Νοεμβρίου 25, 2009 στο 7:26 μμ
· Κατηγορία Ikaria, lifestyle ·Με ετικέτα ικαρία, Ikaria, artful, Greece, ikaria-1974-5, drawings, art, reservoirs, gardens, stonewalls, village, landscapes, ovens, tools, old things, house, land, property, traditional, παραδοσιακή αρχιτεκτονική, lane, ρύμη
Σήμερα πέρασε διαπαραταξιακή επιτροπή του Δήμου Ραχών για έλεγχο και ενέκρινε ομόφωνα το έργο. Οπότε κι εγώ, “εγκεκριμμένος” πια, ανεβάζω φωτογραφίες από την πιο extreme, την πιο σοκαριστική φάση του.
Η παλιά ρύμη “πακέτο” φορτωμένη στο μπουλντοζάκι.
the stones of the ancient inter-village lane are loaded on the bulldozer
Δεν υπάρχει πια “ρύμη”. Έχει μείνει μόνο η βάση της, δηλ. ένα ανηφορικό χωμάτινο επίπεδο σαν ράμπα. Ανεβάζουμε τις τελευταίες πέτρες μέχρι την είσοδο του κτήματος όπου βρίσκεται το εργοτάξιο.
40 sq. m. of ancient paving dismantled and moved to the worksite inside the property
Οι πέτρες σωριάζονται. Είναι πολύ γερές και θα ξαναχρησιμοποιηθούν σε θεμέλια και σε ξερολιθιές. Η νέα (οδική) ρύμη θα στρωθεί με καινούργιες πέτρες από το νταμάρι ειδικά κομμένες γι’ αυτό τον σκοπό.
The stones are pilled waiting to be used in foundations and stonewalls. The new lane will be paved with new stones.
Άγγ. Κ.
Μόνιμος σύνδεσμος
Νοεμβρίου 18, 2009 στο 6:22 μμ
· Κατηγορία Ikaria, lifestyle ·Με ετικέτα art, artful, drawings, gardens, Greece, house, Ikaria, ikaria-1974-5, παραδοσιακή αρχιτεκτονική, ρύμη, ικαρία, land, landscapes, lane, old things, ovens, property, reservoirs, stonewalls, tools, traditional, village
Χαίρετε αγαπητοί αναγνώστες και φιλοπερίεργοι επισκέπτες.
Λατρευτή οικοδέσποινα τα σέβη μου. Λοιποί τρελλοί, γεια σας ! 
Συνεχίζω από το προηγούμενο post…
◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊
Όταν μπλέξει κανείς με 100% αυθεντική παράδοση, το πρόβλημα είναι πως να την κάνει βιώσιμη σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα και συμβατή με τον σημερινό τρόπο ζωής, χωρίς όμως να διασπάσει τα βασικά χαρακτηριστικά τα οποία την αποτελούν.
Και 100% αυθεντική παράδοση στην περίπτωση του συγκεκριμένου κτήματος και σπιτιού ήταν ότι το συγκεκριμένο κτήμα και σπίτι συνδέεται με τον κεντρικό δρόμο (“διοδεύεται”, όπως είναι ο νομικός όρος) όχι με δρόμο, αλλά με “ρύμη” -δηλ. με παραδοσιακό λιθόστρωτο μονοπάτι (καλντερίμι ή “ντουσεμές” όπως λέγεται στην Ικαρία) με ψηλούς τοίχους (ξερολιθιές) και από τις δυο του πλευρές!
Με συγχωρείτε τώρα, εντάξει είμαι όσο δεν παίρνει ρομαντικός αλλά δεν ζω στην Ικαρία χωρίς αυτοκίνητο να φτάνει μέχρι (ή σχεδόν μέχρι) την αυλή του σπιτιού μου. Είναι μια από τις μικροπολυτέλειες της ζωής στην επαρχία και στην εξοχή. Πόσο μάλλον όταν το νοικοκυριό είναι αγροτικό και πολυσύνθετο, χρειάζεται να γίνουν τόσες δουλειές, τόσες επισκευές και να κουβαληθούν τόσα πράγματα.
Έπρεπε λοιπόν η στενή και ανώμαλη “ρύμη” να γίνει “δρόμος” -δηλαδή, να γίνει έτσι ώστε να περνάει αυτοκίνητο. Γελούσα όταν πήρα την απόφαση να το κάνω και ζήτησα άδεια από τον Δήμο Ραχών για την επέμβαση. Εγώ που φτιάχνω μονοπάτια και τόσες φορές έχω θυμώσει όταν για ασήμαντο λόγο χαλάνε τις παλιές ρύμες, βρισκόμουν στην θέση να χαλάσω μια ρύμη και μάλιστα μια από τις ωραιότερες της περιοχής μου.
Πλάκα σας κάνω. Δεν θα την χαλάσω. Ή μάλλον θα την χαλάσω πρώτα κι ύστερα θα την ξαναφτιάξω καλύτερη. Όσο καλή δεν ήταν ποτέ, τουλάχιστον στο μήκος των 50 μέτρων που μου χρειάζεται για να μπω στο κτήμα μου.
Στην αρχή λοιπόν ισοπέδωση και διαπλάτυνση και μετά αργότερα ξαναστρώσιμο με πέτρες και ανακατασκευή των εκατέρωθεν τοίχων πάλι με πέτρα. Θα κοστίσει αρκετά χρήματα, όμως θα γίνει ένα έργο γερό και ωραίο που θα δώσει και το παράδειγμα σε άλλους για παρόμοιες περιπτώσεις. Ναι, οι παλιές ρύμες μπορούν να γίνουν “οδικές” με λίγη υπομονή, επιμονή και μεράκι. Άλλωστε αυτό που θέλουμε -και όπως προείπα- είναι ο χώρος να μην χάσει την ακεραιότητα του -την Ικαριοσύνη του. Αλλιώς ας αγόραζα ένα οικόπεδο στη Κινέτα με μέσα μια μεζονέτα!
Να λοιπόν που οι εργασίες άρχισαν, πρώτα με το λεγόμενο “τσαπάκι”, έναν μικρό εκσκαφέα που ο οδηγός του χειρίζεται αριστοτεχνικά με ακρίβεια σαν ρομπότ από ταινία επιστημονικής φαντασίας.
◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊
◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊
Φωτό 1: Αφού έχουμε κόψει κλαδιά και βάτους με το πριόνι, “το τσαπάκι” αρματώνεται και μπαίνει στην ρύμη. Είχα αγωνία αν θα χωρούσε και πως θα ανέβαινε. Κανένα πρόβλημα όμως.
Φωτό 2 : Στα αριστερά της ρύμης οι παλαιοί, σύμφωνα με τους νόμους της αρχιτεκτονικής πριν το τσιμέντο, είχαν φυτέψει κι ορθώσει τεράστιους βράχους για να κλειδώνουν και να συγκρατούν την ξερολιθιά. Για να μεγαλώσει το πλάτος της ρύμης, δυστυχώς αυτοί οι βράχοι έπρεπε να ξεριζωθούν, να κοπούν και να φύγουν. Όταν τους περιέλαβε με την τσάπα του το μηχάνημα, στεναχωρήθηκα λίγο. Είμαι σίγουρος όμως πως “οι παλιοί” δεν θα τους ένοιαζε πια και τόσο. Δεν ήταν ρομαντικοί οι παλιοί σαν τους σημερινούς κατοίκους της πόλης. Ήταν πρακτικοί. “Αφού θα μείνεις. Αφού θες δρόμο για το σπίτι σου που θα μείνεις”. Έτσι θα έλεγαν. Πάνω απ’ όλα η ζωή.
Φωτό 3: Το τσαπάκι έχει ξεριζώσει τους δύο από τους τέσσερις θεόρατους βράχους. Έχω εντυπωσιαστεί από το μέγεθος και το βάρος τους. Τα 2/3 ήταν μέσα στο χώμα. Απορώ πως τους είχαν φέρει και τους τοποθέτησαν. “Λίγο-λίγο, σιγά-σιγά με τους λοστούς” μου απαντούν οι γείτονες. “Πρέπει να μαζεύτηκαν και να δούλεψαν γι’ αυτό καμιά δεκαριά άτομα. Εθελοντική εργασία. Δημόσιο έργο.” “Πάει τώρα”, σκέφτομαι. “Ξάπλα κάτω οι πέτρες”. Ξαφνικά μου φαίνεται πως τα χρήματα που θα πληρώσω για να ξαναφτιάξω τη ρύμη δεν είναι τόσο πολλά. Μου φαίνεται πως πρέπει να βάλω τα δυνατά μου να την κάνω πολύ όμορφη και γερή.
Φωτό 4: Το τσαπάκι αρματώνεται “το καρφί” κι αρχίζει να κοπανάει τους βράχους για να τους κάνει κομμάτια. Θα τα χρησιμοποιήσουμε σε χίλιες δυο δουλειές, στο λιθόστρωτο, στις τοιχοποιίες, σαν γέμισμα κτλ. Όμως η πέτρα είναι απίστευτα γερή. Το κοπάνισμα και το σπάσιμο πήραν ώρες. ‘Ηθελα να αγανακτήσω αλλά δεν τολμούσα. Κατάλαβα πως αν κρατήθηκε το κτήμα που αγόρασα “ακέραιο και αυθεντικό” μέχρι το σήμερα, ακόμα και αν δεν βρέθηκαν άλλοι αγοραστές, αυτό οφειλόταν σ’ αυτούς τους τέσσερις σχεδόν άθραυστους βράχους. Αν δεν ήταν εκεί, η ρύμη θα είχε γίνει δρόμος πολύ εύκολα πριν πολλά χρόνια και τότε ποιος ξέρει πως θα είχε εξελιχθεί η κατάσταση. Μπορεί το κτήμα και το σπίτι να είχαν παραμείνει “ακέραια και αυθεντικά” όμως μάλλον θα τα είχε αγοράσει κάποιος άλλος.
Φωτό 5: Το σπάσιμο των βράχων τελείωσε και το ηρωικό τσαπάκι αρχίζει να τραβάει τα χώματα από την εκσκαφή προς τα πάνω. Στεναχωριέμαι προς στιγμήν που το λιθόστρωτο της ρύμης εξαφανίστηκε κάτω από τα χώματα. Όμως θα φύγουν γιατί θα τα χρειαστούμε για άλλες δουλειές. Άλλωστε μόλις τελειώσει η δουλειά με την τσάπα, στο έργο θα μπει ο “πετράς”. Τον περιμένω με ανυπομονησία. Σπασμένες πέτρες και μπάζα δεν είναι η καλύτερη μου, πόσο μάλλον καθώς δουλεύουμε με deadline από τη φύση. Μπορεί να έρθουν βροχές.
Ελπίζω ο πετράς να πιάσει δουλειά στην ώρα του. Τον ξέρω. Κάνει ωραία δουλειά. Θα σας αρέσει κι εσάς. Κι ελπίζω να αρέσει και στους παλιούς που τους χάλασα για να τους ξαναφτιάξω τη ρύμη. Σ’ εμένα έτυχε. Τι να κάνουμε; Αφού θα μείνω, δεν είπαμε;
Άγγ. Κ.
◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊ ◊
υ.γ. : Δεν σας είπα. Αυτά γινόντουσαν ανήμερα την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ενώ εμείς παλεύαμε με τις πέτρες, λίγο πιο κάτω τα παιδάκια του Δημοτικού σχολείου και Νηπιαγωγείου του χωριού έβαζαν λουλούδια στο μνημείο των πεσόντων φορώντας στα κεφάλια τους χάρτινα περιστέρια της ειρήνης. Συγκινήθηκα.
Μόνιμος σύνδεσμος
Νοεμβρίου 12, 2009 στο 6:22 μμ
· Κατηγορία wild humor ·Με ετικέτα art, artful, jokes, lion
Originally uploaded by egotoagrimi
Story by angeloska
Το δεμένο λιοντάρι και το λυτό λιοντάρι
Ήταν μια φορά ένας ζωγράφος που γύριζε τα χωριά και ζωγράφιζε διάφορα θέματα επί παραγγελία σε σπίτια και σε μαγαζιά. Κάποτε σ’ ένα χωριό τον φωνάζει ένας ταβερνιάρης και του ζητάει να ζωγραφίσει ένα λιοντάρι πάνω από την είσοδο της ταβέρνας του.
Ο ζωγράφος τον ρώτησε “Λυτό το θέλεις το λιοντάρι ή δεμένο;”
“Ποια είναι η διαφορά;” τον ρώτησε ο ταβερνιάρης.
“Το δεμένο λιοντάρι κάνει 10 δραχμές, ενώ το λυτό μόνο πέντε”.
“Μόνο 5 δραχμές; Ε τότε να μου ζωγραφίσεις ένα λυτό λιοντάρι” αποκρίθηκε ο ταβερνιάρης.
Πιάνει ζωγραφίζει το λιοντάρι ο ζωγράφος, πληρώνεται τις 5 δραχμές, τα μαζεύει και φεύγει. Την άλλη μέρα πιάνει βροχή, ξεπλένει τα χρώματα, λευκός ο τοίχος, άφαντο το λιοντάρι.
Τρέχει ο ταβερνιάρης, βρίσκει τον ζωγράφο, “Έφυγε το λιοντάρι” του λέει.
“Αφού το ήθελες λυτό, τι περίμενες, να καθόταν;” του λέει εκείνος.
“Ενώ αν πλήρωνες 10 δραχμές και το ζωγράφιζα με λαδομπογιές αντί για νερομπογιές, θα ήταν τώρα στη θέση του. Τώρα ο τοίχος πάνω από την πόρτα της ταβέρνας σου δείχνει ένα λυτό λιοντάρι που έφυγε”.
(Πρωταγωνιστής του περιστατικού υποτίθεται πως ήταν ο ζωγράφος Θεόφιλος. Ο μύθος όμως αυτός που κοροϊδεύει την τσιγκουνιά και την αμάθεια όσων “θέλουν τέχνη”, αποδίδεται και σε άλλους λιγότερο γνωστούς πλανόδιους ζωγράφους.)
Μόνιμος σύνδεσμος
Νοεμβρίου 9, 2009 στο 7:34 μμ
· Κατηγορία Ikaria, lifestyle, scouting ·Με ετικέτα dutch, for nature in nature, free, Ikaria, lifestyle
Μόνιμος σύνδεσμος
Δώστε τον συνθηματικό σας για να δείτε τα σχόλια
Οκτωβρίου 25, 2009 στο 11:55 πμ
· Κατηγορία Ikaria, lifestyle ·Με ετικέτα art, artful, drawings, gardens, Greece, house, Ikaria, ikaria-1974-5, παραδοσιακή αρχιτεκτονική, ικαρία, land, landscapes, old things, ovens, property, reservoirs, stonewalls, tools, traditional, village
Χαίρετε αγαπητοί αναγνώστες και φιλοπερίεργοι επισκέπτες.
Λατρευτή οικοδέσποινα τα σέβη μου. Λοιποί τρελλοί, γεια σας !
Σήμερα θα δοκιμάσω τη δυνατότητα “galleries” που προσφέρει το WordPress. Θα σας παρουσιάσω μια σειρά φωτογραφιών από τα κτίσματα μέσα στο κτήμα. Ακολουθούν σύντομες περιγραφές.
1) Η τουαλέτα / λουτρό τα οποία είναι σ’ ένα σπιτάκι έξω στην αυλή.
2) Το σπίτι (κύριο κτίσμα) κτίστηκε το 1820-30 περίπου. Εδώ η δυτική πλευρά με τις πολύ ενδιαφέρουσες αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες (τζάκι, καμινάδες και ξυλόφουρνος)
3) Η σκεπή ήταν με πλάκες τις οποίες αντικατέστησαν με κεραμίδια (Χιώτικα) στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Στο βάθος άλλα σπίτια του χωριού και η θάλασσα.
4) Η νότια πλευρά του σπιτιού.
5) Τυπικό μακρυνάρι, δηλαδή, τρία δωμάτια στη σειρά το ένα δίπλα στο άλλο. Μπροστά μακρόστενη αυλή με κληματαριά.
6) Φεύγοντας από το σπίτι και πηγαίνοντας για τον αχυρώνα.
7) Ο Αχυρώνας ανάμεσα σε θαλερές λεμονιές και πορτοκαλιές. Δίπλα είναι πηγή και δυο στέρνες.
Πάντα υπάρχει ένας κορκόφιλας στη σκεπή κάθε αξιοπρεπούς αυθεντικού Ικαριακού αχυρώνα. Οι μύγες βλέπετε…
9) Ο αχερώνας Κτίστηκε πολύ παλιά, επεκτάθηκε και ανακαινίστηκε αρκετές φορές με τελευταία το 1976 όταν έβαλαν κεραμίδια και αντικατέστησαν τα ξύλινα ή πέτρινα “πρέκια” πάνω από τις πόρτες και τα παράθυρα με τσιμεντένια.
10) Γύρω παντού ελιές. Ο αχερώνας (το βασικότερο κτίσμα σε ένα παραδοσιακό αγροτικό νοικοκυριό -μπορεί βασικότερος κι απ’ το σπίτι) είναι μονόχωρος και πολύ ευρύχωρος.
Άγγ. Κ.
ps. μόλις συνειδητοποίησα ότι το πειραχτήρικο αγρίμι έχει εντάξει αυτές τις καταχωρήσεις στο category “lifestyle” !!!
Μόνιμος σύνδεσμος
Οκτωβρίου 5, 2009 στο 4:17 μμ
· Κατηγορία Ikaria, lifestyle ·Με ετικέτα art, artful, drawings, gardens, Greece, house, Ikaria, ikaria-1974-5, παραδοσιακή αρχιτεκτονική, ικαρία, land, landscapes, old things, ovens, property, reservoirs, stonewalls, tools, traditional, village
Χαίρετε αναγνώστες αυτού του μπλογκ.
Εδω με κάλεσε η δημιουργός του, η Νανά, η οποία αφού μου έδωσε αυξημένα δικαιώματα πρόσβασης, μου ζήτησε να γράψω μια σειρά από καταχωρήσεις με θέμα το παραδοσιακό σπίτι, σταύλο και κτήμα που αγόρασα πρόσφατα στο χωριό Άγιος Πολύκαρπος της Ικαρίας.
View Larger Map
Να προσθέσω ότι ποτέ δεν είχα δικό μου, ιδιόκτητο σπίτι στην Ικαρία. Είναι ώρα πια και απαραίτητο για μένα να αποκτήσω “μόνιμη βάση”. Λόγω των επιχειρήσεων λοιπόν, η επόμενη έκδοσητου χάρτη των μονοπατιών αναβάλλεται για το 2010-11.
Όμως η διαδικασία της ανακαίνισης ενός 100% παραδοσιακού σπιτιού και κτήματος και η δημοσίευση των λεπτομερειών της, νομίζω θα είναι μια μικρή αποζημίωση για όσους κάθε φορά με ρωτάνε: “Πως πάει; Τι καινούρια μονοπάτια έχουμε στην Ικαρία;” Ε λοιπόν, για φέτος δεν θα έχουμε “καινούρια μονοπάτια”. Εφέτος ο κατασκευαστής τους πρέπει να στεγαστεί.
Οι καταχωρήσεις θα είναι επί το πλείστον τεχνικού χαρακτήρα (η Νανά μου απαγόρευσε οιαδήποτε ποιητική αναφορά) και θα αφορούν τις επιχειρήσεις ανακαίνισης, τις επισκευές, το “ξαναζωντάνεμα” του κτήματος, τα πεζούλια, τα νερά, και τα λοιπά. Όταν μπορώ θα ανεβάζω φωτογραφίες και με τη Νανά με σχόλια θα συζητάμε διάφορα (βαρετά) τεχνικά, νομικά και οικονομικά θέματα που προκύπτουν. Για να σας δώσω μια γεύση του τι πρόκειται να ακολουθήσει, δείτε αυτό το παλιό entry της:
Κάπως έτσι θα είναι, μόνο πιο εκμοντερνισμένα, λιγότερο “γραφικά” και κυρίως εφαρμόσιμα. Μ’ αυτόν τον τρόπο ελπίζουμε να βοηθήσουμε κι άλλους τρελλούς.
Άγγελος K.
Μόνιμος σύνδεσμος
Αυγούστου 6, 2009 στο 9:25 πμ
· Κατηγορία Ikaria, lifestyle, scouting ·Με ετικέτα Adam Forbs, diversity, for nature in nature, goats, Ikaria, χαρά, θερμοπηγή, lifestyle, photography, seeds, skillful, travel, warm-springs
“Long live Local Seeds! Long live our agricultural diversity! Preserve our ability to survive on this earth and live in vibrant self relaint communities and cultures!!”
Here is a few pieces from Adam’s blog “A Year of Search of Seeds and Hope!” concerning his visit (after India, Punjab, Italy, Thailand, Ethiopia, Peru, Greece) to… Ikaria!
After a hard days work on a small farm in Ikaria!
Greece – Ikaria island
Originally uploaded by forbesfarmer
My first three weeks in Greece were spent on the island of Ikaria. Some of you have heard about Ikaria because it was featured in the news (CNN, BBC, and National Geographic) recently as a place where local people live the longest. When I arrived to the island, a large film crew was just leaving. They are part of a project called The Blue Zones which studies humans’ longevity and the reasons why in some areas people can live much longer than average. The reports painted Ikaria as a very remote, undeveloped island, in which people still live connected to the land. Some of the reasons they gave for the people’s health are that the Ikarians eat many wild greens, make teas from wild herbs, are not rushed and stressed, work outside or walk a lot, eat a balanced diet of local foods, and have a strong sense of community. After hearing this on my first day I had high expectations for the island. However, in my first days I ate no wild greens, felt the people were not kind, and wondered sadly through empty farm fields now filled with weeds. The island did not seem remote or magical to me – it seemed developed and very modern after coming straight from the Andes. Villagers did not greet me with soup or a potato as I passed their house and instead often ignored me or grunted quietly. Part of my disappointment is because the Blue Zone story exaggerated a good deal to make the news and a large part is because I simply had trouble adjusting to life in another new culture and way of life. After so many transitions this year I know that each country or drastically different place throws my emotions for a loop, but there is nothing I can do to stop this.
While walking back from the store with my yogurt Elias spotted me in his truck. He was headed to feed the animals and do some work on his farm. There were language barriers and I wasn’t sure if he had forgotten our meeting or what. However, everything seems to work out better than I could have guessed. He showed me all the parts of his farm (which jutted out over the sparkling blue sea!). We picked some plants along the walk and I harvested a sack full of wild oregano for the restaurant. Life is about the moments – not the days and there are few moments as beautiful as picking oregano and thyme while gazing out at the blue sea, with the wind in my hair.
Elias didn’t have time to show me many more plants, so I offered to help him work. This took him by surprise, but we were soon hard at work- digging and preparing the small fields to plant. After work I was fed a Greek feast by his wife and they refused any money. The next day our work continued: cleaning pig pens and planting tomatoes. After a hard morning work his wife made a picnic lunch for me (two homemade cheeses, local bread, cucumber, tomato, and local olives). I ran up the river which ends at the sea next to their hotel and dunked my sweaty body in the cool water. I ate every bite of the delicious food and fell asleep in the shade next to a rushing river. Upon waking I swam again in the cool water and frolicked naked up the valley. In the evening I worked again with Elias. As the sun set majestically over the sea we looked back on our work and enjoyed Elias’s homemade wine. Life couldn’t get any better!
I spent a few days with Elias and his wife Thea – working, running up the river, and feeling the calming powers of the sea. When I went to leave they would not accept a cent for the hotel room or all the huge meals they had fed me. At this time I became convinced of the Greek hospitality which everyone speaks of. People like Thea, Uncle Yiannis, and the other locals who I met during this week showed me what Greece has to teach me. They told me stories of the time they spent in America and how they couldn’t stand the life there. They hated having to compete with their neighbors over houses and cars, they missed the relaxed Greek life with less pressure to constantly work, and they longed for a community like the one which exists here in Ikaria. They may not farm much anymore – but they all still make their own wine, oil, and often cheese. Nearly everyone has a vegetable garden. They know which wild plants can be eaten and many save the ancient seeds from their garden – which are adapted to the harsh, sea conditions. It is very different from the agrarian lives of Peru or Ethiopia, but has a lot to teach me nonetheless.
…………………..
Posted by Adam Forbes at 8:32 AM
Μόνιμος σύνδεσμος
Ιουλίου 17, 2009 στο 6:59 μμ
· Κατηγορία Personal ·Με ετικέτα angry agrimi, Y!360
vixen < Y! ID: egotoagrimi >
Top Page | Blog | Feeds | Friends | Lists
Update 1 ღ°:
THE PHOTOS THAT Y!360 CENSORED!
Update 2 ღ° : Read about Y!360.blog in the Wikipedia.
“Yahoo! 360° was a personal communication portal operated by Yahoo!. It was similar to other social networking sites and while text on the site still described it as being in beta testing, in fact development has ended and the site is no longer active. Long after support ended, the promised replacement social network site has never materialized. In May 2009 Yahoo! announced that Yahoo! 360° service will be officially closed on July 13, 2009 as Yahoo! developers aimed to “focus their efforts on the new profile on Yahoo”.[1] Users are given options to move their Yahoo! 360° information and blog to the new profile before this deadline.”
Add
vixen is not connected to you in Yahoo! 360°.
Last updated Sun Dec 07, 2008 Member since January 2006
Hug
remember me Fixen? add me on the new profile please, I’m on Dharma’s list:)posted a hour ago
Hug
and kisses from Polyaigos…posted 13 hours ago
Dude!
εσύ όμως γράφεις πιο ωραία -αposted 4 days ago
ζηλευω!!!! το δικο σου wordpress ειναι πιο ωωραιαιοοο!!!posted 6 days ago
Congrats
Μπράβο αγάπη μου! Σειρά μου τώρα!posted 9 days ago
Blog
Thu Jun 18 01:32pm EEST
Picture from My World (1)
Burnt But Not Dead I will keep on posting this kind of pictures to the last moment this blog is afloat. © Ελένη ευχαριστώ ! more
Previous Posts:
View Blog »
Feeds
Thu May 28 01:29pm EEST
Profile Information
- About Me:
- Ονομάζομαι Αθηνά Σκ. και είμαι 30 χρονών. Σπούδασα φιλολογία και οικονομικά. Στο οικογενειακό μηχανουργείο στην Αθήνα δουλεύω σαν λογίστρια, αλλά κυρίως ασχολούμαι με τις μηχανές. Εκτός από αυτό το ψώνιο, έχω κι άλλο ένα: την Ικαρία.
- Places I’ve Lived:
-
- Homepage:
- http://www.our-own-ikaria.net
- Languages Spoken:
- English, French
- “What is the Fox doing in the Marketplace?”
Μόνιμος σύνδεσμος
Ιουλίου 12, 2009 στο 9:36 μμ
· Κατηγορία Ikaria, Personal, sport, trekking, wildlife ·Με ετικέτα constructive vice, direct approach, fires, for nature in nature, Ikaria, τσιμπάει, φρυγανότοπος, χαρά, αστιβή, αγριότοποι, αγαλλίαση, αγκάθια, αγκαθότοποι, ικαρία, ξεθέωμα, my world, needlework, slow-trekking, thorn-lands, thorns, through-throrns, trekking, wilderness, zen
-
Burnt But Not Dead
I kept on posting this kind of pictures to the last moment my old blog was afloat.
© Ελένη
ευχαριστώ !
Tags: my-world, trekking, αστιβή, φρυγανότοπος, ikaria, thorns, constructive-vice, direct-approach, for-nature-in-nature, τσιμπάει, χαρά, αγριότοποι, αγαλλίαση, αγκάθια, αγκαθότοποι, ικαρία, ξεθέωμα, needlework, slow-trekking, thorn-lands, through-throrns, wilderness, zen, fires | Edit Tags
Thursday June 18, 2009 – 01:32pm (EEST)
Edit |
Delete
Previous Post: No Technical Problem
- DD
Offline
Most of the times inside the worst damage of the exterior “shell”, Nature keeps the power of the rebirth. The power which helps us to keep walking holding our heads up in the middle of the cyclons, which help humble grass to grow up among the tiny gaps of cement and it is the same power which keeps this planet alive.
Last years, I saw many of my favrite places to be burnt.. Wonderful yew and pine trees burnt down. This year returning there, I saw these places again green. Small plants were there and as a miracle! Small, tiny sensitive yew and pine trees again were streching their leeves to the Sun… and the best: many of the older trees which were burnt (and you though them dead) have green leaves in their wounded branches…Nature has had touched everything with her magic wand!!!
Thursday June 18, 2009 – 01:08pm (CEST) Remove Comment
Now that’s a great comment you should copy/ embed INSIDE the entry!
Thursday June 18, 2009 – 10:35am (PDT) Remove Comment
I agree! Beautifully said, Dharma!
Nature ☼ silent power ☼ Life
Thursday June 18, 2009 – 11:30pm (EEST) Remove Comment
Thank you, thank you, thank you, and I will take Dharma’s insight inside the entry but tell me…
…does anybody like my photo?
Friday June 19, 2009 – 06:13pm (EEST) Remove Comment
Hello! I Like The Photo!
It’s THE PHOTO on everything we are going to go through this summer in Greece.
Friday June 19, 2009 – 10:45pm (EEST) Remove Comment
I also like photo. Mostly because I know now that it is not dead… It makes me optimistic to know that it has enough strength to live and become green again. It is silent and so inspiring…
Saturday June 20, 2009 – 11:52pm (EEST) Remove Comment
omg what is it about me that attacts poets? ;;;
Is there anybody who knows something about the “umbrella mechanism” that makes the secret of survival of this plant?
Sunday June 21, 2009 – 02:31pm (EEST) Remove Comment
heh; i was only joking. im sure you do -
Sunday June 21, 2009 – 02:55pm (EEST) Remove Comment
I know nothing about “umbrella mechanism”… Please, teach me. Maybe I can use it in my future poems…
haha… you attract the poets, but the typo expresses your intention… :-p
Sunday June 21, 2009 – 09:43pm (EEST) Remove Comment
~ ~ you’d like to attack the poets ~ ~
Sunday June 21, 2009 – 09:47pm (EEST) Remove Comment
Esor Briar attracts and then attacks? Thank goodness I am not a poet.
Sunday June 21, 2009 – 10:33pm (EEST) Remove Comment
“umbrella mechanism” = system particular to poteria shrubs. The plant burns, the roots survive and feed on the ashes and debris of the burnt plant.
http://blog.360.yahoo.com/blog-DEJX4G00fKlAwORX1bHNL7PBjw–?cq=1&p=5
Yes, typo talked. I am given more poems than I can take. Poetry paralyses me. When I am lucky and fast, I attack and destroy it on time. But some poems are so good that I can’t.
Tuesday June 23, 2009 – 02:11pm (EEST) Remove Comment
Well, good that your own umbrella mechanism lets some through!
The botanist and the poet can both know the same shrub. The poet knows through her particular experience, the botanist generalises.
Tuesday June 23, 2009 – 05:54pm (CEST) Remove Comment
the trekker feels
Thursday June 25, 2009 – 09:48am (EEST) Remove Comment
…and we only see your sweat. One lucky guy can lick it too.
Some things are hardly possible to share.
Thursday June 25, 2009 – 02:35am (PDT) Remove Comment
Nothing is impossible. I just don’t want to.
Friday June 26, 2009 – 02:38pm (EEST) Remove Comment
Thus Spoke She…
No wonder you attract poets, writers, journalists, researchers, manhunters, poachers, and … lovers.
“Nothing is impossible. I just don’t want to.”
What a sentence! I have to print that somewhere in big letters.
Friday June 26, 2009 – 11:00pm (EEST) Remove Comment
Yeah, print on your T-shirt and tell me what people will think about you!!!
Monday June 29, 2009 – 01:46pm (EEST) Remove Comment
Great words! I’d love one of those T shirts. Please send me one when printed.
Tuesday June 30, 2009 – 12:13am (BST) Remove Comment
OK!!! I’m checking
http://www.bustedtees.com/
to steal a cool drawing and colour for it.
Wednesday July 1, 2009 – 02:15pm (EEST)
Μόνιμος σύνδεσμος
Ιουλίου 12, 2009 στο 9:29 μμ
· Κατηγορία Personal, scouting ·Με ετικέτα bubble, direct approach, egotoagrimi, for-eleni, manifesto, no technical problem
-
-
Δεν υπάρχει “τεχνικό πρόβλημα”
_________Η απάντηση στο πως είναι “ναι”.
_________Η απάντηση στο πότε είναι “ναι”.
_________Η απάντηση στο που είναι “ναι”.
_________Η απάντηση στο ποιος είναι “ναι”.
_________Η απάντηση στο γιατί είναι “ναι”.
_________Η απάντηση στο όχι είναι “όχι”
_________δηλαδή “ναι”.
_________Ο κόσμος είναι αυτός που είναι.
_________Ο κόσμος είναι αυτός που θέλουμε να είναι.
_________Αν δεν μας αρέσει είναι γιατί
_________δεν θέλουμε να μας αρέσει.
_________Είναι γιατί τον θέλουμε άσχημο κι άδικο
_________για να μπορούμε να ήμαστε
_________άσχημοι κι άδικοι κι εμείς.
_________Ο κόσμος ήμαστε εμείς.
Θα το διαβάζω κάθε μέρα! …μέχρι να το καταλάβω και να το μάθω απ’έξω!
Δεν υπήρχε καλύτερη στιγμή, για μένα, από αυτήν!!!
Monday May 25, 2009 – 02:07pm (EEST) Remove Comment
Ζόρικη αλήθεια που δύσκολα τη χωράει ο νους. “‘Αγρια Σκέψη” πέρα για πέρα σωστή.
Monday May 25, 2009 – 07:52pm (EEST) Remove Comment
“Άγρια Σκάψη”? “Μανιφέστο Κατά της Γκρίνιας” πέστο καλύτερα.
Το ‘γραψα σε μια στιγμή τύπου “αχ να’ ταν έτσι, αχ να ‘ταν αλλιώς”, για να το βλέπω και να το θυμάμαι.
Χαίρομαι που … ν α ι !!!
Tuesday May 26, 2009 – 08:29pm (EEST) Remove Comment
Όχι “άγρια σκάψη”. ‘Αγρια Σκέψη χαχα
Tuesday May 26, 2009 – 08:31pm (EEST) Remove Comment
ευγλωτο σαρδαμ ** “αγριο σκαψιμο”
Wednesday May 27, 2009 – 04:20am (PDT) Remove Comment
Σου έχω πει ποτέ ότι είσαι πολύ όμορφη; Κουκλάρα!
(Καλά, μην το πάρεις κι απάνω σου – περνάω και κρίση υπερσυναισθηματισμού, η υπερθυροειδικιά).
~☺~
Wednesday May 27, 2009 – 03:53pm (CEST) Remove Comment
που; ποιος, πότε; α… ναι
Αλλάζουμε, Αδελφή Αλιένα; Μου δίνεις τον θυρεοειδή σου, σου δίνω την τριχοφυία μου; τι λες;
Thursday May 28, 2009 – 08:49pm (EEST) Remove Comment
Λέω μάλλον ότι θυροξίνη και τριχοφυΐα είναι πράγματα συμπληρωματικά.
Παραπέμπω στο παραμυθάκι “Riquet à la houppe”, το βρίσκεις και εδώ:
http://fr.wikisource.org/wiki/Riquet_%C3%A0_la_houppe
Σε γενικές γραμμές ήταν ένας κακάσχημος μα πανέξυπνος πρίγκιπας και μια πανέμορφη και πανηλίθια πριγκίπισσα που ερωτεύτηκαν κι έγινε ο κακάσχημος κούκλος και η χαζή πάνσοφη.
(Όχι, δεν είμαι κακάσχημη ούτε εσύ πανηλίθια, χεχε!)
Thursday May 28, 2009 – 11:00pm (CEST) Remove Comment
Ε, στάσου! Είμαι κι εγώ εδώ! Θέλεις να σου δώσω λίγη υπόταση (εγώ να μην ζαλίζομαι στους γκρμούς κι εσένα να σου πέσουν λίγο τα γκάζια) και εσύ να μου δώσεις τριχοφυία; Εγώ να εμπλουτιστώ ως άνδρας κι εσύ να τελειοποιήσεις την ομορφιά σου;
Πες “ναι” και θα δούμε το “πως”. The answer to how is yes!
Friday May 29, 2009 – 08:11pm (EEST) Remove Comment
Τι βλέπω; Ενδιαφέρον παζάρι έχουμε στήσει εδώ! Έχω μια προσφορά γνωριμίας: με λίγη αναιμία, δώρο και η τριχοφυία. Με ενδιαφέρουν εξυπνάδα, γκάζια και αν περίσσευε λίγη ομορφιά, δεν θα έλεγα όχι :-p
Ναι!
Friday May 29, 2009 – 11:18pm (EEST) Remove Comment
Ωραίο μπριτζ! ΝΑΙ! ~☺~
Saturday May 30, 2009 – 05:49pm (CEST) Remove Comment
Αφου “ο κόσμος είναι αυτός που θέλουμε να είναι” κι αφού “ο κόσμος ήμαστε εμείς” εγω θελω που ειμαι ψηλη γιατι ειμαι λιγο χαμηλοκωλα και με το που ειμαι ψηλη δεν φαινεται. Βοηθαει το υψος αλλα ειναι και που θελω κι ετσι δεν φαινεται.
Μου περισεύει η θεληση. Θα ηθελα να ημουν λιγοτερο αυταρχικη. Θελει κανεις να του δωσω λιγη θεληση; Θα μου πεσει ελαχιστα ο κωλος (γιατι θα μειωθει η θεληση μου που τον κραταει), αλλα θα γινω καλυτερο ατομο, συζυγος και μητερα. Σε ανταλλαγμα για τη θεληση δεχομαι να παρω απο σας καποιες ανωμαλιες, πλην της τριχοφυίας μαλιαρουλα γιατι καθως ξερεις ειμαι στο οριο σ’ αυτο ζητημα.
Saturday May 30, 2009 – 01:18pm (PDT) Remove Comment
Μου περισευει και ενεργεια. Θελει κανεις να του αναβω τα φωτα στο σπιτι; Σε ανταλαγμα φαγητο για μενα και το παιδι. Τρωμε οτι να ναι.
Saturday May 30, 2009 – 01:22pm (PDT) Remove Comment
@ elle,
αν σε φέρει από Δανία, θα έχετε από γιουβέτσια και μπριάμ στο τσακίρ κέφι, αλλά κρακεράκια, ποπκόρν, γαριδάκια και μπισκότα δε θα σας λείψουν. ~☺~
Μου χρειάζεται μια ρύθμιση στη θέληση τελευταία.
Saturday May 30, 2009 – 10:45pm (CEST) Remove Comment
Χριστέ μου 2 μέρες έλειψα και έγινε το μπλογκ μου “οίκος εμπορίου” μοσχευμάτων! Αλλά φταίω κι εγώ που το άρχισα. Λοιπόν να το κλείσω. Κανείς άλλος τη γκρίνια του στο τραπέζι; Άντε να κλείσω τα βιβλία και να κάνω ισολογισμό.
Πρόχειρα για την ώρα, ο Άγγελος παίρνει όλες τις τρίχες, το μόνο σίγουρο 
D
Sunday May 31, 2009 – 07:42pm (EEST) Remove Comment
Κράτα τις τρίχες του κεφαλιού σου, μπορεί να σου χρειαστούν. Και της ουράς σου, γιατί αντί αλεπού θα μας βγεις πομεράνιαν. :Ρ
Sunday May 31, 2009 – 09:17pm (CEST) Remove Comment
Ναι!
http://i27.photobucket.com/albums/c155/Dolphinika/var2/itsyourmind.jpg
Sunday May 31, 2009 – 10:34pm (EEST) Remove Comment
“Ιt is your mind that creates the world”.
Όχι μόνο. Ο κόσμος είναι. Ο κόσμος δεν είναι μόνο εγώ. Ο κόσμος είμαι εγώ + εσύ. ~☺~
Monday June 1, 2009 – 09:49am (CEST) Remove Comment
Σωστο. Αλλαζω το “ειναι” σε “γινεται”. Παει;
Monday June 1, 2009 – 03:42am (PDT) Remove Comment
Δηλαδή, “ο κόσμος γίνεται εγώ + εσύ”?
Όλο και πιο καλά. Αναρωτιέμαι όμως πως θα κάνει ισολογισμό το αγρίμι.
Monday June 1, 2009 – 09:55pm (EEST) Remove Comment
- DD
- Offline
Ισολογισμό εύκολα θα κάνει… Στο λογαριασμό θα τα βρει μπαστούνια… Κι εκεί θα αρχίσει να μετράει, τι ζυγίζει βαρύτερα τα όχι ή τα ναι? Αντε να δούμε!
Monday June 1, 2009 – 09:36pm (CEST) Remove Comment
- DD
- Offline
BTW Mια και στήσατε τους πάγκους Θα βάλω σε μια ακρούλα και το τραπεζάκι μου… Πλιάν είναι δε ν πιάνει πολύ χώρο, παράνομο είναι και μόλις δω την Vixen το φορτώνω στο ν ώμο και τρέχω (τ’ έμαθα το κόλπο απο τους Νιγηριανούς στο Σύνταγμα)… Λοιπόν αντε καλοί μου πελάτες, εδώ και τώρα, διαθέτω μαύρη θλίψη, ελλειπή αυτοεκτίμηση, χιούμορ (και αυτό σε κορακί χρώματάκι) και ταλέντο στις καταστροφές παντός είδους! Δεκτές ανταλλαγές, συναλλαγές, αλλαγές και απαλλαγές.
Οσοι πιστοί προσέλθετε. Μέχρι τις 13/07 Μετά το μαγαζί κλείνει…
23ο comment ε? Ο συμβολισμός σε όλο του το μεγαλείο, ακόμη και στο νούμερο!
Monday June 1, 2009 – 09:51pm (CEST) Remove Comment
@ Dharma,
α, δεν είναι τίποτα. Μια κλασική περιπτωσούλα υψηλού Ι.Q. σε συνδυασμό με υπερευαισθησία και φόβο θανάτου. Ο φόβος θανάτου όμως υποκρύπτει φόβο για τη ζωή στη βάση του. Αλλά το πακέτο έχει κι εκπλήξεις.
Αλλά ακόμη κι έτσι οι καταστροφείς πάλι είναι απαραίτητοι ως καταλύτες.
Δημιουργούν Χάος κι απ’ το Χάος γεννιέται ο Έρως ο αυτογέννητος που λειτουργεί ως ελκτική δύναμη όλων των εγώ + εσύ.
Έλα μου όμως, που επειδή σε ξέρω, δε με πείθεις με τίποτα ότι το μόνο σου ταλέντο είναι στις καταστροφές! Ώπα! Δηλαδή, σόρρυ, οι πολιτικοί δε θα έχουν και κάτι να κομπάσουν; Ή να αρχίσω να απαριθμώ τα ταλέντα σου, να σου σκαρώσω εκεί ένα εγκώμιο να πάρεις τ’ απάνω σου, ε;
Και νισάφι με τους συμβολισμούς! Να, ήρθα κι εγώ πάλι στο 24.
(=Στο Ι Τσινγκ η επιστροφή του φωτός ή οι 7 νάνοι και οι 17 Χιονάτες ή τα 3 μικρά γουρουνάκια και οι 21 χοιροβοσκοί ή τα 24 πουλάκια κάθονταν… και πάει λέγοντας…). Κι όσο προχωράς στην ανάλυση, καταλήγεις σε πανσπερμία, οπότε φτου – φτου σκόρδα στην γκαντεμιά, που πάει καλλιά της.
Θες ένα γερό αντιψηφιστικό όχι; Λέμε όχι στο μανιχαϊσμό. Voilà!
Tuesday June 2, 2009 – 07:38am (CEST) Remove Comment
Κάθε υποκείμενο λειτουργεί ως σύστημα γεγονότων + οραμάτων, αναλόγως με το πώς εσύ το ορίζεις. Οι έννοιες του απόλυτου και του σχετικού οδηγούν σε οντολογικά οξύμωρα. Αλλά ο άνθρωπος δεν είναι κλειστό σύστημα. Λειτουργεί στη διαλεκτική του με το περιβάλλον. Ακόμη κι ένας ερημίτης που έχει απαρνηθεί τα εγκόσμια πάλι λειτουργεί στη σχέση του με το περιβάλλον του και τη φύση γύρω του.
Tuesday June 2, 2009 – 08:09am (CEST) Remove Comment
Έχω όμως την αίσθηση ότι η Dharma μάλλον μιλάει για το δίλημα του Corneille.
Κάπου έχω μια ανάρτηση:
http://asteroessa.blogspot.com/2008/06/to-corneille.html
Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.
Όταν όμως αρχίζεις τα φιλοσοφικά δεν τελειώνεις ποτέ. Νομοτέλεια. Μάλλον εκεί πρέπει να σταματάς τη σκέψη και ν’ αρχίσεις να δρας. Απλά. Και βλέπεις.
Ε, κι αν γίνει λάθος, δε χάθηκε ο κόσμος. Οι υπερβάσεις στηρίχτηκαν στο παρά φύσιν όχι στο νορμάλ. Ε, έχει κόστος. Όλα έχουν.
Στο κάτω – κάτω δεν υποχρεούσαι να λογοδοτείς ή να αυτοενοχοποιείσαι εσαεί για τα λάθη σου, γιατί αλλιώς δεν προχωράς.
Tuesday June 2, 2009 – 10:50am (CEST) Remove Comment
Κανονική λογιστική ξέρω (τρέχει μόνο του πρόγραμμα).
Παραοικονομική λογιστική ξέρω (2/3/4πλά βιβλία).
Δημιουργική λογιστική ξέρω (φούσκωμα – ξεφούσκωμα).
Διαλεκτική λογιστική ξέρω (λογιστική του “μέσου όρου”).
Φιλοσοφική λογιστική ξέρω (φλου αρτιστικ στο ψιλοπερίπου όλα).
Δυναμική λογιστική ΔΕΝ ΞΕΡΩ!
Έχω ακούσει για το π.χ. 375498 που “τείνει να γίνει” 375499, αλλά δεν παίρνω κανένα στο λαιμό μου. Οι τάσεις (αντί για “είναι” “γίνεται”) είναι επικίνδυνα πράγματα. Μπορεί π.χ. να μηδενιστούν όλα!
Κβαντική λογιστική επίσης ΔΕΝ ΞΕΡΩ!
Ερωτική λογιστική? μμμμ… υποκατηγορία της παραπάνω μου ακούγεται. Δεν ξέρω αν ξέρω. Θα ξέρω όμως σίγουρα όταν γίνω 100 χρονών.
***********************************
Καλωσήρθες Dharma! Μια καλή δόση μαυρίλας και καταστροφής, αν έχεις την παίρνω. Μ’ αρέσει να επισκευάζω disaster zones.
Tuesday June 2, 2009 – 01:35pm (EEST) Remove Comment
Τι λες καλε που δεν ξερεις κβαντικη λογιστικη; Τη φορολογικη δηλωση μου με κβαντικη λογιστικη δεν την κανεις; Κοιτα να δεις τι λεει…
Tuesday June 2, 2009 – 10:17am (PDT) Remove Comment
Τούμπα -ξαναγύρισε στη φιλοσοφία.
Το κβαντικό επίπεδο είναι πολύ ενδιαφέρον. Νομίζω όμως ότι δεν χωράει λογιστική γιατί εκεί είναι όλα ίδια. Ή δουλεύει ή δεν δουλεύει, αυτή είναι η μόνη διαφορά.
Wednesday June 3, 2009 – 12:27pm (EEST) Remove Comment
Επιστρέφοντας στο αρχικό ζητούμενο, αν οι περισσότερες απαντήσεις στα πολύπλοκα ερωτήματα είναι «Ναι», ξέρεις πόσος κόσμος θα πεινάσει αν απλοποιηθούν έτσι τα καυτά ερωτήματα της εποχής μας;
Ξέρεις πόσοι πληρώνονται για να δημιουργούν τεχνητά προβλήματα και άλλοι τόσοι πληρώνονται για να υποκρίνονται ότι προσπαθούν να βρουν λύσεις σε αυτά τα προβλήματα;
Απλοποίηση θα σήμαινε την συντέλεια της οικονομικής μας πυραμίδας, εκατομμύρια μπερδεμένοι Σίσυφοι με μια πέτρα στα χέρια μη ξέροντας τι να την κάνουν.
Wednesday June 3, 2009 – 07:45am (PDT) Remove Comment
Άψογος!
Λες να βρω κάνα μπελά; Δε λέει τώρα να με κυνηγάνε τίποτα τύποι με μαύρα γιαλιά και γκρι καπαρντίνες καλοκαιριάτικα.
Wednesday June 3, 2009 – 08:00pm (EEST) Remove Comment
Εντάξει, το ΄χω. Μου βγαίνει σε σενάριο. Αυτή τη τελευταία δραματική νότα ήθελα κι έκλεισε!
Wednesday June 3, 2009 – 12:24pm (PDT) Remove Comment
Χεχεχε… Το περίμενα!
Μήπως μπορούμε να έχουμε μια ιδέα του τίτλου;
Α και δε μου λες Ελένη, μας αναγράφεις στους συντελεστές;
Thursday June 4, 2009 – 11:21am (EEST) Remove Comment
Σσσσ…
αστε με να συγκεντρωθω. Ηρθε και κολησε με το τελευταιο μου blog entry
http://blog.360.yahoo.com/blog-k6mEB.w4aKpoevlwq.w-?cq=1&p=1457
ευχαριστω αγριμακι. Κι οποιος δεν προσεξε το tag “for Eleni” … ας προσεχε.
Παντως θα αναγραφειτε στους συντελεστες “με τροπο”. Για τιτλο δεν κσερω ακομα. Παντως δεν θα ειναι “Το κοριτσι που λεει ‘ναι’” Α παπαπα ) χιχχι!.
Thursday June 4, 2009 – 01:06pm (PDT)
Μόνιμος σύνδεσμος
Παλιότερα άρθρα »
To blog του Φύλακα της Χάλαρης
