Ikaria actually (August 2007)


.
….
.
.,,,

.

Εγώ (toagrimi) ερασιτέχνης blogger, αναδημοσιεύω άρθρο μιας Καριωτίνας, επαγγελματίας δημοσιογράφου, της Νταϊάνας Κόχυλα – «ΤΑ ΝΕΑ» (17 Αυγούστου 2007) Ναι, έτσι είναι, ρε γμτ. Ευτυχώς όχι σε μας, αλλά πιο πέρα στις Ράχες, ναι έτσι είναι τα πράγματα. Καημένε αγγελούκο… Πρόσεξε μη σε πατήσουν (από τη μία μεριά) τα Hummer και (από την άλλη μεριά) οι χούλιγκανς γκρούβαλοι. Είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Όμως κι αυτό θα περάσει. Κάνε υπομονή. Σε λίγες μέρες θα έχουμε συνάντηση. Καλή ιδέα το μπριάμ, έτσι;

μπριαμ στη γαστρα

_______________________________

Φάγαμε… «Στου Τσουρή»
Καθώς το γράφω αυτό, ζούμε στην Ικαρία τη μεγαλύτερη αύξηση τουρισμού που έχει περάσει ποτέ το νησί. Τόση που τον Δεκαπενταύγουστο, κάτι τουρίστες έστησαν τη σκηνή τους στο μπαλκόνι ενός φίλου στον κεντρικό δρόμο του Χριστού, μέχρι φυσικά να τους διώξει. Υποδομή για τόσο κόσμο δεν υπάρχει ακόμα στο νησί· το νερό είναι τεράστιο θέμα και πρόβλημα, οι παραλίες και τα μονοπάτια, τουλάχιστον κοντά στο κέντρο των Ραχών, το πιο τουριστικό μέρος του νησιού, έχουν καταβρωμίσει από σκουπίδια (είναι αξιοσημείωτο πόση Coca Cola, σουβλάκια και παγωτά καταναλώνει ο κόσμος, κρίνοντας από αυτά που πετάνε παντού και εξίσου αξιοσημείωτο, που δεν έχουν βάλει οι δήμοι ανθρώπους να καθαρίζουν, ενώ οι ανεγκέφαλοι ακόμα καίνε τα σκουπίδια στις χωματερές με αποτέλεσμα να μυρίζει πλαστικίλα η περιοχή του Εύδηλου). Οι στενοί δρόμοι, αυτοί που είναι στρωμένοι αλλά και οι χωματόδρομοι, γέμισαν Cayenne, Ηummer και Jeep, τα οποία δεν χωράνε και οδηγούνται από πρωτευουσιάνους που νομίζουν ότι βρίσκονται στην εθνική οδό  (μέχρι να πέσουν από κανένα γκρεμό, όπως έγινε εδώ κοντά χθες το βράδυ). Μέχρι ρέιβ πάρτι (δύο, παρακαλώ) έχουν γίνει φέτος .
.
Hummer in Ikaria!

Με τέτοια αύξηση λοιπόν, κάπου πρέπει να φάει όλος αυτός ο κόσμος. Η ντόπια κουζίνα είναι απλή και σχετικά φτωχιά. Ο φίλος και συνάδελφος Η. Μαμαλάκης έκανε πάλι μοδάτο το κολοκάσι και χθες κάποιος με ρώτησε για μια καντίνα εδώ, στα πέριξ των Ραχών, για την οποία άκουσε ότι το μαγειρεύει.
Εγώ όταν δεν τρώω στην αυλή μου πηγαίνω σε τρία- τέσσερα εστιατόρια, είτε για ντόπια πιάτα, όπως τα πιτάκια με μάραθο (τον μαζεύουν την άνοιξη και τον βάζουν στην ψύξη) είτε για ψάρι (τον Αύγουστο είναι δυσεύρετο). Το κατσικάκι, κλασική τροφή στο νησί, το αποφεύγω διότι αυτά που είναι «ελευθέρας βοσκής» απογυμνώνουν τη χλωρίδα των βουνών που κατοικούνται ανεξέλεγκτα (30.000 μάλιστα) για τη βαμβακόπιτα (υποπροϊόν του πιο ραντισμένου και γενετικώς μεταλλαγμένου φυτού της Ελλάδας), με την οποία ταΐζονται από τους «βοσκούς». Είτε αυτό είτε βόσκουν κυριολεκτικά κάτω από το σύννεφο των χωματερών.
Γνωρίζω ότι ίσως το παράκανα στην εισαγωγή μου για να παρουσιάσω ένα απλό ταβερνείο στην άλλη πλευρά του νησιού, στην πρωτεύουσα μάλιστα, όπου πάμε για να ησυχάσουμε στις δύσκολες ημέρες του Αυγούστου. Μιλώ για το εστιατόριο του Τσουρή πάνω στον κύριο δρόμο του Αγ. Κηρύκου, με τραπέζια που βλέπουν το γραφικό λιμάνι και με μαγειρική που είναι απλή, σπιτική, αλλά και που καμιά φορά εκπλήσσει.


Μέχρι αστακό έχουμε φάει εδώ, όταν υπάρχει (τα «κόκκινα» βράχια της Ικαρίας έχουν πολύ αστακό, μέχρι και «αμερικάνους» όπως αποκαλούν τον αστακό Ατλαντικού ο οποίος έφτασε εδώ από το σχέδιο Μάρσαλ!). Τα λαδερά του καλοκαιριού, από μελιτζάνες μέχρι φασολάκια, είναι όλα εξαιρετικά νόστιμα. Το χταπόδι κρασάτο που δοκιμάσαμε πρόσφατα είναι πλούσιο πιάτο με μεγάλο χταπόδι, το οποίο «συμβιβάζεται» δίπλα σε μια χούφτα σπιτικές τηγανητές πατάτες. Τα γεμιστά έχουν γεύση μαμαδίστικη. Το μπριαμ- κατσαρόλας και όχι φούρνου- είναι όσο λαδερό χρειάζεται για να βουτήξεις μπόλικο ψωμί. Το κύριο χάρισμα του Τσουρή όμως είναι η τοποθεσία, μέσα στην κωμόπολη του Αγ. Κηρύκου. Δροσισμένο από τη θάλασσα, χωρίς καμιά βαβούρα τουριστική, είναι μαγαζί όπου ο ιδιοκτήτης γνωρίζει την πελατεία του και ως εκ τούτου προσέχει τι θα σερβίρει.

«Στου Τσουρή», Άγιος Κήρυκος Ικαρίας
.

.

Saturday August 18, 2007 – 11:31pm (EEST)

Next Post: iT’s gOt To rAin nOw!

Previous Post: The Ikarian Dance actually

.

Comments

(4 total)

.

Καλά τα λέει η Νταϊάνα. Αλλά εντάξει, δεν συμβαίνει και κάτι τρομερό. Η Ικαρία, το πιο άσημο από τα μεγαλούτσικα νησιά, έγινε της μόδας. Το ίδιο «έπαθε» και η Λήμνος, απ’ ότι μαθαίνω. Δεν είναι αναγκαστικά κάτι κακό. Εξάλλου, το θέλαμε κι εμείς λίγο. Αύγουστος είναι και θα περάσει.
Ελπίζω ότι γενικά θα μείνει κάτι καλό απ’ όλα αυτά. Θέλω να πω ότι θα αρχίσουν κάποιοι να ψάχνουν στα σοβαρά λύσεις για τα σκουπίδια, για το κάμπινγκ, για τα κατσίκια, για το νερό κτλ. –για τη περίφημη «διαχείριση» που λέμε και ξαναλέμε.
Γενικά πάντως έχουμε καλό κόσμο. Καλό νέο κόσμο που βρίσκει τρόπους και περνάει καλά. Όλο παρέες και βόλτες, συζητήσεις και γέλια ακούω και βλέπω. Για τα Hummer και τους χούλιγκανς/γκρούβαλους, οκ όπου υπάρχει κόσμος, υπάρχουν κι αυτά. Κανείς δεν δίνει σημασία.
Όταν χιονίσει και μαυρίσει ο ουρανός τον Γενάρη, όλα αυτά θα φαίνονται σαν ιστορίες από άλλο πλανήτη. Δεν είναι «παίξε-γέλασε» η Ικαρία να είναι «της μόδας» έτσι απλά.
Κι αν θες και κάτι άλλο, άκου: αφού η Ελένη δεν ταράχτηκε, δεν σφίχτηκε και δεν έπαθε πονοκέφαλο να φέρει βροχή κι ανεμοζάλη, τότε όλα είναι εντάξει. Μάλλον «λαμβάνει» καλά vibrations.υ.γ. 1: Έχει πολύ ωραία κορίτσια, Τα αγόρια πως τα βλέπεις;
υ.γ. 2: συνάντηση; Ωχ ναι, έχουμε συνάντηση. Ελπίζω να τα κάνετε όλα εσείς γιατί εγώ είμαι ένα όρθιο πτώμα. Μπριάμ ναι. Με φέτα ή καθούρα, οκ.
Sunday August 19, 2007 – 10:22pm (EEST)
I agree with AKK. I don’t think there is anything wrong -on principle- with a place becoming popular and fashionable. Ikaria deserves it and moreover it has something to teach. After all it’s for only August, isn’t it? I don’t feel at all «the tension» which is responsible for *my headaches* and I won’t ~make rain and gale~ righ now (we are fixing the roof :lol). It’s good that wE aRE nOT aLoNE!!! They are aliens, but what do you want? I was an alien once, wasn’t I? The same goes for you ~nan. If you weren’t an alien… ha ha!
Monday August 20, 2007 – 05:23am (PDT)
Με κάλεσαν σε ένα από τα rave parties και να ομολογήσω την αμαρτία μου …κολακεύτηκα! Έχω πατήσει τα 30!.. Απέφυγα τη πρόκληση γιατί ευτυχώς είχα babysitting το Σιδεράκι.
Θα με λιθοβολήσετε; Παρακαλώ όχι. Τα άκουσα ήδη από τον Θωμά και παίξαμε και 2-3 μπάτσες. Αυτός (και όχι εγώ) λέει πως παίζουν πολύ όμορφα αγόρια τριγύρω. Γι’ αυτό. Εγώ όμως έχω μάτια μόνο για τον (…)
Monday August 20, 2007 – 11:07pm (EEST)
😀 😀 😀
Το έχω ξαναγράψει ότι έχεις και μας κρύβεις πολλά !!!
Tuesday August 21, 2007 – 06:01pm (EEST)
.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: