Χαίρετε.
Συνεχίζοντας από τα προηγούμενα (ευχαριστώ, σεβαστή οικοδέσποινα), φτάνουμε πια στο τέλος αυτής της χωματο-λιθου-ργικής επιχείρησης. Τώρα τον πρώτο ρόλο έχει η πέτρα και οι τεχνίτες της, οι “πετράδες” ή “λιθοξόοι” αν το θέλετε αρχαϊστί.
yellow pink rough stones from the quarry unloaded on the foundation of the new lane
Στην πρώτη φωτό βλέπουμε τη ρύμη γυμνή “ταμπάνι” (θεμέλιο) και πάνω της ακουμπισμένες τεράστιες “πελεκανιές” πέτρες, γερές με καλές επιφάνειες σε απόχρωση κίτρινο ροζ. Προέρχονται από ένα νταμάρι στο Πέζι κοντά σ’ αυτήν την περιοχή.
Στη δεύτερη φωτό οι πετράδες, αφού έχουν σπάσει τις πέτρες σε μικρότερα κομμάτια και τις έχουν πελεκήσει ώστε να εφαρμόζουν σωστά, τις κτίζουν στο ταμπάνι δεμένες μέσα σε ισχυρό τσιμεντοκονίαμα. Είναι Αλβανοί που ζουν μόνιμα στην Ικαρία και κάνουν αυτή τη δουλειά εδώ και αρκετά χρόνια. Κτίζουν 10 τετραγωνικά μέτρα περίπου τη μέρα.
The bottom of the lane has to be very strong. The Albanian work team cutting the stones and planting them in concrete.
Στην τρίτη φωτό φαίνεται το αποτέλεσμα της δουλειάς μετά από τέσσερις μέρες. Έχει βρέξει και φαίνεται πολύ ωραίο, έτσι δεν είναι;
The bottom part of the new large lane wet after rain.
Στην τέταρτη φωτό έχουν περάσει ακόμα δυο μέρες (μπετονιέρα, σφυρί, αλφάδι, μυστρί) και η καινούργια επίστρωση έχει σχεδόν τελειώσει. Στο βάθος δεξιά φαίνεται η είσοδος του κτήματος. Επίσης στα δεξιά κάτω από το δέντρο φαίνονται ακουμπισμένα “τσιμενταύλακα” που πήραμε από ένα παλιό υδραγωγείο, άχρηστο πια, που περνούσε μέσα από το κτήμα.
The top part of the new lane. On the right pieces of old water ducts that will be used to drain the water from the lane.
Εκείνο το παλιό υδραγωγείο ήταν κάτι σαν αυτό
Αυτά τα παλιά τσιμενταύλακα αφού εφαρμοστούν και δεθούν, θα διοχετεύουν το νερά που έρχονται από το βουνό ώστε η νέα ρύμη να μένει πάντα στεγνή. Εκτός ότι είναι γερά και έχουν τις σωστές ακριβώς διαστάσεις, έχουν το αισθητικό πλεονέκτημα ότι το παλιωμένο τσιμέντο τους δένει απόλυτα με τη πέτρα της ρύμης. Φαίνονται σαν να είναι κι αυτά φτιαγμένα από πέτρα.
Θερμές ευχαριστίες στη σεβαστή οικοδέσποινα για την ωραία ιδέα!
Στην τελευταία φωτό βλέπουμε τη ρύμη όπως συνεχίζεται μετά την είσοδο του κτήματος. Είναι η παλιά ρύμη. Ξέρω, σας αρέσει, ρομαντικοί αναγνώστες. Τρως όμως κάτι τούμπες όταν περπατάς τον χειμώνα όταν οι φαγωμένες πέτρες είναι υγρές μετά τη βροχή! Τέλος πάντων, δεν θα την πειράξω. Μόνο θα την καθαρίσω από τα χώματα και τα χόρτα και καθώς τα νερά θα πηγαίνουν στο καινούριο υδραγωγείο πιστεύω ότι θα μένει στεγνή -όπως έμενε στεγνή και τα παλιά χρόνια όταν ήταν “κεντρική λεωφόρος” και την περπατούσε πολύς κόσμος.
The lane after the entrance of the property. It will remain as it is. Only a bit of cleaning and better draining so that it's not slippery in winter.
Και μ’ αυτά τελειώσαμε με την επιχείρηση “Ρύμη -Ανακατασκευή για αυτοκίνητο”. Υπήρξαν πολλές λεπτομέρειες και τεχνικές δυσκολίες που λύθηκαν τις οποίες δεν θα αναφέρω. Στο τέλος όλα πήγαν καλά. Το συνολικό κόστος ήταν γύρω στις 6000 ευρώ και το έργο διήρκεσε ένα μήνα περίπου. Ήταν πονοκέφαλος για μένα να σχεδιάσω και να συντονίσω την όλη επιχείρηση ώστε να μην γίνουν κακοτεχνίες και χωρίς να διαπραχθούν “βαρβαρότητες” ενάντια στη φύση και την παράδοση. Όμως ήμουν τυχερός που είχα εξαιρετικούς τεχνίτες, σύμβουλους και βοηθούς. Κι επίσης ότι έβαζα κι εγώ το χέρι μου παντού. Και είχα άμεση επαφή με το αντικείμενο. Αυτό ήταν το πιο σπουδαίο νομίζω.
Όταν θέλει ο καιρός, η τύχη και η οικοδέσποινα, η επόμενη ανάρτηση θα αφορά την ανακατασκευή της παραδοσιακής σκεπής του σπιτιού. Είναι του… 1830!
An 1830 roof of pine planks and cypres beams. Walls of clay mixed with hay.
Θα τα πούμε σε ένα-δυο μήνες.
Γεια σας.
Άγγ. Κ.
