγκαθότοποι στο Περδίκι


.

..

.

..

——Φρυγανότοπος με Αγκάθια στην Ικαρία
.
.
  .
——Περδίκι
..

 

.–
–.Perdiki

—-

..
My kind of Postcards from Ikaria
🙂
.

.

Thursday August 14, 2008

Next post: Μια στιγμούλα ξανά πίσω στο “Νησί”

Previous post: Εθελοντική εργασία στην Ικαρία

.

Comments

(6 total)

Τι ωραία! Στο στοιχείο σου πάλι!
Προχτές μιλούσα με έναν πολύ γκαγκάν τύπο που εξερευνά και διασχίζει φαράγγια και κατεβαίνει καταρράκτες και τέτοια, και μου έλεγε ότι οι Έλληνες δεν αξίζουν, δεν έχουν παιδεία κτλ κτλ. Σκεφτόμουν εσένα και του είπα κατάμουτρα ότι κάνει λάθος. Γέλασε πικρά και με κοίταξε περίεργα. Γέλασα κι εγώ πονηρά (σκέφτηκα οτι μάλλον με πέρασε για εθνικιστή, υπερ-πατριώτη) και άλλαξα κουβέντα.
Κι ο ίδιος όμως και η φίλη του ήταν χειροπιαστή διάψευση αυτού που έλεγε. Απλώς γκρίνιαζε. Το οποίο εσύ δεν κάνεις ποτέ. Κι εδώ βρίσκεται η διαφορά στο επίπεδο. Είσαι κάνα-δυο επίπεδα πιο πέρα -κούκλα thornland trekker!..

Friday August 15, 2008 – 09:27pm (EEST)

Απο τις πιο γλυκες στιγμες που εχουμε μοιραστει (τοσο που ανησυχησα για τις σεξουαλικες προτιμησεις μου lol 🙂 ειναι να βγαζουμε τα αγκαθακια με βαλσαμολαδο και τσιμπιδακι…

Saturday August 16, 2008 – 01:55pm (PDT)

Καλά όλα αυτά, όμως έλπιζα πρώτα να μου πείτε πόσο υψηλής αισθητικής αξίας είναι αυτό το τοπίο.

Sunday August 17, 2008 – 09:48pm (EEST)

Ωoπ, σόρυ, ξεχάστηκα (εσύ φταίς!) Ναι είναι φοβερό τοπίο. Το έχει διασχίσει; Πότε το έκανες; Εγώ που ήμουν;

Tuesday August 19, 2008 – 09:57pm (EEST)

chuk chuk ikaria

Εγώ ήμουν στα πουρνάρια. Εσύ ήσουν σε γάμο. Αχά!

Σοβαρά τώρα. Πρώτον, ευχαριστώ. Μ’ αρέσει τόσο αυτή η εικόνα που δεν τη μίκρυνα και την άφησα να προεξέχει στο περιθώριο. Τη θεωρώ εμβληματική για μένα. Δεύτερον, μήπως ξέρεις αν έχει καεί κάποτε αυτό το μέρος;

Wednesday August 20, 2008 – 02:19pm (EEST)

Παλιά έκοβαν τις βελανιδιές και έκαναν κάρβουνα. Μετά έφυγαν. Πήγαν Αμερική. Όσοι έμειναν δεν ξαμόλησαν κατσίκια. Έζησαν και ζουν με τα εμβάσματα και τις συντάξεις. Ήσυχος τόπος…

Friday August 22, 2008 – 03:05pm (EEST)

.

.

Σχολιάστε

Master Scolopendra keeps my blog safe


.
….
.

.
.
Sometimes there are Scolopendras under the Thorns.
I found this one and asigned it to keep my blog safe.
Until I return.
_ _
photo
_

__agrimi

.
Monday December 6, 2007 – 09:11pm (EET)
.

Comments

(8 total)

Where are you going? Huh?
.
Monday December 6, 2007 – 11:17am (PST)
Thanks god my father knows your sense of humour and has a lot of his own. He saw this and just said «Orea koumbara eheis!»
.
Monday December 6, 2007 – 12:34pm (PST)
bah:)) no going nowhere. Just work + more work. Also looking for seeds of interesting thorns to plant. In 50 years from now I am going to be VERY RICH!
.
Tuesday December 7, 2007 – 09:11pm (EET)
Hmmm…. yes, my dear. Yes. The family doctor suggested that we shouldn’t object you.
.
Wednesday December 8, 2007 – 11:26am (PST)
Don’t worry ‘from_…’. Her family hires me, a diplomated witch-doctor, to look after her on a 24hour basis.
.
Thursday December 9, 2007 – 04:02am (PST)
Now I feel much more relieved!
.
Thursday November 15, 2007 – 05:23am (PST)
Ο_Ο Με τέτοιο φύλακα, δεν θα πειράξει κανείς το blog σου!
.
Sunday March 8, 2009 – 01:41am (EET)
Το πείραξαν! Όμως ο Σκολόπεντρας ξηγήθηκε κι ακόμα τους πονάει.
.
Sunday March 8, 2009 – 08:14pm (EET)

.

Σχολιάστε

I was on a sailing trip


«Την Αθηνά την πήρανε σ’ ένα καράβι μούτσο.
Έλα, έλα, σ’ ένα καράβι μούτσο…»

Nana moutsos

Έκανα βέβαια και το μηχανικό γιατί δεν μπορείτε να φανταστείτε τι ασυντήρητες σκατομηχανές έχουν τα ενοικιαζόμενα ιστιοπλοϊκά. Φτάσαμε μέχρι τη Μύκονο. Δεν τα καταφέραμε να διασχίσουμε το πέλαγος μέχρι την Ικαρία. Μείναμε περιμένοντας μάταια σε ένα λιμανάκι που λέγεται Ερινός. Εκεί είχε παρά πολύ ωραία αγκάθια.

Κύματα του μελτεμιού στο δρόμο για Ικαρία - φωτογραφία παρμένη από τα ξάρτια του ιστιοπλοϊκού

Ποτέ δεν περάσαμε στο ανατολικό Αιγαίο γιατί το μελτέμι δεν σταμάταγε με τίποτα.

 Meltemi waves on the way to Ikaria - Shot taken from the rigging

Αντί για τη δική μου ιστορία λοιπόν κι εφόσον ξέρετε Αγγλικά διαβάστε το παρακάτω απόσπασμα ημερολογίου του ιστιοπλοϊκού Gone Native. Έχουν αυτή τη καταπληκτική φωτογραφία του πυραμιδοειδούς νεφελώματος και της μαύρης ανήσυχης θάλασσας του επερχόμενου μελτεμιού… Ένα αληθινό «ΙΤ»

___________________________________________________

by Capts. Dave and Desiree
08/31/2006, Ikaria, the Eastern Sporades – Greece

.

Pyramid cloud over the Icarian Sea

.

We had been fortunate with our sailing travels thus far. We had closely followed the weather, no matter how short a passage. We either had checked the forecast at a marina or the internet, but most recently we have come to depend on downloading weather reports from our single sideband radio.
We had decided to move from Mikonos to the islands of the eastern Sporades. The weather report we had downloaded said we would have winds from the northwest, about 7-15 knots (Force 3-4). From our anchorage, we left under power as there was very little wind. Truthfully, there was not a breath of wind outside the harbor.
We finished breakfast, dishes were washed, and schoolwork was under way. Suddenly, the wind picked up. We put the sails up, and for some reason Dave said to put in a double reef. The winds were at 20 knots. The wind steadily was increasing. We seemed also to get quite an additional wind effect from the island, a katabatic wind coming down the mountains of the island. When the winds exceeded 35 knots, we felt we should put in a third reef. The problem was, our main sail was never rigged for a third reed. So McGiver (Dave) became creative once more.
The wind was really blowing now. Dave was up front near the mast and I was at the main halyard. The wind was so intense that words would be lost. With a look in the eye from Dave, I knew it was time to lower the sail. He then rigged the sail to a more manageable size. The boat was now easier to handle and less overpowered, and less likely to tear a sail. Our winds peaked at 44 knots, a Force 9. Hurricane winds are rated a Force 12. Dave steered the boat manually, rather than stressing the autopilot. A broken autopilot would be a real challenge to repair out here.
Our intention had been to sail further, but we anchored in the first safe haven off the island of Ikaria. We put out extra chain to weigh down the anchor in hopes of good holding. I snorkeled the anchor and it was perfectly set, ready to ride the wind. There were 40 knot gusts throughout the night. Although the boat rocked through the waves, we held our position well. It blew for 30 days and 30 nights….OK that’s an exaggeration… but it was 3 days before the wind settled to a brisk force 6 and we could continue on our way. Greek legend tells us of Icarus, who was trying to escape the island of Crete. He fabricated wings from feathers and wax, but then flew too close to the sun. The sun melted the wax and he crashed into the sea near here. Dave and I subscribe to the view of Rod Heikell, author of our «Greek Waters Pilot” book. He feels Icarus had his feathers blown off here near Ikaria, and the sun had nothing to do with it!
.

.
Monday October 8, 2007 – 02:24pm (EEST)
….

Comments

(13 total)

Ωχ, ωχ, ωχ! Το μοναδικόν της ζωής μου ταξίδιον με ιστιοφόρο μου άφησε τραύματα ανεπανόρθωτα. Με 9 μποφώρ (υποτίθεται το ταξίδι θα είχε προορισμό τη Σκιάθο ξεκινώντας από Καλαμάκι) ο καπετάνιος δεν καταλάβαινε Χριστό γιατί φουμάριζε χωρίς διακοπή, η φιλενάδα μου έγκυος και να ξερνοβολά, το άλιεν να προσπαθεί να κρατήσει ισορροπία στην καμπίνα καθισμένη χαμαί και μια να την πετάει στη μια γωνιά και μια στην άλλη… Το ταξίδι έληξε άδοξα στη Χαλκίδα, μια βδομάδα κουνιόμουν κι ένα μήνα είχα μελανιές.
Αλλά όταν είσαι αγρίμι είναι αλλιώς.

Monday October 8, 2007 – 01:10pm (PDT)

.
….

«Έλα, έλα, σ’ ένα καράβι μούτσο…» Με χαρακτηριστική άνεση βάζεις αυτή την εισαγωγή διότι για σένα δεν μπορεί να ισχύσει η σκωπτική συνέχεια του άσματος, «και βγήκε ένα σκυλόψαρο και του φαγε τον …»

Εντυπωσιακή φωτογραφία. Πραγματικά δεν μπορώ να την καταλάβω. Το πυραμιδοειδές μοιάζει με ράχη βουνού χωρίς πρόποδες. Σίγουρα πάντως είναι αληθινή φωτογραφία. Το νησάκι αριστερά στον ορίζοντα είναι το Χταπόδι στα ανοιχτά της Μυκόνου.

Αχ ρε Νανά, τι ομορφιές χάσαμε! γμτ μελτέμι μου!

Tuesday October 9, 2007 – 09:38am (EEST)

.
….

@ θεϊκή νύφη alien : Ευχαριστώ για το σχόλιο και το μοίρασμα της εμπειρίας. Νομίζω το δικό μου μυστικό επιβίωσης ήταν ότι «καρφώνομαι» με πρακτικά πράγματα. Π.χ. ανησυχούσα για τη μηχανή ή για το πως μαγειρεύεις μακαρονάδα όταν έχει φουρτούνα έξω και μέσα στη κατσαρόλα!
@ AKK : Τι χάσατε; Τι φοράνε τώρα δηλαδή στην Ικαρία; Κουκουλωθήκατε κιόλας με τις προβιές και κρυφτήκατε στα βουνά;
Όπως ξέρεις, σκατολογώ πολύ όταν βρίζω μηχανές (Ελληνικό cliché). Πρώτη φορά το έκανα γραπτά. Φαίνεται πως μ’ επηρέασε η ναυτουριά.

Tuesday October 9, 2007 – 09:41pm (EEST)

.
….

Αυτά τα ταξίδια όμως έχουν μοναδικές στιγμές ελευθερίας.

Wednesday October 10, 2007 – 08:13am (EDT)

.
….

Στάσου Ελίνα να βρω εκείνη τη φωτογραφία!

Wednesday October 10, 2007 – 10:34pm (EEST)

.
….

Αγρίμια κι αγριμάκια μου,
δεν είσαστε για μπάρκα…

Την θαλασσα την μαθαίνεις,την κατακτάς με τα χρόνια, αλλά πάντα πρέπει να σέβεσαι την δυναμή της.
Ως εμπειρία ελπιζω να ήταν αν μη τι άλλο διδακτική.
Να ξέρεις τα ιστιοφόρα μπορούν να πλεύσουν με κάθε καιρό (θεωρητικά), το πληρωμα όμως, μπορεί?
Καλή συνέχεια αν σε τσίμπησε το μικρόβιο.

Friday October 12, 2007 – 07:03pm (CEST)

.
….

Εκείνο που με τσίμπησε σίγουρα ήταν η μοναξιά κι η γυμνή ελευθερία στο πέλαγο!

sailing

Monday October 15, 2007 – 11:37am (EEST)

.
….

Τι ωραία ιστορία! πάντα μου άρεσαν οι θαλασσινές περιπέτειες! Το πρώτο μου μπράτσο ήταν από τη Σαντορίνι στην Αστυπάλαια, πλαγιοδρομία, απόλαυση. Στην επιστροφή μας πιάσαν τα μποφόρια και οι φουρτούνες, αλλά εκείνο το κολπάκι στη Σχοινούσα ήταν η ανταμοιβή μας κι αυτό που είπες, «η μοναξιά κι η γυμνή ελευθερία» 😉

Να κατακτήσεις τη θάλασσα?

Πω πω, τι ύβρις!

υ.γ. τι ωραία φωτογραφία!

Friday October 19, 2007 – 03:16am (EEST)

.
….

Γουάου! Καταπληκτική η φωτογραφία στο σχόλιο! 🙂  🙂
Καλά τα λέει ο Yann!s. Γι’ αυτό κι εγώ που μου αρέσουν οι κατακτήσεις, παράτησα τη θάλασσα εδώ και χρόνια. Στη θάλασσα αδύνατον να φτιάξεις μονοπάτια. Καλά το είπε και ο Όμηρος. Τη μοναξιά, την ερημιά και τη γυμνή ελευθερία τη βρίσκω στη στεριά.

Saturday October 20, 2007 – 08:58pm (EEST)

.
….

I see lot of sailors gathered here. Don’t give in, agrimi. Somebody has to keep on the lighthouses on the coasts. ^^’

Sunday October 21, 2007 – 09:12am (PDT)

.
….

Αν αναφέρεσαι σε μένα Yannis η λέξη «κατακτώ» γράφτηκε με την ερωτική έννοια του όρου. Στην θάλασσα δεν δείχνεις την δυναμή σου αλλά τον έρωτά σου. Τα περι «δυνάμεως» ή «μαγκιάς» οποιουδήποτε είδους δεν «περνάνε» στην θάλασσα.

Thursday November 29, 2007 – 09:04am (CET

.
….

Εγώ το «κατακτώ» σου, το κατάλαβα ως «κατακτώ τη γνώση» = μαθαίνω καλά. (Κι ο έρωτας τι είναι άλλωστε; Γνώση δεν είναι, τρομάρα μας;) Ο Yann!s νομίζω μιλούσε γενικά. Απλά ήθελε να εκδηλώσει την ταπεινοσύνη του.

Thursday November 29, 2007 – 01:25pm (EET)

.
….

Σχολιάστε

Διασχίζοντας Αγκαθότοπους («Η Φύση ως Βίτσιο») #1


.


Perdiki Ikaria 1

.

Διαχείριση του Πόνου

(έτσι είπε η Ελένη)

Πώς να παίρνεις τη ζωή όπως έρχεται

(έτσι είπε ο Άγγελος)

Πηγαίνοντας ίσια ντουγρού και just do it, ό, τι κι αν είναι μπροστά

(έτσι λέω εγώ)

Στην ανωτέρω φωτογραφία βλέπετε έναν αγκαθότοπο σε λόφο κοντά στο χωριό «Περδίκι» της Ικαρίας. Η Ελλάδα είναι γεμάτη από τέτοια τοπία. Ολοένα γίνονται περισσότερα από τότε που σταμάτησαν (μετά το 1960) οι λεγόμενες «άνυδρες” καλλιέργειες» δημητριακών στα βουνά και τα νησιά (δηλαδή, ξερολιθιές και πεζούλια).

.

** Προσοχή: να μην συγχέουμε τους αγκαθότοπους με τους φρυγανότοπους. Οι τελευταίοι βασικά αποτελούνται από μικρούς θάμνους (φρύγανα ή βότανα, τύπου θυμάρι και τέτοια). Έχουν και αγκάθια (τύπου αστιβή), όμως οι αληθινοί αγκαθότοποι βρίθουν από πραγματικά ΜΕΓΑΛΑ ΑΓΚΑΘΩΤΑ ΦΥΤΑ σαν μικρά δέντρα με ανησυχητικά ψιλο-gothicονόματα (θα παραθέσω λίστα σε επόμενο entry).

.

Happy in your bushland, oh Ikaria! (2)

.

Χρόνια πολλά πριν ακούσω περί crosscountrytrekking, όταν ήμουν μικρή, δηλαδή, και θύμωνα (περίπου μόνιμη κατάσταση), ειδικά στην Κρήτη (εκεί θύμωνα πάρα πολύ), έφευγα από το σπίτι ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ή ΒΑΔΙΖΟΝΤΑΣ σε ευθεία ΙΣΙΑ (ντουγρού), είτε προς τη θάλασσα (κάτω), είτε προς το βουνό (πάνω), είτε προς το πλάι (δεξιά κι αριστερά). Γύρω από το χωριό υπήρχαν θερμοκήπια ανάμεσα σε διάφορες ακαθόριστες εκτάσεις (σαν σκουπιδότοποι, αλλά όχι ακριβώς) και βεβαίως αγκαθότοποι!

.

Thorns in Atheras, Ikaria

.

Όσο μεγάλωνα κι όσο ψήλωνα, τόσο μεγάλωναν, τόσο ψήλωναν αυτοί οι αγκαθότοποι, τόσο απλώνονταν (λόγω της εγκατάλειψης κτλ.). Μεγάλωναν κι ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΗΤΑΝ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ! Μια «θάλασσα από τίποτα«, ένας χώρος άχρηστος, αδιάφορος, εχθρικός κι ΑΠΡΟΣΠΕΛΑΣΤΟΣ στους ανθρώπους (ω μαγική εφηβεία).

.

Nana in Ikaria

.

Συχνά τ’ αγκάθια ‘παιρναν φωτιά από τους κοντινούς σκουπιδότοπους. Τον άλλο χρόνο, ξανάβγαιναν και τον επόμενο και μεθεπόμενο (ω χαρά) γινόταν πέλαγος πάλι ! Όμως εγώ στο μεταξύ (ω θλίψη) μεγάλωνα κι έχανα τα προνόμια (ασυλία) της παιδικής ηλικίας. Το χωριό κουτσομπόλευε. Ήταν ώρα να βρω κάπου αλλού να κάνω «το βίτσιο μου». Ευτυχώς σύντομα η Κρήτη μου τέλειωσε -μαζί και οι θυμοί και πολλά άλλα δυσάρεστα διάφορα.

.

.

Τα ευχάριστα που έμειναν ήταν: Το “άσπρο” εκτυφλωτικό μεσημέρι της νότιας Κρήτης κι η εξίσου διεγερτική μυρωδιά των αγκαθιών της. Επίσης ότι δεν παθαίνω (ούτε μάλλον θα πάθω ποτέ) καμία αλλεργία (από σκόνη, από γύρη και τέτοια φυτικά). Επίσης μια μεγάλη αντοχή στον φυσικό (απλό και καθαρό) σωματικό πόνο.

.
Να συνεχίσω να γράφω ;
Φυσικά
votes 14
Εντάξει συνέχισε να δούμε που θα το πας
votes 3
Κρεμόμαστε απ’ το στόμα σου
votes 12
Τι σημασία έχει, αφού έτσι κι αλλιώς θα συνεχίσεις
votes 2
Όχι
votes 0
Άσε τα αγκάθια. Γράψε μας για την Ανιέλα
votes 0
.

Comments


Μια παρόμοια φόρτιση με έπιανε μικρό όταν φύτρωναν και μεγάλωναν τα αγριόχορτα στις άκρες των οικοπέδων τους χειμερινούς μήνες στην Ιεράπετρα. Γενικά είχα μια μανία καταγραφής του πράσινου με το μυαλό μου σε όποιο τοπίο επισκεπτόμουν. Όσο περισσότερο το πράσινο, τόσο πιο πολύ ευφραίνονταν η καρδιά. Αργότερα κάβλωνε και το κορμί. Αλήθεια ποιά μουσική ταιριάζει στους αγκαθότοπους;



Να σου δώσω να γράφεις εσύ το μπλογκ μου; χαχαχα!.. Τόσο ωραία τα λες!
Για τη μουσική, μμμ.. δεν ξέρω, βασικά τα τζιτζίκια είναι εντάξει. Προσωπικά εγώ διασχίζοντας ακούω hip-hop στο ipod. Δεν ξέρω αν ταιριάζει, αλλά εμενα απλά μου δίνει δύναμη και με βοηθάει – έτσι μονότονη μουσική που είναι – να απασχολεί το μυαλό μου και να μην απελπίζομαι (το οποίο είναι πολύ βασικό -να μην παθαίνει κανείς κρίση πανικού) Όμως τώρα τελευταία δεν μου αρέσει πολύ…

ευχαριστώ για το comment

🙂


Και εγώ ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Δε θα γινόταν να γράφω το blog σου, η επαφή μου με τη φύση είναι ελάχιστη τα τελευταία χρόνια. Όσο για τα λόγια, αυτά είναι του αέρα…Είναι κακό πράγμα ο πανικός σε αγκαθότοπους. Όχι τίποτα άλλο, αλλά υπάρχει κίνδυνος να τσαλαπατήσεις τα αγκάθια! 😉


.

Comments (1)

Κουτσή, στραβή, καμένη στην Αγιά Παρασκευή παγαίνει


.
.
… .June 2007
.
.
.

Road Show 2

.
Είμαστε στη παραλίτσα της Αγίας Παρασκευής (προστάτιδος της υγείας των οφθαλμών) στη βορειοανατολική Ικαρία.
 .
.

.

Δεν είναι τίποτα σπουδαίο κι ούτε καν τη γράφουν οι χάρτες, αλλά εμένα έτσι μου αρέσει και μου αρκεί.

.

https://i1.wp.com/farm4.static.flickr.com/3421/3228916617_628ef8934a.jpg

Είναι στο Flickr μου. Από κάτω έχει ωραία comments.

.
Δείτε κι άλλες φωτογραφίες:
Ikaria 062

.
ikaria by Καλημέρα KALIMERA
.
ikaria by Καλημέρα KALIMERA
.

Τέλος πάντων, εκεί, εκεί, στην Αγιά Παρασκευή… θα βρίσκομαι από αύριο κιόλας. Εκεί, Giving it all : Wild coves & beaches in northern Ikaria - 23 Agia Paraskevi ενώ ο Άπιστος Θωμάς θα ψαρεύει, εγώ το αγρίμι θα ανοίγω τα δικά μου μονοπάτια στη θάλασσα και στη στεριά. Γιατί το μέρος έχει υπέροχα αγκάθια ολόγυρα και η θάλασσα έχει μαύρο βυθό, τρισάγριο, τρομακτικό, γεμάτο ζωή και δυνατό, ανελέητο φως από πάνω. Πραγματικά θα το φροντίσω το μέρος πάρα πολύ. Αγρίμια όλου του κόσμου, ήσαστε ευπρόσδεκτοι/ες. Όμως μπανιστιρτζήδες, προσέχετε! Έχω πολύ κακό μάτι. Άμα ενοχληθώ, ματιάζω θανατερά. Βουλιάζω βάρκες, χαλάω αυτοκίνητα και μηχανές. Άνθρωποι σκοντάφτουν και πέφτουν και τρώνε τα μούτρα τους. Κάτι χρήσιμο μαγικό έμαθα τέλος πάντων κι εγώ τόσα χρόνια παρέα με την Ελένη.

Άμα δεν ενοχληθώ όμως …όλα καλά!.. Μπορείτε να κοιτάτε. Μπορεί να μ’ αρέσει να κοιτάω κι εγώ.

>>τσίου<<

🐣 🐥 🐤
.
.

.

UpDate 1η Ιουλίου  (των Αγίων Αναργύρων)

nan can

.

Σήμερα πέρασε μπροστά από τη παραλίτσα με 22 κόμβους ταχύτητα ΑΥΤΟ:

😳
.
Kallisti Fairies by Yann!s
.
.
Κοντέψαμε να πνιγούμε από τα απόνερα. Μετά βίας γλίτωσα τα γκατζετάκια μου που τα είχα απλωμένα στα βότσαλα και έπαιζα. Άξιζε τον κόπο πάντως. Ωραίο καράβι.
.
.
.
Συνέβησαν κι άλλα πράγματα άλλου είδους. Τα λέμε στο επόμενο update.
.

Και ιδού το επόμενο update. Αυτή η διάσημη φωτό από σήμερα 16 Μάη 2009 φιγουράρει και στο Flickr!

.
Road Show 2

.


.
>>tsiou<<
🐣 🐥 🐤
.

.

.

.

Saturday June 30, 2007 – 07:11pm (EEST)

Next Post: THREATS ΧIV (at sea) -ΑΠΕΙΛΕΣ ΧIV (θαλάσσιες)

Previous Post: 44 degrees f** Celcius

.

Comments

(14 total)

Καλώς ήρθες, αγρίμι, στον κόσμο μου. Ελπίζω να χωράω στον δικό σου. Γιατί σίγουρα θα ‘ρθω να σε δω (και δεν θέλω να μείνω από μπαταρία ή να με πιάσει λάστιχο).

Sunday July 1, 2007 – 11:54am (EEST)

Κουκλάρα μου! Τελικά την ακολούθησες την συμβουλή μου! Εύγε… Α ! σε παρακαλώ να κάθεσαι μακρυά από το κύμα… Μόνο τέτοια πλοία φέρνουν τους Παραδείσους μας κοντα ! έτσι δεν είναι ? Αντε ρίξε κανα καριώτικο για την χάρη μου Φιλιά!

Sunday July 1, 2007 – 10:52pm (CEST)

Πρέπει να είναι τρομερό εκεί με τη πανσέληνο, non?
Μην ξεχαστείς όμως. Σε 3 μέρες πρέπει να πάτε Περαμεριά να διώξετε τα ποντίκια απ’ το σπίτι!..

Sunday July 1, 2007 – 02:01pm (PDT)

Θέτε και βασανίζετε τα άλιεν εσύ και η αδερφούλα σου, ε;
Ένα έχω να σας πω: είστε πολύ κακούργες. Και κατά συρροήν.

Monday July 2, 2007 – 04:37am (PDT)

Θα παω εγώ να διώξω τα ποντίκια από το σπίτι. Ελένη, άστα τα παιδιά να μείνουν εκεί να αγιάσουν! Πήγα και τους είδα σήμερα και ήταν … (άστο, δεν γράφεται)(Καλά ρε Λένη, η γάτα σου η Φελίτσια τι απόγινε; Αλήτεψε;)

Monday July 2, 2007 – 08:14pm (EEST)

@»αλλη Ελενη» = δεν ημαστε κακουργες – δεν ξερω τι εγινε στην Ελλαδα το 1950 και 1960 -οτι κι αν εγινε, εσεις μαντροθηκατε στην Αθηνα – οι αλλοι εμεις (δηλ. οι γονεις) εφυγαν ξενιτια -ΠΡΕΠΕΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ (εστω με τη μορφη «τουρισμου» αρχικα)
@ αγγελουκο = Felicia ‘s gone stray. Catches mice for her own benefit.
@ Nana = μην τον ακους. Εχω ενα μωρο που θα «σε αγιασει» οσο τιποτα αλλο. Και δεν πρεπει να του φανε τα αυτια τα ποντικια. Εξαλου αφου δεν πολυ-κοιμασαι τις νυχτες. Τεσπα, οπως ηπαμε. Να πας στο σπιτι «να κανεις μια γενικη». Μονο εσενα εμπιστευομαι.
Ααα, εχεις μια αφιερωσουλα στο blog μου. Εγινα κλεφτρα για σενα.

Monday July 2, 2007 – 01:48pm (PDT)

πω πω ρέντα δική μου Ελένη στο σχόλιο στην άλλη Ελένη! ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ! Αυτό θα λέω σε κάτι γελοίους που όταν με βλέπουν να χώνομαι μέσα στη φύση μου λένε πως κανω σαν χαζό κουτάβι. Το οποίο βεβαίως είναι μι α πετυχημένη παρομοίωση, δεν μπορώ να πω…

Tuesday July 3, 2007 – 12:59pm (EEST)

.
Ζηλεύω αλλά λίγο…σε 10 μέρες μάλλον θα’μαι και εγώ εκεί!!!!
Livada Ikaria
 .

Thursday July 5, 2007 – 05:28pm (EEST)

Μάλλον; Τι μάλλον; θα είσαι ή δεν θα είσαι; τεσπα, θα έχω αφήσει και για σένα ένα σωρουδάκι πετρούλες και κλαδιά, και μπορεί και με ένα χαρτάκι από κάτω. Αν δεν το χαλάσουν κάτι ηλίθιες αγελάδες που έχει εδώ.

Friday July 6, 2007 – 10:56pm (EEST)

Εγώ αν τα καταφέρω να κατέβω γιατί υπάρχει πιθανότητα να δουλεύω στο Καραβόσταμο, θα περάσω σίγουρα και ελπίζω να βρω ότι απομείνει από τις αγελάδες… 🙂

Saturday July 7, 2007 – 12:30am (EEST)

15 Μάη 2009 και έμαθα ανεκδοτάκι:
————————————
Ο Σέρλοκ Χολμς και ο βοηθός του Δρ. Γουάτσον πήγανε για κάμπινγκ. Αφού λοιπόν το βράδυ έφαγαν και ήπιαν το κρασάκι τους, την πέφτουν για ύπνο. Ξαφνικά, μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα, ο Σέρλοκ σκουντάει τον Γουάτσον.- «Γουάτσον, ξύπνα. Κοίτα πάνω και πες μου τι βλέπεις.»- «Τί να δώ, κ. Χολμς; Εκατομμύρια των εκατομμυρίων αστέρια.»- «Και τι συμπέρασμα βγάζεις από αυτό;»- «Κοιτάξτε:Αστρονομικά, συμπεραίνω ότι υπάρχουν εκατομμύρια γαλαξίες στο σύμπαν και συνεπώς άπειρο πλήθος αστέρων και πλανητών.Αστρολογικά, ο Σκορπιός πρέπει να βρίσκεται στο Λέοντα.Ωρολογικά, πρέπει να είναι περίπου τρεις και τέταρτο τα ξημερώματα.Μετεωρολογικά, μάλλον θα κάνει καλό καιρό αύριο.Θεολογικά, συμπεραίνω ότι ο Θεός είναι παντοδύναμος και ότι αποτελούμε ένα απειροελάχιστο και ασήμαντο κομμάτι του σύμπαντος.

Εσείς τι συμπεραίνετε κ. Χολμς;»

– «Ότι μας έκλεψαν τη σκηνή μαλάκα.»

.

Friday May 15, 2009 – 01:50pm (EEST)

Παρντόν, αλλά επιμένω. Κοιτάξτε σώστε όλα τα ποστ μαζί με τα σχόλια, γιατί χανόμαστε!

Friday June 5, 2009 – 06:33pm (CEST)

Ασχολείσαι με τα μουσεία;

Monday June 8, 2009 – 02:30pm (EEST)

Ήθελα να πω, ότι αξίζει να σωθεί θα σωθεί … στο μυαλό και στην καρδιά μας. Κι αν γίνει πόλεμος π.χ. τι θα γίνει τότε;

Monday June 8, 2009 – 02:36pm (EEST)

.

Σχολιάστε

Running in the forest.


.
….
.
.
forest run
.

What can a girl do when she’s got a rash from arbutus caterpillars while running in the forest?

Look at what we did to Anna!
😀 😳 XD

.
naked forest run
.

This is how we started enjoying to run naked from time to time, whether there are caterpillars in the forest or not. It’s most pleasurable!
😀 .

 

.
.

Comments

(4 total)

I am enjoying this series of posts on THREATS

– especially from this safe distance!

Tuesday April 17, 2007 – 10:21pm (CEST)

.

😀

Wednesday April 18, 2007 – 10:36pm (EEST)

.

higher pain thresholds!
😉

Thursday April 19, 2007 – 05:20pm (CEST)

.

and pleasure…
and pleasure…

Thursday April 19, 2007 – 01:07pm (PDT)

.
.

2 Σχόλια

Older Posts »