Οκτωβρίου 25, 2009 στο 11:55 πμ
· Κατηγορία Ikaria, lifestyle ·Με ετικέτα art, artful, drawings, gardens, Greece, house, Ikaria, ikaria-1974-5, παραδοσιακή αρχιτεκτονική, ικαρία, land, landscapes, old things, ovens, property, reservoirs, stonewalls, tools, traditional, village
Χαίρετε αγαπητοί αναγνώστες και φιλοπερίεργοι επισκέπτες.
Λατρευτή οικοδέσποινα τα σέβη μου. Λοιποί τρελλοί, γεια σας ! 
Σήμερα θα δοκιμάσω τη δυνατότητα “galleries” που προσφέρει το WordPress. Θα σας παρουσιάσω μια σειρά φωτογραφιών από τα κτίσματα μέσα στο κτήμα. Ακολουθούν σύντομες περιγραφές.
1) Η τουαλέτα / λουτρό τα οποία είναι σ’ ένα σπιτάκι έξω στην αυλή.
2) Το σπίτι (κύριο κτίσμα) κτίστηκε το 1820-30 περίπου. Εδώ η δυτική πλευρά με τις πολύ ενδιαφέρουσες αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες (τζάκι, καμινάδες και ξυλόφουρνος)
3) Η σκεπή ήταν με πλάκες τις οποίες αντικατέστησαν με κεραμίδια (Χιώτικα) στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Στο βάθος άλλα σπίτια του χωριού και η θάλασσα.
4) Η νότια πλευρά του σπιτιού.
5) Τυπικό μακρυνάρι, δηλαδή, τρία δωμάτια στη σειρά το ένα δίπλα στο άλλο. Μπροστά μακρόστενη αυλή με κληματαριά.
6) Φεύγοντας από το σπίτι και πηγαίνοντας για τον αχυρώνα.
7) Ο Αχυρώνας ανάμεσα σε θαλερές λεμονιές και πορτοκαλιές. Δίπλα είναι πηγή και δυο στέρνες.
Πάντα υπάρχει ένας κορκόφιλας στη σκεπή κάθε αξιοπρεπούς αυθεντικού Ικαριακού αχυρώνα. Οι μύγες βλέπετε…
9) Ο αχερώνας Κτίστηκε πολύ παλιά, επεκτάθηκε και ανακαινίστηκε αρκετές φορές με τελευταία το 1976 όταν έβαλαν κεραμίδια και αντικατέστησαν τα ξύλινα ή πέτρινα “πρέκια” πάνω από τις πόρτες και τα παράθυρα με τσιμεντένια.
10) Γύρω παντού ελιές. Ο αχερώνας (το βασικότερο κτίσμα σε ένα παραδοσιακό αγροτικό νοικοκυριό -μπορεί βασικότερος κι απ’ το σπίτι) είναι μονόχωρος και πολύ ευρύχωρος.
Άγγ. Κ.
ps. μόλις συνειδητοποίησα ότι το πειραχτήρικο αγρίμι έχει εντάξει αυτές τις καταχωρήσεις στο category “lifestyle” !!!
Μόνιμος σύνδεσμος
Οκτωβρίου 5, 2009 στο 4:17 μμ
· Κατηγορία Ikaria, lifestyle ·Με ετικέτα art, artful, drawings, gardens, Greece, house, Ikaria, ikaria-1974-5, παραδοσιακή αρχιτεκτονική, ικαρία, land, landscapes, old things, ovens, property, reservoirs, stonewalls, tools, traditional, village
Χαίρετε αναγνώστες αυτού του μπλογκ.
Εδω με κάλεσε η δημιουργός του, η Νανά, η οποία αφού μου έδωσε αυξημένα δικαιώματα πρόσβασης, μου ζήτησε να γράψω μια σειρά από καταχωρήσεις με θέμα το παραδοσιακό σπίτι, σταύλο και κτήμα που αγόρασα πρόσφατα στο χωριό Άγιος Πολύκαρπος της Ικαρίας.
View Larger Map
Να προσθέσω ότι ποτέ δεν είχα δικό μου, ιδιόκτητο σπίτι στην Ικαρία. Είναι ώρα πια και απαραίτητο για μένα να αποκτήσω “μόνιμη βάση”. Λόγω των επιχειρήσεων λοιπόν, η επόμενη έκδοσητου χάρτη των μονοπατιών αναβάλλεται για το 2010-11.
Όμως η διαδικασία της ανακαίνισης ενός 100% παραδοσιακού σπιτιού και κτήματος και η δημοσίευση των λεπτομερειών της, νομίζω θα είναι μια μικρή αποζημίωση για όσους κάθε φορά με ρωτάνε: “Πως πάει; Τι καινούρια μονοπάτια έχουμε στην Ικαρία;” Ε λοιπόν, για φέτος δεν θα έχουμε “καινούρια μονοπάτια”. Εφέτος ο κατασκευαστής τους πρέπει να στεγαστεί.
Οι καταχωρήσεις θα είναι επί το πλείστον τεχνικού χαρακτήρα (η Νανά μου απαγόρευσε οιαδήποτε ποιητική αναφορά) και θα αφορούν τις επιχειρήσεις ανακαίνισης, τις επισκευές, το “ξαναζωντάνεμα” του κτήματος, τα πεζούλια, τα νερά, και τα λοιπά. Όταν μπορώ θα ανεβάζω φωτογραφίες και με τη Νανά με σχόλια θα συζητάμε διάφορα (βαρετά) τεχνικά, νομικά και οικονομικά θέματα που προκύπτουν. Για να σας δώσω μια γεύση του τι πρόκειται να ακολουθήσει, δείτε αυτό το παλιό entry της:
Κάπως έτσι θα είναι, μόνο πιο εκμοντερνισμένα, λιγότερο “γραφικά” και κυρίως εφαρμόσιμα. Μ’ αυτόν τον τρόπο ελπίζουμε να βοηθήσουμε κι άλλους τρελλούς.
Άγγελος K.
Μόνιμος σύνδεσμος
Αυγούστου 6, 2009 στο 9:25 πμ
· Κατηγορία Ikaria, lifestyle, scouting ·Με ετικέτα Adam Forbs, diversity, for nature in nature, goats, Ikaria, χαρά, θερμοπηγή, lifestyle, photography, seeds, skillful, travel, warm-springs
“Long live Local Seeds! Long live our agricultural diversity! Preserve our ability to survive on this earth and live in vibrant self relaint communities and cultures!!”
Here is a few pieces from Adam’s blog “A Year of Search of Seeds and Hope!” concerning his visit (after India, Punjab, Italy, Thailand, Ethiopia, Peru, Greece) to… Ikaria!
After a hard days work on a small farm in Ikaria!
Greece – Ikaria island
Originally uploaded by forbesfarmer
My first three weeks in Greece were spent on the island of Ikaria. Some of you have heard about Ikaria because it was featured in the news (CNN, BBC, and National Geographic) recently as a place where local people live the longest. When I arrived to the island, a large film crew was just leaving. They are part of a project called The Blue Zones which studies humans’ longevity and the reasons why in some areas people can live much longer than average. The reports painted Ikaria as a very remote, undeveloped island, in which people still live connected to the land. Some of the reasons they gave for the people’s health are that the Ikarians eat many wild greens, make teas from wild herbs, are not rushed and stressed, work outside or walk a lot, eat a balanced diet of local foods, and have a strong sense of community. After hearing this on my first day I had high expectations for the island. However, in my first days I ate no wild greens, felt the people were not kind, and wondered sadly through empty farm fields now filled with weeds. The island did not seem remote or magical to me – it seemed developed and very modern after coming straight from the Andes. Villagers did not greet me with soup or a potato as I passed their house and instead often ignored me or grunted quietly. Part of my disappointment is because the Blue Zone story exaggerated a good deal to make the news and a large part is because I simply had trouble adjusting to life in another new culture and way of life. After so many transitions this year I know that each country or drastically different place throws my emotions for a loop, but there is nothing I can do to stop this.
While walking back from the store with my yogurt Elias spotted me in his truck. He was headed to feed the animals and do some work on his farm. There were language barriers and I wasn’t sure if he had forgotten our meeting or what. However, everything seems to work out better than I could have guessed. He showed me all the parts of his farm (which jutted out over the sparkling blue sea!). We picked some plants along the walk and I harvested a sack full of wild oregano for the restaurant. Life is about the moments – not the days and there are few moments as beautiful as picking oregano and thyme while gazing out at the blue sea, with the wind in my hair.
Elias didn’t have time to show me many more plants, so I offered to help him work. This took him by surprise, but we were soon hard at work- digging and preparing the small fields to plant. After work I was fed a Greek feast by his wife and they refused any money. The next day our work continued: cleaning pig pens and planting tomatoes. After a hard morning work his wife made a picnic lunch for me (two homemade cheeses, local bread, cucumber, tomato, and local olives). I ran up the river which ends at the sea next to their hotel and dunked my sweaty body in the cool water. I ate every bite of the delicious food and fell asleep in the shade next to a rushing river. Upon waking I swam again in the cool water and frolicked naked up the valley. In the evening I worked again with Elias. As the sun set majestically over the sea we looked back on our work and enjoyed Elias’s homemade wine. Life couldn’t get any better!
I spent a few days with Elias and his wife Thea – working, running up the river, and feeling the calming powers of the sea. When I went to leave they would not accept a cent for the hotel room or all the huge meals they had fed me. At this time I became convinced of the Greek hospitality which everyone speaks of. People like Thea, Uncle Yiannis, and the other locals who I met during this week showed me what Greece has to teach me. They told me stories of the time they spent in America and how they couldn’t stand the life there. They hated having to compete with their neighbors over houses and cars, they missed the relaxed Greek life with less pressure to constantly work, and they longed for a community like the one which exists here in Ikaria. They may not farm much anymore – but they all still make their own wine, oil, and often cheese. Nearly everyone has a vegetable garden. They know which wild plants can be eaten and many save the ancient seeds from their garden – which are adapted to the harsh, sea conditions. It is very different from the agrarian lives of Peru or Ethiopia, but has a lot to teach me nonetheless.
…………………..
Posted by Adam Forbes at 8:32 AM
Μόνιμος σύνδεσμος
Ιουλίου 17, 2009 στο 6:59 μμ
· Κατηγορία Personal ·Με ετικέτα angry agrimi, Y!360
vixen < Y! ID: egotoagrimi >
Top Page | Blog | Feeds | Friends | Lists
Update 1 ღ°:
THE PHOTOS THAT Y!360 CENSORED!
Update 2 ღ° : Read about Y!360.blog in the Wikipedia.
“Yahoo! 360° was a personal communication portal operated by Yahoo!. It was similar to other social networking sites and while text on the site still described it as being in beta testing, in fact development has ended and the site is no longer active. Long after support ended, the promised replacement social network site has never materialized. In May 2009 Yahoo! announced that Yahoo! 360° service will be officially closed on July 13, 2009 as Yahoo! developers aimed to “focus their efforts on the new profile on Yahoo”.[1] Users are given options to move their Yahoo! 360° information and blog to the new profile before this deadline.”
Add
vixen is not connected to you in Yahoo! 360°.
Last updated Sun Dec 07, 2008 Member since January 2006
Hug
remember me Fixen? add me on the new profile please, I’m on Dharma’s list:)posted a hour ago
Hug
and kisses from Polyaigos…posted 13 hours ago
Dude!
εσύ όμως γράφεις πιο ωραία -αposted 4 days ago
ζηλευω!!!! το δικο σου wordpress ειναι πιο ωωραιαιοοο!!!posted 6 days ago
Congrats
Μπράβο αγάπη μου! Σειρά μου τώρα!posted 9 days ago
Blog
Thu Jun 18 01:32pm EEST
Picture from My World (1)
Burnt But Not Dead I will keep on posting this kind of pictures to the last moment this blog is afloat. © Ελένη ευχαριστώ ! more
Previous Posts:
View Blog »
Feeds
Thu May 28 01:29pm EEST
Profile Information
- About Me:
- Ονομάζομαι Αθηνά Σκ. και είμαι 30 χρονών. Σπούδασα φιλολογία και οικονομικά. Στο οικογενειακό μηχανουργείο στην Αθήνα δουλεύω σαν λογίστρια, αλλά κυρίως ασχολούμαι με τις μηχανές. Εκτός από αυτό το ψώνιο, έχω κι άλλο ένα: την Ικαρία.
- Places I’ve Lived:
-
- Homepage:
- http://www.our-own-ikaria.net
- Languages Spoken:
- English, French
- “What is the Fox doing in the Marketplace?”
Μόνιμος σύνδεσμος
Ιουλίου 12, 2009 στο 9:36 μμ
· Κατηγορία Ikaria, Personal, sport, trekking, wildlife ·Με ετικέτα constructive vice, direct approach, fires, for nature in nature, Ikaria, τσιμπάει, φρυγανότοπος, χαρά, αστιβή, αγριότοποι, αγαλλίαση, αγκάθια, αγκαθότοποι, ικαρία, ξεθέωμα, my world, needlework, slow-trekking, thorn-lands, thorns, through-throrns, trekking, wilderness, zen
-
Burnt But Not Dead
I kept on posting this kind of pictures to the last moment my old blog was afloat.
© Ελένη
ευχαριστώ !
Tags: my-world, trekking, αστιβή, φρυγανότοπος, ikaria, thorns, constructive-vice, direct-approach, for-nature-in-nature, τσιμπάει, χαρά, αγριότοποι, αγαλλίαση, αγκάθια, αγκαθότοποι, ικαρία, ξεθέωμα, needlework, slow-trekking, thorn-lands, through-throrns, wilderness, zen, fires | Edit Tags
Thursday June 18, 2009 – 01:32pm (EEST)
Edit |
Delete
Previous Post: No Technical Problem
- DD
Offline
Most of the times inside the worst damage of the exterior “shell”, Nature keeps the power of the rebirth. The power which helps us to keep walking holding our heads up in the middle of the cyclons, which help humble grass to grow up among the tiny gaps of cement and it is the same power which keeps this planet alive.
Last years, I saw many of my favrite places to be burnt.. Wonderful yew and pine trees burnt down. This year returning there, I saw these places again green. Small plants were there and as a miracle! Small, tiny sensitive yew and pine trees again were streching their leeves to the Sun… and the best: many of the older trees which were burnt (and you though them dead) have green leaves in their wounded branches…Nature has had touched everything with her magic wand!!!
Thursday June 18, 2009 – 01:08pm (CEST) Remove Comment
Now that’s a great comment you should copy/ embed INSIDE the entry!
Thursday June 18, 2009 – 10:35am (PDT) Remove Comment
I agree! Beautifully said, Dharma!
Nature ☼ silent power ☼ Life
Thursday June 18, 2009 – 11:30pm (EEST) Remove Comment
Thank you, thank you, thank you, and I will take Dharma’s insight inside the entry but tell me…
…does anybody like my photo?
Friday June 19, 2009 – 06:13pm (EEST) Remove Comment
Hello! I Like The Photo!
It’s THE PHOTO on everything we are going to go through this summer in Greece.
Friday June 19, 2009 – 10:45pm (EEST) Remove Comment
I also like photo. Mostly because I know now that it is not dead… It makes me optimistic to know that it has enough strength to live and become green again. It is silent and so inspiring…
Saturday June 20, 2009 – 11:52pm (EEST) Remove Comment
omg what is it about me that attacts poets? ;;;
Is there anybody who knows something about the “umbrella mechanism” that makes the secret of survival of this plant?
Sunday June 21, 2009 – 02:31pm (EEST) Remove Comment
heh; i was only joking. im sure you do -
Sunday June 21, 2009 – 02:55pm (EEST) Remove Comment
I know nothing about “umbrella mechanism”… Please, teach me. Maybe I can use it in my future poems…
haha… you attract the poets, but the typo expresses your intention… :-p
Sunday June 21, 2009 – 09:43pm (EEST) Remove Comment
~ ~ you’d like to attack the poets ~ ~
Sunday June 21, 2009 – 09:47pm (EEST) Remove Comment
Esor Briar attracts and then attacks? Thank goodness I am not a poet.
Sunday June 21, 2009 – 10:33pm (EEST) Remove Comment
“umbrella mechanism” = system particular to poteria shrubs. The plant burns, the roots survive and feed on the ashes and debris of the burnt plant.
http://blog.360.yahoo.com/blog-DEJX4G00fKlAwORX1bHNL7PBjw–?cq=1&p=5
Yes, typo talked. I am given more poems than I can take. Poetry paralyses me. When I am lucky and fast, I attack and destroy it on time. But some poems are so good that I can’t.
Tuesday June 23, 2009 – 02:11pm (EEST) Remove Comment
Well, good that your own umbrella mechanism lets some through!
The botanist and the poet can both know the same shrub. The poet knows through her particular experience, the botanist generalises.
Tuesday June 23, 2009 – 05:54pm (CEST) Remove Comment
the trekker feels
Thursday June 25, 2009 – 09:48am (EEST) Remove Comment
…and we only see your sweat. One lucky guy can lick it too.
Some things are hardly possible to share.
Thursday June 25, 2009 – 02:35am (PDT) Remove Comment
Nothing is impossible. I just don’t want to.
Friday June 26, 2009 – 02:38pm (EEST) Remove Comment
Thus Spoke She…
No wonder you attract poets, writers, journalists, researchers, manhunters, poachers, and … lovers.
“Nothing is impossible. I just don’t want to.”
What a sentence! I have to print that somewhere in big letters.
Friday June 26, 2009 – 11:00pm (EEST) Remove Comment
Yeah, print on your T-shirt and tell me what people will think about you!!!
Monday June 29, 2009 – 01:46pm (EEST) Remove Comment
Great words! I’d love one of those T shirts. Please send me one when printed.
Tuesday June 30, 2009 – 12:13am (BST) Remove Comment
OK!!! I’m checking
http://www.bustedtees.com/
to steal a cool drawing and colour for it.
Wednesday July 1, 2009 – 02:15pm (EEST)
Μόνιμος σύνδεσμος
Ιουλίου 12, 2009 στο 9:29 μμ
· Κατηγορία Personal, scouting ·Με ετικέτα bubble, direct approach, egotoagrimi, for-eleni, manifesto, no technical problem
-
-
Δεν υπάρχει “τεχνικό πρόβλημα”
_________Η απάντηση στο πως είναι “ναι”.
_________Η απάντηση στο πότε είναι “ναι”.
_________Η απάντηση στο που είναι “ναι”.
_________Η απάντηση στο ποιος είναι “ναι”.
_________Η απάντηση στο γιατί είναι “ναι”.
_________Η απάντηση στο όχι είναι “όχι”
_________δηλαδή “ναι”.
_________Ο κόσμος είναι αυτός που είναι.
_________Ο κόσμος είναι αυτός που θέλουμε να είναι.
_________Αν δεν μας αρέσει είναι γιατί
_________δεν θέλουμε να μας αρέσει.
_________Είναι γιατί τον θέλουμε άσχημο κι άδικο
_________για να μπορούμε να ήμαστε
_________άσχημοι κι άδικοι κι εμείς.
_________Ο κόσμος ήμαστε εμείς.
Θα το διαβάζω κάθε μέρα! …μέχρι να το καταλάβω και να το μάθω απ’έξω!
Δεν υπήρχε καλύτερη στιγμή, για μένα, από αυτήν!!!
Monday May 25, 2009 – 02:07pm (EEST) Remove Comment
Ζόρικη αλήθεια που δύσκολα τη χωράει ο νους. “‘Αγρια Σκέψη” πέρα για πέρα σωστή.
Monday May 25, 2009 – 07:52pm (EEST) Remove Comment
“Άγρια Σκάψη”? “Μανιφέστο Κατά της Γκρίνιας” πέστο καλύτερα.
Το ‘γραψα σε μια στιγμή τύπου “αχ να’ ταν έτσι, αχ να ‘ταν αλλιώς”, για να το βλέπω και να το θυμάμαι.
Χαίρομαι που … ν α ι !!!
Tuesday May 26, 2009 – 08:29pm (EEST) Remove Comment
Όχι “άγρια σκάψη”. ‘Αγρια Σκέψη χαχα
Tuesday May 26, 2009 – 08:31pm (EEST) Remove Comment
ευγλωτο σαρδαμ ** “αγριο σκαψιμο”
Wednesday May 27, 2009 – 04:20am (PDT) Remove Comment
Σου έχω πει ποτέ ότι είσαι πολύ όμορφη; Κουκλάρα!
(Καλά, μην το πάρεις κι απάνω σου – περνάω και κρίση υπερσυναισθηματισμού, η υπερθυροειδικιά).
~☺~
Wednesday May 27, 2009 – 03:53pm (CEST) Remove Comment
που; ποιος, πότε; α… ναι
Αλλάζουμε, Αδελφή Αλιένα; Μου δίνεις τον θυρεοειδή σου, σου δίνω την τριχοφυία μου; τι λες;
Thursday May 28, 2009 – 08:49pm (EEST) Remove Comment
Λέω μάλλον ότι θυροξίνη και τριχοφυΐα είναι πράγματα συμπληρωματικά.
Παραπέμπω στο παραμυθάκι “Riquet à la houppe”, το βρίσκεις και εδώ:
http://fr.wikisource.org/wiki/Riquet_%C3%A0_la_houppe
Σε γενικές γραμμές ήταν ένας κακάσχημος μα πανέξυπνος πρίγκιπας και μια πανέμορφη και πανηλίθια πριγκίπισσα που ερωτεύτηκαν κι έγινε ο κακάσχημος κούκλος και η χαζή πάνσοφη.
(Όχι, δεν είμαι κακάσχημη ούτε εσύ πανηλίθια, χεχε!)
Thursday May 28, 2009 – 11:00pm (CEST) Remove Comment
Ε, στάσου! Είμαι κι εγώ εδώ! Θέλεις να σου δώσω λίγη υπόταση (εγώ να μην ζαλίζομαι στους γκρμούς κι εσένα να σου πέσουν λίγο τα γκάζια) και εσύ να μου δώσεις τριχοφυία; Εγώ να εμπλουτιστώ ως άνδρας κι εσύ να τελειοποιήσεις την ομορφιά σου;
Πες “ναι” και θα δούμε το “πως”. The answer to how is yes!
Friday May 29, 2009 – 08:11pm (EEST) Remove Comment
Τι βλέπω; Ενδιαφέρον παζάρι έχουμε στήσει εδώ! Έχω μια προσφορά γνωριμίας: με λίγη αναιμία, δώρο και η τριχοφυία. Με ενδιαφέρουν εξυπνάδα, γκάζια και αν περίσσευε λίγη ομορφιά, δεν θα έλεγα όχι :-p
Ναι!
Friday May 29, 2009 – 11:18pm (EEST) Remove Comment
Ωραίο μπριτζ! ΝΑΙ! ~☺~
Saturday May 30, 2009 – 05:49pm (CEST) Remove Comment
Αφου “ο κόσμος είναι αυτός που θέλουμε να είναι” κι αφού “ο κόσμος ήμαστε εμείς” εγω θελω που ειμαι ψηλη γιατι ειμαι λιγο χαμηλοκωλα και με το που ειμαι ψηλη δεν φαινεται. Βοηθαει το υψος αλλα ειναι και που θελω κι ετσι δεν φαινεται.
Μου περισεύει η θεληση. Θα ηθελα να ημουν λιγοτερο αυταρχικη. Θελει κανεις να του δωσω λιγη θεληση; Θα μου πεσει ελαχιστα ο κωλος (γιατι θα μειωθει η θεληση μου που τον κραταει), αλλα θα γινω καλυτερο ατομο, συζυγος και μητερα. Σε ανταλλαγμα για τη θεληση δεχομαι να παρω απο σας καποιες ανωμαλιες, πλην της τριχοφυίας μαλιαρουλα γιατι καθως ξερεις ειμαι στο οριο σ’ αυτο ζητημα.
Saturday May 30, 2009 – 01:18pm (PDT) Remove Comment
Μου περισευει και ενεργεια. Θελει κανεις να του αναβω τα φωτα στο σπιτι; Σε ανταλαγμα φαγητο για μενα και το παιδι. Τρωμε οτι να ναι.
Saturday May 30, 2009 – 01:22pm (PDT) Remove Comment
@ elle,
αν σε φέρει από Δανία, θα έχετε από γιουβέτσια και μπριάμ στο τσακίρ κέφι, αλλά κρακεράκια, ποπκόρν, γαριδάκια και μπισκότα δε θα σας λείψουν. ~☺~
Μου χρειάζεται μια ρύθμιση στη θέληση τελευταία.
Saturday May 30, 2009 – 10:45pm (CEST) Remove Comment
Χριστέ μου 2 μέρες έλειψα και έγινε το μπλογκ μου “οίκος εμπορίου” μοσχευμάτων! Αλλά φταίω κι εγώ που το άρχισα. Λοιπόν να το κλείσω. Κανείς άλλος τη γκρίνια του στο τραπέζι; Άντε να κλείσω τα βιβλία και να κάνω ισολογισμό.
Πρόχειρα για την ώρα, ο Άγγελος παίρνει όλες τις τρίχες, το μόνο σίγουρο 
D
Sunday May 31, 2009 – 07:42pm (EEST) Remove Comment
Κράτα τις τρίχες του κεφαλιού σου, μπορεί να σου χρειαστούν. Και της ουράς σου, γιατί αντί αλεπού θα μας βγεις πομεράνιαν. :Ρ
Sunday May 31, 2009 – 09:17pm (CEST) Remove Comment
Ναι!
http://i27.photobucket.com/albums/c155/Dolphinika/var2/itsyourmind.jpg
Sunday May 31, 2009 – 10:34pm (EEST) Remove Comment
“Ιt is your mind that creates the world”.
Όχι μόνο. Ο κόσμος είναι. Ο κόσμος δεν είναι μόνο εγώ. Ο κόσμος είμαι εγώ + εσύ. ~☺~
Monday June 1, 2009 – 09:49am (CEST) Remove Comment
Σωστο. Αλλαζω το “ειναι” σε “γινεται”. Παει;
Monday June 1, 2009 – 03:42am (PDT) Remove Comment
Δηλαδή, “ο κόσμος γίνεται εγώ + εσύ”?
Όλο και πιο καλά. Αναρωτιέμαι όμως πως θα κάνει ισολογισμό το αγρίμι.
Monday June 1, 2009 – 09:55pm (EEST) Remove Comment
- DD
- Offline
Ισολογισμό εύκολα θα κάνει… Στο λογαριασμό θα τα βρει μπαστούνια… Κι εκεί θα αρχίσει να μετράει, τι ζυγίζει βαρύτερα τα όχι ή τα ναι? Αντε να δούμε!
Monday June 1, 2009 – 09:36pm (CEST) Remove Comment
- DD
- Offline
BTW Mια και στήσατε τους πάγκους Θα βάλω σε μια ακρούλα και το τραπεζάκι μου… Πλιάν είναι δε ν πιάνει πολύ χώρο, παράνομο είναι και μόλις δω την Vixen το φορτώνω στο ν ώμο και τρέχω (τ’ έμαθα το κόλπο απο τους Νιγηριανούς στο Σύνταγμα)… Λοιπόν αντε καλοί μου πελάτες, εδώ και τώρα, διαθέτω μαύρη θλίψη, ελλειπή αυτοεκτίμηση, χιούμορ (και αυτό σε κορακί χρώματάκι) και ταλέντο στις καταστροφές παντός είδους! Δεκτές ανταλλαγές, συναλλαγές, αλλαγές και απαλλαγές.
Οσοι πιστοί προσέλθετε. Μέχρι τις 13/07 Μετά το μαγαζί κλείνει…
23ο comment ε? Ο συμβολισμός σε όλο του το μεγαλείο, ακόμη και στο νούμερο!
Monday June 1, 2009 – 09:51pm (CEST) Remove Comment
@ Dharma,
α, δεν είναι τίποτα. Μια κλασική περιπτωσούλα υψηλού Ι.Q. σε συνδυασμό με υπερευαισθησία και φόβο θανάτου. Ο φόβος θανάτου όμως υποκρύπτει φόβο για τη ζωή στη βάση του. Αλλά το πακέτο έχει κι εκπλήξεις.
Αλλά ακόμη κι έτσι οι καταστροφείς πάλι είναι απαραίτητοι ως καταλύτες.
Δημιουργούν Χάος κι απ’ το Χάος γεννιέται ο Έρως ο αυτογέννητος που λειτουργεί ως ελκτική δύναμη όλων των εγώ + εσύ.
Έλα μου όμως, που επειδή σε ξέρω, δε με πείθεις με τίποτα ότι το μόνο σου ταλέντο είναι στις καταστροφές! Ώπα! Δηλαδή, σόρρυ, οι πολιτικοί δε θα έχουν και κάτι να κομπάσουν; Ή να αρχίσω να απαριθμώ τα ταλέντα σου, να σου σκαρώσω εκεί ένα εγκώμιο να πάρεις τ’ απάνω σου, ε;
Και νισάφι με τους συμβολισμούς! Να, ήρθα κι εγώ πάλι στο 24.
(=Στο Ι Τσινγκ η επιστροφή του φωτός ή οι 7 νάνοι και οι 17 Χιονάτες ή τα 3 μικρά γουρουνάκια και οι 21 χοιροβοσκοί ή τα 24 πουλάκια κάθονταν… και πάει λέγοντας…). Κι όσο προχωράς στην ανάλυση, καταλήγεις σε πανσπερμία, οπότε φτου – φτου σκόρδα στην γκαντεμιά, που πάει καλλιά της.
Θες ένα γερό αντιψηφιστικό όχι; Λέμε όχι στο μανιχαϊσμό. Voilà!
Tuesday June 2, 2009 – 07:38am (CEST) Remove Comment
Κάθε υποκείμενο λειτουργεί ως σύστημα γεγονότων + οραμάτων, αναλόγως με το πώς εσύ το ορίζεις. Οι έννοιες του απόλυτου και του σχετικού οδηγούν σε οντολογικά οξύμωρα. Αλλά ο άνθρωπος δεν είναι κλειστό σύστημα. Λειτουργεί στη διαλεκτική του με το περιβάλλον. Ακόμη κι ένας ερημίτης που έχει απαρνηθεί τα εγκόσμια πάλι λειτουργεί στη σχέση του με το περιβάλλον του και τη φύση γύρω του.
Tuesday June 2, 2009 – 08:09am (CEST) Remove Comment
Έχω όμως την αίσθηση ότι η Dharma μάλλον μιλάει για το δίλημα του Corneille.
Κάπου έχω μια ανάρτηση:
http://asteroessa.blogspot.com/2008/06/to-corneille.html
Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.
Όταν όμως αρχίζεις τα φιλοσοφικά δεν τελειώνεις ποτέ. Νομοτέλεια. Μάλλον εκεί πρέπει να σταματάς τη σκέψη και ν’ αρχίσεις να δρας. Απλά. Και βλέπεις.
Ε, κι αν γίνει λάθος, δε χάθηκε ο κόσμος. Οι υπερβάσεις στηρίχτηκαν στο παρά φύσιν όχι στο νορμάλ. Ε, έχει κόστος. Όλα έχουν.
Στο κάτω – κάτω δεν υποχρεούσαι να λογοδοτείς ή να αυτοενοχοποιείσαι εσαεί για τα λάθη σου, γιατί αλλιώς δεν προχωράς.
Tuesday June 2, 2009 – 10:50am (CEST) Remove Comment
Κανονική λογιστική ξέρω (τρέχει μόνο του πρόγραμμα).
Παραοικονομική λογιστική ξέρω (2/3/4πλά βιβλία).
Δημιουργική λογιστική ξέρω (φούσκωμα – ξεφούσκωμα).
Διαλεκτική λογιστική ξέρω (λογιστική του “μέσου όρου”).
Φιλοσοφική λογιστική ξέρω (φλου αρτιστικ στο ψιλοπερίπου όλα).
Δυναμική λογιστική ΔΕΝ ΞΕΡΩ!
Έχω ακούσει για το π.χ. 375498 που “τείνει να γίνει” 375499, αλλά δεν παίρνω κανένα στο λαιμό μου. Οι τάσεις (αντί για “είναι” “γίνεται”) είναι επικίνδυνα πράγματα. Μπορεί π.χ. να μηδενιστούν όλα!
Κβαντική λογιστική επίσης ΔΕΝ ΞΕΡΩ!
Ερωτική λογιστική? μμμμ… υποκατηγορία της παραπάνω μου ακούγεται. Δεν ξέρω αν ξέρω. Θα ξέρω όμως σίγουρα όταν γίνω 100 χρονών.
***********************************
Καλωσήρθες Dharma! Μια καλή δόση μαυρίλας και καταστροφής, αν έχεις την παίρνω. Μ’ αρέσει να επισκευάζω disaster zones.
Tuesday June 2, 2009 – 01:35pm (EEST) Remove Comment
Τι λες καλε που δεν ξερεις κβαντικη λογιστικη; Τη φορολογικη δηλωση μου με κβαντικη λογιστικη δεν την κανεις; Κοιτα να δεις τι λεει…
Tuesday June 2, 2009 – 10:17am (PDT) Remove Comment
Τούμπα -ξαναγύρισε στη φιλοσοφία.
Το κβαντικό επίπεδο είναι πολύ ενδιαφέρον. Νομίζω όμως ότι δεν χωράει λογιστική γιατί εκεί είναι όλα ίδια. Ή δουλεύει ή δεν δουλεύει, αυτή είναι η μόνη διαφορά.
Wednesday June 3, 2009 – 12:27pm (EEST) Remove Comment
Επιστρέφοντας στο αρχικό ζητούμενο, αν οι περισσότερες απαντήσεις στα πολύπλοκα ερωτήματα είναι «Ναι», ξέρεις πόσος κόσμος θα πεινάσει αν απλοποιηθούν έτσι τα καυτά ερωτήματα της εποχής μας;
Ξέρεις πόσοι πληρώνονται για να δημιουργούν τεχνητά προβλήματα και άλλοι τόσοι πληρώνονται για να υποκρίνονται ότι προσπαθούν να βρουν λύσεις σε αυτά τα προβλήματα;
Απλοποίηση θα σήμαινε την συντέλεια της οικονομικής μας πυραμίδας, εκατομμύρια μπερδεμένοι Σίσυφοι με μια πέτρα στα χέρια μη ξέροντας τι να την κάνουν.
Wednesday June 3, 2009 – 07:45am (PDT) Remove Comment
Άψογος!
Λες να βρω κάνα μπελά; Δε λέει τώρα να με κυνηγάνε τίποτα τύποι με μαύρα γιαλιά και γκρι καπαρντίνες καλοκαιριάτικα.
Wednesday June 3, 2009 – 08:00pm (EEST) Remove Comment
Εντάξει, το ΄χω. Μου βγαίνει σε σενάριο. Αυτή τη τελευταία δραματική νότα ήθελα κι έκλεισε!
Wednesday June 3, 2009 – 12:24pm (PDT) Remove Comment
Χεχεχε… Το περίμενα!
Μήπως μπορούμε να έχουμε μια ιδέα του τίτλου;
Α και δε μου λες Ελένη, μας αναγράφεις στους συντελεστές;
Thursday June 4, 2009 – 11:21am (EEST) Remove Comment
Σσσσ…
αστε με να συγκεντρωθω. Ηρθε και κολησε με το τελευταιο μου blog entry
http://blog.360.yahoo.com/blog-k6mEB.w4aKpoevlwq.w-?cq=1&p=1457
ευχαριστω αγριμακι. Κι οποιος δεν προσεξε το tag “for Eleni” … ας προσεχε.
Παντως θα αναγραφειτε στους συντελεστες “με τροπο”. Για τιτλο δεν κσερω ακομα. Παντως δεν θα ειναι “Το κοριτσι που λεει ‘ναι’” Α παπαπα ) χιχχι!.
Thursday June 4, 2009 – 01:06pm (PDT)
Μόνιμος σύνδεσμος
Ιουλίου 12, 2009 στο 9:25 μμ
· Κατηγορία Personal, scouting ·Με ετικέτα direct approach, how, no technical problem, philosophy, what-matters
-
-
The title of this entry says everything. I found it under this picture by ‘Bill Balance’ in Flickr
………………………………….
As you can see it’s a book by Peter Block. Here you can read the excerpt. From this excerpt I am quoting a few phrases and sentences:
-
There is depth in the question “How do I do this?” that is worth exploring. The question is a defense against the action.
-
There is something in the persistent question How? that expresses each person’s struggle between having confidence in their capacity to live a life of purpose and yielding to the daily demands of being practical.
-
It has always struck me that I can write or speak the most radical thoughts imaginable. I can advocate revolution, the end of leadership, the abolition of appraising each other, the empowerment of the least among us, the end of life on the planet as we know it, and no one ever argues with me. The only questions I hear are “How do you get there from here? Where has this worked?
-
We often avoid the question of whether something is worth doing by going straight to the question “How do we do it?”
-
“What do you do when you find yourself in a hole?” His answer was, “The first thing you do is stop digging.”
- …
to act as if we already knew how-we just have to figure out what is worth doing. It would give priority to aim over speed.
-
In the face of the struggle to know what matters to us, and to act on it, we have to be gentle with ourselves. We live in a culture that lavishes all of its rewards on what works, a culture that seems to value what works more than it values what matters.
-
The phrase “what matters” is shorthand for our capacity to dream, to reclaim our freedom, to be idealistic, and to give our lives to those things which are vague, hard to measure, and invisible.
-
when we ask How? we are really making a statement: What we lack is the right tool. The right methodology. We are mechanics who cannot find the right wrench.
-
there are more important questions, and How? should be asked later rather than sooner. We are at times so eager to get practical right away that we set limits on ourselves. We become imprisoned in our belief that we don’t know how and therefore need to keep asking the question. Also, in our search for tools, we become what we seek: a tool. We reduce ourselves to being primarily pragmatic and utilitarian.
-
What is really interesting about How? is that we are asking a question to which we already have the answer
-
One way of understanding the meaning of the question How? is to consider it as an expression of our wish for control and predictability.
-
If knowing How? offers us the possibility of more control and predictability, then we may have to sacrifice them to pursue what matters.
-
Choosing to act on “what matters” is the choice to live a passionate existence, which is anything but controlled and predictable.
-
Acting on what matters is, ultimately, a political stance, one whereby we declare we are accountable for the world around us.
-
Giving priority to what matters is the path of risk and adventure, but I also believe that the institutions and culture that surround us are waiting for us to transform them into a fuller expression of our own desires.
-
We have the potential to reclaim and experience our freedom and put our helplessness behind us.
-
We have the capacity to experience an intimate connection with other people and with all we come in contact with, rather than feeling that we exist in relationships born of barter and instrumentality.
-
We also have the capacity and maturity to live a life of service and engagement, rather than the primary pursuit of entitlement and interests that focus on ourselves.
-_____________________________-
On this I received the following wonderful comments and thought worth to copy them inside my entry. They are like an installment to the excerpt.
Couldn’t agree more.
- The phrase “what matters” is shorthand for our capacity to dream, to reclaim our freedom, to be idealistic, and to give our lives to those things which are vague, hard to measure, and invisible.
– Choosing to act on “what matters” is the choice to live a passionate existence, which is anything but controlled and predictable.
– One way of understanding the meaning of the question How? is to consider it as an expression of our wish for control and predictability.
Well expressed. Thank you for sharing, agrimi ♥
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Once I wrote you about “going with the flow”…
When you trust your emotions, you don’t need to know “how”… Decide what matters to you and the universe will provide the “how”.
Simon G
Thanks, Nana, for typing all this out and highlighting – I hadn’t come across it before.
Makes me think of how the “hero” in quest stories, like for instance Chihiro in “Spirited Away”…
http://www.youtube.com/watch?v=hTyJBfPX2mY
…has to start her quest without knowing the “how” of it all. The “how” would be too much to stomach, or to remember.
At last a theory to get away with all the “hows” and “wheres” that people ask you. But cuz I know you will never give up giving answers, according to this theory, which of the two is more important for finding the way? An mp3 player or a gps?
Lambrini
“The Answer to How is Yes” theory is an advanced combination of the “Just do it” and the “Follow your heart” theories. Let’s take the last one first. ‘Follow your heart and then just do it’ is cool. But what if you don’t know where your heart is? What if it’s cold? How (here is “how” :lol) do you kickstart it? You need stimulation for the heart. Yes, the mp3 player is the right gadget!
Apollonios
Young birds never ask how to fly, they don’t get a lecture on the theory of aviation or the bernoulli principle. When their feathers are long enough, mother gives them a rude kick in the rear and they are off the nest, flying.
Asking someone “How” is a human weakness, half of the how is our fear of the unknown, the other half is having this someone share the blame if we fail to execute the instructions right.
Lambrini
Vixen, we all know where our heart is. We just need to stay alone from time to time and tune in with its beats.
Usually, there is so much noise around and we get distracted.
~~~
The young bird’s mother has the “know-how” (rude kick in the rear) encoded in her genes just like the young bird’s father knows how to build a nest.
Looks like we “need something -> think about or experiment -> find the way how -> and the knowledge is being saved in DNA”
Maybe that’s how the talent can become a heritage from generation to generation…
Too many scattered thoughts coming to my mind. Nice entry, indeed!
“Just do it. Find and follow your heart. Find what matters and do it.”
Did I summarize it?
elle
Somebody here is either a natural born leader or is just skillful in making rimes.
vixen
We don’t have the genes. We don’t have the ‘know how’. We don’t know and we don’t have the will to know. We do as we are told to do. But… oh come on, read the excerpt more carefully! ‘Simon G’ falls nearer to the point, as usual. It’s all about will power and in fact in some cases, having no second choice.
As you can see, I didn’t highlight any phrases in the comments. Though I was harsh (“agrimi”) in my last comment, I agree with everybody. After all there is no point in debating but living a life of service and engagement, rather than the primary pursuit of entitlement and interests that focus on ourselves.
Couldn’t agree more.
Monday May 11, 2009 – 09:58pm (EEST) Remove Comment
- The phrase “what matters” is shorthand for our capacity to dream, to reclaim our freedom, to be idealistic, and to give our lives to those things which are vague, hard to measure, and invisible.
- Choosing to act on “what matters” is the choice to live a passionate existence, which is anything but controlled and predictable.
- One way of understanding the meaning of the question How? is to consider it as an expression of our wish for control and predictability.
Well expressed. Thank you for sharing, agrimi ♥
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Once I wrote you about “going with the flow”…
When you trust your emotions, you don’t need to know “how”… Decide what matters to you and the universe will provide the “how”.
Tuesday May 12, 2009 – 02:45am (EEST) Remove Comment
Thanks, Nana, for typing all this out and highlighting – I hadn’t come across it before.
Makes me think of how the “hero” in quest stories, like for instance Chihiro in “Spirited Away”…
http://www.youtube.com/watch?v=hTyJBfPX2mY
…has to start her quest without knowing the “how” of it all. The “how” would be too much to stomach, or to remember.
Tuesday May 12, 2009 – 11:11am (CEST) Remove Comment
At last a theory to get away with all the “hows” and “wheres” that people ask you. But cuz I know you will never give up giving answers, according to this theory, which of the two is more important for finding the way? An mp3 player or a gps?
Tuesday May 12, 2009 – 03:35am (PDT) Remove Comment
“The Answer to How is Yes” theory is an advanced combination of the “Just do it” and the “Follow your heart” theories. Let’s take the last one first. ‘Follow your heart and then just do it’ is cool. But what if you don’t know where your heart is? What if it’s cold? How (here is “how” :lol) do you kickstart it? You need stimulation for the heart. Yes, the mp3 player is the right gadget!
Tuesday May 12, 2009 – 09:02pm (EEST) Remove Comment
Young birds never ask how to fly, they don’t get a lecture on the theory of aviation or the bernoulli principle. When their feathers are long enough, mother gives them a rude kick in the rear and they are off the nest, flying.
Asking someone “How” is a human weakness, half of the how is our fear of the unknown, the other half is having this someone share the blame if we fail to execute the instructions right.
Tuesday May 12, 2009 – 02:16pm (PDT) Remove Comment
Vixen, we all know where our heart is. We just need to stay alone from time to time and tune in with its beats.
Usually, there is so much noise around and we get distracted.
~~~
The young bird’s mother has the “know-how” (rude kick in the rear) encoded in her genes just like the young bird’s father knows how to build a nest.
Looks like we “need something -> think about or experiment -> find the way how -> and the knowledge is being saved in DNA”
Maybe that’s how the talent can become a heritage from generation to generation…
Too many scattered thoughts coming to my mind. Nice entry, indeed!
Wednesday May 13, 2009 – 01:49am (EEST) Remove Comment
“Just do it. Find and follow your heart. Find what matters and do it.”
Did I summarize it?
Wednesday May 13, 2009 – 02:15pm (EEST) Remove Comment
Somebody here is either a natural born leader or is just skillful in making rimes.
Wednesday May 13, 2009 – 12:44pm (PDT) Remove Comment
We don’t have the genes. We don’t have the ‘know how’. We don’t know and we don’t have the will to know. We do as we are told to do. But… oh come on, read the excerpt more carefully! ‘Simon G’ falls nearer to the point, as usual. It’s all about will power and in fact in some cases, having no second choice.
Thursday May 14, 2009 – 08:11pm (EEST) Remove Comment
Our comments “mattered”! You have incorporated them in the entry!
Sunday May 17, 2009 – 11:34am (EEST) Remove Comment
Of course I have. Thet were so constructive. Only that Y!360 betrayed me and the layout didn’t come out right. I will see to it later.
Sunday May 17, 2009 – 02:41pm (EEST) Remove Comment
Keep us on track! ♫
Tuesday May 19, 2009 – 09:30pm (CEST) Remove Comment
Foxy David Κροκέτα always at your services )
Thursday May 21, 2009 – 09:21pm (EEST) Remove Comment
David Κροκέτα! –χα:)(:χα–
Saturday May 23, 2009 – 10:51pm (EEST) Remove Comment
Μόνιμος σύνδεσμος
Ιουλίου 12, 2009 στο 9:09 μμ
· Κατηγορία Ikaria, scouting ·Με ετικέτα blue-zone, Ikaria, ραδόνιο, απειλές, ικαρία, kills-you, longevity, radioactivity, radon, safety, saves-you, threats, warm-spring, warm-springs, what-if, why-ikaria
-
-
Μεταφράζω εδώ σχεδόν κατά λέξη το ρεπορτάζ του Νταν Μπιούτνερ, επικεφαλής ομάδας ερευνητών του National Geographic στην Ικαρία, σχετικά με την πιθανή θετική επίδραση που μπορεί να έχει το ραδόνιο στην αύξηση της υγείας και του προσδόκιμου ορίου ζωής του πληθυσμού του νησιού. Η άποψη είναι ριζοσπαστική, δεν είναι όμως χωρίς θεμελίωση γι’ αυτό και την δημοσιεύω. Έχει επίσης σημασία γενικότερα, καθώς στην Ελλάδα παντού υπάρχει ραδόνιο και ραδιούχες πηγές.
Περισσότερα σχετικά με την έρευνα για τους παράγοντες μακροζωίας στις “Γαλάζιες Ζώνες” του πλανήτη θα βρείτε στο http://www.bluezones.com/
————————————————————————–
Μακάρι να μπορούσα να πω ότι ήμαστε οι πρώτοι που αποκαλύπτουμε την είδηση ότι η Ικαρία είναι από τους κυριότερους ίσως παγκοσμίως προορισμούς υγείας, όμως φοβάμαι πως μας έχουν προλάβει άλλοι προ πολλού -εδώ και τουλάχιστον δύο χιλιάδες χρόνια.
Από τουλάχιστον το 500 π.Χ. Ικαρία ήταν γνωστή στους αρχαίους Έλληνες και τους Ρωμαίους ως τόπος ξανανιώματος και θεραπείας. Το κομβικό σημείο αυτής της παράδοσης υγείας το βρήκαμε στην νοτιοδυτική άκρη του νησιού, σε έναν οικισμό που λέγεται Θέρμα και στα περίφημα ραδιενεργά λουτρά που τον περιβάλλουν.
Κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας της έρευνας, η ομάδα μας επικεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό στη διατροφή και τον τρόπο ζωής για να εξηγηθεί το γεγονός ότι οι άνθρωποι φτάνουν σε σε ηλικία 90 ετών σε υψηλότερα ποσοστά εδώ από σχεδόν οπουδήποτε αλλού στον κόσμο. Διερευνήσαμε τον ρόλο του σκοπού, της θρησκείας, ακόμη και τη σημασία που έχουν τα σύντομα διαλείμματα για ύπνο στη διάρκεια της ημέρας. Σήμερα, θα διερευνήσουμε τα διάσημα λουτρά της Ικαρίας για να δούμε αν ίσως συνεισφέρουν ως παράγοντας υγείας για τις 10.000 ακμαίες ψυχές που ζουν σ ‘αυτό το νησί.
Κατά πρώτον, τα λουτρά συγκεντρώνονται μόνο στη νοτιοδυτική γωνιά του νησιού, κοντά στην πόλη ‘Αγιος Κήρυκος. Προς τα ανατολικά, νερά με φυσαλίδες που αχνίζουν ξεπηδούν από το έδαφος σε μια σειρά από σπήλαια γεμάτα ατμούς. Ντόπιοι επιχειρηματίες έχουν κλείσει αυτά τα σπήλαια και έχουν εμπορευματοποιήσει τα νερά, έτσι για λίγα δολάρια, μπορείτε να μπείτε, να καθήσετε και να τυλιχτείτε με “θεραπευτικές” αναθυμιάσεις.
Ακριβώς δυτικά της πόλης, όσοι έχουν το θάρρος να κατέβουν το απότομο στριφογυριστό μονοπάτι σ’ έναν επισφαλή γκρεμό, μπορούν να λουστούν δωρεάν στο σημείο όπου η βραχώδης ακτή συναντά τα γαλάζια στο χρώμα του κοβάλτιου νερά του Αιγαίου. Ένα ημικύκλιο από ογκόλιθους περικλείει μια μικρή πισίνα, όπου το ζεστό μεταλλικό νερό αναμειγνύεται με το κρύο νερό της θάλασσας δημιουργώντας ένα χλιαρό μπάνιο.
Όπως έγραψε ο Δρ Αντώνης Παπαλάς στο βιβλίο του «Αρχαία Ικαρία», οι Ρωμαίοι ήταν οι πρώτοι επισκέπτες να καταγράφονται στα λουτρά. Πίστευαν ότι τα ύδατα αυτά ανακούφιζαν τους πόνους και θεράπευαν τη μερική παράλυση. Σήμερα, προσελκύουν κυρίως άτομα που υποφέρουν από ρευματισμούς, αρθρίτιδα και δερματικές παθήσεις. Εμείς πήραμε συνέντευξη από έναν ορθοπεδικό στο νησί ο οποίος μας ανέφερε εκατοντάδες περιπτώσεις ασθενών που βρήκαν ανακούφιση από τους πόνους των οστών και των αρθρώσεων. (Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι μια θεραπεύτρια που χρησιμοποιεί παραδοσιακά φάρμακα της Ανατολής μου έστειλε email στο οποίο ισχυρίζεται ότι διαδοχικά συνεχόμενες λούσεις διαποτισμού την θεράπευσαν από πολλές μορφές καρκίνου και όγκους και βελτίωσαν την όρασή της.)
Αλλά, βεβαίως, το μεγάλο ερώτημα είναι: Έχουν τα λουτρά κάποια σχέση με τη μακροζωία στην Ικαρία;
Το ραδόνιο είναι το βασικό συστατικό σε αυτά τα λουτρά. Το ραδόνιο είναι ένα άκρως επικίνδυνο ραδιενεργό στοιχείο που εκπέμπεται συνεχώς από τη γη. Όταν εισπνέεται, μπορεί να διεισδύσει στην εσωτερική επιφάνεια του πνεύμονα και “ιονίζει” τα κύτταρα -ανακατεύοντας ουσιαστικά τον κώδικα του DNA και δυνητικά προκαλώντας καρκίνο. Πράγματι, το ραδόνιο είναι η δεύτερη κύρια αιτία καρκίνου του πνεύμονα στις ΗΠΑ. Το ραδόνιο δεν αναδίδεται μόνο από τα λουτρά αλλά και από ολόκληρο το νησί. Στο βορειοανατολικό τμήμα της Ικαρίας πολλά σχολεία και σπίτια ερευνήθηκαν για ραδόνιο και σε όλες τις δοκιμές αναφέρθηκαν υψηλά επίπεδα έκθεσης.
Πώς θα μπορούσαν τα υψηλά επίπεδα ραδονίου να εξηγήσουν τη μακροζωία; Κάποιες δημοσιεύσεις στο Περιοδικό της Βρετανικής Ραδιολογίας (Τεύχος 78, 2005), υποστηρίζουν ότι η συνεχής έκθεση σε χαμηλά επίπεδα ακτινοβολίας μπορεί όντως να βοηθήσει στην επιδιόρθωση του DNA μέσα από μια διαδικασία που ονομάζεται radiation hormesis. Η εξήγηση είναι περίπλοκη, αλλά ουσιαστικά είναι κάτι ανάλογο με τον τρόπο που τα ιχνοστοιχεία που βρίσκονται στον οργανισμό μας (χαλκός, ψευδάργυρος, σελήνιο, κ.α.) σε μικρή ποσότητα μας κάνουν καλό, ενώ θα ήταν τοξικά σε υψηλές δόσεις.
Έτσι, αν οι Ικαριώτες λαμβάνουν συνεχώς μικρές δόσεις ραδονίου χαμηλού επιπέδου ακτινοβολίας, θα μπορούσε αυτό να εξηγήσει το υγιέστερο DNA τους; Οι πιο πολλοί πυρηνικοί επιστήμονες θα έλεγαν ότι όχι, η ακτινοβολία ασχέτως επιπέδου είναι κάτι κακό. Όμως ποτέ δεν ξέρει κανείς. Για πολλά χρόνια, οι σοφοί πίστευαν ότι η γη ήταν επίπεδη.
Ζήστε Πλατιά,
Νταν
—————————————————————
Δεν ξέρω τι να πω. Κι όμως αυτή η θεωρία κάπου στέκει. Πλάκα-πλάκα μήπως ισχύει η βασική αρχή του “ζην επικινδύνως”; “Όποιος ζήσει, θα ζήσει πιο πολύ”; Κάτι ξέρω εγώ γι’ αυτό;
Tags: warm-springs, warm-spring, kills-you, saves-you, what-if, why-ikaria, ικαρία, radon, longevity, blue-zone, radioactivity, ikaria, ραδόνιο, απειλές, threats | Edit Tags
Thursday April 30, 2009 – 01:04pm (EEST)
Edit |
Delete
Next Post: The Answer to How is Yes! Previous Post: Spring Clean
Ο Νταν είναι “γάτα με πέταλα”. Απίστευτος πολύπλευρος τύπος. Κι οι δυο ήμαστε στην επικίνδυνη ηλικία. Αν ζήσουμε, θα ζήσουμε!
Κατά τα άλλα η θεωρία έχει βάση. Κάτι τέτοιο είχε γράψει στη δεκαετία του 1950 ένας δημοσιογράφος ονόματι Παναγής Λεωτσάκος στο βιβλίο “Ικαρία το Νησί του Ραδίου” ότι ο βομβαρδισμός με ιόντα ραδονίου είναι αναζωογονητικός. Αργότερα βέβαια θάφτηκε το θέμα μέσα στην γενική αντίδραση για τα πυρηνικά.
Thursday April 30, 2009 – 09:41pm (EEST) Remove Comment
Ποτε δεν φοβηθηκα το ραδονιο. Η γιαγια μου ειχε μανια να αεριζει τα δωματια πολλες ωρες καθε πρωι κι πηρα κι εγω τη συνηθεια. Οξυγονο και παλι οξυγονο. Κι αυτο δηλητηριο δεν ειναι; Δεν σκουριαζει τα σιδερα; Κι ομως μ’ αυτο εμεις ζουμε.
Friday May 1, 2009 – 01:34am (PDT) Remove Comment
Δεν είμαι σε θέση να ελέγξω επιστημονικά το άρθρο, δεν είναι της ειδικότητάς μου. Εμπειρικά πάντως έχω να πω το εξής:
Είμαι υπερθυροειδική και πριν κατέβω για διακοπές στην Ικαρία οι θυρορμόνες μου ήταν σε πολύ υψηλά επίπεδα. Στην Ικαρία “ξεχνούσα” να πάρω τα χάπια μου, γιατί ένοιωθα καλά. Ξαναπήγα για εξετάσεις και ήταν σε σχεδόν φυσιολογικά επίπεδα. Λίγο καιρό αργότερα υποτροπίασα πάλι, οπότε ξανάρχισα την αγωγή. Το πιθανότερο να ήταν συμπτωματικό, αλλά από τις συμπτώσεις που σε κάνουν να στέκεσαι και να λες “ρε, λες;”
Saturday May 2, 2009 – 09:21pm (CEST) Remove Comment
Eleni (Alien): α ετσι εξηγουνται λοιπον τα υπεροχα ματια σου, “καυτα γκαζια” σου και τα …κρακερακια!
Sunday May 3, 2009 – 01:46am (PDT) Remove Comment
Ενδιαφέρον αυτό που λέει η Άλιεν. ‘Εχω ένα φίλο Ικαριώτη με υπερθυροειδισμό. Ζει και δουλεύει στην Αθήνα σε μια χαλαρή δουλειά και όμως ταλαιπωρείται πολύ από τον θυρεοειδή του. Όταν καταφτάνει Ικαρία είναι ένας άνθρωπος και όταν είναι για να φύγει είναι ένας άλλος. Έχει “μαλακώσει”.
Σκέφτομαι και τις γυναίκες. Πόσες ξέρω που έχουν θυρεοειδή, το πιο συνηθισμένο σε όλη τη Μεσόγειο. Νομίζω ότι είναι γενετικό. Στην Ικαρία είναι περίπου το ίδιο ποσοστό, όμως αναλογικά ελάχιστες περιπτώσεις ξέρω που παίρνουν φάρμακα ή έχουν κάνει μερική ή ολική αφαίρεση του αδένα.
Εγώ είμαι ή μάλλον ήμουν υποτασικός. Γιατρέ, Νανά, τι έχεις να πεις που δεν είμαι πια;
Sunday May 3, 2009 – 09:49pm (EEST) Remove Comment
Yποτασικός, φυσικά! ~☺~
Monday May 4, 2009 – 12:43am (CEST) Remove Comment
Τι τιμή! Η ηγουμένη Άλιεν σχολίασε το entry μου!
Monday May 4, 2009 – 11:18am (EEST) Remove Comment
Δεν είμαι γιατρός. Είμαι “ψαχούλι” (= ερασιτέχνις ερευνήτρια) και σας επισημαίνω ότι το ραδόνιο είναι κατά πρώτο και κύριο λόγο “ευγενές αέριο” (όπως το νέον, το ξένον και το ήλιον) με υψηλή πτητικότητα, όπως επίσης σαν όλα τα ευγενή χημικά στοιχεία, δεν αντιδρά ούτε αναμιγνύεται με κανένα άλλο χημικό στοιχείο. “Δεν κάνει παρέα με κανένα” -να το πω έτσι. Σχηματίζει μικροσκοπικές μοριακού μεγέθους φυσαλίδες που λόγω τη μεγάλης κινητικότητας και πτηρικότητάς τους διαπερνούν τα πάντα, το νερό, τα πετρώματα, τον οργανισμό ζώων και φυτών και … που πάει; Πάει στον ουρανό, στη στρατόσφαιρα!
Διαπερνώντας το σώμα μας, το μυαλό μας, τους αδένες, τα αιμοφ. αγγεία μας φυσικά προκαλεί διαστολή, το οποίο δημιουργεί (ναι!) ένα συναίσθημα ευεξίας και ευφορίας.
(π.χ. έχετε εισπνεύσει ήλιο και να σας πιάσουν τρελά γέλια; ε κάτι τέτοιο είναι αλλά όχι σε τόσο ακραία μορφή -αχχαχχαοουχα χααχιι- γιατί με το ήλιο μπορεί και να σταματήσει η καρδιά σου από τους σπασμούς)
Έτσι το ραδόνιο διαλύει θρόμβους, άλατα στις αρθρώσεις και χίλιες δυο συσωρευμένες μαλακίες στον οργανισμό, τόσο που παλιά λέγανε να μην κάνεις πολλές ώρες μπάνιο σε ραδονιούχα νερά γιατί γίνεσαι high και ζαβλακώνεσαι, και άμα το παρακάνεις, μπορεί να πάθεις “αντίστροφο εγκεφαλικό” -να κάψεις ασφάλειες απο υπερβολική αιμάτωση του εγκεφάλου λόγω του υπερβολικά καλού καθαρισμού που κάνουν οι φυσαλίδες ραδονίου στα τριχοειδή αιμοφόρα αγγεία.
Με το κατακλυσμό από φάρμακα αυτές
Monday May 4, 2009 – 11:38am (EEST) Remove Comment
Με το σύγχρονο κατακλυσμό από φάρμακα αυτές οι παλιές (φτηνές!) Θεραπείες υποβαθμίστηκαν και θα είχαν κιόλας ξεχαστεί, αλλά ευτυχώς πάντα μας αρέσει το “χαμάμ” και το να κάνουμε μπάνιο σε θερμά νερά στο ύπαιθρο ή σε κλειστές πισίνες με παρέα.
Το ραδόνιο κατηγορήθηκε ως “ραδιενεργό”. Το οποίο όμως είναι ένα ερώτημα. Είναι μεν ισότοπο του ραδίου, όμως δεν είναι στερεό και δεν εναποτίθεται όπως το ράδιο. Είναι “γρήγορο αέριο” με ελάχιστη ως μηδαμινή ακτινοβολία.
ΤΟ ΡΑΔΟΝΙΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΓΚΛΩΒΙΖΕΤΑΙ!!!
π.χ. σε μια σπηλιά ή σε ένα δωμάτιο που δεν αερίζεται. Τότε αντί να φεύγει να παει στον ουρανό (τι κάνει εκεί είναι άλλο ζήτημα) κλωθογυρίζει, το αναπνέουμε και ρουφάμε την ναι μεν ελάχιστότατη ακτινοβολία του η οποία μετά από μήνες και χρόνια μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνες μεταλλάξεις στα κύταρρα -δηλ. καρκίνο.
Επομένως, ζήτω τα ραδονιούχα νερά και τα υπαίθρια ακόμα πιο καλά.
Κάτω τα κλειστά δωμάτια!
Κάτω τα κλειστά μυαλά!
(άσχετο)
Monday May 4, 2009 – 11:55am (EEST) Remove Comment
Μπραβο αγριμι μας!
Δε μας λες πως μπορουμε να εμπορευτουμε αυτο το αεριο; Μπαινει σε φιαλες; Μου στελνεις ενα καφασι με μια 12αδα;
¨¨¨¨¨¨ΩΩχαχαχαΩΩ¨¨¨¨¨¨
Tuesday May 5, 2009 – 10:59am (PDT) Remove Comment
Παιδιά, γεια σας!
Έχει συνέχεια. Από το χθεσινό ΒΗΜΑ:
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=266585&dt=05/05/2009
Wednesday May 6, 2009 – 09:08am (CEST) Remove Comment
Μικρός ο κόσμος. Τον Βέλγο τον Μισέλ Πουλέν με τη φοφερή ατάκα (“they take their time to die, so they live longer!”) τον ξέρει η Εlleνη, τον Χαραλάμπους από το Βήμα τον ξέρω κι εγώ και τόσοι άλλοι. Όλο στην Ικαρία τριγυρίζει…
Τα περί του ατυχήματος πολύ σωστά. Πολύ ωραία στην Ικαρία αλλά άμα φάω πουθενά τα μούτρα μου …κλάφτα Χαραλάμπους…
Wednesday May 6, 2009 – 08:55pm (EEST) Remove Comment
Την είδηση την έστειλα με μήνυμα στο hiking Ikaria αλλά το encoding έπαθε jam, κι έτσι το γράφω κι εδώ.
———————————
Αντιγράφω από το άρθρο “Ικαρία – Στα ίχνη της μακροζωίας” του Δημήτρη Χαραλάμπους στο BHMagazino, τεύχος 446, 3/5/09
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=266585&dt=05/05/2009
που με έδωσε το λινκ μια φίλη στο μπλογκ μου.
http://blog.360.yahoo.com/blog-DEJX4G00fKlAwORX1bHNL7PBjw–?cq=1&p=1017
Αφού ο Χαραλάμπους περιγράφει τα τρεχούμενα, κλείνει ως εξής:
“Μακροβιότητα και τύχη, σε ένα νησί που ζει μονάχο και ξεχασμένο, «κατά λάθος». Ο Μανώλης Ταμπακάκης, ελληνοαμερικανός εικονολήπτης του CNN, κατά τη διάρκεια γυρίσματος στα Θερμά Ικαρίας και στην προσπάθειά του να πάρει το καλύτερο πλάνο έχασε την ισορροπία του, έπεσε από βράχο ύψους τριών μέτρων και τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι. Παθολόγος και Ωτορινολαρυγγολόγος στο νοσοκομείο του Αγίου Κήρυκου του παρείχαν τις πρώτες βοήθειες. Αξονικός τομογράφος δεν υπάρχει και η μεταφορά του κρίθηκε επιτακτική. Κινητοποιήθηκαν το CNN, η αμερικανική πρεσβεία και τέσσερα υπουργεία για τη διαμετακόμισή του στην Αθήνα. Με ένα C130, πέντε (!) ώρες μετά το ατύχημα, εισαγόταν σε αθηναϊκό νοσοκομείο, όπου νοσηλεύεται ακόμη.
Οκτώ χιλιάδες ψυχές τον χειμώνα και πολλαπλάσιες το καλοκαίρι, αφημένες στην τύχη τους από το κράτος κάθε κομματικής απόχρωσης. Αν ο άτυχος Μανώλης ήταν ένας ταπεινός Ικαριώτης, ντόπιος και εν δυνάμει αιωνόβιος, ίσως πέθαινε αβοήθητος πριν την ώρα του. Ισως πάλι έβγαινε ανεπανόρθωτα λαβωμένος από κάποιο δωμάτιο του νοσοκομείου του Αγίου Κήρυκου, περιμένοντας τον τομογράφο, τη μονάδα αυξημένης φροντίδας, τον ειδικευμένο γιατρό, το καράβι, το ελικόπτερο, το θαύμα.
Αν υπάρχει ένα δίδαγμα από την επίσκεψη του «National Geographic» και του CNN στο νησί του Ικάρου και τη μεγάλη έρευνα για τη μακροβιότητα, αυτό είναι τα θλιμμένα λόγια του Ηλία, μόλις το τηλέφωνο στη «Θέα» χτύπησε και τα νέα της ασφαλούς μεταφοράς του Μανώλη έφτασαν, χαρίζοντας ένα πικρό χαμόγελο: «Ζούμε πολύ και μάλλον κατά τύχη».
————————–
Λοιπόν, η λύση εδώ και τώρα. Όποιος πέσει και κτυπήσει, αρρωστήσει (κούφια η ώρα), γεννήσει στην Ικαρία, κατευθείαν τηλεφωνάκι στο CNN!
nana
Wednesday May 6, 2009 – 09:32pm (EEST) Remove Comment
Κάνε σωστή τη δουλειά και δώσε το τηλέφωνο!
Thursday May 7, 2009 – 01:38pm (EEST)
Μόνιμος σύνδεσμος
Ιουλίου 12, 2009 στο 9:04 μμ
· Κατηγορία Personal, wildlife ·Με ετικέτα agrimi, spring, springclean
-
-
ΦΩΛΙΑ ΚΛΕΙΣΤΗ ΓΙΑ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ
Φρακάραμε. Οι πίσω σελίδες σπρώχνουν τις παλιές να βγουν μπροστά.
Πολλά λαγούμια έχουν κλείσει με αποφάγια και σκουπίδια.
Να ανοίξω να μπει και λίγο φως, να διώξω και κάτι νυχτερίδες.
Άνοιξη, μάγκες και μάγκισες…
http://i27.photobucket.com/albums/c155/Dolphinika/var2/AppleBlossom1.jpg
Monday March 30, 2009 – 04:26pm (EET) Remove Comment
Να μη σηκωνεις βαρη. Να προσεχεις τη μεση σου ΄-΄-
Monday March 30, 2009 – 08:24am (PDT) Remove Comment
Δεν σε αναγνωρίζω. Ανθισμένη μηλιά σύμβολο της Άνοιξης για σένα; Τώρα που έχουν ανθίσει οι Τυρανάγκαθοι Ρεξ Ασπάλαθοι; Α ρε Λαμπρινή, μας το χάλασες το αγρίμι!
Tuesday March 31, 2009 – 10:46pm (EEST) Remove Comment
Είδα πολλούς κορκόφιλες σήμερα. Πως είπαμε πως κάνουν οι κορκόφιλες όταν βαδίζουν;
Tuesday March 31, 2009 – 10:49pm (EEST) Remove Comment
Έρχομαι γρήγορα να επανορθώσω!
Βρήκα έναν συνδιασμό:
http://www.flickr.com/photos/pieceoflace/2538566620/
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Όταν βαδίζουν πάνω μας, είναι αθόρυβοι… μμμμ… :-Ρ )
Wednesday April 1, 2009 – 02:31am (EET) Remove Comment
http://www.flickr.com/photos/barbsteele/2450145282/in/photostream/
http://www.flickr.com/photos/laurenmeyer/1467268457/
Wednesday April 1, 2009 – 02:44am (EET) Remove Comment
Αν είναι να με χαλάσει κάποιος ας είναι η Λαμπρινή. Πολύ “με στρίβει πάνω” αυτή η κυρά πότε με τα ωραία αγκάθια (γαζίες μάνα μου) πότε με κάτι σέξυ σπόντες. Λουλούδια μηλιάς έστειλε την πρώτη, λουλούδια μηλιάς θα είναι. Τέρμα. Γιατί από μέσα από την αγριότητα υπάρχει η τρυφερότητα. Κι η μια φυλάει την άλλη.
Και δεν σου λέω πως κάνουν οι κορκόφιλες. Σου κρατάω μούτρα που δεν θυμάσαι που είδες το τσουρίνγκα μου.
Wednesday April 1, 2009 – 06:39pm (EEST) Remove Comment
τι παει να πει “με στρίβει πάνω”—? quoi? quoi?
Thursday April 2, 2009 – 03:12am (PDT) Remove Comment
Πάει να πει “she turns me on”. Χάζεψες κι εσύ (αν και δικαιολογημένα) σιστεράκι.
Thursday April 2, 2009 – 01:40pm (EEST) Remove Comment
χα΄χα΄χα:΄))
τι αφηρημενη…
Friday April 3, 2009 – 03:40am (PDT) Remove Comment
τσακ-τσακ
…dropping by to turn you on, agrimaki…
Saturday April 4, 2009 – 02:03am (EET) Remove Comment
Α παρά λίγο να το πετύχεις παρά δύο συλλαβές. Ας το πει η Ελένη που μου το είπε κι είναι και τραγούδι!
Saturday April 4, 2009 – 02:01pm (EEST) Remove Comment
Τα μεγάλα ζώα are kindly requested να πάνε να παίξουν τα spring rituals πιο πέρα από τη φωλιά μου because προσπαθώ να κάνω δουλειές.
Saturday April 4, 2009 – 08:15pm (EEST) Remove Comment
Βρε μπούμπα, ιδέες για ανακαίνιση:
Αν έχεις κέφι και όρεξη καμιά μέρα, αν, λέμε…
Πιάσε και μετέφερε το blog σου στο wordpress ή στο blogspot που δίνουν και δυνατότητα αρχειοθέτησης. Όπως είναι. (Ψάχνω να βρω πολύ παλιά σου, 0 εις το πηλίκον). Κι η Ελένη.
Θα γίνετε διάσημες! Θα βγάλετε και παρά!
Να μου πεις εδώ σας ξέρουν οι θαυμαστές σας. Σωστόν. Αλλά πες, βρε αδερφέ ότι οι ντίβες πήγαν τουρνέ. Σιγά και μη δεν πουληθούν τα εισιτήρια!
(Το μισοκωλάκι άπαιχτο!)
Sunday April 12, 2009 – 10:36am (CEST) Remove Comment
bά bάa bάa, look who is back….!
Monday April 13, 2009 – 09:39pm (EEST) Remove Comment
Χε, χε! Τρυπώνω. Incognita με μαύρα γυαλιά και αόρατο μανδύα. Επειδή δηλαδή ήπια λίγο αμίλητο νερό; Κάνω αφωνία για να τραγουδάω καλύτερα. ~☺~
Tuesday April 14, 2009 – 11:28pm (CEST)
Μόνιμος σύνδεσμος
Ιουλίου 12, 2009 στο 8:46 μμ
· Κατηγορία Ikaria, Personal, trekking, wildlife ·Με ετικέτα faragi-mou, for nature in nature, herblore, herbs, Ikaria, Αναβάθρες, αγριότοποι, βότανα, ικαρία, μονοπάτια, lambrini, Messaria, my world, poetry, styrax-officinalis, trekking
-
-
Καυτά, ξερά, μυρωμένα και η παραλία να απέχει πάρα πολύ!
τελευταία φωτό από τη σειρά
με τίτλο “Μαζεύοντας Βότανα” © Λαμπρινή Μυλωνά
Tags: ικαρία, βότανα, my-world, for-nature-in-nature, faragi-mou, trekking, styrax-officinalis, messaria, ikaria, herbs | Edit Tags
Saturday March 21, 2009 – 01:54pm (EET) Edit | Delete
Next Post: Spring Clean Previous Post: “Limani”, “Potami”, “Chorio”, “Panigiri”, “Paralia”
Τι ττεελειος τιτλος!!!!!!
Ελπιζεις και για αλλες; Ειδα αφησες λιγο χωρο κατω στο στριπ δεξια. Τυχαιο;
Saturday March 21, 2009 – 11:20am (PDT) Remove Comment
Χαίρομαι, που σας άρεσαν! Οι άλλες φωτογραφίες, που έχω από εκείνη την υπέροχη μέρα, είναι με τους φίλους σε πρώτο πλάνο. Θα βγάλουμε καινούργιες, όταν θα μαζεύουμε φασκόμηλο!
Sunday March 22, 2009 – 11:40am (EET) Remove Comment
Αξιότιμο μέλος της Ικαριακής Γεωγραφικής Εταιρείας νομίζω ότι αξίζει να ρωτήσω όλους τους δρυίδες και τους φευγάτους της Μεσαριάς να μάθουμε το πραγματικό όνομα αυτού του τόπου.
Sunday March 22, 2009 – 02:02pm (EET) Remove Comment
ρε μπας και το ξέρεις και μας δουλεύεις, λέω τώρα…
Sunday March 22, 2009 – 02:03pm (EET) Remove Comment
- DD
- Offline
Καυτά, ξερά και μυρωμένα
λιγνά, μικρά, κρυμμένα μυστικά
σε αγκαλιά αδρή
Δίπλα σε πέτρες και κροκάλες
μαζεύουν ήλιου φως
και μυρωδιές αγέρα αγιασμένου
Κλείνουν στην ψυχή τους
την άγρια
σοφίες αρχαίες, μύθους Ιπποκράτειους
και γεύσεις γιατρευτικές
για σώματα πονεμένα και ψυχές φευγάτες
Βότανα
για μαγευτικές και μάγισσες
γητεύτρες,
πιοτερο κι από τη μάνα τους
τη Φύση
Dharma
Monday March 23, 2009 – 01:42am (CET) Remove Comment
Ήμουνα χαρούμενη που βρέχει μου ριξες κι αυτό, εντάξει ήρθα κι έδεσα…
Ευχαριστώ
Monday March 23, 2009 – 12:02pm (EET) Remove Comment
ωραίο ποίημα η φίλη σου…
Monday March 23, 2009 – 09:29pm (EET) Remove Comment
Μόνιμος σύνδεσμος
Παλιότερα άρθρα »
To blog του Φύλακα της Χάλαρης
