Διασχίζοντας Αγκαθότοπους («Η Φύση ως Βίτσιο» ) #2


.
….
.
.

(η φωτό είναι του Άγγελου από το Φλικρ)
.

Στο TrainSpotting οι τύποι τρελαμένοι πάνε εκδρομή στη Σκωτία και βγαίνουν στα moors (ρεικότοποι) και περπατάνε. Αχανείς εκτάσεις χωρίς νόημα. Όχι για μένα. Αυτή η ταινία ήταν σημαδιακή. Επίσης σημαδιακά ήταν τα βιβλία του Castaneda, όχι για τα μαγικά κόλπα, αλλά για τα τοπία: την άμεση επαφή με τα “χωρίς νόημα” Μεξικάνικα chaparrals.

.

Η δική μου Σκωτία, το δικό μου Μεξικό, βρέθηκε στην Ικαρία. Οι λόγοι ήταν:

1ον) παλιά ήταν όλη γεμάτη πεζούλια

άρα τώρα είναι γεμάτη αγκαθότοπους, πιο πολύ στο ανατολικό μέρος, από την περιοχή του Ευδήλου και πιο πέρα ανατολικά (κάτι σχέση έχει και με τα ασβεστολιθικά πετρώματα, αλλά δεν είναι της ώρας).

.

2ον) οι άνθρωποι δεν νοιάζονται.

Σκασίλα τους μεγάλη και Δέκα παπαγάλοι. (Είναι περίεργο που δεν κουτσομπολεύουν σε ό, τι δεν τους αφορά, αλλά κι αυτό δεν είναι της ώρας). Επίσης είναι κι αυτό που έχει πει η Ελένη σωστότατα κατά τη γνώμη μου. Οι Ικαριώτες, αν και τώρα πια βασικά (δυστυχώς) ασχολούνται με τις οικοδομές κτλ., τουλάχιστον θυμούνται ακόμα πως δεν είναι κακό, ντροπή και ξεφτίλα η στενή επαφή με τη φύση. Δεν πάσχουν απ’ τα κόμπλεξ του νεόπλουτου μικροαστού.

.

3ον) Υπάρχει νερό!

Είτε της θάλασσας, είτε του βουνού -ποτάμι, ρυάκι ή στέρνα – αδιάφορο. Είναι πολύ σπουδαίο μετά από μια «διάσχιση αγκαθότοπου» να βρίσκω μέρος να βγάλω τα ρούχα μου και να μπω στο νερό. Το γλυκό νερό πάντως είναι καλύτερο. Το αλμυρό νερό της θάλασσας ψιλοτσούζει στις μικρο-πληγές και τους ερεθισμούς (είναι όμως απολυμαντικό).

.

4ον) Το κυριότερο -ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΥΝΗΓΟΥΣ!!!

Εντάξει, έχω δει κανα-δυό, αλλά μου φάνηκε πως μάλλον έκαναν βόλτα και είχαν το όπλο και το σκύλο για δικαιολογία (μην τους πουν φλώρους και «οικολόγους»). Άλλη μια τεράστια διαφορά με την Κρήτη. Τέλος πάντων, καταλαβαίνετε πόσο μεγάλο είναι αυτό το πλεονέκτημα. Άντε να είσαι μπλοκαρισμένη μέσα σε αγκάθια 1, 70 μέτρα ύψος και να ακούς ντουφεκιές. Πως θα πείσεις τον πορωμένο μαλάκα πως δεν είσαι πέρδικα; (Παλιά που πήγαινα σε άλλα μέρη, κουβαλούσα σφυρίχτρα μόνο και μόνο γι’ αυτό το λόγο.)

.

5ον) είναι αργό νησί.

Κανείς δεν βιάζεται. Όπως θα δείτε αργότερα στα της τεχνικής, η γενική βραδύτητα είναι πολύ σημαντική από ψυχολογικής απόψεως για μια επιτυχημένη διάσχιση αγκαθότοπου. Δεν είναι για σπηντάτους τύπους (άντε πάμε, αργήσαμε, φύγαμε, τι κάνουμε εδώ;) και πρέπει να βοηθάει και η περιρέουσαατμόσφαιρα. Ε, από αυτή την άποψη η Ικαρία είναι τέλεια. Γιατί δηλαδή να βιαστούμε; Μήπως για να προλάβουμε τραπέζι στο trendy εστιατόριο; Αχα!..

Αυτά για την Ικαρία. Και συγγνώμη για το ξερό ύφος μου. Είναι που ντρέπομαι λιγάκι.

Πάμε τώρα στην τεχνική και στη φιλοσοφία του πράγματος….

.

Comments

(2 total)

Ευχαριστώ για τη προσθήκη των φωτογραφιών. Είναι τιμή μου να έχει μπει σε τόσο εξειδικευμένο (βλ. «προχωρημένο») μπλογκ. Που να το ήξερα, όταν τις έβγαζα…
Φυσικά ξέρεις που είναι. Έχεις αγκαθο-περπατήσει εκεί; Στα δεξιά έχει κάτι αγριο-αγκαθιές *τεράστιες* -1,70 μ. ύψος- απ’ αυτές που κατάλαβα πως σου αρέσουν.
Γενικώς πολύ καμαρώνω που ξερενόμαστε και ήμαστε φίλοι. Κι αυτά που λες για την Ικαρία, είναι πολύ σωστά.

Thursday March 8, 2007 – 10:34pm (EET)

Τα αισθήματα είναι αμοιβαία.
Φυσικά και ξέρω που είναι αυτός ο μεγαλειώδης αγκαθότοπος. Στη «Ξανθή» πάνω από τον Εύδηλο. Τρομερό μέρος. Αν γινόντουσαν αγώνες διάσχισης αγκαθότοπου, εκεί θα ήθελα να είναι. Από το Γήτεμα (Φύτεμα;) ανηφορίζοντας μέχρι το Κάστρο του Κοσκινά (που φαίνεται στο βάθος στη φωτογραφία σου).

Friday March 9, 2007 – 10:59am (EET)

.
.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: